Skip to main content

Full text of "Græcum lexicon manuale: primum a Benjamine Hederico institutum:"

See other formats


(Ί 



ass [Π 







:l_ _ 



PRESENTED ΙίΥ 



GR^ECUM LEXICON 



MAN'UALE: 



PRIMUM A 

BENJAMINE HEDERICO 

II 
INSTITUTUM; 

MOX ASSIDUO LABORE 

SAM. PATRICII 

AUCTUM MYRIADE AMPLIUS VERBORUM; 



INNUMERIS VITUS REPURGATUM, PLURIMISQUE NOVIS SIGNIFICATIBUS 
VERBORUM LOCUPLETATUM, 



JO. AUGUSTI ERNESTI ; 

ATQUE ITERUM 

RECENSITUM, ET QUAMPLURIMUM IN UTRAQUE PARTE AUCTUM, 



T. MOEELL, S.T.P, 

THESAURI GRiEC^E POSSEns AUCTORE. 



EDITIO NOVA, 

PRIORIBUS AUCTIOR ET EMENDATIOR. 



EDINBURGI : 

VENEUNT APUD STIRLING & KENNEY, ET GULIELMUM TA1T, EDINBURGI ; 
ET COWIE, LOW, & SOC. LONDINL 



MDCCCXXVL 



Gift 
J6&:-. Meigs 









■-: 



s -ί Est 



Excudebat Duncanus Stevenson, 
Academics Edinensis Typographus, 



GEORGIO DUNBAR, A.M. S.R.S.E. 

ET 

IN ACADEMIA JACOBI VI. SCOTORUM REGIS 
LINGILE GUJECJE PROFESSORI; 

VIRO, 

OB FELICEM IN MUNERE FUNGENDO SUCCESSUM, 

NEC NON 

SOLERTIAM ET INDUSTRIAM 

QUIBUS 

LINGUiE GRMCM MONUMENTA 
INGENUUE JUVENTUTI EXPLICAT, 

f ATQUE • 

REM METRICAM PRiECLARE ILLUSTRAVIT, 

DE OMNIBUS ISTIUS LINGUA STUDIOSIS 

OPTIME MERENTI; 

HANC NOVAM LEXICI HEDERICIANI EDITIONEM 

SUMMA CUM OBSERVANTIA 

D.D.D. 

EDITORES. 



STUDIOSIS MONITUM. 



De hac nova Hedericiani Lexici Editione pauca monenda visum est. Inprimis, 
vocabula, quae Appendicem hactenus occupabant, suo quodque loco summa cura 
interseruimus ; errores, quibus fere omnes priores Editiones scatebant pro virili 
expurgavimus, nostramque et numero verborum et significationum locupletavimus. 

In corrigendo locos Auctorum minus recte laudatos multum laboris insumptum ; 
et, quod pergratum lecturis fore speramus, multa nova exempla ex Apollonio Rhod. 
iEschylo, Pindaro, Thucydide, aliisque adjuncta, interpretatione Latina fere co- 
mitante. 

Ex parte quam Analyticam Hedericus nominavit multa delevimus, quippe qua3 
ad formas declinationum et conjugationum cuidam tyronum bene notas periinerent. 
Quodnunquam in prioribus factum, quantitatem supra vocales ancipites saepe 
notavimus. Quod ad chartam et typos attinet, ut nitidissima evadat, neque magni- 
tudine nee forma terrorem discentium incutiat, sed magis alliciat, Librariis maximae 
cura3 fuit. 

Ceterum, ut conatus nostri, qualescunque sint, multum adjumenti ad Linguam 
Grsecam nobilissimam a nostratibus indies magis cultam, bene intelligendam adfe- 
rant, quae humanitatem, qua3 philosophiam, quas libertatem, quae rerum divina- 
rum scientiam ζΐς migara γαίης attulerit, iterum iterumque precamur. 

A. CRAIG, A. M. 
G. DUNCAN, E. C. P. 

Edinburgi, Kal. Sextil. \ 
, MDCCCXXVL C 



BENJ. HEDERICI PR JEFATIO. 



AlTERUM hoc Lexicon est, Lector benevole, quod juventuti bonarum artium studiosae 
commodare sategi. Graecum, ut vides, illud est, et, velut in priori disciplinas atque veterum 
Scriptorum monumenta, quae Scholas fere occupatas habent, dilucidare pro viribus sum 
annisus : ita hoc, quod jam exhibeo, literas in primis Graecas adjuvare studui. Neque 
vero operam hanc, ut quidem confido, praeter rem necessitatemque suscepisse jure existi- 
mari potero. Etenim, quae linguae Graecae cum praestantia sit, turn utilitas, pariter atque 
ad omne propemodum studiorum genus necessitas, ab aliis jam ostensum est pluribus ; at- 
taraen Lexicon, quo ilia contineatur, satisque idoneum Scholis, adhuc deesse, experiuntur 
identidem, quibus hanc eruditionis partem tradere juventuti incumbit. Quotquot enim 
hujus generis libri exstant, vel mole sua usum sufflaminant sui, vel jejunitate, qua labo- 
rant, saepius destituunt paullo serius uteris Graecis operaturos, vel ordinis etiam im- 
plicatione linguae adhuc minus gnaros plus justo fatigant, efficiuntque haud raro, ut tot 
illi tantisque difficultatibus praepediti non sine indignatione ac taedio in hoc studiorum 
genere versentur. 

Singulas igitur illas, quantum quidem fieri potuit, amoliturus ante omnia, librum in tres 
partes dispescui, Hermeneuticam scilicet, Analyticam, atque Syntheticam: primaque 
adeo ilia, quae ad intelligendos omnis generis scriptores, quos antiquiora quidem tempora de- 
dere, facere debet, earn vocabulorum copiam concludere allaboravi, quam ad negotium hoc, 
amplum licet ac vastum satis, suffecturam omnino putavi. Certe, quae ex ingenti Henrici 
Stephani Thesauro, volumine satis etiam grandi, Joannes exhibet Scapula, ea tantum non 
omnia hie etiam suppeditavi. Quinimmo ipsorum non solum numerum, sed in primis 
etiam, quas obtinent, significationes ex Suida, Polluce, Suicero, Leighio, scriptoribusque 
similibus aliis, non parum hinc inde adauxi. Ac veluti has pro ea, qua differunt, varietate, 
suis fere distinxi numeris, clarius ita ordinatiusque, ut spero, se oblaturas cuique : sic 
voces potissimum ipsas ordine, quem vocamus, alphabetico disponere visum est. Equi- 
dem virtutes naturalis illius, quo voces derivatae primigeniis, compositae simplicibus subji- 
ciuntur, non ignoro, neque me praeterit etiam, quantopere eum in Stephano aliisque di- 
laudent bene multi ; sed non aeque tamen intricatus hie alter est, longeque omnino faci- 
Jius linguae nondum satis peritis vocabula, quae inquirunt ipsi, subgerit. Et, si omnino 
ad indagandam genuinam vocis potestatem momenti maximi est, nosse originem ejusdem, 
singulis etiam vocabulis hanc subjeci, ut adeo nee adminiculo isto, necessario certe ad 
feliciorem cujusvis scriptoris interpretationem, destitutos Lexico hoc usuros conqueri 
possint, qui ordinis naturalis laudem id atque virtutem ferme praecipuam habere solent. 

Veluti autem haec primae Lexici hujus partis ratio est ; ita altera ilia, cui Analyticae ut 
dixi, nomen feci, ea vocabula grammatice, quomodo loqui consuevimus, resoluta com- 
plexus sum, quae difficultatibus suis, sive a dialecto aliqua, sive aliunde subortis solicitare 
tironum patientiam possunt. Est certe eadem haec opera, quae liberalius paullo a Schre- 
velio juventuti navata, ipsum tam acceptum huic reddidit, ut unus fere ex sui ordinis Lexi- 
cographis in Scholis hue usque locum vindicaverit sibi. Ac tametsi non desint, qui ean- 
dem ignaviae potius subsidium habeant, quam ut emolumenti quidquam juventuti illam 
credant adferre, eo quod haec a penitiori grammatices studio, ad quod tamen potissimum 
solidior linguae cognitio redit, ea ipsa plerumque avocetur : attamen, qui rectius justiusque 
rem expendunt, satius utique existimant, velificari nonnihil discentium a labore molestiore 
aversioni, quam quidem committere, ut miseri succumbant inscitiae suae, vel etiam, quod 



viii HEDERICI PR^FATIO. 

saepius usu in Scholis evenire videmus, difficultatibus his absterriti linguae pulcherrimae 
studium plane abjiciant. Ne igitur habeant, quod et ipsi suo quasi jure desidarare pos- 
sint, etiam hac in re illis deesse nolui. Quin potius non solum vocabula prope omnia, 
quae Schrevelius ex Appendiee Scapulae Lexico subnexa, Pasoris in Hesiodum Indice, 
aliisque hujus commatis operibus attulit, in partem hanc alteram conjeci : sed ea quoque 
ex Jo. Vorstii Veterum Poetarum Graecorum Poematis, celeberrimi item viri, Dn. Jo. 
Davidis Schreberi, Hortulo Graeco ex omnibus Plutarchi Operibus adornato, et clarissimi 
Dn. Hieronymi Freyeri Fasciculo Poematum Graecorum, libellis vere aureis atque ad 
perdiscendam Graecam linguam accommodatissimis, passim locupletavi. Attamen, ne 
nimis etiam indulsisse discentium inertiae videri possim, satis habui, digitum in cibum nunc 
intendere, praemansum vero ipsum atque tantillum laboris recusantibus, ut eundem sumere 
ipsi dedignentur, inserere in ora utique supersedi. 

Tertia libri pars, quae Syntheticae titulum praefert, iis destinata est, quibus Latina ser- 
mone Graeco, eoque prosaico, reddere collibet, adjutusque a scriptoribus laudatissimis, 
Benzio, Posselio, Devario, Scheidio, aliisque ; hie quoque eum vocum formularumque lo- 
quendi apparatum, suis fere ubique auctoritatibus munitum, subgessi ; qui, nisi me omnia 
fallunt, ad institutum hoc, quantum quidem in Scholis illud exigi, vel certe usui hodie esse 
solet, abunde suppeditabit. Et, si omnino contingat, ut quaedam adhuc desideres, ea 
tamen forsitan haec erunt, quae omissa facile pati, vel iis etiam, quae allata sunt, compen- 
sare non incommode poteris. Ita quippe saepius nomina ilia a verbis deducta, qualia 
sunt Accumulator, Admodulator, Adoptator, item Accumulatrix, Admodulatrix, et similia, 
perinde qualia Accumulatio, Admodulatio, Adoptatio, et quae sunt hujus generis alia, frus- 
tra hie quaesiveris. Praeterquam enim quod magna eorum pars ipsa civitate Latina defici- 
tur, adeo que sola formationis innititur analogia, certe, si Graece eadem reddenda sunt, 
alia fere per participia, alia per infinitivos verborum, a quibus descendunt, tuto enunciari 
possunt. Ita videlicet Accumulatorem, vel ipsius Demosthenis exemplo, rectius ζπκτωξεΰον- 
ra, Admodulatricem, Τξοϋά^αϋαν, et Accumulationem, qua ipsum in primis accumulandi ac- 
tum significat, rb επκίωξεύείν interpretaberis, quam ut nomina vel plane nova confingas, vel 
sua etiam carentia auctoritate usurpes. Quumque adeo haec talia a verbis allatis, si qui- 
dem ipsis opus sit, nee suo ista loco reperiantur, formare perquam sit facile, operae char- 
tasque tanto justius eorum me omissione pepercisse arbitror, quo magis Lexicon hoc 
manus jam implet, nomenque suum paene excedit. Nee alia quoque causa fuit, cur no- 
mina etiam, quae propria Grammatici vocant, omiserim, utpote quae ipsa quoque facile 
Graece efferri possunt, dummodo ex grammatica constet, quae literarum utrmsque linguae 
natura sit atque cognatio. At vero, quod in prima praecipue parte nee auctores addi- 
derim vocibus, nee locutionum etiam, quas hae ex se progignunt, subjecerim exempla, 
forsitan mirabuntur, qui ex his propemodum solis Lexici perfectionem aestimare solent. 
Sed et his adferendis locus plane defuit. Nee vero etiam video, si vel maxime ipse sup- 
petivisset, ecquis eorum in Lexico hermeneutico sit usus. Sua enim scriptori cuivis in< 
terpretando auctoritas sufficit, et, qui ex vocum significationibus tam distincte copioseque 
subministratis sensum effati alicujus Graeci indagare nequit, eum vel plane a grammatica 
non instructum, vel rei, quam continet illud, prorsus ignarum esse oportet. Secus sta- 
tuendum esse de Lexico synthetico facile largior, quum Graece scripturus utique non so- 
lum de vocis, qua usurus est, probitate, sed et de constructionis, qua gaudet eadem, ra- 
tione certus esse debeat. Quare id etiam mihi quam maxime commendatum habui, ut 
ne facile in tertia hujus libri parte vox aliqua sine auctore suo compareat, vel construc- 
tionis etiam exemplum non habeat adjunctum. Quod si tamen vel hie etiam alterutrum, 
immo utrumque deesse nonnunquam deprehendas, auctorem quidem vocis idoneum me 
fugisse non inficior, licet de bonitate ejus Lexicographorum saltern praestantissimorum 
auctoritas dubitare me non siverit ; constructionis vero modus ideo a me neglectus 
est, quod regulas ille notissimas atque adeo Graecae etiam linguae cunx Latina communes 
sequatur. 

Atque haec fere ea sunt, Lector benevole, quae te scire, e re tua, immo et mea, esse 
existimavi. Tute labori etiam huic meo, si merebitur, fave : sin minus, eum ante ne 
damnes, quam cogitaveris, contingere haud raro, ut tuo arbitrio stare non possis. Vale, 



EX PBJEFATIONE 



JOANNIS AUGUSTI ERNESTI 



J Ν causis, propter quas tarn pauci ad linguae Graecae vel mediocrem scientiam perve- 
niant, Moses Solanus * jure numerat vitia Lexicorum, quibus puerilis aetas utitur. Eorum 
duo maxime impediunt verum verborum intellectum. Primum est, quod significationes 
saepe numero vel prorsus alienae verbis tribuuntur, vel parum accurate distincteque tra- 
duntur : alterum, quod tarn pueriliter atque inepte Latinis vocabulis exprimuntur Graeca, 
ut intellectus impediatur potius interpretando, quam adjuvetur. Quod fit maxime, hanc 
ob causam, quod interpretatio nimis etymologiae rationibus accommodatur, neglecto usu 
loquendi, qui solus in hoc genere dominatur, in primis in compositis ex praepositione una 
pluribusve, in quibus incredibile dictu est, quam pueriliter peccetur ; item ex eI, φίλος aliis- 
que. Talibus igitur erroribus, vitiis ineptiisque cum plena sint Lexica vulgaria, quae sunt 
in tironum manibus, nee ultra ea plerique sapiant, qui in Scholis literas Graecas docent, 
mirum esse non potest, si tarn pauci bene proficiunt in eo genere literarum, nee plus con- 
sequuntur plerique, quam ut Graecorum scriptorum orationem possint ad verbum, scilicet 
e sui quisque Lexici praescripto, Latine interpretari, h. e. ut non modo nihil intelligant, 
cum interea se credant intelligere, sed etiam ipsos scriptores Graecos stultissimos putent, 
vehementerque contemnant. 

Hoc tantum malum potuisset caveri, si ab initio viri excellenti Graecarum literarunl 
scientia praediti, voluissent se demittere ad hanc curam, ut tironibus in eo genere consu- 
lerent, nee eos imperitis hominibus per talia Lexica corrumpendos permitterent. Sed 
dum ii hujus laboris molestiam defugiunt, eumque nee sua doctrina dignum, nee satis sibi 
honestum putant, invadunt earn provinciam homines imperiti, inscitiaque sua plus nocent 
uteris, quam illi deinde exquisita sua doctrina prodesse possunt. In quo Graeca lingua 
imprimis iniqua fortuna usa est. Nam Latinae quidem literae cum instaurari ccepissent, 
Bummi homines, Erasmi, Camerarii, Melanchthones, aliique, non dubitarunt causam 
suscipere tironum, et plures libellos edere, quibus ii, vel ad intelligendum Latine, vel ad 
scribendum adjuvarentur : neque ea res ipsis dedecori, sed imprimis honesta, juventuti 
autem maxime utilis fuit. Vere hoc me puto affirmare : si quis vel istorum, vel ex eo 
ordine, pari cura complexus Graeca, Lexicon in tironum usum confecisset, in quo Graeca 
verba primum accurate, deinde perspicue, hoc est, bene Latine (neque enim ullo modo per- 
spicuitas esse potest interpretationis sine puritate sermonis ejus, quo in interpretando uta- 
ris, semperque sub ilia ad verbum, sive potius ad etymologiam verborum, facta male Latina 
interpretation e latet inscitia sensus), denique ex usu loquendi optimorum scriptorum, non 
e verborum notatione, si quis ergo hoc facere sustinuisset, non dicam plus gloriae conse- 
cutus esset, sed multo plus uteris Graecis profuisset, quam doctissimis in quemvis scripto- 
rem commentariis, quos non nisi doctiores legerent, quibus pleraque dudum ipsis nota satis 
et perspecta fuerant. Etenim, in omni genere disciplinae, quis nescit, quantum referat, 
statim ab initio veris et accuratis notionibus imbui ? Quam deinde non modo paucis con- 
tingitj ut male percepta dediscendi facultas detur, sed quam pauci eo sunt vel ingenio ut 
facile possint, vel animo, ut velint, falsa et prava dediscere. Nimis firmiter coalescunt 

* In Praef. ad Plutarch. Briani. 



χ EX PR.EFATIONE ERNESTI. 

teneris insita animis, nee facile avelli possunt, et quae pueri arripuimus, ea fere ita amplec- 
timur atque tenemus, ut nobis eripi vix patiamur. Mihi quidem, quoad literas docui, plus 
prope laborandum, plus certe molestiae exhauriendum fuit in expugnandis male susceptis 
prima pueritia opinionibus, dedocendisque ac detrahendis perversis verborum notionibus, 
quam veris tradendis atque explicandis. 

Itaque cum rogatus essem, ut Hedericiani Lexici Graeci, quod nunc maxime versatur 
in manibus tironum, putaturque esse in hoc compendiario genere optimum, ejus igitur ut 
recensendi curam susciperem ; earn provinciam, quanquam duram et taedii plenam de- 
fugiendam non putavi, qui vitiis ejus, et ortis inde apud tirones noxis, saepe doluissem, 
iisque tollendis, omninoque opere illo emendando locupletandoque, plurimum adjumenti 
me allaturum discentibus putarem. Non is ego sum, cui aut jucundum, aut adeo opus 
sit, de aliis detrahere, et hac via ad famam contendere. Melioribus artibus laudem parare 
didici. Itaque non libenter dico, quod praesens institutum dicere cogit : Hedericum il- 
ium, virum bonum cetera et laboriosum, sed Greece doctum, et ad tale Lexicon rite con- 
ficiendum satis a lectione Graecorum scriptorum instructum non fuisse. Totus ille, id 
quod per totum opus observare licuit, e Scapula aliisque vulgaribus Lexicis pendebat, tot 
praeclaras doctorum hominum de verbis plurimis, post Stephanum et Scapulam, observa- 
tiones ignorabat, nee ipse e lectione ipsorum scriptorum meliora didicerat. Itaque non 
modo totidem verbis e Scapula in suum Lexicon retulit verborum interpretationes parum 
idoneas aut perspicuas, sed subinde etiam ne assecutus quidem est ejus aliorumque Lexi- 
cographorum mentem, vitiisque operarum se decipi passus est : unde manarunt innumera 

peccata. \_Aliquot exempla CI. auctor protitUt, sed hcec apud ilium qucerenda mitto.~\ 

Jam incredibile dictu est, quam saepe, quam absurde interpretatus sit, plerumque post 
alios, verba composita ex άμφί, εκ, ΰύν, xara, υτο, παξά, πεξί, cr^o, &c. exprimens has praepo- 
sitiones e vulgari significatione, non ex usu scriptorum in verbo quoque ; in quo sane est 
mira varietas. Idemque notavimus in aliis generibus compositorum. Φιλότμητος est inep- 
tum Nonni verbum in Joannis Μεταφξάβει •, sed id ineptius vertitur in Scapulae Lexico 
sectionis amans, incisione gaudens, sequaci Hederico. Similiterque peccatur in verbis com- 
positis Poetarum, inprimis tragicorum ; quorum vim ex illis interpretationibus nemo ad- 
sequatur. Illud quoque parum scienter factum erat, ut significationes πόλυύημων parum 
recte digererentur atque ordinarentur, activa et media, eorumque significatio, itemque 
temporum significatio diversa, cum v. c. praesens activam, aor. 2. neutram vim habet, &c. 
non discerneretur ; quod hodie in Lexicis ferri non potest, cum sit ad accuratam linguae 
Graecae scientiam scriptorumque intelligentiam pernecessarium. 

Enimvero haec et alia omnia correcta sperabam me reperturum in editione Sam. Patricii, 
Scholae Carthusianae apud Londinenses Hypodidascali, qui Hedericianum Lexicon bis 
recoxit, et magnam diligentiae laudem apud suos (vid. Scott, praef. ad Append. Steph.) 
etiam apud exteros tulit : praesertim qui in praefatione dicat, se diligenter hoc opus cor- 
rexisse, vivatque in insula ea, quae sibi Graecarum literarum principatum vindicare videtur, 
in qua Graece doctissimi homines paene nasci videantur ; adeo mature ibi omnes Graecos 
scriptores vel difficillimos intelligunt et emendare possunt. Sed omnia alia deprehendi, 
intellexique Patricium Britannum non plus in Graecis potuisse Hederico Germano. Hujus 
quidem peccata fere omnia sanctissime conservata sunt eaque novis aucta. 

Prima igitur nobis cura fuit, ut talia peccata tolleremus, corrigeremusque, si quid parum 
vel recte, vel accurate, vel perspicue scriptum esset in significationibus vocabulorum tra- 
dendis. In quo tamen difficultas quaedam objecta est a ratione ipsa talis Lexici, in quo 
singula tantum verba explicantur : quod nonnulla vocabula, inprimis adverbia, separatim 
commode explicari non possunt, facilioremque interpretationem habent cum verbo, cui ad- 
jungi solent. Turn in verbis, quae Grammatici proprie dicunt, operant dedimus, primum 
ut activa et media, etiam tempora interdum, ex usu optimorum scriptorum, distinguere- 
mus, deinde ut significationes in πολυΰήμοις digereremus diligentius, et, quoad fieri posset, 
a propria et prima significatione quomodo ceterae ducerentur, ipso ordine indicaremus, v. c. 
ομύ%ω, τΰψω, πομπεύω, πϋξγος, βηχος, τίόημι, ίζξΐς, δημιζξγος, προτείνω. Auximus etiam priorem 
significationum numerum e nostris aliorumque observatis, qui veteres scriptores Graecos il- 
lustraverunt. Sed maxime in hac parte laboravimus hoc, ut accurate exponeremus verba 
e praepositionibus composita, in quibus explicandis omnium adhuc Lexicorum stultitia ac- 



E£ PRiEFATIONE ERNESTI. xi 

cusanda est, tribuentium interdum praepositionibus aliquam vim, ubi ex usu loquendi ve- 
terum nullam hi*5ent, aut falsam adeo, aut ita exprimentium, scilicet e vulgatissima cujus- 
que significatj^ne, ut nemo intelligere possit. Nos in omnibus usum secuti sumus, com- 
parandis, uVi non statim vera significatio succurreret, aut aliquid dubitationis oriretur, ex- 
emplis idaneis. Itaque et subinde notavimus, in eodem verbo, modo redundare praeposi- 
tionem? nee ullam vim habere, modo addere verbo aliquid significationis. Quaedam tamen, 
sed perpauca, fuere, in quibus analogia et conjectura sequenda esset, quod nullum exem- 
plum veteris scriptoris vel ipsi notatum habebamus, vel ab alio notatum reperiebamus : in 
quibus si forte aberravimus, nobis ut ignoscatur, rogamus. Atque pari ratione usi sumus 
in aliis compositorum generibus, ut e φίλος, χαίξω, &c. ut facile quivis intelliget, qui vel in 
his, quae e. c. posuimus, nostra cum superioribus velit comparare. Denique ipsis verbis 
locupletare hoc Lexicon studuimus. Et, quia Patricius primum verba septingenta, deinde 
hoc ipso majorem numerum se addidisse professus est, dedimus alicui hoc negotii, ut secun- 
dae editionis Patricianae exemplum cum Lipsiensi editione compararet, notaretque verba non 
prodita ab Hederico. Quo facto vidimus, non modo illud, quod ante diximus, quaedam 
vitiose posita esse, sed etiam numerum ab eo traditum vix effici. Unde orta nobis suspi- 
cio, numerata ab eo esse etiam ea, quibus partem secundam auxisset, quae sane numeranda 
non erant. Sed id acuratius exquirere, quando parum referebat, insuper habuimus. 
Posthaec addidimus ea, quae e nostris lectionibus notata permulta habebamus, item quae- 
cunque viros doctos subinde indicare repereramus, nondum in Lexicis prodita esse, quae 
et ipsa non pauca erant, plurima etiam in Reimari, V. Cel. in Dionem Cassium Indice no- 
tata, ut nondum relata in Lexica : cujus viri exemplum utinam imitentur posthaec, qui- 
cunque scriptorem Graecum recoquent. Denique adhibuimus Dan. Scotti, V. C. Appen- 
diceal ad Thesaurum Stephani, Londini, 1745. duobus Voll. in fol. editam, ex qua per- 
magnus verborum numerus accessit. \_Sequuntur qucedam ad illud opus castigationes, 

quas itidem hie missasfeci.~] Atque etiam ea verba vel ab Scotto vel ab aliis posita 

omisimus, quae reperiuntur quidem vel in Glossariis antiquis, ut Hesychio, vel in scriptore 
aliquo vetere, ceterum manifeste corrupta sunt, nee ullum alium auctorem idoneum ha- 
bent, quod genus verborum si admittere voluissemus, exemplo Stephani et aliorum, haud 
probando, haud parvus numerus verborum accessisset. Sed vel sic decern millium sum- 
mam explevimus. Nee nunc spicilegium, idque magnum deest, et post multa alia supple- 
menta, tamen plurimum supererit, quod addatur : adeo non modo inexhaustae sunt Grae- 
corum in verbis divitiae, sed difficile est omnia animadvertere ac notare, quae nondum in 
Lexica sunt illata. Nam ilia Graecorum felicitas in componendis verbis tantam copiam 
verborum genuit, ut earn nullum Lexicon capere possit. Nee forte opus esset omnia 
Lexicis inferri, ut bene monet ad Charitonem Dorvillius, nisi de eorum significatione, in- 
primis Attica, subinde certarent Grammatici, multoque, de nostra sententia, magis, nisi 
in iis intelligendis imperitiores, adsuete vulgari rationi, haererent. Varum eadem multitu- 
do compositorum talium, saepe non obscurorum, et nihil insolentis, nee in forma, nee in 
sensu, habendum, facit, ut difficile sit, omnia observare. Mihi quidem hoc sentio acci- 
disse in pluribus scriptoribus, e quibus volui notare, quae nondum in Lexicis essent, ut 
praetermitterem quaedam, quia non suspicabar, a Lexicis abesse. Nominatim in Josepho 
id mihi usu venisse vidi. Nam in Scotti Excerptis quaedam reperi, quae ipse non nota- 
vissem. At ipse contra in meis Excerptis habui, quae ilium effugissent, ut Ιμποδ/ζής, εμπό- 
δισμα, νξοδχαινιΐξγέω, παξόξμημα, όμοπξάγμων, &c. Itaque vix sperandum est, unquam Lexi- 
con extiturum tale, in quo omnia verba Graeca reperiantur, nisi paullatim omnes Graci 
scriptores Indicibus instruantm• plenis et Reimariano, de quo supra dixi, similibus. Sed 
de Lexico Graeco majore parando atque instruendo, fortasse alibi dabitur occasio dicendi. 
Et haec fere sunt, quae in castigando locupletandoque hoc Lexico secuti sumus, quibus- 
que, ut speramus, perfecimus, ut et latius ejus usus pateret, et tutius usurpari a tironibus 
posset. Unum restat, de quo admonendum videtur. Singulis verbis etymologiam addere 
instituit Hedericus. Id nos non totum mutavimus : sed correximus tamen in nonnullis, 
plane autem sustulimus, ubi unusquisque tiro sua sponte videre posset, unde verbum duc- 
tum aut compositum esset ; in quibus addi etymologias, ut ώβοάω esse ex sZ et ποΐιω, ευ- 
πάβχω ex εδ et πάβχω, &c. putidum sane et nimis puerile sit : eaque ratione tantum com- 
pendifecimus, ut cum tot millia vocabulorum, tot novae significationes, accesserint, tamen 
aliquot plagulis brevior sit h*c editio superiori. Atque etiam in altera parte deleri cura- 



Xll 



EX PRiEFATIONE ERNESTI. 



vimus per idoneum virum ea, quae nemo vel quaerat, vel quaerere debeat. Nam in eo ge- 
nere nonnisi rara et difficilia debebant notari : vulgaria, et quae quisque, formas declina- 
tionum et conjugationum rite tenens, ipse sua sponte adsequi possit, poni, non modo inu- 
tile et supervacuum, sed etiam, in quod usu didici, noxium est. Etenim ad ignaviam pro- 
niores, qui sunt plerique, libenter abutuntur ista ratione, putantes, hanc esse ad lectiones 
praeparationem, quam vocant, si in tali libello quaerant singula verba, et inde descripta 
recitent a magistris interrogati : qua stultitia committunt, ut nunquam recte perdpiant 
teneantque conjugationum formas. Scr. Lipsiae a. d. VIII. Kal. Sept. A. C. cidioccliv. 

[Alteram partem, quam Synth eticam vocavit Hedericus, plane sublatam voluit Ernesti, 
totamque igitur illam partem intactam sefatetur reliquisse ; sed et hanc etiam, tironum gra- 
tia, quibus non potest esse non necessaria (saltern ut in optima olim sckola mihi visum fuitj, 
haud minus auctam ac locapletatam dedi, Thomas Mqrell.] 



EXPOSITIO NOTARUM 



QIL& IN PRIORE LEXICI HUJUS PARTE INTER ALIAS OCCURRUNT. 



Gl. V. seu Gloss. Vet. Glossaria Veterum a Labbeo 

edita. 
Em. Jo. Aug. Ernesti. 
Etym. seu E. M. Etymologicura Magnum. 
Hes. Hesychius, Alexandrinus. 
Lex. Gr. Lexicographi Graeci, sc. Hesychius, Suidas, 

Auctor Etymologici Magni, Varinus, Phavorinus. 
P. Sam. Patricius, Anglus. 



Ph. et Phil. Philoxenus, Glossographorum facile 

princeps. 
Poll. Julius Pollux. 

R. seu Rob. Gulielmus Robertsonus, Anglus. 
Steph. Henr. Stephanus, Gallus. 
Suic. Jo. Casp. Suicerus, Tigurinus. 
Suid. Suidas. 
V. L. Vetus Lexicon. 



Atque hos Lexicographos ad eas voces allegare placuit, de quarum auctoritate aliunde, quam ex ipsis, non 
constat ; quum e contrario Philoxenus et Glossaria Veterum eo laudentur nomine, quod multas easque ap. 
tissimas vocum significationes suppeditant, quae alibi non facile sunt obvi». 



LEXICI 



MANUALIS GR^CI 



PARS PRIMA. 



ΑΑΔ 

x*, vel at, prima litera Alphabet! Grasci, 
quae "Αλφα dicitur, et nonien adepta 
est ab Hebraeorum Aleph. (2) Nota nu- 
meralis significans unum, et cum lineola 
inferne posita, a, milk. (3) In Apocalypsi 
Joan. 1, 8. eum notat, qui omni princi- 
pio prior atque antiquior est. 

iy in compositione est, (1) Ζτίξν,τιχον, pri- 
vativum, ut ex a, et βίΖαιος, stabilis, fit 
i£i£euei,instabilis : cum ν interjecto, (si 
vocabulum cui » przefigitur a vocali 
initium habet) euphonise gr. ut άξιος, 
dignus, ανάξιος, indignus : ολζος, divitite, 
ίνολζος, pauper. Quasdam verb aliquan- 
do τω y carent, ut άοσμος, άοιχος, άοζος, 
&ύλος, &c. Quamplurima etiam mutant 
terminationem, ut ex ήΐυς, άν$->,ς' ex 
Ϋξαφη, άβαφος' ex φξν]ν, άφςων' ex γνώ- 
μη, αγνωμων. Tale est et a, quod βλί• 
yov vel μ,ικεον denotat. ut άφυ^ς, i. e. 
μιχςοφυνβ, ab a et φυνι''α.μα8ν ι ς, indoctus, 
vel parum doctus, ab a et μαράνω• pro 
%v; etiam, ut άξατος, accessu difficilis : 
interdum etiam xaxh significat, ut a• 
ΧίξΰϊΧι αζουλος, α,Ιωξα. ΰωξα, &C. (2) 
Έχιτχτιχοιι, intensivum, ut άξυλος, ap. 
Horn. (vid. voc.) αστίγ^ς, i. e. τολυστί- 
yttf, ap. Apoll. άχαν/ις in immensum 
hians, He s. (3) Άθξοιστιχον, collectivism , 
ut αιτας' et vicinasignificationeproi/4« 
vel όμοΰ, Ut άΰίλφος, άχοιτις, άλοχος, &C. 
(4) ϋλίοναο-τιχον, abundant, supervaca- 
neum, ut άσταχυς> αστίξοτίι, άάσχίτος, 
&C. 

β» ah ! ac, a, ah ! ah ! Vox admirantis, la- 
mentantis: «., 'a, vel «, «, ha, ha, ri- 
dentis. 

«, ah ! ο ! oh ! 2, a, ah ! ah ! oh ! oh ! 

Vox miserantis, admirantis. 
"«, nominat. sing. f. g. articuli prxpos. 
Donee, pro ή, a masculino i. 

£, cui, dat. sing. f. g. art. postpos. Dorice, 
pro r t1 ab 'is, qui. 

a, qua-, nom. vel ace. plur. n. g. articuli 
ejusd. 

άάατος, n, ο χα) ή, (pen. comm.) valde 
noxius, Od. 22, 91. (ubi α ν^ίξστίξ-ζιτιχον, 
Eustath. sc. ab a priv. et άατος, in- 
nexius.) (2) innoxius. Ab a priv. et άτη 
(vel άάτν,) noxa. (Vid. Thes. Gr. P. et 
Datves, p. 381.) 

u-ayvts, ίος, Ό χα) %, Od. 11, 574. fractu dif- 
ficilis, robustus, non fractus, firmus. Ex 
« priv. et άγω, /rango. 

Halt, (pro £Se, Schrev.) molestus fuit, 3. 
sing. a. 2. ind. act. verbi 

ίχδίω, aaluv, non placere, ingratum esse. 
(Ab a pr. et altlv, placere, Steph.) Exp. 
etiam (2) turbare, molestii arficere ; (3) 
injuria affici, laedi, Em. (4) inopia labo- 
rare; cibo abstinepe, Hei. Suid. Ex « 



ABA 

int. et άοίω, t£dio ajficior. Vel ab άν,Ιίϊν, 
ex a priv. et ν)1υς, jucundus. (Fit ab 
cLCihcL, Laconice pro ivhia, Steph.) 

ΆΑ'ΖΩ. f. άσω, calidum halitum efflo, 
exhalo. (Laedo, seu violo, Dazues.) 

άάθ-/ι, 3. sing. a. 1. ind. pass. Poet, pro 
Ijfo}, ab ό, decipio. 

αάθιχτος, α, β χα) ή, incorruptibilis, dam- 
no non obnoxius. Ex « pleon. et άθιχ- 
τος, intactus. 

*AA'MIN2, 6ος, η, instrumentum quod- 
dam aucupatorium ; venabulum. 

uuvy,;, ίος, Ό χα.) ν), qui perfici nequit. Ex 
a. priv. et (άνω Poet, pro) άνύω, perficio. 

άάομαι, lasdo, //. 9, 116. Hinc ά,α,τα,ι• 

α.α.'χτος, ν, ο χα.) ν\, non tangendus, intac- 
tus, Gl. V. 11. 1, 567. (2) inaccessus, Od. 
22, 70. Ex a. priv. et α,ττομα,ι, tango. 

(3) lllaesus, laedi nescius. Ex a, int. Vel 

(4) qui valde potest lasdere. Ex a. priv. 
et α,πτω, vel ιάπτω, nocso. 

Άα.ξώι>, β, Aaron. Nomen viri Hebraeum 

indecl. Montanus, al. preceptor. 
α.α.σα., l<esi, a, 1. ind. act. Poet, pro α,α-α.. 
αάσ-ά.μγιν, a. 1. ind. med. per Dialys. pro 

'ho-ujAw, ab αω. Vide CI. ad //. 9, 116. 

et Daives, p. 180. 
αά,σθν,ν, offensus sum, a. 1. ind. pass. abaa. 
aatri, 3. pi. praes. ind. act. v. α,^μι. 
α,ά,σχω, ί•άσω, lsedo, noceo, adficio damno. 

Ex a, pleon. et^iroia, (al. και,) noceo. 
α,ασμος, S, Ό, halitus calidi efilatio, exha- 

latio. Ab α,άζω, halo. 
ctatnTtros, «v, immensus, Call, si lectio sana. 

Ex a, intens. et α,σπίτος. 
iaa-yiros, s, ό χα) 'ή, qui retineri nequit ; 

(2) nemini cedens ; (3) intolerandus, //. 

5, 892. (4) msuperabilis. Ex «. pleon. 

et α,σχ,ίτοί, idem. 
a.a-ra.1, 3. sing, praes. ind. pass. κα.μκι, 
^ (act. α,Υ,μι) Hesiod. 
ίατος, ν, ό χα.) ή, innoxius. Ab a. priv. 

(2) valde noxius. Ab a, intens. et 'άτη, 

noxa. (3) insatiabilis, Hes. Ab a. priv. 

et a.era.1, satiasse. (Vide Thes. Gr. P.) 
α,άτω,.ϊ• άα-ω, noceo, lasdo. Ex α pi. et άτ«. 
Άζα,Ιϊύνι perditio, vastatio. Nomen Heb. 

indecl. 
α,ζαζος, α, ο χα.) r„ mutus ; (2) taciturnus, 

quietus. Ex « priv. et βάζω, loquor. 
άζάζω, f- άσω, praeclare ago. 
α.ζάβ'ηί, ίος, ό χα.) υ), profunditate carens. 

Ex a, priv. et βάθος, profunditas. 
α.ζα.1, nom. plur. Dor. pro f&eu, ab ijgjj. 
ά,ζχιον, parvum, exiguum. Ex a, pi. et 

βα,ίόρ. 
α,ζα,χίω, f. -ησω, sileo, sc. ob ignorantiam; 

(2) ignoro, nescio. Ex » priv. et βάζω. 
α.ζα.χίως,αά'ν. placide, quiete. Ab άζα-χης. 
α,ζα,ΧΥίμων, όνος, i χα.) r], mutus ; (2) StultUS. 

Ab χζα,χίω. 

( 1 ) 



ABA 

iQaxr,;, ίος, ο χα.) ν), taciturnus, mutus ; 

j2) quietus, placidus. Ex « pr. et βάζω. 
α,ζάχΥ,σα,ν, a. 1. ind. act. v. ά^α,χίω• 
άζκ,χίζω, f. ϊσω, taceo ; (2) quietus sum. 

Ab άζα,χνις. 
άζάχιον, α, το, abaculus, &rc. Dim. ab 

ά,ζα,ξ, q. v. 
άζαχίσ-χος, χ, ό, tessella pavimenti. Ab 

eodem. 
ά,ζχχχίυτος, ν, ό χα.) i\, alienus a Baccho, 

i. e. tristis; Bacchi numinis expers, auc 

male bacchans. (Vino carens ; vid. Thes. 

Gr. P.) Ab « priv. et βιεχχίύω, bacchor. 
'ABA'AE, adv. utinam, Hes. 12) heu, 

phy! E£. 
"ABAB, αχός, i, abacus; (2) tabula ma - 

thematica, in qua linese atque figura: 

describi solent ; (3) tabula calculatoria ; 

(4) tabula aleatoria ; (5) tabula, s. men- 

sa, cui vasa impbnuntur. Gl. Γ. abacus, 

armarium. 
α,ζα,ξ, άχος, ό χα) ή, idem quod ά,ζα,ΧΥ,ς, 

Eustath. 
άζάητιστον, χ, το, terebella, instrumentum 

medicorum. Ex a. priv. et βαπτίζω, 
άζάπτιο-τος, ν, ό χα.) 'h, immersabilis, qui 

mergi non potest; vel non mergitur; 

(2) non baptizatus. Ex iisd. 
α,ζα,πίος, u, Ό ^ 'h, intinctus; (2) cujus acies 
■ durata non est. Ex «pr. et(2a^,titigo. 
"ABAP, άξος, το, placentas genus. 
Άζαξζάξί», α,ς, Μ, nomen Nymphae, Horn. 
α,ζάξΥ,ί, ίος, 6 χα) ν), non onerosus ; Met. 

non molestus. Ex « pr. et βάξος, onus. 
α,ζάξις, (ως-, v\, continentis habitator. Ex «. 

priv. et βάξΐς, navis ; adeoque proprie, 

cui non est navis. 
α,ζας, pubis, gen. sing. Dor. pro ij'&ji, ab 

ά,ζάο-Λΐ, prteclare egisse, a. 1. infin. act. 

verbi άζάζω, prteclare ago. 
άζάσάνιο-τος, v, ό χα.) r), inexploratus, non 

examinatus, non spectatus, non tortus, 

qui non punitur, Hes. (2) expers dolo- 

ris, qui nullis doloribus cruciatur. Ex x. 

priv. et βασανίζω, explore, torqueo. 
άζαο-ανίο-τως, adv. temere, re non exami- 

nati. 
χζχο-ίλίυτΰς, α, β χα) 'η, rege carens, regi 

non subditus. Ex a priv. et βαο-ιλινω- 
άΖ,άσ-χάνος, ν, ό χα) r\, invidia vacuus, non 

invidens ; (2) non mendax, verus. Ex 

a. priv. et βαο-χαίνω. 
αζάο-χαντοι/, u, το, fascini amuletum. Ex 

iisd. 
ά,ζάο-χαντος, α, ό χα) ■>„ invidia carens, ab 

invidia tutus. Gl. V. infascinabilis. Ex 

iisd. 
αζαο-χάντοις, adv. citra invidiam. Gl. V. 

sine fascino, infascinate, practiscine. 
άΖασκάνως, adv. idem. 



ABA 



ΑΒΡ 



ΑΓΑ 



άζάσταχτος, ν, β κα) i), Q• d. importabilis, 
portatu impossibilis. Ex α priv. et βασ- 
τάζω, porto. 

ίίζϋτον, a, το, adytum. Ab άζατος. 

ΰίζάτοί, a, b κα) Ϋ), invius, accessu vel adi- 
tu difficilis; (2) sacer, non adeundus; 
(3) desertus, desolatus ; (4) τχξθίνα άζά- 
th; sic et iWtfy άζάτπς, sc. quas non 
conscenduntur, Lucian. Ex « priv. et 
βαίνω. Hinc 

ίζάτόω, ω, f. <icw, desertum reddo. 

αζάφος, a, b κα) γ), non tinctus. Ex α priv. 
et (Seirr», /i«io. 

'ABB A", pater. Nomen Syr. indecl. 

αζζάλί, a. 2. ind. act. Ροέ'Λ pro άπίζαλί, 
vel etiam άνίζαλί, ab άποζάλλω, vel 
αναβάλλω. 

ίξΜλνχτος, 8,bu γ), non exsecrabilis. 

άζϊζαιος, a, b και fj, inconstans, qui facile 
mutatur, instabilis, infirmus. 

αζίζαιότγ,ς, γ,τος, γ), infirmitas. Gl. V. in- 
stabilitas. Ab iisd. 

άζιζαίως, adv. inconstanter. 

άζίζγ,λος, e, Ό κα) fi, nonprofanus, sacer, 
sacrosanctus, quern non fas est adire. 

Άζ\λ, Abel. Nomen viri Hebraeum in- 
declinabile. Panitas. 

άζιλτίξία, ας, ϋ), stultitia, amentia, insipi- 
entia. Vel άζίλτηξία, vecordia. Gl. 
V. ruditas. Ab άζίλτίξος. 

άζίλτΐξοχόχκν%, γος, b jcj 'h, t stulttis ; (2) 
vanus. Ex άζίλτίξος, et κόκκνζ, cuculus. 

ά,ζίλΐίξος, a, b % υ), stultus, insipiens, vecors, 
melius non cognoscens. Gl. P. stolidus. 

ά,ζίξζΥ,λος, a, b xai Ϋ), incompositus, vel 
idem quod άζύξζγιλος, Hes. Suid. 

Άζιά, Abia. Nomen viri Hebr. indec. Pa- 
ter tneus est Dominus. 

Άξιάθαξ, Abiathar. Nomen viri Hebr. 
indec. Pater excellent. 

άζίχστος, a, b *j y), non coactus, sine vio- 
lentia. Hinc το άζίαστον, e, libertas. 
Ex a priv. et βιάζω, cngo. 

άζιάστως, adv. sine violentia, libere, non 
coacte. Ab StfelettPras 

Άζιλννψ ης, ή, Abilene. Nomen regionis 
in Syria, vel Paljestini. 

α,ζϊος, a, b κα) w, cui non suppetit victus, II. 
13, 6. Ex a priv. et βίος, i. e. βίοτος, 
victus. (2) dives. Ex « intens. (3) lon- 
gaevus. Ex a, intens. et βίος, vita. (4) 
inermis. Ex a priv. et βίος, arcus. (5) 
valde robustus. Ex « inten. et βία, vis. 
(6) non violentus, non injurius. Ex a. pr. 

Άζιουδ, Abiud. Nomen viri Hebr. indec. 
Pater decorts, seu Decus patris. 

ά,ζίωτος, a, ο καί r\, non vitalis, sine vita ; 
(2) malus, injucundus, molestus. άζίω- 
τον et άζίωτα, pi. vita non vitalis, i. e. 
misera. 

άζιώτως, adv. cum tasdio vitas. Ab άζίω- 

άζλ'άζαα, ας, υ), incolumitas ; (2) innocen- 
tia. Ab άζλαζγ,ς• 

άζλαζίως, et άζλαζως, adv. innoxie, pass. 
citra noxam, illaese. Ab 

α,ζλαζν,ς, ίος, b χ} yi, innoxius, innocuus, 
non nocens; (2) noxas expers, illassus. 
Ex a priv. et βλάπτω. 

α,ζλαπτος, a, Ό κα) ή, noxae expers ; (2) in- 
nocuus. Ex iisd. 

άζλαστίω, ω, f. γ]σω, male germino, non 
succresco. Ex a priv. et βλαστίω. 

α,ζλαστν,ς, ίος, b xai υ\, male germinans, 
infecundus. Ex iisd. 

ά,ζλαστος, a, b xa) v), idem et ex iisd. 

άζλίμν,ς, ίο;, Ό και υ), audacit carens, im- 
bellis, iners, imbecillus. Ex a priv. et 
βλίμιαίνω, a βλίμμα, Eustath. (Vid. 
2%«. Gr. P.) Hinc 

α,ζλίμίως, adv. imbeciliter, ignave, al. 
negligenter. Sed et pro άμιλίως, Ε. Μ. 
Suid. ab άμίλΥ,ς, q. v. 

άζλντΥ,ς, ίος, Ό xai ϋ], despectus, vilis, in- 
dignus qui videatur. Ex & priv. et βλέ- 
πω, video. 

αζλιχτίω, f. ν,σω, non video, conniveo, 
csecutio ; (2) pecco. Ex iisd. Hinc 

ίζλίχτγ\μα, ατός, το, peccatum, erratum. 

«£λε•ψ/«, ας, ή, cascitas; (2) inconside- 
ranti?. Ex a priv. et βλίπω. 

άζλ')ις, Ϋ]τος, ο xai ν), nondum jactus, //. 
4. 117. (male jactus, Ε. M.) Ex a priv. 
et βάλλω, jacio. 

α,ζλ'/ιτος, if, ο χα) ή nondum missus, non- 
dum jactus ; (2) non ictus, non vulne- 
ratus, Ulaesus, //. 4, 540. Ex iisd. 

άξλΥ,χής, \ς, ubi nulli sunt balatUS, Ep. 
EX a, priv. et βληχή. 



αζλνιχξος, {?, ο >i υ), al. άζληχξος, ξα, ξον, 

debilis, infirmus ; (2) fortis". Ex » priv. 
^ vel pleon. et βλΥΐχξος, debilis. 
αζλίμάτος, (seu άζλίμαβ-τος,) b xa) r t , 

intactus. Ab » priv. et βλιμάζω, tango, 

premo. 
ά&λόίι, sacrifica, 2. sing, prass. imper. act. 

contracte pro άζλόα, a verbo άΖλοίω. 
" σία, ας, r), auxilii defectus. Ex α 

priv. et βοΥ,θίω, auxilior. 
άζοΥίθητος, ΰ,όχα) υ), auxilio destitutus ; (2) 

remedio carens, immedicabilis. Ex iisd. 
άζοΥ,τ), adv. sine clamore, sine pugna. 

Ab a priv. et βοή. 
«,ζόνιτος, ev, ubi nullus est clamor, vel sine 

-pugna, Nonn. Ex a et βοή. 
άζολίω, occurro, obvium habeo, convenio, 

pro άντ&ολίω, Apoll. Hinc 
άζόλγ)ο-α, a. 1. ind. act. Ion. pro γ)ζόλγισ•α, 

a verbo άζολίω, occurro. 
άζολγ)τωξ, οξος, ό, qui occurrit, s. convenit, 

Ε. M. Ab άζολίω. 
αζολος, a, ό xa) τ), (pullus equinus) qui 

nondum amisit dentes setatis indices. 

Ex at priv. et βάλλω, jacio. 
αζοτος, x, 6 xa) ή, pascuis carens, non pas- 

tus. Ex a priv. et βόσκω, pasco. 
άζνκόλνιτος, 8, ό χα) ή, injucundus, (vid. 

Thes. Gr. P.) fastidiosus, repudiandus, 

Ern. Ex a priv. et βχχολίω, demulceo. 
άζχλί), adv. inconsulte, temere. Ex a 

priv. et βχλζ, consilium. 
αζ8λίύτως, adv. inconsulto, sine delibe- 

ratione. Ex « priv. et βχλεύω, consulto. 
άζχλίω, f. Ϋ\σω, nolo ; (2) non consulto. 

Ex at priv. et β8λγ), consilium, 
αζχλης, ίος, ό κα) r), nolens, invitus ; (2) 

inconsultus. Ex a priv. et βύλομαι, vel 

β8λΫ]. 

άζχλΥ,ο-ία, ας, v>, nolentia. Ex « priv. et 

βύλομαι. Potius ex αζπλίω. Et hinc 
αζέλητος, 8, ό κα) ν), invitus, non volun- 

tarius; (2) quern nolumus, qui nobis 

invitis accidit. 
άζ8λγ]τως, adv. involuntarie, praeter vo- 

luntatem ; (2) fortuito. 
ύζχλία, ας, τ), consilii inopia ; (2) temeri- 

tas, imprudentia ; (3) amentia, stultitia ; 

(4) consilii pravitas. Ex a priv. et β8λΫ). 
αζ8λος, 8, i κα) ϋ), consilii expers ; (2) 

stultus. Gl. V. incogitans, inconsultus ; 

id. quod δύσζχλος, Sopk.—vel xaxoZx- 

λος, Thucyd. 
οίζ8λότάτα, adv. inconsultissime," incon- 

sideratissime, Herodot. 
άζ&λως, adv. temere; imperite, male, in- 
consulte, sine ratione. Ab αζ8λος. 
άζίτίω, gen. sing. Ion. pro άζ6τ8, ab 
άζχτΥΐς, 8, c, bobus carens. Ex a et βνς, 

bos : al. egenus. Ex « priv. et βότον, 

pecus, Ε. M. 
"ΑΒΡΑ, vel όίζξα, «j, ij, ancilla hones• 

tior, pedissequa. 
Άζξαάμ, Abraham. Nomen viri Hebr. 

indec. Pater excelsus vel Pater multitu- 

dinis. 
αζξάχγ\σαν, sonuerunt, 3. pi. a. 1. ind. act. 

Ion. pro Υΐζξάχησαν, ab άζξακίω. 
Άζξά,ις, ϊΰος, υ), urbs, vel promontorium 

Lampsaci, Apoll. 
αζξαχζ, 3. sing, imperf. ind. act. Ion. pro 

'ήζξαχί, ab άζξάχω, sono. 
αζξίχτος, 8, b κα) υ), non madefactus, ubi 

non pluit. Ex « priv. et βξίχω. 
άζζίζομαι, delicato cultu utor, delicate 

me orno. Ab άζξός. 
άζξίζω, f. ίξω, mox a cibo dormito ; (2) 

dormito. " Ex « inten. et βξίζω. 
αζξϊθ'>,ς, ίος, b κα) υ), sine po'ndere, levis. 

Ex a priv. et βξίθω, sum gravis. 
οίζξίξαι, a. 1. inf. act. v. άζξίζω. 
αζξίκτος, 8, b κα) υ), insomnis, vigil ; (2) 

surdaster, ex parte tantum audiens. 

Ab άζ ξ ίζω. 
άζβοζατΥΐς, 8, ό, molli incessu utens. Ex 

άζξος, et βαίνω. 
άζξόζΐος, b * υ], qui mollioris vitae est, deli- 

catus. άζξοζίων Άξάζων γίνος, Dionys. 

άζξογόος, a, ό >£ υ), molles gemitus edens. 
άζξόϊαις, b, id. quod άζξοΰίαιτος, Ath. 
άζξοίΊαιτάομαι, ωμαι, vitam mollem et 

delicatam ago. Ex άζξος et δίαιτα, 
άζξοΰίαιτος, 8, Ό y^ υ), molliter et delicate 

vivens. Gl. V. άζροΐίαιτον, delicatum. 
άζξοίίμων, ονης, b και v\, delicate vestitus. 

Ex άζξας et ίϊμα, vestis. 
άζξόκαξτος, 8, οκλυ), molles et delicatos 

fructus ferens. Ex i-Seis, et ζ»ι>πός. 
C2) 



&ζξ6χομύ.Λ>, f . vitru, capillos orno ; (5) molh 

com& sum; (3) deliciosus sum. Έκκόμζ• 
άζξοκόμν,ς, Dor. άΖξοκόμας,χ, b, qui molli 

et delicata coma est. Ex iisd. 
άζξόχομος, 8, b j£ i\, idem et ex iisd. Suid. 
άζξομία,ας,Ϋ), tenebras. Ab άζξομίς, quia 

tenebrae strepitu carent. 
αζξόμιος, 8, b £ i), abstinens a vino, ab- 

stemius. 
αζξομος, 8, i χα) i, strepitum magnum 

edens, tumultuosus, II. 13, 41. Ex « 

inten. et βξόμος, strepitus. 
ίζξόπτινος, 8, b % ν), molli et subtili sta- 

mine contextus. Ex άζξος, et ίτ' /ivt], Ern. 

πΐηνος, Hes. 
άζξόπλχτος, 8, b κ, y>, molli et opulento or- 

natu condecoratus. 
άζξος, a, ov, mollis, delicatus ; (2) lautus ; 

(3) festivus ; (4) gravitatem prae se fe- 
rens. 
άζξοσταγγ)ς, ίος, b y^ y\, mollitie diffluens. 

Ex άζξος, et στάζω, stillo. 
άζξοσΰννι, ν,ς, y\, mollities, deliciae, luxus ; 

(2J splendor, nitor. Ab άζξός. 
άζξοτάζω, f. άσω, noctu vagor; (2) aberro, 

il. 10, 56. Ab άζξότνι, nox. 
αζξοτίω, nocte occurro, (2) pecco. Abeod. 
ΆΒΡΟ'ΤΗ, Υ]ς, υ), nox, aliquando cum no- 
mine ιώ|, (//. 14, 78.) Quasi ex a priv. 

et βξοτός, homo, quia noctu homines la- 
tent, et nox illis quasi favet. 
α,ζξοτΥίμων, όνος, b, peccator. Ab σ.ζξΰτίω. 
άζζότνις, νιτος, y\, mollities. Ab άζξός. 
άζξότϊμος, ό j£ ϋ), delicatus, pretiosus. Ex 

αζξός et τιμν), decus, pretium. 
αζξοτόνϊνος, ίνν^ tvov, confectus ex abro- 

tono. 
άζξοτονϊτνις, 8, b, Ut άζξοτονίτν\ς οίνος, vi- 

num abrotonites. Ab 
ΆΒΡΟ'ΤΟΝΟΝ, 8, το, abrotonum, genus 

herbae perpetuo virentis. Angl. South• 

ernivood. 
άζξοτος, 8, b j£ y\, immortalis, incorruptus, 

divinus, Horn..— carens mortalibus, Msch. 

— sensu non prasditus, Suid. — inhuma- 

nus, Hes. 
άζξοχα!τγις, 8, b, Dor. άζξοχαίτας, qui 

tenera et molli coma est. Ex άζξος, et 

χαίτν\. 

άζξοχία, «ί, ϋ], siccitas, pluviae defectus. 

άζεοχος, a, b 59 υ), immadidus, non ma- 
defactus. Ex « priv. et βξίχω, made- 
facio. 

άζξοχϊτων, avost ό )t, i), molli tunica" in- 
dutus. 

άζξόχως, adv. sine pluviiL 

? 'ABPTNA, vel άζξυνα, ων, τα, mora. (f. 
; ab άζξός, Steph.) 

οΐζξύνω, άζξύνομαι, ornor, deliciis indulgeo, 
nitesco, cukum mihi comparo, glorior, 
insolesco. Ab άζξός. 

αζξωμος, 8, b χ, ϋ), sine fastore, sine salsu- 
gine. Ex α priv. et βξΖμος, fator. 

άζξως, adv. molliter, delicate. Ab άζξός. 

άζξως, ωτος, b χα) υ), idem quod 

άζξωτος, 8, b χα) υ), non voratus, non exe• 
sus; (2) cariem non sentiens; (3) esui 
ineptus. Gl. V. άζξωτον, irrosum, in- 
esum. Ex α priv. et βξώσχω, voro, edo. 

Άζϊ,Ιος, υ), Abydus. Nomen urbis. 

άζΰθος, 8, b xai y), idem quod άζυσσος. 

ΆΒΥ'ΡΒΗΛΟΧ, a, b xa) y\, multus, mag- 
nus, satietatem adferens ; (2) impudens, 
invisus, Hes. Suid. • Άζύξζγιτον, Ε. Μ. 

άζνξΙάκΥ), υ), barbarium ίπίτειμμα, et edu- 
lium, Alex. ap. Athen. Hinc 

αζυξτακοποιος, b xa) i\, qui vel quaj confi- 
cit α'ζνξτάχγιν, Demetr. ib. 

άζυσσος, adj. fundo carens; ut passim 
usurpatur. Sed et substantive^.abyssus, 
infinitae profunditatis vorago; (2) in 
Sacris, gehenna, infernus ; (3) Prop, ad- 
fluentia rerum. Ex « priv. et βυσσος* 
Ion. pro βυθός. 

άζυσσοτόκος, ov, abyssum habens s. pa- 
riens, Cyr. 

άγάασθαι, prass. inf. med. Poet, pro «y«- 
σθαι, ab άγαμαι• 

"Αγαζος, a, b, Agabus. Nomen viri. 

άγάγας, qui duxit, a. 2. part. act. Ion. pro 
άγαγων, et hoc Alt. pro άγων, ab άγω. 

ayayiv, duxisse, a. 2. inf. act. Dor. pro 
άγαγιϊν, et hoc Alt. pro α'γΰν. 

άγάγίτι, 2. pi. a. 2. imper. act. Ail. pro 
ayiTi. 

άγάγοι,3. sing. a.2. opt. act. Att. pro αγοι. 

ayayii, ducam, f. 2. ind. act. Att, pro 
dym. 



ΑΓΑ 



ΑΓΑ 



ΑΓΑ 



ίγάζγ,Χο;• α, Ό κχ) ■>,, invidus ; (2) qui valde 
sciiiulatur, Steph. Ex άγαν et ξν,λος. 

άγάξομαι, admiror, suspicio j (2) veneror ; 
(3; indignor, succenseo, /.'. 14, 111 ; (4) 
invidco. Άγάζομχι^ trS^ το φ^όνγ,μχ, <r\ 
τν^φξονί,μχτο;, χνΖξος άξίτϊ,ς, χγχσθύ; 
τοΊ; λόγοι;• Ab χγάω. 

άγχΟχξχίχ, χ;, ϋ„ boni principium. Ex 
'άγαίίος, et χξχ->„ principium. 

α,γχβίο;, find. p. 9. Vid. Ϋ,γάθίος. 

άγχΰίωξίω, ω, admirabundus intueor. Ex 
άγαν] et d -ίωξίω, contemplor. 

άϊα.ϋίζομχι, bona dico, bonis omnibus 
prosequor. Ab αγαθός, bonus. 

άγαθιχ,οί, ■>,, bv, probus ; (2) recte et cum 
virtute factus. Ab eod. 

ΆΓΑΘΓ 2, ίίος, r n glomus. 

άγχΟοΙότΥ,ς, ν, ό, bonorum dator. (Et 
άγαβοίότις, y„ Steph.) 

ίγχβοίξγίω, benefacio, bene ago. Ex tayov. 

χγχθοίξγία, χς, ϋ„ beneficentia. Ex iisd. 

ayxOoliiXuxt ας, r„ bonorum electio sive 
voluntas, adfectus eligendi bona, Suid. 
Ex 3-ίΧω. 

άγχβονοάω, f. υ,οόι, bene recteque ago; 
(2) beneficio adficio; (3) prosum. 

άγχθοτοιΐα, χς, ή, beneficentia, boni effi- 
cientia; (2) beneficiorum collatioj (3) 
benef actum. Ab 

άγχθοτοιος, 5, i κχ) y„ bonum, vel bona 
efficiens; (2) munificus, beneficus. Ex 
ποιίω• 

άγχϋοτοίΤΥ,ς, ίος, ο κχ) υ„ bonos decens ; 
(2) benignus. Ex άγχθος et πξίπω. 

άγχΰοΎξίτώς, adv. ut bonum decetj (2) 
benigne. 

άγχθόρρύτοί, ov, pure fluens. Ex άγχθο;, 
etjf'au, Synes. 

'ΑΓΑΘΟ' 2, ή, ov, bonus, probus; (2) for- 
tis, strenuus ; (3) prudcns ; (4) praestans, 
excellens; (5) peritus alicujus rei; (6) 
utilis ; (7) faustus, secundus, felix ; (8) 
Iautus, opiparus ; (9) benevolus ; (10) fru- 
gifer; (ll)purus; (12) dives; (13) seivit 

et ironias in allocutionibus. Άγχθον, 

S, το, bonum ; (2) commodum, emolu- 
mentum ; (3) hinc formula \<χ' άγαθω, 
auspicato, item bono consilio; (4) ap. 
Senptores Eccl. S. Coena. — Άγχθά, τα, 
divitiae, opes ; (2) res secundae ; (3) vir- 
tutes. Hinc 

άγχθοσΟν/;, (et άγχθωο'ύννι, Steph.) %;, v„ 
bonitas, Gl. V. adfectus ad benefacien- 
^ dum proximo, Ν. T. 

άγχίοτίλαχ, χς, ή, boni efficientia, boni 
perfectio. Ab 

άγχθοτίλνχ.) ίο;, Ό κχ) η, boni efficiens; (2) 
perfecte bonus. Ex άγαΰος et τίλο;• 

άγχβότΥ,ς, Υ,τος, r„ bonitas, probitas, bene• 
■ volentia. Ab χγχθός. 

άγχΰχζγϊω, ω, f. Ϋ,σω, benefacio. Ab άγα• 
^ θχεγός. 

άγχ<Ινζγγ,ς, beneficus. Ex χγχθ'ος et ΐξγον. 

χγχύνξγίχ, χ;, y„ Ion. χγχθϋξγίγ„ benefi- 
centia ; (2) bonum opus. 

αγχθχξγιχΌς, r„ ov, beneficus, benignus. 

άγχθχ}γος, 2, ό κχ) ■>,, beneficus, benignus. 

άγαϋοφυν.ς, to;, ό κχ) y„ natural, seu indole 



bonus. Ex uyxOl; et 



Hinc 



άγχΟίίνΐα, χ;, υ,, bonitas a natura prove- 

niens. 
dyxOviOi);, gavisus, a. 1. part. pass, verbi 
άγχυϊ,νω, 1. ύνω, benefacio, bonum efficio; 

(2; beneficio adficio; (3) cxhilaro ; ct 

άγχθύνομχι, bene adfectus sum.. 
άγχθως,αϊΐν. bene; (3)utiliter; (3) valide. 
άγχΟωτάτος, optimus, super, ab χγχύίς, 

bonus, 
χγχιίτχι, 3. s. praes. med. v. άγα-ίομαι• 
άγχϊος, χιχ, a'iov, admirabilis ; (2) invidio- 

sus. ©. Yt invidus; (3) elegans. Ab 
t άγχω, demiror, (Potius ab ayy,, Ε. M.) 
άγαίω, et quod usitatius, άγχίομχι, ad- 
miror ; (2) obstupefacio, pcrterrefacio ; 

(3) succenseo, indignor; (4) invidco. 

Ab άγχω. 
•ΑΓΑΠ2Ν, όνος, ό, Sol, V. L. 
άγχκλζ>ς, to;, β κ, ->,, vaklc gloriosus, per- 

celcbris. Ex χγν.ν et κ>.ίο;, gloria. 
αγχκ)Λΐτ'ος, ■>,, ov, valde Celebris, praecla- 

rus, inclytus, //. 2, .064. Ex iisd. 
άγχκλίως, adnj. studio gloriac, ceTeben : - 

me, valde gloriosc, Hipp. Κ\ΐχγακ\ί/,ς. 
Ίγχκλ/,ίΐς,κτσχ, iv, Apoll. Vid. χγχκλίν,ς. 
άγχκλύτος, r,, bv, percelebris, inclytus. 

Ex ayxv, Ct κΧυιος, ce'.rbris. 
άγχκτιζω, bene condo, pcrf. p. xyeexntr- 

μίν/, (vcl άγακΊ,μίνν.) TOA/f,urbs pulchre 

cxtructa. find. Ex χγχν et κτίζω. 



άγχλχκπ;, ων, oi, collactanei, s. qui idem | 

lac suxerunt ; (2) consanguine! ; (3) ae- 

quales, setate pares ; (4) simul educati ; 

(5) fratres; (6) sacrorum gentilitiorum 

participes ; (7) lacte carentes. Ex » 

notante Όμχ, et γχ\χ, lac. 
άγχλχκτίχ,χ;, ϋ„ lactis penuria; (2) lactis 

abundantia. Ex χ priv. vel intens. et 

γχλχ. 
άγχλχκτος, ν, b κχ) yi, lacte carens ; (2) 

collactaneus, Em. Ex iisd. 
χγχλχκΊοο-ΰνΥ,, Υ,ς, ή, cognatio, quasi lactis 

communicatio; (2) lactis inopia. Ab« 

pro όμν, vel χ priv. Em. 
ΟγχΧϊος, Vid. νιγχλίος, Ε. Μ 

χγχΧλΥ,τον, S, το, delectabile ; (2) admira- 

bile. Ab χγά,ΧΧω. 
χγχΧΧΊαμχ, τος, το, exultatio pras gau- 
. dio magno, Ph. exultatio, al. Gl. V. ju- 
bilum. Ab χγχΧΧιάομχι. 
χγαΧΧιάο•6ί, exultate, 2. pi. praes. impe- 

rat. med. contr. pro χγχΧΧιχισϋί. 

χγχΧΧίάΰ-ις, ιως, ϋ„ exultatio, iaetitia, JV. Τ. 

αγχΧΧιχω, ω, et frequentius χγαΧΧιχομχι, 

ωμχι, f. χσομχι, exulto, gestio, tripu- 

d:o. Gl. V. οίγχλΧιωμχι, jubilo. Ab 

αγχΧΧω. 

ΆΓΑ'ΛΛΟΧΟΝ, », το, lignum Indicum, 

odoratum et gustu austeriori, Diosc. 
ΆΓΑ'ΛΛΩ, f. άΧω, orno, insignio, faclo 
delectabile ; et χγχΧΧομχι, glorior, ob- 
lecto me aliqu^ re, gaudeo, gestio, ex- 
ulto ; a. 1. inf. χγ^Χχι, decorare. 
χγχΧμχ, τος, το, ornamentum, oblecta- 
mentum ; (2) simulacrum, statua, ima- 
go, //. 4, 144. (3) res ornata, ut victima 
sertis, auro ornata ; (4) de liberis, ut 
χγχΧμχ μχτξος, Νν,ξέως άγχΧμχτχ, &C 
Eurip. Ab άγάλΧω. 
χγ-χΧμχτιον, α, το, simulacrum parvum, 

imaguncula, statua parva. Dim. 
χγχΧμχτογΧύφος, is, e, marmorarius, Ph. 
sculptor. Ab χγχΧμχ, et γΧύπΙω, sculpo. 
χγχλμχτοποιίω, ω, statuas conficio. Hinc 
χγχΧμχτοποΐΥ,τικος, y„ ov, conficiens sta- 
tuas. Hinc ri χγχΧμχτοποΐΥ,τικΥ,, ίί» S C 
τίχννι, ars statuaria, s. conficiendi sta- 
t tuas. 
χγχΧμχτοίτοίί'χ, ας, yi, simulacrorum con- 

fectio, Em. Ab 
χγχΧμχτοτοίος, 5, Ό κχ) 'h, statuarum et 
simulacrorum fabricator, statuarius. Gl. 
V. fictor simulacri, sigillarius. 
χγχΧμχταξγίχ, χς, r„ ars statuaria, s. con- 
ficiendi statuas et simulacra. Hinc 
χγχΧμχτίίξγικος, yi, bv, conficiens statuas, 
vel pertinens ad confectionem statua- 
rum. Ab 
χγχΧμχτνξγος , S, ό κχ) 'h, statuarius. Ex 

ίξγον. 
χγχΧμχτοφΟξίομχι, νμαι, quasi simula- 
crum gestor, in animo ciixumferor. 
Exp. etiam decorari, insigniri, Hes. 
άγχΧί/,ατόω, ω, f. ώσω, in statuam verto ; 

(2) simulacrum facio. Ab χγχΧμχ. 
χγχΧμοτΰ^Υ,ς, \ς, idem quod αγάλματα- 

ίτοιος, Maneth. Ex χγαλμα et τυπτω. 
αγάμχι, admiror, //. 3, ISO. (2) probo, 
laudo. a. 1. γ,γχο -Ory, part, χγχσί'ύς, ad- 
miratus. χγχμχί o-t τύτα, o-i τ»τκ, ty,; 
άξίτΥ,ς. Ab αγάω. 
'λγχμίμνων, όνος, b, Agamemnon. 
χγχμίνως, adv. mirabiliter, mirifice, cum 
ad'inirationc. Ab αγχμχι, part. άγά• 
μίνος. 
'Αγαμγ$γ,ς, ίος, i, Agamcdes. 
αγχμΥ,ιο;, s., Ό κχ) ί, caelebs, nuptiarum 

expers. Ex χ priv. et γχμίω, nubo. 
άγάυ,ία, χς, ϋ„ caclibatus. Ab «,γχμος. 
άγάμιον, ν, το, id. et ab eod. 
άγαμος, \s, ό κχ) ->„ caelebs, qui uxorrm 
non duxit, vel quas nor. nupsit, Ph. cae- 
lebs, //. 3, 4U (2) viduus, qui uxore 
mortua factus est caelebs. 
"ΑΓΛΝ, adv. nimis, immodice, nimium, 
valde veliementer : aliquando nominis 
adjectivi formam induit cum articulo, 
Ct το* χγχν ςιόζον, Plut. 
ΆΓλΝΑΚΊΈ'ίί, ω, f. Υ.α-ω, indignor, sto- 
machor, acgre feio, conqueror, succen- 
seo, excandes-co, ringor. 'Αγα^κτιΤν 
τινι, ττξός τίνχ, κχτχ τίνος. Hinc 
χγανά-,ίτΥ,σις, ιως, ϋ„ iiidignatio, stoma- 

chatio. 
άγανακτ-,,τος, yi, bv, indigne ferendus, que- 

rendus. Ab eod. 
χγχνχκτικ'ο;, ■), bv, querulus, qui'facile 
qucritur et aegre fert casus incommo- 
dos. Ab eod. 

( 3 ) 



χγχνχχτικώς, adv. irate, aegre. 
χγάνΥ,ς, ίος, Ό κχ) ■>,, mitis, lenis, placidus, 
> comis. Ex χ intens. et γχνος, l£titia. 
άγανηο-ι, Ion. pro χγχνχΐς, ab χγανό;. 
χγάννϊφο;, ν, ό χα) r„ valde nivosus, niva- 
_ lis, 11. 1, 419. Ex ά yetv ct νι φομαι. 
άγανοζχίφάξο;, », ό χα) ϋ„ blandos habens 

oculos. Ex χγχνο;, et $t.t0ae,a,palpebr<e. 
χγάνοξχ;, ace. pi. Dor. pro ΰγΫ,νοξα;, ab 

χγγ,νωξ. 
χγανος, fr?ctus, vel qui facile frangitur, 

Suid. Ab χγω, frango. 
χγανος, y„ bv, mitis, placidus, blandus, //. 

2, 164. (2) desiderabilis. Ex χ intens. et 

yxvot. 
οίγανοφξοο'ννΥΐ, γ,ς, y„ comitas, mancuetudo, 

lenitas, jucunditas, //. 24, 471. Ab 
χγανόφξων, ovo;, Ό κχ) y„ mitis, blandus, 

mansuetus, placidus, //. 20, 467. Ex 

φζΥ,ν. 

άγανώπΥ,ς, \s, Ό, qui blandis est oculis. Ex 
άγανος et »<ψ. Hinc 

άγχνωτις, <Soj, y„ placidum aspectum ha- 
bens, blando adspectu intuens. 

χγχνάζοντι, Dor. pro άγαπάΖασΊ, ab 

χγχτχζω, amo, comiter exciDio, am• 
plexor; (2) euro, condo, defunere. Ab 

ΆΓαΠαΏ, f. ί,σω, amo, diligo ; (2) amice 
et hilare excipio; (3) osculor; (4) prae- 
fero ; (5) contentus sum, adquiesco, 
probo. Υ,γάπα, tl SvvxiTO ty,v χώξχν xh-q- 
ωτον ΰ*ιχφνΧάττίΐν, Xenoph. Hist. 3. coii- 
tentus erat si modo regionem a direp- 
tione immunem servare posset, χγχ- 
ίτγ,ο -ov, dilige, Ph. a. 1. act. χγχτΥ,ϋΰς* 
dilectus, Ph. a. 1. part. pass. Ϋ,γατΥ,μίνος, 
dilectus, Ph. dilectissimus, perf. part, 
pass. '.Άγχτχν τα, χξΥ,μχτχ, χντ), S. 
(Τξο ίκίίνν, μάΧΧον %, prxferre ; τβ~ί πχ- 
ξίίσ-ι, sorte contentus esse. 

αγάπη, γ,;, ή, amor, dilectio, caritas ; (2) 
osculum. Άγχνχι, convivia Christiano- 
rum sacra. Ab άγχτχω. 

άγαλμα, το;, το, dilectio ; (2) res, S. 
persona, quae amatur. Ab eod. 

άγχττΥ,νωξ, οξο;, b, fortis, strenuus, virtutis 
amans, //. 8, 114. Ex χγχ-χχω, et Υ,νοςίη, 
fortitude. 

άγχτΥ,οΊς, ίως, 'h, dilectio. Ab αγχπχω» 

χγατΥ,σμος, S, i, idem, et ab eod. 

χγα-.τΥ,τίον, sc. ίστ), adquiescendum est, 
contentum esse oportct. Ab eod. 

άγατΥ,τίος, ίχ, ίον, amandus. Ab eod. 

χγχιτΥ,τϊκο;, υ,, bv, vim diligendi habens. 

άγχτΥ,τικώς, adv. amantcr, benevole. 

χγάτΥ,τος, y„ bv, dilectus, cams, amabilis ; 
<2) unicus, s. unigenitus; (3) vir cum 
diaconissa habitans, Ut άγατγ.τγ„ virgo 
Jiabitans cum monacbis caelibatum pro- 
fessis; (4) άγατΥ,τόν io -τι, boni consu- 
lendum est, non respuendum est. Ab 
αγχτάω• 

πγατκτω;, adv. grate, amabiliter ; (2) cu- 
pide, libenter; (5) satis. (Styairvras 
%ztiv, contentus esse, Herodian.) (4) vix, 
aegre, Em. 

άγαταΐΥ,ν, diligam, 1. sing, praes. opt. act. 
Alt. pro χγχτωμι. 

άγατωμίνχ, γ,ς, ■>,, amasia, arnica. Ab 

άγχιτώμ,ίνο}, ss, Ό, amasius, amicus. Ab «- 
γχπχω• 

dyanSJv, praes. part. a. con. pro αγατχων. 

* Αγχρ, ϋ„ Agar. Nomen servae Hebr. in- 
declinnbile. Peregrtna, sive Titnida. 

ΆΓΑΡΪΚΟΝ, 5, το, agaricum. Nomen 
fungi arboris. 

χγάρρΥ,τος, α, ό κχ) yi, valde ingratus, et 
invisus, Phav. Ex χγχν et ρΫ,το;. 

χγάρροος, contr. χγχρρνς, ν, ό κχ) ή, celc- 
riter miens, acstuosus, //. 2, 845. Ex 
'άγαν, et ρίω, fluo. 

άγασαιμγ,ν, admiratus sim, a. 1. opt. med. 

άγάσαντο, 3. plur. a. 1. ind. med. Ian. pro 
'/τγάο-χντο, ab χγχμχι. 

αγαο-Οα», ]>raes. inf. med. verbi χγχμαι. 

dyarrOu;, adm'imtus, Ά. 1. part. pass. 

ά-άτιος, ν, b, inclytus, Celebris. Ab άγχ• 
μχι- 

αγχσμχ, τος, το, veneratio ; (2) res vene- 
rationc digna. Ab cod. 

άγάσομαι, admirabor, f. 1. ind. med. verbi 
cjusd. 

άγχσσχμίνος, a. 1. part. med. Poet, pro 
άγχαάμίνος. 

αγάσταχυ;-, υ, abund.ms spicis, prsegran- 
des spicas liabens, Naz. 

άγάστονος, ts, ό κχ) ■>,, multum gemens, 
valde suspirans; (2) luctucsus. Ex xyar 
et στόνος. 



ΑΓΓ 



ΑΓΕ 



Α ΓΗ 



kyurrh, ■><, ov, admirandus; (2) stuporem 
adferens. Ab α,γχμχι, admiror. 

Lyxo -τωο, όζος, b, frater uterinus; (2) ge- 
mellus ; (3) consanguineus. Ex a, no- 
tunte Όμν, et yxo -τγ,ξ, venter. 

dyxu -τω;, adv. admirabiliter. 

ΆΓΑΣΥΛΛΓ2, /do;, ■>„ frutex unde li- 
quor ammoniacus elicitur, Diosc. 

αγχτον, adv. admirabiliter, Hum. Ap. 515. 

α~/χΰομχι, admiror. Ab α,γάω• 

ayxvo;, ■>„ bv, admirabilis, praeclarus, nobi- 
Hs; (2) superbus, arrogans. Ab eod. 

ίγχνξίάμχ, το;, το, elevatio animi. Ab 

αγχνξΐάα, ω, valde insolesco. A seq. 

ηγχυξβ7ο, gen. sing. Ion. pro ocyxueH. 

αγανςος, gas, gov, superbus, insolens* ferox ; 
(2) elegans; (3) inops; (4) delicatus. 
Ex » intens. et γχΖξο;, superbus. 

ίγάφΟ-γχτος, y, Ό χαϊ -i), valde sonans. Ex 
xyxv, et φθίβ-ομχι, sone. 

ΆΓΑ'Ω, ω, et usitatiut, ά,ομχι, ωμχι, de- 
miror, stupeo; (2) invideo; (3] odi. 
ayao-Qxl τίνος τΫ)ν ίτξόνοιχν• 

afya^x, ων, τα., mansiones, s. stationes, in 
quas o\ α,Ρ/αξοι, peracto diei penso, di- 
vertebant. Ab ipyagos• 

Lfyxoux, as, ->„ servitds coacta et invita, 
ministerium, officium expressum, Ph. 
"prensatio. Ab xf /χοίθω. 

ipyxeitov, u, το, lin. afyagqiovt cursus an- 
garorufn. Ab eod. 

kpyxeivrr.s, S, b, qui alium cogit ad cur- 
sum, aut ad aliud servitium praestan- 
dum. Ab eod. 

u'yx^iCu), f. ΐύο-ω, angario, jubeo currere, 
vel aliquidferre; (2) adign,impelio. Ab 

"ΑΓΓΑΡ02, ν, b, nuncius, vel tabellarius 
regum Persarum, qui in statione sua 
positus literas ab altero angaro acceptas 
alteri tradebat, ut ita celerius perferren- 
tur; (2) quivis, qui aliquid bajulat, vel 
perfert ; servus, minister, operarius. 

ί,ίγαξοφοξίω, ω, f. Ϋ)<τω, bajulo velut xpya.eos. 

afyudiov, u, το, vascuium. Dim. ab kfyuov. 

afyuo7.oyiu, ω, venas lego. Ex xpyuov, 
vena, et Xiyoj, lego. Hinc 

ufyaoXoyia, a.;, r„ ipse actus venas legendi. 

iiyuov, ν, το, vas liquoris capax, recepta- 
culum ; (2) vena. Ab afyo;. 

ίίγιιόο-Ύίξμο;, et α,Ρ/ίΐοο-πίζμΛτος, ν, or* ϋ), 
vasculo, sive vasculis semen inclusum 
habens. Ex xfyuov, et σπίξμχ, semen. 

ulytiuhv.s, ίος, b y$ r„ vasis 'formam vel 
capacitatem liabens. Ab xfyuov. 

ilytXeoutrt, nunciabunt, 3. plur. f. 1. ind. 
act. Ion. pro xpyiXvo-i, ab xp /ίΧΧω. 

kfyiXiuv, f. 1. part. act. Ion. pro άθελων. 

ajy.XTx, on, y), nuncium, denunciato ; (2) 
mandatum a nuncio perlatum ; (3) ru- 
mor, relatio. Ab χΙγίχΧω, nuncio. Hinc 

ajyiXixs, a, b, nuncius, //. 3, 206. 

ά.βπλιχ3οξίω, tabellarius sum, nuncio. (Sen. 
ad Msch. Pr. 965.) 

ίΡ/Οαχφό'ος, e, 6 rL'h, nuncius, tabellarius. 
Gl. Γ. famiger. Ab α.Γ γί χίχ et φίςν. 

kpyiXiux. τι, nuncia, Orph. H. 

ap /ίΧίζβμχι, nuncio. 

α,ϊγίλίνι, res qu<e nunciatur, item potestas 
renunciandi oracula, Ion. pro xfyiXix. 

apyiXtXY,, %s, τι, saltatio quaedam, quae 
exercebatur inter pocula. Ab χξγίχχω. 

afyOJxbs, r„ ov, angelicus, ad angelum 
pertinens. Ab ifyiXos- 

άίγΟαωτν,ς, a, b, idem quod xfyi?.o;, Horn. 

β/ν£λιίτίί) r„ idem, Call. 

αρχόντων, g. pi. part. pr. act. qui Atlice 
etiam poni solet pro 3. pi. praes. imp. 
act. ab 

ΆΓΓΕΆΛΩ, f. ίλω, p. 'YfyiXxx, nuncio, 
certiorem facio, a. 1. i/jfyuXa, in med. 
7ΐβΊΐΧάμγ,ν. dfyiXXuv ri τινι, νιχν,ν us try 
πόλιν, τ<νί ίΓίξί τηος• 

ίίγιλμχ, το;, το, nuncium, res quae nun- 
ciatur. ■ Ab άι'γίλλω. 

afyiXos, ν, Ό rj ■>,, nuncius, nuncia, 11. 1, 
333. (2; angelus, sc. nuncius Dei j (3J 
nuncium. Ab eod. 

άΓγίλτξίχ, a>;, ->„ nuncia, Sibyl. 

crfyto-iv, vasis, dat. pi. cum ν ίφίλχ. Ab 
afro;. 

etfyr.iov, vas, Ion. pro xfyuov. 

άΓγοθ/ικτ;, vis, i, apotheca vasorum ; (2) 
capsa et theca poculi. Ex 'upyo; et S-qzii• 

ttp/orr.va:, aiv, ul, favi, seu cellas apum, 
Hes. Suid. Ex afyos, et xtm, tela, quia 
in modum telaj structas sunt.. Unde 

ajyoart}»/», m, τα., idem, Hes. Suid. 

K-iyost v>;, τ», vas quodlibet, ut dolium, 
urna, &c. //. 2. 471. (2) uterus, Hippoc 



ΆΓΓΟΥ'ΡΙΟΝ, ν, το, cucumis. 

α.[γχξον. », το, idem. 

"ΑΓΓΟΤΡΟΧ, α, β, placentae genus, Hes. 

«■Γγξίζω, f. ίο-ω, irrito, dolore adficio. Ab 

"ΑΓΓΡ1Σ, Υ,, dolor, Hes. Phav. 

χΡ/ξίο-μο;, 5, ό, irritatio, Gl. V. Ab oiy 
ygiio). 

tilyeiavTg, », ο, irritator, Gl. P. Ab eod. 

ΆΓΓΫΑΗ, r.s, τι, lorum in modum cate- 
nae intortum. (α,γχΰλτι, Sleph.") 

ayi, adv. hortantis, age, agedurn, agesis, 
eja, //. 1, 61. Ab hyc. 

dyi'io^a, perf. ind. act. Baot. pro ay/io%et, 
ab xyu. 

όίγίΐξχν, 3. pi. a. 1. ind. act. Ion. pro r.yu- 
ξχν, ab xyiiqoj. 

ά«/ύ°άτο;, Ό κχ) i), inhonoratus ; (2) valde 
honoratus, Rob. Ex « priv. vel intens. 

et γίςχ;. 

ΆΙΈΓΡΩ, ι. ίξω, ρ. τιγίξχχ, Att. χγ%γΐξ- 
xx, pass, ά'/^/ίζμχι, congrego, colligo ; 
(2) rnendicando corrogo, circulatorum 
more peto ; (3) vagor Victoria;,• aut alius 
rei causa, dyiiguv τα, χξν,μχτχ, δωτΐαοο; 
\x των πόλίων, ττ)ν ΰύνα,μίν. 

otyiie-o -ωτο;, y, ό xxi %, suggrunda ηοη ϊη- 
structus. Ex u, priv. et yile-trov, sug- 
grunda. 

ΆΓΕΓΤΗ2, h, b, injurius, Hes. Etym. Ern. 

xyilro, 3. sing, imperf. ind. med. Dor. et 
contr. pro Ϋ,γίίτο, ab γ,γίομχι, duco. 

άγύτων, οίο;, όχαιτ), vicinum ηοη habens. 

χγίχτο;, ov, immadidus, durus, Ep. Hes. 

α,γίλχζω, f. χσω, congrego. dyik^io-Oeu, 
congregari, gregatim vivere. Ab α,γίλτ•,, 
grex. v 

οΐ'/ίλχιοχομιχοςι v t ov, ad pecorum curam 
pertinens. sZxayiXri, et χομίω, euro. 

dyiXxTo;, afa, ouov, armentalis, qui est e 
grege, Gl. V. gregarius, gregalis, //. 11, 
728. (2) congregabiiis,30cialis; (3) e tri- 
vio, vilis ; (4)imporitus, rudis. Ab a.yi\v,. 

α,γίλχιοτξοφίχ, ets, r n pecuaria, Ern. grega- 
ria nutritio, Plat. 

κ^.λβ»οτξοφιχο;, pecuarius, Ern. qui gre- 
garie alt solet. Ab 

o\yi\ee.iuv, uvos, b, locus armenti, locus in 
quo pascuntur armenta. Ab ά.γίλ«. 

a.yikx%X.i*>, ω, f. Titra, praesum armento, vel 
gregi. Ex ayiXi), et άξχϊι, principatut. 

αγελάξΖ'ΐί* »» <»» armenti praefectus, armen- 
tarius, gregarius, Ph. (2) taurus, armen- 
ti dux. Ex iisdem. 

iyskxtxes, u, b, idem et ex iisdem, Suid. 

nyiXxernu, ώ, f• r,o~u, risu abstineo, non ri- 
deo. Ex <x priv. et yikaa, rideo. 

ΆΓΕΑΑ2ΤΗ ν 2, S, b, anguilla, Hes. 

iyiXx<rri, adv. sine risu, citra risum, serio. 
Ab χγιΧοΜΤτο;• 

iysXxe -τίχ, as, *, risus abstinentiaj (2) 
vultus tetricus. Ab eod. 

xyiXxo-ws, u , b Κ) τ] , risu non dignus ; (2) 
risus expers, non ridens ; (3) tetricus, 
severus. Ex χ priv. et γιλάω. 

ayiXua, as, Ϋ), Epith. Palladis, quasi dux 
populi, vel quae praedam ducit ; //. 4, 
128. Gl. V. Ex α,γω, et Xao;, vel etiam 
ex xyai, et xux, pr<eda, quasi praedatrix. 

ΆΓΕΆΗ, v,s, y), armentum, grex, proprie 
bourn, deinceps etiam equorum, lupo- 
rum, avium, hominum, &c. //. 2, 480. 

ayiXTihov, adv. gregatim; (2) turmatim, 
catervatim. Ab ίγίλΐ). 

aytXY,eiv,adv.ex armento,e grege. Ab eod. 

dyiXTi'ts, tics, %, congregatilis. Ab eod. 

ayiXfoY.s, n, b, qui ex armento, s. grege est. 

ayiXas, ojtos, b i£ y), non ridens, severus. 
Ab a priv. et yiXxu, rideo. 

elyiptv, ducere, praes. inf .act. Ιοη.ρτο xyuv. 

άγίμονήΐΗ, praes. inf. act. Dor. pro rr /ΐμο• 

ViUtlY. f 

χγιμόνι, dat. S.Dor. pro γ,γίμονι, ab Ϋ,'/ίμών. 

xytv, ducebat, 3. sing, imperf. ind. act. Ion. 
pro ν,γιν, vel Dor. pro iytiv, ab xyu. 

olyivixXbyYi^s, κ. b ^ i, sine genealogia, 
sine serie generis ; vel cujus prosapia 
enarrarl non potest. 

ayiviix, as, ή, ignobUitas ; (2) vilitas; (3) 
animus ignobilis, non generosus. Ab «- 
yivY,;. 

xyivuos, a, b >£ i» imberbis. Ex a priv. et 
yivtiev, barba. 

xytvY.c, ios,b >Z 'h, ignobilis, humili loco na- 
tusj (2) degener, ignavus, minime ge- 
nerosus ; (3) abjectus, vilis, humilis, im- 
probus ; (4) qui est sine prole. Ex « 
priv. et yivo;. 

xyiv /ιτβί, f, β Κ) τ), non generatus. ηοη cre- 

atus ; (2) non generans , (3) ignobilis. 

C 4) 



iyifvxda;, b, generosus. Ex χ intcn. et 

ytwadcK, idem. 
dyiwua, (sive tlyivvtet, Suid.) x;, y), igno- 

bilitas generis; (2) ignavia, ά»*»3^«, 

Ern. Ab 
xyivvY.s, ίο;, b >£ y„ ignobilis, idem quod a- 

yiv'/i;• Ex χ priv. et γίννάω. 
xyivvTitrix, as, y,, sterilitas, orbitas. Ex a. 

priv. et yivvY,o-ts, generatio. 
xyhvYi^s, u, b j£ ϋ,, non genitus, non crea- 

tus. Ex χ priv. et γίννάω, genero. 
iyivvals, adv. ignobiliter; (2) timide, ig- 

naviter, parum viriliter. Ab xytviY,s. 
xy.o, due, 2. sing, praes. imperat. med.Dor. 

et Ion. pro Ύ,γίσο, ab Υ,γίομχι. 
ay to, 2. sing, praes. imper. pass. Ion. pro 

ayio-o, ab χγω. 
αγίόμινοι, qui ducuntur, nom. plur. prses. 

part. m. Dor. pro Ϋ,γίόμινοι, ab Ϋ,γκ,μαι. 
χγίξχο•^, b κ, ϋ„ sine munere, praemio ca- 

rens, II. 1, 118. Ex a priv. et yiex;. 
ά'/ίξίθω, colligo, congrego. Vocabulum 

poeticum, //. 2, 303. Ab άγιίξω. 
χγίξίσΟχι, prass. inf. pass. Att. pro dytl- 

ξί0•θα», ab xyt /ξω. 
ayieUtv, congregati sunt, 3. pi. a. 1. ind. 

pass. Ion. et Baot. pro ίγίξθτ,ο-αν. 
χγίξθην, 1. sing. a. 1. Ion. pro v' /ίφγ,ν. 
xyi^bs, 5, b, congregatio. Idem quod d- 

yvξμόs. 
χγίζοντο, congregati sunt, 3. pi. a. 2. ind. 

med. Ion. pro ίγίξοντο• 
χγίοοω, congrego, JEol. pro dy -ίξω• 
άγίξο-ιχνζνιΧις, qui mactatoriam securim in 

sese concitat, quasi lyifio -ιχυζγιΧις, Steph. 

ex E. M. idem quod dyOgrts, et zv€*i~ 

λ•ο•ττ;ς, Res. 
ayterts, ias, *l, collectio. Ab dyilfu. 
χγίξώο-χτο, neglexit,3. sing. a. 1. ind. med. 

Ion. pro γ)γίξώο•χτο, ab άγίξόομχι. 
χγιςωχίχ, as, 'a, superbia, ferncia. Gl. V. 

arrogantia ; (2) strenuitas. Ab 
ΆΓΕ'ΡΩΧ02, u, b ^ r,, superbus, ferox, 

//. 2, 654. Gl. V. protervus, insolens ; (2) 

valde honoratus. Aba int. (vel ayav) γί- 

ξχ; %xmv,Eustath. άγύζων οχν,ν, Hes. &- 

γαν αΰχίϊν, vel γίζουχίϊν, Ε. Μ. Hinc 
αγίζώχω;, adv. superbe, ferociter. 
xyt;, 2. s. pr. ind. Dor. pro xyu;, ab άγω. 
xyie -θχι, duci, praes. inf. pass, verbi ejusd. 
ayurtXaos, v, b, Epith. Plutonis, quasi duc- 

tor populi, quoniam mortales omnes ad 

se ducit. Item nomen proprium. Ab 

ayu, et Xxos, populus. 
aytciXxs, a, b, idem et ab eod. 
ayurxiv, ducebat, 3. sing, imperf. ind. act. 

Ion. et cum y ΙφίΧχ. pro V,yu 
αγί*•τ>ατο{, ν, b, dux exercitus. Ab xyu, 

et στρατός' 
xyitr,;, h, b, dux, ductor. Ab xyai, duco. 
xyiroi, admirabiles, Hes. Ab xydai. admiror. 
αγίτζίχ, as, y), obstetrix, Hes. Ab dyi-ms• 
αγΐοστίχ, as, ϋ\, jejnnium, inedia. Ab 
χγιυστο;, u, b j^ y), qui gustari non potest, 

vel gustatus non fuit. Gl. V. insipidus; 

(2) qui non gustavit. Gl. V. impastus, je- 

junus. Ex a priv. et γίύομαι, gusto. 
άγιωμίτξτιτος, α, Ό y> y), geometriae ignarus. 

Ex « priv. et γίωμιτξία, geometria. 
dytugy%<r'ia, ας, ν), agriculturae neglectus, 

imperitia. Ex χ priv. et γιωςγίω, agrum 

colo. Unde 
αγίώξγητο;, ν, Ό ι£ ί, incultus, desertus. 
xyvi, YiS, τ), admiratio cum stupore conjunc- 

ta ; (2) honor, veneratio ; (3) gaudium ; 

(4) dimdentia: (5) «mulatto ; (6) stupor. 

Ab dyibu 
dyY„ y,s, υ], fractura, contusio ; (2) littus, 

HDi fluctus f rangitur ; (3) fractio fluctus j 

(4) pernicies. Ab ίγω• 
iyv, fractus est, 3. sing. a. 2. ind. pass. Ion. 

pro Yiy/t, ab ίγνυμι» 
ayYr /ίξαται, II. 4,211. 3. pi. perf. ind. pass. 

Att. et Ion. pro -^ίξμίνοι uo -ι, ab dyu^. 
iyfiyiaxx, perf. ind. act. Att. et Ion, pro 

Υ,γίξχχ. 
ΆΓΗΛΑ'ΖΩ, servo, Hes. Etym. 
iyr,\»i,a. 1. inf. act. v. iyxXXu,' Eurip. 
xy /ιΧάτίω, vel αγτιΧάτίω, ω, f . ν,σω, fugo, 

abigo, ut piaculum. Ab xyo; vel uye;, 

piaculum, et Ίχάω. (2) impello, ago. Ab 

αγγ,λχτβς. Unde 
αγγιΧχτίζω, f. itru, persequor, fugo, abigo. 
άγί,λάτκ, vel dy/iXfaos, n, b χα) υ). Ε χ Ρ• <» 

τους do -ίζύς ΙΧαύνων, ab iiyos • (2) ό xyx* 
\Χχννόμΐνο5, validi manu impulsus. Plur. 

ayr)XxToi, fulmina. Ex xyxv et ίΧχύνω. 
ayv)Xuos a, b, praedator, Hes. Ex dym. et 
λίία, prueda. 



Α ΓΗ 



ΑΓΚ 



ΑΤΑ 



α,'/τ,μ,χ, τος, το, agmen ; cohors praetorla ; 
agmen delectorum equitum, peditum- 
ve ; (2) stupor, Gl. P. ubi etiam, vehe- 
mentia. Ab άγω, vel άγη. p 

ίγηνοξίαι, Σ, ί• ί,σω, superbio, insolesco. 

άν*ινβ?/«, ας, 'h, virilitas, strenuitas; (2) 
audacia ; (3) arrogantia ; //. 9, 696. Ab 

άγγ,νωξ, οξος, β, admodum virilis, ob forti- 
tudinem admirandus, strenuus, fortissi- 
mus ; (2) audax, praefidens ; (3) super- 
bus, arrogans ; //. 2, 276. Ex Άγαν, et 

χγγ\οχας, 11 • 1. 98. duxisti, 2. sing. perf. 
ind. act. Alt. pro Υίχας, ab άγω. 

άγνιζαντος, β χ} υ>, idem quod άγηςαος, im- 
mbrtalis, Ep. 

u.yi,saos x ν, b χ) *), senectutis expers, //. 2, 
447• Gl. P. ihsenescibilis ; (2) incorrup- 
tus. Ex a priv. et γνίξχς, senectus. 

άγγ,οα.τος, ν, ο >o 4>, idem et ex iisdem. 

άγγίςάτον, ν, τοί Dioscor. 4, 59. Ageraton 
herba, Plin. 1. 27, 84. c. 4. Angl. maud- 
lin tansie. Ex iisdem. 

άγνιξως, ω, ό χ} ί, idem quod ay^ae?. 

ΆΓΗ2, ε'βί, ij ί, scelestus,/rij«e«/:'«/ 
εναγής. Ab i^/o?. 

«y»j(r«v5{ef, κ, ό, Epith.Plutonis, quasi du- 
cens homines, s. viros. Ab άγω, et 

&νί, ξ . 
άγγισχσθχι, narrasse, a. 1. inf. med. J)or. 

pro Υ,γν,σασθχι, ab ryse^at/. 
ayjjo"*, 3. s. pr. ind. act. v. άγνιμι• 
άγτ,σίχάος, ν, β. idem quod άγεσίΧχος. 
άγγισ!χοξος, a, ο xj v, ducens, vel moderans 

chorum. Ex άγω, et χοξός. 
άγγιτγ,ξ, dux, ductor, Di>r. pro Ϋ,γνιτΥΐζ. 
άγητος, th βν, admirabilis, //. 5. 788. Ab 

αγχω, admiror. 
'αγιάζω, f. άσω, sanctifico, consecro ; (2) 

veneror ; (3) Deo sacrifico et sancte acio- 

leo. Ab άγιος. 
άγιασμα, τος, το, eanctificatio, puriflcatio ; 

(2) sanctimonia ; (3; templum Dei. Ab 
αγιάζω. 

αγιασμός, 5, β, idem et ab eod. 
ύ,'/ιαστγ,Ρίον, ν, το, sanctnarium. Ab eod. 
αγιαστία, ας, *ι, sanctitas, sanctimonia. 
ίγίζω, f. ϊσω, sanctifico, consecro ; (2) a- 

doleo, sancte uro. Ab άγος, veneratio, 

vel etiam pro αγιάζω, 
αγΐνεσχω, idem quod άγινίω, Ion. Horn, 
ίγϊνίω, ago, duco, //. 18. 692. Ab άγω. 
αγΐνω, idem et ab eod. 
ά,γιόγςαφα, ων, τα, Scripta sancta, pars ul- 
tima sacrorum librorum. Ex άγιος, et 

γξάφω. 
αγιογράφος, ν, ό χ) f\, a divinis viris scrip- 

tus. Ex iisd. 
ίγιον, *, τβ, sanctuarium; pars templi 

Hierosolymitani, solis sacerdotibus ade- 

unda. Ab 'άγιος, 
αγιορείτης, ίος, ό χ] ί, Sanctis conveniens. 

Ex άγιος, et τξίτει. 
άγιονξίτως, adv. convenienter Sanctis. 
'άγιος, ίκ, to», sanctus, sacer ; (2) purus ; 

(3) venerandus. Ab άγος. Hinc 
άγιοσΰνν, *κ» *)< sanctitas, sanctimonia. 
άγιότης, νιτος, yi, idem et ab eod. 

ίγιόω, ω, f. ώσω, sanctifico, sanctum reddo. 

άγιστείχ, ας, ή, sanctimonia, puritas ; (2) 
cultus deorum, sacrorum peractio, sa- 
crum, res divina ; ceremoniae. Ab 

άγιστεύω, f. ευσω, sanctifico ; (2) veneror ; 
(3) pietatem colo ; (4) castimoniam ser- 
vo. Ab άγος . 

άγιστεω, ω, ι. ν,τω, idem et ab eod. 

άγιστία, «.ς, i\, idem ^μοάάγιοττύ». 

άγίως, adv. sancte. Ab άγιος. 

άγιωσΰνν•, ης, χ, aliis αγιοσύνη, quod vide. 

άγχκζω,ί. ίσω, ulnis amplector, ulnis at- 
tollo, in ulnas sumo. Ab άγκαί- 

ίγχάθίν, adv. pro άήχκθίν, quod vide; (2) 
in ulnis, Msch. Eumen. 80. 

ΆΓΚΑΓ, ων, ou, ulnae, //. 5, 371. 

άγχάλίω, Poet, pro ίκχ,χκλίω, rcuoco. 

ά,γχάλπ, %ς, ή, olna, Gl. P. gremium. Ab 
ίγχοι'ι• 

άγχαλιάζω, idem quod ίγχίζω, Ε. Μ. 

άγχοιλιία,γωγίω, ω, f. ν,ο-ω, manipulos, s. 
fasciculos veho. Ab 

ίγχαλώκγωγος, S, ό ^ v, qui manipulos, 
s. fasciculos navigio, aut super jumento 
vehit ; (2) bajulus. Ex άγχοιλις , et άγω. 

άγχοιλϊοΌνώλΎΐς, α, β, qui manipulos vendit, 
Ε. M. 

ΰ-,'χαλιοΌφοξίω, ω, f. γ,/τω, manipulos porto, 
fasciculos gesto. Ab 

άγχιχ,λιοΌφόξος, et άγχαλιοΊφύξος, Η, ό κ, ή, 
qui manipulos, s. fasciculos portat ; (2) 



bajulus. Ex άγχαλις, et φίξω. 
άγχοίλίζω, usitatius άγχα,λ'ιζομα,ι, ulnis 

amplector, in ulnis gesto. Ab ΰγχάλ-η. 
άγχοιλιχως,αά'ν. ulnatim, amplexabunde. 
ίγχάλις, ίΰος, it, ulna, //. 18, 555. Call, in 

Dian. 73. (2) manipulus, fasciculus. Ab 

κγχοίλίζω. Unde 
&γχ»λίο~μοι, τος, το, quod ulnis amplexa- 

mur, quod in ulnis gestamus, quantum 

complecti ulnis possumus. 
άγχαχος, u, ό, fasciculus. Ab άγχάλνι• 
ΆΓΚΑΛΠΓ2, ίίος, ν, praecipitium ; (2) 
^ fovea, Hes. 
άγχάς, adv. in ulnis. άγχάς Ιχαν, Theoc. 

amplecti. Ab άγχβ.1. 
άγχίοι, "valles, nom. pi. ab άγχος, ιος• 
άγχίΐΡΛΐ, recubas, 2. sing, prass. ind. med. 

Poet, pro ivaxtiirou, ab avuxtiu-tti• 
άγχίξάπο-ο-ι, supra cornua, Poet, pro ctvet,- 

χίςίτίοΌΊ, et άνοιχίξάτίΟΌΊ, pro άνα,χίξά- 

τίο-ι, quod est ex άνά, supra, et χίξας, 

cornu. 
ΆΓΚΗΘΗ' 2, ίος, Ό κ) ν, innoxius, Hes. 
'ΑΓΚΗ'Σ, ίος, Ό χχ.1 ί, resonans, Hes. 
άγχίον, ν, τβ, vallis parva. Dim. ab άγχος, 
άγχιο-τξίίιχ, ας, vj, piscatio, quae fit hamo. 

Ab άγχιστξον• 
άγχιο-τξευτΥ,ς, S, β, hamiota, piscator ha- 
mo utens. Ab ά,γχιο-τξίύω.^ 
αγχιο-τζίυτιχος, y, ov, piscatorius, ad pisca- 

tionem pertinens. Hinc ή άγχίΒ-τξίυτιχ'η, 

ίί, sc. τίχνΥΐ, ars piscatoria. Ab eod. 
άγχιο-τξίύω, f. tvo -ω, inesco, allicio. Gl. P. 

uncino, hamo, adhamo. Mtlaph. venari, 

Hes. Ab άγχιστξον. 
άγχιο-τξΐώΰνις, ίος, i uv, hamatilis, Gl. P. 
άγχισ•τξό$ετος, i κ, ή, namo vinctus, s. cap- 
_ tus, Ep. 
άγχκττξοα'δης, ίος, ο >£ ή, hamatus, aduncus 

in hami mod urn. Ab άγχιο-τξον et ζ7ΐος. 
"ΑΓΚΙ2ΤΡ0Ν, tf, τβ, hamusj (2) uncus 

quilibet. 
άγχιβ-τξος, ν, ό, idem. 
άγχιο-τξοφάγος, ν, β »} it, hamivorus ; (2) a- 

varus. Ex άγχιο-τξον, et αάγος, vorax. 
ίγχιβττζόω, ω, f. ωσω, capio hamo. ηγχισ- 

τξωμίνος, hamo captus ; perf. part. pass. 

Ab άγχιο•τξον. 
άγχιοττςωτος, S, ό, hamatus, hami formam 

habens; (2) hamis consertus. Ab ίγ- 

χιϊτξόω. 
αγχλίίνω, pro αναχλείνν, Horn, 
άγχλατον, pro ανίχλατον , jactabundum. 
ΆΓΚΛΕΥΏ, servo, Pari», 
χγχλϊμα, τος, το, locus in nave ad quem 

reclinatur gubernator. Ab 
αγχλΐνω, Pcet. pro αναχλίνω. 
ΆΓΚΛΟί'Σ, ii, en,obliquus,tortuosus,ffix. 

(pro άγχυλος, Steph.) 
ΆΓΚΟΓΝΗ, ης, v, ulna, quod tamen usi- 
tatius in plurali est ; //. 14. 213. Unde 
αγχοινίζω, idem quod αγχαΧίζομχι, Steph. 
άγχομίζειν. Poet, pro άναχομίζίΐν. 
αγχοπύω, id. quod 
άγχονίω, ω, f. %ο•ω, studiose in opere ver- 

sor, ppus accelero. Ex άνα, et χονίω, 

moveo. 
άγχοης, ί$ος, r, ministra, serva, P. Lex. Ab 
άγχονος, ν, ο, minister, famulus, Hes. Ab 

άγχονίω. 
"ΑΓΚ02, ιός, το, vallis, convallis. 
άγχξίμάννϋμι, suspendo. άγχξίμάβ-ας, aor. 

1. part. Dicitur pro άναχξΐμάο-ας, qua- 

lia plura. 
άγχξΐνα, Poet, pro άναχξίνιι. 
άγχξίο-ις, pro άνάχξΐβ-ις, Msch. 
άγχζίομαι, pro άναχξύομαι, Theoc. 
άγχςίσομαι, Poet, pro άναχξύσομαι, ab «- 

ναχξύω. 
άγχταΧιάζω, f. ίσω, SUfFoCQ, Strangulo, 

Hes. Ab άγνω, ango. 
άγχτν,ξ, νιςος, ο, id quo constringimus ali- 

quid, quale vinculum ; fibula j (2) locus 

in collo, in quo fit suffocatio. Ab eod. 
^ Hinc 

άγχττίζΐάζαι, f. άσο), anctere constringo. 
άγχτΥίξίαο-μος, ν, ό, constrictio per ancte- 

rem. 
αγχυΧίομαι, νμαι, f. ν^σομαι, jaculor. Ab 
ΆΓΚΪΆΗ, νις, r„ jaculi genus j (2) amen- 
tum ; (3) curvatura cubiti ; (4) flexus 

poplitis, Phil, poples ; (5) genus poculi ; 

(6) adstrictio, vel contractio articuli; 

(7) vitium linguas ; (8) antennarum cor- 
nua ; arcus. 

άγχΰΧώωτον, 2, τβ, ansulatum, vel ansulam 

habens. A praec. 
άγχύΧίζομαι, jaculor. Ab άγχύλ^. Unde 
άγχύΧιον, ν, το, hamus, s. annuhif catenae ; 



(2) genus scuti, ancile ; (3) vitium lin- 
guae. 

ίγχυΧια-τΥ,ς, », β, jaculator. Ab ίγχνλ',ζο- 
μχι. 

άγχυΧαζ,Χίφάρον, α, το, palpebrarum com- 
missura. Ex ίγχύχ-η, et βχίφχξον, pal- 
pebne. 

άγχνΧόγΧωσοΌν, χ, το, linguae impedimen- 
tum. Ex άγχύΧνι, et γΧωσσχ, lingua. 

χγχυΧόγΧωσσος , n, β j^ ή, praepeditam ha- 
bens linguam. Ex iisd. 

άγχνλόΰονς, οντος, ο κ, ή, curvis dentibus, 
Epith. falcis, Opp. "Ex άγχύΧΥΐ, et ΌΙους. 

χγχυλοίΐ^Υ,ς, ϊς, cavus, depressus et simul 
tortuosus, de locis, •vallibus. 

χγχνΧόίΐς, id. quod άγχύΧος, Poet. 

χγχυΧομγ\τίω, gen. sing. Ion. pro χγχυΧο- 
μητχ, ab 

χγχυΧομγιτγις, n, ό, dolosis consiliis utens, 
versipellis, versutus, Gl. P. habens curva 
consilia, II. 2, 205. Ex χγχύΧος, et μ^• 
τις, consilium. Hinc 

χγχυΧόμητις, ιος, ν, quae obliqua agitat 
consilia, versuta, vafra. 

χγχύΧόομχι, αμχι, incurvo ; (2) laboro άγ- 
χυΧίω, morbo, s. vitio linguae. Ab ay 
xvX'/i• 

άγχνΧόπνς, οίος, b, curulis sella, Phil. 

'ΑΓΚΥΛΟ 2, ν), ov, curvus, aduncus, tor- 
tuosus. 

χγχυΧοτόα,ον, *r, το, instrumentum chirur- 
gicum, quo άγχύΧτ,, s. vitium linguae 
tollitur. Ab άγχύΧη, et τίμνω, seco. 

άγχνΧότοξος, s, ό >ί ή, qui curvo arcu uti- 
tur, //. 2, 848. "Ex χγχύΧος et τόξβν. 

άγχυΧοχι'ιΧχι, nom. pi. ab 

άγχυΧοχιίΧΥΐς, u, b, curva habens labra,vel 
curvum habens rostrum. Ex χίϊΧος. 

άγχυΧόχαΧος, ν, Ό χ) γ, habens curvum la- 
brum, Gl. P. Ex iisd. 

άγχυΧοχγιΧχι, nom. pi. ab 

6γχνΧοχγιΧγ,ς, ts, b, habens curvas chelas, 
aduncos ungues. Ex άγχύλος, et χν,Χ' /tt 
chela. 

ύίνχνΧόω, ω, f. ώσω, curvo, tortuosum red- 
do. τίγχυΧωμίνος, curvatus, curvus, perf. 
part. pass. Ab άγχύΧος. 

άγχΰΧω, curvo, retro flecto. Όχισθότονος 
Ss χατόπιν χγχύΧίΐ τον άνθξωπον,Αηί, 1,6. 

χγχνΧως, adv. adunce, tortuose. Ab άγ- 
χύΧος. 

χγχύΧωσις, ιως, yi, incurvatio, recurvatio; 
(2) morbus quidam articularis. Ab άγ~ 
χνΧόω. 

άγχυΧωτος, yi, h, incurvus. Ab eod. 

"ΑΓΚΤΡΑ, ας, it, ancora ; (2) praesidium, 
columen j (3) uncus ; (4) membrum ge- 
nitale. 

άγχΰξίζω, f. ίσω, supplanto. Ab άγχνξχ. 

χγχϋξίον, u, το, ancora parva. Dim. ab eod. 

χγχύξίσμα, τος, το supplantatio, genus ar- 
tificii in lucta; (2) instrumentum, quo 
ficus decerpuntur. Ab αγχνξΊζω. 

άγχυξοζοΧίω, ancoram jacio ; (2) ihsero ita, 
ut tenaciter haereat. 

άγχνξοζόΧιον, ν, το, ancora, s. instrumen- 
tum ad jaciendam ancoram. Ex άγχυ- 
ξα, et βοΧίω. 

άγχυξύα$γ,ς, ίος, b χ] η, ancorae formam ha- 
bens. Ex χγχυξχ et (Ties. 

χγχνξομγιΧ•>ι, ν\ς, ϋ„ hamus, s. uncus. 

χγχνξ χχίχ, χς, ή, ancorae retentio. Ex Ιχω. 

χγχνξόω, ω, f. ώσω, ancora lirmo. Ab χγ- 
χνξχ. 

χίχνξωτος, ■>„ ov, ancoris firmatus, fundatus. 

ΆΓΚίΙ'Ν, ωνος, b, cubitus, flexus brachii ; 
//. 5, 582. (2) quaelibet curvatura ; (3) 
cornua citharae ; (4) jugum montis. 

χγχωνίζομχι, sinuo me, sinuor. Ab αγχών. 

άγχων'ισχος, ν, b, parvus cubitus ; (2) cate- 
natio, commissura ; (3) instrumentum 
torturae et carnificinae. Dim. ab eod. 

άγχωνόδίσμος, n, β, cubital, Gl. P. Έκ αγ- 
χών. 

ίγΧχίθίίξος, ν, ο xj Ϋ\, splendidam comam 
habens. Ex άγΧχος, et 'ίθαξα, coma. 

χγΧχ'ίχ, χς, ή, splendor, nitor ; (2) pulchri- 
tudo ; (3) ornatus, decus ; (4) voluptas, 
laetitia ; (5) una ex tribus Gratiis. Ab 
άγΧαός. 

χγΧχϊάων, gen. pi. JEol. pro χγΧχΊων, ab 
χγΧχ'ίχ. 

άγΧχϊίίσθχι, 11. 10, 331. f. 1. inf. med. Att. 
pro χγΧχίσισΟχι, ab 

άγΧχ'Ίζω, f. ίσω, illustro, splendidum reddo; 
(2) honesto, decoro, orno. Inde άγλαί- 
ζομχι, illustror; (3) splendeo, splendes- 
co, niteo ; (4) gaudeo. Ah eod. Hinc 

χγΧάίσμκ, τος, το, ornamentum. 



ΑΓΛ 



ΑΓΝ 



ΑΓΟ 



αγλαϊσμος, 5, b, ornatus, splendor. 
α,γλαϊστός, η, bv, optabilis, pretiosus. 
ά,γΧαόγυιος, χ, b y$ η, pulchra membra ha- 
beas ; (2) pulchra membra faciens. Ex 

άγλαος et γνΊον, membrum. 
άγλαόδίνδςος, χ, b κα) sj, quod pulchras fert 

arbores. Ex άγλαος et ΙίνΙ~ξον, arbor, 
ίγλαοθ'/ιλτ-,ς, ίος, b y] y, tener. Ex άγλαος 

et τίθηλα, a S -άλλω, vireo. _ 
άγλαόθξονος, χ, h χα) y, splendida sede resi- 

dens. 
άγλαόθωχος, χ, b >£ i,pulchramsedem,vel 

splendidum solium habens. 
άγλαόχαζπος, χ, b yl y, qui pulchrum habet 

fructum ; (2; formosus ; (3) fertilis, Opp. 
άγλα,όκοιτος, u, b x«.) y, splendidum lectum 

habens ; (2)valde honoratus. 
κ γλαόκχζος, χ, ό κι y, pulchros habens pue- 

ros. 
αγλαόκωμος,χ, b j^ y, pulchram ducens cho- 
reatic (2) qui ornat et decorat comitatum 

aliquem. Epith.i^ocix, s. cantus, ap. Find, 
άγλαομ^της, χ, b, consilio clarus, prudentia 

insignis. Ex αγλαος et μύτις, consilium, 
άγλαόμν,τ^, tos, y, consilio elara. 
άγλαομψία, ας, sj, przeclarum et illustre 

consilium, magnus senatus. (Vox suspec- 

ta, Hes.) Ex iisd. 
άγλκόμ,οξφο;, χ, ο χα) y, conspicuus forma, 

splendidam formam habens. Ex μοζφ'ή. 
οίγλαόταις, αιΐίος, b χα) y, pulchros pueros, 

aut liberos habens. 
άγλαότηνλος, b vL y, splendida veste, Cat. 
άγλαόπιττος, x, b y\ y, prasclare fidelis. 
ΆΓΛΑΟ' 2, 5. o,spleiididus, clarus, fulgens, 

limpidus, illustris, insignis. 
άγλαότΐμος, χ, ο κ, y, valdehonoratus. Ex 

άγλαός et τιμή, honor. 
α.γλα,6τζΐα.ίννι, χ, Ό, tridente inclytus. Nep- 

tuni Epith. Find. 
ά,[λα.οφαξ'ής, ις .splendida veste,^. Α φάοος. 
άγλα,όφ'/ιμος, praeclarus, celeberrimus. 
α,γλαόφωνος, χ, b xai y, praeclaram vocem 

habens. Ex άγλαός et φωνή, vox. 
ΆΓΛΑΡΟ' 2, ξκ, ξόν, stultus, Hes. ubi άγ• 

λανός, Voss. 
ΆΓΑΑ2ΐΝΟ ν 2, *j, bv, pulcher, venustus, 

formosuB, Hes. 
άγλαι/ξος, χ, b κα) y, ubi grata? auras flant. 

Ex άγλαος et αΖξκ, aura. 
αγλάφΰξος, χ, b kj y, inelegans, invenustus. 
άγλαφΰ\οις, adv. ineleganter, invenuste. 
άγλαάπις, tlos, y, pulchros habens oculos. 

Ex άγλαός et ά)•ψ, oculus. 
οίγλαως, splendide, liberaliter. Ab άγλαίς. 
άγλάω-φ, ωπος, b κ, y, adspectu splendidus, 

pulchros oculos nabens. Ex iisd. 
ayXiuzys, ios,b κ) ^.minime dulcis, insuavis, 

insipidus. Ex « pr. et γλίϋκος, mustum. 
«.γλΐνκος, χ, b ^ y, idem et ex iisdem, 
άγχωνα, a, Ό -Ζ y, pupillasnon habens ; cau- 
cus. Ex a, priv. et γλ^νη, pupilla oculi. 
άγλίδια, ων, tit,, spicarum divisiones in al- 

lio. Ab 
ΑΓΛΙ'ΔΙΟΝ, *, το, allium. 
ΆΓΛΓΗ, ys, y, subalba cicatrix in oculis. 
αγλίθες, ψ, αϊ, alliorum capita, s. nuclei. 

Ab άγλίΰιον. 
αΓλκτχξύΐ, x,b Kj 'J,non lentus,non viscosus. 
άγΧΰκ~>ιί, ίο;, ό ν ύ η, amarus, expersdulce- 

dinis. Ex a priv. et γλυκν;, dulcis. 
α,γλύομα.1, lasdor, ofFenQor, Hes. 
αγλΰφος, χ, b j£ j, non sculptus, non csela- 

tus, Gl. V. Ex a. priv. et γλύφω, sciclpo. 
άγλωα-σίω, ω, f. yffos, lacero conviciis, ma- 

ledico. 
α,γλωιτο-ία,, vel οίγλωττί», α,ξ, •/)■> inopia lo- 

quendi, taciturnitas. Ab 
ayXatrtrest vel α,γλωττύς, χ, b s£ w, linguam 

non habens, elinguis j (2) qui loqui non 

potest, qui obmutuit ; (3) dicendi lmperi- 

tus ; (4) barbarus. Ex u, pr. et y\o><ratx,. 
αγμα., τος, το, fragmentum. Ab α,γω. 
ΆΓΜΕ1ΌΝΕ2» ων, i/,b"ubones, s. tumores 

in inguinibus, Hes. 
'ΑΓΜΗ 1 , ίί, -/ι, focus, Hes. calculus, Voss. 
'ΑΓΜΗΡΟ ν 2, ξχ., ξον, quietus, Hes. 
άγμίξω, f. Ίο-ω, frango, concutio. Ab «,[μα.• 
άγμος, S> b, fractio ; (2) locus praeceps ac 

praeruptus ; ^3) littus. Ab α,γω, frango. 
«yvet, castle, dat. sing. f. g. Dor. pro ά,γνγ- 
«.γνάθος, «/«, οίΐον, purus, castus, Hes. Ab 

αγνός, 
κγνα,μττοίτόλίμόί, χ, b yl τι, qui invicti est 

roboris, bello insuperabilis, ex Hes. 
ίγναμττΰί, x, b a, y, qui fleeti nequit, du- 

rus, inexorabilis. 
eiyyaxies,*, b v$ -h, a fullone nondum pur- 

gatus, impexus. Ex « priv. et γνά,ττω. 



«.γνα,φοί, χ, β >^ 'hi idem. Ph. rudis. Ex iisd. 
oifvtia., as, -h, castitas, pudicitia, castimonia, 

puritas ; (2)expiatio, lustratio. Ab ά/ίίία. 
Όίγνίυμα,, to;, το, idem et ab eodem. 
ά,Γνίυτ'/ΐξίον, χ, το, locus, in quo fit expiatio ; 

(2) monasterium ; (3) sacrarium, Gl. V. 
α,γνίυτικοζ, 'a, bv, castitatem servans, non 

proclivis in Venerem. ίγνιντικον, piacu- 

lare, Gl. V. ab eod. 
ά,γνίύτξία,, α,ς, n, piatrix, Gl. V. ab eod. 
«,γνίύω, f. ίίαω, castus sum, castitatem co- 

lo ; (2) purus sum ab aliqua re ; (3) pu- 

rum reddo, expio. Ab ά,γνός. 
άγνύκα,μίν^ηοΜ'νίηΐΜ, 1. pi. perf. ind. 

act. JEolic. pro -^γνΟΥ,κα,μίν, ab α,γνοίω. 
α.γνν•,ς, ίος, b £ ijYidem quod αγνός, 
άγνίζω, f. ίσω, purifico, Iustro, expio ; (2) 

adoleo; (3J corrumpo. Abayvoj. Hlnc 
όίγνιο-μα,, tos, to, purificatio, -lustratio, ex- 

Eiatio, Ph. άγνία-μοπα,, piacula j (2) com- 
ustio in sacris. 
άγνκτμος, χ, b, idem et ab eodem. 
ά,γνιο-τ'/ΐξίον, χ, το, locus, ubi tit expiatio, s. 

lustratio. Ab eodem. 
ά,γνκττ^, χ, b, purifkus, Gl. V. Ab eod. 
ά,γνιο -Tixbs, 'h, ov, expiandi vim habens. 
α.γνΊτ'/,ς, χ, b, expiatus a scelere ; (2) qui 

alium expiat. Ab eodem. 
άγνό$ικο5, χ, bi^y, justum ignorans, Hes. 

Ex α,γνοίω, et δίκη. 

α,γνοίω, ω, f . fan, ignoro, non intelligo.' Ex 

a. priv. et νοίω, intelligo. 
α,γνο'/ιμα,, tos, to, ignoratio ; (2) peccatum 

per ignorantiam commissum, erratum. 



Ab 



α,γνοίω• 



άγνοητίον, ignorandum. Ab eodem. 
α,γνοια,, α,ς, 'h, ignorantia, inscitia, imperitia, 

imprudentia, Ab eodem. 
ά,γνοίίω, ll. 1, 536. idem quod α,γνοίω. 
αγνοία/ην, ignoret, 3. sing, prass. conjunct. 

act. Ion. et Poet, pro οίγνοιη, ab άγνοιίω- 
αγνομ,άντ^ι Ό ν$ y, castus vates. 
oLyvoiv, praes. part. act. pro ά,γνοίον. 
ίγνοποικ, S, b ii ti, pnrincans, purum red- 



dens. Ex 



■,γνος, t 



Ex πολίω, 



αγνοπολος, χ, ο κα-ι »?, purus 
'versor. 

ά,γνόρόοιος, pure fluens ; pro ά,γνόοόοος. 

ά,γνόρρι/Γος, ov, idem quod ά,γνόρροιος, JEsch. 

'ΑΓΝΟ' 2, -h, bv, castus, pudicus, purus, nul- 
lo scelere pollutus; cum gen. ut αγνός γά- 
μων, αγνός φόνχ• οΐχ ά,γνον, nefas, Soph. 
Oed. Col. 

"ΑΓΝ02, χ, ή, vitex, salix amerina, agnus 
castus ; (2) piscis quidam ; (3) avis, Suid. 

ά,γνοτίλΥ,ς, ίος, b j^ y, absolute purus. Ab 
αγνός et τίλος. ■■ 

ά,γνοτίξτ,ς, is, castus, Orph. nisi sit pro ά,γ- 
νοτίλ'/,ς. 

άγνότ'/ΐί, Υίτος, r„ castitas, puritas, sanctitas. 

"ΑΓΝΤΘΕ2, ων, lapides, quos stamini in- 
ter texendum appendunt textores. 

ίίγνϋμι, S. άγνΰω, ι. α,ξω, a. 1. 'ίαξ,α,, p. act. 
'ία,-χα,, p. m. 'ία,γα,, a. 2. pass, ίάγην. Ab 
α,γω. 

α,γνώΐ' /ss, iosibv t y, q• d.viticeus. Ab όίβος. 

ά,γνωμ,ονίύω, idem quod ά,βωμονίω, ap. Pint. 
(si vera lectio) Em. 

οίβωμονίω, iJ, f. yiooj, ignoranter et imperite 
ago ; (2) inique et improbe ago ; (3) in- 
grate me gero, Gl. V. «,γνωμονω, tergi- 
versor, fidem rumpo. άγνωμονΰ, inficia- 
tur, Gl. V. Ab α,γνώμων- 

α,γνωμόνως, adv. stulte; (2) ingrate. 

α,γνωμος, b j^ n, stultus, imperitus ; (2) ma- 
lignus; (3) ingratus. Ex. a. et γνώμη. 

άγνωμοο-ύν-ή, ys, 'h, mens consilii expert; (2) 
stoliditas ; (3) improbitas ; (4) inficiatio 
debiti, Ph. perfidia, fraus, fraudatio. Ab 

οίγνωμων, όνος, b y^ η, mente et consilio ca- 
rens, stolidus ; {2) improbus, malignus ; 
(3) inclemens, qui veniam non dat; (4) 
non agnoscens debitum, ingratus ; (5) ca- 
rens dentibus qui gnomones dicuntur, 
affnosus.; (6) sententiam contrariam ha- 
bens. Ex « pr. et γνώμ-ή. (7) Qui est ejus- 
dem sententiae, Hes. ubi « pro Όμχ, Steph, 

άγνωξίζω, f. ίσω, igncro. (Vox suspecta, 
Steph.) Ex a, pr. et γνωξίζω, cognosce. Hinc 

ά,γνώξίστος, x, b it] '4 , non agnitus, qui non 
innotuit, incercus, incognitus. 

α,γνώσασκι, 3. sing. a. 1. act. Ion. pro ν,γνό- 
Yt<ri, ab άγνοίω. 

α,γνως, νωτος, b y] sjj, ignotus, incognitus ; 
(2j inglorius ; (3) ignarus, inscius. Ex a, 
priv. et γιγνώσκω. 

ά,γνως, adv. pure, caste, sancte. Ab αγνός. 

άγνωσία.,α.ς,•Λ, ignorantia, ignoratio; (2) ig- 

nobilitas. Ex « priv. et γνάσις, cognitio. 

( 6 ) 



ά,γνωσσά,σκω, ignoro; supponitur propter 

ά,βώσσα,σκι,Οά. 23,95. rectius άβώσσίσ- 

xi, quod est imperf. Ion. Ab 
οίγνωσσω, ignoro, nescio. Ex » priv. et γι- 

γνώσκω, cognosce, 
'άγνωστος, χ, t^ ή, incognitus, ignotus ; (2) 

ignobilis, inglorius ; (3) obscurus, in ser- 

mone. 
οίγνώστως, ignobiliter, inglorie, Steph. 
αγνωτθ5, Χ, ο % 7), idem. 

οΙγόγγυς•ο5, χ, b >Z '<?, non murmurans, non 
mussans, Suid. Ex a, priv. et γογγύζω. 

ά,γο -hTWTOs, Χι b y$ 'h, qui fascinari non po- 
test. Ex a, priv. et γοητίΟω• Hinc 

α.γοητίύτω5, adv. citra prsestigias et fucum. 

α,γοι, 3. sing, praes. opt. act. v. α,γω. 

α,βία,το, 3. pi. pr. opt. pass. Ion. pro α,βιντο. 

οΐγόμφύΐτος, β, b άή, nullis compactus cla- 
vis ; (2) incompactus. 

«^ο'νΛτβί, χ, b si) vi, genu carens, non geni- 
culate. Ex a. priv. et γόνυ. 

cXfov, 1. sing, imperf. ind. act. Dor. pro vjjov. 
Ab α,γω. 

άγονίω,ω,ί. ν,σω, sterilesco; (2) sterilissum, 
infecundus sum. Ex a. priv. et γόνο5. 

ά,γον/α,, as, *Js sterilkas, infertilitas, Gl. V. 
Ab άγovos• 

»γονόμοχ6ο$, χ, b κα.) y, mulus, seu mula, 
Hes. Ex aγovos, et μόχθο5, quoniam ste- 
rile animal. 

αγονο$, χ, b κα) ή, non natus, //. 3, 40. (2) 
sterilis, infecundus ; (3) Exp. male geni- 
tus,ap. Soph.) cum gen. wtfiios άγονος xa• 
χων. Ex a priv. et γόvos• 

αγοντι. 3- pi. praes. ind. act. Dor. pro αγχ- 
σι, ab α,γω. 

αγοος, b s^ '/}, indefletus. Ab a pr. et γόος, 
luctus. 

'ΑΓΟΡΑ' , as, -4 , forum judiciale ; (2) con- 

" cio populi ; (3) forum rerum venalium ; 
(4) annona, commeatus; (5) nundinae j 
(6) idem quod άγοξντυς, U. 2, 370. 

άγοξάασθαι, praes. int. med. Poet, pro οίγο- 
ξάίσθαι, ab άγοξάομαι, II. 1, 72. 

α,γοξάζω, f. άσω, in foro rerum venalium 
versor, emo, mercor ; (2) consulto, deli- 
bero, Ϋιγόξασα, emi, Gl. V. a. 1. act. άγο• 
ξασθεν, ennptum, Ph. a. 1. part. pass, afo- 
ξα,σθίί'/ι, ematur, Ph. a. 1. opt. pass. Ab 
ά,βξά. 

ά,γοξαΊο5, χ, b >t) ή, forensis, qui in foro est, 
vel ad forum pertinet ; (2) Deus fori prae- 
ses, cujus statua in foro stat, colitur ; (3) 
patronus causarum ; (4) mercator impri- 
mis pusillus, qui emit, quae statim ven- 
dat ; (5) subrostranus, concionalis. 

άγόξαΐ05, χ, (sub. ήμίξα) dies, quo forum 
agitur, conventus ; (2) quiforensibussor- 
dibus et artibus inquinatus est. Abeod. 
Hinc 

άγοίαίως, adv. circumforaneorum modo ; 
(β) scurriliter, non graviter. 

άγοξανομίω, ω, f. ησω, aedilitatem gero, 
praefectum fori, s. aunonas ago. 

αγορανομία, as, »j, aedilitas,agoranomi mu- 
nus. 

άγοξανομικο5, 'h, bv, aedilitius, ad agorano- 
mum pertinens. 

αγοξανόμιον, το, id. quod αγορανομία. Ab 

αγοξάνόμο5, χ, b, aedilis, magistratus, qui 
foro rerum venalium praeest, praefectus 
annonas. Ex α,γοξα et νίμω, distribuo. 

άγοξάομαι, οΊμαι, ϊ. ησομαι, concionor ; (2J 
consulto ; (3) dico. Ab άγοξά. 

άγοςάσδίΐν, Dor. pro άγοξά.ζίιν, ab α,γοξάζω. 

άγοξασιίω, empturio, emere cupio. Ab'eod. 

άγοξχσία, α,ς, ν), emptio. Ab άγοξάζω. 

άγόξασις, ίως, 'h, idem et ab eodem. 



αγοξα,σμα,, τος, ', 



res venalis. Ab eod. 



άγοξασμός, 2, b, merces, res venalis j (2) 
emptio. Ab eod. 

άγοξάσομίν, ememus, 1. plur. f. 1. ind. act. 

άγόξασον, erne, 2. sing. a. 1. imperat. act. 

άγοξα,στϊζ, χ, b, emptor, opsonator. Ab afo- 
ξαξω- Hinc 

άβξαστικος, '), ov, ad emptianem pertinens. 

άγοξα$-ός, y„ ov, emptitius, emptus, Gl. V. 

άγοξά^ξία, ας, η, emptrix, Gl. V. Ab eod. 

άβξίυίμνιν, pr. inf. act. Ion. pro άβξεύυ», ab 

άβξίύω, f . ίύσαι, concionor in foro, //. 1, 109. 
(2) orationem quamlibet habeo; (3) dico, 
loquor,denuncio; (4)appello, nomen im- 
pono. άγοξίύιιν τιν), ΰπϊξ, s.^ πίξί τίνος. 
ιγώγί τχς το/ουτχς κακως^ Ϋ,γοξίυον, Luc. 
vituperabam. άγοξάς άγόξίνον, condones 
habebant, II. 2, 781. Ab άγοξά. 

άγοξίω, ω, ί. 4σω, idem et ab eodem. Usi- 
tatum in compositis. 

άγοφων, fororum, gen. pi. Ion. pto άγονων 



ΑΓΡ 

αγοξτι,, forum, Ion. pro αγοξά. 

άγοξνιθίν, adv. e foro, e condone. 

χ,γοξΥΐνδι, adv. in forum, //. 1, 53. 

άγοξτ,ο-ατο, concionalus est,3. sing. a.l. ind. 
med. Ion. pro ΥίγοξΥΐσατο, ab άγοξάω. 

άγο'-/ιτ'>,ς, «, β. orator, concionator, //. 1, 
247. Ab άγοξίω. 

άγοξΥ,τυς, ύος, ν, eloquentia, concionandi 
facultas. Ab eod. 

αγοξοί, u, S, congregatio, exercitus ; (2) 
concionator, Rob. Ab άγοξά. 

"ΑΓ02, vel Άγος, %ος, το, veneratio ; (2) res 
sacra, quam veneramur ; (3) puritas; (4) 
lustratio, puriricatio ; (5) piaculum, sce- 
lus; (6) cubitus. 

άγος, *, i χα) tj, dux, //. 3, 231. Ab αγω. 

άγοστίω, ω, f. Ϋ\σω, immundus sum, sordi- 
bus inquinatus sum, unde apud 11. 6, 
506. άγοστ^ο-ας, ut aliqui Veterum lege- 
bant, pro άχοο•τΫ)σας. Ab άγος, vel άγος• 

ΆΓ02ΤΟ" 2, S, o, interior pars manuum, 
vola ; (2) extrema pars manus ; (3) cu- 
bitus, ulna; (4) palma, //.11,425. 

"ΑΓΡΑ, ας, ri, captura ; (2) venatio ; (3) 
piscatio ; (4J res, quam capimus aut ve- 
namur, prasda. 

άγξαίος. Άγξαία" Αζίίμ,ις, Diana capturae 
presses ; venatrix. Ab αγξα. 

άΐξχμματία, ας, r], literarum imperitia. Ab 

ανάμματος, ν, β >£ $ , illiteratus, indoctus, 
expers literarum. Ex «priv. et γξάυ,μα. 

άγξαπίος, ν, α j^ ■/>, non scriptus. 

άγξαυλίω, ω, f. Ϋ,β-ω, ruri, seu in agro per- 
nocto, excubo die vel nocte. Gl. V. 
ruro, rusticor, villico ; item, vigilo. Ab 
αγξαυλος. 

άγξαυλΫ,ς, \ς, idem quod άγξαυλος, SC. sub 
dio, quod tit in agro, Nic. Ab eod. 

άγξαυλία, ας, j}, stabulatio in agro, per* 
noctatio ruri. Ab eod. 

άγξαυλος, α, Ό χα) ν, in agro stabuians, II. 
10, 155. Ex άγξός, et αϋλ-η, stabulum. 

άγξαυλνντίς, nom. pi. part, prass. pro d• 
γξαυλίοντίς, ab άγξαυλίω. 

άγράφιον• άγξαφίν hixY,, lis non scripti aut 
delati nominis. Vide Poll. A seq. 

άβαφος, ν, ό y$ ή, non scriptus, ut lex non 
scripta, ut crimen άΤξαφον• stellionatus; 
quod nullum certum nomen habet, con- 
tra quod e nulla certa lege actio est, 
cujus delatio est ύο-αίγιλία; (2) quod 
sine scriptura ac litteris fit, ut άγξαφος 
hafyxY,, nuncupatio. Gl. V. item qui 
nondum adscriptus est alicui numero, 
societati, &c. Ex a priv. et γξάφω, s. 
γξαφν, scriptura. Hinc 

άγξάφως, adv. extra scripturam, sine 
scripto. 

χγξίΐ, II. 5, 765. et in pi. άγξίϊτΐ, Od. 20, 
■ 149. imper. age, agesis, agite. Ab άΓξίω. 

άγξίϊος, eia, ϊϊον, rusticus. Ab άγξός. 

άγρίιτάω, ω, sum violentus, R. Ab άγξίω. 

ΆΓΡΕΓΦΝΑ, sive ά/ξύφνΥ,, w, »j, furalla, 
rastellum, Suid. 

άγξίμιος, ts, ο χα) 'η, qui in venatione cap- 

tUS est. Ab αγξα. 
ά[ξ(μον, το, ridica ; hasta, JEsch. Ab afya. 
άΓξίμων, όνος, ό, vel άΓξίμων, όνος, venator, 

ties. Suid. Ab αγξα. 
άγξψία, ας, fi, venatio, captura. Ab eod. 
άγξίται, ων, «<', duces, Hesych. 
άγξΐυμχ, τος, to, quod venatu captum est, 

prasda ; (2) res omnis studio ac labore 

parta; (3) spolium; (4) rete, reticulum, 

Msch. Ab άγξίίιω. 
άγξώς, ίως, i, venationi prasfectus, ut Pan 

et Apollo. Ab άγξα- 
αγξίυο-ις, ίως, ή, venatio ; (2) przedatio. 

Ab ά,γζίύω. 
ά,γ&υτίω,^ω, infero injuriam, Hes. ubi, 
ι «,γξίυτίϋ^ ύζξίζα. Ab οίγξίντ-ης. 
άγξίντϊξ, \%ος, ο, venator. Ab άγξίνω. 
άγξίυτν,ς,^ S, ό, idem et ab eodem. 
άγξίντιχος, *j, on, venandi peritus. Gl. V. 
( captiosus. A praec. 
ϋγξίντος, β χα) ή, venationis studiosus, 

Sch. ap. Arist. 
άγξίύω, f. ιύο-ω, venor, venatu capio feras, 

pisces, aves, Sec. (2) capto, allicio. 

'Α.γξΐόίΐν/ιχ,θυς, δόξαν, ϋπνον. άγξίυθίις δ' 

%γξίυο•ί, ipse captus cepit. Ab άγρα,, 
ΰγξίω, ω, idem e-t ab eodem. 
«■γξΥ,θίν, adv. ex venatione. Ab όίγξ». 
ciyew, ace. sing. Ion. pro α,γξαν 
u.y\f,vov, u, το, rete; (2) vestis lanea, reti 

similis. Ab όίγξχ. 
κγςία., ας, -j, aquifolia ; arboris nomen. 
«.γρια, τα,, (sub. ζώα.) ferae ; (2) pro dy^i- 

τυ,τχ, II, 24, 41. (3J adv. pro dyoiuf. 



ΑΓΡ 

χΓξΐά,ζω, ferus sum, efferor, Hes. Ab «^/«9?. 

κγςι&ίνω, f. α,νω, agreste reddo ; (2) eftero, 
exaspero. Gl. V. ferum facio, irrito, in- 
stigo ; item asper sum, κγξία,ίνομα,ι, fe- 
rocio, sasvio, Gl. V. ΆΓζία,νΟνίο-ίτα,ι βασι- 
λεύς tS Νβτ», Dan. 11, 11. Ab eod. 

αγξΐάμπίλος, a, '/), labrusca, Ph. 

αγςιάμ<τ'/ι, v\, bryonia herba, Hes. 

αγξίας, αδος, vt, agrestis. Ab dym- Unde 

dysihtov, n, το, agellus, villula, Gl. V. Dim. 

αγξΐΐλαία, ας, r„ agrestis oliva, oleaster. 

αγξΐέλαιος, α, Ό >£ r], oleaster ; (2) ex agresti 
olivi, s. oleastro confectus. Ex iisdem. 

αγς'αυς, ό, rusticus, Hes. 

α^/ξίζομαι, irritor, ferocio, asperc ago." 

α,γξϊκος, ov, idem quod αγξοιχος, Mosch. 

αγξιμαΊος, a/a, aiov, ferinus, ferus. Ab 
αγρός. 

αγξίμίλιο-ο'α, ν, apis sylvestris, Hes. 

αγξΐόας, ta-e-a, iv, agrestis ; (2) ferum red- 



dens. Ab ι 



,γξίύς. 



άγξΐόθϋμος, ν,όν^ή, fero animo praeditus. 
αγξίοχάξΰαμον, u, το, nasturtium agreste, 

he'ba Iberis. 
άγξίοχάρυον, το, nux sylvestris, Hes. 
αγξΐύχν,τιον, α, το, hortulus incultus. Ex 

αγξίος, et χηπος, hortus. 
αγζίομιλιντζάνα, id. q. τ§ύ%>ιβ;, SOlanum. 
αγ'ξίόμνιλα, ων, τα, mala sylvestria. 
αγξώμοζφος, n, ό >jj '/?• qui adspectu agresti 

et truculento est, ferinam faciem ha- 

bens. Ex μοξφ-ή. 
αγξΐομυρΊχ'/\, ν\ς, -ή, myrica agrestis. 
αγριόμωξος, α, ό χα) 'h, ferociter, rustice 

stultus, Suid. Ex αΤξίος, et μωξος, stullus. 
aypiovviyo), ων, ol, carpentarii, plaustrorum 

artifices; (2) ex quibusvis agrestibus 

lignis opera conficientes. Ex α,'/ξίος et 

πηγνυμι. 
άγςίΛτοιος, 5, ο χα) υ\, ferum reddens, feri- 

tatem inducens ; (2) flagitiosus, imma- 

nis. Ex αγξίος et ποιίω. 
αγξίοξίίγα,νος, χ, e, origanum silvestre. 
αγξΐόξνϊθίς, ων, at, galiinas ferae. Ex e'gv/j. 
dypioppodov, u, το, saliunca. 
αγζίος, ια, ιον, agrestis, ruralis, rusticus; 

(2) inurbanus; (3) ferus, ferinus; (4) 

ferox, immanis, atrox, barbarus; (5) 

fortis ; (6) pasderasta. Ab άγξός. 
αγξίαο-ίλΐνον, u, το, apium silvestre. 
αγξίοραφΰλις, ι6ος, et άγξΐο<τάφυλις, ιος, η, 

uva agrestis, s. silvestris. 
dyqiotruvYi, w, i, feritas, immanitas, sxvi- 

tia. Ab αγξίος.^ 
αγξΐότνις, ητος, it, idem et ab eodem. 
άγξΐότνις, ν, ό, agricola, Rob. Ab αγξίος. 
αγξΐόφξων, όνος, Ό χα) τι, mente ferox. Ex 

, Φξή»- 

αγξίοφυλλον, ν, το, peucedanum._ 
αγξΐόφωνος, s, ό χα) ϋ,, feram et immanem 

vocem habens. . Ex άγριος et φωνή. 
αγριοχηνάξία, ων, τα, anserculi feri. Ex 

άγςιος et χτ\ν. 
αγζΐό-^ΰχος, ό χα) %, ferox, saevus. 
αγριο^ιωρ'ια, ας, ί, scabies fera. Ex ψώξα. 
αγξΐόω, ω, ί. ωσω, agreste, vel ferum reddo, 

exaspero. ^ο^ειιβί, efferatus, Ph. perf. 

part. pass. Ab άγ^ός. 
Άγξίίτχας, α, β, Agrippa. Nomen viri. 
"ΑΓΡΙΠΠ02, u, oliva silvestris, oleaster. 
ΆΓΡΓΦΗ, γ,ς, ή, ligOjbidens^astrum.ittii/. 
αγξΐώ^/,ς, ίος, β χα) r,, ferus, feritatem pras 

se ferens. Ab αγςιος. 
αχξίωπος, », β y} r,, qui vultu fero est ; (2) 

impudens ; (3) insolens ; (4) salvus, hor- 

ribilis, Ern. Ex αγζίος, et »-ψ, vultus. 
αγξίως, adv. fere, immaniter, duriter, 

aepere. Ab άγριος. 
αΡξίώτ'ής, n, ό, et αΓξίωτις, ή, agtico\z,Sapph. 
αγξιωτός, y„ ov, efferatUS. Ab αγξΐόω. 
αγροζότν,ς, tf, i, qui in agris pascit. Ex 

αγρός, et βόω, pasco, 
αγξογίίτων, όνος, ο, vicinum agrum habens, 

accola, Gl. P. Ex άγιος et γιίτων. 
αγρογινης, ίος, Ό j£ ϋ,, rurigena, Gl. V. Ex 

αγρός et γίνομαι, 
άγξοοίχιτος, α, ό >ί ί, in agro vitam agens, 

rusticam vivendi rationem sectans, Gl.V. 

agricola ; (2) rusticus, inscitus, iilepidus. 

Ex αγξός, et δίαιτα, vit£ ratio. 
αγροΙότΥις, a, i, agrorum dator. Ex αγξός, 

et Sotjjj• vel venationis dator. Ex dfia. 
αγξόθιν, adv. rure, ex agro. Ab άγξός. 
αγξόθι, adv. ruri, in agro. Ab eodem. 
αγζοιχίύομαι, f. ιύοΌμαι, sum moribus 

agrestibus et rusticis. Ab αγςοιχος. 
άγξοιχι'α, ας, yi, rusticorum habitatio, ager, 

rus, villa ; (2) inurbanitas, rusticitas. Ab 

άγζός. 



ΑΓΪ 

αγξοιχίζω, ί. ίσω, rustice ago, vel loquor ; 
(2) ineptio; (3) morosus sum. Ab &foi• 

, χος ' 
αγξοιχιχός, η, όν, rusticanus. Ab eod. 

όίγξοιχος, α, ό κ} r\, et Attice αγροΊχος, α, Ό 
xa) Yt, ruri, s. in agro habitans ; (2) rus- 
ticus ; (3) imperitus, iilepidus, inurba- 
nus ; (4) saevus. Ab αγξός. 

αγξοιχοτίξως, subrustice. 

αγξοίχως, adv. rustice ; (2) imperite. 

άγξοιώττις, ν, ό, homo rusticus, //. 11, 548. 
Ab αγξός. 

αγξοχόμος, g, β, villiCUS. Ab αγξος, et xo- 
μίω, euro. 

αγξοχύοΌιμος, χ, ο χα) r„ qui in agris tu- 
multua'tur. 

αγξολίτίΐξχ, r], quae agrum perdidit, Hes. 

αγξομαι, congrego, s. congregor. 

αγξομίνΥ,ς, a, ό, in agro manens, vitam in 
agro degens, Hes. Ex αγξός, et μίνα. 

άγξομίνγ,ο -iv, II. 2, 481. congregans, dat. pi. 
f. g. part, praes. Ion. pro αγξομίναις, per 
Syncop. pro αγιίξομίναις, ab αγύξω. 

αγξόνΰι, adv. in agrum. Ex αγξός. 

αγοονομία, ας, υ], agri suburbam admini- 
strate ; (2) agrorum distributio ; (3) ma- 
gistrate, Ern. Ab 

αγξόνομος, n, ό Kj ϋ„ qui in agro pascitur ; 

(2) vitam in agro degens. Ex αγξός, et 
νίμω, pas co. 

αγξονόμος, α, ό χα) y„ in agro pascens, aut 
agrestia pascens, pastor, agricola, villi- 
cus ; (2) magistratus administ-rans, quae 
ad rura suburbana pertinent. Ex iisdem. 

'ΑΓΡΟ' 2, 5, β, rus, ager, fundus,praediun) t 
villa; (2) fines, regio, ditio; (3) rusti- 
citas. 

άγξότ.ίξος, ίξα, ΐξον, rusticus, agrestis, //. 
2,852. Άγξοτίξα" Αξτεμις, Diana vena- 
trix. Ab άγξός, vel αγξα. 

αγξοτΥ,ξ, Υ,ξος, ό, idem quod αγξότΥΐς, Eur. 

αγξότΥ,ς, », β, rusticus. _ 

αγξότΥ,ς, '/\τος, r\, rusticitas. 

αγξοτις, ΊΙος, rustica, ruri educata; (2) 
venatrix. Ab αγξός, vel αγξα. 

αγξοφος, montanus, Suid. Pha'v. 

αγξοφϋλαξ, άχος, ό, agri custos, saltuarius. 

αγξόω, idem quod αγξώω, Steph. 

αγξυξία, ας, 'ή, silentium, taciturnitas. Ex 
a priv. et γξύξω, hisco. 

&γξυπνίω,ω, f. Υΐο-ω, vigilo, insomnem noc- 
tem duco ; (2) invigilo, vigili et attenta 
mente observo, lucubro, Gl. F. Άγξντ- 
ytiv TYiv νύχτα, το7ς χαίξοις. Ab αγξυπνος. 
Unde 

αγξυπνΥίτΥ,ξ, ν\ξος, ο, et αγξνπνν,ΤΥίς, ί?, ί, 
vigil, excubitor, Gl. V. 

αγξνπνητιχός, sj, όν, vigil, insomnis. 

α^ξνπνία, ας, ϋ>, insomnia, vigiliae, pervi- 
gilium, lucubratio. Ab eodem. 

αγξυπν'ΐΥ., Ion. pro άγξνττνία• 

αγ°υπν)ς, ΊΙος, yi, festum quoddam Bacchi. 

αγξυπνος, s, ό χα) yi, insomnis, vigil. Ex 
a priv. et; ίίζνος, insertisque per epen- 
thesin uteris γξ, pro αίπνος. 

αγξΐιπνωδΥΐς, ις, vigilias afferens. 

αγξωνώς, ίως, ό, rusticus, Hes. Ab αγξός. 

αγξωσσω, venor, in venatu capio, dicitur 
et de piscatu. Ab eod. 

αγξώο•τγ,ς, a, o, venator;. (2) operarius; 

(3) genus phalangii. Ab eod. 
αγξωο-τΊνος, 8, ό, venator ; (2; rusticus. Ab 

αγξα, vel αγξός. 
αγβωο-τις, ιος, ή, genus herbae, gramen. 

Ab αγξός. 
αγξωστωξ, οξος, ο, venator. Ab αγξα. 
αγρωτΥ,ς, ts, idem quod αγξόττις. 
'ΑΓΥΙΑ, ας, «. vicus, via, sc. urbis; regio, 

platea; (2) vicinia; (3) angiportum. 
αγνιατΥΐς, u, o, cognomen Apollinis, qua- 

tenus viis praeest urbanis. Ab αγυιά, 
άγυιάτις, ιΰος, ϋ„ ad Apollinem αγυιάτνιν 

pertinens, sc. ara. Ab eod. 
αγυαυς, ίως, ό, columna acuminata ante 

foribus, sacra Apollini viarum in urbe 

praesidi; (2) cognomen Apollinis, qui 

viis praeesse credebatur. Ab eod. 
αγυιονλαο-τίω, in vico, via, fingo, de avi- 

bus, v. g. hirundinibus, nidos ponenti- 

bus. Ex αγυιά, et *XawK,fictor. 
αγυιος, v,o>u yi, inarticulatus, carens mem- 

bris ; (2) imbecillis, iufirmus. Ex γΰϊον. 
αγυ'ιοι, eo. Ab αγυιά. 
άγυμναο-ία, ας, ή, exercitationis omissio, 

defectus ; (2) inertia, desidia. 
αγΰμναο-τος, », ό κ, h% inexercitatus; (2) qui 

non est adsuetus exercere corpus ; (3; 

valde exercitatus, Hes. Ex » priv. vel 

intens. et γυμνάζω. 



ΑΓΧ 



ΑΓΧ 



ΑΓΩ 



άγνμνίο-τω;, adv. inexercitate, imperite. 
ίγΰναιχο;, u, qui uxore caret, coelebs. Ex 

a, priv. et γυνή, mulier. 
άγύναιο;, άγΰνν>;, e t ίγυνος, α, b, idem et 

ex iisuem. 
ΰγΰξίω, ω, congrego, colligo in unum, Ees. 
άγθ°ίζω, f. ίσω, idem et ab 
ΆΓΫΡΙ2, ins, 7i, coetus, multitudo con- 

gregata. 
άγνξίσ-μΰς, S, b, congregatio, collectio. Ab 

άγυξίξω. 
άγυ&μό;, 2, b, coetus, turba; (2) strepitus; 

(3) circuitio colligendae stipis caussa; 

(4) mendicitas. Ab αγυςι;. 
κγνξτάζω, f. ίσω, congrego, cogo in unum, 

colligo, ^umtm, Od. 19, 284. agyr- 

tam, circulat'orem ago. Ab άγυε%. 
άγύςηιχ, a;, ή, circulatio, praestigiae, im- 

posturae; (2) mendicitas; (3) ccetus, 

congregatio. Ab 
άγυξίίω, idem quod άγυξίίζω, τον άγύςΐην 

agere, Athen. 
άγνξτϊξ, υ,οο;, β, et άγύξτν,ί, χ, b, qui con- 

gregat ac cogit in unum ; (2) circulator 

et praestigiator circumforaneus; (3) 

mendicus, qui stipem colligit ; (4) jactus 

quidam tesserarius; (5) confusaneus. 

Ab ίγυξΐ;. Hinc 
άγυξτιχο;, y„ bv, futilis, mendax, vanus, 

de trivio. 
άγυξτο;, 2, b, congregatus, collectus. Ab 

eod. 
«.γύξτξΐκι v ( j circulatrix, mendica. 
r-yvgiadili, ιο;, b Κ) 'h, confusaneus. Ab eod. 
άΡχαζί•, Poet, pro άνίχαζί, ab άναχίζω, 

'recede. 
άΓχαλίω, relaxo, Poet, pro άναχαλάω. 
αΓχαο-ΰί, recede, 2. s. praes. ind. act. Dor. 

pro ίΓχαζί, ab άΓχίζω, pro άναχίζω- 
αΓχαν>ο;, », ό, mane gelidum ac pruino- 

sum\ diluculum, crepusculum, Suid. 

Ex ίΓχι et«?g«. _ . . 

dfxno;, u», iiov, propinquus, vicinus, Suid. 

Ab ίΓχι. 
α,Γχίμ&χα;, ν, b χα) ν, cominus pugnans. 

Euphon. causa pro άγχίμαχο;. Ex ίΓχι, 

et μάχομαι, pugrto. 
ΑΓΧΙ, adv. prope, juxfea ; (2) brevi. 
άΓχίαλο;, n, ο xat y, mari vicinus, mariti- 

mus, littoralis. Ex ίΓχι, et αλ; , mare. 
άΓχιζκθϊ,ς, ίο;, b χα) υ., vicinus profundo, 

qui prope fundum est ; (2) prope littus, 

vel ripam profundus; (3) profundus, 

altus, praealtus, Gl. V. άΓχ&αθις, το, 

altitudo, profunditas, Steph. Ex ίγχι 

et βάθο;. 
άΓχιζαίνω, f. ήσω, prope accedo. 
άΓχιζ Ατίω, ω, f. γ)ο-ω, prope accedo ; (2) am- 

bigo, dubito. Ex iisd. 
άβζΐζα,τνι;, n, b, qui propius accedit. 
άΓχιζ&ίχα, prope accessi, 1. sing. perf. ind. 

act. Dor. pre άΓχι&ζνχα, ab άΓχιΖαίνω. 
άίχίγιιος, a, Ό χα) ■>„ terrae nostrae vicinus ; 

(2) conterminus, propinquus. Ex ίΓχι, 

et inus. γία, terra, 
drxiytircov, mo;, vicinus. 
άΓχίγυο;, ν, b xou -h, arvis nostris vicinus ; 

(2) vicinus. Ex ίΓχι, et γύα, arvum. 
άΓχιθαΧασσο;, et άΓχιθίλαττο;, ifi b χα) *;, 

vicinus mari, maritimus. Ex B-aXatro-a. 
άΓχιθανΥ,;, ίο;, ο xou r„ morti vicinus, semi- 

niortuus. Ex a /3t;/,et inus.&ayia, morior. 
άγχίθίβ;, n, b y$ r„ propinquus, similis Deo. 
άγχίθξονο;, i xou v, sedem alteri propin- 

quam habens. 
άγχίβν'ο;, a, b xoc.) r„ propinquus foribus; 

(2) vfcinus, proximus. Ex ίΓχι et 3-ύξοι. 
άγχιχίλίυθο;, β, β j^ r, qui prope viam est. 
άγχιυΛ&χΥ,τΥ,;, a, ό, cominus pugnans, //. 

2, 604. (2) in pugna stataria prasstans. 

Ex ίγχι, et μά,χομχι, pugno. 
άγχίμα,χο;, u, ο χα) v„ idem et ex iisd. 
ίγχίμολον, adv. e propinquo, prope ; (2) 

confestim. Ab 
ίγχίμολο;, a, b ^, ■/), e propinqpo veniens'; 

(5) qui prope accedit; //. 4, 529. Ex 
ίγχι, et μολίω, s. μόλω, venio. 

άγχινίφΥ,;, ίο;, Ό >ί ή, nubifrus propinquus; 

(2) altus. Εχ."ίγχι, et νίφο;, nubes. 
άγχίνοια., α;, ή, solertia, ingenu' acumen, 

sagacitas. Ab 
αγχίναο;, contr. άγχΊνν;, u, b xeti *}, qui 

quasi mentem in propinquo habet, in- 

geniosus, perspicax, solers, sagax. Hinc 
άγνινόω;, adv. solerter, sagaciter, inge- 

niose. 
άγχίνω-ί/, herba quaedam. 
* } γίτλοο;, contr. οίγχίπλνς, a, ό >■"■ χ. propp 

navigans, brevis, non longinquus. 



ίγχίχοξσ;, n, b xui -η, prope accedens ; (2) 

propinquus. 
άγχίπν;, oho;, b xu.) ή, prope nos pedem 

habens ; (2) propinquus. 
άγχίπτολις, la>s, b xeu r), urbi propinquus. 
αΓχ'ρροο;, contr. άΓχΐρόιι;, », b xcti ή, cujus 

nuenta prope suncvicina fluenta habens. 
Άγχι' /rcto, JEol. pro Άγχίο-ν, ab Άγχίσν,;• 
α,γχιο-ζοιτίω, ω, contendo, pugno. Ex 

Farm. 
Άγχϊο -'/ts, a, b, Anchises, nom. propr. viri. 
ίγχΊο-τοξος, u, b xou v\, propinquus, adfinis 

genere. Ex ίγχι, et σπόξο;, satio, semen, 
ίγχιο-τα,, adv. proxime ; (2) maxime, //. 

2, 58. Superlat. ab όίγχι. 
αγχιβ-τίίοί, a;, '/>, propinquitas, adfinitas, 

proximitas; (2) jus propinquitatis ; (3) 

jus successionis legitimie ; jus succeden- 

di ab intestato. Ab άγχιο-τιυαι. 
α,γχιστΰον, χ, το, idem et ab eodem. 
άγχ,ο-τώ;, ία;, b, vicinus, proximus ; (2) 

cognatus, genere propinquus. afBnis ; 

ονγχιϊτΰ;, cognati, Gl. V. Ab οίγχιο-τχ,. 
άγχις-ινω, f. iiffoi, genere propinquus sum ; 

(2) propinquitatis jure succedo ; (3) jure 

propinquitatis hereditatem cerno, aut 

peto; (4) jure cognationis rem venditam 

redimo ; (5) jure propinquitatis uxorem 

duco, vel retineo. Ab άγχιο-πίς. 
άγχιστηνος, νιννι, ν,νον, prope stans; (2) 

densus. Ex αγχι, et <W«*«/, stare. 
οΙγχιο'τΥ,ξ, Υ,ξΟΛ, Ό, vicinus, propinquus ; 

(2) auctor, causa alicujus rei, Soph. Track. 

255. Ab αγχιστοί. 
οίγχιστιχο;, i), βν, ad propinquitatem per- 

tinens. Ab eod. 
ίγχιο-τίνδνν, adv. secundum gradum pro- 
pinquitatis, pro jure propinquitatis. Ab 

eodem. 
α,γχιστΐνο;, In, :vo\i, propestans; (2) co- 

acervatus, 11. 5, 141. Ex ίγχι et'io -τνιμι. 
α,γχιστο;, χ, b xou r„ proximus, propin- 

quissimus. Ab ίγχι• 
άγχίο-τξοφχ, adv. celeriter. Ab 
ίγχίο-τξοφο;, a, b xou »5, conversioni muta- 

tioniqu'e propinquus; (2) subinde muta- 

bilis, versatilis; volubilis ; (3) qui versatile 

ingenio est. Hinc το άγχίο-τςοφοιι, », in- 

constautia. Ex ίγχι, et ο-τξίφω, verto. 
ίΓχι<ττξόφω;,αάν. subita et rep'entina con- 

versione seu mutatione. Ab ίΓχίο-τξοφο;. 
α,γχιτίλκττο;, ν, b xcti »j, appropinquana, 

cuius eventus prope est. Ex τίλος. 
αγχιτίξμων, ovo;, b xcci η, met32 proximus ; 

(2J conterminus, finitimus, vicinus. Phi- 

lox. affinis. 
άγχίτοχο;, s, b xou r h, in propinquo natus. 

Ex ίγχι, et τίχτω, pario. 
ά,γχίφ&νίΓ;, b j^ *5, ex propinquo apparens ; 

(2) propinquus. Ex φκίνομα,ι. 
α,γχίων, ovoc, b xou $, propior. Ab ίγχι. 
ίγχόθεν, adv. cominus, e propinquo. 
άγχόθι, adv. prope, //. 14, 412. 
άγχονίω, ω, f. ν\σω, strangulo, suffoco ; 

(2) suspendo. 
άγχόναο;, strangulans, ad strangulandum 

comparatus. Epith. laquei. Ab 
αγχόνη, υ,;, -η, suffocatio, strangulatio ; (2) 

laqueus, funis, restis ; (3) suspendium ; 

(4) res, quae angit et cruciat. Ab ίγχω. 
άγχον>„ τ,;, »5, ipsa actio strangulandi. 

(Rejicit hanc distinctionem Steph.) 
άγχονιμοΓιο;, a, b, ad laqueum pertinens, 
( Steph. 

ίγχονκττΥ,;, 5, b, necator, quasi ab ίγχονί- 
^ ςω, quod esset strangulo. 
ίγχοοο;, a, b xcti ή, conterminus. Ab Όξο;• 
ίγχο;, suffocatio, strangulatio. Ab ίγχω. 
οίγχοτίτω, adv. proxime. Ab ίγχι• 
ίγχότίξο;, ίξοί, ίξον, propinquior. Ab eod. 
άγχΰ, adv. prope. • Genitivo adjungitur, 

11. 24, 709. Dativo, Aret. 2, 7. 
ίγχα, 2. s. pr. imper. pass. Alt. pro ίΓχεο, 

et hoc Ion. pro ίγχισο, ab ίγχω. 
ίγχπσα., ν,;, ■», anchusa, herba quaedam 

vim suffocatoriam habens. Gl. V. ebu- 

lum, vaccinium, Angl. alkanet. Ab ίΓχω• 
ίγχχο-ίζω, f. ifai, anchusa inficio, anchusa 

coloro. Ab ίγχχσοι. 
"ΑΓΧί2, f. ξω, neco, strangulo, suffoco, 

fauces coristringo, //. 3, 371. (2) con- 

stringo, coarcto quovis modo ; (3) moe- 

rore adficio. ίγχομχι, angor. 
άγχώμαίλοο, adv. SEqualiter, iequa vi. Ab 
ίγχωμαΧο;, b χα.) i, propemodum aequa- 

lis; (2) asqualis. Ex ίγγι et όμα,λό;. 

Hinc 
κγχ,ωμίλω;, adv. ferme ssquaiitcr; (2) 

ex a;quo, eequo Marte. 



! ίγω, f. ίζ,ω, p. Υ,χα•, Alt. ίγΫ,οχοι, duco t 
I adduco, adfero. νιγαγον, duxi, aor. 2. 
ν,γονγΐν, detulit, Philox. ίχθίΐς, perduc- 
tus, Philox. aor. 1. part. pass, ago ; (2) 
' jestimo, duco ; (3) appendo ; (4) rego ; 
(5) accipio, aufero, rapio, abigo ; (6) ha- 
bet et alias significationes quae e con- 
structione pendent. Δ;' etWia; ίγιιν, 
accusare ; ίγαν νίνθο;, lugere ; i,'|^v»)r, 
quiescere; ί^οιο-τίαν, jejunare; γίλωτα, 
ridere ; ίττ) τω &οινίτω, rapere ; t); ΰχο~ 
■φίοιν, adducere ; Iv Ίά-Υ,τιμτί, aestimare ; 
ΰιί Φξοντιδο;, curare; hi μνγ.ατ/,;, man- 
dare ; hi' ιϋχνι;, optare ; hi aihS;, vene- 
rari ; Tag ihiv, ποίξί τβλίι, nihili, pluri- 
mi facere ; ίγαν xou φίξίΐν τν; πολιμίν;, 
Isocrat. in Archid. agiure et diripere ; 
W άγχνξων, inancoris stare. -^Αγομοοι, 
duco, ducor ; ίγίσθχι φόνου, accusari ; 
χοίλω;, erudiri ; lv τιμή, honorari ; ulS 
yuvouxoc, τξο; γίμον, despondere; differt 
etiam act. et med. ίγω νυμφών et ίγβ- 
μοοι, hoc de sponsa, illud vero de patre 
nuptiarum auctore dicitur. 

ίγω, f. ξω, frango, rumpo, pro quo usita- 
tius dicitur ίγνυμι, quod videndum. 

ίγωγχϊο;, et, ov, quo duci potest vel solet, 
Ep. Ab ίγω• 

ίγωγίν;, ίω;, b, dux viae ; (2) qui litem 
intendit, actor; (3) lorum equi, habena. 

άγωγν;, ν,;, ή, ductus, adductio ; (2) abduc- 
tio; (3) portatio, importatio ; (4) vectio, 
vectura; (5) opus, quod vehitur; (6) 
sensus, v. g. legis; (7) eductio ; (8) mu- 
tatio ; (9) institutio, educatio, disciplina, 
secta; (10) ratio victus, diaeta; (11) ra- 
tio vitas ; (12) cultura herbarum et ar- 
borum ; (13) contextus et structura ora- 
tionis; ^14) via; (15) profectio novs 
nuptae ad maritum. Ab ίγω, duco. 

αγώγιμο;, ν, b xcti ϋ„ duci, aut vehi facilis, 
ductilis; (2) proclivis, pronus; (3) qui 
advehi, vel importari potest, vel solet ; 
αγώγιμα., merces ; (4) in quern jus est 
prehensionis ; (5) qui a creditore do- 
mum, velut in servitutem ductus est. 
Ab αγωγή• 

αγώγιον, u, το, onus, quod plaustro vehitur. 

άγώγον, u, τβ, lenocinium, illecebrae. 

αγωγό;, ν, Ό χα) υ„ dux viae ; (2) valens ad 

ducendum vel alliciendum ; (3) habens 

vim educendi, eliciendi, ciendi; (4) 

I tubst. aquae ductus. ' Κγωγότίρο;, Aret. 

\ Chron. 1, 2. 

Ι άγώμίνο;, demirans, praes. part. med. contr. 
I pro άγαόμίνο;, ab αγίομαι. 

ΆΓΏ'Ν, ωνο;, b, certamen, solennes ludi, 
certamina ludorum ; (2) locus, in quo 
certamen editur, //. 23, 273. (S) coetus, 
multitudo certamen spectantium, //. 
23, 617. (4) bellum, belli certamen, //. 
23, 530. (5) concertatio quaevis ; (6) ju- 
dicium, actio forensis ; (7) cum quis 
reus est; (8) periculum, discrimen; (9) 
molestia; (10) templum, II. 1, 298. (11) 
exercitatio ad certamen. 

άγωνάξχΥ,;, a, b, qui ludis et certaminibus 
praeest, praeses certaminis, agonotheta. 
Ex άγων, et αςχων, princeps. 

αγωνία, a;, '/;', certamen; (2) palaestra; 
(3) sollicitudo, angor, trepidatio. Ab 
αγών. Hinc 

αγωϊιάζω, f. άο•ω, certo; (2) trepido. 

αγωνιάτε;, b, certator ; (2) trepidator. Ab 

αγωνιχω, ω, certo ; (2) anxius sum, doleo ; 

(3) vereor, timeo ; (4) periclitor. άγα- 
νιώντα, suspensum, Phil. Ab αγωνία. 

αγωνϊδαται, 3. pi. perf. ind. pass. Ion. pro 
γ\γωνισμίνοι ύσί• Πϋλλβ; μλν γχξ ανϊίξΐ; 
"ΣπαξτΐΥίται αγωνί; αγωνίΰαται, multae 
enim pugnae, viri Spartiatae, pugnatae 
sunt, Herod. 9, 34. Ab ίγωνίζω. 

άγωνίίυμαι, f. 1. ind. med. Dor. pro άγω• 
νιχμαι, quod Attice dicitur pro άγωνκτο- 
μαι. 

αγωνίζομαι, certo, certamen ineo, dimico, 

firaelior, praelium ineo; (2) ago fabu- 
am ; (3) certo judicio, caussam dico ; 

(4) in aliqua re triturae versatus sum. 
Άγωνίζίο•θαι μίχγ,ν, xivhuvov, χξίο-ι», τα 
τοιαύτα, αυτω, τ2το πξό; τίνα, πίξ), S. 
ύτΐξ ίόξηί" ίτιτίφιον, in ludis funebnbus. 
Ab άγων• 

άγώνιο;, α, ό κ, ί, ad certamen pertinens ; 

(2) trepidationem,s.angorem adferens; 

(3) cognomen Mercurii, certaminum 
praesidis. Ab eod. 

άγύνιο;, if, b v^ r„ angulo carens. Ex * pr, 
ct γωνία, angului. 



ΑΛΑ 

άγωνΤσχι, certavisse, a. 1. inf. act. 

ufuvia-Mi, certato, 2. sing. a. 1. imperat.med. 

άγώνισις, εως, *i, concertatio. Ab άγων!• 
ξοι^χι. ' 

άγώνιτμχ, τος, το, certamen ; (2) premium 
certaminis; propositum,ommnoque pne- 
mium alicujus rei ut virtutis ; (3) studi- 
um.diligentia; (4) quicquid ostentandas 
artis ingeniive causa fit ; (5) actio fabu- 
te ; (6) recitatio ; (7) res qua quis maxi- 
me in certamine confidit, argumentum 
gravissimum. Ab eod. 

ά-νωνισμος, 5, ό, idem et ab eod. 

ά'γωνιστίον, certandum, Phil. Ab αγωνί- 
ζομαι. 

χγωνι$-τΐξΐον, κ, το, locus certaminisj (2) 
quod clatur certatoribus. Ab eod. 

αγωνιάς, », ό, certator, pugil, athleta,Ca//. 
(2) propugnator ; (3) ludio, histrio, actor 
scenicus. Ab eod. 

άγωνις-ϊχος, 'h, ov, certatorius ; (2) aptus ad 
certamina. Ab αγωνιάς• 

άγωνιστιχως, adv. certatorie, certatorum 
more. 

άγωνοδίχης, », e, designator, judex certami- 
nis. Ex άγων, et δίχη. 

άγωνοθισίχ, χς, v>, constitutio certaminis ; 

(2) munus agnothetarum. Ex άγω», et 
τίθ'/ιμι. . 

άγωνοθετεω, ω, f. ν,σω, certammiDus prae- 
sum; (2) certamina, s.ludos instituo, edo; 

(3) cieo, moveo, auctor sum alicujus rei. 
Ab 

άγωνοθίτν,ς, u, ό, certammum arbiter, s. 

moderator, agnotheta, qui praeest ludis 

scenicis, Gl. V. munerarius. Ex άγων, 

et a-erns• 
χγωνοθετις, 'h, fcem. ab χγωνοΰετνις, Soph, 
χγώνΰμος, id. quod φίξώνυμος,Ηβ*. 
χδχ, orco, dat. sing. Dor. pro χδη, ab χδν,ς, 

orcus. 
άδχγμος, 2, ό\ pruritus, Hes. (2) cruciatus, 

S ph. Ab άδχζω• 
χδχδος, a, ό yj ή, txdam non habens. Ex 

x priv. et δαί, t£da. 
χδχδύχν,τος, a, i κ] & cui fax praelata non 

est. Ex χ priv. δχς, et εχ». 
χδχν,μονίχ, xs, »», im'peritia. Ab 
χδχν,μων, evos, β xS 'h, imperitus, indoctus, 

inscius ; //. 5, 634. 
χδ&ν,ς, ίος, όκ,ΐ, ignarus, imperitus. Ex 

x priv. et δχίω, scio. 
άδχνιτος, a, 6 *j v„ incognitus. Ex iisd. 
άδχίδχλτος, a, β xx) v>, non varius, non va- 

riegatus ; (2) artificio carens. Ex χ piiv. 

et δχιδάλλω, variego. 
άδχίετος, i χχ) v,, indivisus, integer. Ex χ 

priv. et δχίω, divido. 
άδχίχτος, a, i xx) 'h, non dilaceratus, Hes. 

άδχϊχτον, purum, mundum. Α δχ'ίζω. 
άδχϊος, a, ό j^ ή. bello non devastatus. Ex 

x priv. et δχϊος, hostilis. 
χδχΐος, a, ο κ) ν, largus, Hes. ab χδνιν, Em. 

sed f. pro aixTov, Steph. 
χδχΐος, χίχ, χΊον, qui satiat, abundans, lar- 
gus, satietatem adducens. AbaSiWj (2) 

non ustus. Ex χ priv. et δχίω, uro. 
xixir), adv. imperite. Ex χ priv. et δχϊος, 

peritus. 
χδχιτος, h ylr„ non epulandus, ex quo non 

comeditur. Epith. victimae humanae. Ab 

x priv. et δχίς. (Vid. Thes. Gr. P.) 
άδχίτξίυτος, a, ό si --ί, indivisus, de cibo. Ex 

x priv. et δχιτξενω, divido. 
χδχιτξος, a, ο κ) r • Α 



idem, et ex iisd. Hes. 



χδχχξυς, υος, oyjyi, non lacrimans, lacrima- 
rum expers, qui sine lacrimis fit, lacri- 
mis carens. Ex χ priv. et 7>xv.qo. 

άΐχχ&τ), adv. sine lacrimis. ίώχ'δχχξυς. 

άδχζξϊτοί, », ό j^ ΐ, non lacrimans, G/. f. 
illacrimabilis, infietus ; (2) multum lacri- 
mans, multis lacrimis dignus. Ab eod. 

xhatXrti, ei, illaesus, integer. A S»Aioi, Dor. 
ί«λ6Λ, £rn. Sanus, innocuus, ίί«. Phav. 

Άδαα, ό, Adam. Nomen primi hominis, 
Hebr. indeclinabile. Homo. 

άοχμχντΐνοζ, /nj, /vov, adamantinus ; (2) va- 
lidissimus, firmissimus ; (3) solidissimus, 

durissimUS. Ab άόά.μ,ας. 

άο~&μχντόΰίτΰ;, ν, ό y^-h, adamante ligatus, 
compactus clavis ierreis ; (2) tenax, fir- 
mus. Ex άδχμχ;, et ξ(ω, ligo. 

ά'δχμχί, xhtos, i, adamas, lapis durissimus, 
ferrum. Ex χ priv. et δχμχω. 

άίχμχζ•), adv. indomite, efFraenate, Em. 
Ex iisd. 

ά}&μχ<η>!, v,otL•) ij.indomitus, qui domari 
nequit, qui domitus non est ; indomabi- 
lii, Gl. r. II. 9, 159, (2; ή, quae nondum 



ΑΔΕ 

nupsit, non compressa ; \3) Epitlleton Mi- 
nervae. Ex χ priv. et Ζχμχξω. 
άίχμχτόί, «, β >$ i, indomitus ; (2) refrac- 

tarius, Hesych. Ex χ priv. et Ιχμχω. 
άο~Λμνης, ίος, Ό χχ) ν, fortis, robustus, vali- 
dus, durus. Ex iisd. 

«δχξίω, %σω, pruritum moveo. Α ίχχνω. 

χό~χ\γίθ•χι, prurire, a. 1. inf. act. 

άδάξαι, et άΰχξβμχι, χδχζχομχι,Ετη. άΰχχ• 
τώ, Hes. pruno, appeto, cupio. Ab eod. 

xhxxxvviToi, v, b a^ '-5, inexhaustus, incon- 
sumptus. Ex χ priv. et Sxtrxvaa? 

άΐχπχνος, ν, ό «^ νι, sumptum non faciens ; 
(2) sine sumpcu. Ex iisdem. 

χΰχπά,νω;, adv. sinesumptu. Ab άΰχτχνΰς. 

xSxcrros, n, Ό >9 v, Qui dilaniatus non est ; 
(2) qui dilaniari nequit; (3) nudus, exco- 
riatus ; (4) apella. Ex « priv. et Ιχττω. 

ΆΔΑ'ΡΚΗΣ, », β, adarces, salsugo quae- 
dam gelata seu concreta. 

χΰχξτοί, *> ό >u ή, flagris non C32sus, Gl. 
V. incaesus. Ex χ priv. et Ιί^ω, flagris 
C£do. 

xhxo -μος, n, ό jc) vi, tributum non solvens. 

xlxs-oi, v, i si ri, non divisus. Ex χ priv. 
et δχ!ζω. 

ΆΔΑΧΕΏ,'», pruriginem excito, titillo, 
scabo. 

allih, audax, Poet, pro ahus, ab ah-ia. 

xhhir,s, pro xhiiii, quod vid. Horn. 

«δδ»ι*βτ£ί, vid. χοΎ,χότίς. 

"ΑΔΔΗΛ02, «, β, sinus, Hesych. 

αδδην, affatim, multum, Poet, pro χίφ. 

χδΰν,φχγοί, pro άΰν,φχγοί, quod vide. 

Άδδί, «5, Addi. Nomen viri Hebr. indecl. 
Viator. 

"ΑΔΔΙ5, mensura quatuor choenicas ca- 
piens. 

xSt, hue, Dor. pro ^δε. 

'ΑΔΕΑ'ΖΩ, suspiro', succlamo. Ex Hes. 

άΰύπξον, aito.securius, tutius. Ab 

xhtYis, ίος, ο χχ) ■>,, metu carens, metus ex- 
pers ; (2) periculo carens ; (3) audax, in- 
trepidus ; (4) contumax, temerarius ; (5) 
tutus, securus. Ex χ priv. et δέβί, metus. 

aUr.s, k, non indigus. Ex χ priv. et ht7<r- 
θχι, Em. Hinc 

«δεκτοί, ν, ο xx) '<5, idem. 

kiu, cantat, 3. sing, praes. ind. act. verb! 
χϊω, quod contr. dicitur pro as /δω, canto. 

άδ'ί'ί', dulci, dat. sing. Dor. pro vjhi'i, ab »5δύί• 

xlaxs xs, «i« metus vacuitas, securitas, fi- 
ducia ; (2) libertas, immunitas, licentia, 
facultas ; (3) vacatio. Ab ahfe. 

aiuhi, 11• 7, 117. Dor. pro ο-δί^. 

xiiiu.xiTOi, tf, όκ)γ], impavidus, intrepidus; 
(2) spectris liber, ternculamentorum ex- 
pers. Ex χ priv. et ΰΰμχ,, metus. Hinc 

χίαμχντως,αάν. impavitle. 

χ^.ιμος, υ, ό icj j, id. q. άδιίμχντβς. 

xiuy, placere, praes. inf. act. Poet, pro άδε- 
iiv, ab xhim,placeoi \e\placuisse, a. 2. inf. 
act. ab χϊω, immo etiam ab eod. 

xiarvos, n, β >9 5j, inccenatus. Ex χ priv. 
et iuTvov, caena. 

άδαο-ώχιμονίχ, »|, sine superslitione, Hipp. 

xiixxsros, a, i >cj ij, muneribus non corrup- 
tus, incofruptus. Ex χ priv. et διχάζω. 

xihxxs -ως, adv. incorrupte, sincere; (2) 
sine ulla participatione. 

βίδεχώτευτβί, u, ό >^ »/, non deeimatus. Ex 
x priv. et Ιΐχχτιόω, decimo. 

xitxTos, α, β xx) r\, non acceptus, non ad- 
missus; (2) qui non accepit ; (3) expers; 
(4) incredibilis. Ex χ priv. et ίίχομχι. 

άδίλφίχ, soror, Soph. CEd. Col. 535. 

άδίλφίοχτόνος, fratricida. Ex χπίνω. 

χΒιλφάς, II. 2, 409. et χδίλφίιο;, ib. 5, 21. 
frater, pro άΐίλφίς. 

χδιλφη, ?ί, ή, soror, germana; (2) Adject. 
similis, congrua. Ab αδελφός. 

άδελφΐΟι, %ς, -η, neptis ex sorore, vel extra- 
tre. Ab αδελφός. 

άδίλφΐοΊον, a, to, fraterculus. Ab eod. 

άδελφώόος, contr. quodusitatius, χίελφιΐνς, 
5, ο, filius fratris, vel sororis, nepos ex 
fratre vel sorore; (2) patruelis, Gl. V. 
αδελφικοί, fratrueles. Ab eod. 

άδιλφίζω, f. ϊο-ω, fratrem meum appello. 
άΐίλφίζίο-θχι, conjungi proximitate. Ab 
eod. 

άδίλφΐχος, it, ov, fraternus, germanus ; (2) 
adtinis. Ab eod. 

άδο.φιχως, adv. fraterne. 

χΒίλφιξις, εως, ν], fraternacommunio et so- 
cietas, fraternitas, germanitas. Abάδtλ- 
φός. 

άδίλφόθίος, ν, ό, frater Dei, s. Christi. Cog- 
nomen D. Jacobi. 

( 9 ) 



ΑΔΗ 

χδελφόθίξος, ν, i, patruus, patris frater. Ab 

αδελφός, 
άδελφοχτονίω, ω, f. ν\σω, fratrem occido. 
άδελφοχτονίχ, χς, t, fratricidium, sororici- 

dium, Gl. V. Ab 
άδελφοχτόνος, α, ό te^ νι, fratricida. Ex «δίλ- 

φος, et χτε'ινω. 
άδελφότχις, δος, ό >£ ν], nepos, vel neptis ex 

fratre, vel sorore, Gl. V. fratris filius. 
χδελφοπΜΐω, ω, fratrem reddo, vel facio, 

Suid. Ex αδελφός, et ποιεω. facto. 
άδελφοτοιος, ό Χ) r], fratres faciens. Epith. 

Amoris. 
άδίλφοξ, frater, Mol. pro αδελφός. 
'ΑΔΕΛΦΟ* 2, S, β, frater; (2) cognatus, 

consanguineus, adfinis; (3) proximus; 

(4) Christianus; (5) popularis; (6) qui 

ejusdem est sectae ; (7) Adject, ος, v„ ov, 

geminus ; (8) similis, congruens ; τούτων 

άδελφχ, et τίτοις άδελφχ, hissimilia ; (9) 

germanus. Hinc 
αδελφότης, νιτος, ν], fraternitas, germanitas, 

Gl.V. (2) congregatio seu coetus fratrum. 
άδίμ&τος, u, ό xx) -η, corpore exutus ; (2) 

mortuus. Ex χ pr. et δίμχς, corpus, 
άδεμεν, canere, praes. inf. act Ion. pro αδί/κ• 
χδίμνιος, n, ό κ, ν), expers cubilis, qui cubi- 

le non habet. Ex χ pr. et δίμνιον, lectus. 
χδενδξος, et άδενδξεος, n, β κ) »?, purus ab ar- 

bonbus, arboribus carens. Ex χ priv. et 

δίνδξον. 
άδενώδν,ς, et χδενοειδνις, ίος,ό^ ν,, glandulo- 

sus. Ab άδν,ν. 
αδέξιος, χ, ό vj ν, minime, seu parum dex- 
ter; (2) incivilis. Ex χ priv. et δί|/ά. 
άδεξιώτως,αάν . sine dexterarum apprehen- 

sione, sine ulla blanda salutatione. Ex 

iisd. 
χ'δίξχ*ις, εος, ό j^ ν], non videns ; (2) invisi- 

bilis, obscurus. Ex χ priv. et δίξχω. 
χδεξχτος, ν, ό κ. ν], idem et ex iisd. 
άδίξχτως, adv. limis et conniventibus s. 

aversis oculis. 
άδίσμιος, α,Ό^νι, non ligatus, non vine- 

tus, liber. Ex χ pr. et δέσμιος, ligatus. 
χδεο-μος, ν, β xx) νι, idem. 
αδέσποτος, ν, β >ί ν,, sine domino, Gl. P. ίη- 

dominabilis ; (2; sine auctore. Ab χ pr. 

et δεσπότης, herus. Hinc 
άδεσχότως, adv. sine hero. 
χδετος, u, ό £ ή. non ligatus. 
χδενχν,ς, ίος, ό xj ν,, amarus; (2) inopinatus. 

Ex χ priv. et δεΰχος , dulcedo. 
άδί•^γ,τος, η, ό χχ) ν), inelaboratus, rudis, 

crudus. Ex χ priv. et δεψίαι. 
ΆΔΕ'ί2, ω, placeo ; (2) gratificor. 'Ω.ςοφί' 

λεν &χνχτός μοι χδεϊν χχχος, II. 3, 173. 
'χδεω, ω, ί. ν\σω, tsedio adficior. Vid. άδη~ 

χότες. 
χδεως, adv. sine metu ; (2) tuto ; (3) im- 

pune, licenter, Gl. V. (4) imprudenter. 

Ab άδεης• 
όίδν, 3. s. a. 2. conj. act. v. χδεω, placeo. 
άδν,'ίος, ν, «»» non perturbatus, inoffensus, 

tjuietus, Apoll. Ab χ priv. et δ-4'ς. 
'χδηχότες, II. 10, 98. qui laboribus defrssifue- 

runt, nom. pi. part. perf. act. Ion. pro 

ηδηχότες, ab άδίω, vel άν,δίω. 
χδν,χτος, ν, όΖ ν], non morsus, immorsus, 

Gl. V. (2) cariem non sentiens ; (3) non 

mordax, Diosc. άδνιχίοτχτν,, Hesiod. Op. 

418. Ex χ priv. et δχχνω, mordeo. 
άδν,χτως, adv.unz morsu, sine asgritudine. 
άδηλ-ητος, ν, ό Kj νι, illaesus, incolumis, ab 

omni noxi integer. Ex «priv. et δ^λεω» 

Itedo. 
χδν,λίχ, χς, η, incertitudo ; (2) ignorantia. 

Ab 
χδν,λος, i /,όκ,ν, qui non apparet, imper- 

spicuus, non manifestus, obscurus, oc- 

cultus; (2) incertus, dubius. Hinc 
άδν,λότν,ς, ν,τος, ή, incertitudo, obscuritas. 
χδν,λόφλεζος, ν, ό Vj ν, habens venas obscu- 

ras, cujus venae non apparent. Ex χδν,- 
λος, et (ρλέ-ψ, vena, 
άδηλόω, ω, f. ώσω, obscuro ; (2) ignotum 

reddo. Ab χδν,λος• 
άδν,λως, adv. obscure, non manifeste ; (2) 

incerto. 
άδνμιόξγνιτος, ό xx) v\, rudis, imperfectus. 

Ex χ et δτ,μιαςγίω. 
άδημοχςχτν,τος, ό xx) ν, a statu populari 

reip. abhorrens. Ex χ priv. et δν,μοχζχ- 

τίομχι. 
ΆΔΗΜΟΝΕ'Ω, ω, f. *σω, gravissime an- 

gor, prae dolorepacne exanimor ; (2) ter- 

reor, terrefio, pavesco. άδνιμονϊσχι τχς 

■^υχχς, Xen. Hinc 

kh -ημονιχ) xs, n, aii:tieta* animi, ingeng 



ΑΔΗ 



ΑΔΙ 



Α ΔΙ 



maeror, cura, sollioitudo. Gl. V. angor, 

taedium. 
αδ-/ιμονιάω, ω, idem quod αδ'ήμονίω. 
«5-^βί. 8, b x)y, absens a populo, seu pa- 

tria, peregrinans. Ex a priv. et δ^μος. 
αδημοσ'ιιυτος, n, non publicatus. 
"ΑΔΗΝ, adv. adfatim, abunde, largiter ; 

(2) ad satietatem usque; (3) vehementer. 
ΆΔΗ'Ν, has, b, glandula, tonsilla. 
eiSyveais, adv. sine consilio ; (2) simpliciter, 

citra dolum ; (3) negligenter, incuriose ; 

(4) sine moleetft. Ab 
dtiyvys, έβίι ο jcj y, qui est sine consilio. Ex 

a priv. et hyvbs, consilium. 
ίΰνιςις, non contentiosus, contentione ca- 

rens ; (2) non controversus ; (3) invictus ; 

(4) expers praelii ; (5) qui nullo labore fa- 

tigari potest. Ex a pr. et δίίξΐς, contentio. 
αδύξΓτος, 8, b >£ y> idem et ex iisdem. 
ά$-/}ξίτω;, adv. sine contentione ; (2) sine 

controversia, sine dubio. 
"ΑΔΗ 2, 8, b, orcus, tartarus, inferi ; (2) 

'Pluto, dens inferorum ; (3) mors ; (4) 

sepulchrum. Φίύγχσι γάξ τοι χ ο'ι 3-«α- 

σας, 'όταν πίλ&ς yb*y τον aZyv ιισοξωσι του 

βία. Soph. Antig. 586. ' 
'αδ' /is, ίος , ο χα) y, injucundus, insuavis. Ex 

at. priv. et vjVvi , suavis. 
a.H<rui, 2. sing. f. 1. indie, act. v. άνδάνω. 
αδήσω, placebo, f. 1. ind. act verbi άνδάνω. 
αδηφ&γίω, ω, f. ησω, ad satietatem usque 

comedo ; (2) vorax sum. 
«ϊ&νφ&γία, ας, y, voracitas, edacitas, inja- 

tiabilis edendi aviditas ; (2) esus ad satie- 
tatem usque. Ab 
ίίηφοίγος, Ό xai y, ad satietatem comedens, 

edax, ciboseingurgitans, gulosus, vorax; 

(2) in quern magni erogantur sumptus ; 

(3) insatiabilis. Gl. V. edax. Ex abyv, 

et φαγίιν. 

idyttros, 8, Ό χα) y, non vastatus. Ex a, pr. 

et δν,όω, vasto. 
*ΑΔΙΑ\«ί, y, dolor; (2) focus, &ra.,Hesych. 
ίδιάζ&τος, β, b xai y, inaccessus ; (2) qui 

transiri, s. trajici, nequit. Ex ce, priv. et 

διαζαίνω. 
ίδιάζλ'ήτος, n, Ό κ) y, irreprehensibilis, om- 

nis calumniae expers. Ex » pr. et δια- 

ζάλλω• 
&ο~ι<χ.ζλίιτως, sine reprehensione, infamid. 
ούιαζόλτιτος, a, Ό xai y, idem et ex iisdem. 
α,Ιιάγνω^ος, 8, ο χ) y, ad dignoscendum dif- 

ficiiis. Ex α pr. et διαγινώσχω, dignoico. 
ί,^ΐΛοοχος, u, b xxiy, jugis, perpetuus, pro- 

prie successoribus carens. Ex » et διά- 
δοχος. 
αδιάδξχ?ος, u, ό xai y, inevitabilis. Ex «. 

priv. et Βιοί,Μξά,ο-χω, effugio. 
αδιάθίτος, u, b xai y, qui dispositus non est, 

indispositus, inordinatus ; (2) intestatus. 

Ex μ priv. et διατ'ών,μι, dispone, 
αδιαΰίϊως, ab intestato, Gl. V. A prsec. 
αδιαίξίτΰς, u, ο χ») y, indiscretus, indivisus, 

inseparabilis, individuus, partium expers. 
ioictiryro;, Ό xoCi y, alienus, insuetus, Suid. 

Ex a, priv. et διαιτάομαι. 
κΰιάχλαο-τοι, η, Ό xai y, non interclusus. 

Ex a priv. et διαχλίίω, intercludo. 
άΰιαχόνητος, ov, cui non obeditur, paretur. 
dhicixovio-TOi, on, spissus, crassus, et prop- 

terea stupidus, item invulnerabilis. Ex 

et et οιν.χονίΖω. 
άΰιά,χοποί, », ό xod y, indiscretus, indivi- 
duus, non interruptus, non diremptus. 

Ex « priv. et ίιαχόπτω• 
άοΉχ,χότω;, adv. sine divisione, non inter- 
rupts. 
eiheixoo'^yrosi n, ό xod y, inordinatus, qui 

composite distinctus non est. Ex « pr. 

et }>ιοι.χοο•μ.ίω, ordino. 
κδιχχξίο-ίοι, as, *it malum judicium, confu- 

sio rerum. 
άΰιάχξϊτος, n, o, qui discerni, s. distingui 

non potest ; (2) indistinctus, indiscretus ; 

(3) non judicatus, non dijudicatus, qui 

est sine disceptatione; (4) quinescit, quid 

cuique loco et tempori conveniat, impe- 

ritus, stulttis. Ex a, priv. et ίιχχξίνω. 
άΰιαχξίτως, adv. non distincte, promiscue, 

sine judicio, perperam. 
« ΰίΛλιίπτοί » u, ό χα.} y, non intermissus, in- 

desinens, assiduus, perpetuus, continuus, 

Pkilox. Ex « pr. et ^ιχλίίίτω, intermitto. 
άΰιχλίίντως, adv. sine intermissione, jugi- 

ter, indesinenter. 
tihuXXaxroi, ν, ό xou y, implacabilis, irre- 

conciliabilis, cum quo In gratiam rediri 

non potest ; inexorabilis, Philox. Ex a, 

priv. et 2(«λλ«ττα. 



άδιαλλάχτνί, adv. implacabiliter, odio ca- 
pital!. 

αδ/άλΰτβ?, ό xet) y, indissolubilis, Ph. oVhti- 
λντοι, inexplicabilia. Ex « pr. et ha -λύω. 

άΐκχ,λώζ'ήτος, u, ό >$ y, non mutilatus, illse- 
sus. Ex a priv. et ΙιαΧοιΖά-ω. 

άΰιαμίξίστο;, ov, indivisus. 

ddfctvi^yros, ν, ο ^ y, non dissectus ; (2) in- 
divisus. Ex oe, priv. et itatviiMa. 

dhavoyTos, ν , ό ^ y, non intelligendus ; (2) 
stultus, insulsus. Ex « priv. et hiomoio- 
μα,ι, cogito. 

dhia.vor,Tajs, adv. obscure ; (2) stulte, im- 
peritd. 

«δ/αντον, u, το, herba perpetuo virens, ca- 
pillus Veneris. Ab αμίαντο;, non adsper- 
sus, quia folium ejus aqua p.erfusum non 
madescit. Angl. maiden-hair. 

αμίαντος, α, β κ) y, nonhumectatus, siccus. 
Ex a. priv. et hiaive», humecto. 

oLhiaviiTo;, ό y$ y, inextricabilis, Gl. V, qui 
perfici non potest. Ab « priv. et htowvu- 

oVhiavavros, v, i >$ y, non desinens. Ex « 
priv. et Ιιαταΰομαι, cesso. 

dhiaretvs-ioi, adv. indesinenter, subinde, 
sine intermissione. 

«δ/££!τλ«5"βί, ts, b j£ y, nondum formatus, in- 
formis, rudis. Ex a. priv. et ΰιαπλάο-ο-ω. 

άΰιάπηυί-ος, ov, qui aliquid sine respiratione 
facit, assiduus. Ex « et %nx.nvia>, respiro. 

dhoitrvturu; ,adv. sine respiratione, assidue. 

άΰιαπτωούα., ας, y, vacuitas ab errore. 

α&άπτωτο;, a, b κ. y, qui non labitur ; (2) 
stabilis, nrrnus ; (3) in quo error non ad- 
mittitur. Ex a pr. et δ/ατ/ίττω, intercido. 

αΐιαττώτως, adv. 6ine lapsu et errore. 

αΰίαςθξος, *s,b y^y, inarticulatus, articulis 
et nodis non distinctus ; (2) non perspi- 
cuus. Ex a priv. et αξθξον, articulus. 

α$ιάξθξα>τοί, », b xai y, idem. Ex « priv.et 
ΰιαξθξόω, articulatim discerno. 

α^ιαξ'Οξύτω;, adv. confuse, obscure. 

αΐιαρρίπιο-τος, ov, proprie, vento non per- 
flates, non perflatus ; (2) imperitus, stul- 
tus. Ex « et ΰιαρριπίξω, perflo. 

αΰίάο-Μϊος, ν,ό y$y, inconcussus, Gl. V. Ex 
a priv. et "διανύω, concutio. 

άΰιχο-χίΰαο-το;, ov, non dissipatus. 

dhiao-xivoi, n, b x) y, incompositus, inorna- 
tus, incultus, neglectus, non instructus. 
Ex a priv. et ΰκχ,ο-χίύω. 






i y, indistractus, indivul- 



ιαο-παστος, u,o Xj * 

sus. Ex a priv. et διαο-πάομαι, distraho. 
αΐιαιτπάς-ως, indistracte, sine divulsione. 
dlias -ατο?, Uiby^y, nullis intervallis discre- 

tus, nondum distinctus, indivulsus ; (2) 

dimensione carens. Ex a pr. et Ιιάς-χτος. 
αΰίας-άτως, adv. sine intervallo ; (2) sine 

controversia. 
α^ιαστίχτως, adv. indistincte, Gl. V. 
αΐιάο-τολος, ov, confusus, obscurus. Ab & 

priv. et ίιαα-τίλλω. 
αΐίάστξοφος, n, b xai y, non distortus, non 

perversus ; (2) inconcussus. 
ddiao -τξόφΛΐ;, adv. firmiter, inconcusse. 
αΐιάο-χιο-τος, χ, b xj y, non diffissus, indivi- 
sus. Ex a priv. et ίιαχίζω, diffindo. 
ddturetxrof, n, b x] y, inordinatus, confusus. 

Ex a priv. et οίατάσσω, ordino. 
άΰιάτμν,τος, χ, b χ) y, non dissectus, indivi- 
sus; (2) insecabilis. Ex a priv. et δ;«- 

τίμνω, disseco. 
αΰιάτομος, a, b X) y, idem et ex iisd. 
αδιάτζίπίο;, u, b x) y, immotus, firnius. Ex 

a priv. et ΰιατξίπω,πιιιΐο. 
άΰιχτξίττω;, adv. firmissime, constanter. 
αΖκχ,τξίψία, ας, y, constantia, firmitas in 

proposito tenendo; (2) pervicacia; (3) 

impudentia. Ex iisdem. 
α"διατνπωτος, s, β χ) y, rion figuratus, infor- 

mis. Ex a pr. et διατυπόαι, informo. 
αίιοίφθαξίη'α, ας, w, incorruptibilitas, inte- 

gritas, quum quis corrumpi non potest. 

Ex a priv. et ΰιαφθίίξω. 
αοΊάφθαξτος, ν,όχ) y, incorruptus, integer ; 

(2) corruptioni non obnoxius. Ex iisd. 
αδίαφθοξία, ας, y, idem quod αΰιαφθαξο•ία 



Ιίιάφθο ί 



y, incoiruptus, integer; 



inviolatus, Ph. Ex iisdem. 

αΰιαφΟόξως, adv. incorrupte. 

αΰιαφοξίω, ω, f. yffca, rem aliquam pro me- 
dia habeo ; (2) non studiosus sum in ali- 
qua re, neglectim transmitto, contemno, 
negligo. Ex a priv. et διαφοξίω. Hinc 

αΰιαφό^ιης, ιως, y, contemptus, neglectus. 

αΰιαφοξία, ας, y, indifFerentia, quum quis 
rem pro media habet, negligentia, rei ali- 
cujus neglectus vel contemptus. _ Ex 

άδιάφορ ος, ν, ό χα) y, medius, promiscuus ; 
( 10 ) 



(2) qui nihil momenti habet, negligens 

et discrimen rerum non attendens. 
αδιαφόξως, adv. indifFerenter ; (2) licentius, 

promiscue, Ph. 
άξΐάφξαχτος, it, b x) y , non interseptus, non 
septus. Ex a pr. et ^αφξάο-ο-ω, inter sepia. 
αΰιχφξάχτως, adv. sine sepimento. 
αΐιάχϋτος, ν, b χ) y, qui non diffunditur, 

qui non dissol vitur. Ex a pr. et ΰιαχίχ». 
αδιαχώριστος, 8, b χ) y, inseparabilis. Ex as. 

priv. et διαχωρίζω, separo. 
ahia^ivo -τος, a, b x) y, qui falli, aut decipi 

nequit. Ex a pr. et ΰιαψώΰομαι, /alio, 
άδίδαχτος, », b x) y, indoctus, ignarus ; in- 

docilis, Gl. V. (2) a se ipso doctus. 
αδιΰάχτως, nullo docente, citra doctrinam. 
αοΊιχΰίχ'ήτος, a, b x) y, indefensus. Ex os 

priv. et Ιΐίχδιχίω, defendo. 
αδίίχδϋτως, adv. sine tergiversatione. Ex 

a priv. et διιχδύνω, elabur. 
άδΐίξίταο-τος, a, b x, y, qui perquiri nequit ; 

(2) inenarrabilis. Ex a pr. et διφτάζω. 
αδιφ'τητος, », b χ) y, qui percursusnon est. 

transitu carens, qui percurri nequit ora- 

tione etcogitatione. Ex « pr. et διίξίίμι. 
«δ/εξόδΕϋτβ?, ν, ό χ) y, viam noninveniens; 

(2J inextricabilis, impervius, invius, R. 

Ex a priv. et ΰΐίξοο'ήω, exeo per. 
άδιίΐοίος, 8, b xai y, qua transiri nequit ; 

( c 2) unde exire non licet ; (3) detentus. 

Ex a priv. et ΙιίζοΙος. 
αΰιίξγαο-τος, 8, b xai y, inelaboratus, incul- 
i tus. Ex a priv. et Ιιιςγάζομαι, elaboro. 
άδιίξ'υνν,ς, ίος, b xai y, inexploratus, In- 

scrutabilis, impervestigabilis, Fet. Lex. 

Ex a priv. et διίξίυνάω, pervestigo. 
κδΐίξίύν/ιτος, 8, b xai y, impervestigatus, 

imperscrutabilis. Ex iisd. 
αΰηυχξ^τος, 8, b xai y, indistinctus. Ex 

a priv. et δΐίνχξίναι, bene secerno. 
dhiyyyTos, 8, b xai y, inenarrabilis, inexpli- 

cabilis. Ex « pr. et Ι^γνμαι, enarro. 
dliytiyTos, ov, non colatus. Ab « et hydiu, 

percolo. 
αδιχαίαξχος, 8, b xai y, injustus magistra- 
^ tus. ΐ,Χ. α ρήν. αδιχαιαξχία. 
ddixaio -τξαγίω, ω, f. yo -ω, inique, vel injuste 
( ago, R. Ex a pr. et ριχαιοα-ξαγίω. Hinc 
ahixaio-xgayia, ας, y, injusta actio, R. 
dlixao -τος, 8, b χ) y, non judicatus, indem- 

natus. Ex a pr. et διχάζω, in jus voco. 
ahixio-o-ai, a. 1. inf. act. ion. et JEol. pro 

dlixyo-at, a verbo 
αΐιχίω, ω, f. yo -ω, injuste ago, contra fas ac 

jus ago, scelus admitto, injuria adficio, 

injurius sum in aliquem, laedo, noceo, 

ΰδιχχμαι, lsedor, injuriam patior, Gl. Γ. 

τοΊς αΙιχ8μίνοις, injuriam accipientibus, 

Ph. pr. part. pass, ^διχ-^μίνος, injuriam 

passus, p. part. pass. dbtxyOus, idem, a. 

1. part. pass. Άδιχω τίτό σι. σί us tSto, 

πίξί σί, πίςι τας Βίας• travff 'όσα yStxyci 

μί, Dem. Oil γί μι πξόσθίν τολμως' dit- 

xCiv, Eur. Med. 165. Ex αδιχος. 
οίδ//ί»7λβί, s. dhδίxyλoς, ov, sine effigie. Ex 

a priv. et d/zijXsv, Man. 
αδίχνιμα, τος, το, injusta actio, scelus, male- 

ficium ; (2) injuria ; laesio,'G/. V. 
αδιχ'/ιτϊχ'ός, 8, b xai y, injurius, injuriosus, 

proclivis ad inferendam injuriam. Ab 

eod. 
dYixyros, ov, idem ; (2) inultus, Em. 
αδιχι'α, ας, y, injustitia, injuria, iniquitas, 

Ph. Ex αδιχος- 
άδιχοδοξία, ας, y, absurdum convitium, in- 
justa inaledicentia, Suid. Ex ahixos, in- 

Justus, et δβξύί, gloria, 
αδιχοπξόίγίω, ω, f. τ\σω, injuste, inique ago. 

Ex^ a, priv. Vixy, jus, et πξαγίω, pro 

■τξάττω. 
αδιχοπζαγία, ας, y, injusta actio. 
αδϊχοί, 8, b xai y, injustus, iniquus, tarn de 

re, quam de homine, improbus, injurius. 

ddixMraTos, periniquus, iniquissimus, Gl. 

V. (2) prseter modum magnus, ut Lai. 

improbus. Ex a priv. et lixy. 
αΙΊχως, adv. injuste, inique, per injuriam, 

immerito, abs re, injuria. 
ΆΔϊΝΟ χ 2, y, ov, confertus, densus, mul- 

tus, frequens ; //. 2, 87• (2) continuus, 

non intermissus ; (3) non magnus, gra- 
cilis ; (4) mollis ; Od. 1, 92. (5) misera- 

bilis, gemitu dignus. 
άδινως, confertim ; (2) miserabiliter ; (3) 

sensim, paullatim. Ab ahiv'os• 
αδινώτίξον, adv. miseiabilius. Ab eod. 
aSiohivTOs, 8, c xa) y, invius, impervius. 

Ex a priv. et διοδίυτος, pervius. 
ά,διοίχητοί, 8, β χ, y, nondum constitutus, 



ΑΔΟ 

aut in ordinem redactus. A iuixiu. 
ahiov, suavius, Dor. pro '/ίδιον, ab ηδύς. 
klio*os, n, b xa) fi, incustoditus, admini- 

stratore et rectore carens. Ex «, priv. 

et διί-χω. , ,• 

άδίό*0ατβί, », β i^ ί, inemendabilis, non 

co'rrectus. Ex a priv. et διοξθόω, corrigo. 
αδιόριστος, α, β 2« '<?. indistinctus, promis- 

cuus. Ex a priv. et διορ'ιζω, distermino. 
αδιο<ήστως, adv. indistincte, promiscue. 
αδίσταχτος, u, b xx) f,, indubitatus, certus. 

Ex a priv. et διστάζω, dubito. 
αδιστάχτως, adv. haud dubie, Gl. V. ali- 

qnando active, sine dubitatione petere 

quid. 
ali -^ος, α, b xcu ft, non sitiens ; (2) sitim 

extinguens. Ex * priv. et δί-ψχ, sitis. 
αδμνις, μΤ,τος, β »ί ft, indomitus, non snb- 

actus, Od. 4, 6*7• Ex a priv. et δχμχω. 
αδμητις, ϊδος, fi, indorriita, nondum sub- 

acta, //. 23, 655. (2) nondum a viro 

compressa, Suid. Ex iisdem. 
ηδμγ,τος, is, b^fi, et η, ov, idem quod άδ- 

μης, Horn. 
%,loiuu,ptacuerim,a.. 2. opt. act. verbi άδε*>. 
αδόχητος, ν,όκ)*, inopinatus, improvisus; 

(2) qui expectationem fallit. Ex ec priv. 
et οοχίω, videor. 

ίίοχνιιως, et χδόχως, adv. inopinato, ex 
improviso. 

kloxia, χς, fi, inopinatus eventus, Hes. 

αδοχίμχτος, ν, ο χα.) fit non probatus, non 
exploratus. Ex χ pr. et δοχιΐΛ,χζω, probo. 

α^οχιμάς-ως, ad-v. temere, inexplorato. 

αδόκιμος, n, b xa) fi, reprobus, non proba- 
tus, rejectus; (2) adulterinus. 

αδολίσχίω, ω, f. f)<ra>, loquax sum, debla- 
tero, garrio. Kx) ταυτχ ων ανν,ξ ος αδο- 
λισχίϊν δοχω, prassertim cum ego sim is 
qui nominum opinione inepte garriam, 
Xen. OEcon. 11, 2. (-2) meditor. Ab αδό- 
λίσχος. 

αδολίσχης, n, ό, nugator, garrulus ; (2) so- 
phista ; (3) fabulosus. Ab eodem. 

αδολίσχίχ, χς, fi, intempestiva loquacitas, 
continua garrulitas, nugatio. Gl. V. ar- 
gutia ; (2) assidua meditatio, Gl. V. ex- 
ercitatio. Ab eod. 

αδολίσχιχος, fi, ov, garrulus. 

αδόλίσχος, u, b Κ) ft, garrulus, loquax, qui 
ad nauseam usque sermocinatur; ver- 
bosus, Gl. V. Ab χδος, satietas, et λίσχ-η, 
sermocinatio. 

'άδολος, », b xx) fi, doli expers, dolo carens, 
candidus; (2) noncalliclus ; (3) non adul- 
terates. Ex χ priv. et δόλος. 

αδόλως, ad-v. sincere, candide, sine dolo, 
incorrupte. Ph. sedulo. 

«δβν, imperf. ind. act. Dor. pro %δον, ab 
αδω, cano. 

'above*,, voluptas, Dor. pro fihovf,. 

αδόνίυτος, α, Ό κ, fi, inconcussus, immobUis. 
Ex χ priv. et δονίύω, agito. 

klov' /ιτος, v, 6 yj fi, inconcussus, immotus. 
Ex χ priv. et δονίω, agito. 

αδ-όξχΓος, u, b χχ) ft, insperatus ; (2) nihil 
opinans. Ex χ priv. et δοξχζω, opinor. 

αδοξίω, ω, f• ησαι, inglorius sum, ignobilis 
sum ; (2) malae sum famae, male audio ; 

(3) non honestum puto; (4) non habeo 
in pretio, improbo. ήδόξχν χνχιμωτ) φιύ- 
γαν, Joseph. Ex χ pr. et δόξα, opinio. 

αδοξίχ, f, infamia, de.decus, ignominia. Ab 

άδοξος, ν, ό xx) ft, inopinabilis ; (2) ignobi- 
lis, inglorius; (3) ignominia notatus. 
Ex χ priv. et δόξα, gloria, opinio. 

αδόξως, αά•υ. inglorie, ignominiose, pro- 
brose. 

κοΌξχτίχ, ας, fi, cessatio, sive vacatio a 
bello et armis; (2) ignavia, socorclia, 
otium. Ex χ priv. et δό«κ, hasta. 

ίΰοξύ, sine excoriatione. Ex χ pr. et δε^βί• 

«ίδίξβί, ό s^ fi, non excoriatus. Ex iisd. 

αδορύλ'/ιττος, ό j^ f, qui hasta capi nequit ; 
(2) hasta non captus ; (3) invictus, inex- 
pugnabilis. Ex«pr. δόξυ?ίλαμξχνω 

αοΌξυφόξγ,το;, n, ο xx) ft, satellitibus hastatis 
non stipatus. Ex « priv. et Ιο^φο&ίω. 

α,οΌς, 6βί, το, et αοος, u, ό, siitietas ; (2) de- 
fatigatio, fastidium, //. 11, 88. Ab ahon, 
tatio. 

α}•ύί, », ό, gaudium. Ab «δω, placeo. 

'άοΌτος, u, ό xx) f, indotatus, cui nihil da- 
tum est. Ex a priv. et ^ίίαιμι. 

α,Ιίλιυτος, a, ο ^ fi, qui uni domino servi- 
vit, non iterum venditus alii, Hes. Ex 
x priv. et δ«λεί«. 

κδ»λ/«, ας, ft, eervorum inopia, quum quis 
servam non habet. Ab 



ΑΔΥ 

χδαλος , n, b Kjf» servos non habens, Gl. V. 

sine servo. 
χΐύλωτος, b xx) f,, non redactus in servitu- 
tem ; (2) invictus ; (3) servitutis impa- 
tiens. Ex « priv. et Ιχλόω. 
άδκ^τβί, κ, b % fi, expers strepitus. Ex 

x priv. et δ»ϊτβί, sonitus. 
χΒξαχίις,ίος, bv^f,, ccecus; (2) caecutiens. 

Ex a, priv. et Ιίξχω. 
χ^ξαναα, ας, ft, im'becillitas, ignavia j in- 
ertia, socordia, Ph. Ab χδξχνίις. 
χΐζχήα}, ω, f. γιβ-ω, debilis sum, langueo. Ab 

αώζχν^ς, ίος, b xx) fi, infirmus, imbecillus. 
Ph. segnis, inefficax, socors, ignavus, 
iners, ineptus, futilis. Ex χ priv. et 
δρχίνω, facio._ 

ahgxv'ix, ας, f\, idem quod aheavux. 

ΆίίξχΓίΐχ, et Ion. Άδ-ξύπιχ, ας, fj, Ne- 
mesis. Nomen Dese gentilis. 

aheas -ος, tf, by^f, a fuga alienus ; (2) in- 
fectus, irritus, inevitabilis, Gl. V. Ex a 
priv. et ~bpxu,fugio,facio. 

ΆΔΡΑ'ΧΝΗ, »jff, f, adrachne. Arbor une- 
doni similis. 

ά,ΰξίαχνος, u, b xx) fi, falce carens. Ex « 
priv. et ΰςίπχνον, falx. 

αδξϋΤΥιζολος, et ύδξΐπίζολος, b xx) fi, felix 
in assequendis rebus magnis. Ex ύίξος 
et Ιπίζολος. 

αΐ^-πτος, a , b j^ fi, non carptus ; (2) quem 
decerpere non licet. Ex a pr. et δ^έτω. 

xhgiu, ω, f. fjo-u, ad maturitatem vigorem- 
que perduco. Unde ήο~ξνι?.ώς, adultus. 
Ab άίξος, multus. 

αδξγ,ο-ις, ίως, f), maturitas. Ab xheica. 

χΐξ'/ισ-ις, ίως, fi, desidia, Varin. Ex χ priv. 
et Ζξάαι. 

αο~°;ι?ος, minimefugitivusjon.pro ahpxs -ος. 

Άδξΐχς, u, b, Adda, mare Adriaticutn. 

χύξϊμνς, ίος, b χα) ft, minime acerbus, non 
amarus. Α Ζξίμύς. 

■χΰξοζχτιχος, fi, βν, terram, s. solum cal- 
cans. Ex ά,ΰξος et βχίνω. 

χΐξόζωλος, u, b y^fi, qui crassis, seu gran- 
dibus glebis est ; (2) plenus glebis ; (3) 
fertilis, uber. Ex άδ^ο? et βωλος. 

αδξομίοης, ίος, b >ί fj, crassis particulis con- 
stans', crassus. Έχ χ$ξος, et μίξος, pars. 

άΐξόμια-θΰς, ov, qui permagnam mercedem 
exigit ; velut meretrices devias. 

ΆΔΡΟ ν 2, ex, ξον, multus, abundans, mag- 
nus, crassus, opulentus, validus, vehe- 
mens, largus, maturus, adultus, Philox. 
grandis, gravis, Xen. (Econ. 17, 10. 

αΰξοσ*ίχ,χς,ή, inopia roris,siccitas. Α Ζξόσ•ος. 

xlroatvvi, ν\ς, fi, magnitudo; (2) robur; 
(3) proceritas ; (4) crassitudo ; (5) abun- 
dantia, exuberantia. Ab άο~?ός. 

άΰξήτης, ν^τος, y, idem et ab eod. 

αδξοτίξΛις, copiosius. 

χΐζόχωοος, vel άΰξοχωξος, α, ό χ* ή, qui 
uberem regionem habitat. 

αΐξόω, ad maturitatem perduco; ά,'Βξόομαι, 
ίίμχι, ad maturitatem pervenio,adolesco. 
Έιλχς-χιιΐι τί Kj χΰξίΐται, Plat. Ab άδξός. 

χΐξυνσις, ιως, f,, crassatio ; (2) maturitas, 
perfectio fructuum. Ab 

άΰζϋνω, f. ΐινω, crassum reddo ; (2) in jus- 
tarn magnitudinem adduco ; χΰξίνομχι, 
crassesco, turgesco; (2) superbio. Ά- 
tpvni τ«ς ογχας, τον χαξπον, Theophr. 
Ab άΰξός• 

χίρυς, ΰος, b j£ fi, carens arboribus. 

οώξυφαχτος, ν, b jc) f, non circumseptus, 
cancellis non circumdatus ; (2) incusto- 
ditus ; (3) carens judicio. Ex a priv. et 
δξύφαχτος. 

ahl, duke, nom. sing. n. g. Dor. pro fiv• 

άίνγίλως, duke ridens, Dor. pro ^υγίλως. 

άΙύγΧωα-σος, dulcilinguis, Dor. pro f^v- 
γλωσσος. 

ahvurw, dulciloquus, Dor. pro flui^fe. 

άδΰλόγος, suaviloquus, Dor. pro Ϋ,Ινλόγος. 

χο'ΰμίΧν,ς, dulcisonus, Dor. pro ήΐυμίλν,ς. 

χδΰν&μχι, non possum. 

χδυνα,μίχ, χς, f,, imbecillitas; (2) virium 
defectus ad aliquid agendum ; (3) im- 
potentia. Ex a priv. et Ινναμις. 

αΐνναμίνι, impossibilitas, Ion. pro α.ίυναμ!χ. 

αΐΰνχμος, a, i kj ή, imbecillis, viribus de- 
fectus. Ex iisd. 

ahuvaaia. et αδυναμία, ας, fi, imbecillitas. 

alvvas•), adv. imposslbiliter, invalide. 

αΐυιχτίω,ω, f. ^σω, non possum. Gl. V. 
ktvvovru, nequit. αδυνατώ γξάφίΐν. ii'iv 
kluvxrf,o-u ϋμΊν, Matt. 17, 20. Ab eod. 

αδύνατοι, u, ό Kj fi, non potens, invalidus 
ad aliquid, impotens, infirmus, Philox. 
Al. Gl. V. inops. Imprimis Athenis sic 
( 11 ) 



ΑΕΙ 

dicti, qui ob corporis debilitatem labo 
rare non poterant, eaque de causa sti- 
pendium publice, obolum in dies acci- 
piebant ; unde Patres Gr. sic vocant vi- 
dua», pupillos aliosque publice alendos, 
Em. (2) το χδύνχτον, quod fieri nequit, 
impedimentum. Ex χ priv. et δυνατός, 
αδυνάτως,αάν. impossibiliter ; (2) invalide, 

sine viribus ; (3) inscite, inepte. 
aδυoσ■μoς,suaviter olens, Dor. pro ^δυόσμος, 
αδύπνοος, duke spirans, Dor. pro ϊ,δύπνοος. 
αδυς, suavis, Dor. pro ν { δυς. 
αδυσώπητος, n, b j£ f,, impudens ; (2) inex- 
orabilis, Ph. Ex a priv. et ΰυο-ωπίω, pit- 
dore adficio. 
^yiriDfl-iiraiiaifT/.sinepudorejinverecunde. 
αΐΰτον, ν, το, adytum, sacrarium, Gl. V. Ab 

αδϋτος, a, b j£ fi, ad quem non patet in- 
gressus ; (2) non occidens. Ex χ priv. 
et δύναι, vel δύω, subeo. 

ΆΔΩ, f. αο-ω, a. 1. inf. «•«-«/, imperat. m. 
eia-ai, satio, expleo. 

αδω, f. ασω, p. act. $xx, p. pass, ^σμχι, 
cano, 'canto j (2) celebro; ahuv vf t v φω• 
vfiv, τα, ίλιγΰα, τω &ίω άσματα, fro 
αύδω. 

αδω, placebo, ί. 2. ind. act. verbi άνδάνβ* 
sive αδω, placeo. 

αδώμτ,τος, », b χα) fi, qui structus non est. 
Ex a priv. et δωμάω, exstruo. 

άδών, qui placuit, a. 2. part. act. verbi αδω. 

'αδων, όνος, ft, luscinia, Mosch. pro 'αηδών. 

Άδανίίχ, Adonici, gen. sing, ab Άδώναος. 

Άδωνιάζω, sacra Adonidis celebro. 

"Αδωνιν, Adonim, ace. sing, ab "Αδακί, 
Adonis. 

αδώξ'ήτος, n, b >ί ft, indonatUS. Ab α,Ζωξος• 

αδωξίχ, χς, f,, quum quis donis corrumpi 
se non sinit, integritas. Ab eod. 

αδωξοδόχ'/ιτβς, b ^ fi, qui muneribus non 
corrumpitur. Gl. V. immunis. Ex « 
priv. et δωξΰδοκίω, muneribus corrumpo. 

αδαξοδοχνιτως, integre, incorrupte. 

αδωξοδβχια, ας, fi, abstinentia a donis acci- 
piendis, integritas. 

αδωξόδοχος, ov, id. quod αδωξοδόχνιτος, Ep. 

αΙωξόλΥ,-χτος, b s^ fi, incorruptus donis. 

αδωξος, a, b χαϊ ή, donorum expers, qui 
munera non accipit; (2) qui non dat; 
(3) incorruptus muneribus ; (4) muneris 
mali et inauspicati. Ex « priv. et δώ^β»» 
munus. 

χδώξως, adv. gratis, sine praemio ; (2) in- 
corrupte. 

αδώο-ΐτΰς, u, b κ) fi, muneribus non corrup- 
tus, Hes. Ex a priv. et δόσις, donatio. 

αδώτν,ς, ν, b, qui nihil dat. Ex a priv. et 
δώτΥίς, dator. 

αίονος, if, b xa) in dotis expers ; (2.) multa 
dotatus, Hes. Ex es priv. vel intens. et 
Ιδνα, dos. Hinc 

άίδνωτος, u, b ti, fi, indotatus; (2) innupta. 

άίθλίυτϊξ, Ϋίξος, b, certator. Ab 

άίϋλίύω, f. ίύσω, certo, dimico, pugno 
(2) mala perfero, malis exerceor. Άιθ• 
λίυίΐν βασιληϊ, πξο αναχΊος- 'Offer χνοξίς 
οίγωνι χίΒλίυωσιν, Hesiod. Theog. 435. AD 
αίθλος. 

άίθλίύωσ-ιν, colluctentur, 3. pi. prses. conj. 

οίίθλίω, ω, f. ν\σω, certo, dimico. Ab eod. 

χίθλητϊ,ξ, νίξος, b, certator. Ab αίθλίω. 

αίθλΥιτϊ,ς, ν, b, idem et ab eod. 

αίθλιον, α, το, certaminis prasmium; (2) 
certamen ipsum. Ab eod. 

αίθλιος, a, b k, fi, premium reportans ; (2) 
aptus ad certamen. Ab eod. 

αιθλοθίτΥ,ς, is, b, certaminis auctor ; (2) qui 
certaminum curam agit. Ex αίθλον, cer- 
tamen, et τίθ'/ιμι, pono. 

αίθλον, u, το, praemium certaminis j (2) la- 
bor. Ab χθλος. 

χίΟλονϊχία, ας, fi, victoria, qua: ex certa- 
mine reportatur, Rob. Ex αίθλον, et v'txvi, 
victoria. 

"ΑΕΘΛ02, a, β, certamen; (2) labor. 

άίθλοο -uvy, *ις, r,, certamen, concertatio; 
(2) miseria. Ab αίθλος. 

άίϋλοφόξος, η, b t£)i, qui praemium ex cer- 
tamine reportat. Ex αίθλον et φίξαι. 

ΆΕΓ, adv. semper, perpetuo, 11. 1, 51. 
(2j sine intermissione ; (3) usque ad, do- 
nee ; (4)subinde; (5) perpetuaquadam 
successione. Hinc b du, sc. ών, qui sem- 
per est ; άίίχοτί, semper ; \ς du, idem ; 
δίυξ di), hue usque. In composit. inter- 
dum ι abjicitur, ut αίναος, pro αιίνχος- 

χίΐ^λαζ-ίω; f. fioroj, semper germino. Ex 
du, et βλαζ-ίω, germino. Unde 

καζλχο-της, ίος, b ^ n, semper gerrnlnans. 



ΑΕΙ 



ΑΕΚ 



ΑΕΡ 



ίΐιζλάστγισις, taii, *ι, perpetuo germinatio. 
άιιξλύω, semper adfluo, perpetuo scaturio, 

Hes. Ex it) & βλύω, scaturio. 
ίιιξξΟϊ,ς, ίος, ο χα) γ), semper scaturiens; 

(2) semper germinans. Ex «si & βξύω. 
iuyiviT&Mv, sempiternarum, gen. plur. 

jEol. pro auytvirSv. Ab 
iuyitiryg, tt, b, sempiternus, Ex at/, & 

γινίτης, genitor. 
auy(vy,s, ίος, Ό *j r, qui semper fuit et erit, 

sempiternus. Ex «ε/, et γίνομαι, sum. 
ααγίνΥ,τος, b χα.) ή, idem. 
άίίΰιλος, u, b χα) ή, inconspicuus, qui non 

cernitur ; (2) obscurus. Ex a priv. et 

t'tdoi. (3) » mt. valde conspicuus, Steph. 

ex Nic. 
atiStv, canere, praes. inf. Dor. pro άε/δε/ν. 
uiihio, cane, 2. sing, praes. imperat. med. 

Ion. pro άύΐίσο, a verDO eod. 
αιί^ηλος, ο χα) ν), valde conspicuus, Nic. 

Ex a. int. et uhCiv. 
καΗς, ίος, ο xa) v), qui non videtur, qui 

cerni non potest, obscurus, tenebrico- 

sus ; (2) deformis. Ex a, pr. et εΓδβί, 

species. 
atiVia, a.;, y), deformitas, Suid. Ex iisd. 
«nthTwro;, v, b xa.) fi, semper in vorticem, 

seu gyrum actus, qui semper circuma- 

gitur. Ex eit), et em&>, gyro. 
άύΐιος, ία» ov, sempiternus, perpetuus, ae- 

ternus, perennis, Gl. V. Ab at). 
άαΙιότγ,ς, Tires, r„ aeternitas, perpetuitas, 

perennitas, Gl. V. A praec. 
ά-ίίοισα, praes. part. act. Dor. pro diihava. 
aulov, imperf. ind. act. Ion. pro ijs/Sev. 
άύΰοντι, Dor. pro dtihoviri, ab άύίω- 
άαΐνλία., ας, ή, perpetua servitus. Ex di), 

et ίοΰλος, scrvus. 
άύίξομ,ος, «►, semper currens, Cyr. 
ΆΕΓΔΩ, f. ιίσω, cano, canto, carmine ce- 

lebro. 
duta-ru, cos•» v), sempiternitas, aeternitas. 

Ab dt), et \στ), est, vel ίστάναι, stare, 
ααζωΐα, a.;, ή, vita? sempiternitas, aeterna 

vita. Ex dt), et ζωη. vita. 
dtiZaiev, tt, to. sedum, Ph. Angl. Sengreen. 
αύξωος, u, b xa.) f>, semper vivens. Ex 

di), et ζωος, vivus. 
άύζωτος, b xa) v), semper cinctus, semper 

paratus, pro άύζωστος. Ex dt), et ζών- 

vuui• 
ααζώων, βντβί, b, semper vivus, perennis. 
άαΟαλίω, ω, f. Υ,σω, semper vireo. Ab 
ααβ&λϊ,ς, ίος, b xa) r\, semper virens, sem- 
per florens. Ex du, et 3-α\ίω, s. Β-άλλω. 
αιιθκνϊς, h, semper moriens, Man. Ex 

du et B -νγ,σχω. 
άίΐθίξϊ;, ίο;, ο xa) r\, semper calidus, s. 

calefaciens. Ex du, et Β-ίξος, eesta-s. 
αύχαςπος, u, b χα) ή, semper fructificans, 

semper fructus habens. Ex di) et χάσκας . 
duxia, durum, ace. sing, ab άαχϊ,ς, durus. 
duxtia, et dtixia, ας, et Ion. duxi'iYi, /i, 

indecentia ; (2) contumelia ; (3) indigni- 

tas, indignum facinus, peccatum. Ab 

dilX'tf. 

άιιχίλιος, et άίχηλίος, tt, ο χα) ή, indeco- 

rus, II. 14, 84. (2) indignus ; (3) vilis, 

contemnendus, contemptus. Ab eod. 
άιιχίλίως, adv. indecenter, indigne. 
άαχν,ς, ίος, ο χα.) ή, non consentaneus, in- 

decens, indecorus ; Π. 1, 340. (2) fcedus; 

H. 10, 453. (3) indignus; (4) durus, as- 

per. Ex « pr. et ύχω, similis sum. 
άιιχίζω, f ϊσω, indecenter aliquem tracto, 

II. 3, 546. (2) contumelia adficio. dux- 

ίζϋν rov νίχξον, rr,v yr t v. Ώς Ό μλν "Ex- 

τοοα S7ov αίιχίζίι» μίνίαίνων, II. 24, 22. 

Ab αϋΧΎ,ς. 
cluxivY,iria, ας, ν), motus sempiternus. Ex 

di) et χύησ-ις, motus. 
όΐαχΐννιτος, ν, ο χα) i), semper motus, qui 

semper et assidue movetur. Ex du et 

χιννιτός• 
άαχϊν'ήτως, adv. cum perpetuo motu. 
άύχαμοι, oi, semper laetantes, s. comes- 

santes. Man. 
αιιχως, adv. indecenter, indigne, praeter 

morem. Ab ααχϊ,ς, indecens. 
αίίλ&λός, », i xa) v), semper loquax. Ex 

du, et λαλίω, loquor. 
ααλαμ^ς, ίος, Ό xa) r), semper lucens, et 

splendens. Ex du, et λάμνω, luceo. 
ΰίΐλΐ&,ς, ίος, Ό xa) r), semper distillans et 

defluens ; (2) perennis. Ex du, et χ',ζω. 
αίΐλογίω, ω, f. γ)σω, semper loquor. Ex 

at), et λόγος, sermo. Unde 
duXoyi», ας, ■>„ verbositas, multiloquium, 

icquacitas, vel eailUMiem rerum io lo- 



quendo inepta iteratio, vel perpetua gar- 

rulitas ; (2) facultas, qua quis semper 

rei gesta? vel gerendee rationes in promp. 

tu habet. 
αϋλος, tt, Ό xa) %, sole carens, opacus. 

Ex « priv. et u\n, solis splendor. 
αιίμα,ξγος, ο κ) ή, semper insaniens, Opp. 
αύμιναι, spirare, praes. inf. act. Poet, pro 

άίμίναι, et hoc Dor. pro auv, ab ace• 
άαμνημόνίυτος, ov, immortalis memoriae. 
άίΐμ.ι/γ)μαιν, όνος, ο χα.) ν\, semper memor. 
dii.Livrio -τος, u, β χα.) ν), semper memoran- 

dus, Gl. V. memorabilis. Ex at) et 

μιμντ,σχω• 
αίίμνίιο-τως, adv. immortaliter. 

ditvatyrcot, gen. pi. ab. duvaoi». 

αίίναος, tr, ο xa) v\, semper fluens ; (2) per- 
ennis, perpetuus. Ex at) et \ata,fluo. 
αύνας, αντος, Ό, idem et ex iisdem. 
diivauTuituv, ol, semper nautae, magistratus 

quidam Milesiorum. Ex du, et ναύτης. 
άίΐνίφ)ς, ίΰος, r), caecitas, quum oculi alicui 

semper nubecula sunt obducti. Etym. 

Ex du, et νίφος, nubes. 
durdOua, ας, r), passio perpetua, nunquam 

deficiens adfectio. Ab 
ααπ&θί-,ς, ίος, ο j^ -η, semper partiens, sem- 

piternas passioni obnoxius. Ex du t et 

πάθος, 
άίίποας, αιΰος, ν), semper Virgo, Suid. 
άίΐπ&λϊ,ς, ίος, 6 χα) ν], qui semper vibra- 

tur, qui perpetuo motu agitur. Ex dt), 

et 3•άλβί„ vibratio. 
άίΐταξθίνος, ν, »j, semper virgo. 
dwxXavrg, ίος, ό xu) r), semper vagus, qui 

perpetuis erroribus jactatur^ vagabun- 

dus ; (2) nugatorius, futilis. Ex du, et 

πλάνης, 
άύπλανος, tt, b xa) *i, idem et ex iisdem. 
άίΐξα, suscepi, 1. sing. a. 1. ind. act. Ion. 

pro %ίΐςα, a verbo αύξω, suscipio. 
άίίξαι, suscepisse, a. 1. inf. act. verbi ejusd. 
άίΐίίίθρος, b xa) i, semper fluens, Cyr. 

Ex du, et όίΐθςον. 

100V, suscipe, 2. sing. a. 1. imperat 



auiov 



act. 



ΰίίρροος, contr. άίίοόχς, ν, b χα) ή, semper 

et jugiter fluens. Ex dt), et b'au,fiuo. 
άύοοϋτος, et αίίξντος, ου, Ό χα) ν), idem. 
ΆΕΓΡΩ, tollo, attollo, erigo, eveho ; (2) 

adfero, praabeo, infero. Άίίξίιν, τεύχε*, 

S -άξο-ος, οΤνόν Tivt' άίίξίο -tiat χόλίμον τω 

βαςζάξω, inferre. 
du;, flans, prees. part. act. verbi α,ν,μι,βο. 
αύσατ pro άύσατο, cecmit, 3. sing. a. 1. 

indie, med. verbi άύΐω, cano. 
duo-an, canite, 2. plur. a. 1. imperat. act. 
dtio -νις, cecineris, 2. sing. a. 1. conjunct, act. 
duo-Bivvji, ίος, b xa) v), semper viribus pol- 
lens. Ex dt), et ο-θίνος, robur. 
bltie-tv, spirant. JEol. et cum y ίφίλχ. pro 

inn. 
dtio -ϊτος, tt, b χα) ή, qui quotidie victum 

ex publico Athenis in Prytaneo accipie- 

bat. Ex dt), et α-ίτος, cibus. 
άίιο-χωχίς, ων, al, noctuas certi generis. Ex 

du, et σχω^, noctua. 
auo -μα., τος, το, cantio ; (2) laus. Ab dti- 

Ιω, cano. 
duo -όος, a, b xa) »}, semper servans. Ex 

du, et ο-όω, servo. 
άίΐστξίφν,ς, ίος, b xa) v], semper volubilis. 

Ex du, et στρίφω. verto. 
άύσνξος, tt, b xa) r], semper trahens, vel 
. qui tarde incedit. Ex du, et ο-ύξω, traho. 
αίίνπνος, it, b χαι r), semper dormiens. E- 

pith. mortis, vel mortui. Ex dt), et 



άαφαν>,ς, ίος, b xa) *); semper apparens, 
semper conspicuus. Ex dt). et φαίνομαι. 

άαφλίγϊ,ς, ίος, b xa) r], semper ardens. Ex 
dt), et φλίγω, uro. 

αιιφόξος, ν, Ό xa) q, semper ferens; (2) 
semper vernans ; (3) semper ferens fruc- 
tus. Ex dt), et φίξω, /ero. 

αίΐφξνξητος, «,όκ)ή, semper custoditus, seu 
prajsidio instructus. Ex dt), et φξχξίω. 

αίίφξονξος, ov, b xa) v], idem j (2) semper 
custoaiens. Ex iisdem. 

κίίφυγία, ας, *',, perpetuum exilium. Ex 
di), et φίυγω, /ugio. 

ααφνλλία,ας, ή, frondium perpetuitas. Ab 

άίίφυλλος, v,bxa)r], semper frondens, per- 
petuo virens. Ex dt), et φύλλον, folium. 

αίίχλωξος, ν, b xa) v, semper virens. 

άύχξΥΚΓτος, tt, b xa)*t, semper utilis, perpe- 
tuo bonus. Ex dt), et χξηο-τος, utilis. 

άίχαζόμίνος, invitus, pra?s. part. pass. Ab 

άίχάζω, cogo. !τόλλ' άίχαζομ,ίν//) II. 6, 
45S, t* a. priv. et ' iK ^ r , 



άίχνιλίος, a, idem quod άαζίλιος, Horn. 
dtxr -,λιος, x, idem quod άαχίλ*ος, Suid. 

Steph. al. Hes. Eustath. II. 6, 77. 
άίχητι, adv. invito, Gl. V. dtxYfrt, ingra- 
^ tis, II. 11, 666. Ab iisdem. 
dixovTt, inviti, nom. dual, ab άίχων, βντ«< . 
άίχόο-ιος, tt, β χα) ή, invitus ; (2) invito 

factus, expressus. Ex a, priv. et ίχί- 

ο-ιος, voluntarius. 
άίχων, ούσα, ov, invitus, II. 1, 300. (2) im- 

prudens, imperitus. Ex a pr. et ixuv. 
'άίλίοιο, g. s. Dor. Poet, et Ion. pro q'A/v• 
"ΑΕΛΛΑ ης, *), procella, turbo. 
άιλλαΊος, a, ov, procellosus, rapidus. 
άίλλάς. ά$ος, idem quod άίλλαΊος, Soph. 

ap. Hes. 
άίλλίω, ω, f. γ,ο•ω, vi convolvo, vario. Ab 

αίλλα. 
αίλλΥ,ίΐς, io -σα, εν, procellosus, turbinis in 

morem convolutus. Ab eod. 
αίλλν,ς, ίος, b xa) y], idem et ab eod. 
αίλλόθζΐξ, τξϊχος, b χαι-η, densos habens 

capUlos ; (2) capillos habens varie intor- 

tos. Ab άίλλα. et £ξ)ξ, capillus. 
αίλλομαι, flo, spiro, Etym. Ab άίλλα. 
άίλλόμ&χος, tt, b χα) τ\, pugnans cum pro- 
cella. Ex άίλλα. et μάχη, pugna. 
αίλλότοΰίς, Horn. Hymn, in Vener. veloces, 

nom. pi. ab άίλλό-τας, velox, celeripes. 
αιλλοαόΎης, a, b, id. quod άίλλοπους. Call. 
άίλλοχος, Ό χα) υ), velox tanquan procella, 

//.8,409. Ex άίλλα, et arSf, pes. 
άίλλότους, οΰος, b xa) »5, idem et ex iisdem. 
'Αελλώ, ίος , Si, ή, Aello. Nomen Harpyiae. 

Ab άελλα, quasi procellosa. Unde 
αίλλώ^Υΐς , ιος, b ^ ή, procellosus ; (2) velox. 
άίλτΥ,ς, tot, b χα) ή, insperatus, praeter 

spem ; item spe carens. Ex a pr. et ίλ- 

<t)s, spes. 
άίλχος, it, b χα) η, idem. 
άίλπτίον, diflidendum. Ab 
άίλχτίω, ω, despero. Ab άίλπτος • "" 
άίλκτία, ας, ή, desperatio. Ab eod. 
άίλπτος, u, b xj ή, insperatus, insperabilis, 

desperandus. Ex a priv. et \λπ)ς, spes. 
άίλχτως, adv. ex insperato, praeter spem. 
άίλνω, non spero, despero. Κα/ f ηγο* 

itpot) άστυ, άίλποντίς σόον tivai, II. 7, 

3ί0. Ex a priv. et ίλτ)ς, spes. 
αίμμα, «τβί, το, nervus arcus, choida, qua 

tenditur arcus ; (2) arcus ; (3) vestimen- 

tum. Quasi άμμο., ab άντω, necto. 
αίναος, perpetuo fluens, Poet, pro αύναος. 
Λίναος, vel άίνναος, ν, b χα) ή, άίναον ί>'δί*£» 

jugis aqua, Gl. V. idem quod αύναος% 

abjecto scilicet /. Ex dt't. 
divaenv, οντος, idem quod αίναος, Hesiod. 
άίνάως, jugiter. A praec. 
άίννάα,σθα,ι, perfundi, praes. inf. pass. Poet. 

pro άίν»άσθα$, a verbo άιννάομο», per- 

fundor. 
άίννόητος, ov, inopinatus, inexpectatus. 
αίντων, flantium, gen. pi. part, praes. act. 

verbi άημι,Αο. 
άίξί, augebat, Ion. pro ^'ε|ε, ab άίξω. 
άιξίγυιος, tt. b £ ή, membra augens; (2) ro- 
bustius reddens. Ex άίξω, augeo, et yu7e». 
άίξίνοος, b Yj ή, qu. augens mentem, Proc. 
άφτόχος, tt, e i£ v, fcetum augens ; (2) pro- 

iificus, foetificus. Ex άίξω, et τόχος. 
άίζπζόφος, ov, bene nutriens. 
οίί'ξίφύτος, b xa) y\, plantas augens, plantis 

dans incrementum. Ex άίξω, et φυτόν. 
'AE'Sfi, augeo, accumulo, II. 6 S 261. (2) 

proveho, promoveo; άίίομα,ί, cresco. 

"Αξηλον άίξα, extollit, Hesiod. Op. 6. 

ΤΙοΊυι ποσσιν ustb όαδινοισιν άίζίτο, Id. 

Theog. 195. 
άίπτος, ov, volare nondum valens, JEsch. 

(si lectio sana.) 
άίξγίω, ω, f. ν)σω, cesso ab omni opere, o- 

tior ; (2) sum deses, piger. 
άίξγηλος, λΫ), λον, iners, otiosus, negotiis 

vacuus. Ab 
άίξγϊς, ίος, b κ, υ), qui feriatur ab omni o- 

pere, nullum opus agens ; (2) iners, pi- 
ger, deses. Ex « priv. et teyov, opus. 

Hinc. 
αίξγητος, ov, idem. 
dtpyia, ας, ij,cessatio ab opere, inertia, de- 

sidia, pigritia, cessatio ab aratione terrae. 
diey'tY], otio, dat. sing. Ion. pro dtgyia. 
άίξγος, ϋ), bv, idem quod άίξγης. 
άίξ^ην, adv. portando. Ab άύξω, tollo. 



αίςδϊνης, \ς, volans, qui in aere versatur, 

Έρ. Ex dv,g, et Ιίνη, vortex. 
άίζίθω, tollo, II. 2, 449. (2) suspendo; dtPt 



at, pendeo, suspensus sum ; (3) in- 
constans sum x dubius sum, pendeo ani- 



AFP 



AZY 



AH2 



mi. Τ/,ς ίχατον ^dtravoi Ύαγχξυ<τζοι 

νϋζίθΰντο, 11. 2, 448. Ab άίίξω, to/Jo. 
άίξβίϊς, evectus, a 1. part. pass, verbi seq. 
ί(ξθίν, II. 8, 74. evecti sunt, 3. plur. a. 1. 

mdic. pass. Ion. et Bceot. pro ή^θηο•»», a 

verbo at/fa», tollo 



αίξ'ΛΜ, », ο *«< ?j. 



aerius; multus, immen- 



sus. Ab άν,ξ. aer. Unde 
'άΐξία, «j, i, caligo, aer tenebrosus. 
'ά,ίξίζω, f- ϊ<τω, aerius sum, aeria natura 

praeditus sum. Άΐξίζα/ν ατμός, Diosc. 

Ab ά,ίξίος. 



α,ίξιοιχο;, 
'dittos, ν, ο χαι '/ι, 



aerius, qui est in aere ; 

(52) altus, magnus. Ab dvt ξ. 
di(is, ihos, ί, apis, lies. Ubi al. ά,χζΐ^ις. 
'άίξΐάδ-η, sei, β χα.) »?, aerius ; (2) obscurus, 

caliginosus. Ab ά,ίςιος. 
Λΐξχης, £ί, idem quod αίξχτος, s. immen- 

sus, Call. 
α,ιςχτος, u, e xa) v\, non septus, nullo septo 

cinctus. Ex «priv. et^xos, septum, 
'άίξοζατίω, ω, f- νισω, proprie, incedo, vel 

ambulo per aerem ; (2) nugas sublimes 

capto, superbio. ΆίξοΖατω χα) νίξιφξονω 

<rov riXiov, Arist. Nub. 225. Ex «jjj, et 

βαίνω. 
'αίξοζάτ^, ου, i. res sublimes et inanes 

tractans, superbus, alta petens. 
'ά,ίξοΰϊν /is, tan, Ό χα) v>, volans, aerem agi- 

tans ; (2) qui in aere agitatur. Ex αν,ξ, 

et 8/iuj. 
'«EjeSonjTei, ov, volans, ales. Ab ανίξ, et 

hovico, agito. 
'ίίξοίξομίω, ω, f. $ooj, per aerem curro. 

Ex dv -,ξ, et inus. Κξίμω, curro. 
'awaits, ίσσα, ev, caliginosus, obscurus. Ab 

ίγ,ξ. aer. 
aieouir.s, Is, idem, item aerius. 
άί(6λί<τχ*)ς, us, e y$ n, sublimis in dicendo, 

inflate sermone utens ; (2) qui de rebus 

inanibus et nugatoriis multum et mag- 
nified loquitur. Ex άνΐξ, et λίο-χνι, ser- 

mocinatio. 
'άίξομ&χίω, ω, f. Ϋ\σω, in aere pugno. 
'αίξομ&χία, as, y,, pugna aeria, quae fit in 

aere, i. e. inanis et imaginaria. 
'άΐξόμίλί, tros, το, aerium mel, quod qui- 

dam idem ac manna biblicum esse pu- 

tant. Ex αν,ξ, et μ,ίλι,ηιβί. 
'όαςομιτξίω. ω, f. γ]ο•ω, aerem metior; (2) 

res inanes et captum humanum tran- 

ecendentes consector. Ex dv -,ξ, et μίτξίω, 

metior. 
'ά,ίξομιγ^, iof , β >£ ν), permixtus aeri. Ex 

ΐίνΐξ, et μίγνυμι, misceo. 
'άιςόμοξ^, ov, aerius, aeriformis. 
'αΐξρννιχΥ,ς, ios, β y$ %, per aerem, sive in 

aere natans. Ex αν,ξ, et νν,χω, nato. 
ίίξονομίω, de saltatore, cum pedibus in 

aere velut suspensus est. Ex αν,ξ, et νό- 
μος, Ut χίίξονομίω• 
'αίξοητκ, ios, Ό ν ύ «5, ex aere delapsus. Ex 

οίης, et frirru,.cado. 
'Λίξοτίτης, ios, i jc) r], in aere volans. Ex 

άν,ξ, et ιτίτομαι, volo. 
'αίξοχοξίω, ω, f. γ\ο•ω, in aere gradior. Ab 
'aieoTOPos, ου, Ιν 6 ν\, aerigradus, aerivagus. 

Ex αΐξ, et τβξβί, transitu!. 
'aieotrxoTi*, as, v, divinatio ex aere. Ex 

olfy et o-xokos• 
'«6|βτόμ.βί, ου, Ό κ, -h, aerem secans et fin- 
dens. Ex άϊ,ξ, et τίμιω, seco. 
'*ίςοφίγγιχ% i Κ) ή, splendens, lucidus, sc. 

in modum aeris. Ab οΟΐξ, et φίγγος, lu- 
men. 
'ΛίξοφοΙτν;, ου, i, aerem colens, in aere ver- 

sans. Ex άν,ς, et φοιτάω, ventito. 
'«Ε{βχ§«β?, contr. ai^ox^ous, ου, Ό υ* '» colo- 

rem aeris tenuem ac dilutum habens. 

Ex άν,ς, et χξόα, color, 
ίίξο-α, ros, Dor. pro \ίξο•Υΐ. 
άίζο-ΐλοφος, ου, ό, conum habens altum et 

sublimem. Ex «e/ ? «, tollo, f. jEol. άίξο-α>, 

et λόφβ(. 
itZ<rivoos, contr. a^<rivous, ου, β κ, j, attol- 

lens mentem, superbus. Ab οίίίξω, et voos ■ 
aiefitrveus, ό £ y, quod facitut animi tol- 

fantur, spiritus sumantur. Ex ά,ίίξω, et 

xvous, spiritus. 
άίζσϊπο^, celeres, nom. pi. ai^iirous, «Sej. 
άίξο-ϊτότΥΐ;, ου, ό, alte volans. Ab οίίίξω, 

tollo, et πίτομαι, volo. 
άίξσϊνότνιτος, ου, h xa) v\, in sublimi seli- 

brans. Ex οίίίξω et ποτάομαι, volo. 
di£arfaous, ohos, ο >ί ή, pedes in currendo, 

s. saltando, in altum tollens ; (2) agilis, 

celer, //. 3; 327. Ex άύξω, tollo, et zovt , 

pes. 



άίξο-ω, ioltom, f. 1. ind. act. Mol. pro άίξω, 

a verbo οίίίξω, tollo. Unde 
αίξτάζω, f. αο-ω, tollo, attollo, elevo ; C2) 

aUfero. Ήίξταζί χάξη Ιπωμαΰον* Apoll. 
άίξτάω, idem et ab eod. 
άίςώίτις. ό *} y\, obscurus caliginosus. 
άίο-αι, spirasse, a. 1. inf. act. ab οίίω, spiro. 
άίβ-ίμα,ινα, ys, 'h, ( ut S-aKaa-ffa, mare) ven- 

tis agitatum, inquietum. Ex οίω,βο, et 

μαίνομαι, furo. 
άίσίφζονα., stolidum, ace. sing, ab οίισίφξων- 
άίο-ιφξοο-ΰνη, vis, ν), levitas, stultitia. Ab 
άίο-ίφξων, ovos, ό Yj 'h, ventosa mente prasdi- 

tus, levis, inconstans ; (2) stultus, teme- 

rarius. Ex όίω,βο, et φξ^ν, mens. 
airiio's, ου, ό yl -ή, aquilinus. Ab uiros• _ 
aittbibs, iosS'o, pullus aquilae. airilusy 

aquilae pulli. Ab eod. 
aiTTrYis, ου, ο, sc. xiOos, aetites lapis. Ab 
*AETO v 2, ov, o, aquila ; (2) fastigium asdi- 

ficiorum triangulari forma supra tectum 

elevatum ; (3) uniuscujusque radii in 

rota ferramentum ; (4) omen ut oiuvos• 
eiίτeφόξos, ου, ο, aquiUfer, signifer. Ab «s- 

toj, et φίξω, /ero. 
«ετώδν,ί, ios, β »£ y, aquilinus. Hinc to 

diToilis, genus aquilinum, item mos a- 

quilinus. Ab diros, aquila. 
αίτωμα, &tos, to, fastigii quoddam genus 

in tectis aedificiorum, praecipae templo- 

rum. Gl. V. fastigium. Vide άίτός• 
dixyvis, ων, οΐ, pauperes, Hes. Ex du, 

semper, et χαίνω, inhio, appeto. 
αίω, (inusit.) spiro ; (2) dormio. Unde di• 

οταμίν, Horn. 
"AZA, vis, y, fuligo, sordes ex ignis flam- 
mis adhaerentes caminu ; (2) nigredo, ex 

putredinej squalor; (3) reliquiae, v. c. 

lactis in vase arefactse. 
ά?«/νΛ», sicco, exsicco. Ab άζω. Hinc 
άζάλί/βί, ου, ό i^ ή, andus, siccus. 
αξαλίοιο, aridi, gen. sing. Ion. pro αζαλί*. 
di&Xios, ία, ίον, II- 7, 239. idem. 
αζάνω, arefacio, sicco. Ab eod. 
«?«;tw» e«i> β xai '/j» Dor. pro αζηχ^, 

quod vide. 
αξα, siccat, 3. sing, prass. ind. act. verbi 

όίξω. 
αζίίθω, ferveo, Suid. Ex a intens. et ζίω. 

αξίΐξίω, ω, SICCO, Hes. Ab αξαίνω. 

aii^os, ου, ό κ) ι?, non variegatus, nullis 
distinctus coloribus. Ex a priv. et ζαξός • 

όίζίο, cole, 2. sing, praas. imper. med. Ion. 
pro άζίβ -o, seu όίζου, a verbo ίίζομαι, colo. 

όίζίυ, cole, 2. sing, praes. ejusd. sed Dorice. 

αζίυχτος, ου, ο >ί ι}, non jugatus; (2) C32- 
lebs, virgo ; (3) non jugandus, non co- 
pulandus. Ex « priv. et ζίύγνυμι,^η§ο. 

αζίχγ ιζ , Hes. Vid. αζνιχή. 

άξηλία, as, ν, ab a?mulatione vacuitas. 

a\yXos, «, Ό »as/»},quem nullus asmulatur ; 
(2) levis, vilis, neglectus ; (3) qui zelo, 
s. zelotypia, non ducitur ; (4) miser, mi- 
serandus, Soph Electr. (5) detestandus, 
Id. Track. Ex a priv. et i^Xos, zelus. 

di^oTuxyiTos, v, i xa) ♦}, quem aemulari, 
aut cui irlvidere nemo solet. Ab 

άζ^λβτδτβί, n, & ji vi, zelotypia et invidia 
carens» a suspiclone alienus. Ex » priv. 
et ζ^λότυα-βί, invidia.percussus. 

αζνιλωτος, ov, praeter modum magnus, et 
supra invidiam aut spem assequendi po- 
situs; (2) contemptibilis, non inviden- 
dus, Em. 

αζνίμιο$, ν, i xa) v], indemnis, damni ex- 
pers ; (2) impunitus. Inde τβ αζνιμιον, 
tt, impunitas; (3) nulla poena dignus, 
Soph. Electr. 1108. Ex a priv. et ζημία, 
damnum. 

αζγιμ,ίω5, adv. sine damno ; (2) impune. 

'AZH'N, see?, barba, Etymol. 

άζνιτΥ,τος, ν, ό χα) -ή, indiscussus, de quo 
quaestio non est habita. Ex a priv. et 
ζγ)τ'ίω, inquire. 

ώζ*ιτβί, ii, ov, augustus, venerandus, Suid. 
Ab αίω, veneror. 

difixis, adv. magno cum clamore, vel in- 
desinenter, incessanter, II. 4, 435. Ab 

αζ -AXYis, ios, Ό j£ y\, magnum sonum edens, 
II. 15, 25. (2) durus et-aridus, [quia ari- 
da fracta fortius crepitant, Ern.~\ (3) in- 
desinens, continuus, perpetuus, qui fit 
sine intermissione. Ex a. intens. et ήχος, 
sonus. 

"AZOI, ων, o\ >§ al, servi, servae ; famuli, 
famulae. 

αζΰγϊ*, ios, ό χα) v], injugatus, Calebs. Ex 
a priv. et %vyos,jugum. 

άζϋγί», ας, «J^.d. injugatio.caelibatue. Ab 
C 13 ) 



HZfiyos, y, h xa) j, idem quod αζυγγ,ς, et ab 
. eod. Fhilox. impar, dispar. 
οίζύμα, ων, τώ, festum apud Judasos, quo a 

fermentatis abstinebant. Ab 
αζΰμ»5, χ, i xa) »5, non fermentatus, fer- 

menti expers; (2) sincerus. Ex «priv. 

et ζύμνι,/εητκηίυηι. 
αζΰμοφοίγία, as, v>, usus panis infermen- 

tati, Suid. Ex aζυμos, et φα,γΰν. 
αζυξ, yos, β χα) ν), qui non est sub jugo ; 

(2) caelebs, innupta ; (3) singularis, cum 

alio non junctus. Ex a priv. ^t ζυγός, 

jugum. 
"ΑΖΩ, sicco, arefacio, unde et αζομχι, ar- 

esco. Κίφαλνιν χα) γούνατα Σίίξίος α,ξίΐ, 

Hesiod. "Εξγ- 587. (2.) tristor, cura et 

moerore conficior, Id. ©ίογ. 98. 
"ΑΖΩ, veneror, colo, //. 1, 21. Ταϋτ αξα. 

άζό /u.ives τίμ,α αζώίίχίτον ν'ιον, Hesiod. 

&ίογ. 532. 
ΆΖΩΛΕ'Ω, ω, irascor, Hes. 
ίζωνος, α, ό Κ) ν), qui sine zona est, discinc- 

tus. Ex a priv. et ζων•Λ, zona. 
α,ζωος, ου, ο χα) ν], animal non procreans ; 

(2) vita carens. Ex a priv. et ζωον, ani- 
mal, vel ζάΐΥΐ, vita. 
Άζώξ, nomen proprium viri Hebr. indecl. 
αζωξ05, u, β κ} ν], bene temperatus. Ex » 

intens. et ζωξκ , merus. 
αζωο -ros, ν, ο κ. ν], qui non est cinctus. Gl. 

V. discinctus. Ex « priv. et ζωννΰα, 

cingo. 
αζωτο$, ν,όύν, idem et ex iisd. 



«η, spirabat,"3. s. imp. 
'ανΜω, (et contr. άδία», 



ind. act. v. 



ανιμι• 



q. V.) ω, taadio < 

cior, fastidio. Ab 
dyhvis, ios, όκ,Ϋ,, injucundus, insuavis, ta?- 

diosus, odiosus, Phil. Ex « pr. et ή^ύς. 
dvihia, as, vi, insuavitas, injucunditas, mo- 

lestia, taedium. Ab dvihys • 
αγγίζομαι, f. ίσομαι, taadio adficior, fasti- 
dio ; (2.) abhorreo. άηδίζισ-θαι τα ξίνω, 

a novitate rei abhorrere. Ab dySia- 
ανιΐιζον, infestabant, 3. plur. imperf. indie. 

act. Ionice pro Ϋ,γ^ιζον, a verbo ά'/$ίζω. 
dyhoviios, », ο xx.) v), et dvihovtos, cantui lus- 

ciniae similis, lugubris. Ab αηδών, lus- 

cinia. 
'ttY^ovtix/s, ios, o, lusciniae pullus ; pi. dylo• 

viis. Ab-eod. 
dviioviYiis, nom. pi. Ion. pro dv^ovihs' 
dv)$ov)s, ihos, v\, lusciniola; (2) luscinia. 

Dim. 
αν,Ιω, όος, contr. us, '-J, idem quod άν^ών. 
ΆΗΔΩ'Ν, ovos, y\, luscinia; (2) tibiarum 

lingula, Call. Epigr. 2, 5. 
dviheis, adv. insuaviter, injucunde ; taedio- 

se, Gl. V. (2) gravatim ; (3) inimicd. Ab 

dvftvtS• ... 

dvidua, as, vi, insolentia, msueta novitas ; 

desuetudo, Gl. V. Ab dviQys • 
dvfiiivj, Ion. pro avfiua. 
αψίο-σον, II• 10,493. insuetus eram, 1. sing 

imp. ind. act. Ion. pro ηηθίο-ο-ον. Ab 
αγ,θίσσω, insuetus sum. Ab dr,UYis• 
αηθίω, ω, f. ησω, insuetus sum, non adsue- 

tus sum. Ab eod. 
dvfivis, us, β xa) v, insuetus, insolens ; (2) 

qui non format et instituit mores. Ex 

et priv. et 3jdos, mos. 
αγγίζομαι, desuesco, Gl. V. non fero prop- 
ter insolentiam, ap. Strab. Ab «Υιθγ,ς. 
dvfius, adv. praeter morem ; (2) inexperte. 
dyxys, us, ο xa) ij, aciem non habens, non 

acutus, obtusus, hebes. Ex a priv. et 

dxrjt 
'αημα, aros, τβ, spiritus, flatus, flatus venti, 

spiraculum. Call, in Dian. 55. Ab α,ω, 

s. ανιμι, spiro. 
άνιμίναι, praes. inf. med. Dor. pro dijvai. Ab 
'ανιμι, flo, spiro. a*i, flabat. dus, divros, 

spirans, part, α,ν,μαι, spiro, ανιτο, spira- 

bat. <ro7ov avff οϊόν τί πολυχξύο-ου Άφξο- 

ilrvis, Hesiod. Ά» 8. Ab αω, spiro. 
ανιμίξία, ας, ν, immitis et immansueta 

animi adfectio. Ex a priv. et νιμίξος, 

mitis. 
'AH Ρ, άε'ίβί, β, aer ; (2) coeli temperies ; 

(3) vj άν,ξ, caligo, aer tenebrosus. 
avio-is, ίωs, vi, ventus, flatus, spiritus. Ab 

αω,βο. 
dvio-o-aros, ν, ό «^ vi, invictus ; (2) incompa- 

rabilis, Dor. pro dv\iraviTos, αηττητοε• Ex 

a priv. et ήσσάομ,αι, vincor. 
ΆΗ'ΣΐΛΟΣ, Ckv), υλον, molestus ; (2) ini- 

quus, injustus, II. 5, 876. Vid. αισΰλος. 
αγ,σΰξος, ν,ό^Ϋι, levis, agilis ; (2) tenuis ; 

(3) sublimis, in sublimi agens, qui in aere 

suspensus fertur. Ex **ΐξ, aer, et rugm* 



ΑΘΕ 



ΑΘΕ 



ΑΘΑ 



«Wi, accus. plur. ab άί^ί, a, flatus, 
ά^τίομαι, volo. Ab άτ,τγ,ς-, avis. 
*ί,τνι> γ,ς, ή, ventus, flatus. Ab άω,βο. 
άΫιτν,ς, a, β, idem et ab eod. item avis, ap. 

Arat. 
tlyro, spirabat, 3. sing. imp. med. verbi »r r 

μαι, flo, spiro. 
άγ,τόρροος, contr. οΖητόρρους, ου, Ό κα) η , ven- 

tis fluens, s. ex quo fluente venti oriun- 

tur. Ex ά% T-/j, ventus, et ρίω, fluo. 
ctr.TOi, ου, β «« η, qui vento perflatur, ven- 

tis ac flatibus expositus, II. 18, 410. (2) 

insatiabilis ; (3) magnus. Ab άω,βο. 
αήττητος, ν, β κα< ϋ,, inexpugnabilis, invic- 

tus, insuperabilis ; (2) qui nulli labori 

succumbit. Ex. * priv. et ήττάομαι, 

vincor. 
άηχος* ν, ο j^ '/), sine voce. "Αηχος ςωνΫ,, 

Aret. de causis et signis diut. "morb. 1, 

11. Ab a priv. et η-χος , sonus, vox. 
iiff pro χτ, ob sequentem adspiratam, et 

air pro άτι, quippe. 
άθάλασσος, s. άθάλαττος, n, h κα) y, maris 

expers. Ex α priv. et Βάλασσα. Unde 
άθαλάττωτος, S. άθαλάττωτος, α, ό και υ,, 

maris inexpertus, rei nautica? rudis, in- 

solens navigandi. 
άθαλλΫ,ς, ίος, Ό χα) ή, non virens, aridus. 

Ex a. priv. et Β-άλλω, vireo. 
άθαλπίως, adv. sine ealore, seu aesta. Ex 

a. priv. et Β-άλπω, calefacio. 
αθοίμξίϊ, adv. intrepide, impavide. Ab 
άθαμζγ.ς, ίος, ο κ. ή, qui stupore non per- 

cellitur, intrepidus, impavidxis. Ex « 

priv. et Β-άμζος, stupor. Unde 
άθαμζία, ας, v>, terroris vacuitas. 
άθαμζος, u, Ό και ή, idem quod άθαμζγ,ς. 
Άθάνα, Minerva, Dor. pro ΆθΫ,νγι, Call. 

Lav. Tall. 79. 
Άθαναία. id. quod'A^vii/?;, Minerva, Call. 

Lav. Pall. 5. 
νθανασία, ας, ή, immortalitas. 
άθανάταν, ace. sing, f, g. Dor. pro άθανά- 

t'/jv. 
άθανάτγ,οΊ, dat. pL f. g. Ion. pro άθανά- 

τα:ς. 
άθανατίζω, f. Ίσω, immortalem reddo. 
άθανατ^σμος, S, «, immortalitas. 
'αθάνατος, α, β *t> ή, immortalis ; (2) sem- 

piternus, aeterhus, perpetuus ; et in plu- 

rali, ο! αθάνατοι, Dii immortales ; (3) de- 
cern millia militum selectorum in exer- 

citu Persarum, qui ita dicebantur, quod 

uno mortuo, vel occiso, statim legeretur 

alius, numerusque adeo ipsorum semper 

constaret sibi. Ex a. priv. et θάνατος, 

mors. 
αθαττος, ου, ό και tj, insepultus, inhuma- 

tus. Ex a priv. et Β-χττω, sepelio. 
'ΑΘΑ'ΡΑ, ας, Ϋι, pultis genus, ap. Arts. 
άθαξο•->,ς, ίος, ό κ, ή. fiducia? expers, timi- 

dus, trepidus. Ex a priv. et Β-άξο-ος, 

fiducia. 
άθαυμασία, et άθανμαστία, ας, %, vacuitas 

ab admiratione. Ab 
άθαΰμαστος, ov, expers admirationis. Ab 

a, pr. et θαυμάζω, mirur. Hinc 
άθαυμαστ), et 'άθαυματίι, adv. citra admi- 

rationem. 
άθίάμων, όνος, Ι χα'ί ή, qui non spectat. Ex 

a priv. et Β-ίάομαι, specto. Unde 
άθίατος, ov, ό και ή, qui .non spectatur, in- 

visibilis, non visus ; (*2) qui non videt. 
άθα), adv. sine Deo, sine numine. Ex a. 

priv. et ®ιος, Deus. 
άθίΥ,ο -iY:, ψ, ν. Ion. pro άθίν,ο-ία, copia vi- 

dendi adempta, Aret. de curat, diut. 

morb. 1, 4. Ex « priv. et Β-ίάομαι, 

specto. 
άθίν,τα, nom. pi. n. g. Ion. pro άθίατα, ab 

άθίατος. f _ 
α,θίΐα,, ας, τι, impietas. Ex άθίος. 
άθίίαο-τος, ου, ο κα) ϋ,, numine divino non 

adflatus, non divinus. Ex eod. 
ΆθΕΙΡΗ'Σ, vel άθγ,ξγ,ς, vel άθ^Ϋ.ς, accu- 

ratus, exquisitus ; '(2) contemptus, viUs, 

Hes. 
ΆθΕ'ΛΓΩ, f. |w,mulgeo; (2) sugo, Hes. 
α,θίλν,τος, ό και ή, quod praster volunta- 

tem fit. Ab άθίλω- 
άθζΚ'Λτως, adv. involuntarie, praster vo- 

luntatem, Aih. 
αθίλχτος. ov, immitis, implacabilis. Ab a 

pr. et S -ίλγω, lenio. 
αθ'λζις, ίως, r„ attractio. Ab άθίλγω. 
άθίλω. f ν,σω, nolo. Ex a pr. et Β-ίλω. 
ΆΘΕΜΒΕ'Ω, ω, lascivio, Hes. 
άθινΑΧιος, ου, Ό και i.fundamento carens, 

sine fundamento. Ex «. pr, et Αιμίλιο*. 



άθίμγ},ος, ου, ό και υ„ idem et ex iisd. 
α,θιμις, ιίος, ό ^ -/], illicitus, nefastus, Pind. 
άθίμιο-τία, ας, ή, actio nefaria, Αρρ. Bell. 

Civ. 2, 77. 
αθίμίο-τιος, ου, ο και η, injustus. Ex a. pr. 

et Μμις. jus. 
άθίμιστος, ου, ο κα) ί« injustus, nefarius, 

Xen. Mem. Socr. 1, 1, 9. 
άθ-μιο-τουςγία, ας, r„ facinus nefarium, sce- 

lus. Ex άθίμιστος, et ΐξγον, opus, 
άθιμιτογαμίω, S. αθίμισταγαμίω, incestas 

nuptias celebro, Pseudo- Clem. ap. Euseb. 
χθίμιτογαμία, ας, i\, incestee nuptia;, Suid. 

Ex αθίμιτος et γάμος, nuptice. 
αθίμιτόγάμος, ου, 6 κα) η, qui incestas init 

nuptias, Suid. Ex iisd. 
άθίμιτοποιος, ου, ο κα) Ϋ„ infanda faciens, 

infanda gerens Gl. V. Ex άθία,ιτος, et 

ποιίω. 
άθίμιτος, ου, b s£ ν, nefarius, infandus, ne- 

fandus, illicitus, Philox. Hinc το άθί- 

μιτον, ου, nefas. Ex a pr. et S -ιμιτ'ος. 
άθιμ.ιτουξ'/ίω, ω, nefanda patro, Suid. Ex 

αθίμιτος, et l^yov, opus. 
αθίος, ου, Ό κα) ή, qui sine Deo est, deum 

tollit, impius. Ex a pr. et ®ιός. Hinc 
άθιόττ,ς, '/ιτος, ή, ignorantia Dei, impietas. 
άθίξατίυο-ια, ας, ή, cultus negligentia, item 

omnino, cum corpus male habetur ; (2; 

neglectus, contemptus, sc. ejus, quern 

colere, curare, tueri debebamus. Ex α 

pr. et &ίξαπίυω, colo. 
άθίξάτίυτος, ου, ο και υι, incultus qui cor- 

pore horrido et inculto est ; (2) neglec- 
tus ; (3) immedicabilis, insanabilis. Es 

iisd. 
άθίξίΐγίνΥ,ς, ίος, ο κα) υ„ spicas, seu aristas 

habens, vel generans. Ex άθ->,ξ, et γιί- 

νομαι. 
άθίξΥ,γιν^ς, ίος, ο κα) υι, idem et ex iisd. 
άθίξ-ά'ς, ίίος, spicatus, acutus. Ήξύγγου 

τίτομοις άθίξΥ,'ί'ΰα ρίζαν, Nic. Ther. 849. 
άθίξΥ,ς, ίος, ό κα) υι, mspicatus, acutus ; (2) 

contemptus. Ab άθ->,ξ, spica, arista. 

(Prius debet esse αθίξ-ίαις, posterius re- 

petendum aba priv. et S -ίξω, foveo, unde 

Β-ίξαίτ'ζύω, Em.) 
άθίίιζόο-κης, ου, <5, aristis vescens, ap. Diog. 

Laer. 
άθίξίξον, parvi penderunt, 3. pi. imperf. 

ind. act. Ion. pro Ϋ,θίξίζον, a verbo 
άθίξίζω, f- Ίσω, sperno, reficio, contemno, 

sc.Velut spicas degeneres. Άνοξάο-ιν ά- 

μ'ιλΥ,σα, κα) ου ποτί μ οιγ άϋίξίζον, Μ. 

1, 261. Ab άθτ-.ξ, spica. 
άβΐξίνΥ,, γ<ς, Ϋι, atherina piscis. Ab eod. 
άΰί'ξΐξ, ικος, ό, arista, cuspis spica?. Ab eod. 
άθίξίο-ο-ω, ί'• ίξω, idem quod άθίξίζω. 
άθίξίο-τος, ου, ό κα) υι, non demessus, qui 

est adhuc in spica ; neglectus. Ab άθί- 
ξίζω, vel ex a pr. et Β-ίξος, messis. 
άθίξμαντος, ου, ό κα) υι, non calefactus ; (2) 

qui non calerit. Ex a pr. et Β-αμαντίς. 
αθίξμος, ου, ό κα) ν, ealore vacans'. Ab « 

pr. et Β-ίξμος, calidus. 
άθίξολόγος, ου, ό και h, spicilegus, qui aris- 
tas, seu spicas colligit. Ex άθ->,ξ, et λίγοι. 
άθίξώΙ-/ις, ίος, ό κα) r>> aristatus, aristas ha- 
bens. Ab άθΫ,ξ- 
άθίξωμά, ατός, το, tuberculum in capite 

nasci solitum, cui subest aliquid humo- 

ris. Ab άθάξα. 
άθίο-ία, ας, Ϋι, inconstantia in pactis, pac- 

torum violatio, perfidia, praavaricatio. 

Ex a pr. et Β-ίο-ις, positio. 
άθίο-μία, ας, ή, transgressio legis, iniqui- 

tas, scelus. Ab αθ-.σμος. 
άθίο-μιος, ου, ό % y, lege carens, exlex, qui 

legem non observat ; (2) de quo lex non 

est posita ; (3) illicitus, iniquus. 
άθίο-μόζιος, ev» improbus, nullis legibus o- 

bediens. 
άθίο-μόλίχτξος, ev, in incesto matrimonio 

vivens. 
αθί/τμος, ου, ό j£ 'h, idem quod άθίσμιος. 

Ex a pr. et Sio -μος, lex, 
άθίο-μοφάγος, h λ, Ϋι, vetita edens, Man. 
άθίσμως, adv. illicite, nefarie, contra leges. 
άθίο-φατος, ου, ό % Ϋ, ineSabilis, ingens, II. 

3, 3. Ex a pr. et &ίσφατος, a Deo pro- 

nunciatus. 
άθίτΰ, rejicit, 3. sing, prass. pro άθίτίίΐ. 

Ab 
άθίτίω, ω, f. Ϋ,σω, abrogo, aboleo, irritum 

facio ; (2) rejicio, improbo ; (3) sperno ; 
(4•) contumeliose tracto ; (5) praavaricor. 

Phil, άθίτω, reprcbo, decipio; άθίτίϊ, 

refellit, decipit, idem ; Ϋ,θίτγιο -a, repro- 

bavi, GL V. decepi ; ΫβίτΥ,σαν, decepe- 
(14) 



runt, Phil. aor. 1. Ϋβί-τ/,μίνος, abrogatus, 
perf. pai-t. pass. Άθιτέϊ» τυ,υ χάξιντου 
®ίοΰ, τω» άρχων• Ουκ Ϋιθίλνιο-ίν qlvtyji 
άθίτ^η-α,ι, Marc. 6, 26. Ex » pr. et St- 
τος positus. Hinc 

άθίτΥίμα, ατός, το, abrogatio, improbatio. 

άθίτγ<ο-ις, ίως, Ϋι, abrogatio ; (2) deceptio. 

αθίτος, ου, ό κα) ϋ,, irritus, abdicatus ; (2) 
ineptus, inutUis. Gl. V. inhabilis. Ex α 
pr. et Β-ιτος, positus. 

άθίτως, adv. scelerate, impie. Ab iflsreff. 

άθ'.ωξΥ,ο-ία. ϋ,, negUgentia, in spectanda, 
considerando. 

άθίωξνιτ), adv. sine contemplatione. Ab 

άθίώξΥίτος, ου, ό >i, γ. non spectabilis, in ad- 
spectum non cadens ; (2) improvisus j 
φ) a contemplatione alienus, negligens 
in cognoscendo; considerando. Ex a. 
pr. et Β-ίωξΥ,τος, spectabilis. 

άθίωξΫ,τως, adv. non spectabiliter, invisibi- 
liter ; (2) imperite, negbgenter, temere. 

άθίως, adv. impie, scelerate, sine Deo. 

άΰΫ,Υίτος, ου, ό t£ Ϋ;, non perspicuus, non vi- 
sus, latens, occultus, Ion. pro άθίατος• 

άθελος, ν, ό κα) ϋ,, uberibus insuetus, ab- 
lactatus ; (2) qui lac non suxit. Ex « 
pr. et Β-Υ,λν, papilla. 

άθΫ,λυντος, ου, ο κα) Ϋι, non femineus, non 
efFeminatus, virilis ; (2) indomitus ; (3) 
durus. Ex a. pr. et B -γ,λυς, femineus. 

αθνλυς, ιοις, ο χα) Ϋι, idem et ex iisd. 

ΑΘΗΝΑ", άς, Ϋ„ Minerva, Pallas. 

ΆθΫ,ναζί, adv. Athenas. Ab 'Αθήναι. 

Άθγ,ναι, ων, ah Athens, urbs Attica?. 

Άθγ,ναί-/ι, Υΐς, ϋ„ idem quod Άθ^νά, Ionic. 

ΆθΥΐναΊον, ου, το, Athenaeum, templum Mi- 
nerva?. Ab Άθ-νά. 

ΆθηναΤος, αία, alov, Atheniensis. 

ΆΘΫ,νΥ,, γ,ς, Ϋ,, Mmerva, Pallas, Poelice. 

ΆθΫ,νΥ,θίν, adv. Athenis, from Athens. 

ΆΟΫ,νΥ,ο-ι,αάν. Athenas, to Athens. Abeod. 

άθ^νογίξων, οντος, β, senex scholasticus, qui 
in senectute literis operam navat. Ex 
ΆθΫ>νγ,, Minerva, qua? studiorum prasses 
credebatur, et γίξων, senex. 

'ΑΘΗΓ Ρ, ίξος, 6, arista, pars spica? acuta; 
(2) spica ; (3) spica degener ; (4) summa 
pars cuspidis sagitta? ; (5) mucro gladii. 

άθΫ,οα, ας, Ϋ\, idem quod άθάξα- 

άθγ\ίυτος, ου. ο κα) Ϋι, a venatore non in- 
dagatus ; (2) a venatore non captus ; (3) 
sine feris. A 3-γ,ξίύω, venor. 

ά.θγ,ξγ,λοιγος, et/, β. ventilabrum, minutissi- 
mas paleas dissipans. Ex άθΫ,ξ, et λοιγός. 

άθγ,ξία, ας, γ, penuria ferarum. Ab οίθγ,ξος. 

άθγξόζξωτον, ου, το, ventilabrum ; (2) coch- 
lear, quo puis in olla agitatur. Ex 
άθΫ,ξ, arista, vel άθΫ^α, puis, et βξώο-χω, 
comedo. 

άΟΥίξος, ου, ό κα) γ, feris, seu belluis carens ; 

(2) expers venationis ; (3) qui capi non 
potest. Ex a pr. ct 3-Y^,fera. 

άθΫ,ξωμα, ατός, το, idem quod άθίξωμ». 

άθΥ,ο-αίξίο-τος, ου, ό κα) Ϋι, non repositus in 
thesauro ; (2) qui recondi et adservari 
nequit ; (3) qui nihil reeondit in crasti- 
num, prodigus. Ex a. pr. et Β-^σαυξΊζω. 

άθΫ,τίυτος. ου, ό χα) Ϋι, nemini mercenarius, 
qui nulli servit ob mercedem. Ex a, 
priv. et Β-^τιυω, mercede servio. 

αθίγγανος, ου, ο χα) ϋ,, abhorrens a tangen- 
do. Ex a pr. et Β-ιγγάνω, tango. 

άθιγΫ,ς, ο χα) Ϋι, intactus. Ex a.pr. et Β-ίγω. 

άθικτος, ov, ό χα) ϋ,, intactus ; (2) integer, 
illibatus, intemeratus. Ab iisd. 

άθίχτωξ, οξος, ο, idem et ex iisd. Hes. 

άθλίύω, f. ΐύο-ω, certo, certamen ineo ; J7. 
7, 453. (2) mala tolero, malis exerceor. 
Ab άθλος, certamen. 

άθλίω, ω, i. Ϋ,ο-ω, II. 7, 453, idem et ab eod. 
Έάν h*l και άθλγ τις, ου στίφανοΰται, i«» 
μ -rj νομίμως άθλΫ,σν,, 2 Tim. 2, 5. 

άθλΥ,μα, τος, το, certamen, pugna. Ab 
άθλίω• 

άθλΥ,ο-ις, ίως, Ϋι, certatio athletica; (2) cer- 
tamen, seu certatio qua?vis. Ab eod. 

άθλν,τΫ,ξ. Υ,ξος, ό, certator, athleta ; (2) cer- 
taminum peritus. Ab eod. 

άθλ'/ιτΫ,ς, », b, idem et ab eod. (2) in quo- 
cunque genere peritus et exercitatus ; 

(3) profusus in aliquo genere, ut libidine. 
Hinc 

άθλΥ/τικος, ϋ„ ov, athlcticus, ad athletas seu 
certatores pertinens ; (2) robustus ac fir- 
mus. 

a5X'/;T(j£a?,£rrfy.athietice, athletarum more. 

αθλητών, luctatorum, gen. j)lur.ab άθλν,τΫις. 

άθλιος, ία, ιον, miser, asrumnosus, malis ex- 
ercitus. Ab άθλος . Hinc 



ΑΘΡ 



ΑΙ 



ΑΙΓ 



κθλ,ότνίί, ν,τος, 4, miseria, aerumna. 
άθλίως, adv. misere, a?rumnose, mfeheiter. 
άθλοθίσία, ας, ί, pra?miorum constitute, 
seu propositio ; (2) ipsum munus et orh- 
cium athletarum ; (3) item mutua de- 
positio utriusque concertantium, Arts. 
άθλοθίτίω, S,l 4^,ludos praebeo ; praami- 
um certatoribus propono, sicut athlo- 
theta ; vel generaliter, prasmia cuilibet 
propono. Ab Ζθλον, et τίθν,μι, pono. 
αθλοθέτες, u, o, munerarius certamims, s. 
qui premium certarainis constituit ; (2) 
qui -quodyis praemium proponit. Ex 
iisd. 
αθλον, u, το, certaminis pra?mium ; (2) prae- 
mium quodlihet ; (3) merces sceleris, i. 
e. poena ; (4) labor, a?rumna ; (5) certa- 
men ; sic, tm Υίατξόχλω αθλα, certami- 
na in honorem Patrocli, JElian. Hist. 
Far. 13, 14. Ab ά\θλος. 
άθλος, α, ο, certamen ; (2) labor•, laborio- 

sum negotium. Ab eod. 
αθλοφόρος, α, Ό *«) y, victor, qui pra?mium 
certaminis reportat, II. 9, 124. Ex αθλον, 
et αίςω, /ero, reporto. 
όίθολος, ν, Ό **/ ft, non turbidus, non turba- 
tus, purus, limpidus. Ex a priv. et So- 
λός. 
άθόλωτος, α. Ό χα) -h, non turbatus, limpi- 
dus, Hesiod. 'E§y. 595. Ex a priv. et 
&ο).όω, turbulentam reddo. 
αθορος, u, Ό, qui nondum iniit feminam, 

Anton. Α Β-όξβς• 
άββξύζ'/ιτος, u, Ό χα) ft, non perturbatus ; (2) 
qui non perturbatur. Ex a priv. et &6- 
pvSo;. 
άθόξΰζος, ν, ο χα) y, idem et ex iisd. 
άθοξύζως, adv. sine tumultu, tranquille. 
ΆθΡΑΓΕ'ΝΗ, Tie, *i, arbor qua?dam, ex 

qua optima igniaria fiunt. 
άθραυστος, u, ό χα) ■/>, infractus, inquassa- 
tus ; (2) integer, non vulneratus, aut mi- 
nutus. Ex a pr. et &ξαυ?ος, fragilis, 
αθξίπτος, ν, β χα) %, non" nutritus, Ab a pr 

et 3-ρνττος, nutritus. 
' A®?E'il, ω, f. νιο-ω, video, cerno, intueor ; 
(2) dispicio, considero, perpendoj (3) 
circumspicio et cum intentione intueor. 
' Αθξίϊν τάς των άλλων συμφοράς' πως, πό- 
τίξον, μ,νι τι γίνεται• Άλλ' άθξνισον σώ- 
μα yvumtilv νίχξίί, Eur. Hec. 674. 
άθξν,ν,ατα, των, τα, munera a cognatis no- 
vis sponsis missa, quum se primum con- 
spiciendas pra?bebant, Hes. Ab άθξίω. 
'ΑΘΡΗ'ΝΗ, Υΐς, *), genus apis, Suid. 
άθξΐην), s. αθρ' /jvt), adv. sine luctu, sine la- 

crimis. Ex a pr. et B -ξΥΐνος, luctus. 
άθ'ητίος, ov. diligenter inspiciendus, inqui- 

rendus, Xen. Sympos. 8, 39. 
άθξ'.γγωτος, ο χα) ή, non septus, loricatus. 

Ab a pr. et S -ξίγγος, septum, lorica. 

αθξίκτος, ev, illaesus, indeceptus, Em. 

αϋξΐξ, ατξίχος, ό ti r„ capillis, sive pilis ca• 

rens, glaber, Aret, 

pilus. 

άθξίπίιοΊστος, α, ο ^ ή, a vermibus non ar- 
rosus, sive exesus. Ex a pr. ,9-jnl•, ver- 
mis, et Ιδίστος, edulis, quod ab '{δω, edo. 
άθξοίξω, f. οίσω, congrego, colligo, coacer- 
vo ; et (2) in passive, sum apud me, po- 
tens mei. Άθροιζαν ίΐς 'ίνα^τόπον, πολ- 
λούς ζολ'ιτας. άθξοίζίσθαι ύς (αυτόν, apud 
Se esse. "Αλλος δ( Κάδμου λαον th' άθ- 
ξοιξίτω, Soph. (Ed. Tyr. 143. Πβλλ^ν 
άθξο'ισας άσπίν Άργύων, exercitum, 
Eur. Ph. 78. Ab άθξόος. 
ά,θξοίσασα, quce eongregavit, part. f. aor. 1. 
άθροΊσΐμος, v,o>^ 'η, ftequens, Celebris, con- 
fertus ; (2) congregans, congregando in- 
serviens. Ab άθξοίξω. 
αθξοισις, ιως, y, congregatio, coacervatio, 

conventus, Phil. Ab 
«,θξοισμα, ατός, το, congeries, collectio, 
acervus; (2) ccetus, multi'tudo. Phil 
globus, caterva. Ab eod. 
άθροισματϊχος, •>ι, ov, congregativus, collec- 

tivus^ Ah άθροισμα, collectio. 
«,θζοισμος, S, 6, idem quod άθροισμα. 
άθρριστγ,Ηον, ου, το, congregation is locus. 
αθροιστές, 5, ο, congregator, collector. 
άθξοιστϊχος, jj, ev, vim congregandi habens. 
collectivus. Ab άθξοίζω, congrego. 
ιχως, adv. catervatim, Gl. V. 
v. pro αθρόως, quod vide. 
•ΑΘΡΟΌ2, ία, όον, contr. άθξίς, quod mi 
nusfrequens, confertus, in unum collec- 
tus, coacervatus ; (2) universus, simul 
totus ; ΆΗξόον, χα) rihhv, χα) γν/ισιον " 
Mov ίΖίξατο, Chrysostom. Homil. 2. Il~ 



22, 270. (3) frequens, densus. Comp. άθ- 
ξύστίξος, ίξ», ΐξον. 

θξοος, ου, ό χα) ή, nullam edens vocem, 
vel strepitum. Ex a pr. et Β-ζόος. 
θροότνις, ητος, i\, universitas. Ab άθξόος• 

άθξόως, adv. confertim ; (2) universe, sum- 
matim ; (3) confestim, celeriter. Ab 
άθξόος. 

αθξυττος, ου, ό χα) η, infragilisj (2) non 
tractus deliciis, non delicatus; (3) non 
mollis, virilis ; (4) non lnflatus. Ex a 
pr. et Β-ξύπτω, /rango. 
\ίπτως, adv. non delicate ; (2) viriliter. 

άϋϋμίω, ω, f• ησω, animum despondeo, ani- 
mum abjicio, animo sum dejecto, animo 
sum fractus; (2) timeo, angor metu. 
Άθυμϊιν τοις παξοΰσ» πξάγμασι, Ιπ) τού- 
τοις, τ•)ιν τίλίυτ'ήν' άΰυμω ϊπιχίΐζΎΐσίιν. 
Τβ?ί αϊτών νιχξθ7ς άθυμοΰντίς. ob casdem 



suorum, Plut. Ab αθυμος. Hinc 
άθυμητ'/ις, ου, ό, anxius, mcerore adfectus. 
άθυμ'ια, ας, it, animi dejectio j (2) tristi. 

tia ; (3) anxietas ; (4) desperatio. Ab 
αθϋμος, ου, ο χα) i\, qui animo est dejecto ; 

(2) anxius; (3) mcestus, tristis; (4) pu- 

sillanimus, non animosus. Ex a pr. et 

S -υμος, animus, 
άθΰμως, adv. animo dejecto, anxie. 
άθΖ°ίΰομαι, f. ΐύσομαι, ludo, lusito ; (2) 

saltito. Ab άθύξω. 
άθϋξίω, f. ησω, idem et ex iisdem. 
άθΟξίδωτος, ου, ο χα) y, fenestris destitutus. 

Exapr. et Βτυξίς, fenestra, 
αθυξμα, ατός, το, ludus puerilis ; (2) ludus 

quilibet ; (3) oblectamentum ; (4) orna- 

mentum, //. 15, 363. Ab άθύξω- 
άθυξμάτιον, ου, το, idem, sed diminutive. 
άθυξογλωττίω, ω, nugas, ludicra loquor ; 

item, petulanter loquor, lingua? non 

tempero, Suid. Ex αθυξοςι incontinens, 

et γλωσσά, 
άθυξογλωττία, ας, 'h, incontinentia lingua?, 

garrulitas, studium nugandi, lasciviendi. 
Ab 
άθυξόγλωττος, ου, β χα) ν\, qui lingua estef- 

freni, loquax, garrulus. 
άθυξονόμος, ου, ο χα) ν\, qui leges ludos fa- 

cit, iisque pro sua libidine abutitui. Ex 



άθύξω, et 



Όμος. 



lex. 



Ex a priv. et 9-ξίξ, 



άθξοιστι?. 
άθρόον, a 



Όϋξος, ου, ο χα) *), janua carens, janua 
nbn clausus ; (2) incontinens. Ex « pr. 
et ^ύξa,janua. 

θυξοστομίω, id. quod άθυξογλωττίω• 
θυξοστομία, ας, i, oris incontinentia et 
petulantia. Ab 
άθυξόστομος, ου, ό χα) ί, cujus os apertum 
est ; (2J qui lingua?, temperare nequit, 
loquax, garrulus. Ab αθυξος, et στόμα, 

OS. 

Ex 



■,θυξσος, ov, sine vel cum thyrso, Eur 
a pr. vel int. 

ΆθΤ'ΡΩ, ludo, lusito. Ά-ψ αυτις συ- 
νίχίυι ποσιν χα) %ίξσ)ν, άθύξων, II• 15, 
364. 

άθΰξωτος, ου, Ό χα) ή, janua carens, nullis 
foribus clausus ; (2) incontinens, eff're- 
nis, eiFrenatus, et qui regi nescit. Ab 
αθυξος. 

αθυτος, ου, β χα) η, non sacrificatus, non 
immolatus; (2) qui est sine sacrilicio, 
sacrificiis carens. Ex a pr. et S -ύω, sac- 
rifice. 

άθώ-Λτος, ου, ο χα) it, cui mulcta imposita 
non est, impunis. Ab 

άθωος, ου, Ό χα) y, mplctam non passus, 
impunis, indemnis, damni expers ; (2) 
innocens, innoxius, insons, criminis ex- 
pers. Ex a pr. et Β-ωη, mulcta. 

άθωόω, ω, f. ωσω, absolvo mulcta, seu poena 
libero; (2) innoxium declaro, probo. 
Άθωουν τίνα του ϊγγχλΥΐματος, του φόνου• 
Ab άθωος. 

άθώπυστος, et άθωπιυτος, ου, Ό χα) it, qui 
blanditiis et adulation e emolliri nequit, 
immitis, misericordia? expers, incorrup- 
tus, qui adulatione et blanditiis, &c. 
capi non potest. Ex « priv. et &ωνίύω, 
adulor. 

άθωξάχιστος, ου, β χα) ν), qui thoracatus, 
aut loricatus non est ; (2) inermis. Ex 
α pr. et Βωξαχίζομαι, lorica munior . 

άθώξνιχτος, ου, ό χα) irt, ηοη ebrius, non te- 
mulentus. Ex » pr. et S -ωξτίσσομχι, 
poto. 

άβώως, adv. citra mulctam et damnum ; 
(2) innoxie. Ex άθωος. 

άθώωσις, (ως, ή, impunitas j (2) absolutio 
rei. Ab άθωόω, absolvo. 

A"I| heu ! hei ! eheu ! (2) utinam 
15 ) 



aU si, Dor. pro gi. 

" heu ! eheu ! interject. 
αΐα, per apha?r. pro γαία, terra, Horn. 
α'ίαγμα, τβί, το, luctus, gemitus. Ab 
αϊάξω, f. άξω, lugeo, lamentor. Έμι) hi 
τον \μον $αίμον αιάζαν πάρα, Eur. Med. 
1350. AbSi.keu! % 

χ'ιαλο), οι, qui duas sorores in matrimonio 

habent, Phavor. Lexic. Em. 
ΑΊαχίΖάο, Ion. pro ΑΊαχΊ^ου, ab Alaxihr,s• 
αιαχτος, η, ov, derlendus, gemitu dignus, 
lamentabilis, luctuosus. Ab α'ιάζω, lugeo. 
Α'ίαν, Ajax, VOC. sing, ab Α'ίας, αντος. 
A'lANH' 2, ίος, ό χα) ή, gravis, acerbus, 
luctuosus ; (2) tenebricosus ; (3) perpe- 
tuus. 
αΐάνος, r„ ov, idem. 
αΊανως, perpetuo ; (2) graviter. 
Α'ίαντί, Ajaces duo, Telamonius scilicet et 

O'ilei : nom. dual, ab Α'ίας. 
A'lBOI". vox dolentis seu indignantis, heu ! 

hex ! (2) admirantis, papa?! 
αίγα, ace. sing, ab «<|. 
αίγάγξίος et αΐγαγξος, ου, ό, capra vel ca- 
per silvestris. Ex «}'«, capra, et αγξίος. 
ΑΊγάθίν, ab Mgis, Dor pro Alyvfiiv- 
Αιγαίος, ov, mare ^Ega?um, Call, in Del. 53. 
Α'ιγαίων, όνος. h, iEga?on, centimanus gigas, 
quern Briareum vocant l)ii, II. 1, 402. 
(2) Neptunus, Call. Fragm. 103, 1. 
ΑΊΓΑΝΕ'Α, ας, y, Ion. α'ιγανίνι, jaculum, 

spiculum, tragula, II. 2, 774. 
'αίγ^'/ιν, adv. subito ; (2) impetuose. Ab 

αί'σσα, ruo, cum impetuferor. 
αΊγίνι, %ς, i\, pellis caprina. Ab αιξ, capra. 
α'ίγιιος, ιυ, ό χα) ν), vel αος, ίία, uov, capri- 

nus, II. 3, 247. Ab eodem. 
α'ιγίίπυξος, ου, β, herba? nomen, quasi ca- 
pra? triticum. Ex «ϊξ, capra, et πυξός, 
triticum. 
αΊγίίξίνον, ου, το, unguentum populeum, 

Rob. Ab 
Α"ΙΓΕΙΡ02, ου, ό, populus, alnus, Phil. 
αιγαξοτόμος, u, populorum succisor, Steph. 

Ab αγίίξος, et τίμνω. ccedo. 
α\γίλωτν\ς, ου, ό, caprarius, quasi caprarum 

^agitator. Ex a'il,et \λάω, vel ϊλαύνω. 
<ίίγίος, idem quod αίγιιος. 
α'ιγι&λίυς, (ως, ό, piscator. Ab αιγιαλός, 
α'ιγιαλϊτ'/ις, ου, ό, littoreus ; (2) in littore 

habitans. Ab eodem Hinc 
αίγιαλΐτις, ιίος, it, littorea; (2) qua? in 

littore habitat. 
ΑΙΓΙΑΛΟ' 2, ου, ο, Httus, ora maritima, 

II. 2, 210. Hinc 
α'ιγιαλώΰν,ς, ιος, ο χα) it, littoreus. 
α'ιγιζόττις, ου, ό, capras pascens, pastor ca- 
prarum. Ex ail•,, et βόσκω, pasco. 
αιγίζοτος, ου, ό χα) τ), capras pascens, ca- 

pris pascendis aptus. Ex iisd. 
ctlyiV, pro αιγίδα, ace sing ab α'γίς. 
αϊγί^ον, ου, το, capella, hcedus, Dim. Ab 

ee"|. 
αΊγίξω, f• ίσω, dilacero, dilanio, flo vehe- 
mentius, tempestate adfligo ; (2) capras 
pasoo. Ab all•,, capra, &c. 
Α'1Γ1ΘΑΛ0'2, οϋ. ό, parus, avis qua?dam; 
Aristoph. Av. 889. (2) certa herba ; (3) 
quoddam salutationis genus. 
ΑΊΓί'©02, ου, Ό, salus, avis qua?dam. 
α'ιγίχνάμος, Dor. pro 

αίγίχννιμος, ου, ό χα) ν\, capricrus, crura ca- 
prina habens. Ex ail•,, capra, et χνήμη, 
crus. 
α'ιγιχοξίυς, ίως, ο, caprarius, qui capras sa- 
tiat, et pascit ; (2) cujusvis pecoris pas- 
tor ; usitatum plurale α'ιγιχοξΰς, pars 
Atheniensium. Ex «ϊξ, capra, et χοξίο*, 
satio. 
αιγίλιψί ι*ος> β χα) ή, praaaltus. Ex ail•,, 
capra, et λίίπω, linquo, qu. ad cujus 
fastigiu?n pervenire caprce nequeant i 
sive, ex αίξ, procella, Hes. quern flue 
tus et procellce attingere nequeunt. 
α'ίγιλος, ου, ό, herba quaedam capris grata. 

Ab ail•,, capra. 
ΑΙγίλω, JEgili sive Caprarice, genit. sing. 
Dor. pro ΑΊγίλου- ab Αΐγιλος, iEgilus, 
insula maris Ligustici. 
αιγίλω-φ, ωπος, ό, vitium oculi capris fa- 
miliare; (2.i festuca, avena? quoddam 
genus ; (3) herba, qua? hordeum enecat ; 
(4; arboris glandifera? genus. Ex «ϊξ, 
et ώψ, oculus. 
αίγινόιις, ίσσα, tv, capris abundans. Ab 

f% 
ΑΙγιόχοιο, Ion. pro Αΐγιόχου, ab 
^■Αϊγίοχος, ου, ό χα) %, a?gida gestans, seu ha- 
ff- bens, vel etiam a capra nutritus. Jovis 






ΑΙΔ 

epith. Π. 1, 201. Ex αίγκ, &gis, et Ιχω, 
habeo, vel etiam ex ail•,, capra, et οχή, 
cibus. 
ΑΙγίταν, £ν«ί, β, capripan, semicaper Pan, 
qui sic dicitur, quod caprino fuisse cor- 
pora fingitur. Gl. V. semicaper. Ex αΐζ, 
capra et Παν, Pan. 
αίγιχόΐ^, ν, e. capripes. Ab alyitrns- 
cuyitrtss, elos , β %αί ί, pedibus caprinis prae- 

ditus. Ex ail•,, et <π?ί. pes. 
αΐγίπυζοί, ts, a, idem quod κ'ιγίίπυζοί• 
«his, ties, *>, pellis caprina ; (2) munimen- 
tum pectoris, aegis ; (3) genus retis ; (4) 
quiddam, quod meditullio pini arboris 
innascitur. Ab αίξ, capra. 
αίγίσχοζ, α, Ό, caper juvenis, hcedus. Dim. 
«Ίγλάζω, illumino, Man. Ab αίγλη. 
Α' ΙΓΛΗ, jjji »7. fulgor, splendor. 
«iyAai/Tflt, Dor. et contr. pro αίγΧίιΐντοι, ab 
αίγλης, ηισσα, r,tv, fulgens, splendidus, 

coruscus, II. 1, 531. Ab αίγλη. 
Αιγλητϊ,ί, ου, β, idem quod etlyXqus» Epith. 

Apollinis. 
«Ιγλοζολίω, radios vibro s. jacio, Man. 
«Ιγοζοσχος, ου, β, caprarius, pastor capra- 

rum. Ex ail•,, et βόσχω, pasco. 
«Ιγοζότας, Dor. pro 
αιγαζότης, ου, ο, idem ac αίγοζοσχός• 
»}γογίν>,ί, ίος, ο scot) ή, caprigenus, Gl. V. 

Ex αίξ, et γίνομαι, nascor. 
αίγοίίωξ, capras persequens. Ex αιζ, ca- 
pra, et liuxu, persequor. 
«Ιγοθηλης, α, ό, caprimulgus, avis quaedam. 

Ex αίξ, et Shrikh, mamma. 
«Ίγόχίζας, ατός, το, fcenum Graecum, sic 
dictum, quod semen habet corniculis si- 
mile. Ex αίξ, et xieas, cornu. 
αιγοζίξίυξ, (us, β, capncornus. Ex iisd. 
οίίγοζίςως, ωτος, i, idem, et ex iisd. 
Λίγοχία&λος, ου, ό, capriceps, caprinum ca- 
put habens ; (2) avis quaadam. Ex αίξ, 
capra, et χίφαΧ•>„ caput, 
αιγόλίθξος, ου, ό, herba capris noxia. Ex 

αίξ, et ολιθξοξ, perditio. 
«Ιγομιλ^, pastor caprarum. Ab αίξ et 

μίλίΐ• 
«Ίγονομΐυς, tens, ο, caprarius, pastor capra- 
rum. 
alyoviuM, ου, το, grex caprarum. Ex 
αίγονομοί, ου, β, caprarius j (2) locus, qui 
capris pascua suppeditat. Ex αίξ, et 
νίμα. 
«Ιγονυξ, ΰνρς, ο χα) i\, ungulas caprinas ha- 

bens. Ex αίξ, et ονυξ, ungula. 
alyoxilos, ου, ό, capripes. Ex αϊ|, et -rods. 
Λίγοπξοο-ύΐτοί, ου, β χα) ή, caprinam habens 

faciem. Ex α/ξ, et πξόσωπον, fades. 
Λίγος, caprce, gen. sing, ab αίξ, capra. 
αίγοτξΐχίω, ω, caprarum in morem hirtus 

sum, Suid. Ex all•,, et 3-ξίξ, pilus. 
«Ιγοφα,γος, ου, ο χα) ή, caprivorus, capras 
comedens. Ex αίξ, et φαγίίν, comedere. 
Λιγόφθαλμος, ου, ό χα) ή, oculos habens ca- 

prinos. Ex all•,, et οφθαλμός, oculus. 
ΔΊΓίΠΙΟ ν Σ, ου, ό, vultur, IL 7, 59. 
Αίγυττιαζω, f. άσω, .Egyptios imitor ; (2) 

vafre me gero, ut iEgyptii ; (3) aduro. 
ΑΙγυπτιογίνΥβ, Is, et Αίγυπτογίνηξί -^EgyP- 

tius. 
AlyCtrrus, ία, toy, JEgyptius. 
α'ιγυπτιόω, nigrum reddo, Hes. 
Αιγυπτιστ), dolose, more ^gyptiorum; 

(2) lingua iEgyptiaca. Ab 
ΑΙΓΥΠΤΟΣ, ου, ή. iEgyptus, regio Afri- 
ca? percelebris ; (2) Nilus. 
ΑΊΤΏ,ΑΙϋ Σ, ου, i, ulula. 
Λίγων, ωνος, ό, caprile. Ab αΐξ, capra. 
αίγωτκ, S, i, habens oculos caprinos. Ex 

ail•,, et <5aJ/, oculus. 
ailao, JEol. pro αίΐου, ab α'ΐίης • 
a'tli, quce, nom. pi. a masc. sing. olt• 
αΙΚϊσθαι, inf. med. contr. pro αΙΙίισθαι, ah 
α'ιΐίομαι•. ουμαι, f. ίσομαι, et Υ,σομαι, ρ. γτ 
hio -μαι, veneror, revereor, II. 1, 22. (2) 
timeo, metuo; (3) pudet me verecun- 
dor; (4) non audeo; (5) placor, inju- 
riam remitto ; (6) placo, exoro ; ffiitrfoiv, 
a. 1. pass, veritus sum. Α'ώύο-θαι του? 
Χίΐσζυτ'ιρους, &ίοΰς' α'ιΐοϋμα^ Tohupudei, 
Άλλ' αϊοίσαι μ\ν ττατίξα τον σον, in Χυ- 
ytV γύςα πξοΧα'πινν, Soph. Aj. 506. Ab 
αιίώς. 
άΊΙϊς, obscurum, neutr. ab atife. 
α'ίΖίτθ'.ν, II. 7, 93. 3. pL aor. 1. ind. pass. 
Ion. et Bceot. pro Ϋ,Μο-θτιο-αν, ab αΜίομαι. 
eciiio-ifids, ου, ο χα) ή, venerabilis, reveren- 
tia dignus j honestus, Gl. V. observabi- 
lis, Gl. V. (2) dignus qui exoret ; (3) 
inviolatus, intactus. Ab eod. Hinc 



AIE 

αΜίοΊμότν,ς, Υ,τος, *ι, veneratio. 

α'ίδίο-ις , ιως, 'h, veneratio, reverentia j (2) 

venia j (3) misericordia. Ab αΜίομαι. 
α'&ισσαι, 2. sing. aor. 1. imperat. med. Poet. 

pro a'ilio-ai, a verbo eod. 
α'ώίο•τϊχος, η, ov, pudicus; Ph. Ab αιδούμαι• 
αΐδαττιχως, adv. pudenter, Ph. A prase. 
a'ldio-ros, '>„ ov, reverentia dignus. Ab eod. 
α'ώίύμίθα, reveremur, ι. plur. prajs. ind. 
(j med. Dor. pro αΙΒούμίθα, vel αΐίίόμίθα. 
αί'Ηο), Ion. pro αί'δν, ab atbvis 
ά'ίΰγ, inferno, orco, dat. sing, ab eod. 
aih'viXos, α, ο χα) ή, tenebricosus ; (2) arca- 

nus ; (3) inexpectatus, II. 2, 456. (4) e 

conspectu tollens, exitialis. Ab athns, 

vel ex a pr. et hijXos, manifestus. 
ailviXois, adv. obscure, ut conspectus adi- 

matur j (2) exitiose. Ab άΐΙ-ήΧος. 
αΐΰνμονίο-τίξος, verecundior. Ab α'ιδημων. 
αιΰνιμονίω, ω, f. %ο•ω, verecundus sum, 

verecundiam servo. Ab α'ώίιμων. 
αΐ^μόνως, adv. verecunde, pudenter. Ab 
α'ώτ,μων, όνος, έ χα) ή, verecundus ; pudi- 

ens, Gl. V. Ab alius. 
«/'δι?, ίος, ό χα) i, qui cerni nequit ; (2) a. 
_ bolitus. Ex a priv. et u"bu, video. 
Άΐ Λ ΔΗΣ, ου, ο, orcus ; (2; mors ; (3) se- 

pulchrum ; (4) inferi. Call, in Del. 277. 
άύίζω, perpetuo, Gl. V. A seq. 
'αίσιος, ου, •<5 χα) ή, perpetuus, a?ternus. 

Ab at), semper. 
aihiorvjs, vitos, 'h, astemitas. Ab ά'ΙΊιος. 
άϊΙΊας, adv. sempiterne, in perpetuum. 
άίΰνγς, tenebricosis, dat. plur. Ion. pro «75- 

ναϊς, ab ailvh, quod est fem. ab άϊΰνός. 
άϊδνϊς, et οΐϊΐνος, ν, ov, tenebricosus. Ex 

α pr. et ISiJv, videre. 
allol, contr. pro α'ιδόϊ, ab allots, oot. 
alloiiffTaTos, maxime venerandus, superl. 

Poet, pro alloiOTaros, ab alloios, vene- 



alloir.s, gen. Ion. pro alloias, ab eod. 
alloiixos, sj» ov, ad inguen pertinens. Ab 
allolov, ν, το, inguen, veretrumj xlloia, 

pudenda. Ab allots- 
allo7os, οία, o7ov, venerabilis, venerandus j 

(2) verecundus, B. 2, 514. Ab eodem. 
alloiul'/is, tos, ό χα) r,, formam inguinis ha- 
bens. Ab allolov. 
alloias, adv. cum reverentia. Ab alloios• 
αΊΊομαι, revereor. ΑΐΙομίνων τ άνίξων 

irXiovts ο-όοι, II. 5, 531. Ab alius-. 
αΙΙομίνω, reveriti, dual, ab αΙΙόμίνος• 
alios, orci, gen. sing, ab αϊς, orcus. 
al los, tos, το, idem quod alius• 
allou, reverere, 2. sing, praes. imp. med. 

contr. pro α'ιΐίου, ab αΙΙίομαι. 
alloZs, gen. s. contr. pro αίδόος, ab alius• 
alia, orci, gen. sing. ab. αίΐ-κ, a, orcus. 
άϊΐοφοίττό, ου, ο, qui ad inferos ventitat. 

Ex di'lvis, orcus, inferi, et φοιτάω, ven- 

tito. 
αΙΙόφξων, ovos, ό χα) 'h, verecundam men- 

tem habens, verecundus. Ex allots, et 

βξί,ν. 
άϊΐξίία, as, ν» et άϊΐξία, inscitia, impru- 

dentia, Od. 12, 41. Ex a pr. et ΙΙξίία, 

scientia. 
άϊΐξίίπο-ι, dat. pi. Ion. pro ailguais• 
ailtfiYts, gen. sing. Ion. pro άϊΐξύας. 
ail^iis, iio-o-a, ίίεν, inscius, imprudens. 
αίΐξ is, iats, et Poet, tos, ό χα) ί, ignarus, in- 
scius, imperitus, imperito viro similis. 

a'ilpt φωτ) loixots, II. 3, 219. Ex a pr. et 

'tlgis, sciens. 
άϊΐξόΐϊχος, ov, proprie justitiae nescius ; (2) 

perniciosus, sasvus. 
οΐ'ιΐξυ^, u, ό χα) *ι, instabilis. Ex a pr. et 

ll(UTOs,fundatus. 
ail^us, adv. imperite ; (2) perspicue. Ab 

otitis• 

ΆΓ'ΔΤΛΟΣ, ύΧνι, υΧον, audax, Hesych. 
Suid. Etym. 

allot, acc. s. contr. pro alloa, ab alias• 

'Ailatvius- et 'A'ilovths, ius, ό, Pluto, orcus, 
//. 5, 190. Ab ailY,s. Hinc 

'Ailotvws, gen. s. Ion. pro ΆΊΙωνίος. 

ΑΊΔΩ'Σ, όος, contr. Ss, ή, pudor, vere- 
cundia; (2) reverentia, veneratio, ob- 
servantia; (3) membram genitale, in- 
guen, pudenda. 

ailus• adv invisibiliter ; (2) modo incom- 
prehensibili. Ab d'ilris• 

ah), semper, Poet, pro dtU 

αΐίιγίνίταων, H. 1, 400. gen. pi. Poet, et 
Mol. pro άαγίνίτων, ab άιιγίνίτης. 

aliXioi, et, iidem qui alaXoi• 

alivuirvos, idem quod duirvos, Soph, 

ctliTOits, io-era, iv, aquilinus, Opp, 
{ 16 ) 



ΑΙΘ 

αΐιτον, II. 8, 217. Att. pro άιτόν•' 

άϊζν,ϊος, n, ό, juvenilis. Ab 

*A1 ZHO" Σ, S, ό, juvenis, qui robore juve- 

nili viget, ll. 2, 660. 
alr,v\s, (os, dirum, lamentabile ; (2) grave 
valde et molestum ; (3) aeternum. Ab al 
a'tys, U. 2, 162. Ion. pro a'/as, terra?. 
Αίηταο, JEol. pro ΑΙνιτν, ab 
AIyit'/is, u, i, ^eta, rex Colchorum ; unde 
Αΐγ,τϊν /i, filia, vel neptis ipsius, sc. Medea. 
α'ίγιτος, viae ayres, item ardens, Horn. 
a'iff, ob seq.literam aspiratam pro α'ίτ, et 

hoc pro α'ίτι, nom. pi. ab r^rs, quce. 
aluaXios, ία, ίον, cineritius, sc. color. Ab 
αιθαΧνι, y,s, --i.fuligo, favilla. Ab α'ιθω, wo. 
alBaXvj, is, splendidus, illustris, Em. 
αίθαΧ)ς, -h, splendida. 
αΐβαλϊτ' /is, u, Ό, fumosus, fuliginosus, R. 
alUaXiotv, otvos, o, ardens, vel calore solis 
gaudens: est Epith. cicadanun/2%eoc. 
Id. 7, 138. 
αιθάλόας, (σσα, εν, ardens, IL. 2, 415. ' E- 
yotv αΙθαΧό(ντα, χίξαυνον, Hesiod. &ίογ. 
73, et 504. Ab αΐϋάχ-η. 
αίθαλοχομνίχ, as, 'h, fumi instar vana jac- 
lantia, magniloquentia. Ex αιθάλη, fu - 
ligo, et χομπίαι, jacto. 
αΐθάλοί, ο, idem quod αιθάλη, Eur. 
α,Ιθαλόοι, ω, f. ίσοι, uro, comburo j (2) ni- 

grefacio. Ab αΙθάλη. Hinc 
(ΔθαλώΙ'κ, (os, Ό χ} r,, fuliginosus, fumeus, 

obscurus ; (2) in favillas conversus. 
aWaXoiTos, ?t, ov, ustus, combustus. 
ctWav, gen. pi. Dor. pro αίθων, ab αίθν» ni- 
gra, quod est fem. ab aWis • 
aW(, utinani, II. 1, 127. Dor. pro t W(. 
α'ιθίξίμζατεω, ω, f. foot, per ffitherem in- 
cedo. Ex α'ιθν,ξ, tether, et inus. βατία, 
vado. 
alexins, (σσα, εν, idem quod aW^tos, Opp. 
αίθίξΐ, adv. in aethere. Ab αιβν,ς, (ether. 
αΙΘ(ζΐΰ5, ν, ό χα) ή, vel αίθίξίος, toe., tov, X• 

therius. Ab eod. Hinc 
α/0ε§/α>ί, adv. purg, instar aeris, Steph. 
αΐβίξΐάΐνις, (et αΐθίξάΐ' /is, Steph.) tats, ό κ, r„ 

idem. 
αίθίξοζ&τίω, u, idem quod αίθίξΐμζατίαι. 
a'^el^ojj.os, ν, ό χα) ή, per aetherem cur- 
rens. Ex «iftfg, tether, et inus. Ιξίμν, 
curro. 
αίθίξοίΐΐκ, (os, ο χα) -κ, ffitheris formam ha- 
bens. Ex α'ιθνΐξ, et ulos, forma, 
aie^ovoy^s, ν, Ό, qui in aere, aut in altis 

locis pascitur. 
αίθίςότλαγχτο! , ev, qui in aere vagatur, ut 
avis, vel ccelo, ut stellae. Ex χλάζα/, 
erro. 
a$Y t us,wfa, fv.exustioneniger. Ab α'ί'θαι. 
ΑΊΘΗ'Ρ, i ? os,- ό, asther; (2)aer; (3) co?- 
lum, Deorum domicihum; II. 2, 412. 
(4) inflammatio. 
aWivos, n, ό χα) Yi, aptus comburi, quod fa- 
cile comburitur, Etym. Ab α'ίθω, uro. 
ΑΙΘίοπα, acc. sing, ab Aifl /βψ. 
AWio^rils, iats, ό, ^thiops. Hinc 
Altiioxijas, acc. plur. Ion. pro Αΐθιο -rias- 
ΑΊΘίοψ, oxes, i, ^thiops, II. 1, 422. (2) 

fuscus. Ex α'ίθω, uro, et Ά-φ, fades. 
ΑΊΘιοτίζω, more iEthiopum utor. 
Αίθιοαιχοί, *i, ov, iEthiopicus. 
ΑΙΘίοτις, ties, ht iEthiopica faemina, lingua, 

&c. 
aWoxis, ων, Hes. aWoXtx(s, Suid. pustulas 
in summa cute, ex igne vel aliunde. Ab 
α'ίθω. 
α'ιθομίνοιο, Ion. pro αίθομίνν^ ab α'ίθομαι. 
α'ίθοτα, ardentem, acc. sing, ab «ί'ί/ο-ψ. 
aJOos, tos, το, aestus, ardor ; (2) ignis flam- 
ma. Ab eod. 
aWos, yi, ev, niger, in carbonem redactus, 

Eustath. Ab eod. 
αίθουσα, vs, v„ porticus, II. 6, 244. 
α'ιθύσΥ), dat. sing. pra?s. part, ab α'ίθω. 
αίθβ^, οπ -os, ό χα) ή, niger, II. Λ, 461. (2) 
rutilus ; (3) calidus ; (4) splendidus. Ex 
α'ίθω, uro, et o-i /ΐς, fades. 
Α'ΊΘΡΑ, as, ή, aeris serenitas, suda tem- 

pestas, II. YI, 645. 
αίθξίω, Ζ, f. ησω, conturbo tempestate, seu 

procella. Ab αΐθξα. 
αίθςιιγίνίτκ, u, β, in aethere natus; (2) 
frigus et pruinam, vel etiam serenita- 
tem inducens. Ex ούθν,ς, et γίνομαι, 
nascor. Unde 
alOgYtfiviis, ios, ό χα) yi, idem II. 15, 171. 
serenificus, sudificus. Est etiam Boreas 
epith. 
αΐθξΥ,ς, cethrce, gen. sing. Ion. pro aWeas • 
κΐθζία, »s, rt, aer sudus, serenitas, sudura ; 



ΑΙΛ 



AIM 



Α Ι Ν. 



(2) serenitas noctuma: (3) dium, ut hi 
κΐθξία, sub dio. Ab αίθξα. 
χΐθςιάξ'ω, I άσω, sereno, serenum induco ; 
(2) in sereno ccelo versor. Α'ιθξΐάζιιν -bv 

άίξχ, τάς νιφίλχς. Ab αιθξία. 

κΐθξΐ'άω, ω, ί. άσοι, nocturno sereno expo- 
no, sub dio per noctem expono. Ab eod. 

κΐθξϊνοί, ί;, bv, roatutinus. Ab eod. 

αίθξίοχοιτίω, ω, f. Ϋ,σω, sub dio cubo. Ex 
αίθξία, et χοίτνι, cubile. 

χ'ίθξίος, u. όχχ) ϋι, serenus, sudus ; apricus, 
clams, Gl V. (2) subdialis, qui est sub 
dio; ab αίθξα, serenitas; (3) frigidus. 
Ab αΐθξόί, /rigus. 

αίθξΐόω. sereno, Gl. V. Ab αίθξα. 

α,ϊθξοζχτγ,ς, a, e, qui in aere ambulat. 

κ'ιθξοίόνητος, ev, in splendore agitatus, 
Man. Ex αΐϋξχ, et ΰονίω. 

αίθξολαμπΫ,ς, ες, lucidi setheris, in aethere 
splendens, Man. 

α.1θξΰΐίΰλίύω, in aethere versor, vel id. quod 
χιθίξίΐίζχτίω, Man. 

αΐθξος, n, b, pruina, frigus matutinum. 

Λιθεος, 5; ό, ventus a serena parte coeli flans. 
Ab χΐθξχ. 

χΐθξοτόχος, ov, in aethere procreans, Man. 

α'ίθυγμχ, ατός, το, fomes, suscitabulum ; 

(2) incitamentum. 
Α'ΊΘΥΙΔ, χς, ϋ], mergus, fulica. 
χ'ιθυιόθξίττος, ov, Epith. piscatoris, qui per- 

petuo in mari versatur, et e mari victum 

quaerit, ut mergi. Ex α'ίθυιχ, et τ§ ίφομχι, 

alor. 
χΊθυχτΫ,ρ, γίξος, i, violentus, impetuosus. 

Ab χΊθύσσω. 
ώθυλιχύϊγ,ς, ίος, b y.od -ί, qui refert formam 

pustularum. Ab αΐϋύλιχες, quod idem 

est ac αίθόλιχίς. 
χ)θΰσσω, f. ζοι, splendeo; (2) calefacio; 

(3) suseito ; (4) moveo, quatio ; (5) ja- 
cio ; (6) extendo ; (7) prorumpo. Αίθύσ- 
σων Χιπαξνις άνθος ίίπίξθί χόμγις, Ερ. Ab 

Α'ΊΘΩ, uro, accendo ; cremo, Gl. V. (2) 

fulgeo, splendeo ; (3) ardeo. ~Χίλας ώς 

νυξος χ'ιθομίνοιο ϊσταότ εν ΰί&ξω, Hesiod. 

Άσπ. 60. χ'ίθίΐν ίιςα, sacra fac'ere, Soph. 

Phil. 1025. 
α'ιθω, exspiro. Ab χ'ίω. 
α'ίθων, ωνος, ί, ardens, flagrans; (2) com- 

burendi vim habens ; (3) splendidus, ful- 

gidus; (4) fervidus, agilisj (5) niger, 

seu rutilus. Ab α'ίθω. 
x'tx' vel a'ixiv, II. 1, 66. pro x'ixa, x't'xt, 

si quidem, Dor. pro είχε. 
ΑΊΚΑΆΑΩ, blandior, adsentior, adulor. 

Tx μιν, λόγ'ι χιχχλλει με, Arist, Eq, 

211. Hinc 
αίχαλος, ts, c, adulator, adsentator. 
'Ahii), ης, Ϋι, motus alicujus qui irruit ; (2) 

motus violentus quivis, impetus, II. 1.5, 

709. Ab αίσσω, ruo. 
A'IKi'A, ας, Ϋι, plaga, verberatio, pulsatio; 

(2) injuria, quae fit caedendo, aut pul- 
sando. 

χιχίζω, f. ίσω, verberibus indigne adficio, 
pulso ; (2) virgis supplicii causa caedo ; 

(3) supplicio adjicio; (4) contumeliose 
tracto, mutilo, ut statuas. χΊχίζει, cru- 
ciat, Ph. αιχίζομαί σε, verbero, affligo 
te, mulcto te ; χϊχίζοίΛχι ΰπό σου, affli- 
gor de te, mulctor de te, Gl. V. unde et 
de iis dicitur, qui gravius lugendo se ipsi 
maid tractant, lacerant, &c. Kx) νυν xetr 
ο'ίχους συνδίτονς χιχίζεται, Soph. Aj. 65. 
"Η τις τυξάννων εστίαν -/ικισμίν/ι, χαίξίΐς 
χλυουσχ ; Eur. Med. 1133. A praac. 

alxiev, ου, to, laasio, damnum. Ab α,Ιχία. 

α'ίχισμα, ατός, το, idem quod 

«Ίχισμος, S, ό, verbera, pulsatio, plaga, fla- 
gellatio. Ab αΐχίζω. 

χικιστιχος, ti, ov, ad pulsandum proclivis, 
contumeliosus. Ab eod. 

Άιχίστξία, ας, ή, quae pulsat. Ab eod. 

α,ΐχλον, ου, το, vespertina ccena j (2) post- 
coBnium. Ab 

A r IKA02, '/), ev, vespertinus, Hes. 

άϊχτνξ, νΐζος, ό, impetuosus, Opp. Ab 
ά'ίσσοι. 

αϊχτος, u, ό, inaccessus; (2) ingens. Ex 
et pr. et Ίχνίομαι, venio. 

άΊχως, adv. indecenter, turpiter, contume- 
liose, II. 22, 335. Ab α'ιχία, vel etiam 
pro άιιχως, quod suo loco yidendum. 

α'ιλΐνα, adv. lugubriter, Call. Apoll. 20. Ab 

α&Χϊνος, miser, lamentabilis. 

αίλύξίος, β, ό, radix quaedam, qua cati 
vescuntur. Ab α'ίλνξος. 

«Ίλϋζόμοξφος, β, Ό χα) ή, cati seu felis for- 
mam habens, R, Ex αϊλϋξος, et .tti^jj. 



ΑΊΛΟΥΡΟ 2, y, Ό χα) ή, felis, catusj (2) 

piscis quidam. 
A^InMA, ατός, το, sanguis, cruor; (2) 
caedes, homicidium ; (3) consanguinitas; 
(4j genus, nati, posteri ; (5) gladius, au- 
daci metaphora ; (6) caesa corpora. 
α'ιμακοξία, et αΐμ,αχίίξίαι, pa.rentatio, infe- 
riae. Ex αϊμα, et χοξίω, satio. 
Ίμαχτος, η, ov, sanguinblentus. Ab αΤμα- 
α,ιμ,αλίος, ία, ίον, idem et ab eod. 
αϊμαλωπ)ς, ίΰος, ή, eolor sanguinem pra^ se 

ferens. A seq. 
αίμαλωψ, ωπος, b, cruenta suffusio, prae- 
sertim in oculis ; (2) cui oculi sunt cru- 
entati. Item adjective, sanguineus, ut 
χυμον αίμαλωπα, Aret. Ex αίμαλίος, 
et ω-φ. 
αί&άξασα, aor. 1. part. act. f. verbi «/- 

μά,σσω. 
αίμαπώτγ,ς, α, ό, idem quod αΐμοπότης, 

Lys. 
α'ιμας, ά,Ιος, ή, sanguis, Soph. Phil. 696. 
αιμοίσια, ας, ή, Od. 18, 358. sepes, proprie 
quae spinas habet, Suid. maceria e lapi- 
dibus temere congestis sine luto aut 
cake structa. Ab α'ιμάσσω, quia scan- 
den tes talem maceriam αίμάττονται' (2) 
septum quodlibet, Em. Hinc 
αΊμασιώ^ης, to;, ό χα) η, ad modum mace- 
rite structus. 
αίμάσσω, vel αΐμάττω, f. |ai, cruento, la- 
cerando sanguinem elicio; (2) sangui- 
nem fundo, cruentus sum; γμαγμίνος, 
cruentatus, perf. part, pass.' "έΐστ \v 
τοιόϊσ?>ι χΰξας αίμάξαι βξοτοΊς, Soph. Aj. 
453. 
αΐ^μ,αστξόφος, ov, sanguineus, Ath. 
αιματίχχυσία, ας, ri, sanguinis eftusio. Ex 

αίμα•, et ΐ» χασίς, effusio. 
utp&TTi, ης, ή, ensis, gladius, Etym. Ab 

αίμα• 
αίμχτγίξος, ξα, ξον, sanguinolentus, cruen- 

'tus. 
αίματηφάξος, αν, idem. 
αιματία, ας, ή, jus nigrum apud Lacedae- 

monios in primis usitatum. 
οΰματιάτις, idem quod αίματίτις, s. farta 

sanguine, Ath. 
αϊματίζω, f. ισω, sanguinem elicio. 
α'ιματιχος, η, ov, sanguineus. 
αιμάτινος, a, & χα) ή, idem. 
αιμάτιον, u, το, exiguus sanguis. Dim. ab 

αΐμ». 
αίματϊτνις, ό, λίθος, haematites, lapis. Hinc 
αιματΐτις, ιδος, ή, sanguinaria. 
αιμ&τόίΐς, ίσσα, iv, cruentus ; (2) purpu- 

reus. Ab αίμα. 
αίματολοιχος, ό, sanguinem lambens. Ab 

αϊμα et λίίχω, lambo. 
α'ιματοχοιγιτιχος, η, ov, sanguificandi vim 
habens, sanguificus. Ex αϊμα, et ποκω. 
αίμχτοποτίω, ω, sanguinem poto. Ab 
αιματονόττις, u, ό, sanguinem bibens. Ex 

αϊμα, et srer*)i, potator. 
αϊ^ματοπωτις, η, idem, Man. 
αιματορρίω, sanguine fluo. 
αιματορρόφος, 6 χα) ή, sanguinem sorbens. 

Ex αϊμα, et ροφίω, sorbeo. 
αίματόρ'ρΰτος, u, ο χα) η, sanguine fluens. 

Ex αίμα, et ρυτος,βυ,ϊάιις. 
αίματοσταγγις, ίος, ό χα) η, sanguine dis- 

tillans. Ex αϊμα, et στά\ω, stillo. 
αίματοσφαγτ,ς, ίος, Ό χα) ή, jugulatus. Ex 

αϊμα, et σφάζω, jugulo. 
αίματοφλίζοιστασίΐς, al, suppressiones su- 
pertumescentis sanguinis ; (2) plena? 
sanguine et tumescentes venae. Ex αϊ- 
μα, sanguis, φλέ•ψ, vena, et στάσις, 
statio. 
α'ιματόφυξτος, n, ό χα) tj, sanguine permix- 
tus, sanguinolentus. Ex αϊμα, et φΟξω. 
αίματοχάξνις, ίος, ο χα) ή, sanguine gau- 
dens, sanguinarius. Ex αϊμα, et χαίξω, 
gaudeo. 
αίματόω, ω, f. uffu, cruento, cruore seu 
sanguine inficio, sanguinolentum reddo; 
(2) interficio; (3) in sanguinem verto. 
K«; too άχόντια ϊδίίχνυί. μϊν a, χατίθνχί 
Sc γμχτωμίνχ Όπου, ωιτο τον πάππον 
ο-^ί'σθαι, Xen. Cyr. 1, 17. Ab αϊμα. 
α'ιματωΰ'/ις, ίος, ό χα) νι, sanguinolentus, 

sanguineus, cruentus. Ab eod. 
αίματω-χος, 5, ό, sanguineus adspectum 

habens. Ex αϊμα, et «ψ, oculus. 
αΐμάτωσις, ιως, ή, quasi sanguificatio. Ab 

α'ιμ,ατόω. 
α'ιμιυτίις, », β, salgamarius. Ab αϊμα• 
αιμνιτότΥ,ς, n, ό, sanguinis potor. Ex<*^t«, 
et %Ότγ,ς, potatoi; s. potor. 
C Π ) 



α1μγ,ςος, a, ov, idem quod αΙματΥ,ξός• 
α'ιμνιον,ν, το, vas, quo excipitur sanguis. 

Ab αϊμα. 
«Ιμοζ&φΥ,ς, ίος, Ό χα) ή, sanguine tinctus, 

cruentus. Ex a^st, et βαφή, tinctura. 
α'ιμοζόξος, n, 6 χα) ή, sanguivorus. Ex 

αϊμα, et βοξά, pabulum, cibus. 
α,ίμόδί'ίος, n, ο χα) ή, sanguinem sitiens, 

R. f Ex αϊμα, et Ι',^,ος, sitis. 
α'ιμοΖόχος, α, ό χα) ή, sanguinem recipens. 

Ex otT^ej» et Ιίχομαι, reczpio. 
αίμόίωξον, is, το, genus herbae. 
α'ιμόκίζχνον, ν, το, quidquid in sanguinis 
profluvio inducit χίοχνον, Hipp. Ex βίΓ- 
ux, et χίζχνος. 
αιμομίχτΥΐς, a, e, qui suo sanguine miscc- 
tur ; (2) incestus, incestuosus. Ex αϊμα, 
et μιχτος, mistus. 
σ'ίμονα, acc. sing, per Aphcsresin pro hxr 

μονά, ab α'ίμων pro }>α'ιμων, sciens. 
α\μοπ'οτγ,ς, a. i, sanguinarius, sanguinarius 
serpens, Gl. V. idem quod α'ιματοπ'οτ'κ. 
αΐμοπτυϊχος, υ), ov, sanguinem exspuens. 

Ex αϊμα, et πτύω, exspuo. 
αϊμοξίω, idem quod χίμορροίω. Man. 
αιμορραγία, ω, f. ήσω, sanguinem eiFundo, 

vel emittO. Ex αϊμα, et ργ,γνυμι. 
χΊμορρχγτ,ς, ίος, β χχ) '-i> sanguinis erup- 
tione oppressus, sanguinem stillans, 
Soph. Phil. 825. 
αιμορραγία, χς, 'h, sanguinis eruptio. 
αιμορραγικός, y„ ov, idem quod χ'ιμορρχ- 

γίΐς. 
αΊμόρραντος, u, ό χα) Ϋι, sanguine consper- 

sus. Ex αϊμα, et ρχντος, adspersus. 
aluoppoioj, et α'ιμοξίω, ω, f. χσω, sanguinis 
prcfluvio laboro. Τυνη α'ιμορροΐίσα, Mat. 
9,20. Ex αϊμα, et poo;,'fluzus. 
αίμορροία, ας, »j, fluxus sanguinis, sanguinis 

pro'fiuvium. 
αΐμορρόϊς, ί'δος, *ι, haemorrhois, sanguinis 
fluxus, sc. per venas ani ; (2) genus 
quoddam serpentum. 
α'ι^μορροίχος, η, ov, idem quod 
αϊ μόρρίος, conir. α'ιμίρρας, a, e xa) i\, pro- 
iluvio sanguinis laborans ; (2) ή femina 
menstruum patiens. Ex αϊμα, et ρίω• 
α'ιμορροώ^Υΐς, ίς, idem. 
χΐμορρυγχία, χς, ή, rostri cruentatio. Ex 

αϊμα, et ρύγχος, rostrum, 
χ'ι μοξ υγχία, ας, ή, idem et ex iisd. 
αϊμος, u, ό, locus arboribus densus, dumu.-\ 

Ab χϊμχ. ^ . 

αιμοσταγές, Ις, sanguine stillans. Ab αϊ- 
μα, et στάζω, stillo. 
αΐμόσταγμχ, τος, το, stillatio sanguinis. 
χ'ιμοφόζος, α, ό χχ) νι, sanguinem metuens ; 
(2) metuens sanguinis missionem. Ex. 
χϊμχ, et φόζος, metus. 
αίμοφόςυχτο;,^*, ό χαιΫι, sanguine inquina- 

tus. Ex αϊμ,χ, et φοξίιστω, polluo. ^ 
αίμ,όφυξτος, u, ό χχ) ή, idem quod χίματό- 

φυξτος. 
ΛιμοχαξΥ,ς, ίος, ό χα) Ϋι, idem quod α'ιμχτο.- 

χχζΥ,ς. -, ν , 

χιμοχξοος, contr. χιμοχξνς, ν, ο χαι υ„ san- 
guineo colore infectus. Ex χϊμχ, et 
χξόχ. 
χιμόω, idem quod χΊμχτόω, Hes. 
χ'ιμΰλα,αάυ. blande, &c. Hes. Aba'^oXo;. 
ασυλία, ας, Ϋι, festivitas, lepor Ab eod. 
αίμυλιος, n, b χα) Ϋι, idem quod χίμυλος. 
χ'ιμίιλλο), decipio. Ab χΐμύλος. 
χ'ιμυλομΫιτ'/ις, ν, ό, blanditiarum auctor, 

Horn. M. 

ΑΊΜΫΆ02, a, b χα) Ϋ,, blandus, festivus, 

lepidus, affabilis; (2) illiciens, blandi- 

tiis decipiens. 

χ'ιμωΐίω, Si, i. Ϋ]σω, dentibus stupeo, lie- 

besco, sc. ex acidis aut acerbis cibis, Em. 

. (2) dentium dolore adficior; (3) obsupeo. 

Ex χϊμχ, et β'δ»ί, dens. 
χιμ,ώ^Υΐς, ίος, b χχ) Ϋι, sanguine suffusus, 
aut mistus; (2)^ sanguineus, sanguine 
praeditus. Ab χϊμχ. 
χ'ιμωΐίχ, χς, ϋ,, dentium dolor, stupor. Ex 

χϊμχ, et β'δέί, dens, 
χιμωΐιχσμος, 5, e, idemet ex iisdem. 
χιμω&ιάω, idem quod χ'ιμωΐίω. 
χιμων, όνος, b χα) Ϋ>, U- 5, 49. peritus, gna- 
rus, Hes. (2) cruentus. Vol pro δαίμων, 
peritus, vel ab dsT^.», sanguis, 
α'ιμωτος, 5, b χα) Ϋι, idem quod χΊματωτός- 
alvx, infeliciter, graviter, malo fato, 1/. 1, 

414 • 
xivx), graves, nom. pi. f. g. ab αίνος, Ϋι, όν. 
α'ιν&είτΥΐς, n, b, cujus virtus gravis est et 

perniciosa, II. 16, 31. Ex χΐνος, infelix, 

et άξίτΫ,, virtus. 



AIN 



ΑΙΟ 



A IP 



Ain/i*, Ion . ab Ai> i/«r, Poer. pro Aiyias, 

1L 5, 534. 
iriru-n, contr. pro alvh-n, ab */\iai, laudo. 
αϊνίσία, ας, %, consilium, cohortatio, in- 

stinctus. Ab α'ίνισις. Unde 
αΊνίσϊμος, α, e hoc.) i, laudabilis, laude dig- 

nus. 
αΐνίσις, tus, y, laudatio ; laus, Gl. V. (2) 

adsensus. Ab αΐνίω, laudo. 
αΊνίτν,ς, χ, i, laudator. 
αΐνίτος, s. e, laudabilis, laude dignus. 
etiviv, ω, f. re-aj. vel iVaj, laudo ; 0£) appro- 

bo, comprobo ; (3) adsentior ; (4) renuo, 

recuso. ΑΊνίω σι προθυμίας' σοι, assen- 

tior. ΑΙνοίν,ς γάξ αν τά rjcrh' ΐπγ/, Soph. 

Aj. 526. 'Αλλ' fivir' avhe) !τάντ«, Eur. 

Med. 1160. "Α h γ,,νίσάς μοι Ριξιάς Ίμγ.ς 

3-ιγών, ταΰτά μοι πράζον, promisisti, 

Soph. Phil. 1388. Ab αΤνος. 
α'ίνγ,, γ,ς, r), laus. Ab αΤνος. 
αίνγβίστος, s. αΊνόθιστος, «ν, precibus non 

facile placandus, Hes. Ex mho;, et S-ie- 

σομαι, colo. 
aiv*}<r' pro tt'iy/jtri, et hoc Ion. pro γνγ,σι, ab 

ai'via;. 
Λίντ,α-η, gravibus, dat. pi. Jo», cum ν 1ρ=λ». 

pro αΙναΊς, quod ab ahig. 
αινΫ,σσίΐα, laudaverim, 1. sing. a. 1. opt. 

act. ^o/. et Poei. pro αΊνί,σαιμι, a verbo 

αΐνίω. 
αίνιγμα, ατός, το, aenigma, obscurus ser- 

mo ; (2) occulta significatio alicujus rei, 

Gl. V. quasstio, prodigium. Ab αΊνίσ- 

βτομαι• 
αΐνιγμ&τίξομαι, amigmatice loquor, ob- 

scuro sermone utor. Ab αίνιγμα- Unde 
α'ινιγμχτιστΥ.ς, S, e, sermone inigmatico 

utens. 
αΊνιγυ^ατω&ν,ς, ίος, ο χα) v„ apnigmatieus 

ashigmatice dictus vel scriptus ; (2) ob- 
scurus. Gl. V. monstrosus. Α\>α'ί>ιγμ.α. 
α'ινιγματωίως, adv. aenigmatice, per aenig- 

mata. 
α'ινιγμος, a, e, idem quod αίνιγμα* 
alviZouai, f ίσ -iuxi, laudo, admiror ; II. 

13, 374. (2) obscure signifieo. Ab etftes- 
κ'ινιχτΥ,ξΐβς, χ, ό χ) r r aenigmaticus, obscure 

diCtUS. Ab αΊνίξομαι. 

αΊνιχτΥ,ξίως, adv. aen'igniatice, obscure. 

αΐνιχτός, y„ ov, senigmaticus, obscurus. Ab 

αΊνίσσομχι, vel αίνίττομχι, £ ίξομαι, ob- 
scure signifieo, occiilte, s. aenigmatice 
innuo ; (2) alludu ad aliquid etiam sensu 
reprehendendi et irridendi, Ϋ,νίξατο ά%α ό 
"2,ιμωνί^γ,ς ποίΥ,τιχως το Ζιχαίον e (iyj, 
Plat, de Rep. 1. Ab αίνος, oratio ob- 
scum. 

βύνοζάχχίυτος, χ, ο χα) r>, graviter bacch. 
ans; (2) horribili furore percitus. Ex 
αίνος, gravis, et βαχχίύω, bacchor. 

αινοζίας, Ion. α'ινοζίγ,ς, χ, ό, immani robore 
et vi praeditus ; (2) fortis, strenuus. Ex 
etlvi;, et βία. 

tthoy&uAs* ». β χα) ή, infeliei, item incesto 
matrimonio junctus ; (21 adulter, furti- 
vis amoribus deditus. Ex ahos, infrfix, 
et γάμος, nuptiee. 

αινογίνίθ?.οΐ, ev, in nativitate miser, Man. 

αϊνογίναος, », ο χα) ■/■„ terribiles malas ha- 
bensj (2) terribilis, sasvus. Ex altos, 
terribilis, et γίναον, mentum. 

ahotOTiiea, ας, r„ dirorum malorum da- 
trix. Ex αίνος, horribilis, et Ss'te/**, da- 
trix. 

αϊνόθίν, adv. a re gravi ; U. 7, 97. Ab a/- 

αινόθξνπτος, a, ό χα) fit quern male decent 
deliciae ; (2) perdite delicatus, valde mol- 
lis, luxu diffluens. Ex αίνος, et 3-garr*- 
μαι. 

αϊνολαμτΥ,ς, \ς, terribiliter fulgens. 

αϊνόλίατξος, ν, et α'ινολίχϊ,ς, Ις, ο χα) η, 
idem quod αΐνίγαμος. 

αϊνολίτης, α, ό, horrendum in modum per- 
ditus ; (2} grave exitium inferens. Ex 
αίνος, horril/ilii, et ίλλνμι. perdo. 

aho' /.ίων, οντος, ό. sarvus ac formidabilis leo. 
Ex α'ινος, horribilis, et λίων, leo. 

αΊνόκοχος, u, 6, horrendus ac saevus lupus. 
Ex αίνος, et λΟχις. lupus. 

αΙνομανΥ,ς- Ίος, Ό χα.) r„ gravi et immani fu- 
rore percitus. Ex αίνος, et μαίνομαι. 

αΐνόμοξος, n, ό χα) ■>„ infelix, miserandus, 
gravi cum fortuna conflictans. Ex αί- 
νος, gravis, et μόξος, /atmn, infortunium. 

αινοπαθϊς, ίος, ό χα) r„ gravia patiens. Ex 
αίνος, gravis, et πάσχω, patior. 

Αίνκτΰξΐς, exitiosus Paris, Eur. Hee, 945. 

*ι>«τ&τνΐζ, ίξος, parens infelix. 



αϊνθ!τί?.ωξί;, u, ό χα) r,, valde moiiStroSUS, 

immanis. Ex αίνος, et πίκωξος. 
«}νοπλ'>,ξ, ΐ,γος, Ό λ, η, graviter percutiens. 

Ex αίνος, et πλήττω, percutio. 
αινότοτμος, ον, infelix, sasvi fati homo. 
AMINOS, m ό, apologus, fabula; (2) pro- 

verbium, item dictum quodllbet ; (3) 

adsensio ; (4) laus, oratio laudatoria, 

collaudatio. 
ΑΊΝΟ Σ, y„ ov, gravis ; (2) horribilis. hor- 
rendus, terribilis; (3) malus, infelix j 

^4; vehemens. 
αΐνότν,ς, ν,τος, τ,, gravitas. Ab αϊνός. 
αϊνοτόχΐια, ας. sf, quae male peperit, mater 

infelix, Mosch. Id. 4-, 27. Ab «/voj, et 

t'ixtoj. 
αΐνοτόχος. u, -h, cum gravi dolore pariens, 

vel infeliciter, h. e. malos, vel infelices 

liberos pariens. Ex iisd. 
αινοτύξαννος, a, β, gravis, horrendus tyran- 

nus, Steph. 
αϊνούνταν, gen. plur. part. pra?s•. act. contr. 

pro αΊνίόντων, a verbo ahiu, laudo. 
A'lN-fMAI, capio, aufero j II. 4, 531. 

Hesiod. 'Act. 41. 
αΐνως, adv. graviter; (2) horrende; (3) 

valde. 
A'lS, αΊγος, r„ vel Ό, capra, caper; (2) 

signum' coeleste. 
ail•,, ίχος, -> t . motus violentus, impetus fluc- 

tus. Ab αίσσο), ruo. 
ά'ί'ξας, nom. s. part. a. 1. act. verbi αΐσσω- 
αΐξ'ιν, caprzs, dat. plur. cum ν ιφίλχ. ab 

ai&untis, ίως, β, caprarum emptor, Suid. 

Ex a/|, et άινίομαι, emo. 
άΐοιο-α, audienst part. Dor. pro atutra, ab 

άϊαι. 
αιολάω, ω, vagor, erro. Ab αΐόλος, varius. 
αίολίω, u, f! ν,σω, vario, variego ; (2) verto, 

volvo. Ab αΐόλος. 
Αίολος, Poet, pro Αΐολ)ς, tio;, i, JEelia. 
αΐολίας, n, i, nomen piscis, coracinus, Ath. 
AloXiha, AZoliam, ace. sing, ab Α/βλ/?. 
αίολίζω,- f. ίσω. vario, variego ; (2J versute 

ago ; (3) jEoIum more loquor. Ab eod. 
αΙόλλΛ). idem quod αϊολάα. "Or οα,ςακις 

αιόλλονται, mutant colorem, Bedod. 

Άο-τ'. 399. 
αΊολόξαλος, u, Ό ■% r„ varius et versutus in 

consiliis. Ex αιό?.ος, et βουλή, consi- 
lium. 
α'ίολοΖζ,όντΥ,ς, Dor. αίολοζεόντας, qui velo- 

cia tonitura excitat, R. Ex αΐόλος, et 

βξοντή- 
αίολόΰϋξος, n, β χα) r s , versicolorem cervi- 

cem habens. Ab αΐόλος, et fe*g$, cervix, 
α'ιολόΐιζμ,ος, n, Ό χ, r,, variam habens cutem 



s. pellem. ^ Ex αίολος, et Ζίζμα. 
ΐίολόΰιχτος, ό κ. ν„ Epith. sohs. Εχ«/βλβί, 

et Vixoi.jacio. 
αΊολόΰωοαν, α, το, donum varium, ex varus 

rebus constans. Ao. 
αίολόίωξος, α, ό χ) ί, varia donans. ΈχαΊό• 

λος, et Ιωξον, donum. 
α'ιολοθώξηξ, ν,χος, ο χ\ i, vario thorace in- 

dutus. Ex αΊόλοςΧ et Β-ώξ.αξ, thorax. 
αϊολομν-,τ'/;ς, u, β, Dor. α'ιολοΐίϊτας, varius 

consiliis, astutus. Ex αιόλος, et μτΐτις, 

consilium, 
αίολομϊίτις, ή, callida. 
α'ιολομϊτξ^, α, ό, qui mitram varie orna- 

tam gerit, mitram variegatam habens, 

II. 5, 707. Ex αΊόλος, et μίτςα. mitra. 
α'ιολόμοξφος, u, ο χα) r„ multiformis. Ex 

αΊόλος, et μοξφ^, forma, 
α'ιολόνατος, v. ό κ] h, variegatum tergum 

habens. Ex αΊόλος, et νωτον, tergum. 
αΊολοτάλν,ς, ου, Ό, variis luctse generibus 

versatus, Man. Ex αΊόλος, et πάλ•*. 
αΊολόπωλος, «, ό χα) r h, velocem equum ha- 
bens vel maculosum ; (2] bene equitans, 

II. 3, 185. Ex αΊόλος, et πώλος, pullus 

equinus. 
Α'ΙΟ'ΛΟΣ, η, ev, varius, variegatus; (2) 

multiplex, hnplicitus ; (3) velox; (4) 

Subst. species scari piscis. 
Α'ίολος, n, b, ^olus, Deus ventorum. 
αΊολοσχόπος, ov, varie speculans, Na%. 
αΊολόο-τομος, χ, ό κ, r h, habens os varium ; 

(2) ambiguus, obscurus, perplexa lo- 

quens. Ex αΊόλος, et ο-τόμ,α, os. 
αΊολόφΐ,λος, ev, diversi generis, s. ex alia tri- 

bu, Opp. Α φΰλον. 
αΊολόφωνος, α, ό χ. ή, varie sonans, variam 

vocem edens. "Ex αΊόλος, et φωνν,. vox. 
αΊολοχαίτνς, n, Ό, varium capillum habens. 

Ex αΊόλος, et χαίτχ, capiUus, coma, 
aiov, 'mp. ind. act. Ion. pro iji'ev, ab α'ίω. 
( 18 ) 



Α'ΙΟΝΑΏ, ω, f. ί,σω, adspergo, perfundo, 

irrigo. Έλαίω aiovar, Gal. Hinc 
αΊόν%μα, τος, το, humectatio, adspersio, ir- 

rigatio, Dio Cass. 55, 17. 
αΊόνψις, ίως, r : , perfusio. Ab αΊονάω. 
aWiiav, acc. sing. f. g. ab αΐτΰς. 
αΊπιινός, •>„ ov. excelsus, in edito loco posi- 

tus, R. 2, 573. Ab ahl ; , altus. 
αϊτίξ, adv. ubi, Dor. pro r t ~te. 
αίπν,ας, ν^σ-σα. r,sv, altus. Ab αιπυς• 
αΐπολίω, ω, f. %σω. sum pastor caprarum ; 

(2) versor inter capras. A< hi τ/ λγ,ς μ* 

χα) αυτόν αμ αΊπολίοντα ΰιΰάξ,αι, Theoc. 

Id. 8, 85. Ab αϊξ, capra, et πολίω, ver- 
sor. 
αΊπολιζος, *i, ov, caprariis usitatus, utihs ; 

(2) pastoritias vita? deditus. Ab αΊπόλος. 
αΊπόλιον, ft, τό. grex caprarum. Ab eod. 
αΊπόλος, a, h, caprarius, pastor caprarum, 

II. 2, 474. Ex all, capra, et πολίω. 
afire?, ίος, τβ, altitudo, celsitas ; ;2) cacu- 

men montis ; (3) labor. Ab αίπυς, altus. 
αϊτός, r„ ov, altus. Ab α!πυς• 
άΐπτω, valde noceo. Ab a int. et littuy 

noceo. 
α'ιτύϊμητος, ν, ο χα) r,, alte StrUCtUS. Ex 

αίτυς, et ΰομίω. cedifico, exstruo. 
αΊπύχίξως. ω. ό κ. ή, cornuaalta gerens. Ex 

αίπυς, et χίξας, cornu. 
αΊ'τυμ.Ϋ,τν,ς, α, ό, consilia alta capiens, alta 

appetens ; (2) prudens, caihdus ; (3) 

grandiloquus. Ex αίπυς, et μϊτκ, con- 
silium, 
αΐπΰνωτος, ν, ό χα) %. altus, excelsus. Ε- 

pith urbis in alti montis dorso sita». 

Ex αιτυς, et νωτον, tergum. 
α1πυπλ&ν>.ς, ϊς• in summo errans, Man. Ex 

ahl•;, et πλάνν,ς. 
ΑΊΠΥ' 2, ε7«, u, altus, excelsus, in alto 

ptfsitu?, II. 2, 538. (2) gravis; (3) in- 

gens ; (4) difiicilis. 
αΊτίτιος, ία, ιον, altus. Ab αίπυς• 
A 5 "! PA, ας, r„ malleus ; (2) securis ; (3) lo- 

lium, graminis genus, Angl. Darnel. 
α'ίξας, nom. s. a. 1 part. act. ab eug«. 
ciiia, capiebat, 3. sing. imp. ind act Ion. 

pro yen, a ve*rbo αΐξίω, capio. 
αΐξίθίώτι, capti sint, Ion. pro αΐξίθωσι, ab 

eodem. 
αΐξίϋν, captus est, S. sing. a. 1. hid. pass. 

Ion. pro faith,. 
αΐξίθίσομαΐ.' capiar, f. 1. ind. pass. 
αΙξίθ'/ί~ι, capiaris, 2. sing. a. 1. imperat, 

pass. 
αΙξίΤ. 3. s. praes. ind. act. contr. pro at/jstu 
αί'ξίία-βα;, contr. pro αίξί'ΰ-θχι, a verbo eod. 
αίςιο-ιαζχίω, ω, f. ν,σω, sum auctor secta?. 

Ab 
αϊξίο-ιάξχν,ς, α, ό, secta? auctor ac caput. 

Ex οίΊξίο-α, et άξχος, princeps. 
αίξίο-ίαξχος, α, ό, idem et ex iisd. 
αίξίο-ιμαχος, u, ο χα) r„ haereseos, s. sectas 

propugnator, qui pro secta pugnat ; (2) 

qui sectas impugnat. Ex άί^σις , et μά- 
χομαι, pugno. 
αΐξίο-ΐμος, α, ό χα) ί, qui capi potest, cap» 

aptus. Ab 
αΐξ'.ο-ις, ίως, 'h, expugnatio ,• (2) optio, elec- 

tio ; (3) conditio ; (4) animus, voluntas, 

propositum.; (5) secta, dogma ; (6) in- 

stitutum, vitaj ratio. Ab αΐξίω, capio, 

eligo. 
αΐξίο-ιώτ'/,ς, a, i, hsreticus. Ab eod. 
αΐξίσιωτις, ιΰος, %, haeretica. Ab αΙςίοΊωπ-,ς. 
αΐξίτίος, ία, ίον, ehgendus. Ab αΐξίτός. 
αΊοίτΥ,ς, ν. β, elector. Ab αίςίω. 
αίξίτιίΤ, eliget, 3. sing. f. 1. ind. act. Att. 

pro αΐξίτίτίΐ, a verbo seq. 
αΐξίτίζω^ΐ. ίσω, eligo, deligo, optabiledu- 

co, amplector; (2; sectae ha?reticorum 

adhaereo; (3) amo, Ν. Τ. 'Εξίλίξατβ 

Κύζιος ty,v Ί,ιων. ηξίτίσατο αίτν,ν, PsaL 

132, 13. Ab αϊξίσις. 
αΐξίτις, ι$ος, ή. electrix. Ab αΐξίτζί• 
αΊξίτιστΥ,ς, S, ό, qui sectam ahquam susce- 

pit ; (2) sectator, etiam in politicis. Ab 

αΐξίτίζω. 
αΐξΐτός, aj, ov, ehgendus pra? aliis, optabihs, 

expetendus ; (2) electus, delectus, crea- 

tUS ; αΐξίτώτίοον, potius. Ab αΐξίω• 
α'ίξίυ, 2. s. pr. imp. med. Dor. pro a'i°u, ab 

α'ίξω 
Α'ΙΡΕ'Ω, Ζ, f. ίσω, capio, prehendo, cor- 

ripio, invado, occupo; '2; deturbo, e- 

verto ; (3) expugno, subigo ; (4) vinco, 

obtineo, teneo ; φ) convinco et damuo; 

(6) interficio, tollo ; (7) perdo ahquem. 

Et α14ομαι adhuc ; (8) capesso, ehgo ; 

(9) antepono, pluris facio ; (10) volo ; 



ΑΙΣ 

(11) ophior, censeo; (12) eectam aliquam 
consector; ^ργ,μίνοι, optati, Gl. V. p. 
pass, part. Άΐξίϊν ty,v άξχγ,ν, νόλιν' rviv 
ΐίχνιν, γξάφγ,ν, vincere judicio ; τ/ srotga 
τίνος " αΐξΐι αΰτον τα Ζγ,μόσια γξάμματα, 
reum peragunt; αΐξίΐσθαι υτνον, σιτον 
ΰντι πάντων τβ χαλον, πόλ'-μον πξο ιΊξνινΫ.ς, 
ζωΫ,ν &ανάτχ, malle ; iTt τγ,ν άρχΫ,ν, eli- 
gere ; αίξ<Μς αξχγ,ν. evectus ad. Τον 
Ιμον ίΤλον βίον πξοδοτον, prodiderunt, 
Soph. El. 209- ΤίόΗω της νίοδμγ,τν χόξγ,ς 
etieyj. Eur. Med. 623. 

««V?» • ceperit, vel capiat, 3. sing, press, con- 
junct, act contr. ριοαϊβίτι, a verbo αΐξίω 

ούξ*ισιτΐίχγ.ς. to;, Ό χα) yj, murorum urbis 
expugnator. Ex αΐξίω, capio, et τΰχος, 
murus. 

α!ξγσω. capiam, f. 1. ind. act verbi αΐξίω. 

α'ιριχος, it, ov, loliaceus. Ab a\a, lohum. 

αίρϊνος, ivr„ ivov, idem et ab eod. 

αΐξό -rivov, u, to, cribrum, Etym. Ex α'ξω, 
tollo, et χίνβς, sordes. 

i'teos, », «5, miser, cui infeliciter nomen Iri 
mditum. Ex a notante xaxov, et ^Ιξος, 
Irus. 

αΊξίμ^α, contr. pro αΐξΐόιαθα, ab αΐξίω. 

ΑΊΡΩ, f. d°v. ρ γ,ξχα. tollo, attollo, sur- 
sum tollo, eveho ; l 2) augeo, amplifico ; 
(3) capio, sumo ; (4 1 tollo e medio, in- 
terficio, subverto ; (5) proficiscor, abeo ; 
sic et α'ίξομοίΐ, med. (6 erigo; (7'porto, 
gesto; ^8) suscipio, aggredior ; (9) fero. 

. reporto ; (10) occido. A'Ipuv φοοτίον fari 
των ωμών• χλίος, S. δόξαν, &άξσος" ναυν, 
solvere ; ίίγκον, superbire ; τξατίζας. ap- 
ponere; χΰξας. supplicis ritu extendere; 
α'ίξίσθκι όίχας ταξα των φονίυσάντοιν, φν- 
γγ,ν, μισθον, πόλιμον, κίνδυνον' άξθύς tit 
ν\>ος, ran ίΚτίσι. 

κΐξώοΎ,ί. toe, Ό γ* ή, lolio plenus, sive lolio 
permixtus, loliaceus. Ab αΤξχ, loliam. 

ΆΊς. ώος, ό. orcus, Pluto, II. 1, 3. (2) im- 
becillis; (8) invisibilis, qui non videtur. 
Vel pro ΰ.ΐ2γ,ς, vel ex a priv. et IV, vir- 
tus. Vel ex a. priv. et ι'ίΒω, video. 

«Ts, dat. pi f. g. art. postpos. ab ος, qui. 

A^IZA, us, 17, Parca, fati prases; (2) fa 
turn ; (3) sors ; (4) pars, portio ; (5) in- 
sania ; (6) aevum, vita, II. 1, 416. Servit 
etiam periphrasi. ut, 'ήματος αΤσα, dies, 
Apoll. Rhod. 4, 961. 'άπίίος αΐσα, spes, 
Od. 19. 84. 

A"I2AK02, u, 6, ramus lauri vel myrti, 
Hes. Etym. 

ΑΊ2ΑΆΩΝ. ό, ssalo, accipitris species. 

ιΐσιϋμχι, canam. 1. sing. f. 1. ind. med. 
Dor^ pro άσουμαι, et hoc pro ασομαι, 
ab α.%ω 

Α'ΙΧΘΑ'ΝΟΜΑΙ, f. αϊσθήσομαι, sentio, 
propHe sensu corporis ; (2) audio ; (3) 
sentio sensu quolibet ; (4) mente perci- 
pio, intelligo, cognosco ; (5) scio ; γ,σθό- 
μην, sensi, a. 2. γσβγ,μαι, sensi, p. pass. 
Αισίΐάνίσθαι ^υχΐ,ς. ΧξχυγΫ,ς, φωνής• τγ 
axor,' τον ψόφον, φωνΫ,ν, πίξι τίνος. Πβλ- 
λά? μ\ν B -ξγ,νων ωδας, toWcls Ss ά.ντγ,ξίις 
$ο-θον. Soph. Εί. 88. Έτύ t^os a.v'Seos 
'νχήίτ Ϋ,ΙιχΥΐμίνΥ,ν, laedi, Eurip. Med. 26. 

»Υο•θγ : μΜ, cltos, το, sensio, ipse sentiendi 

actus. Ab α.]οτθά.νομΜ(. 
ttio-UY.o-is, ίως, *j. sensus ; (2) sensio, sen- 

tiendi actio vel passio ; (3^ cognitio, no- 

titia, intelligentia. Ab eod. 
uio -θγιτγ,ξΐον. if, το, sentiendi instrumentum; 

(2) domicilium sensus ; (3) intelligendi et 

judicandi facultas, Gl V. ot,ltrQY,rr,ptos, 

sensificus. Ab etio-9r,TO;. 
etio-eijTixos, y„ ov, sentiendi vim habens, 

sensu praeditus; (2) qui sentiri potest, 

qui in sensus cadit. Ab eod. 
κ'ο•θγ,τικως, adv. sensibiliter, ut sentias. 
<χ.1σθγ,τοί, 'h> ov, sensibilis, qui sensu percipi 

potest. Ab οΰο-θάνομκι. 
alo-fl^ToJs, adv. sensibiliter, ita ut sensu 

percipiatur. Ab «iV^re?. 
αισθοιντο, 3. pi. a. 2. opt. med. v. otio -θά- 

νομα.1- 
clto-L•, audio ; (9.) e^spiro. Aura? ό S-y- 

μον uh(k χα) Ϋ,;νγίν, II. 20, 403. Ab 

ec'loj, audio, vel α,ω,βο. 
uio-l&v, gen. pi. Dor. pro οϋούων, ab ousiot, 

fem ab ct'lriosifaustus. 
ui<r'tY,o-i, faustis, dat. plur. Ion. pro «/- 

dons• 
ultnulcL, ois, 'h' divinatio, vaticinium ; (2) 

onkium, quod decet. Ab «Γβ -ec. Unde 
οΧημος, ν, ό κ, ή, fatalis, II. 8, 72. (2) de- 
cern ; (3) bunus, utilis, II. 6, 62. 
ΑΊΣ1ΜΟΏ, u, f. w<rw, insurno, impendo, 



A IS 

χ'ιο•οντ»ι, canent, pro α,ο-οντχι, 5 pL f. 1. 
ind. med. verbi aloi,'cano. 

οιΊσ-ιο-τοιω, obsecurido, secundo, prospere 
facio, Gl. Υ. et'10 -ιο^οΐΥ,θγ,οΊτα.ι, prospera- 
bitur, Gl. V. i. 1. pass. Ex a'itrtos, et 
ποια. 

αίσιος, u, ό χα) ή, et /«, tov, faustu-", auspi- 
catus, fortimatus, prosper, secundus. 
Ab otTe-ct.fatum. 

αΊίτιόω, ω, f. ώσω. auspicatum, s*. faustum 
reddo; (2) auspicium accipio. ΑΊο-ιού- 
μίνοι το χωξίον. ΑΙσ-ιονμαι, faustum 
credo seu existimo. Ab uttrios- 

οιιο-ίως, adv. fauste, auspicate, prospere; 
(2) decenter. 

i't'e-os, y,, ov, ina?qualis, impar. 

ouo-o-ovTo, 3. pi. imperf. ind. med. verbi 

Άΐ Λ 22Ω. vel αίίττω, ί Ιω, ruo, cum im- 
petu feror, ingruo, irriio; (2) erumpo, 
piBsilio ; v 3 festino ; (4) vagor ; (5) im- 
pellor. Ά'ί'ιππιν χα,τ ίχνος, τοίς οτλοις, 
ίτί τίνα. Άμφι hi χαιτ/χι ωμοις αίσσον 
τα/, //. 6, 510. aor. 1. Χιζα, vel γξκ, ve- 
lut ab α'ίσο-ω• 

alo -τγ,ξ, Υ,ξος, ϋ„ torris, titio ; (2) qui incen- 
dit. Ab α'ίθω, uro. 

α,'ί'ο-τος, χ, ό χα) Ϋι, de quo nihil sciri potest; 
obscurus, incertus, II. 14, 258. (2) qui 
quod de medio sublatus est, ideo conspici 
nusquam potest, Em. Ex a priv. et 
ίο•γ,μι, scio. 

αίσ-τοω, ω. f. ώτω, memoriam alicujus abo- 
leo; (2) deleo, simpliciter. 2u γα,ρμον 
ίτατξίν ΥΪ'ϊστοιτας ΰόξΐ. Soph. Aj 51ο. (3) 
interimo ; (4) irritum reddo. Ex iisd. 

χίστώθΥ,ν, a. 1. ind. pass. Ion. pro ηίο-τώθην, 
ab αίστ'οω, Od. 10, 259. 

α'ίστωο, οξβς. ό χα) %, imperitus, inscius, 
ignarus. Ex « priv. et ίο-τωξ, peritus. 

alo~uYTv,e, ν,ξος, β. adolescens valde robus- 
tus, II. 24, 347. βασ-ιλιχος νέος, Schol. 
(2) decens, moderatus; (3) pastor; (4) 
qui facile hue illucve movetur. Ex a in- 
tens. et ο-ΰω, ruo, vel ab αΊσα, officium, 
vel ab αϊο-β-ω, ruo. 

α\σΖγ,τγ,ς, S, ό, idem et ex iisd. Aio-vyityj 
est etiam nom. propr. virL 

αισνλοίξγος, ov, ό y^ Ϋι, qui nefaria perpe- 
trat Ex α'ίσυλος, et ίξγον, opus. 

A"12"fA02, ου, ό χα) ή, vel αίτνλος, ύλ•η, 
υλον, iniquus, nefarius, injustus, flagi- 
tiosus, II 5. 503. 

ΑΊ2ΥΜΝΑΏ, ω, f. fat», regno, impero. 
"Οί αίνυμνα χθονος, Eurip. Med. 19. 

alo -υμνγ,τίΐα, as, ■>,. regia potestas per elec- 
tionem alicui data. Ab alo -υμνΫ,τγ,ς. 

α1ο-νμνγ)τγ,ξ, Υ,ξος, ό, certaminis praeses et 
curator; (2) rex._ Ab α'ισυμνάω. 

αισυμνΫ,τΥ,ς, ου, ο, idem et ab eod. Od. 8, 

αίσυμννιτις, ιο~ος, n, regina. 
α'ίνχίοΊ, dat. plur. ab αΐο-χος, ιος. 
α'ίσχισις, ιος, i\, dedecoratio. Ab 
α\σχίω, ω, f. ί/τω, dedecoro, infamo. Ab 

aio -χος, turpitude. 
α'ίτχιστος, νι, ov, turpissimus ; α\σχίων, tur- 

pior. Ab αισχρός- 
^"12X02, ιος. τό, turpitudo, fceditas, de- 

formitas ; (2) probrum, dedecus, infa- 

mia. 
αισχξχνίξάποΰα, famosa mancipia, Gl. V. 

Ex αΐσχξός et άνίξάποΐον, mancipium. 
α'ισχξίόμυθος, ov, idem quod 
α'ισχξίορρΫ,μων, vid αισχ^ορόΫ,μοιν, Man. 
αίσχξίόφΥ,μος, ov, turpis iamaj. Ex αΐσχ.ξος, 

et φίμη. 
α'ισχξν,μων, όνος, ό ^ Ϋι, turpis. Ab α'σχξός. 
αίσχξόζ.ος, ov, turpiter vivens, Sibyl, 
αίσχξογίλως, ωτος, Ό, turpiter ridiculus, 

α'σχξοΰιΰά.χτΥς, n, ό, turpium magister, id. 
α,Ισχξοίτίω, turpia loquor, Steph. 
αίσχροίτ',,ς. ίος. ό χ. Ϋι, qui turpia loquitur. 

Ex αισχξος, turpis, et \-χος, verbutn. 
αισχξοίξγίω, ω, turpiter ago. Ex αισχρός, 

et ίξγον. opus, 
αισχξύχ'ξΰίιχ, et αίσχζοχιςϊίία, ας, ϋ„ turpis 

quEestus studium. Ex αίσχξος, et κίςίος, 

lucrum, 
αίσχξοχίξίίω, ω, f. Ϋ,σω, turpiter lucrum fa- 
cio. 
α'ισχΡοχίξΖΫ.ς, ίος, ο χα) υ), deditus turpi lu- 

cro, turpis lucri cupidus. Gl. V. turpi- 

lucris. 
αίσχξοχ'.ξΐ^, adv. cum turpi lucro, fa- 

ciendo turpe lucrum, turpiter adsectato 

lucro, studio turpis lucri. 
α'ισχξβλογίω, ω, f. Ϋ,σαι, foeda loquor. 
αίσχρολογί», ας, ϋ„ turpiloquium, turpi. 



AIT 

tudo verborum, sermo turpis et obscos- 

nus ; 12) maledicentia fceda, exprobratio 

rerum foedarura, Em. 
a\ffxpo\iyos, ου, ο Y t Ϋι, turpiloquus, turpia 

loquens, obsccenus. Ex αΐσχξος, et λβ- 

γος. 
αισχξόμΥ,τις, turpia consilia capiens, ad 

foeda consilia descendens. 
αίσχξομ,ϋΰίω, fceda s. turpia loquor. 
α'ισχξό-Ύίτλος, ov, turpiter vestitus, Diosc. 

Α τέίτλβν. 
α'ισχξοτοιίω, ω, f. Ϋ,σω, turpia (imprimis in 

venere) facio. Ex αίσχοΐς. et τοάω. 
χίσχροτοίί'χ, ας, ϋι, foeda actio, turpe et fla- 

gitiosum facinus. Ab 
αΊσχξοτοιος, ου, Ό χα) ή, turpia perpetrans ; 

(2) fcedus ; (3) fellator, Mart, obsccenus. 
χΐσχζοτξαγίω, ω, f. Ϋ,σω. turpia ago. Ex 

α'ισχξος, et ττξάττω. Hinc 
αίσχροτοαγία, ας, Ϋ\, turpis actio. 
αίσχξοτξόσωτος, ό χα) Ϋι, fcedus ore, vultu, 

facie. 
α!σχξορρ\ΐΜ>σύν/ι, νις, Ϋι, turpiloquium, fceda 

et turpis oratio. Ab 
χ'ισχξ',ρρΫ,μων, όνος, ό >% Ϋι, turpiloquus, fceda 

loquens. Ex αΐσχξος, et ρΫ,μα, verbum. 
αισχρός, a. ov, turpis, fcedus, aeformis; (2) 

iiihonestus, probrosus. Compar. αίσχρ•»• 

τiξ0s. et αίσχίων. Superlat. α\σχΡΟτατος% 

et αίσχιστος, turpissimus, fceaissimus. 

Αισχών φαίνίσθαι, turpe visu. Ab «Γβ-χβί• 
α'ισγξότγις, γ\τος, Ϋι, turpitudo, fceditas, ob- 

se'eenitas, dedecus. Ab αίσχξ'ος, turpis. 
α'ισχξουξγίω, ω, f. Ϋ,σω, fcede et turpiter 

ago. 
αίσχξουξγία, ας, Ϋ,, foedum facinus. Ab 
αϊσχξουξγος. οΰ, ό χα) Ϋι. fceda patrans. Ex 

αισχρός, et ίξγον. Opus. 

αίσχξως, adv. turpiter, fcede. Ab αΐσχξός. 

αίσχυνίμίν, prass. inf. act. Ion. pro αίσχΰ• 
νιιν. 

αΊσχυνίο, fac te pudeat, 2. sing, imperat. 
pass. Ion. pro α'ισχύνίσο, ab α.\σχΰνω- 

a'iu -χθνγ,, ϋι;, ϋ„ pudor, verecundia ; (2) ig- 
nominia, dedecus ; (3) pudenda. Ab alt- 
χος, pudor. 

α\σχυ<.9ύ•/\ν, 1. sing. aor. 1. opt. pass. 

αΊσχυνΰΫ,μιν, aor. 1. inf. pass. Ion. pro al- 
σχυνβΫιναι. Ab 

α'ισχύνομαι, pudet me, pudefio,verccundor, 
67. V. ήσχύνθγι, pudefactus, veiitus est, 
a. 1. Α'ισχύνομχι γξάφίιν, γξάφων, volt 
αισχξοίς' rij αιτία, ob culpam ; Ssr/ tm, 
iv τοις ϊξγοι'ς' τον ®ών, revereor. 

αίσχυνομινως, adv. reverenter, Suid. 

αίσχυντίον, verecundandum est Ab al• 
σχύνω• 

αΙσχυντΥ,λία, ας, ϋ„ verecundia. Ab 

αίσχυντν,λος . ϋ„ ov, verecundus, pudens, pu- 
dicus. Ab αίσχύν/ι- pudor. 

αίσχυντΫ,ξ, ν,ξος, ό, fceda s. turpia perpe- 
trans, ut adulter, &c. 

αισχυντΥ,ξος, ξά, gey, verecundus. Ab al- 
σχύνω- 

αΐσχυντία, ας, Ϋι, pudor, verecundia. Ab 

αίσχυντος , ii, ov, pudendus. Ab αισχύνη* 
pudor. 

αίσχϋνω, f. νω, pudefacio, pudorem incutio; 
(2) infamo, dedecore adticio, // 6, 209. (3) 
vitium ofFero, stupro. Hinc αίσχίνομαι, 
pudefio, me pudet, revereor. Αίσχυνιι» 
πξόσωτον, γίνος, ίΰνΫ,ν• Αΐσχύνομχι τάς 
Ιμαντοΰ ξυμφoξaς,^Aristopk. Plut. 773. 
Αισχύνομαί τοι ταις πξότίξον αμαξτίαις 
Id. Eq 1351. Ab αίσχος, pudor. 

αίτας. Dor. pro ά'ίτΥ,ς. 

α'ίτί, sive, vel ; Dor. pro sirs. 

α'ίτα, 2. sing praas. imperat. act 

α\τίΰ, pete, 2. s. pr. imp. med. Dor. et 
JEol. pro αίτου. 

αίτίνμϊνος, praes. part. med. Dor. pro al• 
τουμίνος, ab 

ΑΊΤΕ'Ω, ω, f. Ϋ,σω, peto, postulo, posco. 
αιτούμαι, m. peto utendum, mutuum ; 
(2) postulo. Α'ιτίίν τους^ Β-αυς^ ταγαθχ, 
τούτο ταξα σου, Ά-υγατίξα πξος^ γάμον' 
α'ιτω λαζίίν, σϊ τΫ,ν γνώμγ,ν '- αιτίισϋχι Si• 
χαια, άγαϋα τχξα. των &ίων- ΑίτΫ,σοτ 
μαι hi σ ου μχχξον γίξας λαζίΊν, Soph. 

αίτΥ,μα, ατός. τ», petitio ; (2) postulatum, 
quod petitur. Ab α'ιτίω. 

α'ί-ν,μι, idem quod α'ιτίω. 

α'ίτ/ις, u, i, mendicus. Ab αιτίω. 

αίτΥ,ς, ου, ό, socius, qui amatur hbidinose • 
Ab αω,βο. 

αιτγς, petas, 2. sing, przes. conjunct, act 
contr. pro αιτίας, a verbo α'ιτίω, peto. 

α'ιτνισαι, petere, s'cu petivisse, aor. 1. iutin. 
act. 

B2 



ΑΙΧ 



Α ΚΑ 



Α ΚΑ 



αίτησις, ίως, η, petitio, postulatio. 

αιτητης, 5, b, petitor, postulator, ap. Suid, 

ulrvriaas, r„ ov, qui amat petere. 

αίτητος, η, ov, petendus, qui peti debet, vel 
potest. Ab αίτίω, peio. 

ΑΓΤΓΑ, ας, η, caussa, ratio, occasio; (2) 
culpa, crimen ; (3) accusatio ; (4) con- 
troversia, lis ; (5) petitio. Alia pra?te- 
rea significat cum certis verbis junctum, 
quee simpliciter verbo tribui non pos- 
sunt. 

α\τιάζω,ϊ. άσοι, accuso, culpo. Ab αιτία. 

αιτίάμχ, ατός, re, criminatio, accusatio : 
est'et id. quod αιτία, crimen, Hes. Ab 

αιηάομαι, ωμαι, f. άσομαι, caussam attri- 
buo, adsigno, imputo, acceptum fero, 
caussor, Gl. V. II 10, 220. α'ιτιωμαι, 
criminor, accuso, culpo, incuso. ΑΊτιασ- 
θαι τινά ϋζξίως, ίχντόν σνμ,νίζηχότων, αυ- 
τόν της κακίας- τους St -ίους, acceptum re- 
ferre ; αυτόν ιϊς υπιςν^ανίαν, de superbia. 
Τ/ ταύτα, του; Αάκοινας αϊτιώμίθα ; ac- 
cusamus, Arist. Ach. 519. Κούκ ouriS- 
μαι κιινον ώς τον; ιν τίλιι, Soph. Phil. 
384. Ab αιτία,, caussa. 

αιτίχσις, (ως, ή, accusatio, querela, litis 
principium, Gl. V. conquestio, incusa- 
tio. Ab ethnetZa. 

αιτιάτίον, accusahdum est, caussa tribuen- 
da. Ab α'ιτιάομχι• 

αιτιατικός, η, ov, criminatorius, accusato- 
rius, accusativus ; αιτιατική, sc. πτώσις, 
accusativus casus, ap. Gramm. Ab eod. 

αιτιατικως, accusatorie; (2 1 in accusativo. 

αιτιατός, sj, ov, ex alio tanquam ex caussa 
procedens, effectus ; (2) qui pro caussa, 
s ratione adf'ertur. Ab αιτία, caussa. 

αιτίης, caussce, gen. sing. Ion. pro αιτίας. 

α,Ίτίζω, f ίσοι peto, mendico. Ab αίτίω. 

αιτιολογία, ώ, f- ησω, rationem, s. caus- 
sam rerido ; αιτιολογΰμαι, idem. 

αιτιολογία, ας, ί, caussa? redditio, demon- 
stratio. 

αιτιολογικός, η, ov, peritus reddendi ratio- 
nem ejus, quod versatur in qua?stione ; 
(2) sensualis, rationales, caussativus, ju- 
ridicialis, Ph. Ab 

αιτιολόγος, ου, b z.au η, qui caussam, s. ra- 
tionem reddit, qui sequitur rationem et 
utitur probationibus. Ex αιτία, caussa, 
et λόγος, sermo, vel λίγω, dico. 

αίτιον, α, το•, caussa, ratio ; (2) culpa, ac- 
cusatio ; (3) noxa. Ab αιτία. 

α'ίτιος, ία-, toy, qui in caussa est, culpandus, 
accusandus ; (2) auctor. Ab αιτία. 

αιτιώδης, ίος, b κα) τι, causalis, causa? vim 
habens, vel causam indicans ; (2) forma- 
lis, in sensu metaphysico. Ab eod. 

αΐτιωντο, 3. pi. pra?s. opt. med. contr. pro 



αϊτός, το, hospitium, it. lucus, Pind. Eust. 

α'ιτονντι, pctenti, dat. sing. part, prass. act. 
contr. pro αίτίοντι, a verbo, αίτίω, peto. 

αιτωμιν, 1. pi. praes. conjunct, contr. pro 
α'ιτίωμίν• 

αίφνης, adv. repente, subito. Ab άφνω, re- 
pente. 

αιφνϊδιον, adv. idem. Ab αίφνης• 

αιφνίδιος, ov, b και η, repentinus, improvi- 
sus, ex improviso adveniens. Ab eod. 

αιφνιδίως, adv. repente, statim, ex impro- 
viso. 

άίχθηναι, a. 1. inf. pass, verbi «iWw. 

αιχμάζω, f. άσω, vibro, jaculor; II. 4, 
324. "Η και προς Άτξίΐδοίισιν ηχμασας 
χίξα, Soph. Aj. 97. (2) bellum gero, sus- 
cipio, Soph. Track. 355 Ab αΊχμη- 

αιχμαλωσία, ας, η, captivitas. Ex αιχμή, 
bellum, et άλωσις, captura. 

αιχμαλωτίΰω, f. ιυσω, captivum duco. A'tv- 
μαλωτιΰοντίς τα γυναικά,ξία, 2 Tim. 3, 
6. Ab αιχμάλωτος• 

αιχμαλωτίζω, f. ίσω, captivum abduco, in 
servitutem abduco. Βλίπω δϊ 'ingot to- 
μο ν α'ιχμαλωτίζοντά μί τω νόμω της 

αμαρτίας, Rom. 7, 23. Αιχμαλωτισθη- 
β-.ονται ί'ις πάντα τα ϊθνη, Luc. 21, 24. Ab 
eod. 

αιχμχλωτϊκός, η, ov, captivus,JFwr. Ab eod. 

αϊχμαλωτίς, ίδος, ν,, captiva Ab eod. 

α'ιχμαλωτίο-θ' /jv. captivus abductus sum, a. 
I. ind. pass. Ion. pro γχμαλωτίο-θτιν. 

αίχμαλωτιο-τΥ,ς, S, i, captivator, Gl. V. 
qui captivos ducit. Ab αιχμαλωτίζω. 

αιχμάλωτος, ov, β j£ ή, bello captus, manu 
captus, captivus. Ex αίχμη, bellum, 
et «,λωτος, captus. 

α'ιχμάοΊτω, idem quod αίχμάζω• 

αάχμάτχ!, beildtQr, Dor. pro αΊχμνρης. 



ArXMH' , iJi» ii cuspis, mucro ; (2) hasta, 
lancea, hastile, spiculum, telumj (3) 
bellum arma ; (4) unguis, Em. 

αιχμές, ίντος, ό, belbcosus. 

αιχμητα, bellator, voc. sing, ab αΊχμητης. 

αΊχμ,ν,τάων, gen. plur. Mol. pro αιχμητων. 

αίχμτ,τΥιζίος, a, ov, bellicus. 

αϊχμητν,;, S, b, bellator, bellicosus ; II. 1, 
150. Ab αίχμη. 

αιχμ,Ύΐτίς, ίίος, ■/), bellatrix, perita hastse. 

αίχμίον, », το, hastile, telum, hasta, Hes. 
I)im. ab αιχμή. 

α'ιχμόΰίτος, ov, b και ή, bello captus et 
vinctus. Ex αίχμ.->ι, et δέω, vincio. 

αιχμ,οφόξος, a, b κα) ή, hastam gerens, has- 
tatus ; (2) satelles. Ex αΙχμη. et φί £ω . 

ΑΠΨΑ• adv. statim, continuo, cito celeri- 
ter, IL 1. 303. 

αΐ-φνίξοκιλίνθος, ov, b κα) 'h, celeriter viam 
conficiens. Ex aT-^a, et κίλίνθος, via. 

αΊ-^'/ιξος, ea, pov, celer, velox. Ab αΐψα- 

ΆΓΩ, audio; II. 10, 160. (2) efflo; (-3) 
intelUgo, scio. 

Α'ΙίΓΝ, ωνος, β, ffivum, a?ternitas ; secu- 
lum, quasi au ων, Gl. V. (2) vita, tem- 
pus vitaB hominis, //. 4, 478. hominum 
memoria ; C3) improbi homines, Ν. T. 
(4) spina? medulla. 

άίοιν. littus, Dor. pro ηϊώ». 

αΊωνίζω. f. ίσω, asternum reddo ; (2) peren- 
no, duro perpetuo. Ab οίων. 

αιώνιος, ου, ο καί ή, et αιώνιος, ία ιον, a?ter- 
nus, sempiternus, perennis. Ab eod. 

αιωνίως, adv. a?terne, aaternum. 

α'ιωνοτόκος, ov, seculorum parens. Synes. 
Ab α'ιών, et τίκτω. 

αιωξα, ας, ή, exaltatio ; (2) gestatio, sc. 
lectus, sella, in qua gestatur ahquis, ut 
leniter agitetur corpus ; (3) vas pensile ; 
(4) suspendium ; (5) restis, quo quis ad 
suspendium utitur. 

αίωξίόμην, imperf. ind. pass. Ion. pro γ,ωξίό• 
μην• 

ΑΊΩΡΕ'Ω, ω, f. ηο-ω, in sublime attollo, 
sursum tollo, elevo, eveho ; (2) suspen- 
do ; et ad hagc αιωξονμαι, pendeo, spe 
suspensus sum; (3) rebus novis immi- 
neo. Αιωξων τι ντίξ της κίφαλης, αίω- 
ξίΤσβαι τι) ^νχγ Ιλτίο-ι' αιωξηθίίς νπϊξ 
μ,'.γάλων', magna aggressus. Hinc 

αιώξημα, ατός, το, elatio, elevatio, exal- 
tatio, subvectio ; (2) susppnsio ; (3) ges- 
tatio, agitatio corporis. "Via. αΙώξα. 

αιώξηο-ις, ίως, ή, idem et ab eod. 

αιωξητο, evectus erat, 3. sing, plusq. ind. 
pass. Ion. pro ήώξητο, a verbo αΊωξίω. 

α'ιωξίζω, f. ίσω, gesto, Gl. V. αίωξίζίται, 
gestatur. Ab α'ιώξα. 

άκα, tacite, Dor. pro άκη• 

Άκαδημαα, sive ' Ακαδημία, ας, η, Aca- 
demia, gymnasium publicum Athenis. 
Reperitur etiam ' Ακαδημαον, το. Ab 'A- 
κάδημος, Academus. 

Άκαδημιακος, η, bv, Academicus, perti- 
nens ad Academiam; (2) Philosophus 
Academicus. 

άκάζω, f• άσω, acuo Ab άκη, acies. 

άκαης, ίος, b καί η, non ustus, ustionem 
non expertus. Ex a priv. et καίω. uro. 

άκαθαίξίτος, ου, b και ή, inexpugnabilis, 
qui everti seu dirui non potest. Ex a 
priv. et καθαιξίω, everto. 

ακαθαρσία, ας, ή, immundities, impuritas, 
spurcitia, illuvies. Ex » priv. et κα• 
θαίξω. 

άκαθάξτης, ητος, η, immunditia. Ex iisd. 

άκάθαξτος, ov, b >ί η, impurus, immundus, 
spurcus, obscenus, pollutus, scelestus. 

άκχθαξτοφαγία, ας, η, impurorum comes- 
tio, Siiid. Ex οΐκάθαξτος, et φαγίΤν• 

άκάβίκτος, ου, b κα) ή, qui non potest reti- 
neri. Ex a priv. et κατέχω, contineo. 

ακαθίκτως, adv. incontinenter, 

άκαινα, ης. <η, spina ; (2) stimulus ; (3) vir- 
ga decempedalis. Ab άχη, acies• 

άκαίξίομαι, Ζμαι,^ opportunitate temporis 
destituor. Έφ' ω κα) Ιφιονίϊτί, η»αΐζί7ο-6ί 
ie, Phil. 4, 10. ' Ab άκαιςος. 

άκαίξία, ας, ή, intempestivitas, non oppor- 
tunum tempus.; (2) molestia incommo- 
de interpellans ; (3) immodestia. Ab eod 

ακαίξιμος, η, ov, intempestivus. 

άκαίξοζόας, u, b, intempestive clamans; 
(2j loquax, blatero. Ex ακαίξος, εΐβόης. 

άκαιρολογία, ας, η, intempestiva sermoci- 
natio. Ex 'άκαιρος, et λόγος, sermo. 

άκαιρος, a, b κα) ή, intempestivus, non op- 
portunus; (2) importunus, tempus op- 
portunum non observans ; (3) qui non 
( 20 ) 



habet vacuum tempus ; (4) immodicus. 
Ex a pr. et καίξος, tempus opportunum. 

άκαίξως, adv. intempestive, non opportu- 
ne ; (2) immodice. 

'ΑΚΑΚΑΛΓ2, iiflf, -η, semen fruticis M- 

t gyptiaci. 

άκακίμφάτος, χ, b κα) η, mala fama libera- 
tus, qui male audire desiit. Ex a priv. 
et κακίμφατος, male audiens. 

άκακης, ίος, bi^'h, non nocens ; (2) nullo 
malo dignus. Ah 'άκακος. 

άκακησιος, {ακάκητος, Suid) Epith. Mer- 
curii ab urbe s. monte, ubi cultus, Em. 

άκακητης, ν, β, nihil male faciens ; (2) nul- 
lo malo dignus ; (3) pacificus. Ab άκακος. 

ακακία, ας, η, innocentia, simplicitas, 
mens ab omni malo abhorrens. Ab eod. 

άκακος . », b και tt . minime malus, ab omni 
malo remotus, ab omni malitia abenus ; 
(2) innocens, simplex ; (3) apertus. Ex 
a priv. et κακός, malus. 

άκακοίξγητος. u, Ό κα) ή, a malo intactUS, 
nullo maleficio lajsus aut depravatus. Ex 
a priv. et κακουξγίω, maleficus sum. 

άκάκχξγος, u, b y^Ji, innocens, a maleficio 
vacuus, Suid. Έχ a priv. et κακΖζγος. 

άκακόφρων, b, bona? seu innoxia? mentis 
homo, innocens. 

άκάκως, adv. pure, simpliciter, sinefraude. 

άκάκωτος , b κα) ή, non affectus malo ; mo- 
lestia? expers, Hes. Ab a pr et κακάω- 

'ΑΚΔΛΑΝΘΓ2, ίίος, ή, carduelis, avis; 

_ (2) canis, Aristoph. Pax, 1078. 

άκαλαομιτάο, quiete fluentis, gen. sing. 
Mol pro άκαλαρρίίτν, Ab 

άκαλαόόίίτης, a, b, placide et quiete fluens, 
II. 7 5> 422. Ab άκαλός. et ρΊω. 

άκαλαοροος, ov, et άκαλά'ρρος, η, ov, idem. 

'ΑΚΑΛΗ'ΦΗ, ης, ^urtica; (2) spina; (3) 
concha qua?dam marina exigua. 

άκαλλης, ίος, b κα) ή, invenustus, deformis, 
inelegans. Ex a priv. et κάλλος, pul- 
chritudo. 

άκαλλιίοητος, e, b j^ η, qui non litavit. Ex 
_ a pr. et κaλλι^ίω,secunda sacra facto. 

άκαλλώπ ιστός, ν, b % ή, non comptus, non 
ornatus ; (2) curam pulchritudinis negli- 
gens ; (3) qui non gloriatur. Ex a pr. et 
καλλωπιστής, cultures nimium studiosus. 

*AKAA0 v 2,ii, ov, quietus. 

ακάλυπτος, u, b κα) ή, non tectus, inoper- 
tus, apertus. Ex a. pr. et καλνπτος, 
tectus. 

άκαλΰφης, ίος, Ό κα) y, id. etiam, subdialis, 
sine tecto. 

άκαλΰψας, ace. plar. contr. pro άκαλυ-φ- 
ιας, ab 

άκάλυψις, ίος, η, revelatio. 

άκαλως, adv. quiete, leniter, sine strepitu. 

άκάμαντι, indefesso, dat. sing ab άκάμας. 

άκαμαντόδίτος, ov, adamantinus, JEsch. 

άκαμ,αντολόγχης, b, infatigabihs hasta, s. 
fortissimus bellator. 

άκαμαντομαχης, a, b, infatigabihs pugna- 
tor. Ex άκάμας, et μάχομαι. 

άκαμαντόπνς, οδός, Ό κα) ή, qui pedes ha- 
bet indefessos. Ex άκάμας, indefessus, 
et πους, pes.. ' 

άκάμας, αντος, b κα) ή, indefessus, infati- 
gabihs. Ex a priv. et κάμνω, fatigor. 

άκαμάτησι, dat. plur. f.'g. Ion. pro άκα- 
μάταις, ab 

'άκαμ&τος, ου, b κα) ή, labore carens, la- 
borem non sentiens; (2) infatigabihs, 
indefessus, II. 5, 4. (3) qui non labo- 
ravit. Hinc adv. ακάματα, indefesse, 
sine intermissione, sine lassitudine. Ex 
iisdem. 

άκαματοχάρμης, ss, I, indefatigabilis bel- 
lo. Ex ακάματος, et χάξμ,η, bellum. 

άκαμάτως,αάν. indefatigabiliter, indefesse. 

άκάμμυσιος, χ, b κα) η, non connivens. 
Ex a priv. et καμμΰω, conniveo. 

άκαρπης, ίος, b κα) ή, inflpxibihs, rigidus. 
Ex a priv. et κάμπτω, fiecto. 

άκαμπίας, a, b, qui recta currit. Ex iisd. 

άκάμπιος, ν, b κα) η, rectus in longitudi- 
nem, non reflexus. Ex iisd. 

άκαμπτος, s, b και η, inflexus, curvari nes- 
cius. Ex iisd Unde 

ακαμψία, ας, η, rigiditas ; (2) constantia. 

"ΑΚΑΝΘΑ, ης, η, spina, vepres, sentis ; (2) 
carduus, ut interpret. Schol. Theocr. ad 
Id. 6, 15. (3) aculei piscium, vulg. arre- 
tes, Plut. de Valet. (4) spina dorsi, He 
rodot. 4. (5) difficultas, molestia, sale- 
bra?. Unde 

άκανθίών, ωνος, ή, spinetum, senticetum, 
dumetum. 



Α ΚΑ 

«Uanflije/i, fare•*, i5ev, spinosus, spinis abun- 
dans. Ab eod. 

άχανθίας, χ, b, cicadas species, vel potius 
epitheton tantum cicada?, ex eo quod in- 
ter spinas oantet; (2) spinax, piscis. Ab 
eodem. 

άκανθίξω, f. im>, spinosum reddo ; (2) spi- 
nosus sum, spinis horreo. Ab eod. 

άχανθιχος, m bv, spinosus. Ab eod. 

άχανθιλις, ίίος, r), carduelis: idem quod 
αχανθ)ς, Schol. Tkeocr. ad Id 7, 141. 

άχάνθΐνος. 'm, ivov, spineus, ex spinis factus 
et contextus. Ab eod. 

άχάνθιον, χ, το, spina. 

αχανθ)ς, ϊδος, *j, carduelis. Ab eod. 

άκανϋίων, ωνος, b, echinus, Gal. 

άχανθοζατης, χ, b, per spinas, seu sentes 
gradiens, spinigradus. Ex άκανθα, spi- 
na, et inus. βατίω, gradior, vado. 

άκανθοζ&τις, ώος, y, qua? per spinas incedit. 

ά,κανθοζολος, χ, b κα) it, spinas jaeiens, vel 
emittens. Ex άκανθα, et fio\iu,jacio. 

άχανθολόγος, χ, b vu ή, spinas colligens, spi- 
narum collector, vel collectrix. Ex ά- 
κανθα- et λίγοι, lego, i. e. colligo. 

άχανθ'ονωτος, ου, b tu r), dorsum spinis hor- 
rens habens ; (2) echinus; Ex άκανθα, 
et νΐίτος• 

«,χανθοπλϊ,ξ, ijye?, β χ») ν), a spina, vel sti- 
mulo ictus ; (2) pastinaca? radio vul- 
neratus. Ex άχχνθα, et πλήττω, per- 
cutio. t 

άκανθος, x, v), acanthus, frutex, Angl. 

BRANK-URSINE,VelBEARSBREECH; (2) b, 

echinus, erinaceus. Ab άκανθα, spina, 
άκανθος, x,b y^v, carduo fullonio non car- 

minatus. Ab eod. 
ά,κανθοσπφΥ,ς, ίος, Ό χα) ί, spinis cinctus. 

Ex άκανθα, et στίφω, cingo. 
άχανθοφαγίω, spinis vescor, Steph. 
■άκχνθοφάγος, χ, b >£ -h, spinis vescens. Ex 
. άκανθα, et φάγος, edax. 
άχκνθόφΰξίαι, t'• ί\σω, spinas fero. Ex tixotv• 

θα,βίφίξω,/ετο. Hinc 
άκανθοφόξος, χ, b χα) ή, spiniger, spinas fe- 

rens. 
άχανθοφυίω, ω, f. fan, spinas produco. Ex 

άκανθα, et φύω, gigno, profero. 
άκανθόφυλλος, ου, ο χα.) ν), spinosa folia ha- 
bens. 
άκανθόχοΐξ os, χ, b, porcus spinis horrens, 

i, e. echinus terrestris. Ex άκανθα, et 

χοϊξος. 
άχανθόω, spinosum reddo, Steph. 
άχανθυλλ)ς, ΐ&ος, y, carduelis. Ab άκανθα, 
ά,κανθώΐνις, ίος, b κ) ή, spinosus, senricosus, 

sentus, Gl. V. Metaph. molestiis plenus. 

Ab άκανθα. Unde 
ακάνθων, MOg, o, dumetum, vepretum. 
άκανίζω, f. ίσω, acanum imitor, acani spe- 

ciem gero. Ab άκανος. 
άκανικος, ij» on, acanicus, qui acani est. 
olxuviov, χ, το, spinula. Dim. ab eod. 
ακανόνιστος, ου, b κα) v\, non canonicus, in 

canonem non relatus. Ex a priv. et 

κανών- 
άκανονίστως, adv. non canonice, contra 

canones et regulas ecclesia? vel conciho- 

rum. Ex iisd 
άχανος, α,ό^Υΐ, acanus, spina? genus. 
άχαπηλίντος, χ, ο xa) y, qui non caupona- 

tur ; (2) integer, simplex, sincerus, non 

adulteratus. Ex a priv. et καπηλύω. 
άχχπνιλος, χ, ο iu ν), caupone carens. Ex « 

priv. et κάπελας, caupo. 
«.καπνιστός, ν, ov, Epith. mellis, idem quod 

άκαπνος, acapnum. ap. Plin. 
άχαχνος, tf, Ό ti ή, sine fumo ; (2) incruen- 

tus, cum est epithet, sacrihcii. Ex « 

priv. et καπνός, fumus. 
ακάτιος, x,b% ή, vecors, sine corde, ex- 

cors. Ex « priv. et xetqhiot,, cor. 
άχίίξί), adv. puncto temporis, momento. 
«£«fl££saii , adv. idem. 
άχοίξη, adv. brevissimo tempore, puncto 

temporis. Ab Αχ».^ς. 
i.xu.Qytvoi, en» caput non habens. 
dx&evti, tot, Ό j^ ϋι, brevis, individuus ; (2) 

exiguus ; (3) minimum interjectum ha- 
bens spatium, Gl. V. momentarius ; ά.- 

ζαξϊς, momerrtum, Gl. V. (4) ferd, pro- 

ρέ. Ex a. priv. et χίΤξχι, secure. 
~«.ζ<χ.<>ι, animal minutissimum, quale in- 

nascitur cera?, caseis, ct cuti hominum. 

Ex iisdem. 
uxayouoi, ctioc, cctov, minimus, pauxillus ; 

(2) brevis, mome'ntaneus. Ab α,χ«ζή{. 
«.χαξίϊιος, ν, β *, ii, iA " 



idem et ab eod. 



ΑΚΑΡΝΑ) -ι;, ν, genus plants;. 



AKA 

άχ,Μξος, cerebrum ; (2) caput, Etym. Ex 

os pleon. et χά.ξη, caput. 
οίχαξπίω, ω, f. ν\σω, sterilis vel sine fructu 

sum, fructum non gigno. Ab 'ά,χα,ξπος. 
άχκςπικ, ας, ν), sterifitas. 
οΙχά.ξνιο-τος, idem quod 
Λχ/χ,^τος, ν, ο χα.) ή, infructuosus, fructus 

expers, sterilis ; (2) inutilis. Ex a, priv. 

et χα,ςπος, fructus. 
οϊχάξτως, sine fructu; (2) sine prole, de 

mulieribus. 
άχά,ζπωτος, u, ο % νι, infructuosus. Ex « 

priv. et χα,ξτωμχι, fruiscor. 
«xoiengvTOi, u, Ό Κ) ή, intolerabilis. Ex a. 

priv. et χκξτίξίω, tolero. 
'ά,χοίξτος, ν, ί Kj' -ή, intonsus. Ex oc, priv. et 

χοίξτο;, tonsus. 
άχαξφϊ,ς, ίος, Qy^vt, qui arefactus non est, 

nee succo plane privatus. Ex a, priv. et 

χάςφω, sicco. 
άχαφς, adv. puncto temporis. Ab άχν,^ς. 
άχάσχιχ., vel άχα,ο-χΆ, quiete, placide, mol- 

liter, lente, pedetentim, Etym. Eust. 

Ab άχΥιν, tacite. 
άχοκτχοΰος, ov, valde ornatus, ap. JEsch. 
άχόίο-τόφξων, όνος, ο χα.) r], prudens, acuta 

mente praeditus, Hes. Ex αχάζω, et 

φξγ)ν• 
α,χα.τα,ζία,ο'τος, α, ο ^ ί,ηοη coactus, Suid* 

Ex * priv. χα,τα et βιάζω, cogo. 
οΙχΜτά,ζλ'/ιτοί, u, Ό κ, v), qui dejici non po- 
test; (2) invictus, invincibilis. Ex a. 

priv. et χα,ταζά,λλω, dejicio. 
άχα,τάγγιλτος, β j£ 'h, non denunciatus, 

sine denunciatione illatus, Plut. in Nu- 

ma. 
κχα.τά,γνωο'τοί, ου, ο xaCi y, qui damnari, 

aut reprehendi nequit, in quem repre- 

hensio non cadit. Ex «. priv. et ««r«- 

γινώσχω, damno. Hinc 
«.χοί.τα.γνωστως, adv. sine reprehensione, 

ut condemnari nequeat, Em. 
oe,xa.Toe.y.mtffTos, ου, Ό χα.) ή, inexpugnabilis. 

Ex « priv. et χατα,γωνίζω, certamine 

vinco. 
dxa.rot.^ixot.o'To;, u, ο xai η, indemnatus, 

Gl. V. Ex a, priv. et χιχ.τα.'δίχά,ζω, con- 

demno. 
άχα.τα.θϋμ.ιος, u, ό >$ ν, ingratus, injucun- 

dus, parum arridens. 
αχα,ταιτια,τος, n, Ό j£ v), non accusabilis, 

culpa vacans, inculpatus. Ex a, priv. et 

zciTCiiTia.f>,u,ai, accuso. 
άχχτοιχάλυπτοί, χ, ο χ] ή, non velatus, non 

opertus, non tectus. 
αχα.τάχλοιο•τοί, qui frangi nequit, Hes. 
χχα,τοιχόο-^Μίτος, u, b xa.) r), inexornatus, 

indispositus. Ex « pr. et χοιταχοο-μίω, 

orno. 
οίχατάχζϊτοί, ts, b xMt r h, non damnatus, 

Ph. indemnatus ; (2) cui indicta caussa 

poena infligitur. Ex a, priv. et xa.Ta.xgi• 

νω, damno. 
άχα,τα,χζίτως, adv. sine judicio, indicta 

caussa. 
άχατα,λνιχτιχος, versus in cujus fine nulla 

syllaba redundat. 
άχατάλτιχτοί, u, b xa.) »7, non cessans, non 

desinens. Ex a. pr. et χα,ταλχ,γω, desino. 
άχατα,λΥίχτως, adv. indesinenter. 
α,χα.τάλνρ[τος, ου, b xa.) v), qui comprendi, 

includi, circumiri non potest, de locis ; 

(2) quem assequi quocunque modo non 

licet ; (3) pkilosophis,. incomprehensibi 

lis. Ex ct priv. et χα.τάλν\πτος. 
άχχ.τα.λγ)πτως, ita ut assequi eum non li 

ceat ; cursu, ubi est velocissime ; oculis, 

u5i est vel tenuissime, vel celerrime; 

vel mente, ubi est obscurissime, Em. 
άχα.τα.λν\•\>1α., α,ς, i\, incomprehensibilitas. 

Ex as pr. et χοιτα,λΜμ,ζάνω, comprekendo. 
άχΆτάλλα,χτοί, u, b xa) v), implacabilis. Ex 

a, pr. et χατα-λλ^ο-οτω, placo. 
α.χα.τα,λλά.χτως, adv. implacabiliter. 
α,χα,τά,λλνιλΰς, u, b xa.) v), incongruus, abso• 

nus, Gl. V. praaposterus, mutabilis. Ex 

a. pr. et χατά-λληλος, congruus. 
α,χα,ταλλΥίλωί, adv. incongrue, inconcinne. 
α.χκτάλΰτοί, a, b xa) i, indissolubilis, aster- 

nus, perpetuus, invictus. Ex a pr. et χ». 

ταλύω, dissolvo. 
αχαταμά,θητοί, *ι, ο», qui disci, intelligi non 

potest. 
αχαταμάχΊος, ov, qui propter duritiem con- 

tundi aut molliri non potest. 
αχαταμάχνιτοί, ν, b xa) i, inexpugnabilis, 

qui nullis laboribus frangi potest; ine- 

luctabilis, Ph. Ex « priv. et χ%τ*μάχο• 

UMi. 

( «1 



AKA 

οίχα,ταμίτξ' /iTOi, u, b xai tj, immensus. Ex 
a pr. et χατχμίτξίω, dimetior. 

αχατανόγιτος, a, b xa.) r), qui intelligi, aut 
percipi nequit, Gl. V. inconsideratus, 
item immensus. Ex a pr. et κατανοίω, 
intelligo. 

αχαταπάλακ/τος, a, b xa) r), ineluctabilis, 
insuperabilis, lucta non superandus, Gl. 
V. inextricabilis. Ex a pr. et χαταττατ 
λαίομαι, lucta vinco. 

άχαταπαυστος, a, b xa.) r), irrequietus, ces- 
sare nescius, finem non habens ; (2) qui 
sedari, seu cohiberi nequit. Ex a priv. 
et χαταταύω, sedo. 

α,χαταπαύο-τως. adv. irrequiete, sine quie- 
te ; (2) sine fine. 

αχα,τάτλ'/ιχτος, u. b xa) v), non attonitus, 
imperterritus. Ex a pr. et χαταπλγ]ττω. 

α.χα.τατλγ\χτως, adv intrepide. 

ά,χατατόνπτος, u, b xa) v\, infatigabilis, in- 
victus, huplacabilis. Ex a pr. et χατα- 
trov£i,fatigo. 

αχατάποτοζ, a, b ^ »j, qui deglutiri nequit. 
Ex a pr. et χαταπίνω, absorbeo, deglutio. 

αχαταπτόνιτας, ov, qui terreri non potest. 

αχατατζάϋντος, a, b xa) v, qui sedari et de- 
liniri "nequit, implacabilis, implacatus. 
Ex a pr. et χα,ταπξαύ'νω, delinio J placo. 

ακατάζίίυτος, a, b χα) ή, non rigatus, sic- 
cus. Ex a pr. et άξΰεύω, rigo. 

αχα,τάίίΐστος, sf, b xa) 'h, qui decuti, seu 
deturbari non potest, firmvis, inconcus- 
SUS. Ex a pr. χαταο-ί'ίομα^ decutio. 

ά,χαταο-ήμ,αντος, n, b xa) 'h, qui non est ob- 
signatus. Ex a pr. et χαταο-ημαίνω. 

ακατάσχετος, a, b χα) ή, inconsideratus. 
Ex α pr. et χαταο-χίπτομαι, consider ο. 

αχαταο-χίπτως, adv. inconsiderate. 

άχατα,σχίΰαστος, », b xa) v\, non elaboi'a- 
tus ; (2) informis, rudis, inconditus, in. 
compositus, Gl. V. Ex a pr. et χατα- 
σχώαστος, exstructus, conditus. 

άχατασ-χιυάα-τως, adv. incondite, incom- 
posite. 

α,χατάσχιυος, a, b xa) y, solutus, incompo- 
situs ; (2) non probatus argumentis ; (3) 
carens elocutionis arte ; (4) omnino sim- 
plex, sine apparatu, magnificentia, ut 
βίος άχατάσχιυος. Ex «pr.et χατχσχιυνι. 

Αχατασχιΰως, adv. sine ulla arte.. 

ρ.χατάο-χϊος, n, b xa) r), non opacus, non 
umbrosus ; (2) apertus. Ex a pr. et xa- 
τάο-χιος, umbrosus. 

άχατάο-χοπος, n, b xa) v), inconsideratus, 
qui nihil explorat. Ex a priv. et χατα- 
σχοπίω. 

&χατάσχωπτος, u, b >£ ή, caluninia? non ob-, 
^ noxius, Suid. Ex a pr. et χαταο-κώατω* 

ακαταστασία, ας, ^,turba, tumultus, sedi- 
tio ; (2) confusio, opponitur ordlni, N. 
T. (Jac. 3, 16.) ; (3) trepidatio ; (4) in, 
constantia, Em. Ex « priv. et χάθίστη- 
μι, consisto. 

ακατάστατος, χ, b κα) v\, inconstans, incer- 
tus, infirmus. Ex iisd. 

άχαταστάτως, adv. incomposite, confuse. 

άχατάστξοφος, ο*» finem, exitum non ha» 
bens. 

άκατάσχιτος, », β >£ η, qui coerceri nequit. 
Ex oj pr. et κατίσχω, seu χατά,σχίτος. 

ακατασχίτως, udv. incontinenter. 

άπατάτξίττος, ν, b κα) ή, qui absumi non 
potest, Suid. Ex a pr. et χατατξίζω. 

άχατάφξαχτος, a, b xa) v\, qui non est ca- 
taphractus. Ex a pr. et κχτάφξακτος. 

άκαταφξόν/ιτος, a, b κα) v\, non contemnen- 
dus, satis v. c. fortis, doctus. Ex « pr. 
et καταφξονίω, contemno. 

ακατάπαυστος, intractabilis. Α -ψαύω- 

άκατάψιχτος, a, b xjx.) ή, qui non vitupera- 
tur, vel reprehenditur, Suid. Ex a pr. 
κατά, et ψίχτος, reprehensibilis. 

ά.χατα•\ιίχτως, adv. citra reprehensionem. 

αχατάψίυστος, », b xa) v\, haud ementitus, 
non fictus. Ex a. priv. χατα, et ψιίοω, 
mentior. 

οίκατίξγαστος, », b κα) r), incompositus, ru- 
dis, impolitus ; (2) inchoatus ; (3) qui 
confici, domari, frangi nequit. Gl. V. in- 
fectus. Ex a pr. et κατίςγάζομαι, con- 
ficio, compono. 

άχατίύναστος, n, ό η i), insomnis, vigilans. 
Ex a pr. et κατευνάζω, sedo, qviesco. 

αχατ'/ΐγόξνιτος, a, b χα) η, accusationi non 
obnoxius, irreprehensibilis. Ex a priv. 
et jsen-'/jj/ieiaj» accuso. 

άκατν>γο^{\τως, adv. citra reprehensionem, 
vel accusationem, Suid. 

άχατγ)χ'ΐ7θς, «, β χ») ήι ^on initiatu?, qui. 



ΑΚΕ 



ΑΚΗ 



Α ΚΙ 



prima religionis Christiana fundamenta 

nondum percepit. Ex «pr. et χα,τηχίω. 
ακάτιοι, n, το, parvi navigii genus, genus 

naviculae piscatorieej Gl. V, cymba. 
• Dim. ab άκατος, 
ίχατοττος, non conspicuus, non oculis ex- 

positus, Heliodor. 6. 
"AKAT02, h, b vel ή, genus navigii actua- 

rii, Arist. Eq. 559. (2) genus poculi. 
ακατονόμαστος, n, b ν ύ ή, innominatus, qui 

nomen non habet ; (2) obscurus, ignobi- 

lis. Ex a pr. κατά, et ονομάζω, nomino. 
αχαυλος, u. b χα) ή, qui sine caule est, cau- 

lis expers. Ex « pr. et καυλός, caulis. 
αχαυστηοίατος, (et -αστοςΊ non signatus 

cauteno, Strab. 5. Α καυστγ,ξΐάζω. 
α,χαυστος, ου. b κα) 'λ, non ustus ; "(2) qui 

aduri nequit. Ex « pr et καυστ'ος. 
άκχυχησία. ας, η. jactantia? odium, ora- 

tionis modestia, Suid. Ex a pr. et καυ• 

χίύι. 
άκχχίατο, tristati erant, 3. pi. plusq. ind. 

pass. Ion. pro άκάχηντα, ab 



ακαχεω 






ήσοι, et άχαχημι, \ 



adiicio. Hinc άχαχγ,μ^ος, tristis. Kea,- 
Hesiod. θίογ. 99. Ex 
a pleon. et αχός, tristitia. 



ιην ακαχη^ενος 



αχαχημενος, 11 • 5, 24. animo dolens, pra?s. 

part.' pass, verbi άκάχημι• 
άχάχησα, aor. 1. ind. act. Ion. pro ηχά- 

χησα. 
άκαχϊ,σθαι, perf. infin. pass. Ion. pro ηκα- 

χησθαι 
άχαχίζω, f. ίσω, tristitia adficio. Aaiuo- 

νίνι, μη μοί τι λι'ην, άχαχίζεο 3-υμω, II. 6, 

486. Ab eod. 
άχαχμίνος, perf. part. pass. Ion. et per 

Syncop. pro ηχαχημίνος, ab άχάχημ,ι. 
άχαχμ,ίω, ω, (■ ησω, acuo. Έ,'ίλετο, δ άλ• 

xiuov ϊγχος dxoc.xu.ivov οξίι χαλχω, Od. 

1, 99. Ab άχμ,η, acies. 
άχάχω, dolore, mopstitia, tristitia adficio. 

'P/iJ/S δε μ,ιν &υμω όίχάχων ες Ύάξταξον 

ιίξίν, Hes. ®ίβγ. 868. Εχ « pleon. et 

"Χ 0ί * . . . 

άχίανος, a. leguminis genus rotundum ac 

durum ita, ut aagre frangi queat. Ex « 

priv. et xea.findo. 
άχεαστος, u, Ό xa) η, qui frangi, findi, aut 

dissolvi nequit. Ex « priv. et χιάζω, 

findo. 
άχειόμενος, sanans, part. pra?s. med. Ion. 

et Poet pro άκεόμενος, a verbo dxiou.cn. 
άχιίξοχόμα,ς, intonsus, Dor. pro 
άχείξοκόμης, ss, b. non tonsus. Ex a priv. 

χε,'ξω, tondeo, et κόμη. coma, 
dxiiooxou-o;, x, b *j ή, idem et ex iisd. 
'ΚκίλΙάμά, ager sanguinis, Ν. T. Vox Sy- 

riaca, indecl.• 
άκίλευβος, n, invius. Ex « pr. et κίλευθος. 
άχελευστος, ν, Ό λ, ή, injussus. Ex « pr. 

et κελεύω, jubeo. 
αχίλΰφος, u, b jjj ή, nullo putamine tectus, 

non tectus, nudus. Ex « pr. et κέλυφος. 
άκενοΐΌξία, ας, ή, contemptus vana? gloria?. 

Ex « pr. et κενοδοξία, 
άχενόΐοξος, v. b κα.) ή, vanse gloria non ap- 

petens, carens ostentatione. 
axivovmsho;, v, b y^ ή. vanarum rerum non 

appetens, contemptor. Ab « pr. χινος, 

etnttoir,, studium glorice. 
dxivT' /ιτος, v, b χα) ή, stimulo, seu aculeo 

non ictus. Ex 00 pr. et χΐντίω. stimulo 



α,χιντξος• 



η, b χ* -h- stimulo, aculeo, calca- 



ribus carens. Ex oe. pr. et κιντξον- 

dxii -ωτο;, ν, b >£ '>„ non evacuatus. Ex a. 
pr. et χινόω, vacuo. 

ΆΚΕ'ΟΜΑΙ, ουμα,ι, f• ίο•ομκι, et ν,τομοιι, 
sano, medeor, medicor ; (2) tnetaphor. 
expio, sarcio, resarcio, revoco, retracto. 
Άκίιιτθοιι 'έλκος, hi-J /θϊν, τα. ΰΐίρρωγότα,, 
νποο~7ΐμα>τα.. S-viriut; ά'Άιχν,μα.τα. ^ Άσο- 
ξίοις των φίλων τα,ς δ/ αγνοια,ν επίΐξόϊτο 
γνώμη ακ€κτβα.ι, Xenopk. 

άχίξαιο'ς, α, Ό χ* -h- immistus, sincerus, pu- 
rus, integer," illibatus ; (2) innocens, pla- 
cidus. Ex a, pr. et κίξάω. misceo. Hinc 

άκίξαιότ'.',;, ν,το;, %, simplicitas, integritas. 

αχίξα,ίω;, adv. sincere, Phil. Ab άκί^αιο;. 

Λχίξα-τος, si, b y$ vi, cornibus vacans. Ex 
κ priv. et κίξα.;, cornu. 

ακίξχύνωτος, n, b y$ 57, non tactus, non ic- 
tus fulmine. Ex «. priv. et κίξαυνόω- 

axiiluot, as, «J, detrimentum, damnum. 
Ab 

βίχίξ^ί, ios, b xai »5, non lucrosus; (2) 
damnosus. Ex « pr. et xifios, lucrum. 

Skxiexot, a, b x, 'a, cauda carens, Ex κ pr, 
ei*i(*et, cauda. 



dxi^ia, as, v, r ei pecuniari® summa in- 

opia. Ex a pr. et χεςμα, nummulus. 
αχίξος, ου, b και y\, cornua non habens, 

cornuum expers. Ex a priv. et χίςα,ς, 

cornu. 
ακίξσικόμ-κ, a, b, intonsus, II. 20, 39. Ex 

a pr. κείξω, tondeo, et χόμ-/;, coma, 
άχίζσίχομο;, a, b >£ 15. idem et ex iisd. 
bcxioxvos, a,byj ή . asperitatis expers. Φά»- 

μα,χον άξτνιξί'ή ίκίζχνον, Aret. Ab a pi. 

et κίξχνος• 
άκίζως. ω, Ό και ij, qui cornua non habet, 

cornibus carens. Ex a priv. et «sgasj, 

cornu. 
άχίο-άμν,ν, a. 1. ind. med. Ion. pro Υ,χεσά- 

μ*ΐν• 
ακίο-α,σθαι, aor. 1. inf. med, v. αχιομαι. 
άχίβ-ίμζζοτο;, u, b xa.) tj, mortales sanans. 

Ex άκίομαι, sano, et βξοτος• mortalis. 
άχίσιμος, ου, b και ή, medicabilis, sanabi- 

lis ; (2) valens ad sanandum. Ab άκίο- 
μαι. 
ακίσιοζ, v. b xai ή, Epith. Apollinis, ab 

arte meJendi. 
dx-0 -Ίπονος, a, b, dolorem mitigans, qui vim 

medendi habet. Ex άκίομαι, et «όνο;. 
axons, ίως, ν, sanatio, medela. 
άχισμα, σ,το;, το, idem ; (2) sanitatis re- 

cuperatio. Ab άκίομαι- 
άκίτμιο;, u, b ^ 57, sanabilis, medicabilis. 
άχεο-μος, οΰ, o.'idem quod άκατμα. 
dxio-o -άμγ,ν, Poet, idem quod ά.χίο•άμγ,». 
άχΐιττίίξίος, u, b χα) ή, sanans, vim nabens 

sanandi. Ab άκίομαι. 
dxio -τγ,ξ, Υ,ξβί, β, idem quod 
axio-TY.s, 5, al. dxio -τγ,;, a. b, medicus ; (2) 

sartor ; (3) domitor, qui regit Ab eod. 
άκίο -rixos, Yj. ov, ad sarciendum aptus, sar- 

ciendi peritus. Ab xxio-tys- 
άχεστις, ihos, 'h* iomacis ferreee genus, 

Diosc. 
άκαττοζΊα, »s,'yi, Ion. άχιο•τοξίνι, medicina, 

ars medica. Ab άχίστωο. 
dxitrro^ixbs, y), bv, medicinalis. Ab dxio— 

τωξ. 
dxie -τος. ■>„ bv, sanabilis, medicabilis, sana- 

tu facilis. Ab άκίομαι, sano. 
αχίο-τξα, as, 'h, acus. Ab eod. 
άχίιττξία, a;, yi, medicatrix ; (2) sartrix. 

Gl. V. sarcinatrix. Ab eod. 
άχίο-τξίον, το, idem quod άχίστξα. Eustatk. 
axio-Tols, /δβί, yi< eadem quas άχίστζία.. 
άκατ-τ'ξον, το, medicamentum, Soph. Hes. 
άχίο-τωξ, ocos, b, medicus. Ab άκίομαι, 

sano. 
άχίο-φόζκ, a, b y$ r,, remedium adferens, 

salutaris. Ex tixwts, et φίξω, /ero. 
άκι<τώο'ϋιο5, n, b χα) ή. dolores sanans, do- 

loribus medens. Ex ακεο -is, et οϊΰνη, 

dolor, 
άχίυμα, tos, το. idem quod άχίσμα. 
άκίνμινος, avdiens, part. pra?s. med. Mol. 

et Dor. pro axo^uivos, a verbo ακούω, 

audio. 
άχίφϊλο5, ν, b καΊ ϋ,, caput non habens. 

Ph. truncus; (2) qui caret principio ; 
(3) qui sine auctore certo est; (4) im- 

perfectus ; (5) honoris et dignitatis ex- 
pers; (6) nomen herba? certa?. Ex a 

priv. et χΐφ%λγ,- 
άκίφάϊΜ;, sine capite ; (2) sine exordio. 
'α,κίω, vid. άκίομαι, Apoll. 

άχίων. ούσα, tacitus, ne hiscens quidem ; 

11. 1, 33. Ex a pr. et χα'ινω, hisco. 
άκίων, adv. tacite. Ex Usd. 
'AK.H\ %, j, acies ferri ; (9) cuspis ; (3) 

quies ; (4) urbs Phosuicia?. 
'axYi. adv Dor. idem quod %χα, Find. 
άχγ,1ίΐ, adv. negligenter, sine cura, JEsch. 

Ex a, et χηίος. 

άχΫ,Ιαα, ac, ή, incuria, neglectus ; (2) mce- 
ror, tristitia. Ab άχγ.ο~γ,;. 

axyMubviuTos, ν, ό k. h, quem nemo curat, 
neglectus. Ex a pr. et κγ$ίμον<ίω, euro. 

άκγ^ίο•τον, adv. negligenter, Apoll. 

άχΥ,ΰϊοτος, u, b.xai ϋ„ non curatus, neglec- 
tus, cujus nulla cura habetur ; (2) infu- 
neratus, insepultus, irthumatus: II. 6, 
60 Ex a pr et χγ$ίω- euro. 

άχΥ^ία-τως, adv. sine ulla cura, teraere ; (2) 
sine misericordia, inhumaniter. 

άχΫ,οιυτος, a, b και ή, inhumatus. Ex «pr. 
et «-/jSswtf./wnm». 

άχγ,1ίω, ω, f. is-^negligo, non curo.T^v 
δ' άλλων 'i Tis iv άχΥ,ΐΥ,ο•', ubi ευ pro \o vel 
% ponitur, h. e. αΐτοΰ. II. 14, 427. Ab 

dxY$Y,s, ios, b και ή. nullam curam gerens, 
negligens ; (2) neglectus, qui curas non 
est ; (3) inhumatus, insepultus ; (4) tris- 



titia vacuus; (5) securus; H. 21, 125. 
Ex a priv. vel intens. et xijdos, cura. 
Hinc 

άχγ$ία, as. i. vacuitas mceroris ; (2) mce- 
roris abundantia; (3) contumelia; (4) 
incuria; (5) dolor; (6 1 tristitia. 

άχΥ,ΰιάω, ω, f άσω, negligenter ago ; (2) 
animo concido; (3; moerore gravi ad- 
ficior. Mi; άκγ$ιάσωμεν ΐΤξ'ος τα παξόντα, 
Basil. Ab eod. 

άχΥ,ΰω;, adv. sine sepultura. Ab άχγ$γ,ς• 

άχν,κοα. audivi, 1. sing. perf. med. Atiice 

t pro Ϋ,χοα, a verbo άκνω. 

άχγ\\γιτος, ου, Ό καΊ ϋ,. qui decipi nequit; 
(2) immutabilis; (3' qui deliniri nequit. 
Ex a pr. et κζλίω, mulceo. 

άχγιλΊΙω -cs, ου, b xa) ■>, immaculatus, ma- 
culae expers; [2) incorruptus. Ex«pr. 
et χηλιΐόω, maculo. 

άχΥ,μα, ατής, το, sanatio, medela; (2) me- 
dicamentum Ab άκίομαι, sano. 

'ακΥ,ν,αάν. tacite, quiete; 11. 3, 95. Άκτί* 
Ιγίνοντο σιωτνί, fuerunt taciti. Ex «pr. 
et χαίνω. hisco. 

άχ.Υ,το;, ov, horto carens, horti nomine in- 
dignus. 

a%Yoatrios, ου, b xai ή, purus, incorruptus; 

(2) illaesus ; (3) immortalis. Ex a priv. 
et χ-.ξάω, misceo. [a priv. et X y,s vel **;- 
ξαΊνω, Em.) 

axY,g&Tos, u, Ό χα) y\, idem, H. 15, 498. 

άχΥ,^ιο-,, a. b χα) ■>„ exanimis, cor non ha- 
bens ; II 5, 199. ex a pr. et χυ,ο. cor. (2) 
immortalis, fatolethifero non obnoxius ; 

(3) lllaasus, (4) act. non lethifer. Schol. 
ap. Nic. Ex a, pr. etxye.fatum. 

άχΥίξοφανΥ^, Is, id• quod άχξαιφντ^• 
άκΥ,ξυχτε). adv. nullo feciali misso ; (2) im- 

placabiliter. Ab 
ά*γ,ζνχτος. ου, b χα) •α, per caduceatorem 

non denunciatus ; (2) inglorius, ignotus ; 

(3) implacabilis, Steph. Ex a priv. et 

ΧΆξΰσσω. 
άχΥίξίικτω;, adv. idem quod άχΥ,ςυχτε'ι. 
axY,^Tos, ov. non ceratus, non oblitus cera. 

Ad a pr. et κΥ.οΌς cera. 
άκ^χίαται, 3. ρϊ* perf. ind. pass. Ion. pro 

άκΫ,χΥ,νται, ab άκαχίω• 
άκΥ,χίατο, tristitia adfecti erant, 3. plur. 

plusq. ind. pass. Ion pro άχγ,χπντο. 
άκΥιχίΙαται, II- 11, 636. 3. plur. perf. ind. 

pass Ion. pro άκΫ,χν,νται. 
άχΥ.χιΙων, όνος, b. dolor, tristitia. 
άχγ,χεμα.1, vel άχγ,χν,μαι, tristor. θυμοί 

άχΥΐχίμεναι ]μεγάλ' "ιαχον, II. 18, 29. Ex 

a pleon. et άχος, moeror. 
άκιζ^Ϋ,λευτος, ου. b κα) ή, non adulteratus, 

sincerus, incorruptus. Ex « pr. et χιζ- 

ο*γ,λείω, adultero. 
dx'itttiKos, ου, Ό κα) ή. cui scoria nulla ad- 

mixtaest; (2' purus, sincerus. Ex«pr. 

et κίζ^Υίλος, cut scoria admixta est. 
άκιξΰνλω.:. adv. sine scoria; (2) sincere, 

pure. Ph. sedulo. 
άκιονος, -η, bv, iniirmus, qui se vix movere 

potest. Ex a pr. et κινίω- moveo. 
άκι%ωΰν ; ς, εος. Ό κα) ή. cuspidatus, acumi- 

natus in modum cuspidis Ab axis• 
άχιΰωτος, S, b κα) η, idem et ab eodem. 
άχίζω, f. ίτω, acuo. Ab eodem. Λ 

άκΐκυς. υος, Ό κα) ή. impotens, imbeciHis ; 

(2) qui non est velox. Ex a pr. et χίχυς. 
άκϊναγμ,α, ατός, το, concussio, complosio, 

Etym. Ex « pleon. et τινάσσω, quatio, 
mutato sc. τ in χ. 

άκίναιίος, ου, β, pudicus, castus, qui cins- 
dus non est, Suid Ex a priv. κινίω, mo- 
veo, et αΊΙως, membrum virile. 

ΆΚΙΝΑ'ΚΗ Ζ, ου, b, acinaces, gladius Per- 
sicus. 

άκιν%Ζν), adv. citra periculum, sine peri- 
culo. 

άκί,Ιΐ,νος, ου. Ό κα) ή, sine periculo, liber, 
extra periculum constitutus. Ex » pr. 
et xivluvos, periculum. 

άχινΙυνώοΎ,ς. οιο*ες. idem. 

άκινίΐ,νως, adv. sine periculo, secure. 

ακινησία, ας, ή, immobilitas, quies, priva- 
tio motionis. Ex β priv. et χίνησις, mo- 
tto. 

ακίνητα, Dor. pro ακίνητη, ab ακίνητος• 

άχινητίω, ω, f. ησω, immobilis sum. 

άχινητΊΖω, f. ίσω. immotus sto, caveo ne 
movear, quiescere cupio. Ab 

ακίνητος, ου, b χα) ή, immobilis; (2) qui 
moveri aut mutari nequit, immotus ; 

(3) non movendus; (4) segnis. Ex a 
pr. et χινεω, moveo. 

ύχινηταΐί, adv. sine motiij citra motionera. 



ΑΚΛ 

"ΑΚΪΝ02, ν, ο, acinus ; (2) herb» genus. 
χχΧος, ν, β χα) »ί. vermibus non obnoxius, 

a vermibus non arrosus ; (2) incorrup- 

tus. Ex a, pr. et «if• vermis, χχίώτχ- 

τοι Ίο-τοζογ,ΐί. Hesiod. "Egy. 432. 
χχϊςος, α., οι/, ignavus, nihil agens ; (2) Bo- 

reas, Aquilo, Em. 
άχϊίως. adv. remisse, sine motu, Hcs. 
άχΥς, fios, if, cuspis ferrea, spiculum, Gl. 
V metaph. dolor acutus. Dim. ab &&#, 

acies. 
«,χίχγ,τχ. 11. 17, 75 pro άκιχγ,τως, adv. ita 

ut tu consequi nequeas. Ab 
άκίχγ,τος. u- b χα) ίι, quem non possumus 

adsequi cursu, telo, &c. qui comprehen- 

di nequit ; (2) inaccessus ; (3) quem men- 

teet cogitationecomprehendere non pos- 
sumus. Ex χ priv. et χίχγ,μι, compre- 

hendo. 
dxituv. όνος, ο χ) ή, nullis fultus columnis. 

Ex χ pr et κίων, columna. 
xxiUTXTo.,firmissimi, nom. pi. ab χχιώτχ- 

τας- quod est superlat. ab ϋκιος • 
ακκίζομαι, f. ίσ-ομχι, simulare recuso. Ab 

Άχχώ. muliere, quae simulate recusabat 

quod maxime cupiebat. ΙΛ,κξχ μιν Vv 

γ]χκίσχντο πχξχιτύΜ.ίνοι, Plut. Hinc 
άχχισμος, S, β siraulata recusatio. 
άχχοξίζαν perdere cimices. Ep ap. Stepk. 
άχΧαι>,ς, ίος, b χ) /■„ illacrymabilis. Ex χ pr. 

et xXx!&>,fleu. 
άχΧάξωτος, exsors. Dor. pro άκΧγ,ξωτος. 
χχΧας , ado;, i, cui sarmenta non sunt frac- 

ta. Ex χ pr. et κΧάω. frango. Unde 
χχΧχστος, ν, b χ) ή, non fractus, infractus. 
χκΧχυο-τ), s άχΧαυντύ, adv. sine fletu. 

Ab 
«.χΧχχχττος. ν, ο χα.) ι?, indeploratus, inde- 

fletus Gl. V. indeflebilis. Ex χ priv. 

et χΧαίω- fleo. 
άχΧχυη). adv. idem quod χκΧχυστύ, Call. 

in Dian. 167. ^ 
βίχΧαυτος, n. ό χ. -η. idem quod ακΧαυστος. 
βίχλιγ,ς, ίος, ο χ) ii, inglorius, turpis, foedus. 

Ex a pr. et χΧίος. gloria. 
xxXux, s. άκΧί'ίχ, χς, γ,, ignobilitas, infa- 

mia. Ab άχλίνα- 
ά,χΧίΐγ,ς, ίος, b κ) η, Poet, pro χχΧιΫ,ς. 
xx> αστός, ου, b χ, η. non clausus. Ex χ pr. 

et κΧαττος. clausus. 
axXii£>s,Poet. adv. sine gloria. Ab χχΧίΐίις. 
elxXtrros, ft, Ό χ] *j, non furans ; (2) qui non 

aliud in corde occultum, aliud in lingua 

promptum habet. Ex χ pr. et χΧίπτω. 
χχΧ'.οΊς, adv. inglorie. Ab χκΧίΫ]ς. 
*.χΧν$ονΙ<ι-τωϊ, adv sine gloria, fama. Ab χ 

pr. et xXv^Mv.fama. 
χχΧγ,ϊσ-τος. s. όίχλ^ντος, id. quod αχΧιιο'τος. 
α,κΧγιςίω, ω. f- ν,οώ, sumexsors, miseriisad- 

fligor. Ex χ pr. et κΧγ,ξος, sors. Hinc 
ά,χΧγ,ξΥΐμχ, χτος, το, infortunium, calami- 

tas. 
άχΧνξίχ, ας, ■», egestas, infelicitas. Ab 
ϊίχΧχξος, u, ό κ) 'h. exsors ; (2) pauper, ege- 

nus ; (3) infelix, miser. Ex χ priv. et 

χΧνίζος, sors. 
άτχΧν,ξωτ), s. xxX'^uTiii adv. citra sortem. 

Ab 
άχΧγ,ξωτος, e. b χ) Ϋ,. sorte non lectus ; (2) 

exsors, expers. Ex « pr. et xKrigioi, sor- 
te lego. 
άχΧν,τ), adv. sine vocatione. Ab 
ίχΧπτος, u, b χ\ yi, non vocatus, non invita- 

tus ; (2) nomine carens. Ex χ priv. et 

χΧγιτίς. 
ύ,χΧν,τω;, adv. sine invocatione, vel mvita- 

tione, Stepk. 
dxXivio>s,adv. in neutram partem vergendo. 
βίχΧηγ,ί, ίβί- ό κ] it, non vacillans: (2) fir- 

mus, rigidus, qui flecti nequit ; Ph. du- 

rus. Ex a, pr. et xxiw- Unde 
izXivaSi, adv. id. quod ocxXiviais. 
eixXiTo;, u, ο χ) Ϋ,, qui non declinatur. 
άχκίταις, adv. indeclinabihter, sine decli- 

natione. 
άχχόνγιτος, u,ok)yi, imperturbatus, non agi- 

tatus, inconcussus. Ex « pr. et χΧοήω. 
ZxXovos, χ, ό Χ)Ϋ), idem. Ex « pr. et χχ&- 

vos, motus. 
£χΧοτος, u, β Χ) ν, furum injuria? non ex- 

positus, non deceptus ; (2) non furtivus. 

Ex * pr. et χΧοτγι, /urtum. 
χχλυύώνισ-το;. », ό χ) r,, fluctibus non agita- 

tus, tranquillus. Ex χ pr. et χΧνίωνίζο- 

μαι, fluctibus agitor. 
•ίχΧυ^ων'ΐο-τως, adv. sine fluctibus. 
ϊκΧυντος, κ, Ό χ] ν), non ablutus ; (2) undis 

non agitatus ; tranquillus, ut portus. Ex 

« pr. et χΧίζΛ), abluo. 



AKO 

χχΧύντ,τοί, u, i X) ifj ramulis carens. Ex 
χ pr. et χΧων, ramulus. 

χχλωα-τος, ν, i χ) γ), nendo non ductus, tor- 
tus, seu connexus. Ex χ priv. et χχώθω, 
neo. 

χχμΑζω > f. ίσοι, floreo a?tate, Estate sum 
firma ; (2) sum vegetus et validus per 
aitatem, polleo robore juvenili ; (3) facio 
ea, qua? juvenes decent ; (4) polleo, vi- 
geo, floreo re quacumque ; Gl. V. vigeo, 
adolesco, pubesco, viresco, vireo; χχμΑ- 
ζω,. vegetus, vigens. Phil χχμάζαα-χ, 
vivida, fortis, PhiL Άχμ,χξ'.ιν τν,ν r\Xr 
χίχν, νίότγ/τι τοΧΧί), πΧχτφ, χξγ,μ,ατι, τί- 
ζ' /j ιττξχτιχ, <Τξο; "huvau.iv ακμάζων σΊΤΟί, 
maturum, μηΧχ, πόΧιμος' άκμάζχσα ή- 
μίξχ, νυξ, 3-ίξος, medius. Ab άκμγι- 

χχμχϊος, αίχ, χΤον. vigens, florens zetate, 
, florens re quacumque ; (2) juvenis ; a- 
dultus ; (3) vegetus ; (4) maturus, tem- 
pestivus ; (5) vigoris plenus ; PA. (6) 
opportunus ; (7) qui in ipso temporis ar- 
ticulo rem aliquam adgreditur. Ab eod. 

ά,χμχίως, adv. in flore j (2) cum vigore j 

(3) mature. 

άχμχο-τγΐί, 2, ό, strenuus, validus, robus- 

tUS. Ab χχμάξω• 

ΆΚΜΗ\ ίί, v. cuspis, acies, H 10, 173. (2) 
vigor, maturitas seu flos ajtatis, firma 
aetas, juventus; (3) punctum, seu arti- 
culus temporis, quo aliquid agi debet ; 

(4) varus. 

αχμγ\ν, adv. adhuc, etiamnunc; (2) sedu- 

lo, strenue ; (3) eo tempore ; (4) aliquam- 

diu. Ab αχμγι, vel etiam pro κατ άχμ,γ,ν. 
χκμγ,νος, yi, ον, adultus ; [2) florens ; (3) 

exuberans. Ab eod. 
"AKMHN02, u, ό χ) if, jejunus, qui non 

gustavit, item, qui non bib'it, siccus. 
χχμγ,ς, γτβί, 0, non defatigatus, non defes- 

sus, recens, integer. Ex χ pr. et χά,μνω, 

defatigo. 
χκμγιτγ,ς, n, 0, idem. 

χχμγ,τ), adv.^ sine lassitudine. Ab χχμγ\ς. 
αχμγιτοί, if, i x, 13• et χκμγιτος, yj, ov, idem. 
χχωόθίτον, u, το. incudis repositorium, II. 

iS, 410. Ex χχμων, et τίβγ,μι. 
χχμονχς, incudes, ace. pi., ab χκμων. 
ΆχμοήΙας, Acmonides, Dor. ^το'Αχμοή- 

χχμων, όνος, ό, incus, Β. 15, 19. Ex a pr. 

et κάμνω, fatigor. 
xxvxu -ττος, ov, b xxi yi, inflexibilis. Ex χ 

pr.'et χάμΎτω-Αε^Ο. 
αχναττος, », ό x\ yi, fullonem non expertus 

a fullone non purgatus, subactus. Ex χ 

priv. et χνχττω• 
χχναφος, u, Ό x\ tj, idem ; Gl. V. rudis, im- 

politus. Ex'iisd. 
xxvyiuos, n, ό χ\ yi, tibiis, seu cruribus ca- 
rens, qui non habet suras. Ex χ priv. 

et χν/,μγι, tibia, crus. 
χχνγιο-τις, ιίος, yi, spina dorsi. Ex χ priv. 

et χνάω. scalpo, seu scabo, quia animalia 

earn scabere non possunt. 
axvic -σος, ν, ox) ή. insulsus, insipidus; pro- 

prie nidoris expers. Ex « pr. et χνίο-σγι. 
αχνίο-ο-ωτος, u, ό χ) ή, vacuus a nidore, ex- 
pers sacrificiornin. 
χκοχς, auditus, gen. sing. Dor. pro α.κοΫ]ς. 
xxoYi, γ,ς, v, auditus ; (2; fama, rumor, ser- 

mo ; (3) auris. Ab ά,κέω, audio. 
χχοιΧος, u, όχ) 'h, qui cavus non est, in quo 

est nihil cavum, cavitatis expers. Ex χ 

priv. et χοΊχος, cavus. 
χκοίμγιτος, u, ό χ) ή, insomnis, non dormi- 

ens, pervigil. Ex a priv. et χοιμάω 
ίχοιμίτων, insomium, gen. plur. ab xxoi- 
t μγ,τος. 
αχοινος, u , ο χ) ν) , non communis ; (2) non 

polutus. Ex a pr. et κοινός, communis- 
χκοινωνγ,ούχ, χς, ν,, cum nullum est com- 

mercium, nulla societas ; (2) nulla be- 

nignitas, quae de suo aliquid impertiat ; 

(3) excommunicato. Ex χ priv. et χοι- 

νωνίω. Unde 
χχοινώνγ,τος, u, β xx) yi, incommunicabilis ; 

(2) sine societate, insociabilisj (3) parous , 

tenax, non communicatus. 
χκοινωννιτως, adv. insociabiliter. 
χχοίτγ,ς, ν, β, unnm et idem cubile habens, 

maritus. Ex a pro iuS, et κοίτη. 
χχοιτις, itiog, ή, uxor, marita. A preec. 
χ,χοιτος, v. ο xx) ή, sine cubili, cubili ca- 
rens ; (2) at τβ χχοιτβν, est mel sedimen- 

to carens. 
dxoXxxiuTot, ου, ο χ) ij» qui adulationibus 

capi nequit. Ex » priv. et xoXxxtvu, 

adulor. 

I 23 ) 



AKO 

χχόΧχχος, u, Ι χ) ϋ„ alienus ab adulations, 
t Ex a, priv. et χόΧχξ, adulator. 

χκοΧχσ',χ, ας, γ], intemperantia, luxuria, 
incontinentia, in quocunque cupidita- 
turn genere, Gl. V. protervia. Ex « 
priv. et χόΧαο-ις. 

χχοΧαστχίνω, intemperanter, seu petulan• 
ter ago ; (2) proterve et libidinose vivo. 

^ Gl. V. nepotor, protervio Ab χκόΧχο-τος. 

χχοΧχστίω, ω, idem et ab cod. Hinc 

χκοΧάο-τγ,μα, ατός, το, factum petulans ; 
(2) scelus; (3) stuprum per proterviam 
illatum 

άχόΧαστος, a, x\ y\, intemperans, proter- 
vus, lascivus, Ubidinosus, flagitiosus ; 
(2) non punitus ; (3) qui peccatis frena 
laxat ; (4) audax ; (5) injuriosus ; (6) 
castigatione dignus. Ex « priv. et xo- 
Χάζω, punio. 

άχοΧάο-τως, adv. intemperanter, petulan- 
ter. Gl. V. impune. 

άχόΧΧγ,τος, ν, β χ) if, non glutinatus, Gl. V. 
qui conglutinari vel uniri nequit. Ex at. 

^ priv. et χοΧΧω, glutino. 

χκοΧΧος, v. ό χ) γ), glutinis expers; (2) 
qui conglutinari nequit; (3) qui coire 
nequit, incoibilis. Ex χ priv. et κόΧΧχ, 
gluten. 

α,χοΧος, ν, ό, frustum panis, parva buccel- 
la; (2) cibus. Ex a ex parte priv. et 
xoXov, cibus. 

χκοΧουΟίω. ω, f. ν,ιτω, sequor, comitor ; (2) 
facio idem aliis, imitor, congruo, similis 
fio; (3) obsequor, obtempero. 'AxoXu- 
6iiv Tivi, μ,ίτχ τίνος, κχτότιν τίνος, άΧΧίι- 
Χοις• τω χόγω, animo assequi, intelligere. 
Ab άχόΧνθος. 

άζοΧύθΥιμά, χτος, το, consequentia ; (2) ad- 
sectatio, consectatio. Ab χχοΧαΰίω. 

άχοΧύθγ,σις, ιως, ν), idem et ab eod. 

χκοΧαθΥ,τικος, r» ov, sequax, proclivis ad 
sequendum. Ab eod. 

χκολαθίχ, ας, %, adsectatio, comitatus ; 
(2) series, eoharentia; nexus, conse- 
quentia, Gl. V. (3) convenientia, con 
gruentia; (4) officium (5) ceenmonia, 
ritus sacer. Ab 

ΆΚΟΆΟΥΘ02, ου, 6 χ) ή, pedissequus, 
vel pedissequa, assecla, comes, adsecta- 
tor ; (2; consequens, consentaneus, con- 
veniens, congruens, similis ; (3) genus 
ministri, Eccles. 

χκοΧαθ5ιην, sequentibiis, dat. plural, praes. 
part. 

χκοΧύθως, adv. consequenter ; (2) conve- 
nicnter. Ab άκόΧαθος. 

άκόΧυμζος, u, ό χ] i t , natandi inscius. Ex 
x priv. et κοΧνμζάω, nato. 

άκομία, ας, y\, comaj defectus. Ab αχομος. 

χχομιστιχ, ας, ή, neglectus, incuria. Ab 

άκόμιο-τος, α, ό vj yi, neglectus, squalidus, 
sine cura necessaria. Ex χ priv. et κο- 
μίζω. 

χκομος, a, xj ή, cui nulla est coma, qui 
comatus non est. Ex a pr. et κόμγ,. 

χχόμπαο-τος, α, ό χ) »j, alienus a jactantia, 
et ostentatione. Ex « priv. et χομ-χος, 
jactator. 

ακομτος, χ,Ό x\v], idem et ab eod. 

άχόμψιυτος, ov, non curiose ornatus. 

άκομψος, a, b χ) ή. inelegans, non festi- 
vus ; ^2) vilis, simplex (ineptus, Steph.) 
Ex a pr. et κομψός, scitus, elegans. 

ακόμψως, adv. ineleganter, illepide. 

dxovav, pra?s. inf. act. contr. pro dxovauv. 

χχβν'άω, ω, f. Υ,σω, acuo, exacuo ; (2) im- 
pello, incito. Τον χίξχυνον αχονγιο~αντί{, 
Luc. Ex axovYi, cos. 

άχ'ονΙυΧος, ov, expers tuberum. Ab « et 
xovhuXYi. 

'AKO'NH,55i,.if,cos. 

άκόνΥ,μχ, το, incitamentum. Ab άχβνάω. 

χκονν,τΥ,ς, S, b, qui acuit. Ph. cotiarius. 

χκόνιον, α, το, coticula. Dim. ab αχανή. 

χχονιτ), adv. sine pulvere ; (2) sine pugna, 
citra laborem, facile. Ex a et pr. κόνις. 

χχονϊτιχος, yi, ov, ex aconito confectus. Ab 

χκόνϊτον, n, το. aconitum, herba venenata, 
quae iv τχϊς χκόνχις, seu cautibus nasci- 
tur. Angl. Wolfsbane, Monkshood. 

άχόνιτος. v,b x)y), pulveris expers ; (2) qui 
sine pulvere fit ; (3) non illitus calce, 
opere tectorio non obductus; (4) non 
picatus. Ex χ pr. et χόνις, pulvis, cinis. 

άχονίτως, adv. sine pulvere ; (2) sine dirfi- 
cultate. 

xxovTt, inviti, nominat. dual, ab χχων. 

άχοντι, adv. invito, οοΛΟίέ. Ex χ priv. et 
ixovTit sponte. 



ΑΚΟ 



ΑΚΡ 



ΛΚΡ 



άκοντίας, ν, Ό, jaculus, serpentis genus ; 

(2) in plur. stellce, qua; jaculi modo fe- 

runtur. Ab άκόντιον. Unde 
ακοντίζω, f. ίσω, jaculor, jaculum vibro, 

intorqueo ; (2) jaculo peto. 'Ακόντιζαν 

τον φίύγοντα, ί'ις τούτον, τινά 'ίγχίι, τινός. 

'Αχόντισί ΰονξ) φαανω, II. 4, 496. 
άχόντιχον, η, το, medicamentum adsanan- 

da vulnera ακοντίων, s. jaculorum. Ab 

άκόντιον, n. το, jaculum, telum, spiculutn, 
pilum ; (2) teli jactus ; (3) spina dorsi. 
Ab άκων, jaculum. 

άκόντϊσις, εως, '/ι, jaculatio, jactus. Ab 
ακοντίζω• 

άκόντισμα, ατός, το, idem; (2) jaculum. 

ακοντισμός, S, Ό, jaculatio. 

άκοντίσσαι, aor. 1. inf. act. Poet, pro a- 
κοντίσαι. 

άκοντιο-ττίξ, %ξος, ο, jaculator ; (21 jaculan- 
di peritus. Ab eod. 

ακοντιστές, a, β, idem. Hinc 

άκοντιστικος, η, bv, jaculandi peritus. 

άκοντιστνς, voi, -h, jaculatio, II. 23, 622. (2) 
jaculandi peritia. Ab ακοντίζω. 

άκοντοζόλος, », β j£ 'h, jaculi vibrator, jacu- 
lator. Ex 'άκων, οντος, et βάλλω, jacio. 

άκοντοΐόκος, ν, Ό j£ r, qui jacula observat, 
ut eorum ictus evitet. Ex άκων, et $i- 
κομαι, recipio, vel potius δοκάζω, ob- 
serve. 

άκοντοφόξος, ν,Όά 'h, jaculum ferens. Ex 
άκων,^αουίητη,^ί φίξω, /ero. 

άκόντως, adv. invite. Ab οίκων. 

άκοτ•/ιτϊ, sine labore, ac molestia. Ab « 
priv. et χότος. 

άνοπίαστος, α, b ti i, indefessus, indefati- 
gabilis ; (2) lassitudinem et laborem nul- 
lum adferens. Ex « priv. et χοπιάω, 
labor ο. 

άκοτιάστως, adv. sine labore. 

άκοπος, », Ό ^ ή, indefessus ; (2) corrup- 
tioni non obnoxius. Ex « pr. et κόπος, 
labor. 

άκότξίστος, α, Ό vu -h, qui non est stercora- 
ls, cui fimus non est ingestus. Ex et, 
priv. et χότξος, stercus. 

άκοτξος, χ, b yl Si, idem et ex iisd. 

άκοτξώΐ'/ις, ωΐις, purus a stercore. 

άχότως, adv. sine lassitudine; (2) sine 
vermium noxa. 

άχίςιστος, u, b ι£ -h, inexplebilis, insatiatus, 
insatiabilis. Ex « pr. et χοξίω, satio. 

άκοξίστως, sine satietate. 

άκόξνιτος, a, b κα) rt, II- 7, 117, idem ; (2) 
non ornatus, non mundatus. Ab eod. 

άκοξία, ας, ή, insatiabilitas. Ab eod. 

άκοξίτης, n, b, sc. οίνος, vinum ex acoro 
confectum. Ab άκοξον. 

Ά ΚΟΡΝΑ, ν,ς, 'h, nomen planta? cujusdam. 

"AKOPON, χ, τβ, acorum, herba sive ra- 
dix quaedam medica, Angl. The sweet- 
smelling flag, vel Calamus. 

ακοξος, a, b £ η, idem quod άκόξνιτος. 

άκόξνφος, ov, b j£ i, verticem, seufastigium 
non habens. Ex « pr. et κοξνφτ,, vertex. 

άκος, ιός, το, medela, medicina, sanatio, 
curatio, remedium, II. 9, 250. Ab dxi- 
ομαι. 

άκοσμίω, ω, f. ν,σω, incomposite me gero ; 
(2) improbus sum. Κολάσονσι τους άκοσ- 
μονντας, Isocr. Ex « priv. et κοσμίω, 
orno. 

άκοσμήας, hit set., Jjevjinornatus. Ab άκοσ- 
μίω. 

άχόσμ'ΐτος, ν, b >o ή, idem et ab eod. 

dxoo -μγιτως, adv. confuse, sine ornatu. 

άχοσμία, ας, vj, status rerum perturbatus, 
res incompositae ; dedecus, Ph. Ab eod. 

άκοσμος, u, b si 'h, inornatus, indecorus, in- 
cultus, inordinatus, incompositus, in- 
comptus ; inhonestus, Gl. V. Ex « pr. 
et κόσμος. 

άχ'οσμως, adv. idem quod άχοσμητως. 

ά,χοστίω, ω, f. ησω, abundo esu hordei, 
pascor hordeo. Αχοο-τίισοις \τ) φάτν/ι, 
11.6,506. Ab 

ΆΚΟΣΤΗ', ?f, 'h, hordeum; (2) quilibet 
cibus. 

άχοτος, ν, b Κ)ή, qui simultates non alit. 
Ex «pr. et κότος. 

άχονάζω, audio ; (2) invocor. ΤΙ^ωτω γάξ 
xeci \ο»τας άκουάζίο-θον ϊμΐίο, II• 4, 343. 
Ab ακούω• 

Ακουίμιν, audire, preas. inf. act. Ion. pro 
α,χ,εύίιν• 

αίκουίτω, audiat. 3. sing. pva?s. iinper. act. 

έχον*;, if, -4, auditus, auditio. Ab eod. 

kxovx.*,, 1• s. perf. ind. act. Ion pro Υ,καχ,κ 



άχονοντΑ, audientem, ace. sing, prses. part. 

act. 
axovovTitfen, dat. pi. part, prajs. Ion. et 

Poet, pro άκί /uo-t. 
άκούοντι, 3. pi. pr. ind. act. Dor. pro d- 

κονονοΊ. 
άκούξεντος, n, b, intonsus, Gl. V. Ex a. 

priv. et κονξΐύω, tondeo. 
άκονξος, u, b κ, η, intonsus ; (2) qui est sine 

liberis. Ex a, pr. et itiUa, vel χόξος. 
ά,χονς, οντος, b, jaculum, telum. Ab άκων. 
άκονοΌαίν, audiverint, 3. plur. aor. 1. opt. 
άκοίιοΌ,ις, a. 1. part. act. JEol. pro άκουσας, 
άκουσας, qui audivit, vide antecedens, d- 

κούσαις. 
άχουσάτωσαν, audiant, 3. pi. aor. 1. imp. 

act. 
άκούσίχι, audies, 2. sing. f. 1. ind. med. 

Ion. pro άκονσισαι, vel άκούσγ. 
άκονσιάζω, cogo. Ab ακούσιος, 
άκουσίθίος, ν, Ό ^ ή, qui a Deo exauditur. 

Ex άκουσις, et θίος, Deus. 
ακούσιος, u, b y^ vj, vel ακούσιος, ία, ov, 

(prim, prod.) non voluntarius, coactus, 

invitus, Gl. V. Ex «pr. et ίκων, sponte. 
ακονσις, ΐως, r/, auditio. Ab ακούω, audio, 
ακουσίως, adv. pra?ter voluntatem, invite. 
άκουσμα, ατός, το, res qua? auditur, au- 
ditio ; (2) auditio discipuli, quod disci- 

pulus ex prseceptore audit; (3) fama, 

rumor. Ex ακούω, audio. 
άκουσμάτιον, n, το, auditiuncula, narra- 

tiuncula. Dim. ab άκουσμα, 
ακουστές, S, b, auditor, qui audit ; (2) dis- 

cipulus. Ab ακούω. "Hinc 
άχονστιάω, paratus sum ad audiendum. 
ακουστικός, y, bv, ad auditum pertinens. 
άκουστικως, attente, ad audiendum parate. 
ακουστός, η, bv, sub auditum cadens. Ab 



άχούσωσιν, 3. pi. aor. 1. conj. act. 
άχουτιίΤς, audire fades, 2. sing. f. 1. indie. 

act. Att. pro άκουτίσας. Ab 
άκουτίζα, f. ίσω, audire facio ; pass, au- 

dior. Ab 
ΆΚΟΥΏ, fut. ίσω, audio, auribus perci- 

pio, ausculto ; (2) auditor, s. discipulus 

sum ; (3) audiens sum dicto, obtempero ; 

(4) intelligo et interpreter, item sentio ; 

(5) vocor, appellor, dicor ; (6) novi, te- 
neo ; (7) est ubi vertl potest, lego : ducta 
inde significatione, qua olim anagnosta; 
utebantur, Ern. Άκουαν τίνος, 3-οξνζν, 
φωνην τίνος' tSto παξά σον, πξός σου. ex ; 
ταντα ίΐίξί σου, τίξ) του πράγματος' σου 
πίξΐ τούτων, σ\ οντά- Ισθλος, χακος, appel- 
lor ; ίυ άκούίιν άπο, νπο, νξός τίνος, lau- 
dari ; κακώς, vituperari; ακούομαι ύπόσν 
audior. Αόγνς δ' άκνσον, ονς ίήκωφέζων, 
Soph. Phil. 1255. 

άκνω, audiam, f. 2. ind. act. verbi άκίω. 
άκξα, ας, η, summitas, fastigium, culmen ; 

( 2) arx ; (3) promontorium ; (4) Littus, 
omnino de extremitate dicitur, maxime 
extremitatibus corporis. Abάxξoς■ 

άκξάαντος, n, b xa) ft, imperfectus. Ex a 

pr. et κςαιαίνω, efficio. 
άχξ&γής, ις, mutus. Ab a pr. et κξνζω. 
άχξάΐαντος, a, b καί ή, inconcussus, immo- 

tus. Ex a pr. et χςαδαίνομχι, metu con- 

cutior. 
άκράϊ,ς, ίος, b και v\, flans in superficie, ve- 

nemens. Ex άκζος, summus, et άω,βο. 
άκξα'ίος, n, b, summus ; (2) qui est in arce ; 

( 3) qui preeest arci. (Unde Άκξάια, Ve- 
nus, vid. Thes. M.) Ex άκξος, summus, 
vel άκξα, arx. 

άκξαίπαλος, u, b xa) 'h, non sentiens cra- 
pulum ; (2) alienus a crapula ; (3) arcens 
crapulam. Ex a priv. et χξκιπάλη, cra- 
pula. 

άκξαιφνης, ίος, b κα) ■>„ purus ; (2) alacer ; 
^ (3) recens. Ex άκξαϊος, et φαίνομαι. 

άχξχιφνως, adv. sincere. Ab ακραιφνές. 

άκεάλΐπος, το, pinguedo, unguentum, Call. 
Ep. 

άκξαντος, a, b κα) n, imperfectus ; (2) irri- 
tus, ut promissum, prccdictio. Ex a pr. 
et χξχίνω, efficio. 

άχξαξόνιον, χ, το, summa pars axis. Ex 
άκξος, et άξων, axis. 

άκξχσία, ας, ή, intemperies, intemperan- 
tia, incontinentia. Ex a pr. et χξάσις. 
Hinc. 

άκξάσιος, ov, b xa) -h, intemperans. 

άκξατίύο/Λαι, fut. ίύσομαι, intemperanter 
vivo. Ab άκξατης. 

α.κςατίυτιχος, ^, bv, incontinens. 

axr&TJif , ίο;, b κα) -ή, incontinens. intempc- 
( 24 ) 



rans ; (2) invalidus, debilis ; (3) qui con- 
tineri nequit. Ex a, pr. et χξάτος ■ 

άκξάτητος, ου, b xot) η, qui contineri et co- 
hiberi nequit. Ex a priv. et χξχτί», co- 
hibeo. 

άκξατ), impotenter, per impotentiam. Ex 
a pr. et χξάτος, rbbur. 

άκξάτίζω, f. ίσω, jento ; (2) merum bibo ; 
άκξχτίζομχι, jento, Gl. V. Ab άχεατος. 
Hinc 

άκξάτισμα, ατός, το, jentaculum. 

άκξατισμος, S, b, idem et ab eod. 

άκξάτιστος, ου, Ό κα) ή, qui non jentavit ; 
(2) qui jentaculo non facile caret ; (3) 
validus. Ex » pr. et κξχτίζω, vel « int. 
et κξάτος. 

άχζ&τόίΐς, ίσσα, (ν, instabilis, intemperans, 
Man. Ab άχξατγ,ς. 

άχξάτον, ου, το, vinum, merum, meracum. 
Ex a pr. et κίζάνννμι, misceo. 

άχξατοποσία, ας, r„ meracioris vini potatio. 
Ex άχοατος, et π'οσις, potatio. 

άκξατοποτίω, ω, f . ησω, merum bibo. Ab 

άκξατοπότνις, ου, Ό, qui merum potat. Ex 
άκρατος, et χοτίω, poto. 

άκρατος, ov, b, merus, meracus ; (2) purus, 
sincerus ; (3) validus, vehemens in u- 
tramque partem, immoderatus, immitis; 
(4) perspicuus. Ex « pr. et κίξάω, mis- 
ceo, vel » intens. et χξάτος, robur. 

άκξατότιης, Ion. άκξΥίτόττις, meracitas. 

ακξατοφόξος, ου,.ό κα) ή, qui meracum fert ; 
qui ad ferendum meracum aptus est, no- 
men vasis vinarii. Ex άκρατος, et φίςω, 
fero. 

άκςατωξ, οξος, b, impotens ; (2) incontinens. 
Ex a pr. et κράτος. 

άκξάτως, adv. incontinenter, intemperan- 
ter ; (2) graviter, vehementer, impense. 

άκξάτως, adv.mere, pure, sine admixtione. 

άκξατωσύν/], Poet, pro άκξατοσύνή, intem- 
perantia, instabilitas, sed nimis licen- 
tiose, Steph. 

άκξαχολία, ας, η, ira repentina et levi de 
caussa. Ab 

άκξάχολος, ου, b κα) ή, ad iram valde pro- 
clivis, iracundus. Ex άκξος, et χολ-η, ira. 

άκξίμονικος, η, bv, ramos grandes habens. 
Ab 

ΆΚΡΕ'ΜΩΝ, όνος, b, ramus major, ramus 
praegrandis ; (2) ramus quivis. 

ακξίος, ου, b κα) ή, vel ακξίος, ία, tov, non 
carneus. Ex a priv. et κξίας, caro. 

άχξίσπίξον, adv. summa vespera, extremo 
vespere. Ab 

άκξίστίξος, ov, b κα) r>, vespera? principium 
faciens, vesperam inducens. Ex άχξος,. 
summus, et 'ίσπίξος, vesper. 

άκς•/ι, summa, Ion. pro άχρα. 

άχξφ/,ς, ίος, b κα) ή, valde juvenis. Ex 

^άκξος, et ηξ'/ι, cetas. 

άκξΥΐΖος, ου, b xa) r„ idem et ex iisd. 

άκξΥ,σίμνος, ov, sine vitta, Ep. 

άξητόχολος, id. quod άκςόχολος, Hipp. 

άκξία, ας, ν, cognomen Minervae. Ab 
άκξα- 

άκξιζάζω, f. άσω, probo, diligenter mdago. 
Ab άκξΐ&,ς. accuratus. Hinc 

άκξίξασμος, S, b, accuratio, exquisitum ex- 
am en. 

άκξίζαστν,ς, if, b, diligens explorator, ex- 
quisitor. Gl. V. scrupulosus. Ab eod. 

άκρίζαα, ας, '/•,, accuratio, accurata diligen- 
tia, summa cura ; (2) summum jus ; (3) 
tenacitas, parsimonja ; χαλίτως ϊφίξί την 
του πατξος άκξίζ'.ιαν,^γλίσχξα και ««τα. 
μικξον αύτω χοξηγουντος, Plut. in Pe- 
ricle, c. 36. (4) vita exacta ; (5) accu- 
ratum examen ; (6) forma eximia. Ab 

' ΑΚΡΙΒΗ" 2, ίος, b κα) η, certus, accuratus, 
subtilis, exquisitus, diligens, scrupulo- 
sus ; (2) certus, exploratus ; (3) plenus, 
Justus, copiosus ; (4) ad rem attentus, te- 
nax. Sic Angl. die. an exact man. 

άχξίζοδίχαιος, ου, b χα) ή, summo jure u- 
tens, s. agens. Hinc τβ άκξίζοίίκαιον, ν, 
jus summum. Ex άκξος, summus, et 
iixvi, jus. 

άκξίζολογίω, ω, f. ν,σω, accurate perpendo, 
examino. 

άκξίζολογία, ας, vt, accurata discussio, et 
examinatio. Ab 

άχξίξολόγος, ου, b κα) ή, accurataet curiosa 
diligentia utens ; (2J accurato sermone 
utens. Ex άχξίζν,ς, et λόγος-, sermo. 

άκξίζόω, ω, f. ώσω, Diane cognosco, diligen- 
ter exploro ; (2) probe calleo, compertum 
exploratumque habeo ; (3) summa cura 
ac diligentia aliquid facio ; (4) facio, ut 



ΑΚΡ 



ΑΚΡ 



ΑΚΡ 



nliquis sit accuratus, et exquisitus. Αχρι• 
£2v λόγας, τας τάξιις, τάς αισθήσεις, δι- 
καιοσυνών, πιρ'ι τι' ?)χρι£ωμίνγι (Τυνισις, 
Ήκξίζωσΐ παξ αυτών τον χξόιιον τν φαινο- 
μίνν οίστίξος•, Matt. 2, 7. Ab άκριζης. 

άκξϊζως, adv. diligenter, exacte, accura- 
te, exquisite ; (2) plane, plene, penitus, 
perfecte ; (3) summo jure ; (4) severe, 

" pared. 

άκςίζωσις, ή, diligentia, accuratio. 

axeihov, n, το, locustula. Dim. ab ακξίς. 

άχριδοθ'/,ρα, ας, ή, decipula ad capiendas lo- 
custas. Ab ακξΐς, et &v)pa, captura. 

αχςιδοφαγος, ν, b xa) v\, qui locustis victi- 
tat, locustas comedens. Ex άκξΐς, et 
φάγος. 

ίκρί'ίω, f. ίσω, cacumina, seu summa loca 
per ambulo ; (2) summispedibus ambulo; 
(3) summa casdo. Ab αχρις, summitas. 

ΑΚΡΓ2, ίδος, v, locusta. 

κχρις, ιος, τι, summitas, cacumen montis. 
Ab ακςος, summus. 

ακξΐσία, ας, ή, inconsiderantia ; (2) res con- 
troversa et non judicata ; (3) judicii ino- 
pia, et temeritas ; (4) malum judicium ; 
(5) perturbatio, confusio, turbulentus re- 
rum status. Ex a pr. et χςίσις. 

α,χξϊτα, adv. et ο,χρϊτ), injudicato, indicta 
caussa ; (2) nullo judicio, sine judicio, 
sine delectu ; (3) indiscrete, confuse, nul- 



lo discrimine. Ab 



ακξίτος• 



αχξΐτόζνλος, ov, imprudens. 

κκξιτόδακξυς, b και ν), futiliter aut immen- 
se lacrymans. Epith. Tan tali, Ep. 

αχρϊτόμϋθος, tt, b χα) i), qui loquitur incon- 
siderate et sine judicio. Ex άκλιτος, et 
μύθος, verbum. 

ϋχρϊτος, u, ο και ή, injudicatus, indemna- 
tus ; (2) confusus, indiscretus ; (3) an- 
ceps ; (4) qui in controversiam non cadit; 
(i) qui componi aut discerni non potest ; 
(6) sine ratione et judicio factus, incon- 
sideratus ; (7) immodicus, immensus, in- 
numerabilis. Ex a priv. et κξίτος, ju- 
dicatus. 

άχριτόφυλλος, a, b και ν), frondes habens in- 
discretas ; (2) frondosus ; multis arbori- 
bus consitus, ita ut folia arborum discer- 
ni nequeant ; (3) umbrosus. Ex άκρι- 
τος, et φύλλον, folium. 

άκητόφυζτος. ν, b χα) ν), confertus, miscel- 
laneus. Ex άκριτος, et φύξω, rnisceo. 

άκξΐτόφωνος, tt, b »£ ν), indistinctam et con- 
fusam vocem habens. Ex άκριτος, et 
φων/\• 

α,κξίτως, adv. idem quod ακξίτα. 

ακρόαμα, ατός, το, acroama, quod auditur ; 
(2) ipsa persona qua auditur. Ab άκζο- 
άομαι. Hinc ^ 

οίκξοαμ,ατικός, ■)], ov, ad auditionem perti- 
nens ; (2> in auditione, s. nuda scientia 
et contemplatione positum. 

ΆΚΡΟΑ'ΟΜΑΙ, Sit&ai, f άκξοάσομαι, au - 
dio ; (2) audio discendi caussa ; (3) dicto 
sum audiens, pareo. Άχξοάσθαί τίνος λί- 
yovTCS, των λίγομίνων, ίπωδην' των άξχόν 
τοιν, του πξοστάττοντος, p'arere. Άκξοα- 
τίον νιμίν των χξαττόνων, cedere oportet. 

άχξόάσις, ιως, i\, auditio, ipsa audiendi ac- 
tio ; (2) recitatio. Ab άχζοάομαι. 

άχροάτχριον, u, το, auditorium; (2) -locus 
in quo judices ad cognoscendam caussam 
conveniunt. Ab eod. 

άχξοατνα, S, b, auditor, discipulus ; (2) qui 
obedit pra?ceptis. Ab eod. Hinc 

ακξοατικος, ij, bv, auditorius, ad auditionem 
pertinens. 

άκςοζάμων, όνος, b χα) ν), erectus in summos 
pedum digitos ; (2) erectus incedens. Ex 
άχξος, et βαίνω, eo, incedo. 

άκξοζ&τίω. ω, f. ν,σω, in digitos pedum eri- 
go, suspensus incedo. Ex άκρος, et βα- 
τίω< vado. 

άχξοζάφΥις, ίος, b χα) i), summa parte tinc- 
tus, leviter imbutus, Ex άκρος, et βάπ- 
τω, mergo. 
άχοοζίΚν,ς, ίος, b χα) ν), acutam cuspidem 

habens. Ex ίίκξος, et βίλας, telum. 
κκξοΖολις, ΊΙος, i\, jaculi genus. Ex iisd. 
άχξοζνιματι'ζομαι, f. ίσομαι, sto in summo 
suggestu, vel tribunali. Ex όίκξος, et 

.<%*' , χ , 

ακζοΖλαο-τος, u, ο χαι v, germen in cacu- 

mine babens. Ex όίχξος, et βλαο-τος, 

germen. 
άχςοξολίύΐ,ω. f. νιο'ω, e summo jaculor ; (2) 

jaculor. Ex άχξος, et βάλλω- Hinc 
Λχςοζολί», as, ■/■„ velitatioj prsludium pug- 

Jia;. 



άκξοζολίξω, et frequentius άκξοζολίζομαι, 
quacunque jaculor; (2) velitor; (3) ve- 
litor verbis et certamen lacesso. Άχςο- 
ζολ'ιζίο-θαι τοΊς 'imtrh τοΊς λίθοι$> Ab «- 
χξοζολία. Hinc 

άκξοζόλίσ-ις, ν), idem quod 

αχξοζολιο-μος, S, b, jaculatio ; (2) velitatio, 
praeludium pugna? ; (3) irritatio ; (4) om- 
nino lapidum aliorumque missilium con- 
jectus. 

άκξοζολιο-τίις, if, ό, jaculator ; (2) veles. 

άκξοζόλος, ts, b, jaculator, Sagittarius. 

άχςοζυο-τία, ας, *), pra^putium ; (2) gentes 

Erofanas, non circumcisa? ; (3) corruptio 
umanaj natures. Ab 
άχςόζυο•τος, a, b χαι v), prasputiatus. Ab 

αχξος, et βύω, tego, quod pra;putium ex- 

tremam membri virihs partem tegat. 
ακρογωνιαίος, αία, αϊον, angularis, quod in 

summo angulo est ; (2) imus. Ex ακ^ος, 

et γωνία, angulus. 
άχζόγωνος, ov, t/ in extremo angulo positus, 

Naz. Ex ακξος, et γωνία, 
άκξοδφχτΰλιον, ν, το, summa pars digiti. 

Ex αχξος, et δάχτυλος, digitus, 
άκξόδίτος, \t,bv t r), in summo ligatu6. Ex 

ακξος, et δίτος, ligatus. 
αχξοίίχαιον, n, το, summum jus. Ex ακξος, 

et tiixviijus. 
άχξόΰξϋα, ων, τα, fructus arborei, et pro- 

prie quidem, qui putamen lignosum ha- 

bent. Gl. V. cacumen rami, αχξόδξυα, 

baccae. Ex ακζος, et ΙςΖς. 
άκξόζιο-τος, a, b xa) y, leviter fervefactus ; 

(2) leviter coctus. Ex άίκξος, et ξΐο-τός. 
ακροζών/ι, ης, ν), instita, Ph. Ex ακξον, et 

ξών/ι, %ona. 
αχξόθαλπτος, ν, b j£ v), in summo calefac- 

tus et tostus ; (2) leviter calefactus. Ex 

ακξος, et &άλπω,/ονεο, calefacio. 
αχξοϋιγγανω, leviter attingo. Ex ««goj» 

summus, et 3-ιγγάνω, tango, 
άχξοθιγως, summis digitis Gl. t V. sum- 

matim, carptim. A praced. 
άχροθινίαζω, f. άσω, summam partem at- 
tingo ; (2) primitias offero ; (3) aliquid 

pro primitiis offero ; (4) deligp quod e- 

gregium, optimum. In med. deligo mi- 

hi, mea causa. Ab 
αχξοθϊνιον, α, το, et quod usitatius, αχξοθί- 

νια, ων, τα, primitia? frugum ; (2) pnmi- 

tia? qua?libet ; (3) primitiee manubiarum, 

quae Diis offeruntur ; (4) manubia?, spo- 

lia. Ex αχξος, summus, et 3-/i>, h -ινος, 

acervus, quod primitiaa a summitate a- 

cervi sumebantur. 
άχξοθώξαξ, ακος, b »£ i), leviter ebrius. Ex 

α,χοος, et Β-ωξ'/ιιτο-ω, inebrio. 
άχξόχα,ρπος, », b *} r h, in summitate fruc- 

tum habens. Ex 'άχρος, et καρτος, fruc- 
tus. 
αχροχιλαινιάω, ω, in summo, vel superficie 

nigrico, s. ater sum. Hinc αχροχιλαι- 

νιόων pro ακροχίλαινιων- Ex ακξος, et 

χίλαινός. 
αχξοκίξαια, αν, τα, extremitates, s. cornua 

antennarum. Ex αχξος, et χίςας. 
άκξοκιόνιον, ν, το, summa, seu extrema 

columnae pars, fastigium columnar. Ex 

ακξος, et χίων, columna. 
αχροκνίφαιος, ν, Ό *$ ν), vespertinus. Ex a- 

χρος, et κνίφας , tenebrcB, caligo. 
άκρ'οχν'φνις, ίος, Ό ^ ν), idem et ex iisdem. 
οίκξοχόμνις, a, b, in vertice comam alens ; 

(2) largiter comatus. Ex ακξος, et κόμν,. 
άχροχόμος, », b y$ r), idem. 
άκξοκόρΰφος, ov, summus. Ex αχξος, et 

κορυφν,, festigium. 
άκροκυίΛατόω, ω, summis innato fluctibus. 

Ex αχρος, et κυματόω, undis agito. 
αχξοχωλια. ας, ν), extremitas membrorum, 

i. e. brachiorum, ubi humeris inserun- 

tur. Ex αχρος, et κωλον, membrum. 
αίχξόλΐΐον, », το, primitiaa manubiarum, s. 

praeda?; (2) primitiaj qualibet. Ex a- 

Χξος, et λε /os, prceda. 
άκςόλϊθος, v. b η 'h, in summitate lapidis 

positus ; (2) summus lapis, s. summitas 

lapidis. Ex ακξος, et λίθος, lapis, 
άχξολίπ&ξος, u, b »9 ή, per summa pinguis, 

in superficie pinguis. Ex αχρος, summus, 

et λιπαξος, pinguis. 
άχρολογίω, ω, f. 4\<τω, in summitate lego, 

seu carpo, summa lego. Ex «,χρος, et 

λίγω. • 
άκξολόγος, a, b >cj r h, summa colligcns. 
ακρολοφία, ας, ή, summitas collis. 
άχρολοφϊτης, ν, Ό, qui in summitatibus col- 

lium ct tumulis vcrsatur. Ab 
( 25 ) 



α'κξόλοφος, ν, b, summitas collis, cacumen 
tumuli, s. montis. Ex ά,κζος, et λόφος . 

άχξόμαλλος, », b j^ ή, summe villosus. Ex 
αχρος, et μ,κλλοί, vellus. 

άχρομανης, ίος, b j£ v\, summe insanus, ex- 
trema insania laborans. Ex α,χξος, et 
μαίνομαι. 

οίκξομάο-θιον, β, to. papilla, Ph. Ex »»*os t 
et μΜϊθος, mamma. 

αχρομίθυο-ος, plane plenus, depositus vino. 

άχρομόλιζίον λίνον, rete plumbum in ex- 
trema seu ima sui parte habens. Ex 
άκρος, et μόλιζίος, plumbum. 

άχξομφάλιον, v. το, media umbilici pars, 
umbilici meditullium. Ex ακςος, et ομ- 
φαλός, umbilicus. 

άκξόμφαλον, α, το, idem et ex iisd. 

ακζον, ν, το, apex, summum cacumen, fa- 
igium, culmen ; (2) crepido, margo. 



Gi. V. Ab 



αχξον. 



αχφνψν, tt, το, summa, seu extrema pars 

navis. Ex αχξος, et ναϋς, Ion. vjjDj, 

navis. 
αχξονύχτιον, ου, το, prima noctis pars. Ab 
άκξόνυκτος, ν, b y^ ν, vespertinus. A seq. 
άχξόννξ, κτος, ν), prima pairs noctis, prima? 

noctis tempus. Ex αχρος, et »y|, nox. 
αχξόνΰχος, it, OK) i), vespertinus. 
άχροταγ^ς, ίος, b κ) ν, in summo fixus. 

Ex αχξος . et ir^vum.figo. 
άχξόπαθος, u, b »t} ή, in summa parte adfec- 

tus. Ex αχρος , et πάθος, adfectus. 
άχξόταστος, χ, β % ή, per summa consperi 

sus. Gl. V. άχξόπαο-τον, parce salsum. 

Ex αχξος, et τάσσω, conspergo. 
αχξοτίνθ'>,ς, \ς, summe tristis. 



ακζοπηλος, a, ο ^ η, 



valde ccenosus, lutu- 



lentus. Ex αχρος, et πηλός, Mum. 

άκξοποδϊΐτ), al. scrib. άχροπόδιτ), adv. sum- 
mis pedibus insistendo, summis pedum 
digitis. "Ωστίξ οι Υπ) των ακάνθων ϊπιζαί- 
νοντίς αχροποΰ'/ιτ), Lucian. Dial. Mort. 
Ex ακξος, et πους, ποδός, pes. 

ακροποΐιτ), adv. idem et ex iisd. 

άκξοτολίύω, sublimis meo, Man. 

ακρόπολις, ιως, ή, arx ; (2) quod summum 
est. Ex άκρος, et πχλις, urbs. 



\*i " 



altissimum habens ver- 



ticem. Ex αχρος, et πόλος, vertex. 

άχρόπορος, u, b % r). extrema parte acutus. 
Ex άκςος, et πίίρω, transadigo, infigo. 

άκξοπόξφΰξος, a, b ^ r), in extremitate, vel 
summitate purpuram habens, purpura 
praetextus. Ex άκξος, et ποξφύξα. 

άχξοποσθία, ας, ν), prasputium ; (2) glanSi 
Ex ακςος, et πόσθ'Α• 

άχξοπόσθιον, ts, το, idem et ex iisd. 

άκξόπρωξον, v> το, summa pars proras. 

άκξόρριζος, ν, b j^ v), in superficie habens 
radlcem, leviter radicatus. Ex όίχςος, 
et ρίζα, radix. 

άχξορόίνιον, u, το, tota nasi summitas, totus 
ambitus nasi. Ex ακςος, et pv, nasus: 

άκξορόύμιον, », το, summus temo, extrema 
temonis pars. Ex αχξος, et ρυμος, temo. 

"AKP02, ξα, ξον, summus, extremus; (2) 
summus, i. e. supremus ; (3) summum 
in aliqua re gradum obtinens, perfectus, 
praestantissimus, singularis. 

άκροσαπ^ς, ίος, b >ij ή, qui in superficie pu- 
trescit ; (2) qui leviter putrescere et mu- 
tari ccepit. Ex ακςος, et σηπω, putre- 
facio. 

οίχξόσοφος, ν, b χα) 7), impense sapiens, pe- 
ritus. 

αχξοσπάθια, ων, τα, hypochondria, ita dic- 
ta, quod velut in extremitate costarum 
sita sint. Ex ««goi, et σπάθαι, costarum 
ossa. 

άκξοστνθιον, ν, το, summa pars pectoris. 
Ex όίκξος, et στήθος, pectus. 

άχροστίχις, ίδος, ή, initium versus; (2) 
carmen, in quo deinceps e primis ver- 
suum uteris aliquid connectitur. Ex ά- 
κρος, et στίχος, versus. 

άκόστϊχον, χ, το, idem et ex iisd. 

άχροστολιον, u, το, summitas vel ora navis. 
Ex άχρος, et στόλος, pars navis. 

αχξοστόμιον, u, το, summa et extrema pars 
oris. 

άκξοσφαλ'/,ς, ίος, b κα) t), proclivis ad lap- 
sum; (2) lubricus, pronus, proclivis. Ex 
αχρος, et σφάλλομαι, labor. 

άχξόσφΰξον, ν, το, extrema malleoli pars ; 
f2j genus calceamenti muliebris. Ex 
ά»ξος, et σφυςόν, malleolus pedis. 

άκροσχίδν,ς, ίος, όκ,ν, summa, vel extrema 
sui parte scissus, in cacuminc divisui. 
Ex αχξος, ct σχίόΎ, fissurri. 



ΑΚΡ 

άκξοτί'κιύηον, χ, το, finis, seu extremitas 
carminis. Ex αχξος, et τιλίντγι, finis. 

άχρότγ,ς, Υιτος, r,, summitas, extremitas, a- 

pex, fastigium. Ab όίχξος. 
άχξότ*τος, χ. b χα) ί,ηοη pulsatus ; (2) non 

c'ongruens ad numeros, illaboratus, impo- 

litus. Exj* priv. et^OTOj. 
άζξοτομίω. ω. f- r,<ra>, suinmas partes am• 

puto. ' Κχξοτομϊιν τον σίτον, de messori- 

bus, Xen Gl- V. dx°0Tou.{i. truncat. Ab 
κχξότομος- χ, b xa) 'h cujus summa? partes 

secta? sunt ; (2) durus ; (3) excelsus ; 

(4) asper et transitu dirficilis. Ex οϊχξβς, 

et τίμνω, scco. 
κχξότονο;. χ. b χα.' •/]• in summo tentus ; 

(2)qui extremas partes, sc. manus et bra- 

chia, summa vi intendit Ex αχξο;, et 

αχξοτο;, χ, b χα) r,. plausu carens, cui non 
applauditur. Ex a priv. et xpoto;, stre- 
pitus. 

κχξΰνξΰ,νία,, a;, r. summitas cceli, vertex 
coeli. Luc. in Lex. Ex αχξος, et oiga- 
noe, caelum. 

ίχξοφανγ,ς, ίος, b £ η. summo diluculo ap- 
parens ; 2) qui tenuem tantum et non 
plenam lucem habet ; (3) qui apparere 
incipit. Ex αχξος. et φαίνομαι, appareo. 

ΰχξοφΟ'γ,ς, ίο;, b χα) h, in cacuinine proveni- 
ens, in summo nascens ; (2) excelsa in- 
dole pra?ditus. Ex αχρος, et φυη, na- 
tura. 

αχξοφίλαξ. αχός. b, arcis praefectus. -Ex 
άχξα. arx, et φύλαξ, custos. 

αχςόφνλλος, χ. b χα) »j, in summitate folia 
habens. Ex αχρος, summus, et φύλλο* , 
folium 

ίχξοφΰσιον. χ, το, follium pars summa seu 
extrema, qua? fornacis ori immititur. 
Ex αχξο;. et φυσ -a.follis. 

*,ζξοχα>ιξ, ϊχος. ο χα) ή. supra modum 
laxatus; (2) ebrius. Ex α,χξος, et χά- 
λιξ. vinum. 

ίχροχαν^ς. ίο;, Ό κ. •η< in summo vel extre- 
mo hians, apertus; (2) immani vastus 
hiatu. Ex ακξος. et χαίνω. hisco. 

αχξόχίΐξ, ξοί- ν), pars brachii a cubito ad 
extremos usque digitos. 

ίίΧξοχίΐξία, ας, ή- idem cum οίχςοχίΐξίο'μός, 

οΙχξθχιΐξΐαο•μος, χ, β. idem. 

αζξοχίίξΐσι;, ίως η, idem. 

άχζοχίΐςίζομαι, summamanu capto, et qui- 
dem proprie, velut pancratiasta? solent. 
Ex κχξος, ^ίγίΐξ. manus. Hinc 

άχξοχ<ΐζΐα•μος, χ o, exercitatio pancratias- 
tarum, qua alter alterum manu captat. 

άχξοχ'ΐξΐττ'>,;, χ, b, qui se exercet αχξοχίΐ- 
ξΐσ-μω• Ab eodem. 

αχ'οχγ,νίτχοι, ων. o't, extremitates ejus par- 
tis jugi qua? ζιύγλνι dicitur. Ex όίχξος, 
et χπνίιτχος, anserculus. 

άχζοχλίαξος, χ, b κ* -/ι. valde tepidus. 

άχξοχλιάξως, adv. Valde cepide. 

άχξοχολίω. ω, f r^oi. subito irascor, repen- 
te ad iram concitor. Ab αχξόχολος. 

άχξοχολία. ας. -h, proclivitas ad'iram. Ab 

ύχξόχολος, χ, b >£ -h. iracundus, proclivis ad 
iram ; (2) qufleviter irascitur. Ex a- 
Χξος, et χολή, ira. 

άχξοχοξΰόνιον. χ, το, verruca, Ph. Et 

ΛχΡοχο^ονώΐΥ,ς, άϊ>ις, verrucosus. Cogno- 
men Fabii Maximi. Ab 

άχςοχοςδων, όνος. ή, verruca rotunda et cal- 
losa, Gl. V. verruca, naevus Εχα,χξο;, 
et χο£>γ,. chorda, eo quod vertice suo si- 
milis est resecta? chorda? secundum ex- 
tremitatem. 

«,χξόχωλος, χ, b xa) 'h. valde claudus. 

άχζό4*ϊλος, χ, ό κ, *ι, in summo nudus. 

Αχξί&οιλος. χ, b"xa) ή, qui in summa tan- 
tum parte recutitus est, gland em nu- 
dam habet; libidinosus. Ex όίχξος, et 
"ψαιλόί• 

βίχξοωντ pro άχζοωνται. audiunt, 3. plur. 
t pra;s. indie med. contr. pro άχξοάονται. 

ίχζω. summi, gen. sing. Dor. pro αχξου. 

β,χςνττος. ν, Ό χα) ή, nonoccultus; ince- 
latus, Gl. V. Ex « priv. et χ^υπτος, oc- 
cultus. 

ίχξύο-ταλλος, ν, b χα) %, glacie carens, non 
glaciatus ; (2) nihil crystallini habens. 
Ex a priv. et χξύσταλλος, glades, crys- 
tallus. 

άχξωζιλία, ας, f>, extremitas panis, qui e- 
ζίλίας dicitur. Ex άχςος, et ο'ζίλίας. 

κχξ&ιλίνιον, tt, το, summitas, vel extremitas 
cubiti ; (2) montis cacumen. Ex όίχξος, 
et ώλίν*ι, cubitus. 

ΜΧξνμίχ) at, r l% eminentia, vel summitas 



AKT 

humeri; (2) montis vertex. Ex αχξος, 

et Ζμος, humerus. 
άχξώμιον, g, το, idem et ex iisd. 
α,χοων, mot, b, extremitas membri. Ab 

άχοος. 
άχξωνία, ας, -h, partium extremarum am- 

putatio. Ab α,χξαιν- 
άχξώνυξ- ΰχος. b. qui summis fit, seu impri- 

mitur unguibus; (2; summa unguis pars; 

(3) montis cacumen. Ex όίχ^ος, et ew/g, 

unguis, 
άχοωνϋχία, ας. ri, extremitas unguium. 
άχρώνΰχος. a, b χα) 'ή. idem quod αχξώννξ- 

Ph. άχξώνϋχον, articulare. 
οϊχξώξίΐα. ας. ■>,. summitas, sive summa 

pars montis ; collis jugum, Gl. V. ver- 
tex montis, Ph. Ex αχξος, et οοος. mons. 
ίί,-Λξοις, summe, excellenter, exirriie, Ph. 
άζξωτζςιάξω, f• ν,ο-ω. extremitates corporis 

a'mputo, corpus mutilo, Gl V. trunco, 

mutilo, decacumino ; άχξοιτΥ,ο,ά.ζίΐ, ob- 

truncat, mutilat, detruncat, PA. ηχςω- 

τν.ο,ασ-μίνος. mutilus, Gl. V. detrunca- 

tus, Ph. perf. part. pass. Άζξωττ/ξΐύξειν 

το ΤξοσΌΐτον, τα; ρίνας, τας πξύξας των 

νηών, τας τξΐΥ,ξίις' •/]χξωτ•/ιξΐαο~μίνοι τας 

ϊαυτων <τατ°ι&ας, labefactantes, Bern. Ab 

άχξοιτΥ,ςιον. 
άχ°ωτγ,ρ1<χ.σις, ίως, η, truncatio, mutilatio, 

Gl. V. A pra?c. 
άχξωτΥ,βίαα-μος, S, b, idem. 
άχοωτΥΟίασμα. ατός. το. quod resecatur ab 

extremo corpore, ut manus, pedes, &c. 
άζξωτίζίον, n, το, extremitas, summitas, 

cacumen, vertex speciatim ; (2) promon- 

torium; (3) extremitates corporis, ut 

manus. pedes, Sec. (4) rostrum navis ; 

(5) pinnae murorum ; (6) simulacra, vex- 

illa et similia in fastigio aedium, turrium, 

navium, qua? vel ornamenti vel venti in- 

dicandi causa imponuntur. Ab αζξος. 
άχτάΖω. vel άχτάΊΙω. in littore genio in- 

dulgeo, Plut. Symp. 4. Probl 4. (2) 

hilari sum animo, exhilaro me. Ab 

άχτ-ή. 
άχταΊα, ας, -h, sambucus, Gl. V. Ab cmbtsj. 
αχτα,ίνω, erigo, attollo, JEsch. 
Άχταιον)ς, /δοί, y, ad Actasonem pertinens, 

Ep. 
άχταΤος, aia, aiov, littoralis, maritimus. 
άχταιωβίω, ω, f. %τω, littora custodio. Ab 
αχταίωξος, y, b ^ ή, Uttorum custos. Ex 

dxT->„ littus, et %oo;, custos. 
άχτίανος, v. Ό χα) τι, nihil possessionum 

habens ; (2) pauper, egenus. Ex a. priv. 

et χτίανον• 
αχτίνιο-τος, n. ο χα) ή, impeXUS. Ex a pr. 

et χτύς, ίνος, pecten. 
άχτίξίϊα-το;, u, b y^ ■/■„ infuneratus, cui non 

parentatum est, nee justa facta sunt. Ex 

a pr. et χτίξία, exsequics. 
άχτίξίο-τος, a, b xa) yi. idem et ex iisd. 
ΆΚΤΗ\ -ης. ή, littus, II 2, 395. (2) fru- 

ges ; //. 11, 630. (3; sambucus ; Dioscor. 

4. Angl. cider. 
αχτγ,μοο•ΰνγι, ης, η, possessionum inopia, 

paupertas. Ab 
άχτ-ίμων, όνος, b xa) y„ inops, pauper. Ex 

a pr. et χτάομ,αι, possideo. 
dxTYjo-ia, ας, Ϋ.', paupertas, inopia. Ex iisd. 
αχτΥ)Τος, χ. β χα) υ,, non possessus ; (2} qui 

adquiri non potest. Ex iisd. 
ΆΚΤΓΝ. Ίνος. ->i. radius solis, 2Z. 10, 537. 

(2) radius fulminis ; Luc. in Timon. 
αχτινΥιζολία, y„ idem quod αχτινοζ- Man. 
dxTtvY&ov, adv. in formam radiorum, vel 

radii. Ab αχτίν. 
αχτινοζολίω, ω., f. γ,<τω, radios ejaculor, Gl. 

V. αχτινοζολω, radio; αχτίνοζόλίκτθαι, 

radiare. 
αχτινοζολία, ας, 'h, radiorum ejaculatio. Ab 
άχτινοζόλος, α,Όν^Υΐ, radios ejaeulans. Ex 

αχτίν, radius, et βάλλω, jacio, jaculor. 
dxTivou^Y,; , ίος, b χα) ή, radiatus. Ex dx• 

t)v, et iThc;, species, 
αχτινοφόξος, χ, b χα) ή, radiatus, Ph. Ex 

αχτίν, et βίξω /ferp. 
αζτινοιτος, y„ bv, radiatus, quasi ab αχτινόω- 
όίχτιος, ν, b χα) v. littoralis ; (2) cognomen 

Apollinis et Panis. Ab άχτη, littus. 
άχτ)ς, Ίνος, %, radius ; (2) sambucus ; (3) 

vas in quo conjiciuntur oboli. Ab α«τ/ν. 
άχτιστος, n, b χα) ή. non creatus, increa- 

tus, inconditus, Gl. V. Ex a priv. et 

JST/0"T0i. 

αχτϊτΥΐς, u, b, littoralis, in littore comrao- 

rans. Ab α%τ*ι, littus. 
άχτϊτος, ν, b χα/ ή, non ffidificatus. Ex a 

pr. et χτίζν, condo, adifico. 
( 26 ) 



AAA 

χχτω», οξος, Ό, ductor, princeps, rex, JEsch, 

(2) lorum, vel funis, quo ducimus aliquid» 

Ab αγ ω. 

dxTtooito, ω, ago custodem Uttorum. Ab 

αχτωξος, 5,b, Uttorum custos. Ex dxTYr, 

littus, et νξος, custos. 
κχυζίξνΥίτος, χ, β ti η. gubernatore carens. 
Ex a pr. et χνζίξνάω. guberno. 

άχυγ,τγΐξΐον. χ, το. medicamentum concep- 
tum i'mpediens. Ex a pr. et χύω. Unde 
ivHo;, x, $. quae non concipit, sterilis. 

αχύχλιος- χ. β χα) ή. qui ambitum discipli- 
narum non comprehendit, indoctus. Ex 
a pr. et χύχλιος. circularis. 

Άχύλας, a, b. Aquila. Nomen viri. 

άχύλιπ-τος. χ, b χα) ή, qui non volvitur ; (2) 
immotus, stabilis, rigidus. Ex « pr. et 
χυλιω, VOlvO. 

'ΑΚΪΛΟΣ, x, vi. glans ilicis. 

αχΰμαντος, χ. b χα) ή, fluctibus non agita- 
tus ; (2) sedatus, tranquillus. Ex a pr. 
et χΖμα. fiuctus. (3) foetu carens, ste- 
rilis. Ex « pr et χΖμα, foetus. 

αχνμάντω;, sine fluctu, tranquille,placidd. 

αχύματος. ov, id. quod αχύμα,ντος. 

αχυ^,ος, fluctibus non agitatus ; (2) tran- 
quillus, Eur. Here. Fur. 698. 

αχϋμων, όνος, b xa) t), idem quod αχύμα»' 
τος. 

αχυτξος, χ, b χα) υι, Veneris expers, Ve- 
nerem non appetens, aut haud amabile, 
Hes. Ex a pr. et Κύπ-ξΐς, Venus. 

αχύξΥμα. ατός, το, infortunium, quo nihil 
adquiritur. Ab 

αχϋξΥ,ς, ίο;, b xa) '/$, qui nihil adquirit ; (2) 
infortunatus. Ex a priv. et χύξω, nan• 
ciscor. 

αζυξία, et;, •},. improprietas. Ab όίχνξο;. 

αχυξ'αντος, χ. b χα) ή . nullius dominio sub- 
jectus. Ex a pr. et χνξΐ'.ύω, dominor. 

άχνξμα, ατο;, το. idem quod αχύξΥ,μα. 

αχυζολογίω. ω, f ησω, improprie loquor. 

άχνξολογία, a;. '/),improprium loquendi ge- 
nus, sermonis improprietas, et absurdi- 
tas. Ab 

άχνξολίγο;. χ,Όυ^υ,, qui improprie loqui- 
tur. Ex dxveo;, et λόγο; , sermo. 

αχυξολόγω;, valde improprie. 

αχϋξο;. χ, b xa) v.. auctoritate privatus, jus 
et potestatem non habens ; (2j irritus ; 
(3) improprius ; t4) obsoletus ; (5) incer- 
tus ; Ex a pr. et χΖςο;. auctorilas. Hinc 

άχΖΐ'οω, 5, f ώσω, auctoritate privo; (2) 
infirmo, irritum reddo, abrogo, antiquo. 
Ίϊζνξώβ~ατι ty,v ΙντολΫ,ν τχ ®(χ, Matt. 15. 

αχύξωο-ι;, ίος, ν-, antiquatio, abrogatio. 

αχύξωτος, ov, non firmatus, sancitus ; irri- 
tus. 

αχυτΥίξίον, χ, το. idem quod αχυΥ,ΤΥ,ξΐο». 

αχϋτος, χ, b Y^'b. idem quod αχνθος. 

αχωΐώνιστος. χ. β >ί sj , qui exploratus non 
est. Ex a pr. et χωΙωνΖω- tintinnabuli 
sono et strepitu explore, veluti solebant 
explorari equi, an bellicos strepitus ferre 
possent. 

d -κωχγ,, γ,;, Ϋ,, mucro, cuspis, acumen, II. 
5, 16. Per reduplicationem. Ab άχ-ή. 

αχώλιο-τος, membro aliquo carens, vel trun- 
catus. 

αχωλος, χ, β τί υ„ membris truncus; (2) 
speciatim pedibus carens. Ex « pr. et 
χωλον. 

αχωλυτος, χ, b >i y, non impeditus. Ex » 
pr. et χωλύω "impedio. 

αχωλύτω;, improhibito, licenter, Gl. V. 

αχωμωΐΫ,τως, sine ludibrio. Ex * priv. et 
χωΐΛωΒίω• 

"AKilN, ovToj, o,pen. corr. jaculum, spicu- 

u lum, telum, It 4, 187. 

αχών, οντος, ο, αχούσα, υ,;, η, pen. prod, in- 
vitus, a, um. Ex a pr. et Ίχών. 

αχωνο;, χ, Ό υ^υ). cono et fastigio carens. 
Ex a pr. et xZvo;, conus. 

αχωτο;, χ,όν^Ϋι, remo carens. Ex a pr. 
et χώπγ„ remus. 

αλα, mare, ace. sing, ab α,λς, mure. 

αλαξα, atramentum. Vox Cypria. 

αλαζάιζχΥ,ς, et αλάζαςχος, χ, b, alabarcha, 
propne magister scripturte, vectigalibus 
praefectus, deinde idem qui Ethnarcha. 

αλαζαξχία, (s. άλαζαξχίνι, Poet.) princi- 
patus sc. Ethnarcha?. 

άλχζαξχίω, sum alabarcha. Quidam au- 
tem volunt deaS ■ in his omnibus, Em. 

άλάζαο-τος, et αλάξαστξος, id. quod «λά- 
ζαο-τξον. 

αλαξαο-τξοιώΥ,ς, \s> alabastri speciem refe. 
rens. 

αλαζ&ντξίον, χ, το, parvus alabaster, fibn. 



ΑΛΑ 



ΑΑΓ 



ΑΛΕ 



Λλαζχο-τςίτη, s, i. sc. λίθος, alabastrites, 
sc. lapis. Ab eod. 

αλαζαο-τξϊτις , Λος, ίί» sc. λ/0«ί, idem. 

άλαζα-ττςοβ-ί,χγ,- w- *. vefi m quo alabas- 
tra reponuntur. Ex αλάζχ?ξον, et 9-gj«n. 

'AAA'BASTPON, a, τβ, alauastrum; (2) 
genus vasis unguentarii (ex alabastro) 
sine ansis, myrotheca lapidea ; lecythus. 

άλάζαο-τξος, » e vel ΐ, idem. 

aXctQetTTPoeigeg, n. β xa) -h alabastra ferens. 

*λ&£&. £βί. ό *«ϊ ί, in quo nihil est quod 
prehendi queat, ansa seu manubrio ca- 
rens ; (2) qui prehendi, capi, teneri ne- 
quit. Ex «pr. et λχζίι- prehen io. 

α,λκΧ. per Apostr. ψοάλαίι. adv. ad mare. 

άλάΐςομος, βν, in mari vagans, ut nauta, 
mercator. 

άλχΖονί 'α, ας. & fastus, ostentatio. jactatio, 
gloriatio, vaniloquentia, jactantia, inso- 
lentia, arrogantia. Ab άλαζών- 

άλαζόνιυαα. ατός, το. gloriatio, jactatio 
propter aliquod facinus ; (2) facinus in- 
solens. Ab 

άλχζονίύοα,αι, f• tio-ouxi, me ostento, me 
vendito, falsa de me prasdico, glorior ; (2) 
mentior per jactantiam. Τϊί άλχζονίύ- 
ιο-θχι χποτξί -ritv τνς συνόντας, Xenoph. 
to W'/i, Arid. 

αλαζονΐχός, »j, βν, ad ostentationem perti- 
nens, compositus ; (2) ostentator, jacta- 
tor. Ab άλαζών. 

«.λαζονιχως, jactanter, gloriose. 

αλαζονοχαυνοφλΰα^ος, is, ό, ostentator, ani- 
mo tamen remisso et nugax. Ex άλα- 
ζών, jactator, χχΰνος, laxus, et φλύαξος, 
ineptice. 

ΆΛΑΖΏΝ, όνοί- ο χα) & inanis jactator, 
ostentator, gioriosus, superbus, arrogans; 
(2) mendax; (3) vagus. 

αλάθιια, Veritas, Dor pro άλψιια. 

χλαθι)ς, a. 1. part. pass, verbi άλάω, sive 
cO.-au.Is vagor, erro. 

ίλ&θνιτοί. α, ό χα) --5, qui latere nequit, qui 
oblivioni mandari non potest ; (2) quem 
nihil lafet. Ex χ priv. et λανθάνω, 
lateo. 

άλαίνω, erro, vagor. Ab άλάομαι. 

άλά'ίος, χ'ία, άϊον, caecus, captus oculis. Ab 
χλχός. 

άλχιος- antiquus. Α πχλχιός. 

άλαχάτα, colus, Dor. pro γ,>αχάτνι. 

άλάχητος, α. ό not) η, strepitumnon edens. 
Ex a. pr et καχίω, sono, strepo. 

'άλάλά. vox inarticulata ciendo Marti, qua? 
a militibus ante pugnam edi solebat. 

'άλάλοίγγι, yi;, -h- laetus clamor ; (2j tristis 
clamor, Eur. Phcen. 337. 

άλάλαγμχ. ατός, το, laetus clamor mili- 
tum ; ' (2) laeta vociferatio. Ab άλα- 
λα ζω- 

αλαλαγμός, S, ό. idem ; (2) hymnus, qui ob 
partam victoriam canitur. Ab eodera. 

αλαλάζω, f. άΐω, clamo alala, fremitum 
edo inter pugnandum ; (2> tollo clamo- 
rem laetum ; (3) tollo clamorem tristem, 
ululo ; (4) tinnio. Gl. V. ululo, tintinno ; 
άλαλάζων, tinnulus, Gl. V. Κυμζαλον 
άλχλάζον, 1 Cor. 13, 1. Ab άλαλα. 

άλαλν, idem quod άλαλα• 

άλάλνιμαι. II. 23,73. erravi, perf. ind. pass. 
Ion. pro Υ,λάλν,μαι, a verbo άλάομαι. 

άλάλν,μι, vagor, erro. "Αλλα δέ μυξία λυ- 
■yece, χχτ άνθρώπνς άλάλ-ήται, Hesiod. 
X»y.l00. 

άλαλν,τίω, idem. 

άλαλν,τος, S, β, clamor militum dicentium 
άλαλί-,; (2 fremitus militum quivis in 
pugna, vociferatio militaris Ab άλαλ-ί,- 

άλάλν,τοί, u, ό χα) -h, inerrabilis, ineffabi- 
lis, II. 2, 149. Ex a pr. et λαλν,τός. 

άλαλχίμ,ίν, prses. inf. act. Ion. pro άλαλ- 

XtTv- 

άλχλχίμεναι, arcere, idem, sed Dor. 
άλαλχίω. ω, f %σω, depello, propulso, ar- 

ceo, Λ. 19,30. Αύάλχίω. 
ΰΙλαλχομ.ΐννϊϊί, thei, ή. auxiliatrix. Epithe- 

ton Minerva;, II. 4, 8. Ex άλάλχω,^υο, 

et μίνος, robur. 
άλαλχομίνιος, nomen mcnsis, ap. Bceot. 
όίλαλχον, 1. s. imp. ind. act. Ion. pro %λαλ• 

xov• 
άλαλχτήξίον, ν, το, remedium, auxilium. 

Ab άλχτν,ζ, auxiliator. 



Α ο άλχτν,ξ, auxuiaior. 
άλάλχω, depello, arceo. Άλλα, χυνας μιν 

Λλαλχι Δ<θί Β-νγάτ-Αξ, II. 23, 185. Τξώ• 

i<r<ri U λοιγον άλάλχοι, a Trojanis, II. 21, 

138. Ab άλχίω• 
ίλ&λος, ό xeti y, qui loqui non potest, mu- 

tus. Ex * pr. et λχλίω, vel λάλος. 



άλάλυγζ, γγος, *ι, error, vagatio. Nie. Ale. 
xiph. 18. 

άλαλύχτ'/ιμαι, erro ; (2) moleste fero ; (3) 
metUO. Ούδε μοι ν,τοξ Ιμ-τώον, αλλ' άλχ- 
λυχτημαι, II. 10, 94. Ab άλίισσω• 

άλάμτιτος, ν, ό χα) ft- splendoris expers, 
non splendens, obscurus. Ab 

άλαμτζί, ίος, ο χα) ή, idem. Ex u. pr. et 
λάμπω, luceo, splendeo. 

άλάμττιος. α, βν, idem. 

ΆΛΑΌΜΑΙ, ωμαι, vagor, erro; (2) in. 
certus sum. ^Ητοι ό χαππίΰιον το Άλί,ϊον 
oToj άλάτο. II 6, 201. 

'ΑΛΑΟ' 2, (et 'άλάος, ap Horn ) 5, h χα) ■>„ 
non videns, caecus ; (2) obscurus, caligi- 
nosus, Steph. 

άλαοο-χβπία. as, ή, II- 10, 515. Ion. άλα- 
οο-χοτίνι, ca?ca speculatio. Ex άλαος, et 
ρχοπίω, speculor. 

αλαοτόχος, u, β xx) %, qui cascos foetus gig- 
nit ; (2) caecum pariens. Ex άλχος, et 
τίχτω- 

άλαόω, ω, f. ώ/τω. C32CO ; (2) asrumnis fran- 
go. Nt~v "hi μ ϊων ολίγο; — οβθαλμν άλάω- 
β -sv, Od. 9, 516. Ab αλαός. 

άλαπαΰνος, ή, ον, vastatu facilis, imbecillis, 
> //. 2, fi75. Ab 

άλατάΖω, f άξω. vasto, diripio, dissipo, ex- 
inanib, solo aequo Ν!** δ' άλάπαζι φά- 
λαγγας, II. 11, 503. Άλατάζοντα στί- 
χας άν^οων, II. 5, 166. Ex « pi. et λα- 
-τάζω, vasto. 

άλά,ταζ pro άλάπαξα, dissipavi, vel βίλώ- 
■rali. dissipavit, a. 1. ind. act. 

άλας, ατός, τβ, Sal. Ab άλς. 

άλασταίνω, crucior, mcerore adficior. Ab 

άλασ-τίω, ω, f. ησ-ω, idem. Και άλχστν,σας 
ίπος ίΐιυΰα, II. 12, 163. Ab άλαστος, gra- 
vis. 

άλαο-τοξία, ας, y, ultrix conscientia; (2) 
dirae, mores pestiferi. 

άλαο-τος, u, Ό χα) v\, non obliviscendus, cu- 
jus indelebilis est memoria, II. 12, 163. 

(2) intolerabilis, gravis, II. 22, 260. 
ίλάο-τωξ οξος, ό, qui perpetravit non obli- 

viscenda; (2 1 scelestus, exsecrandus ; 

(3) daemon acerbus et sanguinarius. Ex 
a priv et λανθάνομχι, obliviscor. 

άλάτο, 3. sing imp. ind. med. Ion. pro 
ϊ,λάτο, et hoc contr. pro ηλάίτο, ab άλά- 
ομαι. 

άλατο, saliit, 3. sing. a. I. ind. med. Ion. 
et Dor. pro ijAotro, a verbo άλλομαι, 
salio. 

αλκτωπολία, ας, η, salis venditio ; (2) ar- 
bitrium vendendi salis. Ex άλς, sal, et 
ποιλίω, vendo. 

άλαχανος, χ, β xu) -h, oleribus carens. Ex 
a priv. et λάχανον, olus. 

άλαω-αις, ίΰος, r„ caeca, obscura. Έχ. άλαος 
et «ψ, oculus. 

άλαωτος, S, i y^ η, caecus, obscurus. 

άλάωσα, a. 1. ind. act. Ion. pro ζλάωο~α• 

άλαωτυς, ύος, ή, cascitas; (2) error. Ab 
άλαος, C(Ecus. 

άλγανος, ->/. ov, molestus, asper, gravis, do- 
lorem adferens. Άλγανον, το, et άλ- 
γανά, τχ, dolor, aerumna. Ab άλγος 
dolor. 

άλγανως, moleste, cum dolore. 

ά.λγίο-Ίΐωξος, ov, dans dolorem, Opp. 

άλγίο-ίΰϋμος, ov, dolore animum afficiens, 
Ep. 

άλγίω, ω, f• χο-ω, doleo de animo et de cor- 
pore. Άλ^ε7ν παώος τοις χαχοις, \π) 
τοις χχχοις των φίλων, θάνατον τίνος' τ-},ν 
Χΐφχλν,ν, τον "δάχτυλον- Τ/ δί)τ αν άλ- 
γο'ΐΥ,ς ϊ -r ίίαξγασμίνοις ; Soph. Aj. 317. 
Ab eod. Hinc 

άλγ-/ίΙοιν, όνος, β, dolor, cruciatus. 

άλγνιμα, ατός, το, dolor, aegritudo. 

άλγχξος, ά, ov, dolorem adferens, moles- 
tus. 

άλγ-ί,σχς, a. 1. part. act. verbi άλγίω. 

άλγ-ί,ο-ις, ιως, ή, dolor. Ab άλγίω- 

άλγ-ζιτιχος, -η, ov, dolori exprimendo aptum; 
(2) dolorem aiierens. 

άλγΐνόας, ίσνα, tv, molestus, acerbus. Ab 

"ΑΛΓ02, ιός, το, II- 1, 2. dolor; (2) mce- 
ror, tristitia; (3) molestia; (4) calami- 
tas, malum. Hinc Comp. Λλγϊων, et 
Superlat. άλγιστος, molestior, molestis- 
simus. 

άλγουο-χ, part, prass. act. f. g. contr. pro 
άλγίουτχ. 

άλγύνθΥΐν, a. 1. ind. pass. Ion. pro ήλγύν 
β-/>ν, a verbo άλγύνω. 

άλγΰνω, f. ΰνω, dolore adficio ; (2) mcero- 

rem creo; κλγύνομαι, doleo, mcereo. 

( 27 ) 



ΤβΓβ -Js Ss ούκ άλγύνομαι, Soph. Antig. 

474. Μή a-Ttevov άλγυνοιμι το7σΰί τοΊς λό- 

γβις, idem, Track. 489. ΎοΙμον άλγυνα 

χίαξ, Eur. Med. 398. Ab άλγος, 
χλδχίνω, augeo. Άθγ,ννι άγχι παοισταμί- 

vy, μίλι ηλΰανί ποιμίνιλαων, Od. 18, 69. 

Ab 
ΆΛΔΕ'Ω, ω, f. γ,α-ω, augeo, do incremen- 

tum, foveo, orno, colo. 
άλόΥισ-ά/τχω, idem. 
άλΐ-ί,β-χω. f. άλΐ-ί,ο-ω, augeor, cresco, incre- 

mentum capio. 'fln/ τ ε τις) σταχΰατο-ιν 
_'ίίξο-/ι λγ,"ίου άλ^Υ,ο-χοντος, II. '23, 599. 
ΆΛΕ'Α. ας. η, calor, s tepor, qui est ex 

sole ; (2) calor quilibet ; (3) vitatio, de- 

clinatio, effugium 
άλίάζω, f άο -oj. tepeo, caleo, calcre fruor ; 

(2) vito. Ab άλίχ. 
άλίαίνω, caleo; (2 1 calefacio. Ab eod. 
άλίχο-θαι, II- 13, 436. vitare, a. I. inf med. 

Poet, pro άλίύχο-θχι, a verbo άλίίω- 
άλιγανος, vj, ov. curae plenus, molestus, II. 

2, 787. (2i tristis ; (3) difficilis. Ab ά- 

λίγω, euro : vel, ut alii, ab άλγος, dolor, 
αλίγίζω, f. ίτω. euro. Τίατξός γι ΰιιρωνύ• 

μου ουχ άλιγίζω, Hes. ©ν,γ. 171. Ab 

άλίγω• 
άλίγΰνω, accuro, apparo. Ab eod. 
ΆΛΕΤΩ, euro, rationem habeo alicujits 

rei. ®ιων oviv ουχ άλίγοντίς, II. 16, 388. 

et Hes. "Εξγ. 249. Ou o-tu 'ίγωγί σχυ- 

ζομίνΥ,ς άλίγω. II 8 483. 
άλίίΐνον, imp. ind act. Ion pro Ϋ,λίανον- 
άλίίΐνος, y„ βν, tepidus, calidus; (2) aesti- 

vus. Ab άλίχ, tepor. 
άλίίίνω, effugio, declino, evito. Ύζΐξζχ- 

ο-ίχς άλίίίνων, Hes. "Έ^γ. ν ult. s -άτβ» 

άνθςώπων, II- 6, 202. Ab άλίομχι. 
άλίίς, in unum congregati ; (2) frequentes, 

multi simul. Ab άλγ,ς. 
άλιΫι, γ\ς, -h, fuga. Ab άλίω, vito. 
άλίίχ- ας, υι• piscatus, ut άλιιίχ. 
άλιίχ, ας, v\, peregrinatio. 
άλύανν-,ς, α, Ό xai ■/}• qui laevigatas, aut 

complanatus non est; (2) qui lajvigari 

nequit; (3) non mollitus. Α λναίνω, 

lcevigo. 
άλιιαξ, ατός, το, farina. Ab άλίω, molo. 
άλίίμμα, ατός, το- unctio, ipsa actio un- 

gen'di ; (2) unguentum ; (3) incitamen- 

tum. Ab άλίίφω, ttngo. 
άλιινος, Yt, βν, tenuis, imbecillus ; (2) idem 

quod άλίίΐνός. 
άλίίπτΥίξίον, n, το, unctuarium, locus inbal- 

neo unctui destinatus. Ab eod. 
άλιίπτΥΐς, ν- b, et άλαπτΥ,ξ. Υ,ξος, β, unctor; 

(2) qui alios ad certamina instruit et ex- 
ercet ; (3) certaminis moderator, excita- 
tor, cohortator. 

άλίΐντον, χ, το, suffitus praeparatus. Ab 

eod. 
άλιις, praes. part. act. verbi άλ'/ιμι. 
"ΑΛΕ120Ν, n, το. poculum caelatum, //. 

11, 773. (2) poculum. 
άλίΐτιίχ, χς, Ίι, peccatum, Suid. Ab «- 

λίίτω• 
άλατος, ts, ό, peccator, II. 3, 28. 
άλατουξγγι<τίχ, ας, ϋ„ immunitas ab obeun- 

dis niuneribus, vectigalibus. Ex a priv. 

et λατνξγίω. 
άλίΐτούξγγ,τος, α, ό χα) ή, immunis, Gl. V 
άλίίτω, idem quod άλπίω. Horn. 
άλαφχ, unguentum ρτο άλαφαξ. 
άλαφαξ, ατός, το, unguentum ; (2) oleum: 

(3) adeps ; (4) pix et quocunque aliquid 
oblinitur. Ab eod. 

ΆΛΕΓΦΩ. f ψω, ungo, oleo vel unguen- 

to lino, illino ; (2) incito, instigo. exhor- 

tor. Άλίίφαν μύξω- τόίχον, dealbare. 

Τω £ '-/\γί χξόχ χαλον άλοίψαμίν*), II. 

14, 1/5. 
άλα-^/ΐς, ίως, ϋ\, unctio. Ab άλιίφω. 
άλύ-^ωο-ιν, vngerent 3. plur. a. 1. conjunct. 

act. cum ν ϊφίλχ. a verbo άλιίφω. 
άλιχτ/,ξ, Υ,ξος, β, propulsator, per Syncop. 

pro χλίζΥ,τΥ,ξ. Ab άλίξω, arcco. 
άλιχτόξΐιος, α, ό κ, -h- ad gallum, vel galli- 

nam pertinens.' Ab άλίχτως. gallus. 
άλιχτβξΐς, i'iej, i.gallina. Ab eod. 
άλιχτοξόλοφος, n, ό xx) ή, gallinacei cristam 

habens. Ex άλίχ,τωξ, gallus, et λόφος, 

crista. 
άλιχτοξοφωνία, ας, y\, gallicinium. Ex ά- 

λίχτωξ. gallus, et φων%, cantus. 
αλιχτος, is-, β xx) η, ineffabilis, non dicen- 

rius, celandus. Ex « priv. et λίγω, dico. 
άλίχτξος, ου)-*), caelebs, innupta, Eur. Ex 

«, et λίχτξον. 



j a, et λίχτξον. _ 

' άλίχτξΰχινα, ή, idem. 



ΑΛΕ 



ΑΛΗ 



ΑΛΙ 



ΑλιχτξΜνοπίυλνί, α. β, gallinarum venditor. 

Ex άλεχτξνων, et τωλίω, vendo. 
ΰλεχτξνοιτώλης, α, β, idem. 
άλεχτςνοπωλητήοιον, ν, τβ, locus, ubi ven- 

duntur gallinas. Ex iisd. 
άλεχτζυών, όνο;, ο χα) ή, gallus, gallina. 

Ab 
άλεχτωξ, ορός, e, gallus. Ex a priv. et λίχ- 

τξον, lectus, quia cantu suo facit, ut ho- 
mines lectos relinquant. 
άλεχτωξ, οξος, ή, conjunx ; (2) innupta. 

Ex a, congr. vel privat. et λε'^τξβν, lec- 
tus. 
«λεν, Β. 22, 11. pro άλη^χν, conclusi sunt, 

aor 2. pass. Ion. verbi άλ'κτχω, capio. 
eLki%eu,juvisse, a. 1. inf. act. verbi α'λεξόϋ• 
Άλεξάν^ιχ, ας, ή, Alexandria, nomen 

urbs. Ab Άλίξανϊξος. Hinc 
Άλεξχνΰξευς, εος, i, civis Alexandrinus. 
ΆλεξχνΚςίζω. Alexandrum imitorj (2) ejus 

partes defendo. 
Αλεξχν'δξϊνος , ivn* 7vev, Alexandrinus. Ab 

eod. 
Αλεξ*ν W, a, e, Alexander. Ab άλίξω, 

juvo, et oir /ξ, vir, quasi fortis auxiliator. 
άλιξανεμος, v. β χ») ή• ventum, frigus ar- 

cens. Ab άλίξω, arceo, et άνευρος, ventus. 
άλίξασθαι, a 1. inf. med verbi άλίξω. 
άλεξεΤν. pr. inf. act. contr. pro άλεξίειν. 
άλεξίρ,ενχι, praes. inf. act Dor. et Ion. pro 

βίλ£ξί<Κ. 

άλεξίω, ω, f. iiuvu, arceo, depello ; (2) opi- 

tulor, auxilior, juvo. Aavao7a-iv άλεί-ί,- 

fits xaxov ημαο, II. 9, 251. Ab ιίλίξω. 
άλίξημα-, ατός, to, id quod arcet, reme- 

dium. Ab άλεξίω- 
άλεξγ,νωο, ί y^ ->„ adjuvans homines. Epith. 

JEsculapii, Arist. 
άλιξγ,σειε. avertisset, 3. singul. aor. 1. opt. 

act. 7Eol- pro άλεξγ,ο-αι. 
άλίξγ,σις, εως, r„ propulsatio ; (2) defensio, 

opituiatio ; (3) remedium. Ab eod. 
άλεξήνω, II- 6, 109. juvabo, futur. 1. indie. 

act. verbi άλίξω, pro άλεξίω, juvo. 
-άλεξγ,τείξα, ας, n, propulsa'trix ; (2) auxi- 

liatrix. Ab 
άλεξητγ,ξ* ηξος, ο, qui arcet., propulsator ; 

(2) defensor, auxiliator. Ab άλεξίω. 

Hinc 
αλιξητγ,ξίον, ν, to, remedium ; (2) amule- 

tum ; (3) munimen. 
άλεξητήξιος, ν, β χχ.) r„ propulsatorius ; (2) 

defensorius ; (3) remedium praestans. 
άλεξητιχος, n, ov, arcendi depellendique 

vim habens. Ab άλεξίω. 
άλεξήτωο, idem quod άλεξητίξ. 
άλεξϊαξη, ης, ή, imprecationum expultrix. 

Ex αλίξω, arceo, et a,*», imprecatio, 

dirce. 
άλεξιάξγ,ς, n, ό, imprecationum depulsor. 
άλεξιξίλεμνος, n, ό χα.) ή, arcens, seu de- 

pellens sagittas. Ex άλίξω, etpsAe?, sa- 

gitta. 
άλεξίχαχος, n, Ό i, n, arcens, seu depellens 

malum; II. 10,20. (2) qui a vitio purgat 

et liberat. Ex άλίξω, et χχχόν. 
άλεξίλογος, ov, adjuvans orationem, dicendi 

facultatem. 
άλεξίΐίάχος, ov, arcens bellum, vim hosti- 

lsm. 
άλεξίμζξοτος, ν, Ό χα.) ή, propulsans ab ho- 

minibus mala. Ex α.λίξα, sc. xaxa, et 

βοοτος, homo, 
άλεξίμοξος, ν, β χ) ή, arcens mortem. Ex 

άλίξω. et μό°ος, mors, 
άλίξϊμος, ov, idem quod άλεξητήξίος, Nie. 
άλίξιον, τβ, idem quod άλίξτ)τγ]ξΐον, Id. 
άλίξιφά,ξίΜίχον, u, το, remedium adversus 

venenum, amuletum; (2) remedium 

quodvis ; (3) praesidium. Ab 
άλιξιφάξμΑίχος, s.sij 'h> idem. Ab άλίξω, 

et φάςΐΜζχον< venenum. 
ΆΛΕ'ΞΩ.ί &<»», depello, arceo, JZ.1,589. 

(2) auxilior. Άλίξαν τοΊς φίλοις, Xen. 

άλλγ,λα;, Β. 3, 9. 
άλίο;, S, β, calidus, tepidus. Ab αλέα. 
άλιότγ,ί, ντος, ί, collectio, congeries. Ab 

α,λίω, congrego. 
άλίόφξων, ο^ος, ό j^ η, demens, mente cap- 

tus. Ex άλεβί, pro ήλιοςι stolidus, et φ ξ->,ν, 

mens- 
α,λίτχΰνος, tt, ό κ\ *>, non habens lora lata. 

Ex χ priv. et λίτα-ϊνα, lora lata, 
α,λίτ'ώωτος, α, ό *, r,, non squamatus, squa- 

mis carens. Ex «, priv. et λίτι^ωτό$. 
άλέτίβ-τβί, χ,όχ) h, non decorticatus. Ex 

a, priv. et λίτίξω, decortico. 
κ> to-reov, molcndum est. Ab άλίω. 
κλ'στίος, te> iofi molendus. Ab cod. 



uhifTr,, ν,ς, γ., acus, gluma. Ab eod. 
χλίο-τγ,ς, 5, ό, rnolendinarius, Gl. V. Ab 

άλίω. Unde 
α,λετοί, ν, o, ipsa molendi actio, molitura. 
αίλίτξίύύ), f. ίύσω, molo. Ab eod. 
ά,λετξΐζ&νο;, n, o, pistulus, quo sal teritur. 

Ex άλίω, molo, et τζΊΖω, tero. 
χλίτξΐί, /δβί, Yi, molitrix, molitoris uxor. 
άλΐτών, ωνος, β, pistrinum. Ab άλίω. 
άλιυάμίνο;, devitans, aor. 1. part. med. 

Poet, pro άλίνο-άμίνο;, a verbo άλίίω, 

devito. 
άλίΰμχ,ι, vitor, vel vito, prass. indie, pass. 

vel med. Dor. pro άλοΰμα,ι, a verbo άλίω. 

vito. 
άλίυξΤτνις, n, ό, farinaceus. Ab όίλίνςον. 
άλίυξόμαντίί, ιως, Ό, cognomen Apollinis, 

quod ex farina vaticinia daret. Ex a,- 

λίυξον, et μάντις, vates. 
χλιυξον, α, το, farina. Ab άλίω. 
άλ'υξοποιίω, ω, f. ησω, larinam facio, pinso, 

molo. Ex α,λίνζον, et ποΛω, facio. 
άλευξότηοΊί, ιω;, υ,, farina? in cribro tenui- 

ori agitatio, ut tenuissima farina trans- 
eat, unde et quidam interpretantur 

pollen. 
άλίνοΆμγ,ΐ), a. 1. ind. med. Ion. pro ϊ,λιυ• 

σάμγ,ν• 
άλ'.ύω, f. ίυο-ω, fugio, vito. Ny» αυτ ίμον 

ty%fiS άλίυα,ί (al. άλίυί) χάλχίον, II. 22, 

28ο. Άλίυχτοχγ,ζα. μ,ίλχινα,ν, mortem, 

II. 14, 462. Ab ά\ίω. 
ΆΛΕ'Ω, ω, f. ίσω, vel γ,ο-ω, molo ; (2) ca- 

veo, vitoj (3) congrego. Ώ,ο-τίξΐ) χί- 

χξυ; γυνοΰχ' α,λουσχν, Arist. Nub. 1361. 
άλίώμίθχ, 1• pi. praes. conj. med. 
άλιωξΥ,, %ί, ή, evitatio, Hesiod. (2) muni- 

mentum, tutamen. Ab άλίω. 
χλίας, adv. confertim. Ab άλι;, satis, 

abunde. 
aXr» ν,ς, y\, error, erratio, vagatio ; (2) er- 
ror mentis, insania. Ab άλάω- 
χλΥ,γΥ,ί•, Η-, incessans, Diosc. Ex et, et 

λν,γω. 
άλγ;θάξγΥ!το;, ν, β χα) -ί, qui lethargo, seu 

veterno non corripitur. Ex a priv. et 

λΥ,θχξγο;, veternus. 
άλΫβνα., ας, «j.veritas.Ex a, et λγ,θ?ι> oblivio. 
αλωθεί?], Veritas, Ion. pro αλήθεια. 
άλτΰϊς, adv. revera, profecto ; (2) adv. ad- 

mirantis. Ab eod 
άλνιθίυτϊχος, yi, ov, verax. Ab άλΥ,θίύω. 
άλΥ,θιίω, Ι ίυο-ω, vera loquor ; (2) verus 

sum ; (3) integer, sincerus sum, non fu- 

catus ; (4) verum esse doceo, pro vero 

probo. 'ΑλΥ,Βίνω σοι τοΖτο- "Ω«-ε Ιχθξος 

ΰμων yiyova, άλγβίίιων νμ7ιι } Gal. 4, 16. 

Ab 
'ΑΛΗΘΗ' 2, εβί, ό χχ) ή, verus, verax ; (2) 

certus ; (3) rectus, conveniens, idoneus ; 

(4) memor ; (5) sincerus. Hinc 
άλΥ,θ,Ίω, et άλ'/ίθίζομχι, vera dico. 
άλγβίγι, pro άλί-βεια, Diosc. 
άλνιθινολογίκ, ας, ϋ„ Veritas, ap. Plat. 
άλνβϊνος, γ,, ov, verus, verax j (2) non fictus, 

non fucatus j (3) certus, firmus. Ab eod. 
άλΥ,θινως, adv. vere, veraciter. 
άλνιθογνωσ-ία, ας, ή, veri cognitio. Ab άλΥ,• 

θ>,ς, et γνωσ-ις, cognitio. 
άλΥίθοίτΥ,ς, ίος, ο χχ) -φ veriloquus, verax. 

Ex άλτιθΥ,ς, et ϊπω, dico. 
άλΥΐθόμχνπς, ιως, ο, vates verus. Ex άλντ 

θγ,ς, et μάντις, vates. 
άλνβω, f. άλγ,οω, molo. Ab άλίω, '/nolo. 
άλΥ,θως, adv. vere. Ab dhuflns* verus. 
άλΥ,ϊας, », β χα) hi segetes non habens ; (2) 

sine praeda ; (3) pauper. Ex a. priv. et 

λγϊον, seges, vel λ^ίη, prceda. 
άλΥ,ϊο-τος, ν, ο χα) q, tutus a praedonum in- 
juria. Ex a. pr. et λγ,<ττγ,ς, prcedo. 
αλυχτάς, ν, ό χα) ί, iridesinens, qui nun- 

quam cessat. Ex α pr. ei λγ,γω, desino. 
αλΥ,χτος, n, β χχ) yi, communis, sorte non 

divisus, //. 2, 453. Ex a. pr. et λα-γχά- 

νω, sortion. 
άλΥίλιχα, moluiy 1. sing. perf. ind. act. Att. 

pro Ϋ,λίχα,. 
άλνιλίσμίνος, perf. part. pass. Att. pro ίλεβ-- 

μίνος. 
άλΥ,λνιμχι, vagor, perf. pass. ind. JEol. pro 

όίλΥ,μι' vel erravi, Att- pro Ϋ,λ*ιμαι. 
άλΫ,λιμμαι, unctus sum, 1. sing. perf. ind. 

pass. Att. pro Ϋ,λίίμμχι, a verbo αλείφω, 

ungo. 
άλήλϊφα., 1. sing. perf. ind. med. Att. pro 

ΫίλίΙφΚ. 

αλΥ,μχ, «τβί, τβ, vagatio, erratio ; (2) fraus, 
machinatio ; (3) homo astutus, et frau- 
dulentus. Ab άλάομχι, crro. 
ί 28 S 



άλί,μίναι, prxs. inf. act. Dor. pro άλ%ναι. 
αλΥΐμί, erro, congrego. 'Αυγείας εχίλενιτ* 

άλγ,μενα.1 ενθάΰε fravras, tl. 5, 823. 
άλ^μοο-ΰντ, ν,ς, terror, vagatio ; (2) periia 

regionum e peregrinationibus multis "t 

diuturnis. 
άλ'^μων, όνος, β χα) υ,, erro, vagus. Ab eod. 
ά. λΥ,ναι, II 2, 374. captum esse, aor. 2. inf. 
( pass, verbi άλίο-χω, pro ίλόω, capio. 
όίλΥ,πτος, », ό χα) υ), qui captus non est ; (2) 

qui capi aut vinci nequit ; (3) irrepre- 

hensibiUs ; (4) incomprehensibilis. Ex 

a, pr. et λγ&τος, captus. 
άλΥ,ττως, adv. more eorum, qui capi ne- 

queunt ; (2) sine reprehensione, absque 

crimine vel condemnatione. 
χλΥ,ς, ίος, ό χα) ή, congregatus, confertus. 

Ab άλις, affatim. 
άλγ, /riov, quidquid moli potest. Ab άλχθω. 
άλΥίσις, y„ id. quod HXy,, ap. 4rat. 
άλΫ,σιεύτος, ov, latronibus non obnoxius. 

Ab a. pr. et ληστεύω, prcedor. 
αλγ / α'τος, a, β χχ) ή, idem quod χλαστος. 
όίλΥ,τχι, 3. sing. aor. 1. conj. med. verbi «λ- 

λομαι, sOlio. 
άλΥ,τας, vagus, Dor. pro άλ^ττ,ς. 
αλητεία, ας, ή, idem quod ά.λ%. 
αλητεύω, f. εύβ -ia, vagor, erro. Hf~veV τις 

δύστηνος αλητεύει χατά Ζωμα. mendican- 

tium more vagatur, Odyss. 17, 501. Ab 
άλυτης-, «f, o, vagus, erro. Ab άλάομχι. 
άλΥίΤίζίξος, ovx mendicivorus. Epitheion Iri, 

Naz. 
άλητις, ιίος, ή, erratrix, vagabunda. Ab 

αλήτης, quod ab άλχομαι- 
άλγιτοειίγ.ς, \ς, farinae similis, Hipp. Ab 
χλητον, u, το, farina. 
άλθχίχ, et Ion- άλθχίη, ας, ή, malvae sil- 

vestris genus. Ab αλθω, sano. 
άλθχίνω, medeor. Ab eod. 
άλϋεξις, εως, ή< sanatio. Ab eod. 
άλθ-το, sanabatnr, 3. sing. imp. pass. Ion. 

pro ηλθετο, II. 5, 425. 
ά?.θευς, ίως, ο, medicus. Ab 
άλθίω, ω, f. γ,ο-ω, idem quod άλθαίνω• 
άλθήα;• if σα, ηεν, sanitati utilis, saluber. 

Ab eod. 
άλθνκτχω, f. θγ,ο•ω, sano, medeor. Ab eod. 
άλθηο-τήξίον, u, το, medela, remedium. 
άλθος, εος, το, sanatio, medela, medicamen- 

tum. Ab 
"AA©i2,sano; (2) augeo. 
άλία, ας, ί, congregatio, ccetus, consilium. 

Ab άλις, satis, abunde. 
άλία, ας, ή-, v as, in quo sal terebatur, aut 

reponebatur. Ab άλς, sal. 
αλιαίης, rs, o, piscator, Soph. Aj. 879. 
άλ/αετβί, ov, ό, aquila marina. Ex άλς, 

mare, et αετός, aquila. 
άλιχΥ,ς, ίος, β κ,α) ήι per mare flans. Ex 

άλς, mare, et ίημι, flo. 
χλιχίετος, u, i, idem quod άλιάετος• 
χλιχνθης, ες, in man florens, Ep. Ex άλς, 

et άνθεω. 
χλίχξος, a, ό χα) y,> sa ^ e conditus. Ab ά?.ς. 
άλιάς, άίος, ή, navicula, cymba j (2) pisca- 

trix. Ab eod. 
άλίαστος, u, ο χα) ή, inevitabilis, Π. 2, 727. 

(2) vehemens ; (3) non desinens. Ex « 

pr. et λιάζω, propero, agito, exeo. 
άλιζάνωτος, u, b χα) ή•, cui thure accenso 

honos non est habitus. Ex a pr. et λι• 

ζανωτος, thus. 
άλίζα,ς, αντος, ό, mortuus, defunctus ; (2) 

fluvius apud inferos ; (3) acetum, quasi 

vinum mortuum : άλίζχντες, anni. Ex 

a pr. et A<£ii,/<ww, quasi expers vitalis 

humoris. 
άλίζατος, tt, ό χα) -Jj, marigradus. Ex άλς, 

mare, et inus. βχτίω- gradior. 
χλίζχτος, altus, Dor. pro ήλίζατος, q. v. 
άλιζίύω, f. ύσω, submergo in man ; (2) oc- 

culto. Ex ίίλς, mare, et Ζύω, mergo. 
άλίξξεχτος, n, β χα) i,mariimmersus, ma- 

defactus. Ex άλς, et βξίχω- Unde 
άλιζξος, ov, idem quod άλίζξωτος, Lye. 
ίλίζξομος, χ, ό χχ) ή-, marinum quendam 

fremitum edens, quasi marifremus. Ex 

άλς, mare, et βοίμω,/Γ&ηο. 
άλίζξοχος, u, ό χα) ή, φή a.mari abluitur. 
χλίζξωτος, ν, β χα) ή\ et ίλιζξως, salem C0- 

medens ; (2) a mari exesus. Ex άλς, so/; 

vel mare, et βξώτχω, comedo, 
άλίγίνχος, ov, idem quod ά λι h- Opp. 
αλιγείτων, όνος, ό χα) ή, mari vicinus. Ex 

άλς, et γιιτών, vicinus. 
χλιγενηί, ίος, i χα) ή, mari genitus, \el 
I natus. Ex άλς,ηια^, et γείνου,α,ι, nasco>\ 
i ΆΛ1ΤΚΙ02, », i, similis. 



ΑΛΙ 



ΑΛΙ 



ΑΛΚ 



άλ.δΛ^ί. its* ο χχ) yi, qui in mari versatur, 
qui per mare circumagitur. Ex άλί, et 

ixihnxos, ov, sonorus. Epith. maris, 
άλφβαβί, tt, ό a«< & per mare currens. 

Ex άλί, mare, et Ιζομίω, curro. 
αλώνω, submergo in mari. Ex άλί, et δύω. 
άλαίχ, χ;, & piscatio, piscatus. Ab άλ/είί• 
ήλιΰ;, pro άλιίίς, ν el ά,λ,ίχς, piscatores, 

nom. vel accusat. plural, ab χλαν;, ίω;. 
&λαςγι)ς, is, in mari laborans, piscator; (2) 

purpureus, quasi e mari factus. 
χλαςχγ,;• ίο;, Ό χ») »fe niari cinctus. Ab 

αλί. mare, et ϊξχος, septum, 
χλ'ανμχ, χτος, το, piscatio; (2) captura. 

Ao άλίεύω- 
ίλιώς, see, b, piscator ; (2) marinator. Ab 

χληυτΫ)ς, S, b, idem. Ab χληύω- Hinc 
«λ<ίϋτ/«ο?, »j, ov, piscatorius, ad piscatio- 

nem, seu piscatorem pertinens. Hinc ή 

χλαντιχτ), scil. τίχν-ή, ars piscatoria. 
ίλΐίν τιχως, adv. more piscatorio. 
ίλιινω, (■ fjo -ω, piscor. Ύπχγω χλαύίΐν, 

Joan. 21, 3. Ab i\nus• 
«λ/ζω, f. Ίο-ω, congrego, colligo ; (2) sale 

condio, conspergo. Άλίζαν στζχτον, 

ά,λ) χλιο-θγ,ο -tTxi, salecondietur. 'Εάν το 

άλας μωξχνθγ ίν τ'ινι χλιο•ΰγ]ο•Βτχι ; Matt. 

5, 13.' Ab «λ?, sal, vel άλ<ί, satis, vel 

ά,λϊ,ς, confertus, Em. 
χλίξωνος, tt, b ν! fi, mari cinctus, bimaris. 

Epith. isthmi. Ex άλί, ηιακ,(&ζωννίιω, 

cingo. 
βολίζωος, ov, in mari vivens, Ep. 
άλιίξ-κ, to;, Ό χχ) fi, per mare remigans ; 

(2) marinus. Ex άλί, et Ιξίσοτω, reniigo. 
κλινιτωξ, οξος b. piscator Ab άλί, mare, 
άλι^χίχ, marisonum, accus. sing, ab 
a)j'AXr,i. ίο;, b xx) -h, marisonus. Ex άλί, 

mare, et ?ιχο;- sonus. 
άλίθιο;, stultus. Dor pro ηλίθιος. 
αλΐΟος, tt. b y^y), minime lapidosus. Ex « 

priv. et λ'Μο;, lapis. 
&λιθςέμμων, ov. in mari nutri'us, Cyr. 
άλιχι;, ΊΙος, ϋ), salsilago, salsugo. Ab άλί- 
ίλίκλνττος, tt, b χα.) ν, qui mari alluitur : 

ut littus, urbes maritime ; qui in mari 

habitat, ut Nymphae ; in mari situs est, 

ut insula. Ex α,λς et χλύζω, alluo. 
ί,λϊχος, ψ), bv, maritimus. Ab α,λς, mare, 
ά,λίχο;, quantus, Dor. pro ήλίχο;. 
ά,λίχςχ;, χτο;, Ό χα.) υ), mari s. salsugini 

marinae commistus. Ex αλί, et χίξάω, 

misceo. 
ά,λιχζίΐ'αν, βντβί, maris regnum obtinens. 
άλιχξτ,τΐ;, iho;, *], maritima, habens fun- 

damentum a mari. Ex αλί, et χξητίς. 
ίλιχξόχ&λος, ov, calculis e mari in littus e- 

jectis obsitus. Ex αλί, et χξοχάλτι, lapil- 

lus litoralis. 
ίλίχτύτος, tt, ο xx) yi, mari, seu undis ma- 

rinis resonans, marisonus ; (2) ventus, 

qui in mari strepitum excitat ; (3) est et 

Epith. maris ipsius ; (4) piscator, Eur. 

Orest. 373. Ex αλί, et χτνπίω. 
ίλιχω^τις, εβί, b xxi ν), salsus. Ab χλιχίς. 
ί,λιμ&ων, οντος, b, mari imperans, maris 

imperator. Ex άλί. et μίΐω. regno, 
χλ'ιμίνος, tt, b χα.) ϋ). portu carens. Gl. V. 

importuosus. Ex χ priv. et λιμγ,ν, portus. 
άλιμίνωτος, ov, idem, Hes. 
χλιμγ,ο~γ,ς, ίο;, Ό χα.) υ), in mari artem exer- 

cens, e mari quaestum faciens. Epith. 

mercatoris. Ex άλί, et μϊ,Ιος. 
ά,λίμιχτο;, v. b χα.) ή, mari permistus. Ex 

άλί, mare, et μίγνυμι, misceo. 
ίίλϊμο;, u , ό >9 -a, maritimus ; (2) aridus. 
^ Ab άλί, mare, 
αλιμο;, u, ό χα) ft, famem pellens. Ex α 

priv. et λιμό;, fames. 
άλιμΰξΥ,ίΐ;, to-rx,, ίεν, in mare cum sonitu 
. fluens, II 21, 190 Ex άλί et μύξα. 
ίλιμΰξΥ,;, \ς, circumlutus, vel idem quod 
. ά,λίμνξΥΐίΐ;, Apoli 2, 556. 
άλ/νδ/ώ/, ω, f. ν-,β-ω, Volvo, voluto. Ab οίλίω- 
άλιν%7)θξχ, x; t Yi, volutabrum. 
άλ'ι^τ,σί;, ιω;, ή, volutatio in pulvere. 
άλιύω, et χλίνω, ungo, lino. 
ά,λινγ,χτ(ΐξχ, a;, %\, in mari natans. Ex 

άλί, mare, et νγ,χω nata. Unde 
ίλΗΥΐχγ,;. ίο;, Ό Υ ύ ; /\• idem. 
β,λίητζον, it, το, salpetrum, salpetra?. Ex 

άλί, et νίτξον, nitrum. 
α,λΧνο;, ivr„ ινβν, ex sale confectus. Ab άλί. 
ίλϊνο;, ν, Ό χχ) ή, quod retibus caret, vel 

retibus non fit. Ex α priv. et λ/νβν, rete. 
α,λινο;, ov, venustus, lepidus. 
α,λιξ, statura, Dor. pro ϊ,λιζ. 



άλίοιο, Ion, pro ά,λίν, ab όίλιο;> 
χλύχιχ,νιττος, sole tostus, Dor. pro ί,λιό• 

χχυστος. 
χλιος, sol, Dor. pro ίίλ /ej. 
άλίβί, ν, ό χχ) 'h, vel άλ<βί, /α, /βν» marinus, 

maritimus ; (2) vanus, irritus, II. 4, 26. 

Ab άλί, mare. 
αλιοτξίφΥ,;, ίο;, ν, β χχ) vn in mari nutritus. 

Ex άλί, et τξίφω, nutria. 
χλι'οω. f- άα-ω, vanum, seu irritum reddo. 

OiS' άλ /Ws βίλο;, frustra misit, II. 16, 

737. Ab άλί, mare, 
χλίπχινα, ων, τά, qua? constant ex medica- 

mentis non pinguibus. Ab χλιτν,;. 
άλιταξΥ,ς, ice, b xx) 'ht squalidus ; (2) sup- 

plex. Ab eod 
άλ/ταβ-τβί, u, b xx) *j, sale conspersus j (2) 

mari, seu unda marina conspersus. Ex 

άλί, mare, seu sal, et τχα-σω, conspergo; 

sed χλίτχσ-το;, non unctus, non sagina- 

tus. 
άλ /VeJev, βι τβ, solum, quod aliquando 

mari coopertum fuit ; (2) quilibet cam- 
pus ; (3) planities sive ager juxta mare. 

Ex άλί, mare, et π'ϊδαν, campus. 
χλϊπΥΐς, ios, b xx) 'h, pinguedine s. oleo ca- 
rens ; (2) macilentus ; (3) siccus, aridus. 

Ex α priv. et λ/τβί, pinguedo. 
χλίπλχγχτος, a, b xx) ή, marivagus, pon- 

ti vagus ; (2) mari circumfusa (de msula), 

Soph. Aj. 602. Ex άλί, et *λχγχτο;, 

vagus, 
άλιπλ&ν/ι;, to;, b xx) v\, idem. Ex άλί, e ^ 

πλάνος, erro, vagus. Hinc 
χλιτλχνίχ, χ;, ή, vagatio in mari. 
άλ/τλ»;|, γος, b y$ Ϋι, mari percussus, Call. 
χλ'ιπλοος, H. 12, 26. contr. χλίτλου;, a, b 

xx) it, per mare navigans, seu natans. 

Ex άλί, mare, et πλόο;, navigatio. 
χλίτνοο;, κ, β xx) η, odcrem maris habens, 

mare redolens; (2) per mare, in mari 

flans. Ex άλί, et πνίω, spiro. 
χλιτόξφνζος, tt, b % y), marina? purpura co- 

lorem habens, purpureus. Ex άλί, mare, 

et ποξφύξχ, purpura. 
χλίορχγΫ);, i;, in quo undae s. fluctus fran- 

guntur. Epith. scopuli, Em. Abάλί, 

et ρΥ,γννμι,/Γα^Ο. 
ά.λιρρχίο•τγι;, u, b, maris corruptor, Epith. 

Draconis, Naz. 
χλίρρχντος, ov, mari conspersus, Ep. Ex 

άλί, et ρχ'ινω. 
χλΊρ'ργ)χτος, b xx) %, idem quod ίλιρρχγΥ,ς, 

Ep. 
χλιρρόθιον, tt, rb, fluctus marinus. 
χλιίιρόϋιος, ov, marinus. Ab 
χλιρροθος. tt, Ό χ} ϋ), marifluus, In mari flu- 
i ens ; (2) qui fluctibus marinis agitatur ; 
! (3) Subst b, fluctus maris Ex άλί, mare, 
I et ρόθος, undarum strepitus. 
J χλίρροος, contr. χλίρρας, n, b xx) τ), mari 
j fluus, circa mare, ad mare, in mare vel 
j in mari fluens. Ex άλί, mare, et piot.fluo. 
χλΊρρΰτος, ov, marinus, quod mari alluitur. 
"ΑΛ12, adv. satis, abunde; (2) adfatim, 

magna copia; (3) confertim, coacer- 

vatim. 
άλίί, /δβί, υ), salsugo. Ab άλί, sal. 
Άλ/ί, Elis, Dor. ρΓο'Ήλ/ί. 
ΆΛΙ2ΓΕΏ, ω, f. Υ,ο-ω, contamino, polluo, 

Malach. 1, 12. Dan. 1, 8. Hinc 
χλίο-γΥ,μχ, χτος, το, contaminatio, pollu- 

tio, contagio ex cibo vetito. 
όίλιο-ι;, toi;, -h, salitura, Gl. V. Ab άλΊζω- 
ΆΛΙ'2ΚΩ, f. χλώσω, ρ ίχλωχχ, capio ; (2) 

deprehendo ; (3) convinco, reum perago; 
(4) damno ; (5) vinco ; ίχλω, captus est, 
Gl. V. a. 2. Άλία•χίιν την πάλιν' χλωνχι 

τίί χό°γ,ς 'ίξοιτι, \π) χχχοις ϊξγοι;, μχν'ιχ, 

χτάτχις. capi ; χλοτΫ)ς, μια, ψηφώ, dam- 

narij χλίσ-χίσΟχι ψίνΰόμίνος, cohvinci; 

τΫ)ν γξαφ•),ν, dantnari ; άτβ των λτιστων, 

capi. Tuvxixt; δε 'bffxi ζ,υνιίποντο χυτοί;, 

ίχλωσχν txcxi' χχ) τχ rtxihx^ix χχ) υ) 

λύχ ίτάβ-α Ιάλα. Muheres, quotquot eos 

sequebantur, omnes captae sunt. Pueri 

quoque et praeda omnis abducta, Arrian 

1, 1 Άο~ίζων ούτος ηλωχί, convictus est 

impietatis, Dem. 
"ΛΛΙ2ΜΑ, τβί, το, alisma, planta. 
χλίσ-μιχτο;. ov, maris fluctibus verberatus, 

Lye. al. χλίο•μγιχτο;: 
ίλιο-μο;, S, b, salitura, ipse actus saliendi. 

Ab χλίζω, salio. Unde 
χλιο-θ-ΛΟ-ομχι, fut. 1 ind. pass. v. χλΊζω. 
χλίο-πχξτος, Ό xx) υ), sale conspersus (per 

contumeliami ; (2) graviter per injuriam 
verberatus, et vix sanabilia vulnera inde 
habens : ap. Com. Em. 
( 29 ) 



άλιβ-τίφχνος, ov, idem quod xXifafY);, Horn. 
χλιο-τίφΥ);, ii,mari cinctus. 
χλίο-τονος, ov, a maris allapsu strepens, re- 
sonans. Ex άλί, et στίνω. 
χλιστος, i), ov, salitus, sale conditus. 
χλι'ο-τξχ, α?, ή, volutabrum, locus ubi se 

volutant animalia. Ab άλίω, voluto. 
χλίο-τξίττος, ν, b xx) y\, marivagus. Ex άλί, 

mare, et ο-τξίφω, verto. 
χλιο•τξίφγ);, to;, b χχ) y), idem et ex iisd. 
χλίσω. volvam, f. 1. ind. act. verbi χλινϊίω* 

pro οίλίω, volvo. 
χλιτχίνω, pecco, offendo, laedo. Ab d- 
λιτίω. 

χλιτχνίντο;, n, b xx) y\, cui supplicari non 
potest ; (2) qui supplicando exorari non 
potest, inexorabilis ; (3) cui preces adhi- 
bitae nullai sunt. Ex u, pr. et λατχνιύω, 
supplico. 

ά,λιτίνΫ);, εβί, β χχ) υ]-, mari adjacens ; ma- 
ritimus ; (2) demissus, humilis ; (3) va- 
dosus. Ex άλί, mare, et τύνω, tendo. 

χλιτίςμων, ον*ς, b xx) v\ , mari finitimus, seu 
conterminus. Ex άλί, «t τίξμχ, termi- 
nus. 

οίλατίύω, f. tiitra, pecco. Ab 

ΆΑΙΤΕ'Ω, ω. f. Va>, pecco, dehnquo ; (2) 
scelus admitto ; (3) violo ; (4) offendo ; 
(5) decipio, fallo. Hinc χλιτΥ,^νος, pec- 
cans, peccator, nocens. Δίβί ό χλίτνιτχι 
Ιφίτμχς, Π. 24, 586. Hinc 

άλίτν,μχ, χτος, το, peccatum, scelus, flagi- 
tium. 

χλιτΥ,μοο'ΰνΥ), *ι;ι ή, idem. 

χλιτΥΐμίνο;, part. perf. pass. Ion. pro fair*}• 

^ μίνο;• 

άλιτΥίμων, ovo;, b xx) f\, peccator, pecca- 
trix, //. 24, 156. (2) inexorabilis. 

άλιτΥίμωξο;, al. οίλιττιμοξο;, a, b y^y), mente 
captus, stultus. Ex χλιτίω, et μωξός. 

χλιτΥ,ξΐο;, u, b, peccator, sceleratus, flagi- 
tiosus ; (2) qui voto ac spe excidit, qui 
scopum non est adsecutus. 

χλιτΥ,ξΐώοΎι;, εβί, β xx) τ), exsecrabilis, exi- 
tiosus. Ab χλιτΥιξίος. 

χλιτΥ,ξο;, bv, sceleratus, fcedus. Ab χλιτίω. 

άλιτόχχξπο;, it, b xa) y), vanamseu inanem 
habens prolem. Ex οίλιτίω, et χχξχος, 
fructus. 

χλίτοντο, offendebant, 3. pi. imp. ind. raed. 
Ion. pro τ)λίτοντο, a verbo χλίτομχι. 

χλιτόξίνος, ov, qui hospitem violavit. 

χλιτοφξοο-ννν), Υ-ς, ϋ], peccatum ; malus ani- 
mus. Ex χλιτίω, et φργ.ν, Ep. 

χλιτξχίνω, pecco, scelerale ago. "fl s τί τα/ 
χφοχΥΐΥ,ς χλιτζχίνίτχι οξφχνχ τίχνχ, He- 
siod."E$y- 328. Ab χλιτξός. 

ά,λιτξίφΥ,ς et άλιοτζίφϊ;;, i;, mari nutritus, 
Call, et Horn. 

χλιτξίχ, χς, ή, scelus. Ab αλιτξός. 

χλιτξόζιος, υ, b χχ) ■>„ improbe vivens. Ab 
α,λιτξος, et βίος, vita. _ 

χλιτξόνοος, a, b xx) v), dira et scelesta con- 
siha agitans. Ex χλιτξος, et νβ'βί, mens. 

χλίτξοχος, tt, b xx) υ], qui hue illuc in mari. 
jactatur. Ex άλί, mare, et τξίτω, verto. 

χλιτξος, a, b, nefarius, peccator, sceleratus, 
II. 8. 361. Ab χλιτίω. Hinc 

άλ/τξββ•ΰνίΐ, ν\ς, Ϋι, improbitas, audacia. 

χλίτξοφος, n, b xx) v), qui ex mari alitur, v. 
g. piscatu, vel esu piscium marinorum. 
Ex άλί, mare, et τξίφω, nutrio. 

άλίτξΰτος, it, b xx) yJ, vel χλίτξυτος, Ctyi, 
ντον, in mari vexatus, in mari ab«ump- 
tus, vel attritus. Ex άλί, et τξύω, vexo. 

χλίτΰ-ος, tt, b xx) y\, a mari percussus. Ex 
άλί, et τίιπτω, percutio, verbero. 

χλίτυπτος, idem et ex iisd. 

χλίτΰξος, tt, b, caseus sale aspersus, Ep. 

χλιφθοξίχ, χς, ϋι, Ion. χλιφθοξίτι, perditioin 
man, naufragium. Ab 

άλιφβόξος, tt, b xx) y), in mariperdens, prae- 
do marinus. Ex άλί, mare, et φβίίξω, 
perdo. 

ίλίφλοιος, 8, b xx) Ϋι, quasi mari-cortex, 
seu sali-cortex, species quercus. Ex άλί, 
et φλοιός, cortex. 

χλίφρων, όνος, b, satis prudens, Naum. ap. 
Stob. 

χλίχλχινος, tt. b xx) η, ex mari laanam ha- 
bens, purpuratus. Ex άλί, et χλ»7νχ> 
lcena. 

ΆΛ1Ώ, f. Ίσω, volvo, voluto. 

ώλίως, adv. frustra. Ab άλ<βί, irritus. 

α,λχα, robur, Dor. pro χκχϋ,. XJnde 

χλχάζω, fortiter ago, pugno, Etym. 

α,λχχίχ, χς, τ], cauda leonis, quia caudam 
quatiendo leo sibi robur addere solet ; 
item cseterorum animalium. Ab eod. 



ΑΛΛ 



ΑΛΛ 



ΑΛΛ 



Άλχχίοιο, ΑΙαεί, Ion. pro Άλχαίν. 

άλχαξ. &ξος, το, auxilium, remediutn, tu- 
tam'en/munimentum, presidium, Ii. 5, 
644. Ab άλχΫ). 

άλχία. a;, « • alcea, malvae silvestris genus. 

ΆλχείΙάο. AlcicUe,gen. sing. Mol. pro'AX- 
χε /'S», ab Άλχείΰν,ς, Alcides, i. e. Her- 
cules. 

άλχίω- ω, f. γ,σω. arceo, auxilior. Ab 

ΆΛΚΗ\ γ,ς, «. robur, vires, validitas ; (2) 
fortitudo, strenuitas ; (3) auxilium, re- 
medium ; (4 λ impetus, dum conferuntur 
manus ; quia turn res venit ad vim pug- 
nantium ; 5* ardor fortis malum illatum 
a se propulsandi, Em. 

άλχγ,εις, Ϋ,εσσχ. γεν. robustus ; (2) fortis, 
strenuus. Ab άλχγ,, robur. 

ά>.χ) robori, dat sing ab άλξ, robur. 

άλχιζιάΐιος, herba quaedam faciens contra 
ictum serpen turn, species anchusa?. 

ΆΔΚΙ'ΒΪΟΣ. idem. 

άλχίιχ,χ. Dor. pro άλχίμγ,, ab άλχιμος. 

άλχίυΛχο;. a ό xa) «.'strenuus in'pugna, 
str'enue pugnans Έχάλχγ, et αΑχομχι. 

ίλχϊμ»;. » , ο χα.) γ), II. 3, 338. vel άκχιμο;, 
ίμνι. ιμον, robustus, fortis. Ab άλχγ,, 
robur 

aXxt'eevv, όνος, e κχ) y,. fortis et prudens. 
Ex άλχγ, et *tfv. mens 

Άλχχχιον.δχι. Alcmceonida, nom. pi. ab 
ΆλχμχιονίΙγς. Alcmceonides, filius vel 
unus'ex poster is Alcmseonis. 

άλχτγα. ypo;. ό, defensor, propugnator, II. 
14, 485. Ab άλχΖ Hinc 

άλχτγξίον. α, το, auxilium, remedium. 

αλχυδων, ires, *i, halcedo, avis marina. Ex 
αλς. mare, et χί,ω. gravida sum, quoni- 
am in man nidificat et parit. 

ίλχυόναον. sive άλχνόνιον, α, το, spuma ma- 
ris concreta, admistis sordibus tenuissi- 
mis, ex qua nidificant halcyones. 

άλζυόναος, ν, b χχϊ -ή, halcedonius. Ab 
χλκυών. 

αλχΰον)ς ί$ος. ι», idem quoa&\xuc*uv. et (2) 
adjective halcyonia, tranquilla. Ab eod. 

ίλχυονίτϊίες, αϊ, dies, qua? Halcyonia di- 
cuntur. 

χλχνων, όνος, «'. halcedo, sive halcyone. 
Ex αλς, et χύω. Vide άλχνίων. 

ίλχω. vel άλάλχω. £ εω, id quod άλχίω. 

άλλλά- sed, ast, at, qiiin. άλλα γάξ- quin, 
Ph. ast enim, άλλα 1->, χα», quinimo, Gl. 
V. sed et ; αλλ' Ιτε/δί, quoniam vero, Ph. 
άλλα μ,ν,ν, quin, verum etiam, Ph. imo, 
vero, sed enim, Gl V. άλλ' ouus, atta- 
men, Ph. quare, quapropter, Em. 

ά,λλ&γγ,, γ,ς. ν) ■ commutatio, permutatio ; 
(2) contractus, commercium ; (3) vicis- 
situde j (4j mansio iter facientium. Ab 
άλλάττω. 

αλλαγμ», ατός. το, idem et ab eodem. 

άλλχγμός, a «.id. quod άλλαγμχ, Man. 

άλλχχτιχο;. ->., ov, ex pacto sequens, pacto 
consentaneus. Ab eod. 

άλλχχτόν, 5. το. lignum quo gestabantur 
onera. Sic dictum a permutatione ges- 
tationis ex humero in humerum. Ab 
άλλάσσω• 

άλλάλοισι, Dor. et Ion. pro άλλν,λοις. 

άλλχλοφονίχ. Dor pro άλλΥ,λοφονία- 

άλλαν, aliam, Dor. pro άλλκν. ab άλλο;. 

άλλχντοτοιίω. ω, f. γ,σω, farcimina, vel lu- 
canicas facio. Ab 

άλλαντοτοιος. S, c, qui facit lucanicas, far- 
tor. Ex άλλα.;, et sroiiu. facio. 

άλλχντοτωλίω, vendo farcimina. 

άλλαντοτώλν,ς. u. ί. qui facit lucanicas, seu 
farcimina quasvis vendit. Gl V. άλλαν- 
T&rSheu, fartores. Ex άλλχς, et πωλίω, 
vendo. 

άλλχξ. adv. permutatim, mutatis vicibus, 
vicissim. Ab άλλάττω. 

άλλάξχιτο, 3. sing. a. 1. opt. med. v. άλ- 
λχσσω- 

άλλχξις. ιως. υ>. mutatio, permutatio. 

ΆΛΛΑ~Σ, άντος, ό, lucanica, botulus, far- 
cimen. 

'ΑΛΛΑ'ΣΣΩ. seu άλλάττω. f χΐω. muto, 
immuto, commuto ; .2) permiito, ven- 
do ; (3 escuso, a culpa libero; άλλάα- 
rouuti. mutor, et muto ; Ϋ,λλάγγ., ruuta- 
tus est, a 2. pass. Ϋ,λλχγμίιος. mutatus, 
Gl. V. Άλλάσ -o-in xsueS άξγνξιον, το 
iauroZ ilea; ih πολλας μοξφίχ,ς, χξοιάν' 
οΙλλάο-ΟΌ-βχι ο'ίΫον σίτοι/, νόμ,ισμΛί, χξΥ,μά.• 
των, Ϋ,δονά; άντι των 'διχούων' τϊ,ν ίλζνθίξί• 
ecu της ο-$χγ?.;, ca?de redimere ; τοσντον 
ίήλλχχτο ΰπο των Βανών, Luc. 

d?,\»x^ t adv. alibi, alio. Ab άλλο;. 



άλλχχόθίν, adv. aliunde. Ab eod. 
άλλχχίθι, adv. alibi. Ab eod. 
άλλαχόο-ι, adv. alio, aliorsum, alium in lo- 
cum, alibi. Ab eod. 
άλλχχ5, adv. alibi ; (2) alio. Ab eod. 
άλλάών, Alol. pro άλλων, ab άλλο;, 
άλλίγον, II 23, 253 congregabam, imperf. 

ind act. Poet, et Ion. pro άνίλιγον, a 

verbo άναλίγω, con gr ego. 
άλλίίς. Poet, pro άολλ'α;, ab αολλΫ];. 
άλλίξχι. congregasse, a- 1. inf. act. Poet. 

pro άνχϊ.ίξχι. a verbo άναλίγω, congrego. 
άλλίταλλΥ,λία, a;, r], altemitas j (2) con- 

tinuitas. Ab 
αλλίτάλ>.«λβ?, a, ox») «', alternus ; (2"> cre- 

ber, continuus. Ex άλλο;, Wi, et αλλή- 
λων, 
χλλγ, adv. aliter, alia ratione ; (2) alio, ad 

alium locum ; (3) alibi, alio in loco. Ab 

άλλος. 
άλλγγοξίω, ω, f. γ,ο-ω, aliud verbis, aliud 

sensu ostendo ; (S) aliter interpretor, ac 

verba prae se ferunt. "Α τινά io -τιν άλλν.• 

γοξοίμίνα, Gal. 4, 24. Ex άλλο, aliud, 

et άγοξίω, prcedico. Hinc 
άλλγ,γόξγ,Η.α, ατο;, το, interpretatio allege- 

rica. Ab 
άλλγ,γοζγ,τγ,;, is, e xa) y), interpres allego- 

riae. 
άλλΥ,γοξία. ας, ν,, figura, qua aliud dicitur, 

aliud intelligitur. Hinc 
χλλΥ,γοξίχο; . ■>„ ov, allegoricus, per allego- 

riam dictus. 
άλλν,γοοιχΰς. adv. ?Uegorice. 
άλλΥ,γοξούμ,ϊνα, nom. pi. praes. part. pass. 

n. g. ab άλλΥ,γοζίω- 
άλϊ.γχτος, non cessans, Mol. pro άλν,χτος- 
ί,λλΥ.λίγγνοι, ων, οΊ• qui mutua fidejubent, 

satisdant. Ex αλλήλων, et ϊγγ'υΥ,, spon- 

sio. Hinc 
άλλΥ,λίγγνον, ν, το, mutua fidejussio. 
άλλ%λ\γγ(ιως, adv. cimi mutua fidejussione. 
άλλΥ,λγτι, Ion. pro άλλί,λαις. 
άλλγ,λ\ζω. anud atque aliud loquor, seu di- 

co, Hes. Ab άλ>.ν,λων. 
άλλΥ,λογονία, ας, «', mutua procreatio,&iid. 

Ex άλϊ.Ϋ,λων, et γίνομαι, nascor. 
άλλνιλογξαφία, ας, «, inutua scriptio. Ex 

άλλν'κων, et γξάφω- 
άϊΧΥ.λο^ιάΙοχος, Ό χα) υ], continua serie suc- 

cedens. Ab άλλίλων» et ΙιάΙοχος, sue. 

cessor. 
άλλν.λοΐω^όται. β", qui se mutuo devorant. 

Ab !5ώ>§;ΐ, cibus. 
άλλγΜχτο\ί7ν, mutuo se interficere. Ab 

άλλ-!;λας, et χτίίνίΐν. 
άλλνλοα.αχ£ν. mutuo pugnare. Ex άλλί, 

λ ων. et μ.άχομ,αι. pugno. Hinc 

άλλΥ,λοΐίχγ'ΐΛ, ας, r,, mutua pugna. 
άλλΥ,λοτομ,ιω. ω. f. Υ,Γω- mutuo seCO. Ex 

άλλΥ,λων, et τίμνω. seco. 
άλλχλοτυπίω, ω. f. ν,σω. mutuo ferio. Ex 

αλλήλων, et τυτίω, ferio, verbero. Hinc 
άλλΥ,λοτντίχ, ας, ϋ„ mutua conflictio. 
'Αλληλούια, Alleluja, laudate Dominum. 

Vox Hebraica. 
άλλνλουχίω, ω. f. ν,ο~ω, connecto, coaduno. 
άλλΥΜχίχ, ας, «, cohffirentia mutua, series 

rerum inter se connexarum, Gl. V. com- 

pago, compages. Ab 
άλλ.γ,λονχ_ας, u, ο χα) y\. mutuam connexio- 

nem habens. Ex αλλήλων, et ίγω. habeo. 
άλλΥ,λοφαγιίν, mutuo vorare se Ex άλ>.γ,- 

λους, et φαγΐϊν, comedere. Hinc 
άλλΥ.λοφαγίχ, ας, ■>,, mutua devoratio. 
άλλΥ.λοφαγοι, ων, οι χα) αϊ, mutuo se de- 

vorantes. 
άλλνλοφθονία, *j, mutua invidia. 
άλλΥ,λοφθοξίΤν. mutuo sedestruere, perdere. 

Ex άκλϊ,λνς, et φθοξ*.. perditio. 
άλλΥ,λοφθοοία. ας, υ,, mutua consumptio, 

mutua perditio. Ex iisd. 
άλλΥ,λοΦονία, ας, ■>„ mutua ca?des. Ab 
άλ>.γ,λοφόνβι. ων, οΊ χα) αϊ, mutuo se mter- 

ficientes, mutua casde pereuntes. Ex 

άλλΥ,λων, et φίνος, ccedes. 
άλλΥ,λοφόνται, ol, idem. 
άλλΥ,λοφνΰς, ων, οϊ χχ.) αϊ, ex se invicem 

enascentes, mutuum ortum habentes 

Ex άλλΥ,λων, et φνγ„ natura, sive φίω, 

nascor. 
άλληλα)», dat. άλλν,λοις, αις, οις, ace. άλ• 

λν,λχ;, invicem, mutuo ; alius alium, al- 
ter alterum. Ab άλλος, alius, 
άλλ'ί,λω;, adv. mutuo, Gl. V. A prac. 
άλλΥ,ν, adv. aliorsum; αλλν,ν χα) άλλΥ,ν, 

hinc atque illinc, alias atque alias. Ab 
# eodem. 

άλ'/.Υ,στος, ov, idem quod χλ^τος, Ep. 
30 



άλλογίνη , ίος, ό χα) ϋ„ aliunde genus ha- 
bene, alienigena, peregrin us, ex alia tri- 
bu, aliave gente oriundus. Ex άλλο;, 
et γίνο;. 

αλλόγλωσσος, ν,ίχ*γ„ aliena lingua utens; 

(2) externus, pefegrinus. Ex άλλος, et 
γλωσσά, lingua. 

άλλογνοων, despiens, delirans. Ex άλλος* 
et γινώσχω, cognosco. 

άλλόγνωτος, n. ό χα) ■>,. aliis cognitus, nobis 
ignotus, externus, peregrinus. Ex aK' 
λος. et γνωτο;, no'us. 

άλλοΰ&Ύός, υ., όν. externus, extraneus, pe- 
regrinus, II. 3, 48. Ex άλλος, alius, 
et ΰάτώον, solum. 

άλλοΙγ.μία, «, peregrinatio. Ab άλλος, et 

}>γ,μο:. 

άλλοδοξεω, ω, f. ν,σω, aliud opinor, quam 
veruin est. Ex άλλος, et Ιοϊ,α, opinio. 
Hinc 

άλλοδοζία, ας, «, opinionis diversitas. 

άλλΰίθνν,ς, ίις, ό χχ) ϋ,. alius gentis, aUeni- 
gena, externus. Ex άλλος, et ΐϋνος. gens, 

ά>3.οαΰ•>,ς, ίο;, ό χα) ■>„ aliam formam ha- 
bens. Ex άλλο;, et u% C ; forma. 

άλλόθίν, adv. aliunde. Ab άλλο;. 

άλλοθι, adv. alibi, alio loco. Ab eodem. 

άλλό^ξοο;, η, ο χα) υ,, aha voce utens ; (2) 
extrenus. Ex άλλο;, et S -ξόος, vox. 

άλλοινία, a;, r, varietas et mutatio vini. 
Ex άλλο;, et οΐνο;, vinum. 

άλλοιόβιτο;, α, ό xx) %. varie positus. Ex 
άλλοΊο;, varius, et τίθγ,μι, pono. 

άλλο7ο;. οία. οίον, alius atque alius, diver- 
sus, varius. Ab άλλο;. Hinc 

άλλοιόττξοφο;. ov, e diversis versibus com- 
positum carmen. 

άλλοιότΥ,ς, Υ,τος, «, diversitas, variatio. 

άλλαοτξοτίω, ω, f. γ,σω, varie muto. Ab 

άλλοιότοοχος, u, ό xx) %, varus moribus 
prseditus. Ex άλλοΤος, et τξότος, mores. 

άλλοιόω. ω, f. ώσω, diversum reddo, muto, 
immuto, vario ; άλλοιόομαι, οΖμαι. mu- 
tor. Άλλοιοΰσθαι τχς γνώμας, Thuc. 
Ab άλλοΊος- 

άλλοιω^Υ,;, ίο;, ό χα) νι, mutabilis. 

άλλαίωσις. ιως, «', mutatio, immutatio. 

άλλοιωπχ,ός, υ„ όν. immutativus, ad mutan- 
dum aptus Ab 

άλλοιωτός. y„ όν. mutabilis, mutationis ca- 
pax. Hinc το άλλοιωτόν, S, mutabilitas. 

άλλοχότχιο;, ov, idem quod άλλόχοτο;, Eur. 

χλλόχοτος . χ, ό χα) «'. monstrosus, prodi. 
giosus ; (2) inusitatus ; (3) absurdns, ra- 
tioni non consentaneus ; (4 peregrinis 
moribus prasditus. Ex άλ).ος, et τάχος* 
partus. 

"ΑΛΛΟΜΑΙ, f ονμχι, salio, salto ; Υ,λατο, 
a. 1. Καν νςίτυξ άλλοιτο, Xen. 'Α»>τ 
ξίτ— ψίλλβίν ότόσου; χλλοιτο τον; αυτί•,; 
πόΐχ;, scil. πεξ), Arist. Nub 145. 

χλλοτξόσχλλο;, ν, ό £ «' ab alio ad ahum 
se transferens, nunc huic. nunc illi ad- 
ha?rens; mutabilis, inconstans, Epith. 
Martis, sc. fortune? belhcae, Gl V. versi- 
pellis, II. 5, 831. Ex άλλος, πξός, et αλ- 
λος, aiius. 

"ΑΛΛ02, r„ ov, ahus, a, udj (2) alter; 

(3) reliquus. 

άλλοσι. adv. alio, alium in locum. 

άλλοη, adv. ahas, alio in tempore. 

ά?.λότίρρος, alienus, Mol. pro άλλότξίος. 

άλλοτι, adv. utrum? numquid? Ab eod. 
" Αλλο τι % ; num, numquid ? quasi esset, 
τ/ άλλο *? ; quid aliud, quam ? " A>J.o τι « 
!Πξ) πλείστου ποιγ, ότως ότι βέλτιστοι οϊ 
νίώτίξοι ίσονται. id est, numquid hoc plu~ 
rimi Jacis, quomoio juniores evadant, 
quam optimi ? quasi esset. τ/ ά'λλ' r, τίξ) 
πλείστου ποιο ; quid aliud, nisi plurimi 
facts? 

άλ?.οτξΐόγ&μος, α, ό χα) υ), qui ahenum sec• 
tatur torum, Suid. Ex άλλότξίος, et 
γάμο;- 

άλλοτξιοίτίσκοπο;, v. ο χα) ν], alienarum 
rerum inspector, alieni speculator, curas 
ahenas agens, ardelio, qui sese alienis et 
nihil ad se attinentibus rebus immi cet. 
Ex αλλότριος, et ίτίσχοτο;. inspector. 

άλλοτξίολογεω aliena, absurda loquor. 

άλλοτξίομοοφοΰίαιτος, «. ov, aliam semper 
speciem habens. Epith. Natura?. 

άλλοταιονοΐί-ω, ω, f• γ,σω, alieno more vivo, 
alieuas leges imitor. Ex αλλότριος, et 
νόμ,ος, lex. 

άλλοτηοτξχγίω, ω, f. γ,σω, alienas res ago, 
aliena negotia euro ; (2) res novas mo- 
lior, descisco a fide. Ex άλλότξίος, et 



ΑΛΜ 



ΑΑΟ 



ΑΛΤ 



ΰ/.λοτξΐβ*ξ&γί*ι ας, η, alienorum cura. 

άλλοτξίοπξαγμοσϋνη, ης, ν, mala sedulitas 
in aienis. Ex άλλότξίος, et νςάσσω. 

άλλ.ότξίος, ία, ιον, ahenus, non proprius, 
qui est alterius ; (2) peregrinus, extra- 
neus ; (3) non consentaneus. Ab άλλος. 
Hinc 

ύλλοτξΐότκ, ητος, η, alienus animus, aba- 
lienatio animi. 

άλλοτριοίσιος, ν, ο χα) ή, diversa? naturae, 
Suict. Ex άλλότςιος, et *σία. 

άλλοτξίοφαγίω, ω, alienis vivo. 

άλλοτςιοφ&γος, n, ο χ* η, aliena comedens, 
aliena vivens quadra. Ex άλλότξίος, et 
φάγος, vorax. 

άλλοτξίοφβονίω, ω, alienis bonis invideo. 

άλλοτξίοφξονίω, diversa sentio, diversas par- 
tes sequor ; item, alieno sum anima 

ίλλοτξΐόω. ω. f. ώσω, alieno, abalieno, alie- 
num reddo; άλλοτξίωθίντα, abalienata, 
Ph. a. 1. part. pass. Άλλοτξίο'ΰντίς σω- 
μάτων την πόλιν- evacuantes, Thuc. Ab 
άλλότξίος. Unde 

άλλ,οτξίως. adv. aliene. 

ί>λοτξίασις. ΐως, ή, alienatio, abalienatio. 

άλλοτςοπίω. ω, f. ησω, muto, immuto. Ab 
άλλος, et τξίπω- verto. 

άλλοτίπωτος, ov aliis characteribus, Man. 

ίλλοφανης. ίος, ο xoti ή, qui alius et diver- 
sus apparet. Ex άλλος, et φαίνομαι, ap- 
pareo. 

άλλοφάσσω, aliud loquor; (2) animo tur- 
bato et anxio sum ; (3) desipio. Ex άλ- 
λος, et φάσσω, dico. 

ίλλόφάτος, it, ό χα) ή. ab alio interfectus. 
Ex «λλβί, et φάω. occido. 

άλλοφξάζω, aliter dico, pronuncio. 

άλλοφζονίω, ω, f ησω, aliud ago, s. in ani- 
mo habeo ; II. 23, 697. mentem non ad 
Id attendo, quod cerno ; (2) insanio ; (3) 
exauimor. Ex άλλος, et φοην, mens. 

άλλόςξων. όνος, ό χα) ή, diversa sentiens. 
Ex άλλος, et φ^,ν. 

άλλοφυν,ς, ίο;, ό και ή, qui alius naturae est. 

άλλοίυκισμός. S, ό. ritus extraneus, vel a- 
lienigenarum ; (2) degeneratio in alienos 
mores. Ab 

αλλόφυλος, n, ο χα) η, qui est ex alia tribu, 
qui diversa? est gentis, seu nation is, ex- 
ternus, peregrinus, diversi generis, seu 
diversa? natura;, Gl. V extraneus, ahe- 
nigena. Ex άλλος, et φυλτι, tribus. 

άλλοφωνία, ή, diversitas linguae. 

άλλόφωνος, α, ό χα) ■>,, alia vel peregrina 
voce utens. Ex άλλος, et φωνή, vox- 

άλλοχςοίω, ω, f. ησω, alium atque alium 
colorem induo, colorem muto, aUo colo- 
re sum. Ab 

ΰλλόχξοος, contr. άλλόχζας, a, e xa) η, qui 
est alio colore, in quo color subinde mu- 
tatur, Ph. άλλόχξοος, discolor, άλλό- 
χξοοι, discolores. Ex ά>Μς, et χ ξ όα, 
color. 

άλλόχςως, ωτος, β χα) η, aliam corporis spe- 
ciem gerens. Ex άλλος, et χξόα, vel 
Χξώς• 

ίλλύδπ, adv. alibi ; (2) alio ; (3) aliorsum, 
II. 11, 486. Ab άλλος. 

ά,λλίίσχί, resolvebat, Poet, pro άνίλυν, (2) 
dissolvebat, Od. 2, 105, et 19, 150. 

«λλυτβί, insolubilis, Poet, pro αναλυτός, 
Ep. 

άλλως, adv. aliter, aliorsum, alio modo, 
alia ratione ; (2) alioqui ; (3) praecipue ; 
(4) frustra, incassum. Ab άλλος. 

άϊΧοιστι. adv. όίλλω: τι, praesertim, Gl. V. 
praesertim cum, Ph. Ab eod. 

άλμα, ατός, το, saltus. Ab άλλομαι, salio 

άλμάς, ίΰος, ό χα) ή, in muria conditus, 
al. tepidus, Hes. 

άλμίνος, saltans, praesens part. med. per 

^ Syncop. pro άλλόμ-^ος, a verbo όίλλομχι. 

α,λμίυσις, ιως, τ,- muria ; (2) actio servandi 
in muria Ab άλαίίω. 

όίλμιυτν.ς. a, Ό, qui condituras facit in mu- 
ria, salgamarius; (2) salsamentarius. 
Ab eod 

ίλμ'.ύω, f. ivo -ω, muria condio, in muria 

servo. Ab άλμη. 

'άλμη, ν,ς, ή, salsugo, salsilago ; (2) mare. 
Ab αλί, mare. Hinc 

κλμν,ιις, ν,ίσσα.. ijiv, salsus, salsuginosus. 

άλμοπότις, ή, muriam bibens. 

ύλμυξίξω, salsus sum. 

Αλμυοϊς, ίίος, ή, salsilago, aqua salsa, mu- 
ria. 

ίλμΰξος, ξα., ςον, salsus. Ab 'άλμη. 

άλμυξότης, ή, salsugo. 

ίλμνξώδης, ίος, i j^ ή, idem quod ίλμνξός. 



άλμάΖ'/,ς, ten, ο xeti ή, idem et ab eod. 

«λξ, άλχος , ή, occurrit dativus «A»/,robur. 

άλοα,^ύς. tritus, a. 1. part. pass, ab ά,λοάω- 

ΆΛΟΑ'Ω, ΰ. f. %οτω, et ά,σω, trituroj (2) 
comminuo ; (3) caedo, percutio. Ού $i- 
μώο-ίΐς βοΖν άλοωντοί, 1. Corinth. 9, 9. 
Αίθοις αλόων τ; κ», JElian. 

αλοζος, ν, ο χ, η, non habens λοζόν. Epith. 
victimae, cujus exta, velut jecur, cor, 
non habent caput, Em. Ex « priv. et 
λοζός. 

άλογίνομα,ι, a ratione aberro, non sum com- 
pos rationis. Ab άλογος- Unde 

ίλογίω, ω, f. ησω, adspernor. negligo, non 
euro ; άλογου μχι, ratione destituur. 

άλογίοί. ας, η, rationis privatio ; (2) inco- 
gitantia ; (3; contemptus ; (4) silentium. 

άλογιττι, adv. sine ratione. Ex ot priv. et 
λογίζομχι. 

ά.λογκττί<χ„ «.ς, ή, incogitantia, temeritas. 
Ab 



Οίλογιο-τος, ν, ο jcj 



sine ratione et consilio 



aliquid faciens, inconsideratus ; irratio- 

nabilis, Gl. V. qui est nullius pretii. Ex 

α priv. et λογίζομαι, rationem ineo. 
άλογ/ο-τως,αάν inconsiderate, incogitanter. 
άλογοθίτητον, indiscussum, Gl. V. E* « 

priv. et λογοθ-τω, ratiocinor, discutio. 
οίλογος, n, Ό xou η, rationis expers ; (2) in 

neut. a ratione alienum; (3) sermonis 

expers ; hoc est, cum quis non loquitur, 

aut qui orationem alterius non audit, ut 

surdus ; (4) nefandus, non dicenaus ; (5) 

irritus; (6) innumeratus; (7) in neut. in- 

commodum, molestum, ap. Plat. Ex a 
t priv. et λόγος. 
άλογοτξβφίΤον, n, το, brutorum animantium 

stabulum. Ex άλογος, et τξοφύον. 
άλόγως, adv. sine ratione ; immerito, Ph. 

(2> brutorum more; (3) absurde. 
ΆΛΟ'Η, ης, ή, Aloe, herba. 
άλοηΰάξίον, n, το. medicina ad solvendum 

ventrem aloen habens. Ab αλόη. 
οΐλόηο-ις, (ως, ή, tritura, Ph. Ab ά,Κοα,ν. 
άλοητος, S. ό, tritura ; (2) triturandi tem- 

pus. Ab άλοάω- trituro. 
άλο'θίκ, adv. e mari. Ab άλς, mare, 
άλοία, 3. s imp. ind. act. Ion. et contr. pro 

ηλοΊοα, ab 
άλοιάω, ω, f• η σω, percutio, contundo. Γα?- 

oiv πολνφόξζην χίξο-ιν άλοί», II. 9, 564. 

Ab άλοάω. 
άλοιδοςητος, i/, β χα) η, conviciis non ob- 

noxius. Ex a pr. et λοώοξίω, convicior. 
άλοιΰοξητως. adv. sine conviciis. 
άλοώοξος. ov, idem. 
άλοίην. captus sim, 1. sing. a. 2. ind. pass. 

verbi άλίσχω. pro άλίω, capio. 
άλοιητϊξ, ηξος, ό, contusor, percussor, pul- 

sator. Ab άλοιάω- 
άλοίμαν, saliverim, 1. sing. aor. 2. optat. 

med. Dor pro ήκοίμην, a verbo άλλοΐΜχ,ι. 
άλοιμος, S, ό, tectonum parietum, Eu.it. 

Ab άλιίφω• 
αλοΐτις, ώος, ή, aloe Gallica. Ab αλόη. 
άλοιτος, S, ό. peccator. Ab άλιτίω, pecco. 
άλοκρη, ης, ή, puiguedo, unguentum, ole- 
um, II. 9, 208. Ab άλα'ςω, ungo. 
άλοχίζω, f. itru, sulco. Ab άλοξ- 
άλόι/τί, capti, nom. dual. a. 2. partic. act. 

verbi άλίσχω, pro άλόω, capio. 
άλοξ, οχος, ό, sulcus; vulnus,Eurip. Here. 

Fur. 164; (2) nuptia?, conjugium; (3J 

pudendum muliebre, Em. Idem quod 

αϋλαξ. 
άλοπηγια, ων, τά, salinae, locus in quo sal 

concrescit. Ab 
άλοτηγος, S, β, qui in salinis salem con- 

crescere facit, salarius. Ex άλς, sal, et 

πν,γννμι, compingo. 
άλοπος, n, Ό χα) η, cortice carens ; (2) 
^ squamarum expers. ^Ex a priv. et λίπος- 
Ζλος, clavus, Dor. pro %λος. 
άλοσ-άχνη, ης, ή, arida spuma maris. Ex 

άλς, mare, et άχνη, spuma. 
Άλοο-υονη, ης, ή. una Nereidum ; (2) epi- 

theton Thetidos. II. 20, 207. Ex άλς, 

mare, et ΰίωξ. aqua, 
άλόσυΐνος. η. ov, Exp. marinus, Apoll. 
άλοσΰνη, ης, ή ■ dementia. Apud Nicand. 
άλότξΐ-φ, ιζος, ό, pistillus, quo sal teritur. 

Ex άλς, sal, et τξίζω, tero. 
άλίίξγης, ίος. ό χα) ή, purpureus ; (2) vio- 

laceus. Ex άλς, mare, et Ιξγον, opus. 
άλαογιαΊος, a, ov, idem. 
άλνςγϊς, ίίος, ή, vestis purpurea. Gl. V. 

palmaris. Ex iisd. 
άλνξγον, S, το, purpureus color ; (2) pur- 

pura. Ex iisd. 

( 31 ; 



άλ»ξγοχάλη{ , ν, β, venditor purpura?. Ex 

άλαξγον, et πωλίω, vendo. Hinc 
άλχςγοπωλιχη, ης, η, SC τίχνη, ars venden- 

di purpuram. 
άλνεγοτώλιον, ν, το, locus ubi purpura ven- 
ditor. Ab eod. 
άλΐίςγος, η, ov, purpureus, marinae purpu- 
ra? colore tinctus. Ex άλς, mare, et| 5 - 

γον. 
άλας, captus, D. 2, 374. a. 2. part. pass. 

verbi άλίσχω- pro άλόω, capio. 
άλασία, ας, ή , illuvies, quum quis non la- 

vatur. Ex a priv et λύω, lavo. 
άλίίτίω, ω, f. ησω, illotus sum, abstineo a 

lotionibus. 
άλατος, n, ό χα) η, illotus. Ex a priv. et 

λύω, lavo. 
άλοβος. α, ό χα) η, cristam non habens, H. 

10, 258. Ex a priv. et λόφος , crista, 
άλόχίυτος. a, ό xnc.) η, partu non editus ; (2) 

non conceptus, aut genitus. Ex » priv. 

et λοχιύω, pario. 
άλοχος, u, o, sterilis ; (2) virgo, quae non- 

dum peperit ; (3) conjux, uxor. Ex a, 

priv. vel pro άμα, et λίχος, lectus. 
'ΑΛΟΏ. f ώσω. capio (inusitatumj . Unde 

άλίσχω sumit teinpora quaedam. 
άλόω, erra, 2 sing, imperat. med. Poet. 

pro άλω, et άλάα, a verbo άλάομαι,να°ο^ 
άλπνος, η, ov, suavis ; άλτνιστος, superl. pro 

άλτνίστατος, Pind. 
άλς. αλός. sal; (2) mare ; άλίς, sales, le- 

pores. Άλων ίχοινων'ύμιν, eodem convictu 

usi sumus, hue. 
Άλσηί2ις, ων, al, nemorenses. Cognomen 

Nympharum. Ab άλσος, nemus, lucus. 
Άλσηίτιδίς, αϊ, idem. 
άλσίνη, ης, ή, alsine, herba in lucis nasci 

solita. Angl. chickweed. Ab eod. 
άλσις, vel άλσις, ίως, ή, saltatio; (2) palpi- 

tatio. Ab άλλομαι. salio 
άλσαζοίΑίχος, η, ov, qui pertinet ad saltua- 

rios. Ab 
άλτοχόμος. n, h, qui luci curam gerit, luci 

custos, saltuarius. Ex άλσος, et χομίω. 
"ΑΛ202, ίος, το, lucus, nemus, saltus. 
άλσώίης, ίος, Ό χ} η. nemorosus, frondosus. 
άλτϊ,ξίς, ων, el, 'halteres, instruments ex- 

ercitii gymnastici. Ab άλλομαι. salio. 
άλτιχος, η. ov, saltatorius, ad saltum perti- 

nens ; (2) agilis ; (3) Subst. saltator, Gl. 

V. άλτικο) saltatores. Ab eodem. 
άλτις, η, idem quod άλσος, Pind. lies, 
ά,λτο, II- 1, 531. saliit, 3. sing a. 1. ind. 

med. Ion. etper Syncop. pro ηλχτο- 
άλΰγος, n, ό χα) vj. qui sine flagello est, Hes. 

Ex a pr.et λίγος, flagellum. 
άλύξω. jactor, haesito. 
ΆΛΥ'Η ης, ή. lignum, cui infigitur stiva. 
άλνχις, ίίος, ή. salsula aqua. 
άλΟχος, η, ov, salsus. Ab άλς, sal. Hinc 
άλυχότης, %τος, ή, salsugo, salsedo. 
άλνχξός. pro 3-αλυχξος, Ε. Μ. 
άλνχτάζω, f άσω, rationem solvendi me 

non irivenio ; (2)metuo, anxius sum, am- 
mo concido. Ab άλίω, animo inquieto 

sum. 
άλυχτίω, ω, f. ησω, non snm quietus. Ab 

άλυχτος. 
άλυχτοπίΐη, ης, ή, indissolubilis pedica. Ex 

άλυχτος, et πίίη, pedica. 
άλνχτοπίΰησι, dat. pi. Ion. pro άλνχτοτί- 

δαις. 
χλυχτος, n, ο χα) η, insolubilis ; (2) inevU 

tabilis. Ex a pr. et λυχτός, pro λυτός, 
άλυχτησϋνη, ης, ή, status incompositus, tu- 

multuatio. Ab άλυχτος. 
άλύμ,αντος, n, ό χα.) ή. cui detrimentum in- 

ferri nequit ; (2) illaesus. Ex a priv. et 

et λυμαίνω- 
άλύξας, a. 1. part act. verbi άλύσχω. 
άλυΐις, ίως, ή, evitatio, eftugium j (2) an» 

xietas. Ab άλύσσω. 
άλΰΐω, fut. 1. ind act. verbi άλίσχω- 
αλύπητος, u, ό χα) ή, tristitia non adfectusj 

(2) qui tristitia adfici nequit. Ex » pr. 

et }.υτίω. tristitia adficio. 
άλυπϊ,τως, adv. citra dolorem. 
άλυτία, ας, ή, vacuitas doloris, animus ab 

omni Eegritudine liber. Ab άλυτος, 
άλυτος, α ό χα) ή, doloris et tristitia? ex- 
pers. Ex a pr. et λίπη, tristitia. 
άλίπως, adv sine dolore et molestia, abs- 

que animi ajgritudine. 
άλΰξος, tf, ό χα) ή, qui sine lyra est. Ex « 

pr. et λίξα, lyra, 
άλυς, υος, β, proprie error ; (2) solicitudo, 

anxietas animi, mceror. Ab άλίω. 
άλυσηΰον, adv, catenating Man. Ab άλνΡΐί. 



ΑΛΦ 

αλυβ-θαίνω, viribus destituor ; (2) dolove ad- 

ficior ex anxietate et inquietudine. Ab 

άλυς. 
άλυιτθίνίία, ας, ■», imbecillitas. 
-κ,λυτθίνω, idem quod κλνβ-θαίνω, Hes. sed 

vitiose. 
άλνο-ίδίτος, κ, b χα) »?, catenatus, catena 

vinctus. Ex αλυσις, catena, et Sstoj, 

vinctus. 
«,λνσώωτος, e5, b, ex hamis consertus. 

Epith. lorica? 
άλύ«ιον, n. τό\ catenula. Dim. ab αλυσις. 
ά,λυσις, vel άλυσις, ίως, %, catena ; (2) corn- 
pages, Helwd. 7. Ex » pr. et λύω, solvo. 
ίϊλΰσις, t(u;, Ϋ), anxietas animi, mceror. Ab 

άλύω- 
άλυσιτίλύα, ας, y\, incommodum. Ab 
άλνο-ιτίλγ.ς, εος. b sum V, inutilis, quasi qui 

non solvit vectigalia. Ex a priv. λύω, 

et τίλοί. 
άλνβ-ιτίλως, adv. inutiliter. Ab άλυο-ιτίλτ-,ς. 
αλυσχάζω, id quod άλύιτχω. Οΰ γύς μοι 

•yivvalov άλυσχάζοντι μάχί(τθαι, 11. 5, 

αλύσχω, f. υξω, evito, fugio. Airf, τε χ 
•η ξύναιμος ΰχ άλύξιτον μόξου χαχίστου, 
Soph. Antig 494. ®ξάσονς τοΖΖ' olx αλύ- 
ίιις. Id. ΕΙ. 629 Άλύξίτχι α'ιθοταλιμόν, 
Hesiod "Εξγ- 361. Ab άλίομαι. 

ίολυο-μος, S i, anxietas animi, moeror. Ab 
ίλύω. Hinc 

αλυρ-μωΰτ,ς, ίος, b χα) ν, anxius, mcestus. 

άλυο -trov, 8, το, Dioscor. 3, 105. Alysson 
nomen accepit quod a cane commorsos 
rabiem sentire non patitur, potus ex ace- 
to adalhgatusque, Plin. 24. \ 57. c. 11. 
Angl. MADWORT. 

ίλύσσω. f. ξω, anxius sum ; (2) indignor ; 
(3) rabie percitus sum, insanio, non sum 
compos mentis ; (4) tremo. ΟΪ χ εμο» 
αίμα πιόντίς, άλύσσοντίς αίξ) &υμω, II. 
22, 70. Ab άλύω. 

ίλν/τταίνω, imbecillus sum. Ab eod. 

άλυτος, χ, ο χα.) y, indissolubilis, insolutus; 
(2) inexplicatus. Ex a et λύω. 

άλύτως, adv. indissolubiliter. 

άλνχνος, ov, sine lychno, Eur. 

ΆΔΎ'Ω., proprie , vagor, erro; (2) animo 
per varias rerum imagines tacite erro. 
Unde (3) animo inquieto, fracto, incerto 
consilii, hincque adeo sollicito, mcesto 
sum : item ad desperationem furoremve 
redigor ; (4) nihil ago, a negotiis vacuus 
sum ; ei enim licet indulgere cogitatio- 
num varietati ; (5) la?to hilarique animo 
Sum. "Η άλύίις 'ότι ν Ιξον ίνίχν,σας τον 
ίλτίτνιν ; exultas, Od. 18, 332. Ab άλυς. 

άλυώ^ς, Sihts, ameenus. Epith. loci ap. 
Hipp. 

"ΑΛΦΑ, το, prima litera Alphabet! Gra?ci ; 
(2) qui primas in re aliqua tenet ; (3) 
principium. 

άλαύ,ζω, excogito, Varin. Ab άλφα. 

άλφαίνω, invenio, Eur. Med. 297. Abeod. 

άλφαίω, idem et ab eod. 

άλφάνω, idem et ab eodem. Φθόνον *£ος 
αστών άλφάνχσι Ζυσμίνη, sibi conciliant 
ab, Eur. Med. 297. 

αλφίσΊΖοιαι, ων, al, virgines, quae propter 
formam sponsos invenerunt, atqueab his 
boves, i. e. lautam rem familiarem, do- 
no accepere, II. 18, 593. (2) plurium bo- 
urn pretio dignae ; (3) bene dotata? ; (4) 
formosae. Ex αλφίω, invenio, et βίς, bos. 

άλφίω, ω, invenio. Ab 'άλφα. 

άλφν, ν;, ν, inventio ; (2) honor. Ab eod. 
Hinc 

άλφγατττις. S, b, inventor, excogitator ; (2) 
vir honoratus ; (3) piscis quidam 

αλφΥΐστγσιν, dat pi. Ion. pro άκφΥ,σταΊς. 

α,λφι, το, indecl. iarina, Hes. Suid. Ab άλ- 
φιτον. 

αλφιταμοιζος, S, β, permutator farina?, pis- 
tor. __ Ex άλφιτον, et άμ,ίίζω. permuto. 

άλφιτίίον, n, τβ, pistrinum. Ab άλφιτον. 

άλφιτώς, ίως, ό, farinam faciens. Ab eod. 

αλφιτιχβζ, r„ h, polentarius, Gl V. 

άλφιτούΥίΧΥι, ν,ς, r,, theca servanda? farina?. 

άλφιτόμ,αντίί, ίως, i, e farina vaticinans. 
Ex άλφιτύν, et μάιιτις, votes. 

"ΑΛΦΪΤΟΝ, s, το, farina hordeacea, H. 
11, 630. (2) polenta ; (3) τα όίλφιτα, ad 
victum necessaria. 

οΐλφτοτοπα, ας, r,, farina? confectio ; (2) 
molitura ; (3) ars conficiendi pultem. 
Ex άλφιτον, et τοιίω, facto. 

α,λφιτονωλν,ς, a, β, farina? venditor. Ex αλ- 
φιτον, et χωλεω, vendo. 

άλφιτοτα&κ, <έο 5 -, ■}„ farinas venditrix. 



ΑΜΑ 

άλφιτβιτχόπα, a. e, farina? inspector, seu 
vaticinans ex farina. Ex αλφιτον, et σχο• 
πίω, inspicio. 

άλφιτόχξως, ωτος, ό χα) if, farina? colorem 
habens. Ex άλφιτον, et χξόα, color. 

ΆΛΦΟ' Σ, υ,, ov, albus, Hes. 

αλφος, S, 6, species alba? vitiliginis ; impe- 
tigo, Gl. V. Ab άλφος, albus. 

αλφω, invenio, II 21, 79. Ab άλφα. 

άλω, ceperim, 1. sing. a. 2. conj. act. verbi 
άλ'ισχω• 

άλωά, άς, r„ area, in qua trituratur fru- 
mentum ; (2) locus vitibus, vel arbori- 
bus consitus, arbiistum, arboretum, vi- 
nea; II. 5, 90. (3) campus f rumen tari- 
us ; (4) seges, sata. Ab άλως . 

άλωα, ων, τά, festum arvale in honorem 
Cereris Atbenis celebrari soUtum. Ab 
eodem. 

άλωαΤος, a, ov, et άλωάς, άΰος, r\, arealis. 
Epith. Cereris. 

άλώζν,τος. α, ό χα) ί, illa?sus, nulla injuria 
adfectus. Ex «. pr. et λωζίω. 

άλωανος, tj, ov, arealis, idem quod άλωίος. 

άλωίυς, ίως. ό, qui in area frumentum teritj 
(2)vinitor; ,'3) agricola. Ah άλως. 

άλών,, II. 9, 588. captus sit, caperetur, 3. 
sing. a. 2. opt. act. Dor. et Att. pro άλο /jj, 
_ verbi άλΊαχω pro άλόω, capio. 

'Άλωτ,ος, Aloei, Ion. pro Άλωίος , ab Άλωώς, 
nom. propr. 

άλωθι, 2. sing. a. 2. imp. pass. v. άλωμι. 

άλωίος, κ, ό χα) ή, arealis, cujus usus est ad 
areas ; qui fit, agitur in area. Ab άλως. 

άλωχα, cepi, Ion. pro τ,λωχα, ab άλωμι. 

άλων, ωνος, ο, area. Ab άλως. 

άλωναι, a. 2. inf. med. verbi άλωμι. 

άλωνίύοΐΜίΐ, trituro frumentum in area, 
Suid'. 

«,λωνν,τος, u, b xa)yj, sale emptus ; (2) man- 
cipium, quia Thraces ohm mancipia sale 
emebant. Ex άλς, sal, et ώνίομαι, emo. 

άλων'ια, ας, r„ area. Ab 'άλων- 

αλωνίζω, f. /o-oj, in area versor, seu commo- 
ror. Ab eod. 

άλώνιος, ία, ιον, qui area? vel ex area est. 
Gl. V. άλώνιον, area. Ab eod. 

άλωιτίχάω. ω, idem quod άλωτίχίζα• 

χλωπίχνι, ίκ, ή, vulpina pelhs, cbntr. pro 
αλωπχίνι. Ab άλώτ>ι|• vulpes- 

αλωτίχία, ας, fi, defluvium capillorum ; (2) 
defluvium pilorum quorumlibet ; (3) vul- 
pis latibulum, seu cavernula. Ab eod. 

άλωπίχίας, α, ό, vulpinaris ; (2) piscis qui- 
dam. Ab eod. 

αλωτίχίασις, ίως, r t , idem quod άλωηχία. 

άλωπίχίζω, f. ίσω, vulpinor, astute ago, do- 
lis utor. Οΰχ Ιστιν άλωπίχίζαν, ovh' άμ• 
φοτίξοις γίγνίο-θαι φίλο*, Aristoph. Vesp. 
1232. Aba'Aa^l- 

άλωπίχιον, ν, το, vulpecula. Dim. 

άλωτίχ)ς, ίίος, ή, catulus vulpis ; (2) canis 
e vulpe et cane progenitus j (3) vitis ge- 
nus. Ab eod. 

άλωνίχχξος, a, r), vulpina cauda, genus her- 
ba?. Ex άλώττ-,ξ, et ούξά, cauda. Angl. 

FOXTAIL. 

άλωπίχώΐΥ,ς, ιος, « χα) ί, vulpinus, vulpi- 
naris ; (2) vulpem imitans j (3) fraudu- 
lentus, astutus, dolis et imposturis utens. 
Ab 

' ΑΛΩ'ΠΗΗ, νχος, ή, vulpes ; (2) homo as- 
tutus ; (3) piscis quidam ; (4) avis quae- 
dam ; (5) genus saltationis ; (6) idem 
quod αλωτίχία ; (7) Plur. partes muscu- 
losae circa clunes, vel etiam interiores 
musculi lumborum. 

άλακτ'ος, ov, fraudulentus, Soph. ap. Hes. 

άλωτόχξοος, contr. άλωτόχξους, ό χα) -ί» 
vulpicolor, vulpis colorem habens ; (2) 
canus. Ex άλώ^ξ, et χξόα, color. 

"ΑΛΩ 2, ω, 'h- area, in qua teritur frumen- 
tum ; 2) corona, seu circulus siderum ; 
(3 1 circulus lucidus circa solem, aut lu- 
nam; (41 circumferentia clypei ; (5) cir- 
culus quidam in cculis. 

άλώο-ιμος, β, β % yi, qui facile capi, vel ex- 
pugnari potest. Ab 

άλωο-ις, ίως, ή, captura, excidium. Ab 
άλόω. 

άλωσομίνπς, expugnandte seu expugnaturce, 
gen. s. part. f. 1. indie, med. v. άλόω• 

άλωτος, ij, ov, idem quod άλώο-ιμος. 

άλώφίτος, ν, ό χα) ή, indesinens, jugis, adsi- 
duus. Ex a priv. et λωφάα, respiro. 

"ΑΜΑ, adv. una cum, simul cum, eodem 
tempore. Dativo jungitur. " λμα τω 
βαβ-ιλώς άνχδιιχθϋνχι, Herod. 3, 2. 

άμαγγάνίντος , ν, β ιίί, mangonio carens ; 



ΑΜΑ 

(2) purus, sincerus. Ex et priv. et μαγ- 
■ . γανίύω, precstigiis vtor. 
'λμαΰξΰχδίς αν, a\, Hamadryades, genus 

Nympharum, qua? cum arboribus, im- 
primis quercubus nasci et interire crede- 

bantur. Ex άμα, simul cum, et Setif, 

quercus, arbor. 
Άμαζονις, 'h, Amazonis, Apoll. 
d μαθαίνω, in ignorantia versor, indoctus 

sum. Άμαθαίνίΐν ταΖτχ seu ι\ς ταντΛ, 

Plat. Ab αμαθγ,ς. 
άμαθί), adv. sine disciplina, sine doctrina. 
αμάθεια, ας, ϋ,, inscitia, ignorantia, imoe- 

ritia rerum ; (2) rusticitas ; (3) impru- 

dentia, inconsiderantia ; (4) stupiditas. 

Ab 
άμν-θ^ς, ίος, Ό j^ ί, indoctus, literarum ru- 

dis ; (2) rusticus ; (3) imperitus, ignarus, 

nescius ; (4) insuetus ; alienus ab aliqua 

re ; qui non didicit aliquid facere. £x 

α στίξ. vel μπωτ. et μαθίω, disco, 
χμαθία, ας, ν), idem quod αμάθεια, 
άμχθίτΐο'ίς, ων, αί, gaudentes arena litto- 

rea. Epith. quarumdam concharum. Ab 

άμαθος, 
άμαθόίΐς, ίσσα, tv, arenosus, II. 2, 76. 
α-χίθος, u, *i, arena; (2) campi pulvis. A 

'\>άμμος, vel ψάμαθος, arena. 
αμχθΰνω, redigo in pulverem ; (2) perdo, 

destruo. Τίόλιν δε τε πυζ αμαθύνίΐ, II. 9, 
' 589.^ Ab άμαθος. 

αμχθώΰτις, ίος, ό χα) η, arenosus. Ab eod. 
αμαθως, adv. inscite, imperite, indocte; 

(2) rustice, more hominis imperiti. 
αμαίεντοϊ, a, 6 xa) y, obstetricis manum 

nonexpertus. Epith. virginis, Nonn. Ex 
a priv. et μίία, obstetrix. 
' ΑΜΑΙΜΔ'ΚΕΤΟΣ, α, ό χα) ή, inexpug- 

nabilis, indomitus, invictus ; II. 6, 179. 

(2) qui animo in pra?ha prono est ; (3) 

immensus. 
αμαλαχιο-τία, ή, firmitas. Ex a priv. et 

μαλαχτώ. 
αμάλαχτος, υ, ό χα) ή, qui molliri nequit, 

durus, rigidus. Ex a priv. et μαλάττω. 
αμαλάπτω, perdo, corrumpo, destruo. "Ov 

troTi γνάθοις Ύξίτωνος Ϋ]μάλχ•$/ί χάξγα- 

ξος χύων, scil. cetus, Lycoph. 34. Ab 

αμαλός. 
άμαλΰύνω, corrumpo, consumo, ut molle : 



(2) demolior, everto, solo aequo ; (3) de- 
leo, obhtero. Ύΰχος αμαλΙΖναι, II. 12, 
18. αιχ,αλΙύνΥ,ται, 11. 7, 463. Ab eod 



ΆΜΑ'ΛΘΕΙΑ, ας, y„ capra ccelestis, qua? 

Jovem lactasse dicitur. 
αμαλθίύω Λ dito, Hes. Ab άυ,άλθίΐα. 
"ΑΜΑΛΛΑ, ης, Yi, manipulus, fasciculus 

manipulorum. Plut. Hinc 
αμαλλίύω, f. ίύσω. in manipulos colligo. 
αμάλλιον, n, to, funis ad ligandos mani- 
pulos. 
αμαλλοΙίΤΥ,ξ, ν,ξος, β, manipulorum liga- 

tor, //. 18, 552. Ex άμαλλα, et ξίω, ligo. 
αίΜχ,λλοΙίτ^ς, u, i, idem et ex iisd. 
αμαλλοφίοος, η, b χα) ■>,, manipulos ferens. 
ΆΜλΛΟ'Σ, ii, ov, mollis, tener; (2) debi- 

hs, imbecillis. 
άμαλόω, ω, f. ώ(Τω, aboleo. Ab αμαλός. 
αμαλως, adv. molhter ; (2) irabecille. 
ΆΜΑ'ΜΥΒ, υχος, sive αμάμνξις, Vel d• 

μάμαξυς, i], vitis quoddam genus. 
αμάν. COntr. pro αμάίιν, ab αμάω• 
αμίάνίαλος, ov, evanidus, Alcai. 
'AMANl'TAl.fungi. 
αμάνπντος, ν, b χα) ν), non vaticinans ; (2) 

de quo nemo vaticinatus est aut vatici- 

natur ; (3) qui vatibus non paret ; (4) 

futurum non prospiciens, facilitate divi- 

nandi carens. Ex a priv. et μαντιύοι, 

vaticinor. 
"ΑΜΑΞΑ, vel άραξα, Υ,ς, υ), currus, plau- 

strum ; (2) septemtriones, a figura plau- 

stri. 
άμαξαία, «ί, f), currus, Ion. Ab άμαξα, 
άμαξάςιον, u, τό, parvus currus. Dim. 
άμαξίία, ας, ϋ), vehes , onus, quod vehitur 

curru. Ab eod. 
άμαξίύω, f ίύσω, plaustrum duco, auri- 

gor. Ab eod. 
άμαξ'/,λατος, n, b xa) <q, vehicularis, seu 

ptaustraria via. Ex άμαξα, et Ιλαύνω. 
άμαξίνχΰ&ις, ων, ol, idem quod άμαςοποδίς, 

quod usitatius. 
άμαξας, ίος, b χα) i), plaustrarius, plau- 

Strahs. Ab άμαξα, 
άμαξν,τος, S, χ, via Vehicularis. Ab eod. 
ά'ΐίαξΥ,φόξΥ,τος, ov. qui in plaustris fertur. 



αμάξια, ας 



vei 



plaustrum agitur. Ab eod. 



αμχζία, ας, y\, via, qua 



ΑΜΑ 



ΑΜΒ 



ΑΜΕ 



&μαξιχ7ο;, αία, οίον, plaustralis, plau- 

' strum implens. Ab eod. 
kuMlnl;, ίως, b, auriga, aurigator; (2) 

compactor, faber curruum. 
άμαξιχός, ν, bv, plaustralis, ad plaustrum 

pertinens. 
άμχξιον, ν, το, plaustellum. Dim. ab «- 

ν.μα%)ς, ίίος, i» idem et ab e0( *• Unde 

αμχξίτγ,ς, κ, ό, plaustralis, curulis. 

ύμχξϊτος, S, *i, via vehicularis, seu plau- 
straria, per quam agitur, vel agi potest 
currus, seu plaustrum ; (2) via publica. 

άμαξόζιος, u, β χα) i. in plaustro vivens. 
Ep. Scytharum. Ex άμαξα, et βίο;, 
vita. 

ά^αξοζίτγις, ν, b, idem etex iisdem. 

αμχξοιχοι, ων, οι, in curribus degentes. Ex 
αμχξχ, et οιχίω, dego, habito. 

άμχξοχυλιβ -rx), ων, οι, quasi currus devo- 
lutores, quomodo quidam Megaris dice- 
bantur. Ex άμαξα, et χυλίω, volvo. 

αμαξοπηγίω, ω, plaustra fabricor. Et 

ίμχξοχτιγία, ας, ν, plaustrorum fabricatio. 
Ab 

ίμαξοτΥίγος , S, b κ, y, curruum fabricator. 
Ex χμχξχ, et πήγνυμι, fabricor. 

άμαξοπλΥ,ϋϊ,ς, ίος, β xa) y, plaustrum im- 
plens. Ex αμχξχ, et πλν,θω. 

ίμαξόποΰίς, ων, οι, quasi d. plaustripedes, 
arbuscula?, in quibus versantur rotarum 
axes. Ex όίμα,ξχ, et nvs, pes. 

αμαξοτξοχία, as, n, curriculi orbita. Ex 
άμαξα, et τξοχος, orbita. 

ΰμαξνξγία, as, *|» plaustri fabricatio. Ab 

ίμχ'ζουξγοί, 5, b, plaustrorum fabricator. 
Ex α,μαξα, et ϊςγον, opus. 

αμα', dies, Dor. pro Υ,μχξ. 

AMA'PA, as, *i, aquasductus, sulcus in 
prato, per quern aqua ducitur irriganda» 
terra? caussa ; (2) cloaca, meatus subter- 
raneus ; [3) fossa ; (4) fons. 

&μ&ξ&χϊνοί, /wj» ivov, amaracinus, ex ama- 
raco confectus, aut amaraco conditus. 

οΐμ&ζ&χόΐις, όισα-χ, eev, amaraco similis. 
Ab 

'AMa'pXkON, u, to, et άμάξ&χος, », b, 
amaracum, amaracus, herba.. Angl. Mar- 
joram. 

άμαξάντΐνοί, it, h j£ fi, qui est ex amaranto. 
Ex α priv. et μχξαίνω, marcesco. 

οϊμοίξάντιοί, a, ov, idem quod αμχξάντίνΰί. 
ApoU. 

άμ&ξχντος, a, ό xj yi, immarcescibilis ; (2) 
amarantus, flos. Ph. veneria. Angl. 
Flower-Gentle. 

ΰμ,χξκα-καίΎττξ, ηξος, ο, fossor sulcorum, 
Man. 

άμχργ&ξβς, v,b>^*i, margaritis carens. Ex 
^ et priv. et μχξγχξον. 

άμοίξίυμα., το, aquae, aut sordes, quae per 
aquarum sulcum, aut cloacam defluunt. 
Ab 

κμκξίύω, f. ιί/(τω, permeo more aquarum, 
qua? peraquarios sulcos derivantur. 

άμοίξίχ, ας, *i, idem cum primitivo «- 
μαξχ•^ 

άμχξί,αιοζ, αίχ, οίον, qui per aquarios sul- 
cos influit. Ab άμχςα. , 

άμΆξ)ς, ihos, it, idem quod άμαξα. 

'ΔΜΑΡΤλ'ΝΩ, f. άμχξτησω, p. ημχξτντ 
xa, ab inusitat. ίμαξτίω, aberro, proprie 
a scopo, vel via ; (2) erro, fallor, alluci- 
nor, pecco, delinquo, peccatum admitto; 
'ήμχξτον, peccavi, Gl. V. a. 2. Άμχξ- 
raviiv Tysbloy, cravrbs δικαίου, tyis Χξα- 
|6»i, rysj^ihos' iy λόγοις, iv πολεμώ' t'is 
robs yoviis' πεβ) τούτο' άμχξτανόμενάπξ) 
ττ,ν πόλιν, τ»? του xi^os άχξχσία, deprava- 
ta.^ Οΰ γχζ ε'ιχος^ουτ \μ\ υμών αμαξτΰν 
τούτο γ. ο'ύν υμάς Ιμοΰ, non consequi, 

t Soph. Phil. 24(Γ 

αμαξτας, xdos, ή, peccatum, Herodot. 1, 
119. Ab άμχξτχνω• 

a7*«fTSv, erravit, 3. sing. a. 2. ind. act. 
Ion. pro ^μχξτεν, cum v \qi\ x . ab άμα*• 
τάνω. 

άμαξτηθίν, peccatum, a. 1. part. pass. n. g. 

&μχξτγιμ,α, ατός, το, peccatum, erratum, 
lapsus. Ab eod. 

ίμχξτ'/,ξος, ξχ> ξ'ον, erroneus. Ab eod. 

ύμαξτΫ,σω, peccabo, 1. sing. f. 1, ind. act. 

«,μαξτητικος, y, ov, qui sajpe offendit in 
aliqua re ; offensator, Gl. V. Ab eod. 

ήμαξτία, as, v, peccatum, culpa, delictum, 
error, noxa. Ab eod. 

&μaςτϊvoos, ft, Ό χα) ή, mente errans, cujus 
mens est prava ; (2)furiosus. Ε\άμα ζ - 
τχνω, et νίος. 



χμχξτίκτϊί, ios, ο κ, τ„ errans verbis. Ex 

άμαξτχνω, et ϊπος, verbum. 
άμχξτόλογος, ov, idem. 
χμυχ,ξτο;τΰ*γ\, ή, idem quod ά,μαςτίχ, Ep. 
χμχξτϋεν^, », ό χχι h, carens testibus, 

Gl. V. intestabilis. Ex a priv. et υυαζ- 

τυξίω, tester. 
άμχξτΰξος, ν, ό r$ r h, idem. Ex α priv. et 

μάξτυς, testis. 
χμxξτύζωs, adv. sine testimonio. 
αμχξτωλνι, li^idem quod άμχξτία, Theogn. 
άμαξτωλ^, £•, ό j^ ν, peCcator, vel pecca- 

trix ; qui peccatis deditus est, noxius. 

Ab άμαςτχνω. 
χμχρνγ*), ijs> *!, fulgor, splendor emicans. 

, E * 

άμάξυγμα, ares, re, idem. Ab 
ΆΜΑΡΥ'ΧΣίΙ,^ splendeo, fulgeo. 'Υ*' 

οφξύα πυξ χμά,ξυσιτί, ties. ®ίογ. 827. 
XU.XS, nOS, Dor. pro Υ,μχς. 

'AMA V 2, άδβί, -h, navis, Etym. 

άμ.α.<τχς, Dor. pro άμγ;σ•ας, ab αμάω, meto. 

oίμxσ■Y|τos, a, b xai r\, non mansus. Ex a 
priv. et μχο-ο-χομαι, mando, manduco. 

χμχσθχι, inf. med. contr. pro άμάατθαι. 

χμχσ'τίγωτος, a, b xx) r\, non nagellatus ; 
(2) flagris norv examinatus. Ex » priv. 
et μχστιγόω, flagello. 

χμασϋκαϊ)ίς, ων, at, mala, seu pira, qua? 
una cum ficis florent et proveniunt. Ex 
αμα, simul, et oruxri,ficus. 

άμάο-ϋχον μνιλον, malum simul cum ficu 
florens. Ex iisd. 

χματξοχάω, ω, simul curro. Ex αμα, si- 
mul, et τξίχω, curro. Hinc 

χμχτξονία, us, 'h, rotarum concursus. 

άμχυξόζϊο5, u, b xai r), otiose, molliter, a- 
deoque obscure vivens. Ex άμαυξο:, et 
/3/βί, vita. 

άμαυξόχχξπο5, ν, bxx) *j, nigrum fnictum 
ferens. Ex χμαυξος, et χχξπ^,/^ηοΐυε. 

ΆΜΑΥΡΟ'Σ, ξχ, ξον, obscurus; (2) eva- 
nidus ; elanguidus ; (3) ignobilis j (4) 
obsoletus, Gl. V. 

χμχυξότ -AS, yTos, 'h, obscuratio. Ab eod. 

άμχυξόω, ω, f. ώσω, obscuro, obfusco, ob- 
litero, et tan turn nonextinguo; defor- 
mo, decoloro. Gl. V. άιχ.αυξοΰμαι, eva- 
nesco, ( dispareo. Άμχυξοΰν ττ,ν πξύξιν 
tivos, ΰπο πλήθους ημαυξωμίνος το αξίω- 
μα, dignitate, τχς β'-ψί/? . Ύά U φόξτι' 
άμ,αυξωθιΐΎΐ, Hes. "Εξγ. 691. Ab οίμαυ- 

άμαυξωθίί*), interierit, 3. sing. a. 1. opt. 

pass, verbi άμχυξόω. 
χμχυξω?, adv. obscure, ita, ut oculis vix 

percipi queat. Ab eod. 
αμαύξωα -is, ίως, y, obscuratio ; (2) hebeta- 



tio, obtusio. Ab 



αμαυξοω- 



αμαυξωτιχος, ■/), bv, obscurandi vim habens, 

obscurans, hebetans. Ab eod. 
άμ.ο\χανία, difficultas, Dor. pro duvixavia. 
^xx&vos* Dor. pro αμήχανος, Theocr. 1, 

85. 
άμ&χΐ), adv. sine pugna, sine controversy. 

Ex a pr. et μάχη, pugna. 
άμαχΥ,τ), adv. idem et ab eodem. 
άμαχί, idem. 

αμάχιτος, pro αμάχης, idem quod 
&μ&χο{, v, b xai η, qui non pugnat, non 

litigiosus ; (2) invictus, inexpugnabilis ; 

(3) qui diificulter expugnari potest, qui 

difficulter fieri potest, difficilis. Ex a 

pr. et ιχάχνι• 
ΆΜΑΏ, ω, f. ν,ο-ω, meto ; (2) colhgo, ac- 

cumulo ; (3) abscindo, demeto ; (4) fruc- 

tum et utilitatem percipio. 'Αμάν 3-eeos 

αλλότξίον' άμχο-θαι χχξτον, χχματον αλ- 

λότξίον is (Τφίτίξην γαστίξα, immittere. 

Ίδ», Ό μιο -ebs των ίξγαταν των άμηίτάντων 

τάς χώξας ΰμων, Jac. 5, 4. 
άμζχίνιιν, Poet, pro άναζαίνίΐν. 
άμζχλίυ, differ, fac distuleris, 2. sing. a. 2. 

imp. med. Dor. et Poet, pro άναζάλου. 

Ab 
χμζχλλομαι, differo, Poet, pro άναΖάΧ- 

λομαι, 
αμζχσ-ί, imposuit in, 3. sing. aor. 1. ind. 

act. Dor. et Poet, pro άνίζηο -e. 
άμξάσ-Υ,, ascendes, 2. sing. f. 1. ind. med. 

Poet', et Dor. pro άναζν]ο•γ, ab άναζαίνω. 
αμζ&ο-ις et οίμξχτ^• vide dvxSxtris• 
"AMBH, r,s, ft, supercilium petras, superci- 

liosa prominentia petra?, crepido. 
" AMB1S, ixos, b, olla ; (2) cadus ; (3) calix. 
άμζλΥΐΙην, interrupte, velut alternis, aut 

cum singultu, de lamentante et plorante, 

undeet vehementer explicant ; item cum 

procemio. Vide άναζάλλω. 
t 33 ) 



χμζλί&χω, abortior. Ab άμζλί /s, Plut. 

χμζχόω, ω, f. άμΖλώιτω, p. ΐημζλωχα, ol)- 
tundo et hebeto ; (2) abortior ; abortum 
pario. Άμζλουνται γα* οι οφθαλμό), 
Theophr. 

xμζλυγώvιos, u, b xx) ή, obtusum angulum 
habens. Ex άμζλυς, et γωνία, angvlus. 

afrZXovrixbs, yi, bv, liebetativus, hebetandi 
vim habens. Ab χμζλύνω. 

άμζλϋνω, f. υνω, obtundo, hebeto ; (2) tar- 
do, impetum frango ; χμζλυνομαι, he- 
besco, Gl. V. άμ&λύναν ty,v δύνχμιν, Plut. 
tyiv οξίξιν, το άλγος, Aret. Ab 

οΐμζλυοι^, ttrtra, tv, obscurans, Man. Ab 

άμζλύs^ 

'ΑΜΒΛΎ' 2, Cia, υ, genit. ios, lias, ίος, ob- 
tusus, hebes, cujus acies est obtusa ; (2) 
csecutiens, cujus acies oculorum obtusa 
est ; (3) languidus, remissus. 

4μξλυτί^, obtusius ; (2) remissius, ne- 
gligentius, minus cupid£. 

άμζ,λυτψ, YiTos, yi, hebetudo ; (2) tarditas 
ingenii, inscitia ; (3) remissio animi, ig- 
navia. Ab άμζλύs• 

άμζλυωγμbs, 5, b, hebetudo oculorum. Ab 

άμξλυωπέω, ω, f. Ϋ,σω, C£eCUtio, sum ObtU- 
«is et hebetibus oculis. Ab 

άμζλυωπΉ, ios, b χα) ή, hebetem habens 
oculorum aciem. Ex οίμζλ^, et ω•\,. 

άμζλυωπία, as, ν, visus obtusus, hebes ocu- 
lorum acies. Ab 

άμζλυωπος, 5, b χα) η, hebetem habens ocu- 
lorum aciem. Ex άμζλυς, et ώ•ψ, visus. 

αμ,ζλοώσ•ο*ω, vel αμζλυώττω, f. ώξω, CffiCU- 
tio, obtusum cerno, cahgo, hebetem ha- 
beo oculorum aciem. Ab άμζλυ5• 

αμζλωθΫί, 3. sing. a. 1. conj. pass, verbi 
άμζλίω. 

άϋίζλωθξίΰιον, x, rb, partus abortivus ; (2) 
medicamentum ad partum abigendum. 
Ab άμζλόω. 

αμζλωμα, ατός, το, abortus, Hes. hebeta- 
tio, item abortio, Naz. Ab αμζλόω. 

αμζλωπν,ς, ίος, b xai ν), caecutiens, qui he- 
betibus est oculis. Ex άμζλυς, et »ψ. 

άμζλώο -u, 3. sing. f. 1. ind. act. v. άμζλόω. 

χμζλωο-ις, ίω;, -η, abortio. Ab άμζλόύΐ. 

άμζλωσμος, 5, β, abortio, abortus, Aret. 

αμζλωνσος, b χα) ή, abortiens, Man. 

αμζλωψ, b χα) r,, caecutiens, Eur. Ex άμ- 
βλι»ί, et ώ-ψ, oculus. 

χμζβλά^Υιν, vid. άνχζολάο~ψ et άμζλγ$γ,ν. 

άμζολΥ), Yg, ii, rejectio, dilatio. Pro άνχ- 
ζολγ\. 

άμζολιΐξγκ, S, Ό, dilator operis, cunctator. 

Ex άμζολΥι, et ϊξγον. 
άμζολίΥ), y\s, ii, dilatio. Ab άμζολΥι. 
άμζξοσ-ία, ας, υ,, ambrosia, cibue Deorum. 

Ab άμζξοτος. 
άμζξοσ-ίάν, ambrosiarum, gen. plur. Dor. 

pro άμζξοσ-ίων, ab άμ&ξοσία, ambrosia, 

sive cibus Deorum. 
άμζξόσιος, ία, ov, immortalis, divinus ; (2) 

dulcis ; (3) placidus. Ab eod. 
άμζξοτίω-, ω, aberro, pro άζξοτίω, ab άζ• 

ξΟΤΥΙ. 

ι αμζξοτος, ν, b χα) y, immortalis ; (2) divi- 
1 nus ; (3) incorruptus. Ex a pr. et βξο- 
tos, mortalis, inserto μ.. 

άμζξότω, aberro. Ab άζξότΥΐ, nox, inser- 
to μ. _ 

άμζωμόίσι, Poet, et Ion. pro dva βωμο^• 

"ΑΜΒΩΝ, ωvos, b, umbo, quidquid in piano 
protuberat ; (2) acclivitas et fastigium 
montis ; (3) pulpitum, suggestus, cathe- 
dra. 

άμζώο -as, a. 1. part. act. Poet, et Ion. 
pro οΐναββίίτοίί, ab άναζοάω• 

άμ\, me, Dor. pro \μ\, ab εγώ, ego. 

άμίγαξ^, ν, b xa) v, immensus,magnus ; 
(2) invidia carens ; (3) cui non invide- 
tur ; (4) non invidendus. Ex « et μί- 
γas, vel μεγχίξω, invideo. 

χμιγίθ -fis, ios, b xa) yi, magnitudine carens, 
non magnus. Ex a pr. et μίγ^• 

άμίθεχ^, ν, b xx) ή, non tactus, non com- 
munis, cujus quis non potest fieri parti- 
ceps, Suid. Ex a priv. et μίθεχτοε, par- 
ticeps. 

άμεθίχτω5, adv. citraparticipationem.iSWti. 

άμίθίζία, as, γ, q u • d. imparticibilitas, 
quum quis alicujus rei particeps fieri ne- 
quit, Suid. Ex a pr. et μίθφς. 

αμέθοδος, u, Ό χα) y, via et compendio ca- 
rens. Ex a pr. et μίθο^, via. 

άμίθυα•05, ν, b xa) yi, non ebrius ; (2) ebrie- 
tatem arcens ; (3) herba et gemma ebrie» 
tati resistens. Ex a pr. et μεθύω, ine, 
brio. 

C 



ΑΜΕ 



ΑΜΕ 



ΑΜΗ 



άμ,ίίΐυστίξω, refero colore aut alia similitu- 
dine amethystum. 

άαίθυστος, x, b χα) η, idemquod άμεθυσος. 

άμείζετο, 3. sing. imp. hid. med. verbi 

αμιίζω, f. -ψα, muto, commuto, permuto ; 
(2) alterno ; (3) succedo ; (4) praetereo, 
transeo ; (5) remuneror, gratiam refero, 
par pari refero ; (6) respondeo ; άμείΖο- 
υ,αί σε, rependo tibi, Ph. Άμείζειν όνο- 
μα άντ) ονόματος, χοωμα, γην του οϋξανχ' 
•γόνυ γχνός' αλλήλους' την ohov' ισα //τοις, 
rivet της φιλίας' άμείζεται φόνος, vicissim 
fit ca?des ; τοιούτοισι άμιίψα,το Κξοισον, 
Herodot. respondit; χρηστοΊσί τίνα, gra- 
tiam referre. iuwi>ov δώματα, τάδε, do- 
mos has exi, £ur. El. 750. Hinc 

άμείΖων, οντος. e, trabs gedificium sustinens. 

άμίΐΐν,ς, ίος, ό χα) ή, tristis, non ridens. Ex 
a pr. et μεώάω, subrideo. 

άμεΐΰητος, χ, Ό xcti *j, idem et ab eod. 

άμείλιχτος, χ, ό χα) ή, implacabilis, asper, 
durus. Ex a pr. et μειλίσσω. 

άμείλιχος, χ, Ό χα) ή, idem et ab eod. 

άμεινότεξος, pro άμείνων, Alcts. 

άμείνων, ό χα) ή, et το άμεινον, όνος, me- 
hor, commodior, aptior, potior. Compar. 
irreg. ab αγαθός. 

άμείξω, privo aliquem portione. Ex a pr. 
'>&. distribuo. 

pass. Ion. pro ημ,είφ• 



et μείξω, distribuo. 
Ιμείφθην, aor. 1. ind. 



«,«.£, 



θν,ν. 
αμείβεται, transibit, 3. sing. f. 1. ind. med. 

verbi ejusd. 
άμείψς, (ας, *j, mutatio ; (2) compensatio ; 
(3) responsio. Ab άμεϊΖω- 

αμείωτος, χ, β χα) ή, non imminutus, inte- 
ger ; (2) de quo nihil imminui potest. 
Ex a. pr. et μειόω, minuo. 
άμίλαθξος, ov, extorris, Man. Ex « priv. 
et μίλαθξον. 

οΐμίλγίς. Dor. pro άμελγεις. Ab 
ΆΜΕ'ΛΓΩ, f. Ιω, mulgeo; (2) fructus 
immaturos decerpo, ut fur. Άμίλγεις 
των ξένων τους χαξπίμχς, Arist. Eq. 326. 
"t&veiou 'εστηκ,α'Τίν άμελγόμεναι γάλαλεν 
xiv, II. 4, 434. 

αμελεί, ne cura, 2. sing, imper. act. contr. 
pro άμελεε, a verbo άμελίω, non euro; 
Hem adv. certe, profecto, utique, plane, 
sane, omnino, Gl. V. etenim, nimirum. 
Unde 

αμέλεια, ας, ή, negligentia, incuria. 

άμελετησία, ας, η, ignavia, negligentia, in- 
cogitantia. Ex a priv. et μελετάω, me- 
dilor. 

άμελετητος, χ, b χα) ή, non exercitatus, Gl. 
V. άμελετητον, extemporaneum. 

άμελίω, ω, f. ησω, supersedeo, cura^non 
habeo, negligo, contemno. ' ΑμελεΊν της 
ύγιείχς, πεξί τίνος, ΤΙως ίπ) τοις φθιγμε- 
νοις άμελε'ιν χαλόν ; Soph. ΕΙ. 239. 'Αμε' 
λω τ'οΖ όξγίζεσθαι, missam facio, Xen. 
Ab άθελης. 

άμιλν,μίνος, neglectus, part. perf. pass. Ion. 
pro ηθελημένος, a verbo άμελίω. 

άμελης. εος, ό χα.) ή, qui curam non gerit, 
negligens ; (2) qui negligitur, cujus cura 
non geritur. Ex a pr. et μέλει, cures est. 

άμίλησία, ας, ή, securitas. Ab άυ,ελεω• 

άμελητ'εον, non oportet curare, neghgere 
oportet. Ab eod. 

αμελητέος, ία, ίον, negligendus, contem- 
nendus. Ab eod. 

άμΟ.ητ), adv. neghgenter, sine cura et stu- 
dio. Ab άμ,ελεω. 

άμελλητ), sine mora, sine cunctatione. Ab 

άμίλλητος, χ, Ό χα) ή, non futurus ; (2) non 
differendus; (3) qui non difiertur. Ex 
a pr. et μέλλω, futurus sum. 

άμελλητως, adv. sine mora. 

αμελές, 2. s. a. 1. conj. act. ab αμίλγω. 

αμελξις, εως, i\, mulsio. Ab άμελγω. 

ά,μελως, adv. sine cura et studio, neghgen- 
ter, contemptim. Ab αμελές. 

αμεμπτος, n, ό χα) y„ inculpatus, irrepre- 
hensibihs ; (2) non querulus. Ex « pr. 
et μέμφομαι, queror. 

άμεμ-ττως, adv. inculpate, ita ut queri ne- 
mo possit ; (2) sine querelis. 

(ίμεμφτ,ς, ο χα) ή, idem quod αμεμπτος• 
Hinc 

άμεμφία, ας, η, nulla querela, probri aut 
sceleris immunitas ; (3) de facto, quod 
reprehensione caret. 

άμεμφως, adv. sine querela. 

άμενν,νός, η, ov, debilis ; (2) evanidus, qui 
cito perit. Ex » priv. et μενο;, robur, 
vel μίνω, maneo. Hinc 

αμενηνίω, ω, f. utru, imbecillem reddo, de- 



bilito. ^Αμεντ,νωαΗν δε ο'ι αίχμν,ψ χυανο- 
χαϊτα Ποο-αδάων, II. 13, 562. 
άμενητ), adv. impatienter, Suid. Ab άμ%• 

*V S ' 
άμεξα, dies, Dor. pro ήμερα. 
αμεςαισ -t, dat. pi. Dor. et Ion. pro ημεραις. 
αμεςζες, ίος, το, nox intempesta. Ab «• 

μοξζ'τις• 
ΆΜΕ'ΡΓΩ, f. ξω, exsugo, proprie amur- 

cam exprimo ; (2) stringo. 
άμεςδω, ι. σω, privo visu, excasco ; (2) ob- 

scuro; (3) obtundo. Κύχνον γλυκείς 

αΙ'Ζνος άμίζο-τις, spoliaveris,ifesiod Άστ. 

331. Αυτός i\ φίλης αιώνος άμεξθγς, H" 

22, 58. Ex a pr. et μίξΰω, intueor. 
α,μίξΥ,ς, ίος, ό χα) ν>, individuus ; (2) indi- 

visus, partes non habens. Ex. a. pr. et 

μίξος, pars. 
αμίξΊα, ας, r„ cum res non habet partes, 

nee dividi potest. Ab ίμε^,ς. 
άμεξίμνάω, ω, f. yo -ω, securus sum, animo 

sum libero. Ab άμίξίμνος. 
οίμεξίμνία, ας, ή, securitas. Ab eod. 
αμίξίμνον, το, pro άμίξίμνία, Herodian. 
άμίξίμνος, α, ό χα) r„ securus, vacuus CU- 

ris. Ex a pr. βίμίξΐΐίνα, cura. 
άμεξίμνως, adv. sine cura, secure. 
άμίξίσ-τος, ν, ό χα.) ή, individuus, qui divi- 
di nequit, indivisus. Ex a pr. et μεξίζω- 
άμεςμγ,ς.ε), adv. citra curam et solhcitudi- 

nem. Ex a pr. et μίξμν,ξα, cura. 
άμίξο-αι, aor. 1. inf. act. per Syncop. pro 

άμεζίται, ab άμεξίζοι. 
άμίξο-γς, 2. sing. aor. 1. conj. act. verbi 
_ άμίξδω. 
άμεξο-ίγ&μος, ν, β χα) y, qui nuptiis privat. 

Ex άμείξω, privo, et γάμος, nuptice. 
άυΑξούνοος, n, ό χα) η, mente privans. Ex 

άμείξω, privo, et νόος, mens. 
άμεεο-ίφρων, όνος, i χα) ή, id. (2) noxius, 

lies. 
άμεξως, adv. non per partes, ex toto, inte- 

gre. Ab άμεξ-ί,ς. 
άμεξάισας, qui mansuefecit, a. 1. part. act. 
^ Dor. et Mol. pro ήμεξώο-ας, ab ήμεξόω. 
αμες, nos, Dor. pro ήμεϊς, ab εγω, ego. 
άμεσος, n, ό χα) η , medio carens, imme- 

diatus. Ex a pr. et μίσος, medius. 
αμέσως, adv. sine medio, immediate. 
άμετάζατβς, n, ό χα) »J, intransitivus. Ex 

a pr. et μεταβαίνω, transeo. 
άμεταζάτως, adv. intransitive. 
άμεταζ,λνισία, ας, <η, immutabihtas, incom- 

mutabihtas. Ex a pr. et μεταζάλλω. 
άμετάζλητος, u, ό χα) ή, immutabilis. 
άμετάζολος, u, ό χα) jj, idem et ex iisd. 
άμετάγνωστος, χ, ό χα.) <η, immutabilis, Ph. 

qui sententiam non mutat. Ex « pr. et 

μεταγινάισχω, sententiam muto. 
αμετάβατος, ν, β χα) 'a, qui nihil impertit 

haud munificus, avarus. Ex a priv. et 

μεταΰίΰωμι, dono. 
άμεταδότως, adv. nemini quidquam imper- 

tiendo. 
αμετάθετοι, χ, ο χα) y, immutabilis, con- 

stans. Ex α pr. et μετχτίθνμι. 
άμεταχίντιτος, a, b χα) ή, immotus, con- 

stans, certus. Ex a priv. et μεταχινίν, 

commoveo. 
άμΛταχιν/ιτως, adv. immutabiliter. 
άμετάχλητος, ν, Ό χα) y, irrevocabihs, qui 

revocari nequit. Ex a priv. et μετα- 

χαλεω. 
άμετάληπτος, ». β χα) Ϋι, cujus expositio 

adferri non potest. Ex a priv. et ^tsr*- 

λνιττός. 
άμεταμελ'ίιτος, ν, ο χα) ν„ cujus nos non 

pcenitet. Ex a priv. et μεταμίλομαι. 
άμεταμελν,τως, adv. sine ulla poenitentia. 
αμετανόητος, u, b xa) '/], animum mutare 

nescius; (2) quern non pcenitet. Ex λ 

priv. et μετανο'εω, resipisco. 
άμετανοήτως, adv. sine ulla poenitentia; 

(2) non mutato animo, firma sententia. 
άμετάπειστος, n, b χα) ή, cui ahquid per- 

suaderi non potest. Ex « priv. et μετα,- 

πείθω. 
άμεταπείστως, adv. pertinaciter, contuma- 

citer. 
ά μεταπλαστός, η, b xa) r h, non transforma- 

tus ; (2) qui transformari nequit. Ex « 
( priv. et μεταπλάσσω, muto. 
αμετάπτχιστος, a, b χα) ή, qui cadere, s. 

oifendere nequit ; (2) constans ; immu- 
tabilis. Ex a. priv. μετά, et πταίω, labor, 
άμετάπτωτος, a, b χα) ή, qui transire in a- 

Uam speciem ac degenerare nequit ; (2) 

immutabilis. Ex a priv. et μ&ταπίπτω. 
αμιτΛπτώτοις* o^ v ' s ' ne lapsu. 



άμετάστατος, ν, όχαιτ;, immutabilis, con- 
stans. Ex a priv. et μεθίστημι, muto. 

άμεταστςιπτε), adv. sine conversione. O- 
culo irretorto, Plut. de Legg. 10. Ex « 
priv. et μεταστρέφω. 

οϊμίτχστξεττ), adv. idem et ex iisd. 

οίμετάστξοφος, ν, b χα) ή, qui converti ne- 
quit, immutabilis. Ex iisd. 

άμιτάτξοπος, a, b χα.) ή, immutabilis, IBU. 
tationis, seu conversionis expers ; (2) in- 
exorabilis, inflexibilis. Ex » priv. et 
/κετατζέχΛ, converto. 

άμετάφοξος, ν, b χα) ή, immutabilis, qui 
transferri nequit. Ex a priv. et μετά• 
φίξω. 

αμεταχείριστος, χ, b >i *i, intractabilis. Ex 

^ a priv. et μεταχειςίζω, tracto. 

ίμετίξα, nostra, Dor. pro ημετέρα. 

άμετεώξίστος, χ, b χα) η, qui non evagatur, 

j Suid. Ex a. priv. et μετεωρίζω. 

αμέτοχος, χ, b κ< ή, non particeps, expers. 
Ex a priv. β^ετεχω, habeo cum aliquo. 

αμέτρητος, χ, b χα) ή, immensus, immodi• 
cus. Ex a priv. et μετξίω, mensuro, 
metior. 

άι&ετξητως, adv. sine mensura, sine modo. 

άμετξ), adv. idem. 

άμετρία, ας, η, excessus mensura?, immo- 
dicitas ; (2) intemperies. Ab άμετςος . 

άμετςοζαθης, ίος, b χα) ή. immense profun- 
dus. Ex άμετρος, et βάθος. 

άμετξόξΐος, ov, longasvus, Man. 

άμετξοεπγ>,ς, εος, b >cj %, sine modo loquax, 
immoderatus in verbis. Ex αμετςβί, et 
ίπω, loquor. 

άμετξόχαχος, χ, b χα) η, immense mains, 
qui est malitia immense. Ex άμετρος, 
et χαχος, mains. 

αμετξοπότης, χ, b, immodice bibens, Ep. 

άμετρος, χ, Ό χα) η, mensura carens ; (2) 
certam mensuram non habens ; (3) im- 
moderatus, immodicus. Gl. V. abnor- 
mis, enormis. Ex a priv. et μίτξο*. 

άμετρως, adv. immodice. Ab άμετρος. 

άμευσιιπης, εος, β χα) ή, respondens verhie 
seu sermonibus, mutuos sermones red- 
dens, mutuo compellans. Ex άμεύω, et 
ϊπω, dico. 

άμευσϊμος, a, b *% %, pertransibilis, pervius. 
Ab άμεύω• 

άμευσίποζος, b >£ ή, gressus repetens. Ex 
άμεύω. et πόξος, transitus. < 

ΆΜΕΪ'Ω, f. εύσω, transeo, pertranseo, 
vado ; (2) muto. 

άμη, ης, ή. falx ; (2) ligo. Ab άμάαι, meto. 

άμηγε, adv. ubique ; (2) quoquo modo ; 
(3) quodammodo, quadantenus. Ab 
άμός. 

άμνιγίπνι, adv. idem et ab eod. 

άμηγίποι, adv. quemcumque ad locum. 

άμηγίπου, adv. ubique, ubi\as. Ab eod. 

άμηγίπως, adv. ahquo modo. Ab eod. 

άμην, adv. Hebr. vere. Gl. V. certe. 

άμηνΐτος, χ, b χ} η, non iratus, Ira vacuus. 
Ex a priv. et μηνίω, irascor. 

αμηνίτως, adv. sine ira, animo placido. 

άμηξΰτος, χ, b £η, colo non deductus, per- 
petuus ; (2) imperfectus. Ex « priv. 
et μηξύω, revolvo,filum deduce. 

"AMH2, ητος, et », b, genus placentae lac- 
teai. 

άμησεις, 2. sing. f. 1. ind. act. v. άμίω, 
Unde 

άμητν,ζ, ηξβς, b, messor ; (2) deletor. 

άμητίσχος, χ, b, parvus άμης. Dim. 

άμητος, χ, b, messis, collectio frugum ; (2) 
ipsa metendi actio. Ab άμάω, meto. 

άψητος, χ, b, messis tempus. Ab eod. 

άμητωξ, οξβς, 6, qui caret matre, sive sine 
matre natus, ut Minerva ; sive matre 
orbatus ; (2) matrem sarvam, seu negli- 
gentem habens ; (3) obscura et sordida 
matre natus ; (4) cujus mater ignoratur. 
Ex λ priv. et μητηρ, mater. 

αμ,ηχ&νεω, ω, £ ησω, sum inops consihi, 
sum anxius animi; (2) non possum. 
'ΑμηχανεΤν τω ϊξωτι, περί τίνος, τβΰτβ. 
"Ενθα άμηχανητίις, χρήματος βΰδί»•ί» 
Herodot. Ab 

άμηχ&νης, ίος, b χα) η, inops consilii, an- 
xius. 

άμηχάνητος, e¥, invictus. 

άμκχανία, ας, η, mentis et consilii inopia; 
(2) difficultas et angustiae rerum. 

άμν,χα,νίη, Ion. pro αμηχανία. 

οίμηχανόεξγος, ov, male faoricans machinas. 
Epith. Satyrorum, Hes. 

άμηχανοποιίεσθαι, male fabricari macbi- 
nas, vel ineptas machinas conficere Ea 



AMM 



AMO 



A MO 



a. priv. et μηχανοχοιος, mackina rum fa- 
bricator. 

αμήχανος, α, i κα) η, cui nullum commen- 
turn suppetit ad aliquid agendum, stupi- 
dus, minime solers ; (2) nullis machinis 
expugnabilis, omnia artificia et com- 
menta superans et irrita reddens; (3) 
cujus magnitudo et prasstantia aestimari 
non potest, inasstimabilis, singularis; 
(4) impossibilis, Gl. V. intractabilis. Ex 
«, priv. vel κακόν notante, et μηχανή, 
machina. 

ίμηχάνως, adv. impossibiliter. 
ΑΜΓΑ, ας, ή, piscis genus. 

αμίαντος, ts, ο κα) ή, immaculatus, impol- 
lutus. Ex κ priv. et μιαίνω, polluo. 

αμιγές* ίος, β και ή, non mixtus, purus, 
sincerus. Ex κ priv. et μίγνυμι, misceo. 

αμιγώς, immixtim, Gl. V. citra mixturam, 
pure. A praac. 

αμίθιος, semideus, Dor. pro ημ,ίθίος. 

άμ,ιθξίϊν, per Metath. pro άς,ιθμίίν, Hes. ex 
r Call. 

«μικτός, u, ο κα) η, idem quod άμιγης ; (St) 
abhorrens ab alio ; (3) inhospitalis, diffi- 
cilis aditu, trux ; (4) qui commerciis ca- 
ret. 

ίμίχτως, adv. sine mistura, pure, sincere. 

"ΑΜΙΛΛΑ, ης, ή, certamen, contentio; 
(2) studium. 

«μιλλάομαι, ωμαι. f. ησο /mai, certo, con- 
tendo, enitor ; (2) asmulor, invideo. Ά- 
μιλλάσθαι πξός wot,, τιν) πιςι τίνος, τόνΰί 
λόγον, πξος τν,ν τΰχν,ν, Ίπ) τα Στηξίχ, ΰτίξ 
τίνος, πίξΐ δόξης, Ίπποις• Τβνδ' άμιλλω- 
μκι λόγον, Eur. Hec. 277. Ab άμιλλα. 
Hinc 

άμίλλημ», ktos, το, certatio, contentio. 

άμιλλητηξ, ν,ζος, β., certator, contentiosus. 

άμιλλητηξίον, u, το, locus, in quo certatur. 

ίομιμνιτόζιος, ν, ο κα) ή, inimitabilem vi- 
vens vitam. Ex αμίμητος, et βίος, vita. 

αμίμητος, n, 6 κα) η, inimitabilis. Ex a 
priv. et μιμητός, imitabilis. 

α,μϊν, nobis, dat. pi. Dor. pro ημ"Ίν. 

άμιίία, ας, η, dicitur esse inter eos, quibus 
nihil est commercii ; (2) confusio ; (3) 
truculentia animi et morum. Ex a pr. 
et μίξις, mistio. 

αμιππος, ts, ί και η, qui simul cum equis 
est, equis adjunctus ; et in Plur. άμιπ- 
trot, pedites equitibus juncti; (2) ipsi 
equi desultorii ; (3) equites desultorii ; 
(4) celeritatem equorum cursu aaquans, 
Soph. Antig. 985. Ex άμα, simul, et 'ίπ- 
srej, equus. 

'AMf 2, ίϊος, η, vas urinarium, matula. 

άμίσσαλλος, ts, ο κκ) ή, difficilis et moro- 
sus, Etymol. Ex a priv. μίσγω, misceo, 
et άλλος, alius, quasi qui aliis non mis- 
cetur. 

άμισγης, \ς, idem quod αμιγής, Nic. 

άμΐσης, ίος, ό και η, carus, sine odio, non 
odiosus. Ex a priv. et μίσος, odium. 

άμισθι), adv. gratis, sine mercede. 

άμισθ), adv. idem. Ab 

άμισθος, u, S κα) ή, sine mercede, gratui- 
tus ; (2) non mercenarius, stipendio ca- 
rens, mercedis expers. Ex a priv. et 
μισθός. 

άμίσθωτος, ov, mercede non conductus ; (2) 
non corruptus, de judice. 

άμίστυλλος, ts, Ό κα) η, qui nondum sectus 
e-t in frusta. Ex « priv. et μιστύλλω- 

&Μσ•χος, ts, h κα) ή, carens pediculo, sive 

b caule. Ex a priv. et μίσχος, pediculus. 

αμιτξος, ts, Ό κ, ή, mitram, seu zonam non 
habens. Epith. virginis immatura?. Ex 
t a priv. et μίτξα. 

άμιτξοχϊτων, οίνος, Ι κα) η, CUJUS tunica 
cincta non est. Ex « priv. μί Τ ξ», et 
χιτών• 

άμιχθαλόας, όίσσα, όιν, inaccessus, impor- 

# tuosus. Ex αμικτος, et άλς, mare. 

α,μμα, ατός, το, nexus, vinculum, amen• 
turn. Ab αντω, necto. 

α,μμας, nos, ace. plur. JEol. pro ημάς. 

άμ,μι, nos, accus plur. Poet, pro ημ,άς. 

au -μίγα, permagnum, Poet pro άνά μ,ίγα- 

άμμιίνας, qui expectavit, a. 1. part. act. 
Poet, pro άναμ,ύνας, a verbo άναμίνω. 

ίμμίναι, satiatum esse, praes. infin. pass. 
Dor, pro ativ, a verbo aea. 

αμμίνος, pr. part. med. Dor. pro ημχνος, 

ab ημαι. 

άμμίνομιν, 1. plur. pra3S. ind. act. JEol. et 
, per Syneop. pro άναμίνομ». 
αμιι,ίσον, in medio. Poet, pro dva μί&ον, 
«μμίαιν, gen. pi. Mol. pro v,u,»v. 



"AM MI, ίως, το, nomen seminis cujusdam 

cumino minoris. Angl. Bishopsweed. 
αμμιγα, adv. simul, una cum, qs. permix- 

tim. Qs. ex dva el μίγνυμι, misceo. 
άμαίγδην, adv. Poet, pro άναμ,ίγδην 
αμμιν, seu «,μ,μι, dat. plur. Dor. pro ημ7ν• 
"AMMION, u, το, minium. 
άμμ,ίξας, qui miscuit, a. 1. part. act. Poet. 

pro άναμίζας, a verbo άναμίγνυμι• 
αμμοζατης, u, 6, per arenam incedens; 

(2) dipsas, serpentis genus. Ex άμμος, 

arena, et βαίνω, vado, incedo. 
άμμοΰντης, a, 6, arenam subiens, serpens 

q'uidam. Gl. V. arenarius serpens. Ex 

άμμος, et δύω, subeo. 
άμμοΰυώτης, », 6, idem et ex iisd. 
α,μμοίξία, ας, η, infortunium, calamitas. 

Ab 
αμμοίξος, u, ο και η, expers, non parti- 

'ceps; (2) immortalis, lethali fato non 

obnoxius, Hes. Ex « priv. et μο7ξχ, 

pars, item fatum. 
άμμ,όνιτξον, χ, το, arena nitro immista. 

Ex άμμος, et νίτξον, nitrum. * 

άμα,οξϊα, ας, η, infortunium, calamitas. 

αμμοξος, α, ο και ή, expers ; (St) infelix. 

Ex a priv. et μόξος, portio, fatum. 
άμμος, α, ή, arena, sabulum. Α -ψ άμ- 
μος- 
άμμόχξϋοΌς, ν, Ό, gemma, in qua aurum 

videtur arenis mistum. Ex άμμος, et 

χρυσός, aurum. 
αμμώδης, ίος, Ό κα) η, arenosus, sabulosus. 

Ab άμμος. 
"Αμμων, ωνος, ό, Ammon, seu Hammon, 

cognomen Jovis. Ab άμμος, arena, ut 

vulgo creditur. 
"AMNAM02, a, I, nepos, Suid. Etymo• 

log. (2) omninoque proles, filius. 
άμνάμων, immemor, Dor. pro άμ,νημων. 
άμνάσίΐ, 3. sing. £ 1. ind. act. Dor. et per 

Syncop. pro άναυ,νησα• 
αμνας, άίος, η, agna. Ab άμ,νος, agnus. 
άμναστος, ignotus, Dor. pro άμνηστος. 
άμνίϊος, ίία, uov, agninus. 
άμνη, ης, ή, agna. 
άμνημόνιυτος, α, ό κα) ή, immemorabilis ; 

(2) immemoratus, silentio prajteritus. 

Ab 
άμνημονιύω, non memoro, mentionem non 

facio ; (2) obliviscor. Άμνημονίύίΐν τη 

καθήκοντος. Ab άμνημων. 
άμνημονίω, ω, f. ησω, immemor sum. Ab 

eod. 
άμνημοσΰνη, ης, η, oblivio. Ex a priv. et 

μνημοσύνη, memoria. 
άμνημόνως, adv. sine recordatione. Ab 
άμνημων, όνος, β κα) η, immemor, oblivio- 

sus. Ab a, et μνάω. 
άμνησικακίω, ω, f. ησω, illataj injuria; obli- 
viscor ; (2) non ulciscor. 
άμνησικακία, ας, η, injuriaa oblivio. Ab 
άμνησίκάκοζ, ν, Ό κα) ή, injuriae Immemor, 

Suid. (2) vindictaa non studiosus. Ex 

a pr. et μνησίκακος, 
άμνησικάκως, adv. sine illatae injuria» me- 

moria, Suid. (2) absque vindictae studio. 
άμνηστίία, ας, ή, oblivio praiteritorum. Ab 

άμνηστος. 
άμνηστίυτος, ν, ό κα) η, innuptus, a. Ex » 

pr. et μνηστίύω, nuptias ambio. 
αμνηστία, ας, η, abolitio, Phil. Idem quod 

άμνηστίία. 
άμνηστος, ts, ό κα) η, oblivione deletus. Ex 

a pr. et μνάομαι, recorder. 
"AMNION, v. το, membrana fcetum invol- 

vens ; (2) vas ad excipiendum sanguinem. 
άμ-νις,ίδος, ή, agna. Ab άμ-νός. 
άμνοκόπος, α, ο κα) η, pastor, seu tonsor 

ovium. Ex άμνος, et κόπτω, seco. 
άμνοκων, νντος, Ό, agni mentem habens ; 

(2) simplex, fatuus. Ex άμνος, et κοίω, 

pro νοίω, intelligo. 
'AMNO v 2, n, Ό, agnus. 
άμνοφόξύς, ν, Ό χα) η, ovis fceta. Ex άμνος, 

et φίξω, fero. 
άμογητ), adv. sine labore. Ab 
άμόγητος, ν, ό κα) η, indefessus, R. Ex « 

pr. et μόγος, labor, cerumna. 
άμόθιν, unde ? (St) ab aliqua parte, ex parte. 

Ab άμός. 
άμοθι, idem. 

άμοΊ, adv. in aliquem locum. Ab άμη. 
άμοι£αΙ)ς, adv. vicissim, alternatim. Ab 

άμίίζ,ω- 
άμοιζαώον, adv. idem et ab eod. Gl. V. 

invicem, alternatim. 
άμ.οιζα7ος, χίχ, a7ov, et άμοιζαΊος, ν, ο £η, 
Ι 05 ) 



alternus, mutuus, quod permutari pot- 
est. Ab άμοιζη. 

αμοιβαίως, adv. alternis, vicissim: alter- 
natim, Gl. V. 

άμοιζάς, άδος, η, mutatoria. Ab άμοιζη. 

άμοιζη, ης, ν), mutatio, permutatio ; (2) vi- 
cissitudo; (3) compensatio, retribufcio. 
Gl. V. vicis, talio. Ab άμίίζω. 

άμοιζηΐην, adv. vicissim, per vices, alter- 
natim. Ab άμοιζη. 

άμοιζηΰ), et άμοιζηδις, Horn. adv. idem et 
ab eod. 

άμοιζηδον-, adv. idem et ab eod. 

άμ,οιζος, ν, ο κα) η, mutUUS. Ab άμίίζω. 

άμοιξίω, ω, ί. ησω. expers sum, careo, de- 
Stituor. Άμοίξίΐν της άληθίίας, συμφοράς, 
χάριτος. Ab άμοιρος. 

άΐΛ,οίςημχ, ατός, το, quando quis exsors est 
rei ; (2) infortunium. Ab eod. 

άμοίξος, n,o κα) ή, expers, carens. Ex « 
pr. et μ,οΊζα, sors. 

άμολγάζω, meridior, lies. Ab άμολγός. 

άμολγαΤος, αία, alov, lacteus, qui mulge- 
tur, pastoritius. Ab άμίλγω, mulgeo. 

άμολγώς, ίως, ο, mulctra. Gl. V. mulc- 
trale. Ab eod. 

άμόλγιον, το, mulctra, Theoc. Ab άμίλγω. 

άιχ,ολγος, S, ό, tempus, quo mulgetur ; (2) 
vespera ; (3) nox extrema. Ab eod. 

αμόλυντος, α, ό κα) η, impollutus, inteme- 
ratus, Gl. V. Ex « pr. et μολύνω, polluo. 

άμομφητος, ov, et 

άμομφος, ov, inculpatus, non reprehenden- 

dus. Ab a, et μίμφομ,αι. 

άμόν, nostrum, Dor. pro ημίτΐξον. 

' AMO'P A, as, η, similago cocta cum melle. 

άΐΑΟζζάίος, n, ό κα) v\, tenebricosus, obscu- 
rus ; (2) pastoralis. Ab άμοξζός. Unde 

άμοξζάς, alas, η, pedissequa; sectatrix, co- 
mes. 

άμοζζί^., ίως, ό, pastor ; (2) sequax. 

άμοξζίύω, f. ιύσω, sequor, adsector, comi- 
tor. 

άμοξζης, et άμοξζϊς, media nox, Etym. 
Ex a intens. et οξφνη, quasi άμοξφνης. 

άμόξζιος, κ, β και ή, tenebricosus. Ab 

'AMOPBO v 2, η, ov, tenebricosus, obscurus; 
(2) comes, adsecla, sectator. 

άμοξγώς, ίως, β, qui exsugit oleas ; (2) qui 
exprimit amurcam. Ab 

άμόξγη, ης, vel άμοξγη, ης, η, amurca, olea; 
expressa? recrementum ; (2) herba quse- 
dam purpurea. Ab άμίξγω, exsugo. 

αμοξγίΰιον, ν, το, vestimentum ex amor- 
gide. 

άΐΛόξγϊνος, ν, ο η η, purpureus, ruber. 

άμοξγ)ς, ί$ος, ή, vestimentum purpurei co- 
lons. 

άμοξγος, η, ov, qui exsugit ; (2) frondator, 
lignator. Ab άμόξγη. 

άμβξία, «ς, ή, conterminatio, confinium. 
Ex άμα, simul, et 'όξος, terminus. 

άμoeϊτηs, ts, o, panis mellitus, et dulciarius. 



Ab 



αμοςα. 



αμ,ΰξμίύω, idem quod αμβξζίύω. 

ά'μοξος, ν, ό >sj ή, expers, infelix, non parti- 

ceps ; (2) infortunatus, calamitosus. Ex 

a priv. et μόρος, portio, fatum. 
άίίβξφίστίξος, deformior. Ab άμοςφος. 
άμοξφία. as, η,_ absentia forma?, deformr- 

tas, deformatio, Gl. V. Ab 
άμoξφos, u, ο κ, η, formam non habens, in- 

formis, deformis, squalidus, incultus. Ex 

a priv. et μορφή, forma. 
άμόξφως, adv. deformiter, turpiter. 
άμόξφωτος, α, ό κα) η, qui formatus non est, 

formam non habens. Ex « priv. et μοξ- 

φόω,β)}•η70. 
άμος, per Syncop. pro άμαθος, arena. 
, alii 

noster 



AMO' 2, 5, β, unus, aliq.uisj (2) meus, 



άμος, Dor. pro ημίτίξος, noster. 
άμ,οτον, adv. insatiabiliter. Ab άμοτος- 
άμοτος, ν, ο κα) η, quod linimentis vulne- 

rariis oppleri nequit ; (2) inexplebilis, 

insatiabilis. Ex a priv. et μοτός. 
άμουσία, ας, η, imperitia, inelegantia ; (2) 

discrepantia modulorum musieorum. 
άμουσολογία, ας, ή, inerudita et intempes- 

tiva oratio. Ex άμουσος, et λόγος, oratio. 
άμουσος, α ό κα) η, musis non initiatus ; 

(St) musieorum modulorum imperitus ; 
3) indoctus, rudis ; (4) insulsus, illepi- 
"us, rusticus. Ex « priv. et μουο-α, 

musa. 
άμούσως, adv. imperite, inscite, illepide. 
άμοχθι), adv. citra laborem. Ab άμοχ- 

θος. 
άμοχθ), adv, idem et ab eod. 
C2 



di: 



ΑΜΠ 



AM Τ 



ΑΜΦ 



όίμοχθο;, x, i χα) ή, labore carens, laboris 

expers. Ex * priv. et μόχθο?, labor. 
άμόχθαις, v. ά,μ,οχθύ, Man. 
ά^παιανίζω, f. ίσω, pa?anam recanto. Ex 

' dvd, et παιανίζω, pceanem canto, 
άμπαώι;, ων, ο'ι, puerorum curatores apud 

Lacedaemonios. Ex dva, et -ralhi;,pueri. 
αμταλος, resortitio, Poet, pro ανάπαλος. 
ίμπαλων, a. 2. part. act. Poet, pro dva-xa- 

λών. 
αμ,παύω, vide αναπαύω, et sic etiam cete- 
ra, in quibus αμ per Syncopen ponitur 

pro dvd. Άμ,παύίσθαι επ) τη; κλίνης, 

Herodot. 
άμηΰιηξης, ες, campestris, Msch. Α πεδίον, 
dusribiov, per campum> Poet, pro dvd πε- 
δίον, II. 5, 87. 
άμπείξας, transgressus, aor. I. part, act 

Poet, pro αναπείξας. 
ίμ,πελάγος, Poet, pro leva, πέλαγος, in pe- 

Tago, Apoll. Rhod. 4, 1744. 
άμπελειος,χ, bxa)4>, viteus, vitigineus, vi- 

nealis. Ab άμπελος. Unde 
άιχ,πελίων, ωνος, b, vinetum, vineav 
αμπελιχό;, η, βν, vinearius, Gl. V. f 
άμπ'ελινος, x, b y$ 'hi et αμπελινος, ίνη, ινον, 

viteus, vinealis. 
άμπ'ελιον, χ, το, viticula, Dim. 
άμπελις, itoi, ή, vitis, Gl. V. viticula j (2) 

avis queedam. Ab eod. 
άμπμ'ϊτις, ιδος, 'h, vinealis. Ab eod. 
άμπελογενη;, to;, b awe) & vitigineus, vites 

gignens. Ex άμπελος, et γίνομ,αι, nascor. 
άμπελόεις, όεσσα, όίν, vitifer. Ab άμπελο;- 
άμπελοίξγός, contr. αμπελουργό;, χ, ο ^ η, 

vinitor. Ex άμπελο;, et ϊξγον, opus, 
αμπιλόχαςπον, χ, to, herba quaedam, quae 

et ίπαξίνη, Diosc. Ex άμπελο;, et ««j- 

jrei,/rttciws. 
&μπλολίυχ*ι, if, η, alba vitis. 
άμπελομιΐία, a;, ή, commistio cum viti- 

bus. Ex ίαπελο;, et μίγνυμι, misceo. 
ίμπιλόπξασον, χ, to, porrum agreste, quod 

nascitur in vineis ; species allii. Ex 

αμηλος, et πξάσον, porrum. Angl. Vine- 
leek. 
"ΑΜΠΕΑ02, x, r, vitis ; (2) vinea. 
αμπελονξγίϊον, χ, to, vinea. 
ίμπελουξγίω, ω, f. ησω, vites colo, vel pu- 

to, vinitorem ago ; (2) ex aliquo praeda- 

ri, cum Accus. ' Αμπελουξγοΰσί τινε; την 

πάλιν, JEschin. Ex άμπελος, et ϊξγον. 
αμπελουξγία, on, η, vinea? cultura, putatio 

vitium. 
ΰμπελούξγημα, ατός, το, vitium cultura. 
άμπελουξγικη, ης, ή, sc. τίχν/ι, ars vitium 

colendarum. Ab 
άμπελουξγός, ί?» ο χα) yi, vinitor. 
άμπελοφαγος, b χ, ή, vites rodens, exedens. 
άμπελοφόξο;, χ, Ό χα) ή, vitifer, vini ferax. 

Ex αμπίλο;, et φίξω, /ero. 
άμπίλοφΰτη;, χ, ο, vitisator, Gl. V. Ex 

ίμιηλοί, et <ρύω, sero. 
άμπιλόφϋτος, χ, b χα) η, vitibus consitus. 

Ex άμπελος, et φύτο;, satus. 
ά,μιαλοφΰτωξ, οξος, Ό, vitium sator. Ab 

άμπελος, et φύτωξ, sator. 
άμπίλώδη;^ ίο;, b χ») ή, vinealis, Gl. V. 
ά,μπελων, ωνο;, b, vinea. Ab άμπελος, 
άμπίλως, ace. pi. Dor. pro αμπέλους. 
ίίμπεμ•\ας, 2. sing. aor. 1. ind. act. Poet. 

pro αναπεμ^/ας, a verbo αναπέμπω, 
άμπιν&λων, sursum vibrans, a. 2. part. act. 

Ion. et Poet, pro ΰνοιποιλών, ab άνχχχλ- 

λ<κ, vibro, evibro. 
άμπίσαι, induisse, a. 2. inf. act. Lacon. 

vel Mol. pro αμφιίσ-αι, ab inus. άκώι 

pro άμφιίνννμι. 
άμπίτ&ο-ον,/αο explicueris, 2. s. a. I. imp. 

act. Poet, pro dvocTiTonrov, ab άνοιχίτάζω. 
άμιτιχόν/ι, ν,;, ^, cultus corporis, vestitus ; 

(2) vestimentum, indumentum exterius, 
άμπίχονον, ν, to, indumentum. Ab 
άμπίχω, f. αμφίξω, circumdo, occupo ; 

(2) induo, amicio. Ίΐίπλον; τοιχίλου; yipt.- 

χίσ-χνιτο, induit, Eur. Med. 1162. Ex 

άμφί, et ϊχω, habeo. 
αίμπν^άω, pro ανοιπτίδά,ω, Hotn. 
άμ*ΗΤ%^νοΰμ<χι, idem quod α,μπίχω• Ex 

άμφί, et 'ίο-χω, pro \γ_ω• 
α,μχίο-χω, idem et ex nsd. 
άμνλ&χίω, f• %σω, erro, pecco. Ab inus. 

trXetxw. Hinc 
άμπϊ.άκν,μα., α,το;, to, peccatum. 
άμτλά.κ.•ητο{, ν, b xou ή, non aberrans. 
άμχ>.αχία., on, 'h, erratum, peccatum, Poet. 
κμχλίχ(θν, ν, to, idem. Te t*i vieit; άλβ• 

£0<ί ΐχθιο-τον ίμπλά,ζιον, Pind, Pyih. 

flj 41. 






άμνλάχιο;, ν, Ό xoci rj, peccato carens, Jus- 
tus. Ex a, priv. et ίτλακ/α, error, pec- 
catum. 
άμπλα,Τίων, a. 2. part. act. ab Άμ,πλκχίω- 
Λμτνυνθη, respiravit, 3. sing. aor. 1. ind. 

pass. Ion. pro άνίπνυνθ•/), a verbo duxvu- 

μα,ι, respiro. 
άμπολίΤν, pro dvuxoXiw, at) άνα-πολίω. 
κμπόλιν, per urbem, Ion. pro dva. πάλιν, 
άμπξΐύω, f. ίύσω, traho more boum, seu 

jumentorum ; (2) bajulo. Ab 
"ΑΜΠΡΟΝ, u, to, funis, quo boves on era 

trahunt, helcium. 
κμπτά/Αίνα., a. 2. part. med. Poet, pro d- 

ναπτάμίνα,, ab άνίπτα-μχι, revolo. 
κμπΰγων, ovo;, a, V. κμπνξ, Nic. 
ά,μπυχάζω, f- α,σω, religo comas, jubas ; 

(2) freno ; (3) corono. Ab α.μ.τυ\. 
α,μπυχίξω, f. ϊιτω, comas religo et adstrictas 

teneo. Ab eod. 
αμπυ-Λτϊ,ο, %ge;, a, idem quod όίμπνξ in 

equis. 
"ΑΜΠΥΞ^δχβί, ό, funiculus auratus, quo 

coma? in equorum frontibus religantur ; 

(2) reticulum muliebre, vitta ; (3) rota ; 

(4) operculum vasis. 
α,μπωβ-ι;, ιω;, ή, reciprocatio a?stus marini; 

(2) aestus ; (3) revocatio humoris ab ex- 

ternis corporis partibus ad interiores. Gl. 

V. gurges. Ex dva,, et πωμι pro trim. 
αμττωτίζω, f. ίσω, resorbeo. Ab 
ΰίμτωτι;, ίω;, vel ito;, y, id. quod α,μπωσι;. 
ΆΜΤΓΔΑΛΕΆ, a;, contr. αμυγίαλ*. υ,;, 

y„ amygdala ε. amygdalus, arbor. Hinc 
αμυγΰάλίο;, εκ. ίον, v. αμυγίάλινο;, Nic. 
αμυγΰάλ-η, υ,;, υ\, amygdala, fructus. 
αμυγίάλϊνος, ίν/ι, ινον, amygdalinus, eon- 

fectus ex amygdalis. Ab eod. 
»μυγϊαλϊ;, ito's, ή, amygdala, s. amygda- 

lum, fructus. Ab eod. 
α,μυγΰα,λϊτΥΐ;, a, y, amygdalites, similitudi- 

nem aliquam habens cum amygdalo. 
αμνγΰαλοα$γ,;, ίο;, ό xot.) q, amygdala? spe- 

ciem habens. Ex αμυγίάλτι, et iTSo;. 
αμυγδαλόα;, όίοΊτα, όίν, amygdala? speciem 

habens. Ab άμυγΰάλνι. 
αμυγΰαλοχατάχτ'/ις, χ, ό, amygdalarum 

fractor, homo, vel instrumentum quod- 
dam. Ex αμυγδαλή, et αγνύω, frango. 
αμνγΰαλον, χ, το, amygdalum, fructus. 
αμύγδαλο;, ss, fi, amygdalus, arbor. 
αμυγύαλωδη;, ίο;, ό χα) υι, amygdala» si- 

mihs. 
αμνγμα, το;, το, laniatus et laceratio cu- 
tis; (2) evulsio capillorum. Α^αμυοΊτω- 
αμυγνο;, όν, purus, Soph. ap. Suid. 
αμώι;, adv. simul, cum. Ab αμα. 
αμυδξία;, hffffa, kv, id. quod primitivum 
'AMTAP0 r 2, d, ov, subobscurus, vix ap- 

parens j (2) exilis, tenuis j (3) hebes. 

Hinc 
αμυΰξότνι;, yito;, yi, hebetudo, languor in 

pulsu arteriarum. 
αμνΰξόω, ω, f. ώσω, obscuro, hebeto, vim 

detraho. 
αμυΐςω;, adv. obscure ; (2) exiliter. 
αμύοξωοΊ;, ιως, ή, obscuratio, hebetatio. 

Ab αμυΰξόω. 
αμϊ,ίλος, ν, ό χα) ->„ carens medulla. Ex a 

pr. et μυίλο;, medulla, 
αμύζω,ί. υσω, sugo ; (2) lac premo; (3) 

sicco. Ex μ pleon. et μύζω, sugo. 
αμύητο;, n, ό χα) yi, non iriitiatus, profa- 

nus ; (2) nondum baptizatus ; (3) impe- 

ritus, ignarus. Ph. αμύητοι, profani. Ex 

a pr. et μνίω, initio. 
αμύθητο;, », ό χα) ή, ineffkbilis. Ex a, pr. 

et μυβίομαι, dico. 
αμϊθος, ν, <5 χα) ή, fabularum expers, in 
. quo sunt nulla? fabulosa? narrationes. 

Ex a pr. et μΖθος, /abula. 
αμυχαλα), ων, ai, cuspides jaculorum, He- 

swd. Ab αμύοΊτω- 
αμύχητο;, α, ό y,ai ή, expers mugitus. Ex 

a pr. et μυχάω, mugio. 
αμυχλαΐο-όιιν,Σαοοη^ΙοςΜ,ρτ^. inf. act. 

Dor. pro άμυχλαίξΐΐν, a verbo αμυχλαί- 

ζω, Laconice, sive ut Amyclcei, loquor. 
αμυχτνίξ, ηξο;, ό, naso carens, ap. Strab. 
αμυχτικ,ο;, yi, ov, vim habens dilacerandi et 

dilaniandi. Ab αμύσσω. 
αμυχτικω;, adv. vellicatim, discerptim. 
άμύλιον, χ, το, amylium, placentae genus. 

Ab άμυλο;, non molitus. 
αμΰλον, χ, το, amylum, farina triticea sine 

mola facta. Ab 
αμΰλο;, χ, β χα) η, non molitus. Ex a pr. 

et μύλη, mola. 
ΆΜϊ'ΜΩΝ, όνος, b χα) ή, inculpatus ; (2) 
( 36 ) 



laudabilis, pra?clarus, egregius, in quo- 
cunque genere, elegans ; (3) faustus. 

αμϋνα, η;, yi, ultio, vindicta ; (2) injuria? 
propulsatio ; (3) auxilium. Ph. admini 
culum, ultio. Ab άμύνω. 

αμΖνα,θω, auxilior; (2^ ulciscor. Ab eod. 

αμνναι, a. 1. inf. act. verbi αμύνω. 

αμννίμ,ίν, pra?s. inf. act. Ion. pro d,u.vvtiv. 

αμννίμ-ίναι, auxiliari, praesens item, sed 
Dorice. 

αμννίΰσ-ι, auxiliabuntur, 3. pi. fut. 1. ind. 
act. Dor. pro άμννοϋΊη, a verbo eod. 

αμύνη, ultio, Ion. pro άμυνα- 

αμϋνίας, χ, ό, auxiliatorius ; (2) vindictae 
cupidus. 

αμ,ύντίΐξα, ας, ή, ultrix, Ph. A seq. 

αμυντηξ. ηξος, b, auxiliator ; (2) ultor ; (3) 
propulsator ; (4) pars comu cervini. Ab 
άμύνω. 

αμυντΥ,ξίος, χ, Ό χα) η, auxiliatorius, propul- . 
satorius, expulsorius. Ab αμνντν,ξ. 

αμυντικός, ->„ όν, adinjuriampropulsandam 
aptus. Ab αμύνω. 

άμύντωξ, οξος, β, auxiliator ; (2) ultor. Ab 

ΆΜϊ'ΝΩ,'ί. ϊ,νω, auxilior, opem fero ; (2) 
defendo aliquem ab injuria ; (3) propel- 
lo, arceo ; (4) ulciscor : et adhuc in Me- 
dio (5) dimico pro, propugno ; (6) resis- 
t0 > 0) P ar pari refero. Άμύνίΐν αυτοί;, 
πίξί σου τίθνηχοτο;. ' Αμύνισθαι πΐξ), ύπΐζ, 
πξος πατξίΐο;, pugnare pro ; του; dtc 
χούντα;, τίνα ύπϊξ τούτου, τίνα τούτου, 
τοΐ; 'ίσοι;, όμοίοις. Έ'ιδω; δ' αμύνω τοίσδί 
το7; λόγοι; τάβί, Soph. (Ed. Col. 1228. 
Ο'ίπίξ Χ^γ" αμύνουσιν xaxd, Id. Ph. 603. 
"Έως i -,μύνατο ό ®ίός τους ΐχθξοϊις αύτων, 
Josuce 13, 13. Ph. αμύνεται, ulciscitur, 
refutat. 

αμυξ, adv. vellicatim, discerptim. 

αμυξ, υχος, yi, vellicatio, laniatio, lacera- 
tio. 

αμυξις, ίω;. η, idem, scarificatio. Ab 

ΆΜΥ'22Ω, f. ξω, rado unguibus, vellico, 
lacero, discerpo ; (2) lancino ; (3) scari- 
fico ; (4) exulcero animum, saucio men- 
tem alicujus. 2u δ' 'ίνίοθι ά-υμον αμύςίΐ; 
χωόμ.ίνο;,ΙΙ> 1,243. Ύην γνμώην αμύξίΐ, 
mschin. 

αμυσταγώγητος, x, ό χα) ή, mysteria non 
edoctus, ad sacra arcana non admissus. 
Ex a priv. et μνσταγωγίω. 

αμυστΥ,ξίαστος, b χα) ή, non initiatus, Sck. 
ap. Theoc. 

αμυστ), adv. raptim, sine labiorum com- 
pressu, patente ore. Ex a pr. et μύω• 

ίμυστίζω, f. ίσω, hiante ore et largo haustu 
bibo. Ab 

αμυστις, ιίος, vel ιος, η, potandi genue, 
quum poculum largius αμυστ), sive sine 
respiratione et labiorum compression e 
exhauritur; (2) poculi genus, Eurip. 
Rhes. 419. Ab αμυστί. 

αμυστος, χ, b χα) ή. idem quod αμύητο;. 

αμυσχξό;, α, όν, nullo contaminatus scelere 
et piaculo, Etym. pro quo αμυγνό;, Suid. 
Ex a pr. et μΖσο;- 

αμυχή, η;, ή, vellicatio, laceratio ; (2) ul- 
cus parvum, vulnus leve, quo summa 
tantum cutis perstringitur. Ab αμύσσω. 
Hinc 

αμυχηδόν, adv. idem quod άμύξ. 

αμνχ), adv. idem. 

αμυχιαΊο;, a, ov, qui est in superficie, de 
ulcere levi, vel incisura levi in cute. Ab 

' αμυχή. 

αμυχώΰη;, ίος, b χα) η, Stmilis τα7; α-μυ- 
χα'ι;, in quo cutis velut carptaet velhca- 
ta unguibus videtur. Ab eod. 

ά/Αφ'ρπ) αμφι,ρτίερ. circa. 

αμφαγαπάξω, caritate amplector, valde di- 
ligo. Ex αμφ), et αγαπάω, diligo. 

αμφαγαπάω, f. ησω, idem et ex iisd. 

αμφαγίίξω, f. ίξω, undique congrego ; in 
pass, coeo ad vel circa aliquem. &ia) li 
μιν αμφαγίξοντο πασαι, II. 18, 37. 

αμφαγνοιω, ω, f. %σω, ex parte ignoro ; (2) 
dubito. (Vox incertcefidei,Em.) 

αμφαΰα, adv. palam. Ex dva, et φαίνο- 
μαι- 

αμφαΰίην, adv. idem. Ab αμφάδιος. 

αμφάδιο;, χ, b χα) ή, manifestus. Ex dva, 
et φαίνομαι, appareo. 

αμφ&Ιόν, adv. palam, manifeste, per Syn- 
■ cop. pro αναφανδόν• 

όίμφαδος, ov, idem quod αμφάδιος, Apoll. 

αμφαινί, ostendebat, S. sing, hnperf. indie, 
act. Poet, pro ανίφαινί, a verbo αναφαίνω. 

αμφαχη;, utrimque acutus, Dor. pro αμ' 
φηχης, Soph. Elect. 485. I 



ΑΜΦ 

άμφχλχλνμι, circumvagor. 'Αμήχανη 

άμφχ?.άλ- η τχι, Oppian. Cyneget. 3,433. 

άμφχλλχο-οτω, muto, idem quod α,μύζομχι, 

α.μφχιχ.ιώ'τχι, ων, el, servi apud Cretenses 

indigenes, sed tamen bello capti ; quasi 

άφνιμιωτχι, fama, nomine, nobilitate ca- 

rentes, Ern. 
ίμφ&π, ostendit, 3. sing. aor. 1. ind. act. 

Poet, pro χνίφχνί, a verbo χνχφχίι/ω, os- 

tendo. 
«ωρχξονίω, ω, exorbito, quum άξων currus 

in utrumque latus labat et non firmiter 

hasret. Ex χμφ), et 'άξων, axis. 
ίμφαζχζίω, ω, f. Ϋ,σ-ω, circumstrepo. Τεύ- 

χίχ τ' χμφχξχζγ,σ.ί, 11. 21, 408.^ 
χμφχςχζίζω, idem. ' Α^μχτχ δ' ίυτοίγιτχ j^ 

χντυγίς χμβχξχζιζον, Hesiod. Άσ"τ• 64. 

Εχ χμφ), et Λξ»ζος, strepitus. 
ίμφχξκττίξος, ςχ, ξον, qui dextra ut sinistra 

utitur ; • κ 2) sinister, infelix. Ex α,μφ), et 

χξίο-τίξος, sinister, 
ίμφοκτίνι, χς, Ϋι, Poet, pro χφχσίχ, Horn. 
α,μφχυξις, ίως, ϋ], truncus arboris ramis re- 

cisis. Ex άμφ), et χϋξω. 
άμφχυτίω, idem quod χ,μφχύω, Opp. 
άμφχύω, circumsono,.Hi?s. Ex χμφ), et χ'ΰω. 
άμφαφάχο-θχι, circumtractari, praes. inf. 

' pass, pro άμφχφχο-θχι, a verbo seq. 
έμφχφχω, et άμφχφχομχι, contrecto ; άμ• 

φχφ'οων, Ion. et Poet, pro άμφχφων, et 



άμφχφίων. Ήίχλχχωτίζρς άμφχφχ 
~ίχτωξ^ 



Ex, 



μφ), et άφχω, 



II. 22, 373. 

tango' 
άμφύπιτο, fovebat, 3. sing, imperf. ind. 

med. verbi χμφίπομχι, fovea, 
άμ,φίκ&ςνι, circumtruncatus seu circum- 

tonsus est, 3. sing. aor. 2. ind. pass, verbi 

άμφιχΐίζω. 
άμΦ-λχύνω, circumtraho, Horn. 
άμφίλίσσω, idem quod άμφίίλ'κτνω. Hinc 
άμφίλικτος, ov, circumvolutus, convolutus. 
άμφίλκω, f. ελξω, circumquaque traho. 
α,μφίλντξίω, involvo, tego. Ab άμφ), et 

'ϊλυτςον, involucrum. 
άμφίλύτζωσις, ίως, Ϋι, involutio. 
άμφίξω, induam, f. 1. ind. act. verbi άμ• 

ιτίχω. 
άμφίτονΫ]&γΐ, consumpsit, 3. sing. a. 1. ind. 

pass, verbi άμφι-χονίομχι, consume, 
άμφίπω, amplector, circumdo ; (2) tracto, 

versor circa aliquid ; (3; euro, foveo ; 

(4) persequor. "Otro; 'όχλος v)v ΰο•τί?ν a-eSi 

πχνοτλος άμφίπίΐ, Eur. Ph. 150. Τους 

i' χμφίπί S -ίξμος άϋτμν, Τιτηνχς χθόνιας, 

Hesiod. ©soy. 696. Ex άμφ), et 'ί-χω, 

euro. 
άμφίξίο-θχι, rejicere, prass. inf. med. Poet. 

pro άνχφίξία-θχι, a verbo άνχφίςω, rejicio. 
χμφίξυθχίνω, idem quod simpl. Call, 
άμφίστν,ν, circumsteti, 1. sing. a. 2. ind. 

act. verbi άμφίο-τνμι, circumcolloco. 
άμφίτΫ,τΰμος, verus, ut simplex 'ετγιτυμος• 
άμφίφόζηθίν, 3. plur. a. 1. ind. pass. Bceot. 

pro άμφίφοζγβγ.σχν, a verbo άμφιφοζίω. 
άμφίφϋγίς, evasisti, 2. sing. a. 2* ind. act. 

verbi άμφιφίΰγω, evado. 
άμφίχυτο, circumfusus erat, 3. sing, plusq. 

ind/ pass. Ion. pro άμφικίχυτο, ab άμ• 

φιχύω. 
άμφΥΐκΫις, ίος, ο κχ) Ϋι, utrimque acutus, an- 

ceps. Ex άμφ), et άκΫ„ mucro, cuspis. 
άμφ^λιξ, ικος, Ό κχ) Ϋι, adolescens ad jus. 

tam astatem accedens. Ex άμφ), et ^λ< 

κίχ. 
άμφνιμ'ξϊνος, τι, ov, quotidianus. Ex άμφ), 



et 



γ,μίξχ, 



dies. 



οίμφγ,μίξος, n, Ό κχ) ϋ,, idem et ex iisd. 

α.μφ•/)ξίφ>,ς, ίος, Ό κχ) ή , undique tectus. Ex 
άμφ), et Ιξίφω, tego. 

αμφγ,ξγ,ς, to;, Ό κχ) t), utrimque instructus 
remis, a cujus utraque parte remigari 
potest ; (2) utrimque instructus denti- 
bus, utrimque comedens. Ex άμφ), et 
\ξίο~σω• 

χμφγιξϊκος, *ι, ov, ambiremis. Ab άμφγ,ξγ,ς. 

άμφνίζΐιττος, u, Ό κχ) it, anceps, controver- 
sus. Ex χμφ), et ϊξΐς, contentio. 

ΆΜΦΓ, prispositio, circa, circum, circi- 
ter, am-, juxta ; aliquando propter/pra? : 
ol χμφ) 2^^far*iv,Socratici ; l χμφ) Όξ• 
φίχ, Orjjhici. Ol δ' χμφ) Hpixuov κχ) 
ΤΙχνθοον, Priamus et Panthous, 11. 3, 146. 
Ότξύνοντχ, μχχίο-θχι χμφ) μίγχν Πίλχ- 
yovrx, hortantem ad pugnandum mag- 
num Pelagonta, II. 4, 295. Άμφ) Β-υμώ', 
i»irc ira, Soph, in Achivorum ccetu. Cum 
gen. de, propter, per ; dat. circum, prop- 
ter, propc, apud ; accus. circa, ad. 



ΑΜΦ 

χμφιχξω* f. ίοΌΐ, induo. Άμριχβ-βηνχι tvy 
o-toXyiy, Herodot. Ab χρφκηυμι. 

αμφίαλος, if, 6 κχ) yi, utrimque mare ha-' 
bens, mari circumfusus, in mari situs. 
Epith insula?, Od. 1, 386. Ex χμφ), et 
«λ?, mare. 

άμφίχνακ-ης, ων, ol, Poets? dithyrambici, 
ita dicti, quod carmina eorum fere inci- 

perent : Άμφί μοι χυθις χνχκτχ vel 

etiam, χμφί μοι xvrt ΦοΊζί χνχξ Αγιλη. 
Ejl χμφ), et χ,νχξ, rex. 

χ'μφιχνχκτίζω, f. iffco, procemio utor ; (2) 
hymnos in Apollinem cano, imprimis 
vero istum Terpandri : Άμφί μοι χΰτον 
"Ανχχθ' ίκχτηζόλον xhi -τω φξγιν. 

ΑΜΦΓΑ2, u, ό, genus vini, Hes. 

χμφίχο-ις, ίως, Ϋι, amictus, indumentum, 
vestis ; (2) actio induendi. Ab άμφι- 
α ζω, induo. 

χμφίχατμχ, χτος, ro, idem et ab eod. 

χμφιχσμος, S, i, idem et ab eod. 

χμφιχχίω, ω, f. ν,σω. circumsono. Ex oi^u.• 
φ), et γιχίω vel Ίάχω, sono. 

άμφιχχω, idem et ab eod. 

χμφιχγως, v7x, ος, valde clamiians, part, 
praet. iZ. 2, S16. 

χμφιΖχ'ινω, f. βγ,οΌμχι, p. βίΖγικχ, circum- 
' eo, lustro ; (2) defendo, tueor, sto super 
vel coram aliquo diductis cruribus, Ern. 
Άμφιζχίνα μοι 3-ξχο~ος, πόνος φξίνχς. "Of 
Κ,ξύοΎΐν χμφιζίζγικχς, II. 1, 37. ' 

χμφιζχλνι, circumjecerit, 3. sing. aor. 2. 

^ conj. med. verbi άμφιζχλλω. 

χμφιζάλλω, t. βλν,ο'ω, J> βίζλνικχ, circum- 
jicio, circumpono, induo, accingo; (2) 
dubito, Ph. (3) conjicio, conjector. Ά,α- 
αίζχλλε μχστον άιλίνχιοΊ μχτςος, Eur. 
Ph. 313. r 5 

χμφιζχς, a. 2. part. act. verbi άμφίζχ'ινω. 

χμφιΖχσ'ιχ, χς, ϋ„ contentio, altercatio, de- 
fensio. Ab άμφιζχίνω. Unde et 

χμφΊΖχσις, ιως, tj, circumventio, sc. ab 
hostibus ; (2) protectio, defensio.; (3) con- 
tentio, altercatio. 

χμφιζχτγ,ξ, γ,ξος, i, circumventor, Synes. 

χμφιζίζχω, ω, circumeo, obeo. Ex χμφ), 
' et βχίνω, vado, eo. 

ά,μφιζίζγικχς, circumivisti, 2. sing. perf. 
ind. act. verbi χμφιζχίνω. 

<χμ<ξίζιος, α, ό κχ) ή, in terra et in aqua 
vivens. Ex χμφ), et βίος, vita. 

χμφίζχγ,μχ, ατός, το, vestimentum, indu- 
mentum. Εχάμρζχλλω. 

χμφιζλγιο-τζίυτικγι, ή, sub. τίχννι, ars pisca- 
torum qui reti utuntur, Poll. 

χμφιζλγιο-τξικος, y„ ov, retiformis, retis vim 
et usum praestans. 

χμφιζλγιστξοίώγ,ς, ες, retiformis, Poll. 

χμφίζλγια-τξον, β, το, rete ; (2) tunica ; (3) 
munitio. Ab άμφιζχλλω. 

χμφιζοΎιτος, α, ό κχ) Ϋι, circumquaque cele- 
bratus. Ex χμφ), et βοάω, clamo. 

χμφιζολΐυς, ίως, ο, piscator. Ab άμφιζχλλω. 

χμφιζολίχ, χς, ij, ambiguitas in sermone, 
dictio duas aut etiam plures res proprie 
significans, ita ut eandem diverso sensu 
intelligere possimus. Ab 

άμφίζολος, u, ό χα) Ϋι, qui undique feritur ; 
(2) ambiguus, dubius, anceps, in utram- 
que partem jactabilis ; (3) circumstans, 
circumjectus. Ab άμφιζχλλω. 

άμφιζόλως, ambigue, Athen. 

άμφιζίσκομχι, depascor. Ex άμφ), et βοσ- 
κ,ω. 

άμφίζονλος, ev, ambiguus, incertus animi. 

άμφιζξχγχιχ, ων, τχ, loca circum tonsillas. 

άμφίξξχχυς, ίος, β, utrimque brevis, ab 
initio et a fine brevis, pes prosodicus, 
Amphibrachys, ut labbre. Ex άμφ), et 
βζχχυς, brevis. 

άμφίζζοτος, u, ό κχ) <δ, hominem undique 
tegens. Epith. scuti, Horn. 

χμφίζξοχος, u, h κχ) Ϋι, undequaque madi- 
dus ; ^) ebrius, temulentus. Ex άμφ), 
et βξίχω. 

άμφιζω77]ς, idem quod άμφιζόγιτος. 

άμφιγάννϋμχι, lastor, Call. 

άμφιγίγνιβί, circum oblectatus est, 3. sing, 
perf. hid. med. verbi άμφιγηθίω. 

άμφιγίϊος, ov, qu. conterraneus, finitimus, 
Steph. ex Dion, sed leg. άγχίγνοι, v. 

άμφιγ*ιθίω> ω, f. Ϋ]σω, et άμφιγΫ,Οω, valde 

gaudeo. 
άμφιγνοίω, ω, f- Ϋ,σ'ω, aliqua ex parte cog- 

nosco ; (2) dubito. "hx χις) ων xv άμ- 

fvyvoYj;, ίχνις τους σ'υνίϋοκιμχζοντχς, Isocr. 
Ix χμφ), et νοίω, intelligo. 
άμφίγονοί, », ό, privignus, qui ex priorc 
ί 37 ) 



ΑΜΦ 

uxore est. Ex άμφ), et γίνομαι* nas- 
cor. 
άμφιγΰΥ,ιις, Ϋιίο -trx, ϊ?£ν, utroque pede clau- 
dus ; (2) epith. "Vulcani, Ph. Mulciber. 
Ex άμφ), et γυιος, clattdus. 
άυυφίγύος, u, ό κχ) Ϋι, utrimque acutus ; 
epith. hastae, quae superne etiiiferne ha- 
bet ferrum, 11. 13, 147. (2) fortis, ro- 
bustus, Soph. Trach. 504. Ex άμφ), et 
γυιος, sive γυΊον, membrum. 
άμφιγυάω, ω, f. ώσω, extremas partes am• 
puto ; (2) utrimque terras infigo, utrim- 
que depango. Ex άμφ), et γυιόω. 
άμφιΙχΫ,ς, ίος, ό κχ) Ϋι, utrimque secans. 

Ex άμφ), et Ιχίω, seco, divide, 
άμφίΰχίω, circum accendo. 2εβ i' ί'ίνίκ 
άύτΫι η, πτίλίμός τί 'άστυ το$ άμφϊδίοΎ^ 
11. 6, 329. 
άμφιΰχχξΰτος, ov, flebilis, luctuosus. 
άμφώχσίΐχν, ace. sing. f. g. ab 
άμφίίχο-υς, ίχσίΐχ, Ιχσυ, ubique hirsutus, 
' valde hirsutus ; (2) epith. asgidis, Horn. 
άμφίΰίχ, ων, τχ, armiUaa. Ex άμφ), et Μω. 
άμφιΜχι, ων, al, catenas j (2) armilla? ; (3) 

periscelides. Ex iisd. 
χμφώίοΊχ, 1. s. perf. ind. m. v. άμφώχίω. 
χμφιΐίίς, ων, xl, catenas ; (2) annuli. 
χμφιΖίΫις, ίος, Ό κχ) Ϋι, admodum meticulo- 

sus. Ex., άμφ), et ΰίος, metus. 
χμφιΐίμω, circumasdifico. Τβ Ιίξον χμφι• 

Ιίίμχντο, Joseph. Ex χμφ), et Μμω. 

αμοώίξιος, α, ο κχ) Ϋι, ambidexter. Gl. V. 

asquimanus ; (2) valde aptus, egregius ; 

(3) ambiguus ; (4) anceps (de gladio) ; 

(5) uterque. Ex χμφ), et δε| ( «, dextra. 

χμφιίίξίως, adv. admodum dextre et apte. 

χμφιδίξκομχι, et χμφβίξκω, circumspicio. 

Α/χφιΒίξχθΥ,ς, circumspectus es,2. sing. aor. 

I. ind. pass. Ion. pro χμφίΙίξχθγις. 
χμφ'ώίτος, ν, ο κχ) Ϋι, circumligatus, undi- 
que septus. Ex χμφιίίω. 
χμφιΰίύτχτος, χ, ό κχ) Ϋι, postremus ; (2) 

minutissimus. Ex χμφ), et ΰίύτχτος. 
χμφώίω, ω, f. γ]ο"ω, circumligo. 
χμφίΰνίξίχομχι, ωμχι, decerto, contendo. 
χμφιδΫ,ξΐτος, α, ό κχ) Ϋι, anceps, dubius j ut 

victoria. Ex χμφ), et δϋξΐς, pugna. 
χμφιδιχίνω, circum irrigo, madefacio. 
χμφώινίΰω,_ circumvolvo. 
χίΛφιΙϊνίω, idem, 2 τίξΐ χίυμχ φχννον xota- 

ο-ιτίξοιο χμφιΰίδίϋΥίτχι, II. 23, 562. 
ίμφιίοχίΰω, τ. σω, speculor ; (2) insidior. 
άμφιδονίω, ω, f. τισω, agito in orbem. Ex 

άμφ), et δονίω, agito. 
άμφιαΌΙ-ίω, ω, f. ysouo, ambigo, dubito. Ab 
άμ.φίοΌ%ος, n, ί κχ) γ, anceps, dubius. Ex 

άμφ), et δβ|α, opinio. 
χμάίΐοξος, a, b κχ) ϋ,, pelle undique tectus ; 
(2) excoriatus, seu cui detractapellis est. 
Ex άμφ), et Ιοξχ, vel Ιίξμχ, pellis. 
άμ.φίο'χλος, n, ο κχιΫι, natus utroque paren- 
te servo et ipse servus. Ex άμφ), et SeS- 
λος. 
άμφιδξόμιχ, ων, τχ, dies quintus a natis in- 
fantibus, quo obstetrices illos circa focum 
feiebant currentes. Ex 
αμφίδρομος, » , β κχ) ϋ,, circum currens ; (2) 
qui cursu obiri potest ; (3) qui in gyrum 
rotatur. Ex άμφ), et Ιξόμος, cursus. 
χμφΐδξυπτος, if, b κχ) Ϋι, undique laceratus. 

Ex άμφ), et Ιφπτω, lacero. 
άμφιΙξΰφΫ,ς, ίος, b κχ) Ϋι, idem et ex iisd. 
άμφίδξΰφΰς, n, b κχ) Ϋι, idem et ex iisd. 
χμφί^υμος, n, b κχ) Ϋι, quod utrimque po- 
test fiubiri, geminos aditus habens. Ex 
άμφ), et δύω, subeo. 
άμφώυς, indutus, a. 2. part. act. verbi 
άμ,φιΰΰω, f- ΰσω, induo. Φξχζ' 'όπως μγ$ί)ς 
βίοτων χίίνου πχροιθίν άμφιδύο-ετχι xea'i. 
Soph. Trach. 6ίί. 
χμφίίΐμχι, perf. ind. pass, et 
άμφηιμίνος, part, verbi άμφιίνννμι. 
άμφίίλχύνω, circumduco, Horn. 
άμφιίλικτος, n, ο κχ) Ϋι, circumvolubilis, 

circumquaque volubilis. 
χμφιίλιοΌ-ος, ίο-σγι, irtrov, qui utrimque vol- 
vitur, agitur, impellitur, ut navis. Ab 
άμφίίλίο-ο-ω, f. ίξω, circumvolvo, circum- 

' plico. 
χμφίίμχι, induor. Ab^ 
άμφιίννϋμι, vel άμφιίννύω, f. άμφιίιΤω, in- 
duo, circuminduo ; Ϋ,μφίίο-μίνος, indu- 
tus, perf. pass part. 'Ημφίίο-ε Ικΰνον τ%ν 
ίχυτοΰ χιτωνχ% Xen. "W άμφιίσω τον β*ο- 
κοφχντνιν τούτον), Arist. Plut. 934. 1το• 
λΫιν γυνχιχος Ϋιμφΐίο"μίνον, Id. Thesm. 98. 
άμφιίνοντίς, praes. part. act. yerbi 
άμφιίτω, circumtracto ; (2) circa quidpiam 
veisor, curoj (3) persequor. "Slf e':y'- 



ΑΜΦ 



ΑΜΦ 



ΑΜΦ 



ΛΐΑφίίΎΟ» τάφον "Εχτοξος ιτχόοάμοιο, II. 
24, 804. Εχ άμφ), et eVai, ago, operor. 

άμφίίξγος, χ, β *«ί ί, qui dimidia ex parte 
irrigatur aquis coelestibus, et dimidia ex 
parte solaribus incalescit radiis, adeoque 
utrumque naturas opus experitur. Ep. 
soli. • Ex άμφ), et ϊξγον, opus. 

άμφιίξχομαι, circiunvenio, Horn. 

αμ,φΐίσάμίνκ, a. 1. part. med. verbi άμφι- 

ίνννμΐ. 

άμφιίσγ, 3. sing. aor. 1. conj. act. 

άμφίίσ'μαι, 1. sing. perf. ini pass. 

άμφήσμχ, ατός, re, vestimentum, indu- 
mentum. Ab άμφιίννυμι. 

άμφαστξ)ς, 'ώος, νι, pasnula, amiculum, stra- 
gulum. Ab eod. 

άμφάσω, induam, fut. 1. ind. act. 

άμφίίτάζομαι, quotannis recurro, et quasi 
in orbem redeo. Εχ άμ,φ), et 'έτος. Unde 

άμφίίτί), adv. quotannis, unoquoque anno. 

άμφίιπς., adv. idem et ex iisd. 

ά/Λφατίω, ω, quotannis sacrifico. Ex iisd. 

άμφίίτνίξΐί, fios, *i, festum anniversarium. 

άμιφέτψΐξβςί ov, annuus, anniversarius : item 
cui quotannis certa die sacra sunt, Em. 

άμφιίτγ,ς, ίος, b χα) 'hi idem. 

άμφητίζομχι, idem quod άμφίίτάζομαι. 

άμφιζάνω, adhasreo, circumsedeo. Ns^rcs- 
ξίω δι χιτωνι μίλαιν άμ,φίζανί τίφξ'4> II• 
18", 25. Εχ άμφ), et Ίζάνω, sedeo. 

άμφίζίυχτος, χ, Ό χα) 'h, utrimque junctus. 
Ex άμφ), et ζίυγνύω, jungo. 

άμφιγιχγ,ς, ίος, Ό χα) ή, utrimque acutus. 
Εχ άμφι, et άχγ,, acies. 

άμφιθάλαμος, χ, b χα) ή, utrimque thala- 
mus habens. 

άμφιθχλχσσος, vel άμφιβάλαττος, 8,9^ r h\ 
utrimque mare habens, ab utroque late- 
re mari cinctus, bimaris. Ex άμφ), et 
θάλασσα, mare. 

αμφιθαλές, ίος, ό χα) ί, circumfloridus, cir- 
cumvirens ; (2) utrumque parentem vi- 
vum habens, patrimus et matrimus. Ab 

αμφιβάλλω, circum vireo, undique vireo, 
valde floreo ; άμφιτίθγ,λχ, perf• med. 

άμφιθίάτξον, χ, το, amphitheatrum, locus, 
irt quo undique spectari possunt, qua? in 
ipso fiunt. Ex άμφ), et S -ίατξον, quod est 
a 3-ιάομχι, specto. 

άμφίθίτος. χ, b χα.) γ), qui utrimque poni 
potest, qui ex omni parte potest statui. 
Ex άμφ), et τίθ-ήμπ pono. 

άμφιβίω, f. θίύσομχι, circumcurro. 

άμφίθνιχτος, ov, utrimque acutus* Ex άμ,- 
φ), et S-ijyo;, acuo. 

άμφιθλασθας, aor. 1. part. pass, verbi άμ- 
φ ιθλάω. 

άμφίθλασις, ή, contusio undique facta. Ab 

άμφιθλάω, ω, f. άσω, undique frango, con- 
tundo, quatio. Ab άμφ), et S -λάω, fran- 
go- 

άμφιβοάζω, circumcurro, Man. 

αμφιθοξίω, undique assulto. 

άμφίθξίντος, χ, b χα) ίι, circum concretus 
et coagulatus. Ex άμφ), et τξέφω- 

άμφίθξνπτος, χ, b χα) ϋ), undique fractus, 
ContUSUS. Ab άμφ), et 3-ξύπτω- 

άμφίθυςος, χ, b χα) r\, utrimque januam ha- 
bens, fores anticas et posticas hahens. 
Ex au.a), et S -ύξα, janua. 

άμφιχαλυπτω, f. ύψω, circumtego. Μ»5'το• 
τί σ οΰξανόθίν σχοτόίν νίφος άμφιχαλύψ-η, 
Hesiod."E%y. 553. Εχ άμφ), ζίχχλύπτ'ω. 

άμφιχαλύ-^γ, 3. sing. a. 1. conj. 

ά,ίίφιχάξτινος, χ, Ό χα) fi, utrimque caput ha- 
bens, biceps. Ex άμφ), et χάννος, ca- 
put. 

άμφιχ&ξΥιί, ios, ο xai r„ idem ; (2) utrim- 
que ansatus. Ex άμφ). et χάξ-η, caput. 

άμφίχαξνος, χ, b χα) ή, utrimque, vel ab u- 
traque parte fructuro habens. 

άμφιχίάζω, £ άσω, circtfmcirca findo, cir- 
cumscindo, divide To μίλαν hevo; άμ• 
φιχίάο -tras, Odyss. 14, 12. Ex άμφ) et 
χιάζω. 

άμφιχίάβ-οΌΐ;, aor. I. part. act. Poet, pro 
άμφιχίάσας• 

άμφίχειίΑο,ι, jaceo, circumjaceo. 

άμφιχίΐζω, t ίξω, circumtondeo. 

άμφίχίλιυβος, ν, ό χα) ν>, utrimq:" viam ha- 
bens. Ex άμφ), et χίλιυϋβί, νέα. 

άμφίχίξω;, ό χα) ή, utrimque cornuta. Ep. 
lunae, Man. 

άμφιχιύθω, f. ίύσω, diligenter occulto, cir- 
cumtego. Ex άμφ), et χίύθω. 

άμφιχίφ&λος, ν, β χα) ΐ, utrimque caput 
habens, biceps ; άμφιχίφαλος χλίν/•,, ge- 
nus lecti ita dictum, quod utrimque pu]• 
vinar habcat, Ex iuq), et χίφχλ>ι, caput. 



ίμφΜΗΰξομαι, circumlamentor, passim 

queror. Ex α,μφ), et χινίξομα,ι. 
«■μφιχίονίί, ων, ol, circumcirca columnis 
fulti. Ex άμφ), et χΊοιν, columna. 

άμφίχλαο-τος, u, 6 % 'h, ex omni parte frac- 
tus, undique fractus. Ex άμφ), et χλίω, 

^ frango. 

άμφίχλαυο'τος. a, b και ή, qui ubique fle- 
tur, Bob. Ex άμφ), et χλαίω, fleo. 

άμφιχλάζω, circumluo, undique alluo, vel 
abluo. 

άμφίχλνο'τος, a, b χα) η, qui utrimque ab- 
luitur, vel alluitur, circumfluus. Ex 
άμφ), et χλύζω, abluo. 

άμφιχνίφ&λοί, ov, utrimque pulvinum ha- 
bens. 

άμφίχνίφν,ς, ios, b xet) y, undique caligino- 
sus, seu tenebrosus, circumquaque nebu- 
lis septus. Ex άμφ), et χνίφας, caligo. 

άμφίχοιλος, χ, b χα) ή, utrimque cavus. 

άμφίχοίτος, a , Ό χα) ν\, lectum ambiens. Ex 
άμφ), et xoit' /ι, lectus. 

άμφίχολλος, χ, ό χα) η, utrimque glutina- 
tus, seu ab utraque parte glutine coag- 
mentatus. Ex au -φ), et χόλλα, gluten. 

άμφιχομίω, euro, oruo, ut simple*. 

άμφίχομοί, χ, b χα) ή, undique comas ha- 
bens ; (2) late comans, undique frondo- 
sus. Ex άμφ), et χόμη, coma. 

άμφίχοτος, χ, b χα) ri, utrimque scindens. 
Ex άμφ), et χόπτω, scindo. 

άμφίχοξο?, χ, b χα) %, medius inter tres fra- 
tres, Hes. Suid. Ex άμφ), et χό$ο;, 
puer. 

άμφίχουξος, χ, b χα) ή, circumquaque rasus; 
(2) ή, quam ab utraque parte viri am- 
plectuntur. Ex άμφ), et χιίξω, vel xov- 
ξος, puer. 

άμφιχζαΐαίνω, circumcirca vibro, undique 
quasso. 

άμφιχξαΰάω, ω, idem= 

άμφίχξανος, χ, b χα) r„ utrimque habens 
^ caput. Ex άμφ), et χ^άνον. 

άμφιχβίμαμαι, f. άσω, circumpendeo. Ex 
άμφ), et χξίμάω, pendeo. Unde 

άμφιχξίμί-,ί, ίος, Ό χα) ή, utrimque pendens. 

άμφίχξτιμνος, χ, b χα) β, utrimque pr33ci- 
pitium habens, valde praeceps. 

άμφιχτίονίς, ων, ol, vicini. Ex άμφ), et 
χτίζω, i. e. οΐχίζω, habito. 

Άμφιχτΰονίς,ΟΤ3Ζ€& civitates,ad concilium 
Grsecorum apud Thermopylae haberi so- 
litum convenientes. 

άμφιχτυονις, ίΰος, Epith. civitatis ad foedus 
Amphictyonum pertinentis. 

Άμφιχτυονία, ας, it, fcedus et societas Am- 
phictyonum. 

άμφιχυλίο-σαις, aor. 1. part. act. JEol. et 
Poet, pro άμφιχυλίο-χς, ab 

άμφιχύλϊω, f. Τσω, csrcumvolvo. 

άμφιχύτιλλον, χ, το, poculum rotundum et 
'utrimque ansas habens. Ex άμφ), et 
χύτίλλον, poculum, cyathus. 

άμφίχνζτος, χ, b χα) ή, utrimque declivis, 
gibbosus, ut luna apparet nondum semi- 
plena. Ex άμφ). et χυξτός. 

άμφιλ&ζγ,ς, \ς, ambiguus. 

άμ,φίλοΰος, utraque manu laavus. 

άμφίλάλος, χ, b χα) •ή, loquax. 

άμφιλαμζ&νω, undique accipio, amplector. 

άμΦιλάφιια, ας, tj, amplitudo, copiositas, 
exuberantia. Ab 

άμφιλάφγ,ς, ίος, Ό χα) ν>, amplus, multus, 
copiosus ; (2) undique plenus, exube- 
rans ; (3) umbrosus ; (4) cingens. Ex 
άμφ), et λαμζάνομαι, quasi άμφιλαζ'^ς, 
qui utraque manu prehendi potest. 

άμφιλαφως, adv. ample, abunde. Ab eod. 

ά/Αφιλαχα'Μ», circumcirca fodio. 

άμφιλίγω, f. ξω, quasi ab utraque parte di- 
co, in utramque partem dico, discepto, 
ciontendo ; (2) dubito, ambigo. Hinc 

άμφίλίχτος, χ, b χα) τ,, dubius, anceps. 

άμφιλίχτως, dubie, ambigue. 

άμζίλινος, ov, utrinquehneis vinculis evinc- 

tus, Hes. 
ρ&μφιλογίω, ω, f. η/Τω, idem quod άμφιλίγω. 

αμφιλογία, ας, y, ambiguitas sermonis, ser- 
mo ambiguus ; (2) disceptatio. Gl. V. 
altercatio. Ab 

άμφΊλογος, χ, b χα) r„ controversus, de quo 
dubitatur ; (2) qui ambigit, dubius. Ex 
άμφ), et λβ^βί, ratio. 

άμ,φιλόγως, idem quod άμφιλίχτως. 

άμφίλοξος, χ, β χα) r„ utrimque obliquus. 

άμφίλοφος, χ, β χα) ή, utrimque cristam, 
vel collem habens. Ex άμφ), et λόφος, 
criata, vel collis. 

άμφιλυχη, vH* sublustris nox, uJtima parc- 
( 38 ) 



noctis sub exortum auroras. Ex άμ,φί, 

et λύχπ, lux prima, 
άμφίλυχος, antelucanus, Gl. V. 
άμφίμαχζος, χ, b χα) ή, pes prosodicus ex 

brevi utrimque longam syllabam haben- 

te. Amphimacrus, vel Amphimacer. 
άμφίμαλλος, χ, b χα) ή, utrimque villosus 
> et hirsutus. Ex άμφ), et μαλλος, vellvs. 
άρφιμάξττω, prenso. 
άμφ;μάσο•ομΜ.ι, abstergo, Horn. 
άμφιμάα-χαλος χιτων, tunica utrimque ma- 
^ nicata. Ex άμ,φ), et μασχάλη, axilla. 
άμφιμάτωξ. Dor. pro άμφιμητωξ. 
άμφιμ,αχ'/ιτος, χ, b χα) ή, de quo pugnatur, 

seu pugnandum est ; (2) excellens. Ab 
άμφιμαχομχι, pro ahquo pugno, R. 'Α- 
χαιοί τί Ύξωίς τί τίίχίος άμ,φιμάχονίΛ 
5 $τοχων ϊχτοθι vyiZv, II. 15, 391. 
άμφιμαχωμαι, 1- sing. pra?s. conj. med. 
άμφιμίλαιναι, omnino nigra?, nom. plur. f. 

g. Ab άμφι, et μέλας, niger. 
άμφι,μίμϋχα, circummugii, 1. sing. perf. 

ind. med. verbi άμφιμυχάω. 
άμφιμίξίζομαι, divido, in duas partes seco. 
άμφιμν,τξίος, χ, β χα) ή, quod circum ma- 

tricem est in utero. Ex άμφ), et μητξα^ 

matrix, 
άμφι/χ^τωξ, οξος, b, frater ex diversa matre. 
άιχφιμιγν,ς, ίος, Ό χα) r\, bene, varie mixtus. 

Ex άμφ), et μίγνυμι, misceo. 
άμφιμυχάω, ω, circummugio. 
άμφινιιΧΥ,ς, et 
άμρινίίχνιτος, χ. b χα) νι, de quo contendi- 

tur ; (2) excellens. Ex άμφ), et νύχος, 

rixa. Hinc 
άμφίνΐιχος, χ, b χα) η, de quo est contentio. 
άμφινίμομαι, circumquaque pascor; (2) 

curcum habito, incolo, habito. Ουδέ τις 

άλλος αθανάτων, ci "Ολνμίτον άγάννιφον 

ά^φινίμονται, H. 18, 186. Εχ άμφ), et 

νίμω. 
άμφινοίω, ω, f. ί,σω, ambigo. Έί Ζαιμόνιον 

τέξας άμφινοω τόδί, considero, refero, 

Soph. Antig. 382. Ex άμφ), et νοίω. 
αμφίνοος, ov, dubius, Diog. L. 
άμφίζέω, f ξία-ω, circumrado. Unde 
άμφίξοος, contr. άμφ'ιίχς, χ, b χα) χ, utra- 
que parte radens ; (2) bene dolans, vel 

pouens. 
άμφίον, χ, το, indumentum, amictus, pal. 

lium. Ab άμφιίνννμι. 
άμφιοξχία, ας, r\, jusjurandum ab utroque 

litigatorum praestitum. Ex άμφ), et 

ο'ξχος. 
αμφιπαγγ,ς, ίος, b χα) r t , circumquaque fir- 

mus ; (2) firmiter haerens. Ex άμφ), et 

πνγνυμι, compingo. 
άμφίνκλτος, χ, b χα) r h, peltis densus, R. 

Ex άμφ), et παλτον,^αουΐϊ genus. 
άμφιπαλϊ,νω, undique conspergo. 
άμφιτατάο-ιτω, assidue, crebro percutio. 
άμφιχάτοξίς, ol xa.) a\, ex diversis patribus, 

sed eadem matre nati. Ex άμφ), et tra• 

ΤΫ]ξ. 

άμφίτίδος, χ, b χα) fi, campis undique cinc- 
tus. Ex άμφ), et πίΰον, solum, terra. 

άμφίτίλίχνι, νις, ή, securis anceps, bipennis. 
_ Ex άμφ), et πίλίχυς. securis. 

άμφιπέλίχος, χ, b, capulus securis, bipen- 
nis, manubrium. Ex iisd. 

άμ,φιτίλομαι, adsum, exsisto. 

άμφιτίνομαι, operam pono, occupatus sum 
in aliqua re. Τον μϊν ΤΙχφλαγόνίς μιγα- 
λν,τοξίς άμφ'.πίνοντο, IU 13, 661. 

άμφιπίζίχλχω, ω, f. άσω, circumvibro. 

άμφιπξίχτίονίς, ων, οί, circumhabitautes, 
vicini. Εχ άμφ), et χτίζω, condo. 

άμφίίτίξίχτίονσΐ) vicinis, dat. pi. * 

άμφιπί'ξίπλάζω, oberro. 

άμφιπίειζ-λίγοΎ,ν, circumplexe, ita ut cir- 
cumplectantur, &c. 

άμφιπίξίστξέφω, f. •ψα, circumverto, con- 
verto, undique circumago, Horn. Ex 
άμφ), et ιπξίστξίφω, converto. 

άμφιπίξίστφφχ, circumvertebat, 3. sing, 
imp. ind. act. contr. et Ion. pro άμφκπ- 
ξΐστξώφαί. Ab 

άμφιχίξίστξωφάω, circumverto. Α\)άμφι- 
τίξίστξίφω. 

άμφιπίξιτξίζω, vel άμφαπξίτξύζαι, f. σω, vel 
ξω, circumstrideo. 

άμφιπίξίφθινύθω, plane corrumpor et pereo. 

άμφιπεσούστις, amplexee, gen. sing. aor. 2. 
part. pass. f. g. a verbo άμφιτίπτω. 

άμφί-τν,ζος, χ, Ό χα) τι, utnmque mutilus, 
mancus. Εχ άμφ), et π^ςος, mancus. 

άμφιτιάξω, f- άσω, circumcirca premo, vri 
constringo. Ύςαχυς γάς χαλαϊς άμφι• 
■ιίφ λύχος, Tneoc. Ep. 6, 4. 



ΑΜΦ 

άμάιχΊχτω, collum alicujus invado et am- 
plector, pre luctu imprimis ; amplector. 
Ώς 21 yvvri χλαίνη φίλο* χόσιν auOiXtrS- 
σα, Odyss. 8, 523. 

άμφιχιτνίω, idem : ad genua procumbo, ea- 
que amplector. . 

αμφιχλίχγ,ς, if» convolutus, imphcitus. 

άμφίχλιχ^, β. β χα) »). idem. Ab 

άμφιχλίχω, ί ξω, circumnecto, amplector. 

duAixXveTas. i, i χα) *. utrimque percu- 
liens, vel feriens ; (2) qui utrimque per- 
cutitur. Ex άμφ), et χλήσσω, percutio. 

άμφιχλϊ,ξ, ϊγος, β χ»} ή, idem et ex iisd. 

άμφ^xλιξ,αdυ.peάibus alternatim motis. Ab 

άαφιχλίσσω. circumeo. 

άμφιχλϋνω, bene eluo, vel abluo, vel su- 
bigo. 

άαφίχνίνμα, το, respiratio fortis, et diffi- 
cilis. 

άμφίχ•χος. χ, Ό xa) y, lanatus, seu villo- 
sus. Ex άιι,φ), et χόχος, vellus. 

άμφιχολιύω. t. ti /σω, comitor; (2) famulor 
alicui ; (3) laboro circa quidpiam ceu fa- 
mulus. Έν χίμχτγ γάς φασιν Έξιννύας 
άμφιχολίύιιν, Hesiod. Ήμίς. 39. 

άμφιχολίω, £, f. Ϋ,σω, versor circum ; (2) 
obeo, lustro ; (3) ministro, famulon, eu- 
ro. €>ilaii άΐΛφιχολων τιθηναις, Soph. (Ed. 
Col. 672. Ex άμα), et χολίω, versor. 
Unde 

άμφίχολος, a, ο χα) fi, famulus, famula ; (2) 
adjutor. adjutrix, Soph. Trach. 860. 

άμφιχονίω, Si, f• νσω, satago, occupor in 
aliqua re; (2) absumo. _ Τον μϊν Tuhii- 
2r,s δβξίχλυτβί άμφίχονιΐτο, H. 23, 681. 

άμφιχοςφΰς' -os, idem quod simpl. Eur, 

αμφιχοτάομαι, ωμχι, circumvolito. Mr,• 
τ*ίξ i' άμφίχοτάτο όονςομίνη φίλα τίχνα, 
II. 2, 315. Ex άμφ), et χίτομαι, volo. 

άμφίχχοι, ων, οί, milites, qui duobus equis 
una ligatis, sine ephippiis vehuntur, ut 
ex uno in alterum transiliant; desul- 
tores. Ex άμα), et Ί'χχος, equus. 

άμφιχχοτοξόται, ων, ο'ι, equites sagittarii. 
Ex άμα), 'ίχχος. et τόξον, arcus. 

άμφιχςονίύω, imdique promineo, seu pro- 
pendeo, R. 

άμφιχςόστύλος, n, β χα) y, ab anteriore et 
posteriore parte columnas habens-. Ex 

άμφ). et χςόστνλος. 

άμφιχςόσωχος, ν, Ό χα) fi, bifrons, cogno-" 
men Jani. Ex άμα), et χςόσωχον, Jades. 

άΐίφίχςυμνος, α, ό χα) r„ utrimque puppim 
habe'ns. Ex άμα), et χςυμνος, puppis. 

ίμφίχταμαι, f. χτγ,σομαι, circumvolo. Ex 
ίμφ), et Ί'χταμαι, volo. 

&.μφίχτολις, quae urbem cingit, Msch. 

άμαίτυλβς, g, β χα) -η, utrimque portas ha- 
bens. Ex άμα), et πύλη, porta. 

αμφίχΖςος, ν, Ό χα) ή, undique ardens, to- 
tus in igne. Ex άμα), et χΖς. 

αμφιρ'ριχγ,ς, ίος, ο xat *j, utramque in par- 
tem inclinans; (2) ambiguus, anceps. 
Ex άμα), et ρίχω, propendeo. 

ίμφ,ρργ,δϊ.ί, ios, ο χα) ή, undique adspers- 
us, probe irrigatus. Ex άμα), et ράζω, 
adspergo. 

αμαίρρντος, et άμφίςΰτος, ν, ο χα) ί, circum - 
fluus. Ex άμα), et p'tm,fiuo. 

ίμφιρρωί, Zyos, β χα) ϋ„ undiquaque rupt- 
us. Ex άμα), et pa>l,fissura 

ίμα)ς, adv. utrimque; (2),in medio; (3) 
sine, seorsum, extra. Ab άμφί. 

ίχφίσζαινα, vg, ή, serpentis genus, quasi 
utrinquegradus, qui videtur duo capita 
habere. Ab άμφιζαίνω, quia άμφοτίςωΟίν 
βαΐνΐι. 
ίμφίνζατοί, ν, ο χα) »j, controversus, am- 
biguus, quasi de quo in utramque par- 
^ tem itur, Hes. Suid. Ex άμφ), et βαίνω. 

αμφιβ-ζη/τία, as, 4, Ion. άμφισζφί*\, con- 
troversia, contentio. Ab 

ΆΜΦΙΣΒΗΤΕ'Λ, a, f. ί<τω, controver- 
sor, contendo de aliqua re, contendo in 
judicio.litigo; (£) ambigo, dubito. Άμ- 
ακτζητίΐν Χίξ) των λόγων, rets φαινομίνο^, 
τούτο, τοί/του, t»jv ίθΌτ•ήτα τοΰχξάγματος, 
eo) άζχν•{, tecum de; μ&τα yiyos, x(os 

ίμφκτΖητΎίμα, τόζ, το, controversia, res de 
qua disceptatur ; (2) quastio ; (3) dubi- 
tatio. Ab άμφια-ζητία. 

αμφι*ζγιτί,ο•ϊμο5, α, ο χα) ή, controversus, 

t dubius. Ab eod. 

ίμφιο•ζγιτν)ο•^, ius, i), disceptatio, conten- 
tio ; (2) dubitatio ; (3) actionis quoddam 
genus. 

άμ^ινζνιτϊχοϊ, i), «ν, contentiosus, conten- 
tionibus deditus. Ab eod. 



ΑΜΦ 

άμφΊοΎβνοί, ν, β χα) 4ι, diverso semine ge- 

mtus. Ex άμφ), et γόνος, generatio. 
άμφίσϋμαινα, *κ, ν, idem quod άμφίο -Zatva, 

Etym. 
άμφίσχιοί, eu, ο χα) fi, undique umbram 

habens. Ex άμα), ef ο-χιά, umbra, 
άμφίνχω, induo, induor. Ab άμφιίννυμι. 
άμφίο-χωμοι, qui circumjacentes pagos in- 
habitant, Hes. Ex άμφ), et χώμ-η, pa- 
gus. 
άμψίο-τάμαι, undique circumsto. Άτάς 
μιγάθυμο* Έχιιο) άμφίσταντο Ssj, II. 11, 
732. Ex άμφ), et 't's -ταμαι, sto. 
άμφίσταυξης, ν, ο χα) r„ bifurcatus, Gl. V. 
άμφιο-τίΐλάμίνοί, aor. 1. part. med. ab 
άμφιο-τίλλω, circumcirca amicio, \el orno ; 
(2;Circumcircaadstringo, cohibeo. Κάμ- 
φιστΜλαμίνα rav ζύστώα τα.; ΚλίαξίΓας, 
Theocr. Id. 2, 74. Ex άμφ), et ο-τίλλω. 
άμφιο-τίφ-κ. ios, Ό χα) ή, coronatus, redimi- 
tus ; (2) plenus, redundans ; (3) sibi mu- 
tuo innexus. Ex άμφ), et στίφω, co- 
rona. 
αμφίστομος, ν, ο χα) η, versipellis, bilin- 
guis ; (2) utrimque acutus. Gl. V. an- 
ceps. Ex άμφ), et στόμα, os, acies. 

άμφιστοατάομαι, circum pugno, Horn. 

άμφκττξίφΥ,ς, h, aL άμφιστΐφ->,;, ec, H- 11, 40. 

άμφιο-τξόγγύλος, α, β χα) ή, undique vel 
plane rotundus. 

άμφισ-τξοφί!, r„ deflexio, conversio, Hes. 

άμφισακός, 5, ο χα) r„ undique conspicuus 
et patens. Ex άμφ), et ώ-φ. oculus. 

άμφιτά,θίις, aor. 1. part. pass, ab άμφιτύνω. 

άμφιτάλαν^, α, ο χα) 'h, utrimque libra- 
tus. Ex άμφ), et τάλαντον, libra. 

άμφιτάμνω, seco, v. c. vomere agrum, &c. 
Em. 

άμφιτ&χτ,ς, ν.τος, ί, tapes utrimque villo- 
sus. Ex άμφ), et τάχΥ,ς, tapes. 

άμφίτ&χις, ώος, ή, idem et ex iisdem. 

άμφίτaxos, u, i, idem ; (2^) <5 xa) r„ tapeti- 
bus circumdatus. Ex iisd. 

άμφιτοξάβ-σω, turbo, ut ventus mare. 

άμφιταζζν,ς, is, exterritus. Ex τάξζος, ti- 
mor. 

άμφιτίίνω, circum extendo. 

άμφπιιχΥβ, ό χα) »j, moania circumdans, 
obsidens. 

άμφιτίμνω, circumcido. Ex άμφ), et τίμνω. 

άμφίτίξμύί, β», exterminatus, Hes.ex Soph. 

άμφιτίβίΐ, circumpone, 2. sing, prass. imp. 
act. verbi inus. χμφιτιθίω, pro 

άμφιτίθνμι, circumpono ; (2) involvo, velo. 
ΑμφιΒίΊς χάξα trirXois, Eur. Hec. 434. 
Aii τότ 'Ohvawvas xvxariv χάη άα,φιτι~ 

f βιΊσα, Π. 10, 271. 

άμΑιτίνάο~ο•ω, f. ά%ω, utrimque quatio. 

άμφιτιττϋζίζω, circumpipio, Ar. 

άμφίτομος, α, ό χα) ή, utrimque scindens, 
anceps ; (2) circumcisus, undiquaque am- 
putatus. Ex άμφ), et τίμνω, seco. 

άμφίτοςνο;, n, ό χα) »;, utiimque tornatus, 
utrimque tornando excavatus. 

άμφιτόξνωτος, ov, idem. 

άμφιτξίμω, undiquaque tremo. Άμφ) δ' 
ας άμζςόο -ios iavos τςίμι, II. 21, 507. 

άμφιτςίφω, circumquaqiie nutrio, Steph. 

άμφ»τςίχω, circumcurro, circumfundo. 

άμφίτς^, ητος, i χα) η, Eurip. Cycl. 703. 
utrimque perforatus, utraque parte per- 
tusus. Ex άμφ), et τςάω, /oro. 

άμφίτς'/ίτος, ν, ό χα) ή, idem et ex iisd. 

ΆμφιτςΐτΎΐΛ r,s, 'h, Amphitrite, conjux Nep- 
tuni ; (2) mare. Ex άμφ), et τςίζω, sono. 

άμφιτςοι^ίω, ω, f. %σω, tremo ab omni par- 
te. Ex άμφ), et τςομίω, tremo. 

άμφιτςυγν,ς, ios, ο xai ή, undique attritus. 
Ex άμφ), et τςύω, tero. 

άμφίτςυχν,ς, ios, ό χα) ή, idem et ex iisd. 

άμφιφαύνω, V. άμφιφάω, Horn. 

άμφιφα -zis, ios, ό χα) ή, plenam ubique lu- 
cem habens. Ex άμφ), et φάω, luceo. 

άμφ!φaλos, ν, ό χα) ίι, circumcirca ornatus 
clavis seu cuneolis. Ex άμφ), et qaXos- 

άμφιφανν,ς, id quod άμφιφαν,ς, deastris, est 
Stella mane et vesperi conspicua. 

άμφιφάω, S, circumcirca luceo, colluceo 
igni, seu facibus accensis. 

άμφίφλοζ, oyos, ό χα) ή, dubia? et ancipitis 
flamma». Ex άμφ), et φλh\,flamma. 

άμφιφοζίω, circa terreo, vel in fugam con- 
jicio, Horn. 

άμφιφοξίκ, ίως, i, amphora, s. vas utrim- 
que auriculas habens, quibus gestari po- 
test. Ex άμφ), et φίςω, fero. 

άμφιφύα, ας, ή, idem quod άμφαυ&• 

άμφιφων, ωντος, β, placentae genus, qua; in 

zedem Munychiae Bianaj ierebatur, faci- 

( 39 ) 



ΑΊΜΦ 

bus ardentibus circumcirca adiixis. A b 
άμφιφάω. 
άμφιχαίνω, inhio; (2) absorbeo, devoro. 

Ex άμφ), et χα,ίνω, hio. 
άμφίχαιτος, b xa) ■>„ utrimque comatus. 
άμφιχαλχοφάλΰ,ξοί, ό χα.) ■/■„ aureus, a?re or- 
natus. Vox comica ap. Aristoph. Ex 
άμφ), χάλχος, et φάλαςα., phalercB. 
άμφιχαοάσσω, circumcirca figuro, Man. 
ά'μφιχίαι, aor. 1. inf. act Poet, pro άμφι- 

χ&σαι, a verbo seq. 
άμφιχίω, ω, circumfundo, fundo, seu spar- 
go circa. K«) χάριν άα,φιχίαι χιςα./Μ 
χςυο-Υ,ν' Αφςοδίττ,ν, Hesiod 'Εξγ- 65. 
άμφιχολόομαι, irascor circum vel propter, 

Naz. 
άμφιχοςίύω, f. ϊυσω, circum choreas ago. 
άμφίχξοος, contr. άμφίχςον;, u, ό χα) τ\, 
utrimque coloratus; (2; bicolor. Ex 
άμφ), et χξόα, color, 
άμφιχξϋο-ος, ov, inauratus. 
άμφιχνθίΐτα, circumfusa, a. 1. part. pass. 

f. g. verbi άμφιχίω- 
άμφίχντοί, u, i xa) ■>„ circumfusus ; (2) ter- 
ra adgesta utrimque munitus. A seq. 
άμφιχίω, idem quod άμφιχίω. 
άα,φίχωλβς, α, ό χα) η, utroque pede clau- 

dus. Ex άμφ), et χωλός, claitdus. 
άμφο$άξχ•/χ, '», ό, magister pagi, Ph. Ex 

ά,μφοΰον, et χςχω, impero. 
άμφοϊιχος, i?, ov, circumbivia, Man. 
άμφόΐιον, n, τό, parvus vicus, parvaplatea ; 

' άμφόϊια, compitalia, Ph. Him. ab 
άμφοίον, α, το, via urbis, platea, vicus; 

compitum, Ph. Ab 
άμφώος, a, ό.χα) fi, bivium, vicus ; (2) cir- 

cuitus. Ex άμφ), et aloe, via. 
άμφόΰους, ovtos, β χα) ή . utrimque dentatus, 
utrimque dentes habens. Ex άμφ), vel 
άμφω, et β'δέί. dens. 
άμφοΊν, gen. vel dat. dual, ab άμφω. 
άμφόνον, per ccedem, Poet, pro άνα. φόναν. 
ά'μφοξίαφοζίω, amphoram gesto, Arist. 
άμφοξίαφο'ξος, n, β xa) ri, amphorae gerulus, 
qui amphoras bajulat mercede conduc- 
tus ; (2) mercenarius. Ex άμφοςώς, et 
φίζω, /ero. 
άυίφοξώς, ίως, ό, idem quod άμφιφοςίίς. 
άμφο'ξία, ας, r„ Exp. circums'pectio, J&». 
ά'ΛΦοοίΰιον, α, το, amphorula, vasculum tes- 

taceum vinarium, Bim. 
άμφοτίξά,χις. adv. utroque modo. Ab άμ- 

φότίξος. Unde 
άμφοτίξίζω, f- ίσω, in utramque partem ver- 

go ; t 2) utrimque cingo, vel attingo. 
άμφοτίςόγλωσσος, vel ωττος, n, ό χα) ή, in 
utramque partem disputans ; (2) calli- 
dus, acutus in disputando. Ex άμφότι• 
ςος, et γλωσσά• 
άμφοτίζοδίζιος, α, ό xa) r„ ambidexter, qui 
sinistra pro dextra utitur, et hanc ilia 
debiliorem habet ; item ad utrumque pa- 
ratus. 
άμφοτίξόχλοος, contr. άμφοτίξότλνς, α, ό χ) 
tj, qui ab utraque parte navigari potest. 
Ex άμφότίξος, et χλόος, navigatio. 
άμφότίςος, ίξα, ίςον, Uterque ; άμφότίξόΐ, 

ainbo. Ab ίμφ», Hinc 
άμφοτίςωθιν, adv. utrimque. 
άμφοτίςωθι, adv. utrobique. Ab eod 
άμφοτίςως, adv. utroque modo. Ab eod. 
άμφοτίςωσί, adv. utroque, in utramque par- 

tem. Ab eod. 
άμφνΰις, adv. in terram, bumi. Ex ά&φ), 

et νΙος, solum, humus, 
άμφςάσσαιτο, 3 sing. a. I. opt. med. Poet. 

pro άναφςάσαιτο, a verbo άναφοά'ζω. 
άμφυλάω, ω, circumlatro, undique obla- 

tro. 
άμφύω, f. σω, undique adnascor, vel adhas- 

reo. Ab άμφ), et φύω, nascor. 
"ΑΜΦΩ, oi, ai, τα, ambo, ambae, Gen. et 

Dat. άμφοΊν, Accus. αμφω. 
άμφώζίλα, ων, τα, vaticima ex inspectione 

viscerum. Ex άμφ), et όζιλος, veru. 
αμφώζολος, missile. Ab άμφω, et /2βλ-<. 
άμφώΰων, οντος. ό χα) r„ utrimque dentes 

habens. Ex άμφ), et ihvc, dens. 
άμφάΐΥ,ς, ιος, ό χα) ή, utrimque aures ha- 
bens ; (2) utrimque ansatus. Ex άμφ), 
et $ς, ωτος, auris. 
άμφωλίνιον, το, armilla. Ex άμφ), et ώλίνη, 

ulna, 
άμφωμοσία, ας, ή, juramenti utrimque 
praestatio, quum utraque litigantium pars 
jurat. Ex άμφω, et ομνυμι, juro. 
άμφωτις, ιοος, r\, poculi genus, utrimq'ic 

ansas habens. Ex άμφ), et Si, ai/ii*. 
άμφωτ);, ties, -ή, idem ; (2) tegmen, vel 



ANA 



ANA 



ANA 



munimentum auris ; (3) auris, seu ansa 

vasis. Ex iisd. 
άμφωτος, n, Ό χα) ή, utrimque auritus, bi- 

nas aures habens ; (2) utrimque ansatus. 
αμωμγιτος, a, ο χα) ή, inculpatus, irrepre- 

hensibilis. Ex a, priv. et μοιμεομαι, 

culpo. 
άμωμητως, adv. inculpate, irreprehensibi- 

liter. 
άμωμις, ίΰος, ή, herba quasdam amomo si- 

milis. Ab 'άμωμοι. 

άμωυΰτν,ς, ss, hi amomum similitudine ali- 

qiia referens. Ab eod. 
"ΑΜΩΜΟΝ, α, το, amomum, ncmen fru- 
ticis. 

'άμωμο;•, n, Ό χα) ή, macules expers, irrepre- 
hcnsibilis. Ph. immaculatus. Ex a pr. 
et μ£μος, dedecus, probrum. 

άμωντχι, 3. pi. prffis. ind. pass, contr. pro 
άμάονται, a verbo άμάω, meto. 

άμως, metas, 2. sing. pra?s. opt. act. contr. 
pro άνυάοις, a verbo eod. 

άμως, quodammodo. Ex άμος, unus. 

άμωσγ'επως, adv. quodammodo, quovis mo- 
do, aliquo pacto ; omnino ; aliquatenus. 
Pint, in Pericle. Ex άμός , γε, et πως . 
"AMiiTA, m, τχ, castanea?. 
'AN, Conjunctio potentialis, cum Optat. et 
Conjunctivo, Imperfecto et Aoristis In- 
dicativi addit vim Optativi et Conjunc- 
tivi ; (2j Conjunctio conditionalis, pro 
ixv, si. 

'ANA\ Praspos. per, re- P. sus- Gl. V. 
apud Poetas, super, in, cum ; dvx μίξος, 
vicissim, alternis, Ph. dv» teivTi, quini, 
Phil. 

dvx, surrexit, 3. sing. aor. 2. ind. act. per 
Apocope?i pro ανάστα., quod Ionice dici- 
tur άνεστη, a verbo άνίστημι, surgere fa- 
cto. "Avx, pro άνάστηθι, surge, II. 6, 
331. 9, 247. Earip. Troad. 98. 

άνάΖα, ascende, 2. sing. aor. 2. imperat. 
act. per Apocopen pro άνάζαθι, sive άνά- 
ξτίθι, a verbo άναζαίνα, ascendo. 

dvafcadyv, adv. pedibus in altum extensis, 
seu exporrectis. Ab άναζαίνα. Vide 
Toup. in Suid. 1, 41. 

άναζάΐον, adv. scansim. Ab eod. 

άναζαθμικος, ν, ov, gradualis, gradatim fac- 
tus. Et 

άνχζαθμ)ς, ίίος, ν, gradus scalas. Ab 

χναζαθμός, 5, ό, adscensus ; (2) gradus sca- 
laa ; (3) sedile ; (4) reditus Judseorum ex 
captivitate Babylonica. Ab άνχζχίνω- 

άνχζάβξχ, ας, 'h, scala navis. Ab eodem. 

άναζάΟξον, », το, scala ; (2) pulpitum ; (3) 
subsellium. Ab eod. 

άναζαίνα, f- άναζητομαι, p. άναζίζηκα, 
pervado, incedo per, Horn, s (2) adscen- 
do, conscendo ; (3) emergo ; (4) succres- 
co ; άνάζα, adscende, Gl. V. pro άνάζα- 
θι, «νάβ^Λ quasi ab avaSyui. Άνχζχί- 
νειν itri τον itrtrov, \tr) ΰίνΰξον, εις το Οξος, 
εις \χχλγισίχν• Κα) χνίζτισχν α'ι άκανβχι, 
Marc. 4, 7. Ex άνά, et βαίνω, gradior, 
incedo, eo. 

άναζακχεύω, valde bacchor. 

άνχζάλλειν (γγ,ν) egerere terram fodiendo, 
Xen. attollo, it. sterno, excutio, ut equus 
sessorem, Bud. 

άναζχλλεσθχι, differri, pra?s. inf. pass. v. 

άναζάλλω, rejicio, retardo, remoror ; resu- 
pino, Gl. V. protraho, Gl. V. άναζάλλο- 

ίοαι, differo, procrastino, Ph. (2) prse- 
udo, Gl. V. άνχζάλλεσθχι, prffifari, Gl. 

V. Άνχζάλλειν τινά επ) rip 'itrtrov, sus- 

tollere ; τινά remorari ; χξ^ν» λευχον 

ϋδωξ άν'-ζαλλεν, Callim. Άναζάλλεσβαι 

τν,ν δίχνιν, μάχχς• (3) induo me vel mihi; 

(41 incipio canere ; (5) cano. 
άνχζάντες , ascendentes, nom. pi. masc. aor. 

2. part. act. verbi άναζκίνω. 
αναβαπτίζω, rebaptizo, baptismum itero. 

Hinc 
άναζάπτΐοΊί, ίως, vi, iteratio baptismi, Suic. 
άναζάπτισμα, τος, το* idem et ab eodem. 
άνα&αττια-μος, S, ό, idem et ab eodem, Suic. 
άναζαττιο-τΥ,ς, S, ό, q. d. rebaptizator, qui 

baptismum iterat. Ab eod. 
α,ναζάς, nom. sing, part, a. 2. v. άναζχίνω. 
άναζάσΐμο;, ν, Ό χα) ή, ubi ascendere pos- 

sumus. Ab άναζχίνω. 
άνάζ&ο-ΐζ, ίως, 'h, adscensio, adscensus ; (2) 

clivus ; (3) augmentum. Ab eod. 
ά,<χ£αο•μος, v. ό, adscensus. Abeod. 
avo>Aaaouai, conscendam, 1. s. fut. 1. ind. 

med. Dor. pnj χνχζ-/ι<τομκι, ab άναζαίιν• 

ί'ίαζκντάξω, f. £.fju, tollo in altum ad por- 

•tandiun. Έ$ u -Ιος άκχ,ζ»(Ττάο-»ι rh tit• 



yotyov, ωσπίξ οι λίοντί'ς, sasve, 
αΚλίψαο-χι, nom. pi. part. - 



TtxaXov, Luc. Ex άνά, et βαστάζω, 

porto. 
dvaS&T'/is, h, β, qui equum conscendit,G£ V. 

admissarius equus. Ab άναξαίνω. 
άναζατιχος, ή, ov, propria, equos conscen- 

dendi peritus, qui celeriter et facild se in 

equum conjicere potest. Ab eod. 
άναζάτος, S, S, qui conscendi potest, scan- 

silis. Ab eod. 
άναζ,ίζ'/ιχιν, 3. sing. perf. ind. act. v. ejusd. 
άναζίζιωχώς, perf. part. act. ν. άναζιόω. 
χναζίξξΰχίν, scatuit, 3. sing. perf. ind. act. 

cum ν έφίλχ. a verbo άναζξΰω, scateo. 
άνάξ'/,θι, 2. sing. a. 2. imp. act. verbi άνα- 

άναζήσσω, vel άναξηττω, tussio ; (2) tussi- 
endo exspuo ; (3) exscreo ; (4) rejicio. 

άναζιζάζω, f. &σω, adscendere facio, im- 
pono, subduco, proveho, eveho, Ph. sub- 
rigo. Άναζιζάζαν ίφ' άξμα, τον; π.χιΰας 
ετ) ιππχς, t!s τιμ^ν- ΎπΙξ^αΰτόν τον οίι- 
ςανον άναζιζάζει; τ'/,ν γυναίκα, extollis, 
Luc. 

άναζιζξώσκω, corrodo, exedo. 

άναζιοίν,ν, reviviscam, 1. sing, prass. opt. 
act. Att. pro άναζιόϊμι, a verbo 

αναζιόω, ω, ί• ώσω, revivisco. 

οίναζίωσις, ίως, i\, reditus ad vitam, revi- 
viscentia, resurrectio. Ab άναζιόω. 

άναζιώσχομαι, revivisco ; (2) reviviscere 
facio, vitae restituo. Ab eod. 

άναζλαστ&νω, f. αναζλκστνισω, repullulo, 
regermino, renascor ; (2) germino ; (3) 
act. edo, profero (de terra). "Οταν 5s xo- 
π*ί, μετά τξίτον έτος εΰθυς άναζεζλάστν}χε> 
Theophr. Ex άνά, et βλχστάνω. 

άνα,ζλαστεω, idem. Hinc 

άναζλάστνιμα, ατός, το, quod renascitur. 

άνάζλεμμα, ατός, το, adspectus, intuitus in 
sublime. A seq. 

άναζλίπω, f. •\>ω, oculos attollo ; suspicio, 
Gl. V. (2) visym recipio ; (3) intueor, 
conspicio. Άναζλίνειν εις τον οΐζανον, ε'ίς 
τίνα, πξός τ/ν*. Άνέ&λί-ψίιι trees αυτόν 
Dion. 
1. act. f. g. 

αναζλεψις, έως, 'h, vfsus recuperatio. Ab 
oivaSxirai. 

άναζλν^ον, adv. amictim, in modum ami- 
culi. Ab άναζάλλω. Unde 

άνάζλ'/ισ^, εως, y, procrastinatio, dilatio. 

χναξλτιτιζως, tardd, cunctanter. 

άναέλύζω, f. ύσω, scaturio ; scateo, ebullio, 
redundo, Gl. V. Φλόγες εχ γ%ς άναζίώ- 
σασαι, Aristot. Ex άνά, et βλύζω. 

άνάζλυσις, εως, r„ SCaturigO. Ab άναξλΰξω. 

άναζοάω, ω, ΐ. ησω, exclamo, inclamo. 

άναζοησαν, aor. 1. part. act. η. g. 

άνχζόνισις, η, et άναζόν,μα, to, exclamatio. 

χναξοθξίύω, eflTodio, effodiendo egero, Hes. 

άναζολαΰην, idem quod άναζλ-/>τιχως. 

άναζόλαιον, α, το, amictus, Ph. amiculum. 
Ex άνά, et βάλλω. 

άναζολλαίω, indico. V. Lex. 

άναζολευς, εως, ο, id, in quod impositopede 
adscendimus equum, stapes, stapeda ; (2) 
homo, cujus ministerio utimur ad hoc 
ipsum, qui alios in equum levat. Ph. 
strator. Ab eod. 

άναζολ -h, ν,ς, fi, egestio ; (2) terra egesta ; 
(3) cimctatio, dilatio ; (4) amictus ; (5) 
procemium carminis. Ab eod. 

άναίολιχως, per dilationem, cunctanter. 

άναζόλϊιχ,ος, ov, rejectitius, s. dilatitius,fli?s. 

άναζοβζορίζω, v. άναζοβζοξύζω, exclamo,^4r. 

άνάζος, Dor. pro άντιζος. 

άναζουλιύω, f. εύσω, consultationem insti- 
tuo, delibero, Em. 

άναξξάξω, f. άσω, fervefacio, bullire facio. 
Gl. V. bullio ; fervendo ejicio, de mari, 
v. c. spumam. Hinc 

άνάζξάσις, εως, ή, ffistuatio, ebullitio. 

άναζξάσσω, vel ττω, idem quod άναζραζω. 

ά*άζξαστος, n, ό χα) ή, fervefactus, elixus. 

άναζξ&χω, f- ξω, madefacio ; insono, reso- 
no, Hes. Horn. 

άναξξόξεια, resorbuerim, 1. sing. a. 1. opt. 
act. ~JEol. pro άναζξόξαιμι, ab 

άνχζξόχω, f. ξω, resorbeo. 'Αλλ' οτ άνα- 
ζξόξειε Β-αλάσσ•/ις άλμυξόν ΰίωξ, Od. 12, 
240. Ex ανά, et βξόχω, sorbeo. 

άνχζξΰάξω, vocifero, exclamo. Ex βξυχξω, 
lcetor, prcB IcEtitia exclamo. 

χναζξυχάομαι, ωμχι, f• %σομαι, infremo, 
fremitus, seu rugitus edo ; (2J cum fre- 
niitu et rugitu defleo. 



■:f ? .; 



ς^ω, 



f. ξω, scaturio, subsilio. "Off 



ανχζίζξΰχίν υΐϊωζ, II- 17, 54. 
χν%ζρί' ω , f• vc<*>> idem. Εκ dyk, et βρύο. 
( 40 ) 



χνχζξύ>Οε)ς, είσχ, εν, undique corrosus, a. 1. 
part. pass, verbi άνχζρωσχω- 

ανχζξωσις, εως, ή, corrosio, exesio. Ab 

άναζξώσχω, f. ώσω, corrodo, exedo. 

άνχζξωτιχος, ij, ev, corrosivus, exedendi, 
corrodendi vim habens. Ab eod. 

άναζωλαχ-ία, ας, %, glebarum eversio per 
t arationem^ Ab dvx, ζίβώλαξ, gleba. 

άναγαγγανεΰω, exclamo, ties. Ε. M. 

άνάγχιος, ov, idem quod άνώγιως, V. Τ. 

ΆΝΑΓΑΛΛΓ2, ilos, ή, Dioscor. 2,209. 
anagallis, Slin. 25. $ 92. c. 13. morsus 
gallinas, herba. Angl. Bkook-lime, Pim- 
pernel. 

άναγχξγαξίζω, f. ίσα, gargarizo, fauces col- 
luo. Ex άνά, et γχογχξίζω. 

ανχγαξγάξίστον, sc -φάξμχχον, medicamen- 
tum, quo fauces colluuntur in angina. 

αναγγε7λαι, a. 1. inf. act. 

άναγγείλον, 2. sing. a. 2. imperat. act. 

χνχγγίλε7, 3. sing. f. 1. ind. act. verbi 

αναγγέλλω, f. λώ, renuncio, nuncio, expo- 
no, narro. Άνχγγίλλειν τινί τι, πεξί τι- 
vos. Άν/ιγγέλθν> τεθνεώς αυτός, ipsum ce- 
cidisse, Plut. Ex άνά, et άγγίλλω. 

ανχγγελος, a , Ό χα) ή, nuncio carens, cujus 
ne nuncius quidem relictus est. Ex «. 
pr. et άγγελος, nuncius. 

avayCwBaienarrare, pra?s. inf. med. Dor. 
et contr. pro χν/ιγύσθχι, a verbo άν/ιγίο- 
μαι. 

αναγελχω, ω, f. άσω, rideo. 

αναγεννάω, ω, f. -ησω, regenero. Άναγε?• 
> νήσας ήμχς εις ελπίδα ξωσαν, 1 Pet. 1, 3. 

άνχγεννησις, εως, ή, regeneratio ; (2) baptis- 
( mus ; (3) resurrectio. Ab άναγιννάω. 

ανάγευσις, '/ι, ipsa gustandi actio, V, L. 

άναγεύω, f. εύσω, gustare facio, gustandum 
pra;beo. Ex dvx, et γεύω, gusto. 

αναγν.ς, ίος, b χα) vj, impurus. Ex « priv. 
et άγος, veneratio. 

άναγϊνώσχω, f. άναγνώσομαι, p. άνεγνωχα, 
agnosco ; recognosco, Gl. V. (2) lego ; 
(3) persuadeo, impello, induco ; (4) item 
pro simpl. Horn ανίγνων, legi, a. 2. Ά- 
ναγινώσχειν βίβλους, τά γξάμματ». τον 
εκείνον μεταζουλεύεσθχι, a sententia revo- 
care; αναγνωσθιις χξνμχσι, corruptus, 
Herodot. 

αναγκάζω, f. άσω, cogo, compello, adigo ; 

(2) urgeo, vexo. 'ψάγχασε τους μαθν 
Tas αύτον εμζνιναι εις το πλοΊον, Marc. 6, 
45. Ab άνάγχη. 

αναγκαία, ας, ή, necessitas, Ion. pro d- 

νάγκν,. 
άνχγχαΊ'ον, α, το, necessarium, necessitas. 

, Ab 

αναγκαίος, αία, οίον, vel αναγκαίος, ν, ό >£ 
η, necessarius, necessario eveniens ; (2) 
necessarius, cujus usus est necessarius ; 

(3) necessarius, necessitudine conjunc- 
tus. Ab ανάγκη. Hinc 

άναγχαιότψ, ν,τος, fi, propinquitas generis; 
(2) amicitia. 

άναγχαιοφαγεω, vide αναγχοφαγίω. 

άναγκαίως, adv. necessario. ΘχνεΤν άναγ- 
χαίως έχει, Eurip. Here. Fur. 502. mori 
necesse est. 

χνάγχασον, 2. sing. aor. 1. imper. act. verbi 
αναγκάζω, compello. 

αναγκαστικός, a, ο £ r t , qui cogit, qui ne- 
cessitatem imponit. Ab αναγκάζω. 

αναγκαστικός, tj, ov, idem et ab eod. 

άναγχαστος, %, ov, coactus, non volunta- 
rius. 

ά,ναγχαστως, adv. coacte. 

ΆΝΑ'ΓΚΗ, ης, ή, necessitas : (2) rerum 
dimcultas ; (3) quidquid animum quo- 
dammodo cogit; (4) tormentum, quaes- 
tio ; (5) miseriee e tormentis aMisque vex- 
ationibus ; (6) supplicium, mors ; (7) qui- 
vis casus adversus ; (8) necessitudo quas 
inter cognatos aut amicos intercedit. 

αναγχιππεΊν, necessario equitare, Eur. ap. 
Suid. 

άναγκοσιτεω, idem quod αναγχοφαγίω ; (2) 
invitus aliquem alo. Crates ap. Ath. 

άναγκόσιτος, idem quod αναγκοφάγος ; (2) 
qui invitus aliquem alit. 

άνχγκοτξοφίω, ω, f. γ,σω, ingratis vescor ; 

(2) necessitate coactus me nutrio. Ex 
άνάγκν\, et τξίφω, nutrio. 

άνχγκοφχγίω, ω, £ ί\σω, coactus comedo ; 
(2)copiosiore victu uti cogor, ut athleta? ; 

(3) molestiam aliquam devorare cogor. 
χναγκοφχγίχ, ας, 'h, comedendi necessitas; 

(2) victus athleticus. Ab 
οΐναγχοϊά•} ος, α, ό χα) ΐ, qui victu athletic 
co uUt'.ir. Ex άνύγχ-η, ft ψάγος, cdax. 



ANA 

άναγχοφοξίω, ω, necessitate coactus perfe- 
ro. Ex άνάγχη, et φίξω, /ero. 

άνάγχυλος, i χα) ή, obliquas. 

άναγλυχχίνω, iterum dulce reddo. 

άνχγλυχχνθωσι, dulcedinem ceperint, 3. pi. 
a. 1. conj. pass, verbi praec. 

άνάγλυπτος, *, ό χα) y, sculptus, caslatus, 
sculpturis cselaturisque asper. 

άναγλυφν,, -h, caslatura, signum cadatum. 

ανάγλυφο;, χ, ό net.) v\- idem. Ab 

ανάγλυφα, f. >vj>fi>. sculpo. 

άναγνάμττω, f- -ψ», Aecto, reflecto, curvo, 
incurvo ; (2) solvo, dissolvo, II. 3, 348. 

άνχγνίίχ, «ϊ, 'h, scelus. Ab άναγνός. 

άνχγνόντις, qui agnoverunt, nom. pi. part, 
a. 2. act. verbi άναγινώσχω, agnosco. 

άνχγνος, x, ο xx) '/?, impurus ; (2) scelestus; 
(3) impudicus. Ex a pr. et άγνος, purus. 

άνχγνωοίζω, f. ίσω, recognosco, agnosco. 
' Ανίγνωζίσθν, Ίωσν,φ τοις άδίλφοις αΰτου, 
Act. 7, 13. Ex άνά, et γνωρίζω, cognosce. 

άνχγνώξίσις, ίως, ή, agnitio rei vel persona? 
ante notas. 

άνχγνωξίσμος, χ, o, idem; (2) specimen, 
documentum. Ab eod. 

αναγνώαισμα, ατβς, to, id ex quo aliquid 
agnoscitur. 

άναγνωσύω, lecturio, Gl. V. Ab άναγι- 
νώσχω. 

άνάγνωσις, ίως, νι, agnitio ; (2) recognitio ; 
(3) lectio ; ipsa legendi . actio ; (4) per- 
suasio. Ab eod. 

ανάγνωσμα, τος, to, agnitio; (2) lectio, 
quas legitur, recitatio. Ab eod- 

άναγνωστίΐξίον, χ, τβ, lectorium, locus in 
quo legitur. Ab eod. 

αναγνώστες, χ, β, lector, cujus munus est 
pra?legere alicui. Ab eod. 

άναγνοιστιχος, *i, ov, ad legendum aptus. 

ά,νχγον, reducebant, 3. pi. imperf. act. Ion. 
pro άννιγον, a verbo ανάγω, rcduco. 

άναγοςάν, in forum, pro άνά α,γοςάν• 

άναγόξίυσις, ίως, ή, praedicatio, proclama- 
tio ; (2) renuntiatio, deelaratio. Ph. 
nuncupatio, recitatio. Ab 

άνοί,γοζίύω, f. ίύσω, publice pronuncio, pro- 
clamo, per prasconem declaro, denuncio, 
prasdico ; (2) saluto, declaro, renuncio, 
ut consulem, imperatorem. Άναγοξίύ- 
iiv h τω Β-ίάτξω τινά αϋτοχξάτοξα• St- 
χων άναγβξίύίτο, vicisse, Dem. Ι,ίζας-όν 
τ£ άνχγοξίύίΐ, χα) πατέξα χα,λΰ, Herod. 
Ex άνά, et άγοξίνω, concionor, dico. 

άνάγξαμμα, τος, τβ, literarum trajectio et 
transpositio, qua vocabuli alicujus Uteris 
trajectis fit alia (et diversum significans) 
vox, ut άξίτί], ίξατνι, μύθος, 3-υμός, &C 
Ex άνά, et γξάμμκ, litem. Unde 

άνχγξχμματίζω, f- ίσω, transpositis Uteris 
effero et dico. Hinc 

ά,νχγξαμμχτισμ'ος, χ, i, idem quod άνά- 
γ ξ χμμα. ' •-' » . 

α.να.γξκ'χτος, u, β χα) j», perscnptus, Uteris 
proditus ; (2) in acta, Uteras pubUcas, re- 
latus. Ab άναγξάφω• Unde 

άναγξχφίυς, ίος, ό, perscriptor, scriba. 

αναγςαφνι, %, v\, scriptio ; (2) commenta- 
rius, breviarium, descriptio, enumera- 
tio ; (3) perscriptio, acta. Gl. V. titulus. 
Ab 

άναγξάφω, f. -ψω, scribo, conscribo, per- 
scribo, Uteris mando ; (2) proscribo, pro- 
pono ; (3) perscribo, in acta refero ; (4) 

; inscribo ; (5) adscribo ; (6) pingo ; (7) 
colores addo imaginibus delineatis. __ Ά- 
ναγξάφίΐν ί'ις χα,τάλογον, woe. ίν τοις φί- 
λοις, ίις τον τοΊχον, τα, ΰχοτυπωθίντα• Νβ- 
μοι μιγάλοις γξάμμκ,ην άνοογίγξοιμμίαοι, 
Luc. 

άνοίγξίύομοιι, venor. 

άνχγξΐκ, ας, i\, tempus quo venari non li- 
cet. Ex a. pr. et 'άγ^α, venatio. 

α,νοίγξύζω, f -ύξω, grunnio ; (2) hisco, mu- 
tio. Ex d.vk, et γξύξω, grunnio, hisco. 

άναγυμνόω, ω, f. ώσω, nudo. 

ΆΝΑΤΥΡΙ2, ίως, ί, vel άνάγνεος, ν, ό, 
^ vel νι, anagyris, vel anagyrus, frutex. 

ανάγω, fut. άνάξω, tollo, eveho ; (2) re- 
duco, refero ; (3) defero ; (4) redhibeo ; 
(5) oft'ero ; (6) abduco ; (7) rejicio, re- 
mitto ; (8) evado ; (9) educo, extraho, 
ejicio ; (10) retrocedo ; (11) instituo, edu- 
co, doceo ; (12) indico sceleris auctorem 
ct in eum tendo; (13) acceptum fero, 
adscribo ; .(14) idem quod simplex άγω- 
άνηγοίγον, aor. 2. άνοίχθύς, subductus, 
evectus, aor. 1. part. pass. Άνάγιιν τά,ς 
Λτήας τζος τον Ισ-θμον, per pclagus dedu- 
cerc, xKjxyiiy, ad terrain appellerc ; tJg 



ANA 

&tiui, refcrre; ύς τιμάς; promovere; 
ίτ/ rroSa, ϊξω βίλας, retrocedere; τω βα,• 
οΊλίϊ τά ίτίξΐ οιντον, narrare. Άνάγιο-θαι 
litro τόνου, solvi, νκυσ) Ις τόπον. Km? 
- v g ομμχ, χάίΐάγϋ χάξκ, Soph. Phil. 



άναγωγώς, ίως, i, quod adUgatur alicui rei, 
quasi ad earn sustollendam. Ab ανάγω. 

άνκγωγίι, ijf, ή, subductio, subvectio, ela- 
tio; (2) exitus e portu; (3) reductio, 
relatio ; (4) rejectio, remissio ; (5) red- 
hibitio ; (6) institutio, disciplina. Ab eod. 

άνχγώγιοι, τά, festum in Uonorem Vene- 
ris, quo die e SiciUa in Africam abire 
{άνάγιο-θαι) creditur. 

άναγωγίοο, ας, ή, defectus disciplinae, mala 
educatio ; (2) vita dissoluta, animus in- 
domitus. Ex « pr. et άγωγη. 

αναγωγικός, ■>„ ov, subvectivus, subvectiti- 
us ; (2) mysticus, qui a sensibus subve- 
hit ad inteUectualia ; (3) sensus remo- 
tissimos et abstractissimos exquirens. 
Ab ανάγω• 

άναγωγιχως, adv. mystice. 

άναγώγιος, ov, in ccelum revocans, vel cce- 
lestia affectans, Synes. 

άναγοιγος, S, ό χα.) 'h, in sublime evehens, 
in theol. mystica. (2) vim aUiciendi, at- 
tollendi habens. 

ανάγωγος, α, ό xoCi 'λ, qui institutus non est; 
(2) contmnax, intractabilis ; (3) intem- 
perans, petulans ; (4) indoctus, imperi- 
tus ; (5) ineptus. Ex « pr. et άγωγη. 

άνα,γωγως, adv. eontumaciter ; (2) petu- 
lanter, injuriose, contumeliose ; (3) im- 
perite, indocte ; (4) inepte ; (5) citra in- 
ductionem et certum nexum. 

άνα,γωνιστος, u, ο χαί ή. qui non certat,qui 
certamine non experitur ; (2) iners. Ex 
a pr. et άγων, certamen. 

άνα&άζομαι, f. άσομαΑ, et act. άναΰάξω, 
divido. Άνχίαρά/Λίνος την χώξαν, Plut. 

άναΰχίω, f• α'ισω, divido. 

avahaigiTov, perspicue, apud Aristoph. 

αναδάχνω, f. ΰηξω, remordeo ; (2) mordeo. 

xva'hatrao-Qai, a. 1. ind. med. άναδάζομαι. 

άναΰάξχης, ίς, idem qui άδίζχϊις, Em. 

αναδασμός, S, ο, divisk). Ab άναΐάζομχι. 

άνάδχο-τος, n, ό χα) r„ divisus, distributus ; 

(2) viritim sequa portione divisus ; (3) 
rescissus. Ab eod. 

xvahao -τως, inequaliter, nulla portione. 

άναΐί'δξομα, percurri, 1. sing. perf. ind. 
med. verbi άνατξίχω pro χνχΰξίμω- 

άναδί'δξχμιν, svrsum cucurrimus', 1. plur. 
perf. ind. med. per Sync, pro χνχΰίΰξό- 
μαμίν. 

χναΐίίγματα, τά, sigilla, seu imaguncula?, 
qua; in tragicis scenis ostenduntur ; (2) 
lora seu habenae circa equorum colla. 
> Hes. potius άνχΐιγματα, Steph. Ab 

χνχΰίίχνυμι, vel άναΰίιχνύω, f. δίι'ξω, de- 
monstro, ostendo ; (2) designo, creo ; (3) 
edo ; (4) dico, consecro ; (5) instituo, 
constituo ; (6) pando, de portis. "Ττλ- 
τβν άναδίίξχς ίαυτόν' Ίίξον άναδίίχθίν Κχί• 
ο•χξΐ τω σίζχστω' τάς πύλχς τιν'ι• Μίτά 
hi ταϋτα ανίΰαζίν ό Κύξίος χα) ίτίξους ίζ- 
ΖομΫίχοντα, Luc. 10, 1. 

χναΰίΐξχι, ostendisse, a. 1. inf. act. Hinc 

άνάδαξις, ίως, ή, demonstrate ; (2) desig- 
natio, creatio; (3) dedicatio, consecra- 
tio de qua etiam Scriptoribus Eccles. di- 
citur in Eucharistia. 

χνχ^ίίπνιχ, ων, τά, postccenia, mensa se- 
cunda, bellaria. Ex άνά, et "hCirevov, ccena. 

άναδεχίο-θχι, recipere, pra;s. inf. med. Ion. 
pro άνχΐίχίβ-θα*, a verbo χνχΐίχομχι. 

χνάΐίλφος, u, ό χολ i\, fratre carens. Ex a 
pr. et άΐίλφος, f rater. 

άνχδίμω, axlificium ihstauro ; (2) asdifico. 

άνχδίνίξάς, άΰος, η, vitis arbustiva, vitis 
arborem conscendens ; labrusca, Ph. (2) 
locus vitibus consitus; (3) arbustum. 
Ex kvx, et ΰίνΰξον,_ arbor. 

avxtivhpTrs, χ, ό, scil. οίνος, vinum ex vite 
arbustiva. Ab άνχΐίνίξάς- 

χνχΙίνΙξομχλχχΥί, γ,ς, ή, althsea, ibiscus, 
speciesmalvse silvestris. 

άναδίξαι, ostendisse, aor. 1. inf. act. Ion. 
pro άναΙίΊΖ,α*, a verbo άναΰίίχνυμι, os- 
tendo. 

άναΰίξχω, suspicio ; (2) adspicio. 

αναΰίξω, f. ίξω, excorio ; (2) nudo, revelo ; 

(3) aperte dico, differo, in aliud tempus 
rejicio. Ex άνά, et Ιίζω, excorio. 

kvahitri;, ίως, v\, rcligatio. Ab xvxVicn Hinc 
άνα\ί(τμίύο), 1. ίνσω^ rcligo. 
άνκίατμ-,ω, idem, 

( « ) 



ANA 

άναΙίιτμΥΐ, ης, η, ornamentum capitis, redi« 
miculum, simile quidpiam diademati. 

άναΰίτος, ν, ο χα) ή, teligatus, revinctus. 

αναΐίύω, f. ίύβ-ω, irrigo, imbuo, misceo, su- 
bigo. Άναΰιύω τοις %θί(τι παιίων νόμους* 
Plut. Ex άνά, et Ιίύω, irrigo. 

άνχδίχομαι, f. ξομχι, suscipio, recipio,ex- 
cipio; (2) suscipio apud me, receptum 
apud me do ; (3) recipio in me, polliceoe 
sc. me prastiturum ; (4) recipio in me 
sc. crimen, offero me crimini, agnosco 
rem perpetratam ; (5) do poenas ; (6) ex- 
specto patienter, sustineo ; (7) promitto 
pro infante in baptismo, ago suscepto- 
rem. ΆναΜχινθχι τίνα φιλοφξόνως, τιν» 
\τ) των νωταιν, τον χοϊδα' άναΤίίχομχι 
Υιξίΐν, \π ίμαυτόν τι' dixvjv, το ίγχλν,μα' 
τν,ν τιμωξίαν, poenas dare. Ex άνά, et 
Ιίχομαι- 

άναϊίω, ω, f. ν\σω, religo^ vincio ; (2) redi- 
mio, corono. Άναδε?ν χξυβ-ω ο-τίφάνω, 
δαδαί ΐΓξος 'ίχαστον χίζα,ς- ύς Άίον, refe'r- 
re. Ανίξοις avahZv τους νιχωντας, Arist. 
Plut. 5, 588. Ex άνά, et Ιίω, vincio. 
Hinc 

άναμμα, τος, το, diadema, corona. 

dvahijo-ai, religasse, aor. 1. inf. act. 

άνχΰηχθίις, remorsus, a. 1. part. pass, verbi 
α'να'δάχνω, pro άναΙν)χω, remordeo. Unde 

άνάΰνιξις, ίως, ή, morsus, morsio. 

xvxlihao -χω, f. άξω, doceo ; (2) meKora 
edoceo. Τβΐί 3-ίοΰ τον χξνιο-μον dvxii- 
ΰχξον αυτόν, ως 'ίχίΐ, Arist. Eq. 153. 

άνχΐί^ωμι, f. ώσω, reddo ; (2) emitto, pro- 
duco. 'Avahtiovai χχξνβν, οσμν,ν, ri)V 
πίστιν, \πι&τολν\ν' ψνφον, permittere ut 
sententiam dicat. Ex dvx, et διχάζω. 

ά»χι>ιχάζω\ denuo judico, sc. judicata, sed 
jrrita. 

άνασιχία, ας, v\, lis, seu judicium de re ju- 
dicata quidem, sed irrita. Ab 

άνάΐιχος, χ, ό χα) ν,, in jus retrahendus, 
priori judicio irrito. Ex άνά, et Ι',χνι, 
jus, lis. 

άναο^ιχτν,ς, χ, b, species laquei s. pedica?. 
Α δίχω. 

άναΰινίω, ω, f. νκτω, in vorticem, seu gyrum 
"revolvo. Ex άνά, et Vivn, vortex. 

άναίιτλαο-ιάζω, f. άσω, reduplico. Hinc 

χναδιπλαο"ΐαο~μος, χ, β, redupUcatio. 

άναδιπλόω, ω, f. ώσω, duplico, redupUco. 
Hinc 

άνχΙΊνλασις, ίως, ν), redupUcatio ; (2) figu- 
ra rbetorica. Ab άνχΐιτλόω. 

άναΐοθύς, aor. 1. part. pass. v. άναΰίΰωμι. 

άναΰοώυχάζω, f. άσω, commisceo, confun- 
do, proprie pistillo in mortario. Ex dv» t 
et ίοίΰυξ, pistillum. 

άνχΰομνι, ή, divisio, Suid. resedificatio, 
Steph. Α Υίμω- 

άναΐοζν,, ν]ς, ή, detractio cutis, excoriatio, 
nudatio. Ab dvahien, excorio. 

άνάΰοσις, ίως, η, productio ; (2) eruptio, 
qua; sursum versus fit; (3) scaturigo, 
puUulatio ; (4) distributio. Ab αναδί- 
δω μι. 

άναδοτιχος, νι, ov, distributivus. Ab eod. 

ανάδοχος, χ. h χα) ν,, reddendus. Ab eod. 

άνάδου, reddc, aor. 2. imp. med. Att. pro 
άνάδοσο, a verbo άνχδίδωμι. 

άνχδχλόω, f. ώσω, in servitutem retraho. 

άναδχλωσις, ίως, r,, revocatio, s retractio 
in servitutem. Ex άνά, et δουλόω, in ser- 
vitutem redigo. 

άνχδοχώς, εως, ό, idem quod ανάδοχος. 

αναδοχή, %ς, ϋ), receptio; (2) sponsio, re- 
promissio; (3) susceptio in baptismo. 
Ab άναδίχομχι. 

ανάδοχος, χ, ό χχ) νι, receptor, receptum 
dans alicui ; (2) repromissor, sponsor, fi- 
dejussor, Ph. pries, redhibitor ; (3) sus- 
ceptor in baptismo. Ab eod. 

άνχδξάω, idem quod άνχπξάσσω, Hes. 

άναδξομνι, ν,ς, ή, recursus ; (2) elevatio in 
altum ; (3) germinatio ; (4) adscensio, 
adscensus. Ab άνχτςίχω. 

άνχδξύπτειν, caryjere unguibus, Hes. Steph. 

άνάδϋμι, vel αναδύω, f. ύσω, exsisto, emer- 
go, prodeo ; (2) orior ; (3) retrocedo, 
pedem refero ; (4) respuo, recuso, fugio, 
detrecto ; (5) retracto : άνχδύομχι, recu- 
so. ' Ανίδυ πολής άλος, II. 1, 359. άνίδύ- 
σατο χύμα 3-χλάσσν,ς, emersit, ΙΙΛ, 406. 
Εχ άνά, et δύω, S2ibeo. 

άνχδύνω, idem quod αναδύω, Horn. 

άνάδυσις, ίως, -η, emersio ; (2) retrocessio ; 
(3) luga ; (4) pcri'ugium ; (5) retractio 
pacti ; [6) emersio in baptisino. Abavx- 
δύω. 



ANA 



ANA 



ANA 



Htectiva, *» r lt dote carens, indotata. Ex 
» pr. et ihy», dos. 

άνχιίξω, tollo, elevo. Ex άνά, et « είςω, tollo. 

άνάελττα, insperata, nom. plur. n. g. ab 

afaiXirre;, ν, ό *«ί ^» insperatus. Ex α 
pr. et ZiXirres, insperatus. 

άναίξτάζω, rut άσω, tollo in altum. Ab 
ά»«ΐ/'ς<* 

άνχζάω, ω, £ «jeOi, revivisco; ad vitam re. 
deo ; (2) resipisco ab improba vita ; (3) 
innovor. Έλθουσης δε της εντολής, ή ά- 
μαξτίχ χνίζησίν, Rom. 7, 9. Ex άνά, et 

«»*£ε/«, Poei. pro χναζεω, Ep. 

Μ»αζίύγνυμι vel wve&wyioai, f. ε£ζ», equos 
rursum jungo ; (2) redeo ; (3) moveo, 
8C. castra ; (4) solvo, de classe j (5) re- 
duco domum, redeo Άναζευγνύειν δ/α 
τόπου, ε /'r τόιτβν, επ' elWeo, έτ' οϊχον τάς 
was, solvere, τον στξατον, abducere. 
Ex άνά- et ζεύγνυμι, jungo. 

ανχζείξαι, aor 1. inf. act. 

άνάξευξις, εως, η, castrorum motio ; (2) re- 
ditus domum. Ab άναζεΰγνυμι• 

άνάζεμχ. τος, τβ, ebullitio. Ab 

άναζ'εω, ω, fut ίσω, efferveo, ebullio ; (2) 
fervefacio, et adhaec άναζεομαι, scaturio, 
effundo. Ab άνά, et ζίω- efferveo. 

άνχζητεω, a, f- ησω, requiro ; (2) inquiro. 
Άνεζητνν χυτόν εν τοις συγγενεσι, Luc. 2, 
44. Τα υπό yijv πάντα, άνεζητιχώς, Plat. 
Hinc 

οίΐΆ^ίίτ^Λί. η, inquisitio. 

άνχξυγη, ης, i. mutatio castrorum. 

άναζυγόω, ω, jugo exsolvo ; (2) aperio, re- 
fero, pando. Ab άναζεΰγνυμι. 

άναζυμόω, ω, f. άσω, fermento. 

άναζωγξχφίω, ω, f. ησω, delineo, depingo. 

άνχζωγξίω, ω, f- ησω, in vitam revoco, ex- 
suscito ; (2) instauro. 

άναζωννύω, vel άναζώνννμι, f• ζώσω, suc- 
CingO. Δ/ο άναζωσάμενοι τα; όσφΰχς της 
διανοίας ΰμων, 1 Pet. 1, 13. 

άνχζωοποι'εω, ω, f• τί•/*»•, in vitam revoco. 

άνχζωόω, ω, f ultra, refocillo, recreo. 

αναζωπυξίω, ω, f• ησω, exsuscito, resuscito; 
(2) in vitam revoco; (3) renovo. Άνα- 
ζωποξει χα) τξίφει την όψιν. Plut. τό χά- 
ρισμα του ®ιου, 2 Tim. 1, 6. 

«νο•.£ω•τίί2»ίίΠί, κ. refectio virimn, potential 

άνχζω'τόμενο*, qui succinxit, aor. 1. part, 
med. verbi άνχζώννυιχ,ι, pro άναζώω. 

άναζωτιχός, η, ov, refocillandi vim habens. 
Ab άναζωόω 

ανάβαλε'», ώ, idem quod 

αναβάλλω, f. αλάύ repullulo, regermino; 
{2) vegetor, vigesco, vires reparo ; (3) 
revirescere facio. 'Εγώ Κύξιος άνχθχλ- 
λών ξύλον ξηεόν, Ezek. 17, 24. 

άνχθάλπω, f -ψω, refoveo, refocillo. 

άνχθαόρίω. ω, f ησω, fiduciam resumo, ani- 
mum reddo, erigo. Άναθα'ρρύνωμίν ης 
χνδξχς, Xen. 

άναθαζσίω, ώ, f. ησω. idem quod άναθαρ'ρίω. 

χ.ναθχξσύνω> f• ννω, idem quod t&suSttppvta. 

ιΐνχβίίην, retulerim, 1. sing. a. 2 opt. act. 
verbi χνατίθημι, pro χνχθ'ιω, refero.Vnde 

άνχβιμχ, ατός, το, exsecratio ; (2) separa- 
tio, alienatio ; (3) segregatio a communi 
usu ad usum sacrum ; (4) homo exse- 
crabilis, homo sacer, exitio destinatus. 
Ph. donum. 

άννβίμΜτίζω, f. /e*w» exsecror, diris devo- 
veo, anathema declaro. Ώοιηο-αντεί τι• 
vti των 'λούΰαίων ο•υο•τξοφγ,ν, άναθίμάτιναν 
ίχυτονί, Act. 23, 12. Ab άνάθιμα- Hinc 

άνχθ'.μχτκτμος, 5, Ό, exsecratio, anathema- 
tismus. 

κναθίμιν, imponere, aor. 2. inf. act. Ion. 
pro άναθίίνχι, a verbo άνατίθημι, irnpono. 

άνκϋΐξμαίνω, recalefacio, calefacio. 

άνάθίσ-ις, ιως, ή, dicatio, consecratio ; (2) 
dilatio, cunctatio, attributio, h. e. cum 
alicui aliquid velut culpam tribuimus, 
ad aliquem auctorem, ad causam referi- 
mus, Em. Ab άνχτίθ'/,μι• 

Λνχθίω, ω, f. ίύο-ομαι, sursum curro ; (2) 
recurro ; (3) cursito. Ex άνα, et Β-ίω. 

άνχθιωξίω, ω, attente contemplor, diligen- 
ter considero. Διερχόμενος γας xai dvx- 
βεωςων τχ σεΖάσματχ νμων, Act. 17, 23. 
Hinc 

άν»θεώξνίο•ις, tai; t 'h% dihgens consideratio, 
contemplatio. 

άναθεωξκτμος, 5, e, recognitio. Ab eod. 

«r!v»flvj«''j» ης, ri, idem quod άνάθειτις, Ties. 

-ίναθ-ήλίν, reviresco. Α Β-άλλω, vireo. 

κνάβημχί *τβί, τβ, donarium Deo m tem- 
l»lo suspenstiia ; &) persona Deo conse- 



crate ac dicata ; (3) ornamentum quod - 

libet. Ab «**τίθν)μι, sepono. 
αναθηματικός, r„ ov, ad consecrandum s. 

dicandum comparatus, aptus, Ep. 
dvaBrio-ovo-h seponent, 3. plur. f. 1. ind. act 
άνχθλίζω, f. "ψα, elido ; (2, exprimo. 
χναθλος, ν, i xxi v, certaminibus inhabilis, 

imbecillis. Ex ivx, et άθλος, certa- 

men. 
άναθολόω, u, f. ixrio, perturbo, infusco. 
χνχθόλωΒ-ις, ιως, ή, perturbatio, confusio, 

permixtio, obscuratio. Ab άναθολόω. 
άναθοζίω. Si, exsilio ; (2) prosilio ; (3) resi- 

lio. ΆναθοξεΤν του ο~χίμτοο*ας, ε» τνβ y<• 

ζάδος. Άνχθοξϊίντες εφυγον, Synes. 
χνχθοξνύω, irruo, Em. 
α,ναθοςυζία, ω, tumultuor ; (2) rebello. 
οίνάθξεμμα, ατός, το, alumnus, omne quod 

nutritur, alitur, educatur. Ex άνα, et 

Β-ρίμμα, quod alitur 



'ξίττος, ο χαι 



alumnus. Ab 



τξ-φω. 

άνάθξί-φις, εως, 'h, restauratio, reparatio, re- 
fectio. Ab eod. 

χναθξίω, ω, f. ησω. perspicio, attente consi- 
dero. Ex « intens. et άθξίω, video. 

άνάβξνιης, τ;, attenta consideratio, Tim. ap. 
■ Polyb. Ab άναθξίω. 

χναθξώβ-χω, f. θ^ώσω, exsilio, saltu con- 
scendo; resulto, Gl. V. 'Ύ•ψ< τ xvx- 
θξώο-χων πετεται, II. 13, 140. 

άναθυάω, ω, macto, sacrifice Ex χνχ, et 
S -ύω, macto. 

αναθυμιάζω, f. άο-ω, vaporo, suffio, exhalare 
facio. Gl. V. exhalo. 

άναΟυΐίίάμα, ατός, το, sufBtus, suiBmen, 
vapor ; (2) respiratio. Ab 

άϊχθυμιάω, ω, f. άσω, idem quod αναθυμι- 
άζω- Άνχθυμιασθαι ε» της Β-χλάο•β"ης, 
ύπό Β-εξμότ•/ιτος• 

άνάθυξμα, τος, το, lusus, ludus, ludicrum; 
(2) id, quo quis ludit. Ex ανά, et άθυξ- 
μα, lusus. 

άνάθυσις, εως, 'h, immolatio. 

χναβύω, f. ΰσω, opus intermissum resumo ; 
(2) exsultim ludo, lascivio. 

άναθωύο-σω, vociferor, exclamo. 

χναίίειχ, ας, i, impudentia, importunitas. 
Ab άνχιΰν,ς. 

χναώείν,φι, impudentuE, dat. sing. Ion. et 
per Paragogen τ» φι, ab avxifoia. 

άναώίομχι, impudentia utor, impudenter 
me gero. Ab eod. 

άνχώημόνως, adv. sine ulla reverentia, im- 
pudenter. Ab eod 

avxllvtv, adv. idem et ab eod. 

άναών,ς, εος, ο χα) i\, impudens, inverecun- 
dus. Hinc το αναιδές, εος, inverecundia. 
Ex a pr. et αιδώς , pudor. 

χνχίδ-ητος, ev, qu. non verecundatus, Apoll. 
Ex a, et αίοίομαι. 

χναιδως, impudenter, Gl. V. Ab αναιίν,ς ■ 

αναιθίισσω, quatiendo, movendo excito 
flammam ; (2) accendo ; (3) moveo ; (4) 
prorumpo. Ex άνά, et άιΟΰσσω. 

χνχίθω, uro, accendo. Ex άνά, et άί,θω, 
uro. 

άνχίχλιχ, sen άνχίχλειχ, ων, τά, incaenia, 
Hes. Ex χ priv. et αΐχλον, ctsna ves- 
pertina. 

άναιμαχτ), sine sanguine, incruente. Ab 

αναίμακτος, u, ό xai r„ non cruentus, in- 
cruentus. Ex « pr. et χΊμαχτός. 

άνχιμίχ, as, ν, sanguinis privatio, defectus. 
At 

άν αιμος, s» β xxi i, exsanguis. Ex α pr. et 
α//*α, sanguis. 

άναιμόο-αςχος, ν, ό χα) υ), cujus caro san- 
guinis est expers. Ex « pr. αΤμ», et σάξξ, 
caro. 

άναιμόχξοος, contr. άναιμόχςνς, n, ό χα) ή, 
qui est colore exsangui, pallidus, R. Ex 
χ pr. αΓμ,α, et χξόχ, color. 

χναίμων, βνβί, β χχ) ν, exsanguis. Ex a 
pr. et αίμα, sanguis. 

άναιμωτε), adv. sine cruore. Ex iisdem. 

άναίμωτ), adv. idem et ex iisd. 

άνχϊνετχι, recusal, 3. sing, praes. ind. Ab 

ΆΝΑΓΝΟΜΑ1, abnuo, renuo, recuso, de- 
trecto ; (2) inficior ; (3) respuo, repudio. 
Ούδ' όϊόν τ' άνηνχσθχι πόσιν, beet repu- 
diare, Eur. Med. 237. 2ε ^ άνχίνετχι, 
■hl\ σχ Ιως,α, H. 9, 675. 

άναίξα?» a. 1. part. act. verbi άνχ'ίσσω. 

άναιρεθηνχι, aor. 1. ind. pass. v. άναίξίω. 

άνχίίεμΜ, τος, ν», praeda, spohum. 

άνχιρεσα, εως, i, ablatio, sublatio; (2) ever- 
sio ; (3) abrogatio ; (4) interfectio, ca- 
des. Ab »vxitia>. Unde 
( 42 ) 



άνχΐξίτνις, ν, ό, ablator, sublator ; (2) ever- 
sor ; (3) interfector, interemptor. 

άναιξίτιχος , i), ov, exitialis, lethalis, mor- 

οίνχΐξίω, S, f • ν,ο-ω, aufero, tollo ; (2) ever- 
to ; (3) abrogo ; (4; tollo de medio, in- 
terficio ; (5) condemno ; (6) capio, in 
manus sumo ; (7) reddo responsum, de 
oraculo ; et in Medio, (8) tollo, de li- 
beris, pro suscipio, vel educo ; (9) susci- 
pio, adgredior ; (10) excipio, recipio ad 
me; (ll)eligo; (12) demereor, vel con- 
cilio mihi aliquem ; (13) concipio, gra- 
vida fio; (14 vinco, reporto pram turn; 
(15) tollo mortuum, sepeho. ΆναίξεΤν 
τι εχ τί)? πόλεως, πόλεις, νόμνς, εαυτόν' 
άναίξειιτθαι τν,ν συγγξαφΥ,ν, expungere; 
παίΐχς, tollere -,^τους νεχξους efFerre ad 
sepult πόλεμον, έχθρας, πόνους, suscipere. 
Ab άνά, et αίξίω, capio. 

ανχΊρω, tollo, sursum tollo. 

αναισθησία, ας, ή, defectus sensuum. stu- 
por, stupiditas ; (2) stoliditas, dementia. 
^ Ex a priv. et α'ιτθηο-ις, sensio. 

άναιο-θητεύομαι, f. εύοΌμαι, idem quod 

άναισθητίω, ω, f. ητω, careo sensu, non 
sentio ; (2) sum stupidus, vel vecors. 
Έπεπίιο•μγιν h' ΰπεξ εμαυτου, τυχόν με» 
αναίσθητων, Oem. Ab 

αναίσθητος, ts, β χα) η, carens sensu, expers 

facultatis sentiendi ; (2) qui non senti- 

tur, sensum effugiens, qui non cadit sub 

sensum ; (3) stupidus, stolidus, demens. 

^ Ex « pr. et αισθητός, sensibUis. 

άναισθητως, adv. sine sensu ; (2) stupide, 
t stolide ; (3) lent£, patienter. 

άναισιμοΰν, impendere, praes. inf. act. contr. 
pro άνχισιμόειν, a verbo 

άναισιμόω, ω, f. ώσω, insumo, impendo. 

> Άναισιμώθη ix tS τάφχ η γη, Her. Hinc 
άναισίμωμχ, ατός, το, sumptus. 
άνα'ίτσω, i. ξω, sursum ruo, surgo, prosilio. 

Μη πίιν άνχίξειχν άξηϊοι οίες 'Αχαιών, II. 
4, 114. Εχ άνά, et άΐσσω, ruo. 
άναισχυντεω, ω, f. ησω, impudens sum, im- 
pudenter ago. Τ/ άν Vv εΐποι πςός ταύτα. 
•τις, οτε τοιαύτα ποιων ΌΊ> άναισνυντΰ Ι 

> Arist. ®εσμ. 715. 

άνχιβ-χυντημχ, τβ<;, το, facinus impudens. 
άνχισχυντίχ, ας, ή, impudentia, inverecun- 
dia. Ab 

αναίσχυντος, χ, i χα) η, impudens, invere- 
cundus. Εχ α pr. et αΊσχύνω. 

άναισχύντως, adv. impudenter, inverecun- 
de. 

άναιτίχ, ας, η, innocentia. 

αναιτιολόγητος, ν, ό χα) η, CUJUS ratio red- 
di non potest. Ex χ pr. et αΊτιολογ'εω. 

αναίτιος, ν, ο χχ) ή, caussam non habens, 
cujus caussa nulla est ; qui in caussa non 
est, cur aliquid fiat. (2) innocens. Ex 
a pr. et χΊτίχ. 

άναιτίως, adv. sine caussa. Ab αναίτιος. 

άναχαγχάζω, f. άσοι, cachinnor, effuse ri- 
deo. Άχούσχς άνεχχγχχσε μάλα 2α#- 
Uviov, Plut. 

άνχχχθαίξίομχι, depono, V. L. Ex άνά, 
χατά, et αίξίομχι. 

άναχαθαίςω, expurgo, perpurgo. Hinc 

άνχχάθχςσις, εως, ή, purgatio ; (2) expla- 
natio allegoriarum. 

άναχαθαςτιχος, η, ov, purgativus. Ab eod. 

άναχάθημχι, sedeo erectus j (2) recumbo, 
resideo. 

άναχχθίζω, (■ ίτω, resideo. Κα/ άνεχάθισε* 
ό νεχξ'ος, Luc. 7, 15. 

άνχχχινίζω, f. ίο*»Η innovo, instauro. Άν«- 
χαινιεϊς το πξόσωπο» της γης, Psal. 104, 
30. Εις μετάνοια», Heb. 6, 6. Εχ άνά, 
et χαινος, novus. Hinc 

άναχαίνισις, εως, η, renovatio, instauratio. 

άναχαινισμος, S, β, idem et ab eod. 

άνχχχινόω, f. ώσα, idem quod άναχαινίζω. 

άναχαίνωσις, εως, ή, idem quod άναχαίνισις. 

άνχχαιον, u, τό, career, in quem conjicie- 
bantur servi mali et liberti, qui a domi- 
nis suis defecerant, Suid. Barpocration. 

άνχχχίω, f. χαύσω, accendo, incendo ; (2) 
incito. Άνχχχύσωνται τό πΰξ, Herodot. 

άνχχχλεω, ω, f. ησω, ρ• χεχληχχ, inclamo, 
alta voce appello, voco ; (2) invoco ; (3) 
revoco ; (4) sarcio, rependo. Άναχαλεΐν 
την ίΰεξγίτην, αγαθόν' άναχαλεϊσθαι τγ 
σάλπιγγι τους στξατιώτχς, τους εν ΰπεξ• 
βξίχις' την (ττάσιν, labantem reparare. 

άναχχλινδεοι, ω, ί• ησω, verso, volvo. 

άναχκλυπτηριχ, dies, quo sponsa facie re- 
tecta promt ; (2) munus, quod sponsse 
co die a viro alusque dabatur. Ab 



Ab 



ANA 

χνχχχ\υ«τςχ, rx, id. quod prase. (2). Ab 

«*κχχλύ*τω, f. •ψ«* revelo, rftego, pate- 

facio. Άνχχχλύχτν» μυο-τήξΐχ' λογούς, 

aperte loqui ; βλίφχςον. Άνχχίχχλυμ- 

?:ίνω Χξοτώτω ryv lb\xv Κυ$/ί« χχτοχτξ»• 
όμινοι, 2 Cof. 3, 18. 
*v*xax«4"ff. ως, <*• revelatio. 
*«xa(«rr«. f, 4*. reflec i° 5 (2) i?y ert0 '' 
rede'o ; (3) declino, deflecto. Πώλ<κ Ss 
αναζά^-φω *-§«ff ύμχς. Act. 18,21. 
χνχχχμάχι, revertt, a. 1. inf. act. 
χνο-χχμψ'ξως, £{»τβί, ί. herba quse amo- 
rera reducere credebatur. Ex άνχχχμ- 
χτω, redeo, et gg»i. 
«MeasoiWiKfrveei, »• ό *«' ί» Q ui reflexo lti- 
nere flat, qui reflexos flatus habet. Ex 
άνχχχμ^τω, reflect ο, et πνόος, flatus, 
άνχχχμ^ς, ίως, y, reflexio ; (2) reciproca- 

tio. Ab χνχχχμττω. 
άνχχχνθος, ν, b xxi y, spinis, seu aculeis ca- 

rens. Ex χ pr. et χχχνθχ, spina. 
xvxxxiTTUi/, deglutire, praes. inf. act. verbi 

seq. 
ύ,νχχχχτω, f. ψω, devoro, deglutio, absor- 

beo. 

χνχχχς, adv. sursum versus, in superio- 

rem partem. Ex xvx, et χχζ, pro χχξχ, 

caput. 

ivxxx&iov, ν, το, arbor quaedam Indica 

fructu aviculae corculo non dissimili. Ex 

xvx, et χχζΰίχ, cor. 

άνχχχξδος, β, y, idem et ex iisd. 

χνάχχυσις, ίως, y, accensio, incensio 

χνχχχίω, incendo. 
άνχχχχλχζω, ebullio, effervesco, ut sim- 
plex, 
ά,νχχχχλχσις, ίως, y, ebullitio, aastus. 
άνχκχ-ψις, (ως, y, devoratio. Ab άνχχχατω. 
χνχχιάζω, f• χσω, findo. 
χνχχίχτχ», dicati sunt, 3. plur. prass. ind. 
mcd. Ion. pro χνχχιιντχι, a verbo xvx• 
χίΐμχι. 
xvxxux, ων, τχ, festum Dioscurorum, Cas- 

toris et Pollucis, qui βί'Άνχχις dicti. 
χνχχιιμχι, f- χιίσομχι, accumbo, recumbo; 
(2) consecratus, dicatus sum ; (3) dedi- 
tus, addictus sum ; (4) situs, repositus 
sum ; (5) tribuor, adscribor alicui. 'A- 
vxxitTxt ιις ολίγους, iri σοι. πχν Ίς σι' τοις 
βιζ,λίοις, συμτοσίοις, incumbere ; των B-tr 
ων, deditus ; τω &ιω' χνχχίΐτχι ύτομνη• 
μχτχ. Ex xvx, et χίϊμχι, jaceo. 
άνχχιιον, ν, το, templum' Av««a)y,seuDios- 

curorum. Ah" Ανχχις. 
άνχχύξω, tondeo ; (2) abscindo ; (3) disse- 

co, lacero. Ex xvx, et χιίξω, tondeo. 
άνχχιχχλυμμινως, adv. revelate, aperte. 

Ab χνχχχλύττω : 
χνχχιχξχγώς, perf. part. act. v. χνχχξά,ζω. 
JLvxxikxUu, strepo, garrio. Ab 
άνχχ'ιλχίος, ν, b, susurrus, strepitus. 
άνχχΐξχννυμι, vel χνχχίξχννύω, vel xvxxl- 
ςχω, commisceo, permisceo ; (2) tempe- 
ro. Άνχχςκθίντων χχινχΐς ι-χιγχμίχις 
των γινων, Plut. 
"Ανχχις, ων, ο'ι, Dioscuri, Castor et Pollux. 
Ab ίνχξ, unde χνχχως, sedulo, quod A- 
theniensibus credebantur consulere. 
χνχχιστος, v, b xxi y, immedicabilis, insa- 
nabilis. Ex χ pr. et χχίομχι, sano, vie- 
deor. 
χνχχιφχλχιουτχι, 3. sing, praes. ind. pass. 

contr. pro άνχχιφχλχιόιτχι. 
χνχχίφχλχιόω, ω, f. ώσω, capitulatim et 
summatim repeto ; (2) peroro ; (3) par- 
tes disjectas in unum corpus colligo ; (4) 
renovo, instauro ; (5) impleo, perficio. 
Άνχχίφχλχιώσχσθχί τχ -χχντχ \v τω 
Χξίστω, Eph. 1, 10. Έν τούτω τω λόγω 
^ άνχχΐφχλχιοΖτχι, Rom. 1, 13.' Hinc 
βίνχχίφχλχίωο -if. ιως, *ι, summnria repeti- 
tio j (2) repetitio ante dictorum per ca- 
pita j (3) consummatio ; (4) relatio. 
χνχχιφχλχιωτιχοί, y, iv, ad repetitionem 
^ pertinens, quo quid repetitur. Ab eod. 
ivxxyixiu, sursum feror, erumpo, prosilio, 
Subsilio. Άμφϊ δ' α,ξχ α-φϊν τςυμνο7σιν 
χιςχίοΌΊ xo\t/s χνχχηχίίΐ 11?ως, II. 13, 
705. * 



ΑΝΑ 

xvxxiySvviua, f. tvo-a, iterum periclitor, vel 
periculum adeo. ' Ανχχινδννιύω ο-υμζχΚ- 
λων νχυμχχίχ. 

χνχχϊ*ίω, ω, f. fou, moveo, impello : 



ανχχ*ΐξυχτο(, g, ο xxi y, praecoms voce re 
nunciatus, designatus. Et 

χνχχί,ζυξι;, ιως, ή, renunciatio, declaratio 
per praeconem. 

ιίνχχΐίξΰσσω, vel χνχχ*!ξύττω, fut. ξω, voce 
prasconis renuncio, promulgo, proclamo; 
(2) renuncio quovis modo, denuncio ; (3) 
laudo, praedico. Άνχχνίξύσσομα,ι νίνιχ»• 
χοχ, Luc. Ex xvx, Ct χν,ηύττω, praidico- 

«trxxivivvivuv, pr«s. inf. act. verbi 



(2) 

suscito, excito ; (3) excito, i. e. produco. 

Ex xvx, et xiviu, moveo, Hinc 
χνχχίν/ιμχ, χτος, το, idem quod 
xvxxiv/itris, ιωξ, ή, commotio ; (2) suscita- 

tio, Soph. (Ed. Tyr. 727. 
χνχχίξναμχι, permisceo. Ex xvx, et xig- 

νχω. 
χνχχλκξω, f. άγζω, clango, clamo. 
χνχχλχίω, f. χύσω, defleo ; (2) vehementer 

fleo ; (3) vicissim fleo ; (4) in medio, plo- 

ratum incipio, quem deinde alii sequun- 

tur. ' Ανχχλχίομχι πχεοΰσι τοις ί'ιωθόσιν, 

Soph. Phil. 933. 
χνά,χλχσα, ιως, *ι, reflexio, repercussio. Ab 

χνχχλάω. Unde 
χνχχλχσμος, 2, β, fractio, reflexio. 
χνχχλχστος, χ, ο xxi vt, reflexus. Ab eod. 
χνχχλχυθμος, if, i, fletus. Ab χνχχλχίω. 
χνχχλχυσις, ίως, r h, deploratio. Ab eod. 
άνχχλχυσμος, S, i, fletus. Ab eod. 
χνχχλχω, ω, f. χσω, refringo, reflecto, re- 

percutio. Ex xvx, et χλχω, /rango. 
χνχχλίπτομχι, retrocedo. 
χνχχλίττω, rursus furor, Horn, 
χνχχλνιμχ, τος, to, idem quod χνχχλ'ήβΊς ; 

(2) pars cantus. Ab χνχχχλεω. 
χνχχλνισις, ίως, y, inclamatio, appellatio ; 

(2) revocatio ; (3) revocatio ab exilio ; 

(4) invocatio et evocatio, quae fit cantu ; 

(5) imploratio et invocatio in auxilium ; 

(6) compellatio, adlocutio. Ab eod. 
xvxxλyτιxov, S, το, cantus tubas revocantis 

ignavos ad praelium j (2) signum recep- 
tus. Ab eod. 

xvxxλyτ^xoς, y, ov, excitans, evocans, re- 
vocans. Ab eod. 

χνίχλ'/ίτος, ν, Ό xxi y, revocatorius. Ab 
eodem. 

χνχχλιθϋνχι, repasitum esse, a. 1. inf. pass. 

χνχχλιθίισοντχι, 3. plur. fut. 1. ind. pass. 

χνχχλΤνχι, a. 1. inf. act. verbi χνχχλίνω. 

χνχχλιντίΐξίον, if, το, lectulus, in quo quies- 
cimus interdiu. Ab 

χνχχλίνω, f. ϊνω, p. χίχλϊχχ, repono, recli- 
no ; (2) discumbere facio ; (3) aperio, 
expando, explico. 'Ανχχλίνχς χυτον W 
άγχωνος, 'art Ιίίτνω. iv τγ φχτννι• Άνχ- 
χλώγ\σοντχί μίτ Ά£ξχχμ, Matt. 8, 11 
Hinc 

χνάχλισις, im, y, discubitus, accubatio, re- 
cubatio. 

χνχχλισμος, idem ; (2) recubitorium. 

χνχχλιτιχος , y, ov, discubitorius, reclinato- 
rius. Ab eod. 

χνχχλιτος, u, Ό xxi y, idem ; et 

χνκχλιτον, ν, το, subst. sella, qua? habet in 
quod reclinari dorsum possit : recubito- 
rium. 

χνάχλύξω, f. ύσω, abluo. 

χνχχλώθω, f. ώσω, filum retorqueo ; (2) in- 
volutos fusos revolvo ; (3) retracto mu- 
tando fatum, de Parca. 

χνχχλωσμχ, το, revolutio, ap. Nic. (si lec- 
tio vera, Em.) 

χνχχογχίξω, contineo, cohibeo, fulcio. 

χνχχογχΰλιχζω, f. χσω,Οί, s. fauces colluo, 
gargarizo. Ex xvx, et χογχύλιον. Hinc 

χνχχογχυλιχσμος, S t e> gargarizatio, oris 
collutio. Et 

χνχχογχυλιχστος, y, ov, que fauces collu- 
untur ; (2) qui gargarizari solet, vel po- 
test. 

χνχχογχνλίζω, f. ίσω, idem quod χνχχογ- 
χΰλιχζω. Hinc 

χνχχογ^υλιχσ^,ος, S, b, gargarizatio. 

'Avxxot, ων, oh iidem qui"A»e5*eff. 

οίνχχοιλος, ν, b xxi y, cavus. 

χνχχοίλωμχ, τος, το, cavitas, cavum, v. c. 
arboris. 

χνχχοιμχομχι, ωμχι, dormio, cubo. 

xvaxoivoi, communica, 2. sing, praes. imp. 
verbi 

χνχχοινόω, ω, f. ώσω, communico aliquid 
cum aliquo ; (2) communico cum aliquo 
de re aliqua, consulo cum aliquo de re 
quapiam ; χνχκοινώσχσθχι, communica- 
rc, Ph. Άνχχοινουν τ/ τω φίλω, πίξί τ<- 
νος, μίτχ τίνος, «»/. Βουλίύσχσθί, χχ) 
τοΊς συμμχχοις ίλθόντίς χνχχοινώσχτί, 
Arist. Lys. 1181. 

χνχχοίνωσις, ίως, y, communicatio j (2) 
schema quoddam rhetoricum. 

χνχχοιςχνίω, ω, dominor, regoj (2) obeo. 

χνχχολλάω, ω, f. 4-,σω, coiiglulino, glutine 
adstringo el contineo. Hinc 
43 



ANA 

χνχχ.ολλ'νιμχ, χτος, το, glutinamentuDi, quo 

aliquid constringitur. 
χνχχόλλ'ήσις, ίως, y, restrictio, qua? fit glu- 
tine. Ab eod. 
άνχχολαθίχ, χς, y, consequentis defectun, 
quum sequentia? prioribus non respon- 
dent. Et 
άνχχόλνθον, ν, το, vitium orationifi, quando 
non sequitur quod superioribus respon- 
deat. Ab 
χνχχόλονθος, tt, b xxi y, inconsequens, non 
respondens praecedentibus ; (2) non con- 
sen taneus, ineptus. Ex a pr. et ακό- 
λουθος, 
χνχχνλούθως, neglecta consecutione legiti- 

ma ; (2) parum convenienter. 
άνχχολτχξω, succingo, al. χνχχολχίζω, ap. 
Aristoph. nam χολπχζω non reperitur. 
χνχχολυμζχω, ω, f. ήσω, emergo, superna- 

to ; (2) emergens adfero. 
χνχχομάω, ω, comas recipio ; (2) refloresco. 
χνχχομώίι, y, relatio, reportatio ; (2) recu- 
peratio, receptio ; (3) reditus j (4) dela- 
tio mortuorum ex uno sepulchro in ali 
ud. Ab 
χνχχομίζω, f. ίσω. refero ; (2J eveho ; xvx- 
χόμίζομχι, redeo, revertor, retro trajicio. 
Άνίχομίσχντο Tyv βχσιλίίχν, receperunt, 
Plut. Τχ οπλχ ίΐς riiv χχξόπολιν, Xcn. 
χνχχοντίζω, f. ίσω, ejaculor ; (2) erumpo. 
χνάχοος, Dor. pro χννιχοος. 
xvxxoTy, Ϋ,ς, y, impedimentum ; (2) reper- 
cussio, reciprocatio. Ab 
χνχχόπτω, f. -ψω, retundo, inhibeo ; (2) ar- 
ceo, propulso;^ (3) elido. Άνχχόπτιν 
το όίΰμχ, σι τνις όξμης, τους οφθαλμούς. 
Ούτω ^=11 dvixotryv τν>ς οεγνις, Luc. Tie 
ύμχς χνίχοάι τγ άλν,θικχ. μη πιίθίσθχι ; 
Gal. 5, 7. Ex xvx, et χ,όπτω. 
χνχχουστος, ν, b xxi y, audibilis, sub audi- 
tum cadens. Ex xvx, et χχουστος, audi- 
bilis- 
χνχχνφίζω, f. ία-ω, sublevo. Ές βξχχύ dvt• 
ι χαφίσθ^σαν, Aiet. Hinc 
χνχχ&φισις, ιως, y, sublevatio, allevatio. 
χνχχύφισ[Λχ, χτος, το, idem. 
χνχχίω, inaudio, ausculto. Θίλιις μιίνωμι* 
χύτν, χχνχχόσωμεν γόων ; Soph. ΕΙ. 81. 
χνχχξχγγχίνω, succlamo, Hes. Ab xvx• 

χξάζω. 
χνχχξχδχίνω,ν'ώτο, quatio, quasso. 
χνχχξχδχω, ω, idem. 

χνχχςχζω, f. άξω, exclamo ; (2) loquor, 
proloquor. Άνίχξχξι φωνγ μιγχλγ, Luc. 

χνχχξχθύς, permixtus, aor. 1. part. pass, 
verbi χνχχίξχνννμι, pro άνκχξάω, per- 



χνχχξχσις, ίως, y, permistio, commistiOj 
temperatio. Ab άνχχίξχννυμι, immisceo. 

άνχχζατνις, ις. admodum firmus, validus. 
Α χξά,τος, Hes. 

χνχχςχτως, adv totis viribus, omni studio. 
Ex x\x, et χξχτος, vis. 

χνχχξίχοίΛχι, sono, loquor. Ex dvx, et 
χξίχω, pectine pulso. 

οίνχχξίμχμχι, suspensus sum, pendeo ex 
alto. 

χνχχζίμχσχν, smpenderunt, 3. plur. aor. 
1. ind. act. Ion. pro χνίχςίμχσχν. 

χνχχζίμχω, ω, vel 

χνχχξίμχννυμι, vel 

χνχχζΐμχννύω, vel 

οίνχχξίμνν,μι, suspendo in altum ; (2) spe 
suspendo. Άνχχξίμασχν ΰς χχξόπολιν, 
Herodot. Άνχχξίμχσχς xxo των 'ίλνίδων, 
> JEschin. Ex, xvx, Βΐχξίμχω. 

χνχχξ•/ισις, y, Ion. pro χνχχξχσις. 

χνχχξΐνω, f. ϊνω, quaestionem habeo, scru- 
tor ; (2) dijudico ; (3) examine, aestimo. 
, Ανχχξίνίΐν τχ σπνδχΊχ των ιτξχγμχτων 
τχΊς yhovxls,Isocr. Άνχχξίνιτχι υπό πάν- 
των, 1 Cor. 14, 24. Hinc 

χνχχξϊσις, ίως, y, interrogatio ; (2) inquisi- 
tio, quam singuli magistratus faciunt an- 
te judicia de rebus ad litem pertinenti- 
bus ; (3) disceptatio, judicium. 

χνχχειτιχος, y, bv, interrogatorius, interro- 
gativus. Ab eod. 

χνχχξοτχλίζω, plaudo, ut seq. 

οίνχχξοτίω, ω, f. χσω, plaudo, edo plausum, 
plausu comprobo, complodoj (2) cele- 
bro. 

οίνχχξνσις, ίως, y, retractio, inhibitio. Ab 

χνχχξύω, f. ύσω, retro ago, retro pello ; (2) 
reprimo, coerceo ; (3) canendi initium 
facio. 'Ανχχ^ύίσθχι ty.v vxpv ιΐς πίλαγος% 
το στόμν. τ'ύ {π**' τον χντον λόγον, exor» 
dirk. 



ANA 



ANA 



ANA 



kv&y, r«, regem, ace. sing, ab «»«|, rex. 
ΰνακτάομαι, ωμχι, f. ησομαι, recupero, re- 

cipio, reparo ; (2) refocillo, recreo ; (3) 

demereor, mihi concilio, mihi amicum 

facio.^ Άνχχτχσθαι την χςχην, την ΰύνχ- 

μιν rx σώματος, άνεκτησατο τχς πολίτας. 
ίναχτίον, reducendum, subvehendum : ab 

ανάγω• 
άναχτησασθαι, a. 1. inf. med verbi ivxx- 

τάομχι• Hinc 
άνάκτησις, εως, ή, recuperatio ; (2) refo- 

cillatio, recreatio ; (3) conciliatiogratise. 
άναχτητικός, ■>,. όν, recuperatorius, recupe- 

randi vim habens ; (2) recreatorius, re- 

focillatorius. Ab eod. 
ίνακτίξω, f. ίσω, renovo, reaxlifico, rursum 

creo, reformo. Ex άνά, et κτίζω, creo. 
άνάκτισις, εως, ή, instauratio. 
ίναχτϊτης, χ, b, gemma, qua? alias γαλακ- 

τίτης• 
ανακτόξεος, id. quod άναχτόξιος, Christod. 
άνχκτοξίχ, ας, ή, imperium,' regnum, do- 

minatus. Ab άνάχτωξ- 
άναχτόξίος, χ, ο χα) ή, S. άνακτόπος, ία, ον, 

herilis, Od. 15, 396 Ab eod 
ίνάχτοξον, χ, το, regium palatium ; (2) tem- 

plum, imprimis Dioscurorum. Ab eod. 
χνακτοτίλίσται, et άνακτοτελεται, sacerdo- 

tes Dioscurorum, omninoque Deorum. 
αιάχτωξ, οξος, ό, rex ; (2) herus. Ab άναξ. 
οηακυϊσκω, abortum facio. Ex άνά, et κύω- 
«ιακυκάω, ω, f• ησω, permisceo, commis- 

ceo. ' Αναχυχα ν τά φάρμακα, Aristoph. 

Plut. 302. 
ίί,ναχυχλεω, evolvo, explico, extendo. Ά- 

νχχύχλει Ιεμχς, extende corpus, Eur, Or. 

231. Vide άνχχυχλόω• 
ίνχκύκλησις, ή, idem quod αναχύχλωσις. 
άναχυκλισμός, 5, ο, idem. 
ανακυκλόω, Ζ, f. ώσω, cingo, circumdo ; (2) 

repeto ; (3) revolvo. 
ά,νχχύκλωσις, ή, per circuitum regressio, 

circularis circumactio, circulatio. A 

prase. 
άνακυλισμος, χ, 6, revolutio, conversio. Ab 
ά,νακυλίω. t ίσω, replico, revolvo ; (2) sur- 

sum volvo. Ex άνά, et χυλίω, volvo. 
άναχυμξαλιάζα. f. ίσω, cum sonitu everto. 
ανακυντίω, sterto, Hes. 
ανακυπόω, everto, Nic. Et 
ά,ναχυπτόω, ω, f. ώσω, subverto, in dorsum 

reclino et resupino, Hes. Ab 
ανακύπτω, f- 4<«, oculos et caput erigo, ut 

aves bibentes solent ; (2) exsisto, emer- 

go; proprie et tropice ut e malis, curis, 

&c. (3) orior ; (4) spe erigor, animoque 

recreor. Μη δυναμένη άνχκύ•\>χι ί'ις τβ 

πχντελες, Luc. 13,11. 
άνακυξίωσις, εως, ή, gravitas, auctoritas. 

Ex άνά, et χυξόω, auctoritatem do. 
ίνάκυξτος, χ, Ό χα) ή- repandus, Gl. V. Ex 

ανά, et χνξτος, incurvus. 
ανακύψατε, suspicite, 2. pi. aor. 1. imper. 

act. verbi ανακύπτω, suspicio. 
άνακωδωνίζω, v. simp. Hes. 
ανακωκύω, f. ύσω, deploro, defleo. 
ίνάκωλος, χ, b χα) ή, brevissimus. Ex ίνα, 

et χωλον, membrum. 
ίνχκωλύω, f. ύσω, arceo. Ex άνά, et κωλύω- 
α,νακωμ,ωΐίω, ω, f. ησω, cornice decanto vel 

dico ; (2) cornice irrideo. 
άνχχως, adv. sedulo, regie. Ex άναξ. 
ά,νακωφάω, ω, f• ησω, surdum reddo. 
άνακωφοω, ω, f• ώσω, idem. 
άνακωχεύω, f. εύσω, navem in ancoris reti- 

neo ; (2) retineo, inhibeo, recedo. 
α,νακωχίω, idem, Hes. Ab 
a -ναχωχγι, %ς, ί. est, cum naves in solo te- 

nentur in ancoris, ne a vento illidantur 

scopulis jrecessio navium a litore versus 

altum in tempestate ; (2) inducia? ; sed 

in hoc sensu scribendum ανακωχή potius. 

Ab ανίχω, vel ανίκίχω, Ern. 
αναλαζίϊν, aor. 2. inf. act. αναλαμβάνω• 
α-ναλάΖομαι, f. άο-ομα,ι, rursum capio. 
άναλαχτίζω, calcitro, repudio. 
άναλαλάζω, f. άξω, ululo, exclamo, tripu- 

dio, Xen. 
αναλαμζανω, f. λύομαι, p. ίνίίλνφα, re- 

cipio, recupero ; (2) reparo, instauro ; 

(3) repeto, itero, revoco ; (4) assumo ; 

(5) excipio, sc. convivio, &c. (6) animo 

voluto, cogito ; (7) corrigo ; (8) retineo ; 
(9) cohibeo, &C. ? ' Αναλαμζάνίΐντι εκ 

τίνος, τόπον νινί' ίϊς μνν,ί^ν, ί'ις ττ,ν διά- 

voiciv' T'hv itryuv, ίαντον, εαυτόν απο της νό• 

σου, \χ τν,ς νόσου' τίνα επ) τ->,ν άξμάμαξαν, 

τίνα. Ιστιάσισι και $ία7ς κίνουνον, susci- 

pere ; τον ηντβν, siitere ; ahiav τυ,\ ϊιτίχ• 



θϊΐσαν, culpam objectam delere ; τ^ν ίξ• 
X v,v t recuperare ; rhv Ιιασχ&αβΰσαν Ιύ- 
ναμιν, resumere ; τ^ν ίμαξτίαν α'ισχξχν 
ίμαξτων α,ναλαζεΊν τιΐξάσομαι, turpe 
quod admisi peccatum, emendare cona- 
bor, Soph.Philoct. 1248. resarcire. 

ίναλάμτω, f- •\/ω, resplendeo, reluceo ; (2) 
illustro. Ex avu, et λάμπω, luceo. 

α.να.λγν,ς, its, ό χα) η, doloris expers, durus^ 
stupidus. Ex a pr. et άλγος, dolor. Hinc 

αναλγησία, ας, ή, indolentia. 

ανάλγητος, u, ό χα) ή, sine dolore, expers 
doloris ; (2) crudelis, qui nullo dolore mi- 
sericordia tangitur ; (3) multorum dolo- 
rum auctor. 

άναλγητως, adv. inhumaniter ; (2) sine do- 
loris sensu, absque molestia. 

άναλΰαίνω, augeo, do incrementum. Ex 
a intens. et άλίεω, augeo. 

άναλδης, ίος, ό χα) ή, non- crescens, incre- 
mentum non capiens. Ex iisd. 

αναλίσκω, succresco, augeor. Ab άναλ- 

άναλίος, idem quod άναλΰης, Hes. 
άναλεαίνω, contero. Ex ανά, et λεαίνω. 
άναλεγομενων, gen. pL part. pia=s. pass. 

verbi 
άναλίγω, f. %ω, colligo ; άναλίγομαι, recito, 

lego, Gl. V. Άναλεγειν τά πάντα εις 

'εαυτόν, Phil. ^ Άναλίγεσθαι τάς βίζλας' 

τ-ίν χξόνον τοις ΰιαΰοχαΤς των βεζασιλευ• 

κότων, supputare. 
ανάλειπτος, •/;, ov, non unctus. 
άναλειφίνι, cum quis non ungitur. Ex « 

pr. et αλείφω, 
άναλείχω. f. ξω, lambo, delingo. 
ανάλεκτα, αν, τά, reliquia? ciborum, quae 

sunt sub mensa. Ab άνάλεκτος. 
άναλίκτης, χ, ό, collector, Steph. 
άναλεχτίΐες, αϊ, conveniunt scapulis tenues 

analectides altis, Ovid, de Art. Am. 3. 
άνάλεχτος, χ, Ό χα) ή, collectitius, collectus' 

collectaneus. Ab ά,ναλεγω, colligo. 
αναληθής, ες, falsus. 
άναλ-ί,θως, falsb. 
άνάλημυ,α, ατός, το, altitudo ; (2) quicquid 

in edito est, ut horti pensiles, &c. Ab 

οϊναλαιχ,ζάνω. 
άναληπτιχος, η, ov, recuperatorius ; (2) re- 

focillatorius, recreatorius. Ab eod. 
άναλν,πτικως, adv. refocillatorie, apte ad 

refocillandum corpus. 
άνάληψις, εως, *), resumptio, recuperatio, 

receptio ; (2) virium refectio, reconva- 

lescentia ; (3) adoptio ; (4) perceptio rei 

alicujus; (5) schema rhetoricum. Ab 

άναλαμζάνω• 
άναλθ->,ς, εος, ό χα) η, insanabilis, incurabi- 

lis. Ex a. pr. et άλθίω, sano. 
άναλίγχιος, χ, ο κα) ή, dissimilis. Ex a pr. 

et άλίγκιος, similis. 
άναλικμάω, ventilo, vanno purgo. 
άνάλϊπος, discalceatus, Dor. pro άνηλιπος, 
f Theocr. 

άναλίσκοισα,'Ώο^ pro άνηλίσκχσα, ab 
αναλίσκω, f. αναλώσω, p. άνηλωκα, absu- 

mo, insumo, impendo ; (2) mercedem 

do, impensas suppedito; (3) consumo, 

extinguo, perdo, interficio. Άναλίσκειν 

Χξόνον, πόνον, λόγχς επί τινι" τά χξηματα 

εις τους στξατιώτας, τιν) άξγύξιον κάλλος, 

Isocr. Ύ"αχυ hi τά εν τω παξοώείσω Β-η- 

ξία άν/,λωκει, Xen. P&d. 1. Ύίνος χάξΐν 

τοσόνΰ' άνάλωσχς λόγον ; Soph. Aj. 1049. 

Βλέπετε μη ΰπο αλλήλων άναλωθητε, Gal. 

5, 15. Ex άνά, et άλίσκω, capio. 
άναλιχμάομαι, lambo. 
άνάλκεια, ας, ή, impotentia ; (2) ignavia, 

timiditas. Ex a pr. et άλκη, robur. 
άναλχία, ας, η, idem et ex iisd. 
άνάλχώαί, impotentes, ace pi. &\)άναλκις. 
άναλκίη, ignavia, Ion. pro άναλκία- 
άναλχις, ιίος, ό χα) ή, impotens. Ex iisd. 
άνάλλακτος, ov, immutabilis. 
άναλλεξ,αζ, qui collegit, aor. 1. part. act. 

Poet, pro άναλεξας,,* verbo άναλέγω, 

colligo. 
άναλληγόξητος, ov, proprie, et sine allego- 

ria dictus. 
αναλλοίωτος, χ, β κα) η, immutabilis ; (2) 

qui aegre mutatur. Ex a priv. et άλλοι- 

ωτός. 
άνάλλοιχ-αι, assiho, insilio. 
άναλμος, χ, ό χα) ή, salsuginis expers. Ex 

ανά et άλμη- 
άναλογάΐην, adv. secundum proportioncm. 

Ex ανάλογος, 
άναλογείον, χ, το, locus in quo reponuntur 

hbn, sc. rationum. Ab eod. 
( 44 ) 



άναλογίω, ω, f. ησω, proportione respon- 

deo, similis sum. Ab eod. 
αναλογία, ας, η, proportio, similis ratio. 
αναλογίζομαι, ratiocinor, reputo, aesttmo. 

Άναλογίξεσθαι τχς χξόνους, τχς τόκους. 

Άναλογίσασθε γάξ, &c. Hebr. 12, 3. 
αναλογικός, η, όν, proportionalis. Ab eod. 
άναλόγισμα, ατός, το, idem quod 
άναλογισμος, χ, ό, ratiocinatio, subductio ; 

(2) cogitatio. 
άναλογιστικως, probabihter, per conjectu- 

ram. 
ανάλογος, χ, ο χα) η, consentaneus. Ex 

ανά, et λόγος-, ratio, 
αναλογούσα, -qu<£ similis est, part. pr. act. 
^ f. g. contr. pro άναλογεχσα, ab άναλογίω. 
αναλογώ;, adv. convenienter, congrue. 
άναλος, χ, ό χα) η, insulsus, non salitus. 

Ex a pr. et άλς, sal. 
άναλτος, χ, b χα) ή, inexplebilis, insatiabi- 

lis ; (2) non augescens ; (3) non salitus. 

Ex a priv. et άλω, alo, vel άλίω, avgeo, 

vel «λί$ sal. 
άναλυ'εμεν, prass. inf. act. Ion. pro άνχλύιΐν 3 

a verbo αναλύω, 
οίναλύζω, ingemisco, singultio. 
άνάλΰσις, εως, ή, resolutio, dissolutio, solu- 

tio alicujus compositi ; (2) abrogatio, re- 

missio ; (3) migratio, discessus, abitus ; 

i4) explicatio ; (5) modorum ex figura in 
iguram resolutio. Ab αναλύω. 

άναλυτηξ, ηξος, ό, liberator. 

αναλυτικός, ^η, όν, resolutoriUS. 

άναλυτξίω, rcdimendum concedo, redem- 
tum reddo. In med. redimo. 

αναλύω, f- ύσω, resolvo, dissolvo, retexo ; 
(2) abrogo ; (3) redeo, revertor ; (4) a- 
beo, discedo, migro. Άναλύειν τά γενό- 
μενα, irrita facere ; ο'ίχαίε, reverti. Πό- 
τε αναλύσει ικ των γάμων, Luc. 12, 36. ' 

άν&λφάζητος, χ, ό κα) ή', qui ne alphabetum 
quidem callet, plane illiteratus. Ex « 
pr. άλφα, et βήτα. 

άνάλωχα, 1. sing. perf. ind. act. Ion. pro 
άνηλωκα, a verbo αναλίσκω. 

άνάλωμα, ατός, το, sumptus, impensa. 

άναλωσαι, consumpsisse, a. 1. inf. act. ver- 
bi αναλίσκω, pro άναλόω. 

άνάλωσις, εως, ή, consumptio, insumptio, et 

άναλωτης, χ, i, consumptor, absumptor, 
impensor. Ab eod. 

άναλωτικος, η, ov, absumptivus, consump- 
tivus. Ab 

άνάλωτος, χ, ό χα) η, invictus, inexpugna- 
bilis. Ex a pr. et άλωτός, expugnabilis. 

άναλωφάω, ω, f. ησω, respiro, interquiesco, 
desaavio, Odyss. 9, 460. 

άναμάθω, aor. 2. subj. ab άνχμχνθάνω. 

άναμαιμάω, ω, furibundo impetu sursum 
deorsum feror, furo,7Z. 20, 490. Ex ανά, 
et μαιμάω. 

άναμαλάσσω } vel άναμαλάττω, f. άζω, re- 
mollio, de integro mollio, subigo. 

άναμανθάνω, f. θησομαι, de integro disco ; 

(2) disco, attendo. 
άνα^αντεύομαι, augurium capio, vaticinor. 

Ε μαντεύομαι• 

χναμάξευτος, χ, ό κχ) ή, qui nullis plaustris 
permeari potest.. Ex χ pr. et άμαξα. 

άναμαξμαίςω, splendesco. 

άναμαξτησίχ, ας, ή, cum quis non peccat, 
■ innocentia. Ex a pr. βΐάμαξτάνω,ρε^ο. 

χναμάξτητος, χ, ο κα) ή, peccati expers, qui 
sine peccato est ; (2J qui peccare nequit, 
innocens. Ex iisd. 

άναμαξτητως, adv. sine peccato, juste et 
recte. 

άνχμαοτοεπης, εος, b χα) η, qui verbis non 
peccat, qui falsum non dicit, Suic. Ex 
a priv. et άμαξτάνω, pecco, et έπος, ver- 
bum. 

άναμασάομαι, ωμαι, iterum mando, rumi- 
no ; (2) diligenter, iterum iterumque 
cogito, explore 

άναμάσσω, vel άναμάττω, f. |<s>, pinso, su- 
bigo farinam ; (2) abstergo ; (3) luo, de 
psena, et in med. (4) exprimo, imitor. 
Άναμάσσειν τι εαυτού κεφαλγ, in pericu- 
lum se inferre. Έν 3-υίία σ'τξογγύλγι d- 
ναμάττετο, mortario rotundo subigebat, 
Aristoph. Nub. 676. 

άναμαστεύω, f. εύσω, qusero ; (2) requiro ; 

(3) diligenter quaero, pervestigo. 
άναμασχαλιστηξ, ηξος, ό, axillaris. Ex άνά, 

^ et μασχάλη, axilla, 
ανάμματος, χ, b κα) ή, fluentis carens, lies. 

Ex a pr. ct νάμχ, fluentum. 
άναμάχεσθαι, prass. inf. med. verbi 
αναμά,χομαι, f. έσομαι, vei ησομαι, rur- 



ANA 

sum, seu denuo pugno, pugnam repeto, 
item cum effectu ; iterum pugnando rem 
restituo, aciem reparo. Άναμάχίται η 
φύσις τω πληθίΐ την φθοξάν, compensat, 
Aristot! Ex άνα, et μάχομαι. 

ανάμματος, u, β χα) η, inascensus, qui con- 
scendi non potest. Ex a pr. et άμζχτ,ος, 
pro άνχζατος, scansilis. 

άναμίλγητος, «, b xa) 4. non emulctus ; (2) 
qui nequit mulgeri. Ex a pr. et άμίλγω. 

ά,νάμιλζτος, ov, idem. 

άναμίλπω, f. -ψω. decanto, cano, celebro 
cantu ; (2) «xordior hymnum. Ex ανά, 
et μίλπω, cano. 

άναμιμιγμίνως, adv. mixtim, promiscue. 
Ab άνχμίμιγμίνος. 

άναμίμίχαται, permixti sunt, 3. pi. perf. 
ind. pass. Ion. pro άναμ^.μιγμίνοι u<r), a 
verbo άναμίγνυμι, permisceo. 

άναμίνω, f. tv<S, exspecto ; (2) permaneo, 
constans maneo ; (3) maneo aliquem, 
vel aliquid > u (4) differo, moror. 'Ava- 
μίνίιν την ώξαν, ev τοις ηθίσι' χίνουνοι 
ίτίξους άναμίνοΖσι. ' Αναμίνίιν τον υ'ιον 
αυτοΰ ex των ΰξανων, 1 Tliess. 1, 10. 

άναμίσος, is, β χα) ή, qui est medius aliquo 
in loco. Ex άνα, et μ,ίσος, medius. 

άνάμίστος, b χα) ή, plenus, refertus. Hinc 

άναμιττόω, ω, f. ώσω, repleo. Κάτ ex τί- 
των η π'ολις ήμων ΰπο γξαμματίων άνί• 
μίστώθη, Arist. Ran. 1202. 

άνχμιτςίω, ω, f. ησω, metior; (2) denuo 
metior, remetior ; (3) denuo iter per lo- 
cum facio ; (4) narro, commemoro, in 
med. fere eadem notat: item per mensu- 
ram dividere, ut agros colonis. Άναμί 
Τ|ί7ν το χωρίον, την θάλασσαν, τάς πζάξ- 
its' άναμετξίΤσθχι τνς χινδύνους. Τι άρ- 
οητ άναμετξησασθαί μίίίΐ; Eur. Or. 14. 
Hinc 

αναμίτξησις, ίως,η, dimensio. 

άναμηξυχάομχι, ωμχι, ί. ησομαι, rumino, 
remando. Άνχμηζυχώμίνος τγ μνίιμγ τα, 
βίζζωμίνχ, Luc. 

αναμηξύχομαι, rumino, V. L. 

άνχμηξύομχι, f. ξύτομχι, fila dilapsa, seu 
fluentia fuso circumacto recolligo. 

άνχμηχανάομχι, ωμχι, f. ησομαι, rursum 
macninor ; rursus molior. 

άνχμίγΰην, adv. mixtim, promiscue. Ab 

άνχμίγνϋμι, f• ίξω, immisceo, permisceo, 
commisceo. Άνχμιγνυνχι τν,ν άξίΤΥ,ν πςος 
άνθξωπείχς χξίίας, άνχμιχθεντες τω πλη- 
βΐΐ, προς άλλήλας- 

άνχμιγνίιω, idem. 

άναμίλλητος, », ο χχΊ η, non controversus; 
(2) non contentiosus. Ex a. pr. et άμιλλα- 

άναμιμνί,σχω, in mentem revoco. Ά»«• 
μιμνν,σχαν τινά. τίνος, τη; παιδίίας. "Of 
υμάς άναμνησίι τάς οΰίς μα, 1 Cor. 4, 17. 
*Αναμιμ,ννισχίσθε δ= τας πξότίξον ήμίξας, 
Heb. 10, 32. Ex άνα., et μνάομα,ι, re- 
cordor. 

άνχμίμνω, maneo. Ex α,να. et μίνω, maneo. 

άνα,μινυξίζω, f. ίσω> cantillo, parva sc. et 
querufa voce. 

άνοιμιζ, adv. promiscue, mixtim. 

άνάμιξις, ίως, ή, permistio, commistio. 

άνοίμίο-γω, f. ίξω, permisceo, remisceo. 

άνα.μ.ιο'ΰα.ξνίω. ω, mercedem capio. Ex dva, 
μισθός, merces, et αξνυμαι, capio. 

οίνα,μμα.^ ατός, το, quod 'accensum est, ig- 
nitum ; (2) fax ardens, seu accensa. Ab 
άνάίττω, accendo. 

άνάμμ&τος, u, 6 xa.) tj, enodis, vinculo seu 
nodo carens. Ex « pr. et 'ά,μμα,. 

άνα.μμίνος, amictus, part. perf. pass. Ion. 
pro dv /ιμμίνος, ab ά.νά•χτομα.ι, induo. 

άνχ-μνάομοιι, ωμα,ι, f. ησομα,ι, reminiscor, 
recordor. ' Ανα,μ,ν/ισθύς τα,ς ts πα,τξος 
^ χ•ςοα.ΐξίο•ίις, πιςί τίνος. 

οίνχμνάω, ω, f. ήσω, suggero, admoneo, in 
mentem revoco. 

άνα.μννισθώΐί.ίν, recordemur, sive recordati 
simus, 1. pi. a. 1. conj. pass, verbi dva,- 
μντ,ο-χομα,ι, pro ά.να,μνά.ομα.1, recorder. 
Hinc 

α.νάμν*ιοΊς., ιως, r), reminiscentia, recorda- 
tio ; (2) commonefaetio. 

άνα,μνΥίττιχος, ti, ov, qui reminiscentia va- 
let ; (2) facile reminiscens. Ab eod. 

ανα-μονή, ?ίς, ή, remansio, sustentatio, tole- 
ratio, patientia. Ab ΰνα,μ,ενω, remaneo. 

άναμόξγνϋμι, f- ξομα,ι, imprimo, inuro. 

άναμοξμΰςω, cum murmure ebullio, im- 
murmuro. Π«β-' άνα,μΛρμίιςίσχί χυχω• 
> μίννι, Odyss. 12, 238. 

άν&μοξφόύ), ω, f. ώσω, reformo. Hinc 

Λνα,μόξφ/ης, ιως, η, reformatio. 



ΑΝΑ 

α,νΛμοχΧίύω, ί. ΐύο-ω, vectibus submoveo, 
amohor ; (2) tollo, submoveo. Τ/ τάσ- 
Ss χινίϊς χ&νομοχλίΰας τύλχς ; Eur. Med. 
1317. 

άναμπίχονος, u, ο χα) ή, non habens ίμπε- 
χόνν,ν, s. certum vestitum ; (2) non toga- 
tus, seu laenatus. Ex a, pr. et οίμτίχόν*ι, 
cultus, seu vestitus corporis. 

α,να,μτΧά,χητος, u, 6 χα.) n, non errans,pec- 
cato carens, Justus. Ex «v«, et πΧα,χία., 
error. 

α,νάμπυξ, νχος, β χα.) ή, non habens vittam. 
Ex as priv. et «,μπυξ, catena, vel vitta 
aurata. 

άνα-μνξίζω, f. ίσω, semel in baptismo unc- 
tum denuo chrismate inungo. Hinc 

ά,να,μυξίο-μΐς, S, b, unctio repetita. 

άνα,μυχθίζομα,ι, f. ίσομα,ι, irrideo ; (2) sus- 
piro. 

άνα./χ,ύω, f. ύιτω, aperio oculos, visum reci- 
pio. Ex eiva, et μύω, conniveo. 

άναμφγΐξΐο•τος, u, Ό χα.) ή, certus, indubita- 
tus, non controversus. Ex a. pr. et άμ- 
φ-ήξίστος. 

άναμφπξίο-τως, sine dubio. 

άνα,μφίζολος, ν, ί χα) η, minime dubius, 
non ambiguus. Ex a pr. et αμφίβολος. 

άναμφιζίλως, adv. sine dubitatione. 

άναμφίΰοξος, >s, Ό xxtri, minime dubius. Ex 
a, pr. et άμφίϊοξος, dubius. 

α,ναμ,φώίξως, adv. proculdubio, indubie; 
(2) omnium consensu. 

άναμφίίστος, u, β χα) ή, non indutus, nu- 
dus, Suic. Ex a pr. et αμφιίννυμι, in- 
duo. 

άναμφήστως, adv. nude, sine vestibus.SMiC. 

άναμφίλίχτος, n, ο χα) η, non dubius, extra 
controversiam positus. Ex a pr. et άμ~ 
φίλιχτος, in controversia positus. 

αναμφιλίχτως, adv. sine controversia. 

άναμφίλογος, ν, β χα) ή, non dubius, cer- 
tus, non controversus ; (2) carens diffi- 
cultatibus. Ex « priv. et άμφίλογος. 

άναμφιλόγως, adv. sine controversia. 

άναμφ(σζγίΤΥί<ημος, ν, ο χα) ή, idem quod 

άναμφιο-ζ'/ιτητος, ts, ο χα) ή, non controver- 
sus. Ex av» t et άμφισζ'ήτίω, controver- 
sor. 

αναμφιο-ζνιτψως, adv. sine controversia, 
proculdubio. 

ανχ-νάγχαο-τος, α, ο χα) ri, voluntarius, mi- 
nime coactus. Ex a pr. et άναγχ,αστ'ος. 

άνανΰζίχ, ας, ή, ignavia. Ab ανανίξος • 

άνανδςηΊς, οί, eunuchi, ap. Hipp. 

'άνανδρος, ν, Ό χα) ή, parum virilis, ignavus, 
eiFeminatus, mollis; (2) vins vacuus, 
Soph. (Ed. Col. 939. (3) »j innupta, con- 
jugii expers. Ex « pr. et άν>,ξ, vir. Hinc 

άνανΰξόω, ω, f. ώσω, ignavum reddo, eviro. 

άνάνΰξως, adv. non viriliter, ignave. 

άνάνϊξωτος, », i,viroviduata,marito orba- 
ta. Ab άνανδξίιω. 

άνανιάζω, ί. άσω, renovo, instauro ; άνα• 
νίάζομαι, muto me in novam formam. 
Άνανίάζιιν σαντον alt), Arist. Ran. 602. 

«i>asv£>4i,recenseo; (2) distribuo. Άνανΐ• 
μίίτο την μητξος Tag μητίςας, Herodot. 
(quae lectio suspecta est.) 

άνανίουσθαι, praes. inf. pass, contr. pro dva- 
νιόίσθαι- Ab 

άνανιόω, ω, ώσω, renovo, instauro. Άνα- 
νίώσασθαι τας ξινίας, την οΐξχήν, τίιν μα- 
χην. ' ΑνανίοΰσΒαι 5ε τω πνίύματι τ2 νοος 
υμών, Ephes. 4, 23. Ex άνα, et νύω, 
novo. 

άνάνιτος, tf, Ό χα) η, remissionis expers, qui 
non remittitur. Ex a pr. et α,νιτος. 

ανανίνσαι, a. 1. inf. act. ν. ανανίύω. 

άνχνινσις, ίως, η, recusatio, repulsa ; (2) 
elevatio capitis et oculorum; (3J re- 
quies a malis, ac liberatio. 

«vdivEUai, f. ιύσω, renuo, abnuo, nutu veto ; 
(2,) suspicio, oculos et caput attollo ; (3) 
emergo, respiro ab serumnis. 'Ava l•' 
οφξύτι νεΰον ίχάστω, Od. 9, 468. 

άνανίωσις, ίως, η, renovatio, instauratio, 
regeneratio. Ab άνανιόω, renovo. 

άνανηπηύομαι, repuerasco. 

ανανητιόομαι, id. quod α,νανητίίύομαι,θαζ. 

ανανήφω, ί• -ψαι. ad sobrietatem redeo ab 
ebrietate ; (2) resipisco ; (3) cum kx, li- 
beror ab aliquo malo, expedio me e ma- 
loj item (4) desino. Κα) ανανηψωσιν ex 
της του SiaSoXu παγίδας, 2 Tim. 2, 26. 

άνανηχομαι, f. ξομχι, supernato, enato, e- 
mergo ; (2) recreor e calamitate. 

ανανΟίω, ω, f. ησω, refloresco. Ab 

άνχνβης* ίος, Ό χα) ή, flore carens ; (2) in- 
firmus. Ex α pr. et iv(jos>flos. 
( 45 ) 



ANA 

Άνανίας, ts, ό, nomen viri. HeLa - . Bomi. 

nus commiseratus est. 
ανάνιος, is, Ό χα) ή, fncerore carens ; (2) in- 

nocuus, innoxius ; (3) superbus. {Dor. 

pro ανηνιος, effrasnis, superbus. Ex a, et 

ηνία, Steph.) Ex a pr. et άνίχ, mceror. 

Hinc 
άνανίως, adv. sine dolore et molestia, indo- 

lenter. 
ανανοιχη, ης, η, distributio ; (2) iterata re- 



Ab ανανιμω, 



distribuo. 



άνανοσίω, ω, f. ησω* in morbum recido, re- 
morbesco. Ex oiva, et νοσίω, eegroto. 

αναντα, τα, acclivia : adv. sursum, adver- 
se. 

ανανταγώνιστος, u, b χα) η, cui nullus est 
eemulus, unde pro invicto. Ex a pr. et 
ανταγωνίζομαι, depugno. 

αναντατόδοτον, v. το, ubi consequens in ora- 
tione omittitur. Ex a pr. et άντατοΐί- 
οωμι, reddo debitum. 

ανάντη, ίος, Ό χα) η, acdivis, arduus, sur- 
sum tendens ; (2) difficilis. Ex « priv. 
et ανταω. 

αναντίζλϊχτος, ν, β χα) η, contra quern non 
ausit aliquis oculos aperire. Ex a pr. et 
ά,ντιζλίπ-ω, contra adspicio. 

άναντίλίχτος, is, b xa) v, quern contra dici 
non potest. Ex a pr. et άντίλιχτος- 

αναντιλίχτως, adv. citra controversiam. 

αναντίρρητος, is, b χα) η, quem contra dici 
nequit. Ex a pr. et άντίρρητος. 

αναντιρρήτως, adv. citra contradictionem. 

άναντιφώνητος, is, b χα) ή, cui nihu respon- 
detur ; (2) quem contra dici non potest. 
Ex a pr. et ά,ντιφωνίω, respondeo. 

άνάνυτα, inutiliter, Dor. pro άνηνυτα. 

"AN AH, αχτος, b, rex, ή regina ; (2) herus, 
dominus; (3) nomen diis commune, 
Eurip. Iphig. Aul. 739. "Av«| χώχηςι 
remex, Id. Cycl. 86. 

αναξα, regnavi, 1. sing. a. 1. ind. act. Ion. 
pro ηναξα, a verbo ά,νάσσω, regno. 

αναξαίνω, f. ανω, rursum carmino ; (2) ite- 
rum discerpo, lacero. 

άναξηξαίνω, f. ανω, sicco. Hinc 

άναξηξανσις, eως, η, resiccatio ; (2) siccatio. 

άναξιΐώξα, ας, η, munera e terra submit- 
tens. "Cognomen Cereris ab ανάγω, sub- 
mitto, et ϊωξον, munus. 

αναξιο-ΎχΟίω, ω, f. ησω, indigna patior ; (2) 
indignum duco, repudio, contemno. Ex 
ανάξιος, et πάσχω• 

αναξιοτάθω, idem et ex iisdem. 

αναξιοπαθούσα, a. 2. part. act. f. g. 

ανάξιος, κ, b χα) ή, indignus ; (2) inhono- 
ratus, qui nullo habetur loco. Ex a pr. 
et άξιος , dignus. 

άναξιόω, idem quod αταξιόω, Eur. 

άναξιφόξμιγξ, γος, b χα) ή, in cithara reg- 
nans. Ex άνάσσω, et φόζμιγξ. 

άναξίως, adv. indigne, immerito. 

άναξυξΐς, ίίος, ή, subligaculum, bracca ; in 
Plur. άναξυρβΐζ, tihialia. Ex άνα, et 
σύξω. 

άναξύω, f. ύσω, rado. 

άναταιδεύω, f. ιΰσω, rursus instituo. 

ανάπαιστος, n, b, pes carminis primam et 
secundam syllabam breves, tertiam Ion- 
gam habens; (2) versus Anapsesticus. 
Ab άναταίω, repercutio. 

άναπαιστζ'ιδις, ων, ai, mallei fabrorum. Ab 

άναπαίω, f. αίσω, repercutio, referio. 

άναπαλαίω, f. αίσω, luctam redintegro, 
certamen luctae reparo ; (2) pugnam re- 
paro, instauro. Ex άνα, et παλαίω, luc- 
tor. 

άναπάλΐίπτος, u, b χα) η, indelebilis. Ex 
άνα, et άπα^ίφω, deleo, deungo. 

άναπάλη, ης, ή", genus saltationis. Ex ανά, 
et πάλη, lucta. 

άνάπαλιν, adv. e contrario, in vice. 

άναπαλινΰξομίω, ω recurro. 

άναπάλλομαι, exsilio. ' Αναπάλλίτχι ΐχθυς 
S-?v' Ιπ) φυχιόίντι. It- 23, 692. Poel•. pro 
άνίφάλλομαι. Ab άνα, \π), et όίλλομαι, 
salio. 

άναπάλλω, f. άλω, vibro, evibro; vibro 
alas, i. e. volo, Eur. Or. 322. (2) per- 
CUtio, τα χωλά τ άμπάλλeτί, pro άνα— 
Arist. Ran. 1486. Hinc 

άνάπαλος, s. άμπαλος, b, resortitio, Pind. 

άνάπαλσις, ίως, η, vibratio, quassatio. 

άναπαξιάζω, f. άσω, muto sententiam, pac 
, turn irritum facio, more sc Pariorura. 
' Ex άνά, et Πάξίος, Partus. 

άναπάξτιστος, ov, imperfectus, mancus. 

άνάπας, ασα, αν, Gen. αντος, άσης, αντος, 
omnis, universus. Ex άνά, et πάς , omnis. 



ANA 



ANA 



ANA 



αναπίστω, f. ύσω, adspergo; (2) affero, 
addo alicui rei ; item edo, in med. 

άναπατάσσομοα, idem quod ανακρούομαι, 
quod vide. 

ΰναπατίω, ω, f. %σω, sursum versus gra- 
dior, adverso flumine navigo. 

άναπαύδηνος , ν, Ό χα) η , indefatigabilis. Ex 
a pr. et ά,παυδάω, defatigor. 

ανάπαυλα, ψ, %, quies, requies ; (2) cessa- 
tio ; (3) diversorium, locus qUietis ; (4) 
finis periodi, ap. rketores ; (5) inter valla 
rcspirandi. Ab αναπαύω. 

άνάπχυλις, idem et ab eod. 

ίνάπαυμα, τος, το, requies, intermissio a 
labore. Ab eod. 

άνάπαυσις, εως, !■„ idem et ab eod. 

άναπαυστηζίον. ν, το, locus quietis, seu in 
quo quies capitur ; (2) lituo datum sig- 
num ad castra metanda. Ab eod. 

άναπαυτηξίον, «, τβ, idem et ab eod. 

ανχτχνω, f. αύσω, requiescere facio, sedo, 
do requiem, seu laxationem ; (2) recreo, 
refocillo ; αναπαύομαι, quiesco, requies- 
co, cesso a re aliqua ; (3) donor immuni- 
tate ; (4) coufero me cubitum ; (5) mo- 
rior, excedo e vita. Άναπαύειν σαυτον, 
to στξάτευμα, τβς Ιππίας του βαδίξειν^ 
αναπαύεσθαι των πόνων, εχ χαμάτν' τβΰ 
βία, mori. Άνάπαυσον μου τα σπλάγχνα 
εν Κνξίω, Philem. 20. Άναπεπαυται το 
χνιϋμα ' αύτόΰ άπο πάντων ύμων, 2 Cor. 7, 

ίναπείθω, f. είσω, persuadeo ; (2) sollicito 
admutandam sententiam, ad rebellan- 
dum. Ύούς ανδξχς αναπίπειχεν tin είναι 
3-ενς. Arist. Thesm. 458. ΤΙαξά τον νό• 
μον ντος άναπείθει τους ανθξύπας σεζεσθαι 
τον &εον, Act. 18, 13. 

ανάπείζα, ας, η, experimentum ; (2) exer- 
citatio ; (3) communis usus ; (4) cona- 
tus, inceptum; K 5) recensio copiarum. 
Ex dva, et πΰξα, experimentum. 

Αναπείξάω, ω, f• dtru, vel ησω, iterum ex- 
perior, iterum tento (2) tento, experior. 

ίναπείρω, f. εεω, transadigo, tranfigo, trans- 
fodio. 

ίνάπεισμα τος, το, funis, quo aliquid reli- 
gatur, et prassertim quidem quo naves 
religantur ad littus; (2) fiducia adgre- 
diendi aliquid. Ab άναπείθω. 

άναπειστηξίος, ν, ο χα) ή, persuasorius, ap- 
tus ad persuadendum. Ab eod. 

άνάπειστος, u. b χα) η, palam factus, mani- 
festatus j (2) qui in aliam opinionem im- 
pellitur. Ab eod. 

ιχπεμπάξω, f. άσω, iterum numero repe- 
to ; (2) animo verso, praaterita repeto, 
xumino. "Ωσπεξ τίνα ονϋξον αναπεμπα- 
ζόμίνοι την παξ ήμίν εύδαιμονίαν, Luc. 
Αναπεμπάζων φξενι πυχνη, Lye. 9. 

αναπέμπω, f. ψω, remitto ; (2) emitto ; (3) 
sursum mitto; (4) exhalo, exhalando 
sursum mittO. Άναπέμπειν χξηματα, 
τϊ εχ τίνος, δυσωδίαν• Έπ) δε τοΊτδε τβδ' 
άνέπεμψεν Ιίξον, Arist. ®εσμ. 1054. 

άναπεπληξωνται. completes sunt, 3. pi. perf. 
ind. pass, verbi άναπληςόω, compleo. 

άναπιπταμένος, part, perf pass, per Sync. 
pro αναπεπετασμένος. Ab αναπετάζω. 

άνχπίπτω, f. <ψα, iterum coquo, recoquo. 

άναπεπτωχως , qui discubuit, part. perf. act. 
v. αναπίπτω, pro άναπτόω. 

ίνάπεσαι. accumbe, 2. sing. a. 1. imperat. 
med verbi αναπίπτω, pro άναπίτω. 

Αναπεσειν, discumbere, a. 2. inf. act. 

άναπετάΖω, f άσω, idem quod sequens. 

άναπετά'ννυμι, expando, explico ; (2) ape- 
rio ; (3) laxo. Άναπετάσαι Ιστία λίυχά, 
τας Β-ύξας, το σννιζηζϊς^των πόζων. "Ην 
ίίπασιν ανκπίτάσγ,ς'τά Ζτα, Luc. Ά•να 
3* ιστία λίυχα πίτάσσας, Odyss. 10, 506. 
^ Ex dva, et πίτάω, pando. 

άναπίταννύω, idem et ex iisd. 

dvariraoi, ω, f. άσοι. idem et ex iisd. 

«ναπίτομαι, f. ανιπτησομχΐι in altum e- 
volo. 

άναπί&ν,να, visus sum, 1. sing. perf. indie, 
med. verbi αναφαίνω. exhibeo. 

άναπηγάζω. f. άσω, emitto in m'odum fon- 
tis et scaturiginis. 

ά,ναπί,γνϋμι, f. ί,ξω, suffigo, suspendo. Πί- 
ξαι χίφαλην ανασχοκόπισσι, II 18, 177. 

α,ναπνιΐάω, ω, f. ν,σω, subsilio, sursum sa- 
lio ; (2) prosilio, exsilio ; (3) resilio, re- 
trorsum salio. 'Ανάπνεαν Ιπι τον Ί'ππον, 
Χξος τβκ πάππον, \χ μέσων Έπ) rr,v χα- 
τν,λιφ' ιύθυς ανεπηδησαμίν, Arist. Ban. 
575; Hinc 

* Kernel?, i), exsultatlo, procursia 



αναπηνίζω, f. ίσω, fuso circumacto rccol- 
ligo. 

άναπηξία, ή, q. d. mutilitas, mutilatio, la- 
sio, membri alicujus vitium, s. vitiatio. 
Ab 

άνάπηξος, κ, ο χα) 4ι, mutilus, quovis cor- 
poris membromancus,ut caucus, claudus, 
&c. Ex dva, et πηςος, mutilus. Hinc 

αναπτ,ξόω, ω, f. άσω, mutilo, mutilum red. 

β6νβ£!Γίϊίω, f. tie•», scaturio, erumpo e sca- 

turigine. 
άναπιίζω, f. σω, iterum premo. Άναπήζχ 

φλίγμονας, Aret. 
άναπιμπλάναι, pra?s. inf. act. verbi 
αναπίμπλημί, f. ησω. repleo, impleo. 'Avee- 

πιμπλί-,σειν τίνα φόζν, φιλίαν απιστίας, 
αναπίνω, q. d. rebibo, resorbeo, Hippocr. 
αναπιπξάσχω, f. άσω, revendo, emptum 

vendo. 
αναπίπτω, recumbo, decumbo, procumbo ; 

(2)accumbo ad mensam; (3) supinus sum, 

(4) animo concido, animum abjicio ; (5) 

frigeo, remissus sum ; (6) pcenitentia du- 

cor, sententiam muto. Άναπίπτειν επ) 

τν,ν γτ,ν, επ) της γΐης, παξά τίνα' Ιΐιχώ- 

μενοι επ' 'ελάχιστον αναπίπτουσι, Thuc. 

'Αλλ' όταν χλωθτ,ς, ποξευθ<)ς ανάπίσον εις 

τον εσχατον τόπον, Luc. 14, 10. 
αναπιστείιω, f. ιύσω, confido, spero, bono 

animo esse incipio. 
αναπιτνά.μεν, prass. inf. act. Dor. et Ion. 

pro αναπιτνάνα •. ab αναπίτνημι, pro dva- 

πίτνω, supinus jacio. 
αναπίτν/ιμι. expando, explico. Ab dva, et 

πετάω, pando. 
άναπλάχ'/,τος, ov, Poet, pro αναμπλ. Soph, 
άναπλάσαντες, qui formavere, nom. pL a. 

1. part. act. verbi άναπλάσσω, formo, 

fin go. 
ανάπλασις, εως, ί, fictioseuformatiodein 

tegro, ut restitutio membri fracti in in 

tegrum ; (2) regeMeratio. 
ανάπλασμα, τος, το, figmentum id quod 

fictum est j (2) mendacium, commen- 

tum. 
αναπλασμος , S, o, q• d. refictio, reformatio; 

(2) fictio, formatio de integro ; rlctio, s. 

ipsa fingendi actio ; (3) fictio rerum, quae 

non sunt, aut-esse possunt. Ab 
άναπλάσσω, vel αναπλάττω, f. πλάσω, de. 

nuo fingo, reformo ; (2) fingo, commi- 

niscor, imaginor apud me, qua; non sunt, 

'Άναπλάσσειν την ο'ιχίαν, τι εις τξοχίσχχς 
άναπλίκοντ-ι, implicant, 3. plur. prais. ind, 

act. Dor. pro αναπλεχνσι• Ato 
άναπλίχω, f. ξω, implico, innecto ; (2) re• 

dimio. Ex iv«. et πλέχω, plico. 
άναπλεύσεσθαι, f. 1. ind. med. v. άναπλίω 
αναπλεω. i. ευσω, provehor in altum, e por- 

tu solvo ; (2j navigo. Ές Ύξοίν,ν νηεσσιν 

άναπλεύσεσθαι εμιλλον, It- 11, 2l. 
ανάπλεω;, ω, ο χα) ή, plenus, refertus. Ex 

ανά, et πλίος , plenus. 
αναπλάθω, f. ί,σω, impleo,^expleo. Άνα- 

πλν,θίΐν τινά τίνος' χαχόν οΤτον άναπλησαν 

τες όλωνται, II. 8, 35. Ex dva, et πληθω- 
άναπλημαυξεω, redundo, exundo. 
αναπλνξοω, £, i. ύσω, ^xpleo, suppleo, im- 

pleo. Το ύμων ύστίξημα ύτοι άνεπλν,ςω- 

σαν, 1 Cor. 16, 17. Κα) άναπλν,ξονται 

επ' αύτόϊς ή πξοφητεία, Matt. 13, 14. 

Hinc 
αναπλήξωμα, ατός, το, supplementum, ex- 

plementum. 
αναπλ'/ίξωματιχος,νι, ov, expletivus, explen- 

di vim nabens, explendo aptus. 
αναπλνιίωσις, εως, η, expletio, suppletio. 
άναπλν,σαι, a. 1. inf. act. verbi αναπλάθω. 

Hinc 
αναπλν,στιχος, η, ov, expletivus. 
ανάπλοος, contr. usitatius, ανάπλας, ου, ο, 

evectio e portu ; (2) remigatio navalis. 

Ex dva. et πλόος, navigatio. 
αναπλόω, ω, f. ωσω, expando, explico. 
αναπλύνω, f. υνω, eluo, iterum lavo. Hinc 
ανάπλυτις. εως, r\. ablutio, elotio. 
άναπλύειν. solvere portu, praas inf. act. Ion. 

pro αναπλίίΐν, a verbo αναπλύω. 
άνάπλωίτις, 'h, explicatio, interpretatio. 
αναπλύω, f• ύσω, idem quod αναπλίω• 
ανατνεειν, praes. inf. act. verbi αναπνέω, 
άναπνείω, Poet, pro αναπνέω, 
άνάπνευσις, εως, ί, respiratio ; (2) recrea- 

tio, relaxatio. Ab άναπνίω- 
αναπνευστιχος, ii, ov, respirativus, vi respi- 

randi prasditus, respirationi serviens. Ab 

eodem. 
Λνάχενστοί, ν, b χού ft, qui respirare non 
( 46 ) 



potest ; (2) exanimis ; (3) flatu vtenti ca- 
rens. Ex a pleon. et «.πνευστός. 

αναπνέω, f. ιύσω, respiro ; (2) recreor, re- 
laxor animo ; (3) de^idero, adspiro ad 
aliquid; (4) in mente habeo. Άνεπνευσε 
της γόσν. Soph. Aj. 274. Άνχπνεύσωσι V 
άξΥΐϊοι υ'ιες 'Αχαιών, II. 11, 799. Ex. dva, 
et πνέω, spiro. Hinc 

αναπνοή, %ς, η, respiratio ; (2) relaxatio a- 
nimi. 

άναπόζλητος, n, ο χα) v\, non rejiciendus, 
qui amitti, vel rejici non potest, aut de- 
> bet.^ Ex a pr. et αχοζάλλω, rejicio. 

άναπόγς&φος, ν, β χα) υ), a publicano non 
recensus nee scriptus, non census, non 
inscriptus. Ex a priv. et άπογξάφω% 



αναποΰειχτος, n, ο χα) τι, improbabilis, qua- 
si indemonstrabilis. Ex a, priv. et ατό- 

ΰειχτος. 
αναπο^είχτως, adv. sine probatione vel de- 

monstratione. 
άναπόΖεχτος, a, β χα) ή, non recipiendus. 

Ex a pr. et αποδέχομαι, recipio. 
αναποδίζω, f. ίσω, retrocedo, pedem refero; 

(2) revoco, retro ago ; (3) diligenter ex- 

pendo, exacteperpendo, excutio. Ά»*• 

ποδίζειν εις τ« οπίσω, τά γξαμμχτεα. 

Hinc 
αναπόΐισις, r,, remeatio, retrocessio. 
αναποΐισμίς, S, ο, diligens inquisitio ; (2) 

regressus, retrogradus motus ; (3J reso- 

lutio. 
αναπάματος , n, h xa) r„ non redditus, non 

reddendus, gratuitus. Ex a pr. et dxo- 

Ζίΰωμι, reddo. 
αναπόδραστος, u, ο χα) ή, inevitabilis. Ex 

a pr. et αποίξάω, effugio. 
ανάποινος, ν, β χα) ft, non redemtus pretio. 

Ex a priv. et αποινον, pretium redemp- 

tionis. 
ανατοίνως, adv. gratis. 
αναπόχζίτος, ν, ο χα) ή, cui non responde- 

tur, seu cui non responsum est. Ex a 

pr. et αποχξίνω, respondeo. 
αναπόλαυστος, u, b xa) ii, jejunus ; (2) va- 

cans voluptate ; (3) quo frui non licet. 

Ex a pr. et απολαύω, fruor. 
αναπολεμίω, bellum infero, cieo, Strab. 17. 
αναποκεω, ω, f. ν,σω, revoco in animum, in- 

stauro remabolitam memoria hominum, 

in animo volvo ; (2) rumino, de brutis. 

Α)ς ταύτα βύλει χα) τξις άναπολειν μ' 

\π% ; repetere, Soph. Phil. 1267. 
αναπόλν,σις, εως, ή. ipsa actio revolvendi in 

animo, recordatio, revocatio in mentem, 

ruminatio. Ab αναπολίω- 
αναπολν,τιχος, ij, bv, revolvendi facultatem 

habens. Ab eod. 
αναπολίξω, aro ; (2) celebro carmine vel 

oratione, ap. Pind. proprid, instauro. 
αναπολόγητος, a, bxa) ή, inexcusabilis ; (2) 

indefensus. Ex a priv. et άπολογίομαι, 

excuso. 
άναπόλυτος, «, b xa) ft, non absolutus ; (2) 

indissolubilis ; (3) non dimissus. Ex a 

pr. et απολύω, solvo. 
αναπομπή, ης, η, sursum missio ; (2) effos- 

sio. Ex dva, et πέμπω, mitto. 
αναπόμπιμος, n, ο χα) η, qui remittitur. 
άναπομπός, η, bv, qui mittit ad superos. 
αναπόνιπτος, a, b χα) ή, illotus, qui se non 

abluit. Ex a pr. et απονίπτω, abluo. 
άναποξεύομαι, procedo, in locum editiorem 

imprimis. 
αναπόσζεστος, inextinctus, semper lucens. 

Ex a, et άποσζίννυμι• 
άναποσχευη, ί, impedimentum, V. L. 
άναπόστατος, u, b χα) ή, qui desciscere ne- 

quit. Ex a pr. et αφίστημι, deficio. 
άναποτάομαι, avolo. 
άναποτνιασιχός, S, b, suspirium, s. lamen- 

tatio cum lmploratione divini auxilii, 

Greg. (2) divini numinis imploratio. 
αναπότξίπτος, u. Ό xa) n, qui detergi ne- 

quit ; (2) indelebilis. Ex a pr. et ίπο- 

τξίζω. 
άνάπζασις, εως, η, q. d. revenditio. Ab ίνα• 

πιπ^άσνω, revendo. Unde 
αναπξάτης, ν, b, qui sibi vendita revendit. 
αναπξάσσω, vel αναπλάττω, t άζω, exigo, 

reposco, recupero. 'Αναπξάσσειν τα χξη- 

ματα. Αιά δύο υποσχέσεις την μεν βπλό• 

μένος χναπξάξαί, την δε αυτός &ποο5νχι, 

Time, 
αναπρεσζεύω, legatos mitto. 
αναπξηθω, f. χσω, incendo, inflammo ; (2) 

cum gemitu eff'undo. Αακ"υ χνχπ°ν,σ*{, 

Β. 9, 433. 



ANA 



ANA 



ANA 



ivavrctitrref, », i xa) i, inofFensus, qm non 

offendit. Ex a pr. et άπταιστος, 
ίναττασθαι, a. 2. inf. med. v. avtrrauxi. 
άναπτίζόΰν, animam addere, pra?s. inf. act. 

contr. pro ανχ-χη%όαν. Ab 
Λ*ο6ττ6«β4>, ω, f- ώί-ω. alatum facio, pennis, 

seu alis instruo ; (2) excito, instigo.ani- 

mum adrlo, in spem erigo. Άναππξω• 

σαι (Se7) παν το σαμχ, Arist. Lys. 669. 

Ex xvx, et χ-τίζον, ala. 
άνχττνιμ.ι, sursum volo. Ex «'»«, et jrrii- 

u./, υοίο. 
«νχττϊνχι, a. 2. inf. act. verbi praec. 
dvxrrtxos, *•, ov, incendendi vim habens, 

V. L. Ab α-χτω. 
ανχττοίομχι, νμχι* consternor, pavefio, 

perterreor; αγίντό-ζιαχι, spe erigor et 

animo, perf. pass. 
dvaxTtuivoio, Ion. pro αναπτομίνν. Ab d- 

KKTT&J. 

«►«ίττβί, », ό «<κ; »5, intactus ; (2) suspen- 
sus et nexus per fibulam. Epith. vestis. 
Ex » pr. et χιττομχι, tango, 
άνα^τύξας, a. 1. part. act. v. αναπτύσσω, 
«νάντνξις, ιως, 4i, expansio, apertioj (2) 

explicatio, explanatio. Ab 
αναπτύσσω, f. |w. expando, explico; (2) 
aperio ; (3) explano, expono ; (4) jpate- 
facio, revelo. 'Ανχπτύξας το βιζλίον, 
Luc. 4, 17. τας χίϊξχς, π$οζλγ]ματα• Ον• 
δι παν ανχπτύζαι πφπίΐ 3-ξβί φως, Soph. 
ΕΙ. 641. Ex dva, et πτύσσω, plico. 
Hinc 
«ίν«ττυχ»ί, if, ί, explanatio, expositio. 
άνάπτννος , tt. β χαί ή, apertilis, seu ada- 

pettilis ; (2) apertus ; (3) explicatus. 
άναπτύω, f. όβ-α, exspuo, exspuendo ejicio. 
Gl. V. sputo ; (2) despuo, conspuo ; (3) 
contemno. Ex dvx, et χτύω, spuo. 
«ίνάπτω. f. -φω, ligo, religo, suspendo ad ; 
(2) circumpono, appono ; άνάπτομαι, in- 
duo. Άνάπτιιν τί τινί, αυτω την χάξΐν• 
Ex dva, et ίίπτω, necto. 
ίνάπτω, f- •$>ω, p. dvvjax, p. pass, ανημμαι, 
accendo, incendo. M«?ta/>A.suscito, stimu- 
lo. Άνάπτίιν ίλίί», πυξχν' 'Εγώ δ' έτ6 
β"ο« πνςος χνν,-φχ φως νόμιμον iv γχμοις, 
Eur. Ph. 346. Νίφβί οιμωγής ως τάχ' 
άνχψα μύζονι §υμω, Id. Med. 107. "HSVj 
dyr,$Q-/i (το 3-Dg), 2-wc. 12, 49. Ex «»«, et 
«ττώ>, incendo. 
άνάπτ&σις, ιως, ν), decubitio, accubitio ; (2) 
resupinatio ; (3) animi remissio. Ab »- 
ιχπίπτω. 
άνχπυνθάνομαι, interrogo, qusro. Hinc 
άνχπυστος, β xx) fi, pervulgatus, passim au- 

ditus, omnibus notus. 
άνα,πυξόω, ω, f ώσω, accendo, inflammo, 
«ναπυξσίύω, incendo. 
άνοίτωλίω, ω, f ί)σω, rursus vendo, revendo. 
άνάπωτις, ίως, v, discessus et reciprocatio 
maris ; quasi χνάποσις, quia resorbetur. 
Reperitur et χνάπωσις- Frequentius αμ- 
πωτις, q. v. 
άναςχίζω, f• ΐσω, convalesco, ex morbo re- 

creor. Ex dva, et ραΐζω, convalesco. 
άνχςχίξνιχώς, qui sustulit, perf. part. act. 
Att. pro ανν,ξνιχως, a verbo κναίξίω, tollo. 
άνα,ξά.ομα.ι, ωμχι, imprecationem, aut vo- 
tum factum revoco. Ex άρ«, et άξάο- 
μ /u, precor. 
άν&ξζυλος, ov, discalccatus. 
άνά.ξγΰξθί, ν, ό xeei ή, argento carens, pe- 
cunia destitutus; (2) qui largitionibus 
non corrumpitur ; (3) qui gratis aliquid 
facit, ut medicus gratis sanana. Ex a, 
pr. et α,ξγυξος, argentum. 
άνάι>ΰίυτος, n, Ό χα,) ή, non irrigatus, siccus. 

Ex a, pr. et άςΰ'.ύω, irrigo. 
«ι/οίξθςίοί, ρ, articulorum seu artuum debili- 

tas. Ab Ζιοίξθξος, Steph. 
οΜΆξθξοί, tt, l xcci vi, inarticulatus, articulis 
^ carens. Ex « pr. et α,ξθξον, articulus. 
ύν^ιθμίω, ω, f. fata, enumero, dinumero. 
^ Gl. V. άνχςιθμίΐ, renumerat. 
άνχ-ξίθμνιτος, «, ό χα,ϊ η, innumerabilis ; (2) 
immensus; (3) imperitus numerorum, 
Eurip. Helen. 1695. Ex « pr. et κ ξ ,θμνι- 
τό(, numerabilis. 
άνάςιβμος, tt, Ό x»i ν], innumcrus; (2) qui in 
nullo numero est, vilis. Ex « priv. et 
άξίθμοί. Humerus. 
ά»α.ξΐβττά.ω, ω, non prandeo ; unde aLvwio•• 
TYixus, impransus, perf. pass. part. Ab 
ivoifitrros• 
*¥Λξίο-τγιτο!, ν, β *«< γ, impransus. 
«»ά ξΐστος , ν, β xeti ν, impransus, non pran- 
eus ; (2) prandio carens. Ex « pnv. et 
o\*ttrx<tt, prandium. 



ΆΝΑΡΓΤΗ2, ν, ό, pisciaeconcharum ge• 

nere. 
άι/οιςιτβτξόφοίι ν, β και fi, nutriens, vel alens 

anaritas. Ex άια^ίτν\ς, et τξίφάι, nutrio. 
οίνοίξχτο!* u, i xai fi, nuilius imperio sub- 

jectus ; (2) non ortus, principio carens. 

Ex a, pr. et «,ζχω, impero ; \β\&ξχ β μαι, 

incipio. 
οίνοίξμάΰιος, it, i xeti fi, non idoneus, incon- 

veniens et incongruous. Ex a, priv. et 

ίξμόΰιβί, aptus. 
ά,νοίξμοϊίω;, non convenienter. 
άνοίβμόζω, f. όσω, adapto, copulo. Τ1ξΐα•ζν• 

Πζω τ^ν Τζίσζυτίςα,ν άνχξμόσ -as, Dion, 
άνοίζμοο-τίω, £i, non congruo, non quadro. 
ΰίνκξμοσ-τω, an. v), incongruentia, inconve- 

nicntia ; (2) meptias. Ab 
α,νάξμοο-τος, n. i net) ή, incongruus, incon- 

veniens, non quadrans, non habilis, in- 

compositus, ineptus, Ph. άνά,ςμοο-τον, ab- 

sonum, absurdum. Ex a, pr. et α,ξμοο•• 

τος, aptus. 
άνα.ξμάστως, adv. incongrue, inconvenien- 

ter, inepte. 
οίνκξμόττω, idem quod οίνοίξμοο'τίω. 
a.va.g'zu.y'h'w, cum impetu, vi. Ab 
οίναβτάζω, f. &ooj, sursum rapio, abripio ; 

(2) subito e medio tollo j (3) ad poenam 

rapio; (4) e sede evello ; (5) diripio ; (6) 

vi opprimo. ' Αννιςταο-μίνος ύς ΪΗούς'πξο 

Ιίξχς, morte praereptus. ' Αλλά μιν αντις 

οΙναξίτάξαοΌ, &ύιλλοι, Odyss. "23, 316. 
οΙν»ξΐτ&ο•α.ς, a. 1. part. act. 
άνα.ξτά^κν'Βξος, & χα) η, homines devorans. 
άνάξτοισ-το;, u, β χα.) ν), abreptus, sursum 

raptus ; (2) repente raptue ; (3) oppres- 

sus. Gl. V. abreptitius. 
dtatfpctyv]o-io-6»t, f. 2. inf. pass, verbi dvetp- 

'ρν\γνυμι• 
άνχρρα.ΐξ'/ιχωζ, qui sustulit, perf. part. act. 

Ion. pro οί\γ,ξ%χως, a verbo clvatgi<u, tollo. 
άϋχοράίττύΐ, f. 4"»> resarcio, reconcinno ; 

(2) consuo, consarcino. Ex dux, et ρ ««■- 

τω, suo. 
χναρραψω&ίω, rhapsodi more decanto. 
χνχρρίω, refluo, sursum fluo. 
χ,νχρρ'/ιγνΰμι, f. ζω, dirfindo, dirumpo, ab- 

rumpo, defringo; άνχρρΥ,γνυμχι,&ιίΆΊη- 

gor ; (2)erumpo; (3)confero sc. pugnam ; 

άηρρχγνι, erupit, a. 2. χηοροτ/ως , passus, 

patens, Gl. V. perf. part. med. Ύΰχοί 

άνχρρηξχί, II. 7, 461. 
άνχρρτιγνύω, idem et ex iisd. 
dva&prixTtog, adv. sine disruptione. Έυνω- 

μοα-χμίν, 'όπως χνχρίιίιχτω; ίχ*ι, ratasint, 

^risULys. 182. rr 
άνχρρ'/ιμχ, τος, το, edictum prasconis voce 

enunciatum. Ex «v«, et ρίω, dico. 
χνχρρνξίΐν, f. 1. inf. act. v. χνχρρήο-ο-ω. 
χνάρρ'/ίξις, tut, ; λ, disruptio, discissio. Ex 

Xl/X, et py, γνυμι, TUmpO. 

άνάρρν/τις, ιως, *ι, renunciatio, creatio, pro- 
clamatioj (2) refutatio. Ex. dyx, et όίω, 
dico. 

xvxppijTTUt et χνχρρτ,ΰΌ-ω, idem quod dvxp• 
ρνγνυμι. 

dtxppnov, v, ro, per nares rediens. Ex aw, 
et p)v, nasus. 

χνχρρΊπίξω, f. ία 1 », ignem extinctum natu 
resuscito ; (2) accendo, suscito, exsusci- 
^ to. Άνχρραίζίΐν πόλίμον, Chrys. 

dvxpptvTioi. ω, f. ί)σω, sursum, seu in altum 
jacio, sublime jaculor; (2) temere et 
prascipitanter adeo ; (3) adeo, suscipio ; 
(4) poenitet me, muto consilium. 'Avxp- 
'ptTTUv τον xhiuvovt μχχην, χύζον. Άι/χρ- 
ρίπτίΐν ίίλχ, sr^iia, remis percutere, Od. 
7,328. Ex 

ανχρρίντω, f. •ψα, id. Gl. V. subacto, jacto. 

χνχρρΊχάομχι, ωμχι, f. χγ\σομι.χι, manibUS 



χνχρροφχω, vel χνχρρΌφίω, a/, f. i\tu% resor- 
beo ; (2) absorbeo. Ex d*x, et ροφίω* 
sorbeo. 

χιχρρόφνΜί, tiKf, η, resorptio, absorptio. 

χνχρρονΦίω, cum strepitu retro ruo, de 
ucvu. 



άρριχχομχι, vel potius ab antique ρίγω, 

unde Lat. rego, arrigo, erigo, et similia, 

Em. 
άνχρρΊχομχι, idem et ex iisd. 
χνάρρΊψΐί, tug, ή, ipsa actio sursum jacien- 

di. Ab χνχρρίίττω. 

, xs, ή, refluxus undarum. Ex d»x, 



■ ριω• . 
χνχρρο&Μω, ω, f. »)«•«, resorbeo ; (2) absor- 

beo cum magno stridore, Odyss. 12, 104. 

Hinc 
xvxppolGdriirif, ta>i, it, absorptio. 
dtxpporix, x f , τι, motus versus superiores 

partes. Ab 
dvx'p'fonoi, u, ό xeu f), sursum vergens ; (2) 

retrocedens, retro fugiens. Ex avk, et 

ρί-χω, vergo. 
dveipput, v, refluxus. Ex dvx, et fif,fiutus. 



flue 

άνάρόνιης, tag, •\, redemptio ; (2) sacrifici- 
um ; (3) libertas. Ab 

χνχρρύω, f. ύο-ω, redimo, libero captivum ; 
(&) reparo, resarcio ; (3) jugulo, macto, 
sacrifico. Ex dvot, et ρΰω, redimo. 

κνχρρωγως, apertiiSf perf. part. med. Ion. 
pro άνιρρωγώς, a verbo χνχρρν)γιιυμι, a- 
perio. 

άνχρβοΉ/ννμι, vel χνχρρώω, f. ώσω, robur 
pristinum reddo; άνχρόώιινυτχι, conva- 
lescit, Ph. 

χνχρρωο-θίντίί, nom. plur. a. 1. part. pass. 

άνχρρωο-ις, ν), confirmatio, convalescentia. 

χνχξηοζ, ν, e, implacabilis ; (2) intolerabi- 
lis ; (3) improbus, sceleratus, q. male 
congruens civili civitate, Em. (4) illae- 
tabilis ; (5) hostis. Ex χ pr. et &ξω, apto. 

άνχοτχω, ω, f. ησω, suspendo ; άνχξτωμχι, 
suspendor ; suspensus sum, pendeo ; (2) 
concilio mihi, adscisco ; Gl. V. devincio. 
Άνχξτχν τίνα βςόχω' ίχυτον ΐίς τηχ, pras- 
sidium'in eo locare'; χνχ^τχσθχι ϊΚαιηη 
iS, Ελπίδων, tx του νίυμχτος τίνος, ίχοτους 
ας τον ΰνιμον-, τω λόγω τινχ• Ύχχυ δι 
τνς πχτίξχ( xi /των άνν\ξτν\το, Xen. Hinc 

χνχςτΥ,ο-ις , ίως, ν>, suspensio ; (2) obstrictio, 
devinctio. 

χνάζτιος, α, ό χχ) ν], impar. Ex « priv. et 
χ,ξτιος, par. 

χνχξτύω, adorno, exstruo, molior. 

χνχξύχχ, arbor eadem quae tptXXotyus' 

χναζνο•τϊ;ξ, νίξοί, β, vas quo hauritur vinum. 

χνχξύτω, et οϊνχξύω, f. ίιιτω, haurio. Ex dvx 
et άξύτω. 

χνχξχίχ, χς, y\, status eorum qui domino 
carent, ubi nullus est magistratus ; (2) 
soluta licentia. Ab α,νχξχος• 

χνάξχομχ», denuo ordior. 

χνχξχος, u, ό χα) ν), principio carens, sedi- 
tiosus. Ex χ pr. et ίζχνι, principium, 
seu principatus. 

ανασαλίύω, f ίΰσω, concutio, quasso, agi- 
to ; succutio, Gl. V. Ex dvx, et ο-αλίύω. 

χνχο-είξχζω, f. άσω, retraho catena; (2) 
retraho, revoco, averto ; (3) refreno, re- 
primo. Ex dvx, et σ-αξχ, catena. 

χνχο-ίΐο~ίφχλλος, ν, ο xx) i), concutiens pe- 
nem. Έχ.ανχ<τύω, et ψχ\χίς. 

χνχο-αο-μος, 5, ο, conquassatio, concussio. 
Ab 

dvxtrtiu, f. droit concutio, quatio ; (2) in- 
cito, concito. PA. dvarthi, solicitat, con- 
citat. Άξχΐίξί7ς dvtffturxv τον όχλονι 
Marc. 15, 11. ΑϊγίΙ' dvxro-tirxe-x,Hes. 
344. 

χνχσίλγχίνομχι, petulanti injuria adficior. 
Ex xvx, et χο-ίλγίω, petulanter ago. * 

χνχσ-ίσυξμίνοί, perf. part. pass, verbi dvx• 
σύζω. 

ανχσηχόω, ω, f. ώσω, addo quod deest ; (2) 
ad asquabilitatem libro ; (3) par pari re- 
fero, rependo, resarcio. 

dvxr' /ιμχίνω, f. ανω, significo. 

dvao -ιλλος, tt, o, et 

άνχηλος, «, ό xx) ν), comam e fronte, ver- 
sus verticem capitis, versam habens: 
quas forma comae et ipsa το ανχηλον vel 
άνχηλλον vocatur. 

άνχσϊμος, ν, ό xx) ν), resimus, repandus ; 
(2) informis, deformis. Ex dvx et σιμός. 

χνχημόω, ω, resimo, resimum facio ; (2) 
odoror, Em. 

χνχσχχλίύω. f. ίύσω, sarculo, laxo, refodio, 
eff'odio ; (2) exsuscito ; (3) scrutor, scru- 
tando eruo. Ex xvx, et οτχαλύω fodio. 

χνχσχχττω, f. •ψβ>, effodio ; \2) evello ra- 
dicitus. Ex dvx, et σχχττω. fodio.. 

άνχσχίκτομαι, f. ψομαι, considero. 

χνχσχιυάζω, f. άσω, labefacto, destruo ; (2) 
reaedifico, instauro, reparo ; (3) refuto. 
'Έτχεχξχν ΰμχς λόγοις, ανασχιυχζοντί{ 
τχς -ψνχχς ύμων, Act. 15, 24. 

dvxrxtuaffTixog, ν, ov, instaurandi vim ha- 
bens ; (2) destructivus, refutatorius. 

dvxrxtvY), Υΐς, ν), reaedificatio, iiistauratio„ 
molitio ; (2) destructio, eversio, refuta- 
tio. Ex dvx et σχίυος, instrumentum. 

dvxrxiytTu, f. ψα, irruo, ingruo. 

dvxrxvirix, as, i\, inertia, imperitia. Ex 
a pr. et ασ,χίω, cxerceo. 

χνχο-κ*ιτος, tt, i χα) ή, inexercitatus, inex• 
ercitus Ex iisd 



ANA 



ANA 



ANA 



άνχσχ-ήτως, adv. sine exercitio. 
άνασχβνχμαι, sursum deorsumque dissi- 

por, hue illuc dispergor. Ex dvx, et trxv 

$άω- 
άνχσχινΰυλίύομχι, vel άνασχινδυλίίιομαι, in 

crucem seu palum tollor, suspendor. Ex 

ecu», et σχίζω,βηάο. 
άνχσχίξτάω, ω, f. γισω, exsilio, exsultimlu- 

do, lascivio exsiliendo ; (2) prosilio ; (3) 

resilio. 
άνχσχολοτίξω, f. ίσω, in crucem tollo, cru- 

ci adfigo, suspendo. Άνασχολοπίξίΐν \π) 

ξύλα, Luc. Ex dvx, et σχολοπίζω, cruci 

adfigo. 
άνασχολύχτίΐν, nudare glandem penis. 
χνχσζοτέω, ω, f. ν,σω, considero, respicio ; 

(2) meditor. Τίάντ χνασχότίΐ χαλως, 

Arist. θιβ-μ,. 673. Ex ανά et σζονέω, 

video, 
χνχσμύχω, f. ζω, lente absumo vel corrum- 

poj sive idem quod σμυχω. 
ανχσοζέω, ω, f. γ,σω, sursum rejiciendo ex- 

pello, excutio. Αιαμ-ιχανώοί-νος τίνα tpo- 

■τον χνασοζησοι μ,ί, Plat, 
χνασπχράσσω, dilacero. 
ανάσπαση, ίως, y, exscidium ; (2) contrac- 

tio. 
άνχσΎχστίιςιο;, ov, vim vel convellendi vel 

contrahendi habens. 
χνάσπχστος, u. Ό xa) y„ extraotus alicunde; 

(2) pulsus, ablegatus e loco aliquo, vid. 
άνχσπάω, η. 4. (3) cui provincia adimi- 
tur et successor mittitur. Ab 

άναστάω, ω, f. άσω, re'vello, convello, e- 
vello, exscindo ; (2) attollo ut supercilia; 

(3) contraho ; (4) expello, velut in exi- 
lium ; dicitur imprimis de incolis e versa? 
urbis, cum alio traducuntur, Em. Ά»«• 
σπχσίΐ χυτον, Luc. 14, 5. "Τέλος h' ϊτχ'ι- 
ζχς Six !&υζων σχια τινι λόγνς χνέσπχ, 
prolixe locutus est,' Soph. Aj. 301. 

άνχσπογγίξα, spongia detergo. 
ίνασσχ, νις,Ϋι, regina, emphatice de quavis 
dearum, Eur. Andr. 934. Ab aval•,, rex. 
άνάσσα,τοι, invicti, Dor. pro χνΫ)σσ'ήτοι• 
άνχσσίίσχσχ, a. 1. part. act. f. g. Poet, pro 

άνχσΐίσχσχ, a verbo άνασίίω, quatio. 
άνασσέμίν. Ion. pro άνάσσίΐν• 
ίνατσον, regnabam, 1. sing. imp. ind. act. 

Ion pro ^νασσον. 
ύ,νάσσυτος, ov, revulsus, sursum vadens, 

ruens. 

άνίσσω, £ a|w,regno, impero; regno, impe- 

rio potior. Άνάσσαν two;, τινι, I» άθα- 

νά,τοισιν- Msras 2s τξιτάτοισιν άνασσίν, 

II. 1, 252 Άνάσσονται h' εμο) χύτω, re- 

guntur Odyss. 4, 177. Ab άνχξ- 

«,νάστχ, surge, a. 2. imp. act per Synco- 

pen, pro άνάστχθι, ab άνίστΥίμι• Unde 

ava.a-ra.lov, adv. stando desuper, consur- 

gendo. 
ά,νχστχλμίνος, sublatus, perf. part. pass. 
Ion. pro άνί?αλμένος, a verbo dvxg -έλλω. 
ανασταλτικός, sj, ev, reprimendi et cohi- 
bendi vim habens. Ab άνχστίλλω, re- 
primo. 
άνχστχς, a. 2. part. act. verbi άνίστημι. 
ά,νχστχς, είδος, ή, porticus, ap. Ap. Rh. 
αναστάσιμος, u, b xx) ή, resuscitandi vim 

habens. Ab 
άνάστχσις, ίως, ή, surrectio a sedili, vel cu- 
bili, vel e somno ; (2) resurrectio a mor- 
te ; (3) resurrectio a lapsu ; (4) eversio ; 
(5) expulsio e sede, evocatio ; (6) erectio, 
exstructio ; prominentia ; (7) reditus ab 
exilio; (8) migratio. Ab άνίτημι, erigo. 
ανχστχτνίξ, νίξος, b, eversor, vastator. Ab 

eod. 
άνχστχτίΐξίος, u, b χα) y, Epith. victima? 

facta? ob valetudinis recuperationem. 
ά,νχστάτνς, ν, β, eversor. 
οίνχσ-τχτικος, v„ ov, id. quod αναστάσιμος• 
άνχσταηχως, seditiose. A prajc. 
ανάστατος, α, Ό χα) r>, eversus, vastatus ; 

(2) sede expulsus. Ab eod. Hinc 
άναστατόοι, ω, f. ώσω, everto, vasto ; (2) 
sede pello ; (3) conturbo, seditionem, tu- 
multum excito. Ο/ τν,ν οιχαμίν^ν ά,να- 
στατώσαντίς, Act. Π, 6. 
άναστάτωσις, ίω;, r,, eversio ; conturbatio. 
άνασταυξίω, ω, f. ώσω, in crucem attollo, 
cruci addgo. Άνασταυςουντας ΊαυτοΊς τον 
υΐον τον &tS, Heb. 6, 6. 
&νασταί)ξωσ4ς, ίως, ή, suspendium, Gl. V. 
άνχσταχύω, spicas emitto, et cresco, surgo, 

de segete. 
α,ναστί, surgite, 2. plur. a. 2. imp. act. per 

Syncopen, pro οσνάστντί, ab άνίστημι» 
otvxrnyviut »> f• ύσ&ι, adstringo, 



avctfrtikoiffci, aor. 1. part, act f. g. 

άναστίλλω, f. i\S, inniheo, reprimo, co'er- 
ceo ; (2) sursum tollo ; ά,ναστίλΧίσβαι, 
tergi%'ersari, Gl. V. item dissimulare, te- 
gere, ap. Polyb. άνίσταλμίνος, alticinc- 
tus, GL V. p. pass. part. ' Ανίστάλν,σχν 
ί'ις τάς'Άλτας, se receperunt, Plut. 

αναστίνάζω, f. άίω, alte ingemisco ; jsuspi- 
ro, Ph. (2) vehementer deploro. Άνα- 
σπνάζας τω πνίΰιχΆτι xvrS, Marc. 8, 
12. 

άναστίνα,χω, graviter suspiro. Τον τάνης 
άναστίνάχνσιν 'Αχαιοί, II. 23, 211. 

αναστίνω, gemo, gemitus et suspiria duco. 

ανάστίξος, ov, sine astris, Man. Ex a, et 
άστξον• 

άναστίφω, f. •ψω, corono, redimio, cingo. 

άναστγ, 3. sing. a. 2. conj. act. verbi dv- 
ιστνιμι. 

αναστηλόω, ω, f. ώσω, erigo, statuo cippum. 
Έ'ιχόνχ χαΚατ,ν άνασττ,λωσας, Pint. 

ανάστημα, τος, το, erectio; (2) quod ad- 
surgit in altum ; (3) statura ; (4) proce- 
ritas ; (5) altitudo montis, Eedificii ; (6) 
animal, ap. LXX. Ab άνίστημι, erigo. 

άναστηναι, surrexisse, a, 2. inf. act. verbi 
ejusd. 

άναστησαιν, 3. sing. a. 1. opt. act. JEol. 

άναστνσίται, 3. sing. f. 1. ind. med. 

άναστρη, surgitote, 2. plur. a. 2 imp. act. 

χναστίζω, rursum compungo ; (2) pungo. 

άνοίστοιχίΐόω, ω, f. ώσω, informo, quasi ab 
elementis incipiendo ; (2) resolvo, quasi 
inelementa; (3) reformo, regenero. Ex 
dva, et στοιχιΐον, principium, elemcn- 
tum. Hinc 

α,ναστοιχί'ιοισις, ιως, ν\, informatio quas fit a 
primis elementis; (2) resolutio qu. in 
elementa ; (3) renovatio, regeneratio, re- 
formatio. 

άνάστομος, u, b xai i» apertus, laxus, de- 



hiscens. Ex 



ava, ei στόμα, τος. 



Hinc 



αναστομόω, ω, f. ώσω, laxo, relaxo, capa- 
ciorem reddo, aperio ; (2) arcto, angus- 
to, in fauces comprimo ; (3) evacuo, pur- 
go ; (4) lato ore effundo, de fluminibus 
in mare se exonerantibus. Άναστομνν 
το χιΐλος, τας τάφξνς. (5) Fluvium de- 
rivo, diduco effossione ripse, Arrian. 
_ Hist. Alex. 7, 21. 

άναστόμωσις, ίνς, ί, laxatio, relaxatio ; (2) 
arctatio, compressio in fauces ; (3) exa- 
cutio palati. 

άναστομωτΥίξίος, ν, b χα) Ϋι•, idem quod 

άναστομωτιχος, r„ ov, aperiendi vim habens 
et oris patefaciendi ; (2) exacuendi pala- 
ti vi pollens. Ab άνάστομος• 

αναστοναχίξω, id. q. αναστοναχίω, Horn. 

χναστξαγαλίζω, f. ίσω, tesseris ludo. 

άναστξάγαλος, ss, β χα) fi, talo, seu talis ca- 
rens. Ex a pr. et αστξάγαλος, talus. 

άναστξχπύομαι, rursus mihtiam sequor. 

άναστρατοπίδίία, ας, η, castrorum motio. 
Ab 

ανασιςατοίτίίίύω, castra moveo ; revertor 
cum exercitu. Ex dva,, et ς-ξατοπίδίύω. 

άναστξίφω, f. -ψω, inverto, converto ; (2) 
reve'rtor, regredior, remeo, GL V. con- 
vertor, Ph. άναστξίφομχι, invertor ; (2) 
versor; άν^στςαμμίνον, contortum, Ph. 
p. pass. part. ' Αναστξίφίΐν τα πξά,γματα, 
τους στξχτιώτας' άπο τν,ς νομ%ς' τον λόγρν, 
perpendere ; αναστξίφίσθαι^, την γτ,ν, h 
ίΤξάγμασι πρλιτιχο7ς, ϊν τοις οφθαλμοις, 
χ-ίξίτι, versari. .Έίτ' αλλ' άνάστξΐφ' ιί/ξύθ- 
μω trod), Arist. Thesm. 994. Ύάς τ£«- 
πίζας ανίστξίψί, Joan. 2, 15. Έν τάσι 
χαλως &ίλοντες άναστξίφισθχι, Heb. 13, 

αναστξολόγ'/ιτος, ov, expers astronomiai. 

άναστξοφάΖ' /jv, adv. inverse, praepostere, 
ordine inverse Ab ανάστροφη- 

άναστξοφαν, converter -e,pra?s. inf. act.contr. 
pro κναστξοφάιιν• 

αναστξωφάω, Si, Poet, verto, verso ; (2) 
converto, subverto. ΤΙάντη άναστεωφαν, 
Hes. Scut. 121. Ab 

αναστξοφ-η, ν,ς, r„ inversio, conversio ; re- 
trorsum, seu in contrariam partem, re- 
ciprocatio ; (2) reditus, reversio ; (3) con- 
versatio, commoratio ; (4) vita? genus, 
v. ratio ; (5) tempus, mora. Ab d,va- 
στξίφω- 

άνασυνταζις, ίως, ίι recensio, census cog- 
nitio, census iterum habitus. Ab 

ανασυντάσσω, vel άνχσνντάττω, f. άζω, re- 
cognosco census, iterum constituo cen- 
sus. Ex dva, συν, et τάσσω, ordino. 

ανχσνομοα, erumpo, Horn. 



άνάσυξμα, etro;, το, quod sursum retrac- 
tum'est, aut sursum retrahendo retec- 
tum. Ab 

ανασύρω, sursum traho, seu retraho vestes 
tegentes pudenda ; (2) detego quod latet. 

α,νασφαΰάζω, f. άσω, resilio, recalcitro, ex- 
silio. Ex dva, et σφαδάζω, pedes agito. 

άνασφάλλω, resurgo ex lapsu, vel morbo ; 
ανίσφΥ,λί, convaluit, a. 1. 

άνασφν,Χαι, a. 1. inf. act. v. άνασφάλλω. 

άνασφςαγίξω, f. ίσω, resigno, signum tollo. 

άνασχίθω, attollo, erigo. Ex dva, et σχίβω. 

άνάσχιο, suffer, Ion. pro άνάσχισο, seu 
άνάσχίί, a verbo άνάσχίω, patior. 

άνάσχίσις, ίω;, ϋ„ emersio, ortus, exortus ; 
(2) toleratio, tolerantia. Et 

άνασχιτος, y, ov, tolerabilis. Ab 

άνασχίω, ω, occurrit in fucuro άνασχί,σω, 
pro άνίχω, emergo, orior, existo; (2) 
molestiam adfero. Ex dva, et σχίω, pro 
'έχω, kabeo. 

άνασχίζω, f. ίσω, discindo, seco, disseco. 

άνασχοϊμ-φ, 1. sing. a. 2. opt. med. 

άνασχών, a. 2. part. act. verbi άνίχω• 

άνασώζω, f. ώσω, servo, salvum pra?sto ; (2) 
recupero. Άνασώζίιν τινά φονχ' άνασώ' 
ζίσθαι ty,v πατξώαν Ιόξαν, στξατνιγΥ,ματι 
τάς ίχ παξατάξίως ίλαττώσίΐς• Άνασω- 
θίις ί'ις την τάτξώχ, restitutus, Biod. 

άνασώσασβαι, a. 1. inf. med. 

ανατανύω, idem quod άνατίίνω, Call. 

άνατχξάσσω, vel αναταξάττω, f. άξω, con- 
turbo, perturbo, permisceo ; (21 com- 
moveo, agito. "ζΐστί ty,v πόλιν αύθις ΰ<το 
των λόγων τύτων άναταβάττίσθαι. Plut. 

άνάτασις, ίως, ή, extensio, porrectio ; (2) 
altitudo ; (3) superbia, Em. (4) mina?. 
Ab άνατίίνω. 

ανατάσσω, vel ανατάττω, f• άξω, compono; 
(2) colloco, ordino. Άνχτάξχσθαι iiri- 
γησιν, Luc. 1, 1. τά μαθήματα, Plut. 

άνατατιχος, -><, ov, extensus ; (2) aptus ad 
extendendum sursum; (3) vehemens, 
gravis, minax. Ab άνατίίνω. 

άνατατιχως, adv. cum extensione quadam, 
elato quodam modo ; (2) rigide, impe- 
riose, minaciter. 

άνατί), adv. sine damno, impune. Ex « 
pr. et α,τΥΐ, noxa. 

άνατίίλαντος, exorti, gen. sing. part. a. 1. 
act. verbi ανατέλλω, exorior. 

άνατίίνω, f. ίνω, sursum extendo, attollo ; 
(2) intento, v. c. manus, gladium ; (3) 
porrigo manum, ut amicitia? signum ; 
(4) surrigo, v. c. gladium, quod est sig- 
num fatentis se victum, Em. , Ανατίί- 
vuv_ τάς ο-^ίΐς ίΤξρς obpavbv, το ξίφος, τάς 
χίϊξας' άνατίίνίσθαιτάςμοι^αίξχς, unde 
Met. minor. Έχίΐνος μ\ν ovbiv ίΐχίν χιμΊν 
άνατίίνασθαι φοζίξον, Dem. 

αναταχίζω, f. ίσω, rea?difico muros, in- 
stauro mcenia. Hinc 

άνατίίχισμ,ος, 5, β, instauratio et refectio 
murorum. 

χνατίλΰ, 3. sing. f. 1. ind. act. verbi 

ανατέλλω, f. ίλω, p. χνατέταλχχ, oriri fa- 
cio, exsistere facio, produce, emitto ; (2) 
enascor, exsisto, germino, orior, ut sol, 
luna; άνχπίλχς, ortus, Ph. a. 1. part. 
Τον 'ήλιον αυτού άνατέλλίΐ, Mdtt. 5, 45. 
Conf. Eurip. Here. Fur. 1596. Έξ Ί- 
oChx άνχτέτχλχίν ο Κύξιος, Heb. 7, 14. 
Ex dvx, et τέλλω, oriri facto. 

&νχτέμ.νω, f. ίμω, disseco, incido. 

άνατίταλχα, 1. sing. perf. ind. act. verbi 
ανατέλλω• 

χνχτίτχμίνως, valde, magna vi. 

χνχτίτμγιμένος, dissectus, perf. part. pass, 
verbi άνχτέμνω, disseco. 

άνατίιχω, t ■ ξω, Uquefacio, liquo ; (2) ma• 
cero, consumo, tabefacio ; (3) mollio ; (4) 
attenuo. Ex dva, et ty.xoj. liquo. 

άνατ), adv. idem quod άνατίι. 

άνκτιθίασι, transferunt, 3. plur. pra?s. ind. 
act. Ion. pro άνχτιθίΐσι, a verbo άνχτί- 
θγ,μι • 

ανα'τιθίτω, reponito, 3. sing. pra?s. imp. act. 

άνχτίθγ,μι, f. Ϋ,σω, sursum pono, tollo ; (2) 
impono alicui pro onere; (3) impono, 
injungo aliquid ; (4) expono, narro, re. 
fero; (5) attribuo, acceptum fero, ad- 
scribo ; (6) dedico, consecro ; άνατίθίμαι, 
differo, rejicio in crastinum, retracto, 
revoco. Άνατιθέναι iv) χξΥίμνόν τίνα, 
σχίΰνι τινι, τιν) τά πράγματα, ταύτα ίΰ- 
νοία &ί'2ν, άσπίΰας πξος τον χαινον νίων, 
ίις το Ήξοϊον' άνατίθί'σθχι ty,v πξάξιν τινι, 
committere; τα χατΥ,γοζΥ,μένα, revocare. 
ΆνίθίμΥ,ν αντόίς τ• ίυαγγίλιον, Gal. 2, 2. 



ANA 



ANA 



ANA 



άνατίλλω, evello, ut comam, spicas. 
ανατιμάω, Z, f. ησω, augeo pretium, supra 

raodura magni facio. inf. dvany-xv, 

contr. pro άνχτιμάειν. Ex dva, et τιμή, 

pretium. 
άνατιναγμός, S, ό, concussio, motio e loco 

suo in ahum. Ab 
ανατινάσσω, f. άξω, concutio, veberaenter 

quatio. 
άνατιταίνω, idem quod ανατείνω. 
ανατιτξκίνω, ί• ανω, perforo, terebro. 
άνατιτξάω, ω, f. άνατξησω, idem. Άνατι- 

τξάται ύπό των σκωληκων,ΌΪ05ΰ. 
ανατλάς, a. 2. part. act. ν. άνάτλημι, pro 
ανχτλά,ω, f• 'ή/τω, perfero, tolero. Άνατλάν 

πόνον, Xen. τα φάξμακα, Odyss. 10, 327. 

ii'iTiji όππόθεν εσσ), κα) όππόσα χηδε άνί• 

τλη\ς, Ibid. Ϊ4, 47. Εχ dva, et τλά». 

Hinc 
άνάτλ »!/»«> «τβί, ro, toleratio, tolerantia. 
άνάτλημι, idem quod άνατλάω. 
»νατμηθε)ς, sectione apertus, a. 1. part. 

pass, verbi ανατέμνω, sectione aperio. 
.«νατοιχεω, ω, modo in hoc, modo in illud 

navis latus jactor. Ex dva, et τοίχος, 
ανατοκίξω, f. ίσω, usuramrenovo. Ex ανά, 

et τάχος, usura, focnus. Hinc 
ανατοκισμός, 2, ό, usurie renovatio anni- 

versari'a. 
άνχτολη, ης, η, ortus, oriens. Ab ανατέλλω, 
ανατολικός, η, ov, orientalis. Ab ανατολή. 
άνατολμάω, ω, f. ησω, audeo. 
ανατομή, ης, ή, dissectio, praxupue cor- 
poris. Ab ανατέμνω, disseco. 
ανατομικός, η, ov, ad anatomen pertinens, 

ana'tomicus. 
άνάτονος, α, Ό κα) η, sursum tendens ; (2) 
, nimis in altum tendens. Ab άνατίίνω. 
ανατος, ν, Ό κα) ή, illaesus ; (2) innocuus. 

Ex a pr. et άτη, noxa. 
ανατρεπτικός, η, ov, subversorius, evertendi 

vim habens. Ab 
άνατξίτω, f. -ψω, subverto, everto, proster- 

no ; ανετράπη, sublatus est,Pk. a. 2. pass. 

diruo, tollo, labefacto, confuto, Ph. Ά- 

νχτξίπειν το πλοίον, την πολιτικών χοινωνί- 

αν, τχς πόλεις. Άνχτξίπουσι τ^ν τίνων 

πίστίν, 2 Tim. 2, 18. Άνατξί'^εις ετι τάν 

πάλιν, αϊ' εχετχι όοπάς, qua? vergit ad rui- 

nam, Arist. Vesp. 1227. 
άνατξίφω, nutrio, alo, educo. ' Ανεθξί-^/χτο 

αυτόν: εαυτή εις υ'ιον, Act. 7, 21. 
άνατξίχω, recurro, redeo currens ; (2) at- 

tollor, in altum erigor, cresco ; (3) auge- 

re, v. c. divitiis. Άνατξεχειν επιτηνπα- 

ξίκζασιν τχς ΰιχγησεως, πξος τον οίίξανόν' 

τοΊς χξόνοις, altius repetere. 
άνάτξησις, ιως, η, perforatio, perfossio. Ab 

ανατξάω, perforo. Unde 
άνάτζητος , u, ο κα) ν, perforatus, pertusus. 
άνχτξΐχίνω, vel potius άνατξίαινάω, permis- 

ceo, perturbo. A τρίαινα, fuscina. 
άνατξίζω, f. <ψω, contero, frico ; {2) mis- 

ceo. Hinc 
άνάτοιπτος, n, β χα) ή, attritus._ 
άνάτξϊφις, εως, ή, attritus, frictio. Ab eod. 
άνατξοπευς, ίως, β, subversor, eversor. Ab 

ανατρέπω, everto. 
ανατροπή, r t s, ή, eversio, subversio. Ab 

eodem. 
χνχτςοφη, ης, η, nutritio, educatio. Ab d- 

νατξίφω, nutrio. 
άνατξοχάω, ω, idem quod ανατρέχω, 
ανατυλίττω, f. ζω, repeto, revolvo animo, 

verso, reglomero. 
άνατυπόω, ω, reformo, iterum formo ; (2) 
informo aliquid in animo, imaginor. 
Hinc 
ανχτύπωμχ, το, species rei, figura. 
ανχτύπωσις, ιως, η, reformatio, formatio ; 

(2) imaginatio. 
ανατυςζάζω, f. &σω, conturbo, perturbo. 
Και την πολιν άπασαν νιμων άνατίτυίζχ• 
χως, Arist. Eq. 310. 
αναύγητος, η, ο κα) ή, ater, obscurus, non 

splendens. Ex a pr. et aiy>„ lux. 
αναυΰγς, ίος, ο χα) ή, mutus, non vocalis ; 
(2) ineffabilis, non fandus. Ex » pr. et 
aiiti, vox. Hinc 
αναύδητος , u, ο χα) v\, idem. 
avavhia, ας, ■>„ loqui non posse, obmutes- 

centia. 
ανχνΰος, u, ό χα) η, idem quod άνανΰης. 
άναύδως, adv. sine voce, tacite. 
άναΰλα, adv. sine tibiis, Plut. Ex a, et 

αυλός. 
αναυλύ, adv. sine naulo. Ex « priv. et 

»«υλβ», naulum. 
ίνχυλος, ν, i χα) η, tibiarum expers, sine 



tibiis; (2) imperitus tibiarum. Exapr. ' 
et αυλός, tibia. 

χναυλόχητος, ο κα) ή, Epith. navis parva?, 
quas in iis qua? in portu sunt non iiume- 
ratur, cujus ratio nulla habetur. 

ανχυμάχιον, u, το, desertio pugnaj navalis; 
quum quis ad navale prajlium non vene- 
rat. Ex a pr. et ναυμαχία. 

αναυξας, a. 1. part. act. Dor. pro άναύσας. 

ανχυξνς, ό χα) η, qui non auget ; (2) qui 
non augetur. Ex χ pr. et αϋζω. Hinc 

αναυξησία, ας, ή, quum quid alimentum, 
aut incrementum non capit, R. 

αναύξ'/ιτος, n, 6 xa) '/\, qui non augetur. 

ανχύξω, incresco, multum augeo. Ex a 
intens. et α'ύξω, cresco. 

αναυος, χ, ο χχι y, vocis expers. Ex « pr. 
et α'ΰω, clamo. 

αναυξος, ν, ό και ί, qui est sine aura ; (2) 
torrens. Ex a pr. et χ$ξχ, aura, vel a 
intens. et νάω, fluo. 

ανάϋσαν, 3. plur. a. 1. ind. act. Dor. pro 
χνηϋσαν, a verbo ανα,ΰω, acclamo. . 

αναυσία, r,, nausea nulla, Suid. 

αναυτος, ov, nautis carens, navibus imper- 
vius, Hes. 

αναύχην, ίνος, ό χα) -η, cervice carens. Ex 
a pr. et αίχν,ν, cervix. 

αναυω, accendo. Ex dva, et χ'ύω, are- 
facio. 

αναύω, et αναΰω, Theoc. acclamo. Ab dva, 
et αϋω, clamo. 

αναφαίνω, f. ανω, manifesto, ostendo, exhi- 
beo, edo ; αναφαίνομαι, conspicuus fio, 
manifestus reddor ; αναφαίνεται, extat, 
Ph. άνίφχνη, exorta est, apparuit, Ph. 
a. 2. αναφαινόμενος, extans, Ph. 'Ava- 
φαίνίσθχι 'ίχων, habere ; γράφων, scribe- 
re. "Ετίξον αν τ) λνιμα τχτο, κομφ/ότίξον 
ϊτ % το πξότίζον χ'νχπίφ' /jviy, Arist. Thesm. 
467. 

άναφαίξίτος, α, β χα) ν, qui auferri non po- 
test. Ex a pr. et άφχιςίω, aufero. 

αναφαλαντίας, ν, ό, calvus, recalvus, recal- 

vaster. Ab 
ΆΝΑΦΑΆΑΝΤ02, ν, ό χα) τι, idem. 

Hinc 
ανχφαλαντίασις, ίως, tj, calvities in super- 
cihis ; (2) calvities omnino. 

ανχφαλάντωμα, ατός, το, idem. 
αναφανίά, adv. aperte, manifeste, palam. 

Ab αναφαίνω• 
αναφανδόν, adv. idem et ab eod. 
αναφανίντίς, a. 2. part. pass, verbi ανα- 
φαίνω. 
αναφχντάξω, f. άσω, apparere facio, phan- 

tasia adficio. 
αναφίξχω, recedo, V. L. ex Theoc. Ex 

dva, ατό, et 'ίξκω. 
αναφίξω, f. ανοίσω, a. 1. dvvvtyxa, sursum 
fero, sustollo, subveho ; (2) perfero, fero, 
patior ; (3) produco, edo, emitto, evomo ; 

(4) ofFero, confero ad cultum dlvinum ; 

(5) refero, attribuo ; (6) refero, ut ad se- 
natum ; (7) refero, commemoro ; (8) 
transfero, rejicio ; (9) recreor, reficio me, 
colligo me, convalesco. Άνχφίξίΐν εις 
τόπον, τους οδόντας, θυσίας τω θεω, ty,v 
του γίνους διαδόχην ι'ίς τίνα, τ) πςός τ^ν 
συγχλητον, ί'ις Try σύγκλ^τον πίζί τίνος, 
το πξαγμα πξός τινχ, την α'ιτίαν \π άλλον' 
\κ τχς αρρώστιας, πληγής, μέθης. Ex ανχ, 
et φίζω,/ε™. 

χναφεύγω, f. εύίομαι, sursum fugio ; (2) re- 
fugio, confugio. Άναφεύγειν ολεθξον ανό- 
σιον, effugere. Ex dva, et φεύγω, fugio. 

χνχφης, εος, ο κα) ή, intactilis; intactus, 
non tactus. Ex χ pr. et αφη, tactus. 

χναφθεγγομαι, f. ίομχι, reclamo, respon- 
deo ; (2) exclanio, proclamo. Άνχφθεγ• 
γετχι χξησμους, Plut. Ex dva, et φθεγ- 
γομαι. 

αναφθείςομαι, iterum corrumpor, intereo. 

αναφθε)ς, accensus a. 1. part. pass, verbi 
ανχπτω. 

αναφλασμος, S, ό, masturbatio. Ab 

αναφλάω, f. άσω, masturbo. Ex dva, et 
φλάω. 

αναφλεγμαίνω, rursus ardeo, vel a?stuo; 
(2) rursum intumesco. Ex dva, et φλε[- 
μχίνω. 

αναφλέγω, f. ξω, rursum incendo ; rursum 
comburo ; (2) inflammo, excito ; ανα- 
φλέγομαι, exardeo ira. 

ανχφλεχθηναι, excandescere, a. 1. inf. pass. 

χνχφλογίζω, incendo. 

αναφλύζω, f. φλύσω, rursum ferveo; (2) 
ferveo. Ex dva, et φλύξω, ferveo. 

χναφλνχτχίνωτος, »• ό κα) ή, ex quo pustu- 
( 49 ) 



lae non erupere, riec erumpunt, R. Es 
a pr. et φλύκταινα, pustula. 

άναφλύω, idem quod αναφλύζω. Ph. dva- 
φλύει, emanat. 

αναφοζεω, ω, f. ησω, terreo, minor. 

άναφοιζχζω, f. άσο>, repurgo, februo. 

αναφοιτάω, ω, f. ησω, rursum eo, redeo, re- 
peto. Ε/'ί νξανας ανεφοίτησεν, Herodot. 

χνχφοξα, ας, ή, elatio sursum versus, sub- 
vectio, emersio ; (2) relatio ; (3) crimi- 
nis relatio in alium ; (4) refugium, pre- 
sidium; (5) oblatio; (6) reditus, pro- 
ventus ; (7) erectio ejus quod cecidit ; 
(8) virium et animi collectio ; (9) Ana- 
phora, figura rhetorica. Ab αναφίξω. 
Unde 

ανχφοξευς, εως, ό, vectis ; (2) lorum ; (3) 
bajulus, qui humeris aliquid gestat. 

χνχφοξίω, ω, f. ησω, in altum erigo, adscen- 
dere facio, sursum impono. Ab eod. 

χνχφοζίκος,Υΐ,όν, relatlvus, ap. Gram. (2) 
qui cruenta e pectore extussit, Diosc. 

ανχφοξικως, relative. Ab αναφοξα. 

ανάφο°ον, α, το, fulcimentum dossuarium, 
sen numerarium, vectis humerarius, quo 

. bajuli utuntur. Ab χνχφίξω. 

αναφοξύσσω, vel αναφοξύττω, ί• ύξω, subigo 
in modum farinas ; (2) commisceo. 

αναφξάσσω, vel άναφξάττω, f. άξω, obsti- 
po, occludO; (2) aperio, explico, quod 
septo clausum erat. Ex άνα, et φράσσω, 
sepio. 

ανχφξίσσω, vel ανχφίίττω, f. ξω, horreo pi- 
lis ; (2) horreo. Ex άνα, et φξίσσω. 

άναφξοΐισία, ας, ή, rerum venerearum nul- 
la cupido; (2) invenustas, inelegantia. 
Ex a priv. et ΆφξοΥιτ'/ι, Venus. Unde 

άναφξόΰϊτος, χ, ό κ) η, non venereus, a re 
venerea aUenus; (2) invenustus. 

άναφξονεω, ω, resipisco. 

άναφξοντίζω, f. ίσω, animo volvo, excogito. 

άνχφξος, u, ο χα) r„ spuma? expers, non 
spumans, non spumbsus. Ex a priv. et 
άφξός. 

άναφυγά, χ, v. ανάφυξις, JEsch. 

άνάφυμι, idem quod αναφύω. 

άνάφυξις, εως, ή, effugium, refugium. Ab 
άναφεύγω, refugio. 

αναφυξάω, ω, f. ησω, idem quod 

χναφύξω, commisceo, permisceo, confuni'o; 

(2) inquino, foado. Ex άνά, et φύξω- 
ΐίναφυσάω, ω, sursum flo ; (2) sufflo, inflo ; 

(3) elatum reddo, superbire facio. Hinc 
αναφύσημα, ατός, το, mflatio ; (2) evapo- 

ratio, spiraculum. 

άναφύσησις, εως, ή, inflatio; (2) spiracu- 
lum. 

άναφυσιάω, ω, anhelo, hinc άναφυσιόωντες, 
Ion. pro άνχφυσιωντες, άνχφυσιάοντες. 

άναφυτεύω, resero, Gl. V. rursus sero. 
^αναφύω, f. ύσω, renasci facio ; (2) produco, 
emitto ; αναφύομαι, recresco, Gl. V. ανε- 
φύη, orta est, Gl. V. a. 2. pass. Ex άνα, 

_ et φύω. 

άνχφωνεω, ω, f. ησω, alta voce pronuncio, 
exclamo, proloquor, pronuncio. Άνε- 
φώνησε φωνχ μεγάλη, Luc. 1, 42. Hinc 

άνχφωνημχ, ατός, τό,' exclamatio, pronun- 
ciatio rei alta voce. 

άνχφώνησις, εως, η, idem et ab eod. 

άν&χάξω, f. άσω, retrocedo, gressum in- 
hibeo. TuSf/Siji V άνεχάζετο τυτθόν οπίσ• 
σω, II. 5, 443. Ex άνά, et χάζω, rece- 
do. 

ανχχχίνω, f. ανω, hisco, dehisco. Ex άνά, 
et χαίνω. 

αναχαιτίζω, f. ίσω, ferocio, contumaciter 
efreror, in licentiam erumpo ; (2) inhi- 
beo, retro ago, reprimo, Eurip. Bach. 
1070. Ex άνά, et χαίτη, juba. 

άναχαλασμός, S, a, relaxatio. 

άναχαλασ-τικός, η, ov, relaxativus, relaxan- 
di vim habens. Ab 

άναχαλάω, ω, f. άσω, relaxo, remitto. 

άνχχαξάσσω, vel άνχχχξάττω, f. άξω, άβ- 
nuo sculpo, rursum incido. 

άναχάσχω, hisco. 

άναχάσσασθχι, recessisse, a. 1. inf. med, 
Poet, pro άνχχάσχσθχι, a verbo άνχ• 
χάζω- 

ανχχείξίξομχι, impedio; (2) tracto, in ma- 
nu verso. Ex άνά, et χειρίζομαι, tracto. 

άναχελύσσομαι, exscreo,extuss'io. 

άναχεω, f. εύσω, refundo ; (2) ira undo ; (3) 
conturbo, moveo. 

άνχχλαινόω, ω, f. ώσω, induo, vestio. Ex 
άνά, et χλαίνα, lccna. 

άναχλιαψω, f. ανω, tepefacio, calefacio. 

άναχνοχίνομχι, lanugine obsitus sum ; (2) 



ΑΝΔ 



ΑΝΔ 



ΑΝΔ 



α ν αχ ω ξη μα, ατός, 



pvimam lanuginem emitto. Ex ίνα, et 
yvooipanugo. 
αναχοη, ης, η, refusio ; (2) meatus. Ab 

άναχίω. 
άναχοζίύω, f. ιύσω, tripudio, salto, choreas 

ago ; (2) celebro cantu et choreis. 
άναχόω, ω, f- ώσω, aggero, e terra congesta 

extruo. Tij» οδον αναχίχωχόης, Dem. 
ίναχξάομαι, interficio, Ut καταχξάομαι. 
άναχξίμτται, exscreo s. screatu egero. 

Hinc 
αναχξίμψις, *i, exscreatio, Hipp, ebullitio, 

άναχριαίνω, f. ανω, rursum ungo, inungo. 
ά,ναχξώννϋμι, f• ώσω, colore aliquo inficio, 

tingo ; (2) contagio inficio ; (3) ungo. 
α,ναχξωννΰω, idem. Hinc 
άνάχξωσις, ιως, η, infectio, coloratio; (2) 

inunctio ; (3) contagium. 
άναχΰξωτος, α, b και ή, non paleatus, paleis 

non mixtus, non aceratus. Ex « pr. et 

αχυξόω, paleis admisceo. 
άναχυθύς, a. 1. part. pass, verbi αναχυω• 
άνάχυσις, ιως, η, refusio ; (2) maris a;stua- 

rium navigabile ; (3) confusio ; (4) ani- 

mi viriumque resolutio, mollities. Ab 
άναχυω, f. Circa, refundo. 
αναχωματισμος, S, b, agger. Ex dvot, et 

χώμα., agger, 
άνα^ωηυω, f. ιίτω, conflo; (2) refundo. 

Ex ανά, et χωνίύω, conflo. 
αναχώννυμι, idem quod άναχόω• 

άνα,χωξίω, ω, f. ησω, retrocedo, redeo, re- 
vertor ; (2) remotus sum a via ; (3) ab- 
horreo. 'ΑναχωξίΤν irii τάς ναΰς, ύς φυ- 
γην, άπ οίκον, ίχ τίνος.' Κίλίίισαντος βα- 
σιλέως σημηναι το αναχλητιχόν, άνίχώξη- 
σα» us το στξατόπίδον, receptui canere, 
Diod. Hinc 

', recessus; secessusj 
locus qui est in secessu. 

άναχωξησάντων, digressorum, gen. plur. a. 
1. part. act. verbi άναχωξίω. 

άναχώξησις, ιως, η, recessus, secessus ; (2) 
reditus ; (3) receptus ex pugna et peri- 
culo ; (4) locus semotus, solitudo ; (5) 
locus perfugii, perfugium. Ab eod. 

αναχωρητής, 2, b, recessor, secessor ; (2) qui 
in soiitudine vivit, eremita, anachoreta. 

άναχωξίζω, f. ίσω, separo, secerno ; (2) fa- 
cio reverti, aut secedere, in locum redu- 
co, suae terra? restituo. Ό λοχαγός αΰ- 
τας άνίχώξίζιν, Xen. 

άνα-φαλάσσω, contundo, retundo. 

άναψάω, ω, f. ησω, tergo ; (2) tergendo de- 
mulceo ; (3) detergendo colligo et exci- 
pio. 

αναψηλάφησις, ΐως, η, contrectatio ; (2) in- 
vestigatio, indagatio. 

άνά-^ης, adfigas, sive adfixeris, 2. sing. a. 
1. c'onj. act. verbi άνάπτω, adfigo. 

άναψηφίζω, f. ίσω, rursus in sufrragio mit- 
to ; (2)" abrogo ; (3) retracto. Hinc 

άναψηφισις, ιως, η, repetitio suffragiorum ; 
(2) abrogatio ; (3) retractatio. 

ανα•\/ηχω, f. η%ω, idem quod dva -φάω. 

αναψις, ιως, η, accensio. Ab άνάπτω. 

άναψυχτηξ, ηξος, b, recreator. 

αναψυκτικός, η, bv, refrigeratorius, Gl. V. 

άναψύξαι, a. 1. inf. act. verbi άναψύχω. 

άνάψυξις, ΐως, η, refrigerati'o ; (2) recrea- 
tio, refocillatio. 

ανα'φυχίι, ης, η, idem. Ab 

άναψΰχω, f. ξω, refrigero, eventilo ; (2) ab- 
stergo, desicco ; (3) refocillo, recreo ; (4) 
an imum reduce Άναψυχιιν τας νίας, 
reficere ; τίνα σιτω κ,αι ποτω. "Οτι πολ- 
λάκις μι άνί-φνξί, 2 Tim. 1, i6. 0<' traga, 
vyivou h -ογσιν άνί•\ιυχ6ν φίλον ητοξ% II• 13, 

ανγνοί'ή, agnoverit, 3. sing. a. 2. opt. act. 

Dor. pro dvayvoivit & verbo αναγινώβ'κω, 

agnosco. 
ΆΝΔΑΝΩ, placeo. 'Αλλ' ουκ ΆτξίΊΙγι 

'Αγαμίμνονι 'ήνΰανί &υμω, II. 1, 24, et 

378. Αίχα 5s σφκην ίίνδανί βουλή, H. 18, 

kvhuo-tiai, coronari, pra?s. inf. pass. Dor. 

pro άναΜίο-θαι, a verbo kvahiv, corono. 
ανίίμα, rej, τβ, vitta, Poet, et Mol. per 

Sync, pro ανάδίμα, seu άναμμα, Ep. 
"ΑΝΔΗΡΟΝ, ν, το, summitas, cacumenj 

(2) fluviorum labrum, s. agger, Hes. 
&νϊνιο-άμινος, qui religavit, a. 1. part. med. 

Poet, pro αναοησ-άμινος, & verbo αναΰίω. 
ί.ν$ίχτ*ις, laqueus, Poet, pro άνχΰίχτης, Ε. 

Μ. 
α,νΐίχα, divisim, inter. Ex dva, et £/#«• 
«vdoxatiwi Mol. per Sync, pro αναίοχά- 



2v,v, alternis vicibus, per successionem, 

Hes. 
άνΰοχΐυς, pro άναΒοχίυς, vel ανάδοχος, Id. 
άνΰξαγαθέω, ω, f. ητω, fortiter, seu strenue 

me gero, virum me prabeo. Ex άν/ΐξ, 
t vir, et άγαθος, bonus, fortis. Hinc 
ΰνΰξαγάθημα, ατός, το, facinus viro forti 

dignum, actio fortis viri, res fortiter et 

prajclare gesta, Gl. V. facinus j dvhg»• 

γαθν-,ματα, merita, Gl. V. 
ανδξαγαθντνις, 5, β, qui facinora edit viro 

forti digna, fortiter se gerens. 
ανδζχγαθία, ας, ft, strenuitas, fortitudo; 

(2) actio digna forti viro; (3) officium 

boni viri ; (4) probitas. Hinc 
ανδεαγαθίζομχι, f. ί&ομαι, fortiter me gero; 

(2) bonum virum me prsesto. 
ανΰξάγξία, ων, τα, spolia homini detracta. 

Ex dv /ΐξ, et α,γξα, prceda, spolium. 
χνΰξ,αγχνος, n, e και ή, qui viros strangu- 

lat, Eust ■ Ex dvhe, et αγχω, strangulo. 
αώςαγχος, ν, ο και ■*, idem et ex iisdem. 
άνδξάδιλφος, n, i, levir, Ph. Ex «y-^, et 

a6&$K,frater. 
ανΰςαχας-, adv. viritim. Ab άννίξ, vir. 
ανΰξ.αποΤίιίΰ'νται, mancipabuntur,3. plur. f. 

1. ind. med. Ion. pro dv^arohSvrah 

quod ML dicitur pro ανδξαποδίοΌνται, 

ab 
«νΰξαποΰίξω, f. /e*a, in servitutem redigo, 

captivum abduco liberum hominem; 

(2) servum alteri furor et meum facio ; 

(3) subjugo, in potestatem redigo, velut 
urbem. Ab dvhpk-xolov. Hinc 

άνΰξαποΰισ-μος, if, a, redactio in servitu- 
tem, eo, quo de ανΰξαποΰίστη, dictum 
est, modo ; (2) plagium. 

ανΰρατόΰισις, ίως, ή, idem. 

αν§ζαποΙι<ττγ,ς, 5, ί, qui liberum furatur et 
in servitutem redigit, vel legitimo domi- 
no furatur et suum facit. Gl. V. plagi- 
arius. Ab eodem. 

ανδξαποΰιο'τίΐξίος, a, en, plagio serviens, 
aptus. 

ανΰξαποδιστικος, η, ov, idem. 

ανΰξαποΰοκάπηλος , n, b xa) y, qui mancipia 
vendit, mango, venalitiarius. Ex dv 
ΰξάποΰον, et κάπηλος, institor, propola. 

άνδςάποΰον, ν, το, mancipium. Ex dvhg, et 
πας, pes. Hinc 

ανΰξαποΰώδης, ίος, b χα) 'h, ad mancipium 
pertinens; (2) illiberalis, servilis inge- 
nii, degener, voluptatibus et cupiditati- 
bus serviens. Gl. V. flagitiosus. 

ανίραποΐωΐΐα, ας, ή, servilis turpitudo, 
vita flagitiosa. 

αν^ξαποΰωδως, adv. serviliter. 

ανίξάξίον, ν, το, homuncio, homo contem- 
nendus. Ab dv-hq, vir. 

αν^ξαχθης, ίος, b και ν, viro ponderosus, 
viro gravis, virum gravans, seu onerans, 
sufficiens ad onerandum virum. Ex 
άνν,ζ, et άχθος, potldus. 

ΆΝΔΡΑ'ΧΛΗ, ης, η, scabellum muliebre, 
foramina habens et subjectos carbones. 

"ΑΝΔΡΑΧΛ02, herba qusedam. 

ΆΝΔΡΑ'ΧΝΗ, ης, ή, portulaca, herba, 
Angl. Purslain. 

dvl'ua, ας, ή, virilis setas. Gl. V. vigor ; 
(2) virilitas ; fortitudo. Ab ανηξ, vir. 

ΰνΰξίίχίλον, α, το, simulacrum, statua ; 
(2) purpurissum, coloris genus, Xen. Ab 

αν'Βξύκιλος, a, b και η, viro s. homini si- 
milis. Ex άν>,ξ, et ί'ίκιλος, similis. 

ανίρίώθϋμος, ov, fortis, virili animo praa- 
ditus. 

dvtqiiov, n, το, virile robur, fortitudo. Ab 

ανίρΰος, e/«, ΰον, virihs ; (2) fortis, stre- 

• Ms• 



dvhpla, ας, η, idem quod άνδξί /et. 
άνδξΐάντα, acc. sing, ab ανΰςιάς. Unde 
ανίξίαντίσχος, ν, b, parva statua. Dimin. 
ανΰξίαντογλύφος, ν, b, idem quod 
ανΰςιαντοπλάο-της, a, b, statuarius. Ab οίν- 

δξίας, et πλάστης, fictor. Hinc 
άνΰξίαντοπλχσ-τικη, ης, η, sciL τίχνη, ars 

fingendi statuas. 
ανΰξίαντοποιίω, S, f. ησω, statuas facio. Ex 

ανάξιας, et ποάω, facio. Hinc ^ 
άνΰξίαντοποιητιχη, ης, η, SCll. τίχνη, ars 

conficiendi statuas. 
ανδξίαντοποιΐα, ας, η, statuarum confectio, 

ipsa actio faciendi statuas ; (2) ars statu- 

aria. Ab 
ανΰςιαντοποιος, κ, b, statuarius, statuarum 

artifex. Ab ανΰξίαντοποιίαι. 
άνΰξίαντνξγίω, statuas facio. 
άνΰςιας, άντος, b, statua, cippus, Gl. V. 
άνίξίζω, f. Ίσω, et ανίξίζομαι, astatem viri- 

lem ingredior, viriliter ago. ΆνΉζίζισ- 

θι, χξαταιασθί, 1 Cor. 16, 13. τω σώματι, 

roborari, Luc. 
ανίίίχος, η, ov, virilis, ad viros pertinens ; 

($) virihs, fortis, strenuus ; (3) viro forti 

dignus. Ab ανί,ς. 
αν^ξίχως, adv. viriliter, fortiter, strenue ; 

(2) valide, robuste ; (3) vehementer. 
dvbpiov, n, το, parvus vir, homuncio. Dim. 
άνϊξίσμος, £?, b, idem quod ανΰξία, Poll. 
άνϊειστι, adv. virihter, fortiter, strenue ; 

(2) more virorum, Theocr. 
άνΰξίφϊλος, χ, b χα) ή, viri amans, viri ami- 
cus. Ex ά,νηξ, et φίλος, amicus. 

άνΰξίφόντης, ν, b, homicida. Α φίνα. 
άνΖξοζ&ξης, Ις, viros gravans. 
άνϊςόζασμος, ν, b, via angusta, quae uni 

tantum homini suflicit, Hes. Ex ΰνηξ, 

et βαίνω, vado, eo. 
άνΰξοζατίω, ω, cum viris s. pueris consu- 

esco, rem habeo, amore sc. nefando. Ex 

civze, et βα,τίω^ 
ανδζοζόξος, ν, b και η, hominem vorans. 

Ex ανηζ, et βοροι, vorax. 
άνδξόζνλος, b και η, virihs consilii, fortis, 

s. viris insidians. 
άνδξοζξώς, viros devorans. Α βιξςώσχω. 
οίνΰξόζξωτος, idem. 
ά,νίρογίνίΐα, ας, η, virorum genitura, homi- 

num propagatio ; (2) per viros successio 

generis. Ex άν/ΐξ, et γίνος, genus, 
ανδξογίγας, αντος, b, gigas. 
ανδρογόνος, ν, ή, marem gignens, viripara. 

Ex ανηξ, et γίγονα, a γύνομ,χι, nascor. 
ανδρόγυνης, ν, b, idem quod 
άνδξόγυνος, n, b, androgynus, semimas, se- 

mifemina, semivir, Gl. V. (2) castratus; 

(3) debilis, imbecillis, invahdus ; (4), effe- 
minatus, muhebri animo praeditus ; (5) 
socors, parum strenuus. Ex ανηξ, et 
γυνή, femina. 

άνδξόδα'ικτος, ν, b και η, viros s. homines 
perimens. Ex ανηξ, et δαίζω, occido. 

άνδξοδάμαν, acc. sing. Dor. pro ανδξοδά• 
^μην• 

ανδξοδάμας, αντος, b, et άνδροδάμη, ης, ή, 
virum domans ; (2) gemma 'quaedam. 



Κ,νηξ, 



nuus. Ab 
άνδξΐιοφόντης, ν, b, homicida. Ex 

φίνω, occido. 
άνδξίίως, adv. viriUter, stremie. Ab dv- 

δςΐίος. 
άνδξίξάστξία, ας, η, virorum amatrix. Ex 

ανης, et έξάστξία, amatrix. 
ανδριύομαι, virilem eetatem attingo. 
άνδξίύμίνος, prees. part. pass. Dor. pro dv- 

δξούμίνος, quod est contr. ex ανδξοόμινος, 

vir f actus, a verbo άνδξόω, Herod. 1, 123. 
άνδξίων, ωνος, b, idem quod ανδξών ; (2)do- 

mus magna. 
άνδρίων, virorum, gen. plur. Ion. pro dv- 

^ δξων. '- ' ' ' . 
ανδρήιη. Ion. pro ανδξίί», item ανδξηϊος, pro 

άνδξύος, Herod, 
ανδξηλατίω, ω, f. ησω, in exsilium pello, in 

exsilium mitto. Ex ΰνηξ, et Ιλαύνω. 

ανδξία, ων, τα, convivia quaxlamapud Cre- 

tenses, ad qua? soli viri admittebantur. 

( 50 ) 



Ex 



ανηξ, 



ανδξόδομος, χ, Ό, triclinium, Hes. Suid. Ex 

ανηξ, et δόμος, domus. 
ανδξόθίν, adv. ex viro. Ab ανηξ. 
άνδξοθνης, ητος, b και η, homines perdens, 

vexans, asrumnosus. 
ανδξοχας, άδος, ή, pars, Hes. Nic. 
άνδβοχμν,ς, ητος, Ό xai η, a viro interfectus; 

(2) homines perdens, vexans. Ex drhfr 

et κάμνω. Unde. 
άνδξόχμητος, ν, β χα) η, ab homine labora- 

tus, seu factus ; (2) in quo vir jacet : 

epith. sepulchri. 
ανδξοκόζαλος, n, b, homo maleficus, ne- 

quam veterator, Hes. Suid. Ex *vfy, 

et κόζαλος. 
άνδροχτασία, ας, η, Ion. ανδξοχτασίη, caedes 

virorum. 
ανδξοχτονίω, viros interficio. 
ανδξοκτον'ια, ας, η, homicidium. Ab 
άνδξοκτόνος, ν, b xai ή, homicida, virum 

occidens. Ex ανηξ, et χτιίνω, occido. 
άνδξολίτίΐξα, ας, η, viros perdens. 
άνδξολημη, ης, η, virilem habens animi e- 

lationem, Hes. Ex ανηξ, et λημα. 
ανδξοληψία, ας, η, jus homines prehend- 

endi, quo scil. Athenienses, si civis extra 

Atticam interfectus esset, tres ejus urbis 

incolas prehendebant, casdis pceham da- 

turos, nisi ipse criminis reus traderetur; 

clarigatio, Gl. V. Ex ανν,ξ, et λ»μ• 

ζ,ίνω, prehendo. 



ANE 



ANE 



ANE 



άνΰξολ-ί,-ψιον, α,'το, idem et ex iisd. 
ανθολογία, ω, f. ίσω. viros lego, delectum 

militarem habeo. Ex άν*ΐξ, et λίγοι, lego, 

i. e. deligo. Hinc 
ανθολογία, ας, 'h, virorum collectio ad mi- 

litiam, delectus; (2) collectio qua;vis, 

qute viritim fit 
άνΐξολογίζω, f. ίσω, idem quod άνδξολογεω. 
άνίξομανκ, ios, ό χα) ν>, viris insaniens, 

virorum amore insaniens, viros insane 

appetens, libidinosa. Ex άν>,ς, et μαίνο- 
μαι, insanio. Hinc 
άνίξομανία, as, '<i, insanus virorum amor. 
άνίξομ&χο;, α, β χα) y, cum viris, vel viro 

pugnans. Ex άννιξ, et μάχομαι, pugno. 
άνΰξίμιος, ία, tev, virilis j (2) humanus. 
άνίξομν,χνις, εος, b χα) η, staturam et alti- 

tudinem viri asquans. Ex άν)ΐξ, et μ%- 

xes• 
άνίξόομχι, νμαι, f. ώσομχι, virile robur, vel 

zetatem virilem, attingo, ad aetatem viri- 

lem pervenio, vir no ; in med. stupro 

foeminam; άνΰξωΒύς, adultus, Gl. V. 

άνδξωθεΊσα, compressa a viro virgo, a. 1. 

part. pass. Ab άννιξ. 
άνίξόπαχ, tubes, b, puer virili animo, qui 

ante aetatem virilem viriliter sentit, co- 

gitat, agit. Ex άνν,ζ, et trals, puer. 
άνίξοτλαστία, as, i, virorum formatio. Ex 

άννιξ, et πλάσσω, forma, 
άνδξοπλν,θεια, as, y, hominum multitudo, 

seu conventus. Ex άννιξ, et πλήθος, mul- 
titudo. 
avSgoxe^vos, ν, b, scortum masculinum. 
«ν|^•3•§£τ^ί» ios, b χα) v\, virum decens. 

Ex άν*ΐξ et πξίπει, decet. 
&νδξό#ξωξύί, ev, hominis faciem habens, in 

neut. humana facies. Ex αννίξ, et πξώξα, 

prora, metaph. facies. 
ανο'ζοσάθ'κ, its, ό, virilia grandiora habens. 

Ex άνν,ξ, et σάθη, pudendum virile, 
άνδξοσάθων, evos, b, idem et ex iisd. 
άνδξόσαιμον, α, τβ, Dioscorid. 3, 173. ruta 

silvestris, Plin. 17, 4. Ex ά,νν,ξ, et αίμα, 

sanguis, quia herba hsec digitis trita san- 

guineo succo Quit. Angl. St. John's woet. 
άνίξόϊαιμο;, u, b, idem et ex iisd. 
άνδξόσινις, idos, b χα) (ι, hominibus noxius, 

pestifer. Ex άν/ΐξ, et σίνω, noceo. 
άνδξόσφιγξ, yos, o, statua, qua? viri et 

Sphingis figuram habet. Ex άνν,ξ, et 

σφίγξ. 
άνΙζότΥ,ς, viros, r), virilitas, fortitudo. 
άνδξΖσθαι, fieri virum, praes. inf. pass. 

contr. pro άνΰξόεσθαι, ab άνδξόομαι. 
άιιδξοτνχκ, Is, maritum nactus j in matri- 

monio agens femina. 
άνίξοφαγίω, ω, humana came vescor. Ab 
avfyo0ayost s, ό χα) ή, humana came ves- 

cens. 
άνδξόφθοξο$> ev, ab homine periens, vel dv- 

i$6<$ogos, homines perdens, Soph, 
άνΰξοφονίω, ω, f. %σω, sum homicida ; (2) 

occido : 
άνδξβφονία, as, *i, homicidium. Ab 
άνδξύφόί/ος , ts, ο, homicida, sicarius ; άνδξβ• 

aivos, v\, interfectrix viri. Α φίνοι. 
άνοξοφόντΥό, χ, b, homicida. Ab eod. 
άνο'ξόφ6)νΰ5, ν, β χα) r„ virilem vocem ha- 
bens. Ex άνν,ζ, et φωνή, VOX. 
άνΖξόω, ω, f. ώσω, virilem reddo, virile ro- 
bur subministro. Ab άνν,ξ. Hinc 
άνίξωδη , tts, b χα) ν], virilis, virum decens, 

forti viro dignus ; (2) forti animo prsedi- 

tus, magnanimus. 
avfyalois, adv. viriliter, fortiter. 
άνδξώΐβί/?, vide άνδξόομαι• 
άνδξων, mos, b, pars domus, in qua viri a 

mulieribus seorsum agunt ; (2) exponi- 

tur etiam schola, ubi studiosi sapiential 

erudiuntur. Ab άνήξ. 
άνδςων7τκ, tbOs, y, idem et ab eod. 
avbguos, ωχ, ωβν, virilis, ad virum perti- 

nens. 
άνδύεται, emersit,3. sing. pra?s. ind. med. 

Poet, pro άναο~ύίτχι, Horn. Ab αναδύο- 
μαι, emerge, 
α,νίωχι, reddidit, 3. sing. perf. ind. act. 

Dor. et Poet, pro ανίδωχί, ab άνχδίο~ωμι, 

reddo. 
iviSn, conscendit, adscendit, 3. sing. a. 2. 

ind. act. verbi άναξαίνω. 
άπζοξζόζνξχν, exclamarunt, 3. plur. a. 1. 

ind. act. verbi άναζοξζοςΰζω, exclamo. 
ανίζξ&νί, insonuit, 3. sing/a. 2. act. verbi 

αναζξίχω, insono. 
άνίζωσε, clamavit, 3. sing. a. 1. ind. act. 

Ion. pro άνιζόησί, a verbo ανα,ζοάω. 
ανίγγυάω, ω, f. ησω, fidejubeo. 



άνίγγυος, ν, ό χα) ή, sine sponsione actus ; 

anyyvos, ν, non desponsa. Ex a priv. 

et 'iyyvos, satisdationi obnoxius. 
knyi'ieu, f. ίξω, expergefacio, excito ; (2) 

asdifico ; άνεγύςομαι, resurgo, Gl. V. e- 

vigilo. Όδυσηα ίξ vtrvv aviyiiei, H- 10> 
^ 138. Hinc^ 

aviyteros, α, ό χα) v\, non experrectus. 
άνίγίξτως, adv. citra restitutionem vitae. 
«νί^ώλυίττβί, ov, non intectus, s. tectus, 

Hes. 
άνίγχλ'/,τβί, n, β χα) it, inculpatus, irrepre- 

hensus, Gl. V. inaccusabilis. Ex a, pr. 

et Ιγχαλίω, culpo. 
άηγχλνιτω5, adv. citra reprehensionem, 

inculpate. 
aviyxvos, n, *i, quae uterum non fert, qua? 

non est gravida. Ex a priv. et 'ίγχνος. 
aviyxωμlaστos, α, ό χα) v\, lllaudatus, nulla 

laude adfectus. Ex a priv. et ίγχώμιον, 

laus. 
απγνάμπτοντο, 3. pi. imp. ind. pass, άνα- 

γνάμπτω. 
άνίγνωξίσθνι, agnitus est, 3. sing. a. 1. ind. 

pass, verbi άναγνωξίζω, notumfacio. 
άνίγνωσμαι, lectus sum, 1. sing. perf. ind. 

pass, verbi άναγινώσχω, pro άναγνόω, 

lego. 
άνίγνωτί, legistis, 2. pi. a. 2. ind. act. ver- 
bi ejusd. 
auygiTo, concitabatur, 3. sing. imp. ind. 

pass, per Syncop. pro aviyiUiro, a verbo 
άήγζομκι, expergiscor, per Sync, pro an• 

γίιξομαι. 
άνίγχώξ'/ιτκ, α, ό xa.) r), qui fieri, concedi, 

admitti, nequit ; quod locum non habet 

in rerum natura. Ex a pr. et ίγχαξίω, 

admitlo. 
άνύάφισ^, y, o#«ii5,quipavitus non est, 

qui solo ajquatus non est. Ex « priv. 

et 'ώαφίζω, pavio, solo cequo. 
ανίδίγμίθα, suscepti eramus, 1. pi. plusq. 

ind. pass, per Sync, pro άηΐιΐίγμζΰα, ab 

άναΰίχομχι. 
χνίδίξατο, suscepit, 3. sing. a. I. ind. med. 
άνίΰίίξεν, demonstravit, 3. sing. a. 1. ind. 

act. verbi άναδα'χνυμι, pro άναΰύχω. 
'ANE' Δ Η Ν, adv. licenter, impune; (2) 

effuse ; (3) promiscue ; (4) palam, aper- 

te. O/ ht Λαχεΰαιμόνιοι^ ΐπίώάν βουλών 

ται άνίδην το7ς πχζ ah-rols ξυγγίνίσθαι σο- 

φισταΪ5, Lacedaemonii vero quotiescun- 

que volunt licentius cum suis sophistis 

versari, Plut. in Protag. 342. 
άήο~ξαχον, suspexi, 1. sing. a. 2. ind. act. 

per Metathes. pro dvila^xov, verbi dva- 

δίξχω. 
άν&ξαμον, recurri, 1. sing. a. 2. ind. act. 

verbi άνχτξίχω pro άναίξίμω, recurro. 
άύο*ζαστο5, ov, non stabilis. Ab « et ϊ$ξχ, 

basis, 
dvilv, prodiit, 3. sing. imp. ind. act. verbi 

άναΐΐΰμι. 
άνίΐύσατο, 3. sing. a. 1. ind. med. verbi 

αναδύω, emerge, 
ανίΐωχιν, reddidit, 3. sing. a. 1. ind. act. 

verbi άναΥώωμι, reddo. 
ανίίξγί, pro dviigyi, cohibuit, 3. sing. a. 1. 

ind. act. verbi άνείξγω, II. 3, 77. 
άνίζίυξίν, discessit, 3. sing. a. 1. ind. act. 

verbi άναξίύγννμι pro άναξίύγω, discedo. 
ανίζντχν, requirebant, 3. pi. imp. act. contr. 

pro dvit -ήτίον, ab άναζ-ήτίω• 
άνίζω, f. ίσω, sublatum in sede colloco et 

pono. Έί ΰίφξον δ" άνίσαν^ dyov ίτξο- 

r) "Ιλιον ίξίιν, It. 13, 657. Ex dva, et 'ίζω, 

colloco. 
άνίζωπύξ-ισί, revixit, 3. sing. a. 1. ind. act. 

verbi άναξωατυξίω, revivisco. 
άνίθελησία, as, v), cum quis non vult, Suid. 

Ex a priv. et ίθίλω, volo. 
dviB&vros, ν, β xa) fi, coactus ; invitus ; 

(2) inexspectatus ; (3) tristis, adversus. 

Ex iisd. 
dvitixtv, 3. sing. a. 1. ind. act. verbi άνίημι, 

remitto. 
άνίθάλπι, reviruistis, 2. pi. a, 2. ind. act. 

verbi αναβάλλω, reviresco. 
dviOiis, remissus, a. 1. part. pass, verbi d- 

νίημι, remitto. 
dvi^Tos, ev, non adsuefactus. 
dvilhi, laxatus est, 3. sing. a. 1. ind. act. 

verbi άνίημι, remitto, laxo. 
άνίθηκα, 1. sing. a. 1. ind. act. verbi dva- 

τίθνιμι, pro άναθίω, repono. 
άνιθξίψάμνιν, nutrivi, 1. sing. a. 1. ind. 

med. verbi ανατξίφω, nutrio. 
dvtibios, tt, β χα) ή, forma carens, informis. 

Ex * priv. et iThos, forma. 
C 51 ) 



άνιιο~ωλοποιίω, ω, f. νισω, speciem et imagi- 

nem fingo, animo propono. 
ανίΐδωλοποίί'α, ας, ή, imaginum eifictio in 

animo. 
dvi'txaffTOs, h xa) f\, qui nulla imagine cx- 

primi potest, quern nulla conjectura ad- 

sequi possis. Ph. inexistimabilis. Ex 

a priv. et ί'ιχάξω, adsimilo. 
dvuxovtfros, ov, qui imagine exprimi non 

potest, ut Deus. 
χνιιλίίθνια, s. άναλΥ,θυιαι ας, ή, quae non- 

dum peperit, quae Lucinas labores non- 

dum experta est. Ex a priv. et Είλίί- 

θυια, Lucina, parturientium Dea. 
ανιιλίω, ω, f. ν\σω, evolvo, involutum ex- 

plico. Ex dva, et ίϊλίω, involve. Hinc 
ανείλν,μα, arts, rojevolutio; (2) involutio, 

involucrum. 
ανείλνιπται, contractum est, 3. sing. perf. 

ind. pass, verbi αναλαμβάνω, 
άνίίλ'/ισις, ίως, νι, convolutio, Aret. 
άνίίλισσω, et άνίΐλίττω, revolvo. 
άνύλλω, idem quod άνιιλίω. 
ανίΐλον, sustuli, 1, sing. a. 2. ind. act. verbi 

άναίξίω, pro άνίλω, tollo. 
dvi^ivos, perf. part. pass, verbi άνίημι, so- 

lutus ; (2) violens, quasi sit solutus frae- 

no, laxans franum, laxans habenas ani- 
mo, iraa. 
άνειμίνως, adv. remisse, solute, licenter, 

negligenter. Ab αναμένος, 
ανειμι, redeo, redibo. Ex dva, et εΐμι, 

eo. 
ανείμων, όνος, b xa) v\, non vestitus, nudus; 

(2) male vestitus. Ex « priv. et εϊμα, 

vestis. 
άνειν, conficere, pra?s. inf. act. Ion. et Poet. 

pro άνύειν, a verbo άνύω, conficio. 
dviivai, remisisse, a. 2. inf. act. verbi d- 

νί'/ιμι• 
ανειπείν, edicere, proclamare, publice pro- 

nunciare. Ex dva, et ειπεί». 
άνείξγω, f. ζω, arceo, repello, propello, in- 

hibeo. Ex dva, et ε'ίςγω, cohibeo. 
άνείξεαι, interrogas, 2. sing, prass. ind, med. 

Ion. pro άνείξεσχι, a verbo άνείξομαι. 
άνείξζις, εως, η, inhibitio. Ab άνείξγω. 
άνείξυσαν, 3. pi. a. 1. ind act. Ab 
άνείξύω, f• ύσω, sursum traho. Άνείξύσαι 

τάς νν,ας, in terram subducere, Herodol. 

Ab dva, et ίξύω, traho. 
άνείξω, necto, adnecto. Ex dva, et ε'ίξω, 

necto. 
άνείξώτίυν, Ion. pro άνείξώτων, JSust. 
άνεΊσαν, adscenderunt, 3. pi. a. 1. ind. act. 

v. άνειμι. 
άνέϊσθαι, perf. inf. pass, verbi άνίνιμι. 
ανείσοίος, a, b xa) v, inaccessus, ad quern 

non patet ingressus, R. Ex a priv. et 

ε'ι'σοδβς. 
άνεισφοξία, αις, ύ\, immunitas a tribute 
άνείσφοξος, χ, Ό χα) fi, immunis, qui tribu- 

tum non solvit. Ex a priv. et ε'ισφοξά, 

tributum. 
άνεΤχον, 1. sing, imperf. ind. act. verbi 

άνίχω. 
άνείω, remitto, pross. ind. act. Poet, pro d- 

viov, sive άνίνιμι• 
άνεχαθεν, adv. desuper, e loco alto ; (2) ab 

origine generis et juxta seriem prisco• 

rum, quibus quis ortus est. Ab 
άνεχάς, adv. sursum, superne, eminus. 

Ex dva, et εχας, procul. 
dvixSaros, a, b κ, ij, ex quo non est egres- 

sus ; (2) invius ; (3) carens eventu. Ex 

« priv. et εχζαίνω, exeo. 
ανεχζίαστος, u, b xa) v„ qui vi compelli ne- 
quit, inviolabilis. Ex a pr. et εχζιάζω. 
άνεχζιάστως, adv. inviolabiliter. 
άνεχΰαξτ), adv. sine excoriatione. 
άνίχΰαρτος, ev, non excoriatus. Ab « pr. 

et Ιχόίξω, excorio. 
άνεχδήμντος, u, b xa) i\, qui non peregri- 

natur, seu qui nunquam domo abt'uit, 

aut nunc domi versatur, non peregre. 

Ex a priv. et Ιχΰνμίω, peregrinor. 
άνεχδιηγ-ήτος,ν, b xa) 'h, inenarrabilis, inef- 

fabilis. Ex a priv. \x, et δινιγίομαι, e- 

narro. 
άνεχοΊνιγητως, inenarrabiliter. A praec. 
άνεχίίχ-,,τος , ν, b χα) i, inultus, indefensus. 

Ex a priv. et Ιχδιχίω, ulciscor. 
άνεχοΌτος, ν, b xa) r), non editus, non vul- 

gatus ; (2) non elocata, defilia. Ex a• 

priv. et ίχδοτος, editus. 
άνίχίξομος, ν, b xa) v), excursum et effu- 

gium non habens, impervius. Ex a pr. 

et 'εχδξόμος, excursio. 
dvix9ieu.»vTos, v, b χα) ί, qui calefieri non 
Ό 2 



ANE 



ANE 



ANE 



potest, caloris expers. Ex a priv. et \x- 

βΐξ μ.αίνω, excalefacio. 
ανίχϋύ-ος, χ, b xa) ■>„ inexpiabilis. Ex a 

priv. et εχθνομαι, expio. 
ανεχχΧγ,σίαστος, ov, ccetu populi carens, in- 

anis. 
dvixXayov, 3. pi. a, 2. ind. act. verbi dva• 

χΧαζω. 
ανεχΧάΧγ,τος, χ, b χα) χ, inefiabilis. Ex a 

priv. Ιχ, et ΧαΧίω, loquor. 
ανεχΧαπτος, χ, b xa) r< non deficiens ; (2) 

perpetuus ; (3) inexhaustus. Ex a, pr. 

et εχΧείπω, deficio, cesso. 
ανεχΧείπτως, perpetuo, semper, sine fine. 
ανεχΧϊνεν, 3. sing. a. 1. ind act. verbi dva• 

χΧίνω. 
απχΧΐπγ,ς, ίος, ο % r, non deficiens, indefi- 

nitus. Ex cc, priv. et εχΧί-τγ,ς, defi- 
ciens. 
ανεχΧόγιστος, χ, b χα.) r» a quo rationes non 

petuntur, cujus rationes subduci non 

possunt. Ex a priv. et ΙχΧογίζομαι. 
ανεχΧογίι-τως, sine ratione, sine modo, in- 

temperanter. 
άνίχνιττ6;, ov, elotu difficilis. Ex « priv. 

et ίχνίπτω, eluo. 
άνεχόμϊσε, 3. sing. a. 1. ind. act. verbi d• 

ναχομίζω. 
ανεχότη, percussus, repressus est, 3. sing. 

a. 2. ind. pass, verbi αναχόπτω. 
ανίχπευστος, χ, Ό χα) r„ manifestus, exau- 

ditus ; (2) inefiabilis, infandus. Ex a 

priv. et εχπυστος, exauditus. 
ανεχπίμπΧχμι, repleo, expleo. 
ανίχπΧΥ,χτος, -χ, b xa) r„ non obstupefactus, 

imperterritus, impavidus. Ex a priv. et 

εχπΧΫ,ττομαι, obstupesco. 
ανεχπΧΫ,χτως, adv. impavide, intrepide. 
ανίχπΧν^ωτος, χ, b xa.) r,, inexplebuis, Gl. 

V. Ex α priv. et εχ-τΧΥ,ξΰ, expleo. 
ανίχπΧυτος, χ, b χα.) t„ indelebiUs, non elu- 

tus. Ex a. priv. et ίχπΧύνω, eluo. 
άνεχποΐΥ,τος, χ, b χα.) r, qui non potest edu- 

ci, extrahi, aut expelli. Ex a, priv. et 

Ιχποιίω• 
άνεχπίγ,τος, χ, Ό χα.) Y if quod ad suppura- 

tionem perducl non potest. ανεχπύχτον 

'ίΧχος, Aret. Ex a. priv. et εχπυίω, sup- 
pur ο. 
ανίχπυστος, non divulgatus, celatus; (2) 

non divulgandus, celandus. 
dvixoayov, 3. pi. a. 2. indie, act. verbi 6L- 

ναχράζω. 
άνεχξίζωτος, χ, Ό χα.) y„ non radicitus evul- 

sus. Ex a, priv. et εχξΐζόω, eradico. 
άνίχτιχος, v, by, patiens/qui tolerare po- 
test Ab ανέχομαι, 
ανεχτός, ■>„ bv, tolerabilis, commodus. Ab 

ανίχω, tolero. 
ανεχτως, adv. tolerabiliter, commode. 
ανίχτριντος, ov, qui deleri, deteri non po- 
test. 
ανεχφευχτος, χ, b xa) *,, quem nemo eflu- 

gere potest ; (2) cui non beet effugere. 

Ex a. priv. et εχφενγω, effugio. 
άνεχφοίτχτος, χ, b χα.) r„ non prodiens fo- 

ras, non emanans. Ex a. priv. et \χφοι• 

τάω. 
ανίχφοξος, x, b χα.) ή, quod efferre non licet. 

Ex' a, priv. et εχφίξω, effero. 
ανίχφξαστος, χ, b χα.) r„ inefiabilis. Ex a. 

priv. et εχφξάζω, eloquor. 
άνεχφωνΥ,τος, χ, b χα.) ή, inefiabilis, qui ex- 

primi, seu verbo pronunciari, non po- 
test. Ex a. priv. et εχφωνίω, exclamo. 
ανίΧαιος, α, Ό χχι ■>„ sine oleo. Ex a. priv. 

et |λ*;βν, oleum. 
duUyxTt;, s. ο χα.) ν, irreprehensibilis ; 

(2) qui refeUi non potest, aut non con- 

vinci; (3) manifestus. Ex a, priv. et 

\λίγχω, arguo, convince. 
άνΟΛγχτω;, adv. sine reprehensione ; (2) 

sine probatione. 
ά#οΛ'/χω, arguo, convinco. 
άνΟΛν,μ,ίιοις, adv. crudeliter, immisericor- 

diter. Ab 
κνίΚίΥ,μΜν, όνος, b χα.) r,, immisericors, du- 

rus, rigidus. Ex a. priv. et Ίλίίμαν. 
dvi>.i%s, Is, immisericors. 
άνιΚιϊν, a. 2. inf. act. verbi ανα,ΐξίω• 
άνιλιυβίξία., ας, *ι, ilnberalitas, ilbberalis 

morositas ; (2) avaritia, sordes. 
άνΟ.ίυΒίξΐίτΥ,ς, ν,τος, χ, idem. Ab 
άνίλινθίξος, χ, i χα.) r, iUiberabs ; (9.) sor- 

didus, avarus ; (3) inhonestus, indecens. 

Ex a. priv. et ίλίίΰΐξβς , liberalis. 
άνίλί-Μξος, adv. illiberaliter ; (2) sordide. 
άνίλίυσις, ιως, y„ reditus. 

iiiXivs, flcft'.sine misericordia, Ab άαλιίς. 



ανΟ-θίμίνοιι, Dor. pro ανίλθίΤν• Ab dug- 

χομΜί. 
ίνίλίγμα., ατός, το, convolutio, cincinnus. 

Ab dvikirra. 
a.vOJvvi>a>, tempus tero, otior, cesso.' 
ανίλιξις, ίως, r„ involutio, volutatio; (2) 

explicatio. Ab dviXio-o -ω. 
α,νίΧίτος, β» b xou ή, non torquens, non tra- 

hens pedem, i. e. non incedens. Ex ί• 

νικΊσσω, verso, et ^,pes. 
ίνίλιο-ο-ω, vel οιαλίττω, f. ίξω, Volvo, evol- 

vo, revolvo, voluto, verso ; (2) explico, 

aperio. 'AviXitrruv τα. βίνλίοο, 1ο~τοξία.ς. 
α,πλχτος, u, Ό χα.) r„ qui trahi non potest. 
dviXxvai, f. Ce -ω, idem quod 
α,νίλχω, f. io>, sursum traho, attollo attra- 

hendo ; (2) subduco ; (3) extraho, retro 

traho; (4) traho. Άνίλχαν Ίχθυν ky 

χίο-τρω, τα,ς ναΖς• Ό ~h\ τοίχ crY.vvy k- 

vuxxu II. 11, 371. et 13, 583. Ex kti, 

et \xxi). 
χνίΧχωτος, ts, b xa.) r t , non ulceratus, qui 

ulcus non sensit. Ex a. priv. et ixxba>. 
dviXXYiv, b xa.) y„ ahenus a moribus Gree- 

corum. 
ΰνίΧλίνιο-τος, n, b xa.) r, alienus a Graeca 

consuetudine, qui Grsecis moribus aut 

imbutus non est, aut iis nequit imbui. 

Ex « priv. et ίΧΧ-ηνίζού, cum Grcecis fa- 

cio. 
άνίΧΧϊτΥΐς, ίος, b xa.) r„ cui nihil deest, non 

deficiens ; (2) cui nihil detrahi potest ; 

(3) non cessans, perpetuus. Ex a, priv. 

et iXXUTcu, deficio. 
ΰνίΧΧιπονς, b, claudus. 
duXovra., ace. sing. a. 2. part. act. 
dviXovro, 3. pi. a. 2. ind med. Ion. pro 

dviiXovTO• Ab αναΛξίω, pro dviXu. 
dviXTtloi, spei expers sum. 
ίνίΧπις, bxa.)Y„ qui est sine spe. 
dviX-ric -γ,ς, desperes, seu desperaveris, 2. 

sing. a. 1. conjunct, act. verbi ΰνίΧχίζω, 

despero. 
dviXxHrrioi, α,ς, ■>„ desperado. Ab 
dnXTie-TOi, u, b χα) Ϋι, insperatus, prater 

spem accidens ; (2) non sperans, despe- 

rans, nullam spem habens. Ex a. priv. 

et Ιλτ/ί• 
dv-Xrrii -τω;, adv. sine spe, citra spem, pra- 
ter spem, insperato. 
άνίΧντξος, 8, Ό χα.) r„ non involutus, sine 

tegmine, velamine. Ex « priv. et lXv 

τξον, involucrum. 
dv'tXojtri, 3. pL a. 2. conj. act verbi άνα,ΐξίω, 

pro dviXu. 
ανία,ζά,τος, a, b xa.) r„ inaccessus, invius. 

Ex a, priv. et ίμζα,ίνω, accedo. 
χνίμαπ, 3. sing. a. 1. ind. act. verbi dvx• 

μίνω. 
ανίμίο-Υ,τος, ν, b χα.) χ, carens invidia, non 

ihvisus. Ex a. priv. et ν%υ.ίο-άω. 
ααμίσ-Υ,τως. adv. citra invidiam. 
dviu.io), ω, f. %<ra>, vomo. Ex dva., et Ιμίω. 
Άνίμν,-τος, u, b χα.) ή, indivisus, individuus, 

non distributus. Ex a, priv. et ύμω- 
ανίμιοίϊος, ν, b χα.) *!, vel ανίμια,Ίος, α/«, 

alov, vento plenus, vanus, evanidus, sub- 

ventaneus; (2) levis, inconstans. Ab 

α,νιμος, ventus. 
άνιμΉιον, a, to, ventulus, Dim. Ab eod 
d\iμil•toς, Ία., ιον, idem quod ccnuiaTos. 
άνίμίζω, f. ίσω, ventis agito. Gl. V. ven- 

tilo. 'ΰ γα,ξ ΰιαχξινόμίνος ίοιχί χΧύδωνι 

3-α,Χά.ο-ο-γ,ς ΰνιμιζομινω χα.) ριπιζομίνω, 

Jac. 1, 6. Ab ανίμος. 
άνίμιος, ία., ιον, idem quod ανιμιαΤος. 
ααμνΥ,σ-θΥ.ν, 1. sing. a. 1. ind pass, verbi d- 

ναμνάομα,ι. 
ανίμόίξομος, κ, b, cursor, qui ventos cursu 

asquat, vel velocissimus. Ex ανιμος, et 

δξόμος, cursus. 
ανίμόίΐς, Όισσα., civ, ventosus, vento plenus. 

Ab α.νίμος• 
άνίμοχοΤται, ων, ο!, quiapud Corinthios in- 

c'antamentis ventos sedabant. Ex ά»£- 

μος, et χοίτος, cubile. 
"ΑΝΕΜΟΣ, a, b, ventus ; (2) anima. 
ανίμο^χ'ίτΥ,ς, tos, b χα) ή, a vento tegens, 

v'entum arcens, ventis inaccessus. Ex 

α,νίμος, et σχίπύι, tego. 
Λνΐμόστ»ο$ος, ov, a vento agitatus. 
άνίμοο-φίξα,γος , n, b xa.) v,, vento perstre- 

pens, R. Ex ανίμος, et σφάςα,γος. 
ανίμοτξαφΥ,ς, ίος, Ό χα.) it, a vento nutritus, 

a vento auctus et corroboratus. Ex »- 

νίμος, et τξίφω, nutrio. 
άνίμοτξίφΥ,ς, ίος, b >ί r„ idem et ex iisd. 
Άνιμότξοχος, ov, , ventis agitatus, Anac. Ex 

ίνίμϋίι et TgSTi* 

( 52 ) 



dviu.»$6ooia,, ας, ■>„ corruptio qua fit a ven- 
to. Ab 
κνίμοφθοξος, a, b xa) r„ vento periens, a 

vento corruptus. Ex άνεμος, et φθείξω. 
χνεμοοόζΥίτος, e, b χα) ϋ„ a ventis disjectus, 

a ventis in diversas partes latus. Ex ά- 
νεμος, et $opioi,fero,porto. 
ανεμόω, Ζ, f. ύσω, ventilo, vento agitari 

facio. Ab άνεμος. 
ανεμτΧΥ,χτως, adv. intrepide, audacter, im- 
i perterrite. Ex « priv. et "εμτΧΥ,χτος. 
ανίμτΧοος, u, b xa) y„ non navigans, qui- 

escens. Ex a priv. et εμπΧίω, navigo. 
ανεμπόδιστος, n, b χα) ϋ„ cui nihil impedi- 

mento est, liber ab obstaculo. Ex a pr. 

et εμποδίζω, pedes implico. 
ανίμαοΒίο-τως, adv. sine impedimento et ob- 
staculo. 
ανίμττωτος, ν, b χα) i, qui incidere non 

potest; (2) irreprehensus, inculpatus. 

Ex a. priv. et εμπίπτω, incido. 
ανίμφαντος, ν, Ό xa) r„ non demonstratus. 

Ex ec priv. et εμφαίνω, ostendo. Unde 
ανίμφατος, n, b xa) r„ carens efficacia ; (2) 

sine emphasi seu significatione expressa; 

(3) luculentam speciem non prasbens. 
ανεμφάτως, adv. sine efficacia; (2) non ex- 

presse. 
ανεμώ^Υ,ς, εος, b xa) v, vento plenus, ven- 
tosus; (2) venti naturam habens. Ab 

άνεμος. 
ανιμωχΥ,ς, εος, Ό χα) $, venti celeritatem 

habens, Eurip. Phamiss. 166. Ex avi- 

μος, et ωχχις, celer. 
άνεμωΧία, ας, ϋ,, nomen herba». 
ανεμώΧιος, u, Ό χα) ϋ„ futihs, ventosus, va- 
nus. ΆνίμώΧια βάξίΐς, Β. 4, 355. Ab 

άνεμος, 
ανεμώνη, νς, r„ anemone, herba, Gl. Γ. 

vaccinium, sahuncula ; (2) vanitas. 
ανεμωτις, ilos, Ϋ,, cognomen Minerva? ven- 

t'um perniciosum sedantis. Ab eod. 
άνενδεϊς, εος, b xa) %, non indigus. Ex «, 

priv. et \νΰεγ,ς, indigus. 
ανενίειχτος, χ, b χα) ή, alienus ab ostenta- 

tione, R. Ex α priv. at ενίειξις. 
ανενίεχτος, a, b * i, qui fieri nequit, nun- 

quam contingens, impossibilis. Ex a 

priv. et ενίίχομαι, fieri possum, 
ανενδεας, adv. sine necessitate, ex inopia ; 

(2) largiter, abunde. Ab ανενΰεί,ς. 
ανενδοίαστος, ν, Ό χα) ■>„ indubitatus, indu- 

bitabilis. Ex a priv. et ενίοιάξω, dubito. 
ανεν§οιάς•ως, adv. indubitanter, haud dubie. 
ανένδοτος, χ, b κ] ή, non remissus, non lan- 

guidus ; (2) in quo non est remissio nee 

languor ; (3) rigidus, inexorabilis. Ex 

a priv. et ενδίδωμι, remissior fio. 
ανενδότως, adv. non remisse, non languide, 

non perfunctorie. 
άνίνδϋτος, χ, b xa) 'h, non indutus, Gl. V. 

investis. Ex «priv. et Χρίομαι, induor. 
dviviyxai, a. 1. inf. act. verbi αναφίςω. 
ανενείχατο, emisit, 3. sing. a. 1. ind. med. 

Ion. et Poet, pro ανν,νίγχατο, ab eod. 
ανίνεχτίον, referendum, Greg. Naz. Ex 

dva, et φεςω• 
ανίνευσεν, renuit, a. 1. ind. act. v. άνανεύω. 
ανενεργν,ς, ίος, Ό χα) ί, effectu carens. Ex 

a. priv. et ενεξγγ.ς, efficax. 
ανίνίξϊΥ,τος, χ, οχα)γ„ inefficax. Gl. V. 

effectu carens. Ex a. priv. et ενεργώ, 

operor. 
ανενν,νοχΰία, erumpens, quce erupit, part. 

perf. med. f. g. Att. pro ανΥ,νοχυϊχ. Ab 

αναφέρω, pro ανενίγχω. 
ανενθχσίαο-τος, χ, Ό χα) r„ non adflatus di- 

vino numine, non fanaticus, non vesa- 

nus, non insanus. Ex a priv. et ίνθχσι• 

άζω. 
ανε\νόχτος, χ, b χα) r lt indoctus, qui non co- 

gitat aliquid, non memor est ; (2) inex- 

cogitatus, imperceptus. Ex « priv. et \v- 

νοίω, cogito. 
ανενοχΧνισία, i\, tranquilhtas, Bud. Ab 
ανενόχΧνίτος, χ, Ό χαϊ -ϋ,, non perturbatus, 

placatus, quietus. Ex « priv. et ενοχΧίω. 
ανίντες, nom. pL a. 2. part. act. v. ανίν,μι. 
ανίντευχτος, χ, b χα) ή, non adfabfiis, no- 

minum congressus refugiens, insociabi- 

lis, morosus, difficilis, superbus. Ex « 

priv. et εντυγχάνω, convenio, alloquor. 
ανεντξίχγ,ς, ες, tardus, non velox. 
άνίντξοπος, χ, b xa) y„ irreverens, Gl. V. 

Ex a priv. et εντξίπομαι, revereor. 
ανεζχχχο-τος, ov, non audiendus, non audi- 

tus, Em. 
ανίΙάΧιιχτος, χ, β χα) %, indelebilis. Ex ». 

priv. et \\αλ%Ίφω, deleo. 



ANE 



ANE 



ANE 



«νε&λλαχτος, ts, b xa) ή, immutabilis, in- 

variabilis, constans, Suid. Ex a pnv. et 

'εξαλλάσσα, muto. 
ανεξάντλητος, ts, b χα) η, inexhaustus. Ab 

et priv. et εξαντλάα, exhaurio. 
άνεξαπάτητος, ts, 6 xa) j>, qui decipi, faUi 

non potest. Ex « priv. et εξαπατάω. 
άνεξάξνητος, ov, qui non abnegat. 
άνεξίλεγχτος, ts, b xa) q, qui refutan et 

cbargui non potest. Ex a priv. et ελεγ- 

™, arguo. 
άνεξελεγχτως, citra refutationem, ut nil 

contra dici queat. 
άνεξίλευστος, β», idem quod χνεξίτητος, Hes. 

Ex a, et έξίξχομαι. 
άνεξίςγαστος, idem quod άνίξγαστος. 
άνεξ^εΰνητος, ts, b xa) f\, imperscrutabilis. 

Ex a priv. et φξευνάω, perscrutor. 
άνεξετάζω, f. άσω, exploro, examino. 
ανεξέταστος, non examinatus, non explo- 

ratus, diligenti examine non cognitus. 

Gl. V. inconsultus. Ex a priv. et igs- 

πάζω. 
άνφτάστως, adv. sine examine, inexplo- 

rato, sine delectu, vel discrimine; (2) 

sine rationis reddenda? necessitate. 
άνφύςίτος, ts, b χα) ή, qui inveniri nequit; 

(2) non inventus, incompertus. Ex a 

priv. et φυςίσχω, invenio. 
ανεξήγητος, ts, b χα) i), non expositus, non 

explicatus, non enarratus ; (2) inenar- 

rabilis, inexplicabilis. Ex « priv. et εξη- 

γεομαι, explico. 
άνφχαχίω, ω, f. ησω, malos tolero. 
άνιξιχαχία, ας, ή, tolerantia malorum, to- 

lerantia, patientia. Ab 
άνίξίχαχος, ts, b χα) η. tolerans malorum, 

vel injuriarum patiens, Gl. V. Ex ανέ- 
χομαι, tolero, et χαχος, mains. 
άνφχάχως, cum incommodo. 
ανεξιχνίαστος, ts, b xa) ή, qui exsiccari non 

potest ; (2) qui exsiccatus non est ; (3) 

non exsuccus. Ex « priv. et Ίχμάξω, 

humecto. 
άνεξίλαστος, ts, b χα) η, implacabilis, qui 

placari nequit. Ex a priv. et φλάομα,ι, 

propitio. 
ανεξίτηλος, ev, non delendus, non eluen- 
. dus. 
ανιξίτητος, ts, b xa) r„ exitum non habens, 

impervius. Ex a priv. et φιμι, cxeo. 
ανεξιχνίαστος, ts, b xa) ή, impervestigabi- 

lis. Ex a. priv. et φχνιάζω, investigo. 
ανέξοδος, ts, b xa) η, qui nullum habet exi- 
tum, unde exiri non potest, impervius ; 

(2) cui exitus non permittitur. Ex * 

priv. et φδος, exitus. 
ανεξοιστος, ts, b xa) η, quem efferre non li- 
cet, non evulgandus. Ex « priv. et ix~ 

φεςω. 
av'iouui, tolerabo, f. 1. ind. med. verbi 

άνεχω. 
άνίονται, laxati sunt, 3. pL perf. ind. pass. 

Ion. pro άνεινται, a verbo άνίημι, laxo, 
ανεόρταστος, ov, parum festus, festo diei 

non aptus 
άνέο°τος, ts, b xa) η, incultus, incelebns ; 

(2) non feriatus, non hilariter transactus. 

Gl. V. profestus. Ex a priv. et ίοςτη, 
festum. 
unos, mutus, vocis expers, Hes. (2) taci- 

tus, quietus ; (3) quietus ab aliquo in- 
commodo, cum gen. ut χαχων, Herod. 

Ern. Ex a priv. et ανω, clamo. 
άνεοστασίη, ή, stupore attonitus, Hes. 
ανεπάγγελτος, ts, Ό χα) ή, non vocatus ; (2) 

non denunciatus, non indictus. Ex a 

priv. et επαγγελλω, denuncio. 
ανεπαίσθητος, ts, b χα) ή, qui non sentitur. 
> Ex a priv. et επαισθάνομαι, sentio. 
ανεπαισθήτως, adv. citra sensum, ita ut 

noil sentiatur. 
άνεπάίστος, ts, Ό xa) η, non auditus, qui au- 

diri nequit. Ex u. priv. et επαίστος. 
ανεπαίσχυντος, ts, b κ) η, inverecundus, im- 

pudens. Ex a priv. et επαισχΰνομαι, eru- 

besco. 
»v£;riW!r%y*Tai,ffdy.mverecunde,impuden- 

ter. 
άνεπάλλχχτος, ts, b χα) ή, non alternans, 

seriem continuam habens j (2) cui sunt 

dentes continui. Ex a priv. et επάλ- 

λάττω, alterno. 
άνεπάλμ-ενος, rcsiliens, Poet, et per Sync. 

pro οίνεφαλλόμενος, ab άνεφάλλομαι, re- 

silio. 
ανίπαλτο, 3. sing. a. 1. ind. med. per Sync. 

et Dor. pro χνεφίλατο. Ab eod. 
άηναιιόξθοποι, ν, Ό χα) ήι qui corrigi aut 



emendari non potest, non emendabilis 5 
inemendatus. Ex a priv. et Ιπανοςθόω. 

ανέπαφος, a, b xa) y, intactus, liber, quem 
attingere nequeas ; (2) sincerus, purus. 
Ex χ priv. et εφάπτομαι, attingo. 

χνίπαφξόδϊτος, n, b χα) ή, qui sine venere 
et gratia est, invenustus, illepidus. 

ανεπαχθτ,ς, ίος, b χα) ή, non molestus ; (2) 
non invidiosus, nullam invidiam faciens. 
Ex a priv. et επαχθές, onerosus. 

άνεπαχθως, adv. nonmoleste, non gravate. 

άνεπεισε, persuasit, 3. sing. a. 1. ind. act. 
verbi άναπείθω. 

άνεπελευστος, ov t non redux. Ab a priv; et 
επίξχομχι. 

ανέπεμψα, 1. sing. a. 1. ind. act. verbi 
άναπεμπο). 

άνεπεσε, discubuit, 3.• sing. a. 1. ind. act. 
verbi άναπίπτω• 

άνεπίδησε, saltavit, 3. sing. a. 1. ind. act. 

^ verbi αναπηδάω. 

ανεπηρέαστος, a, b χα) η, inoffensus, inju- 
ria? immunis. Ex a priv. et Ιπηξεάζω. 

άνεπης, ίος, », b χα) η, nihil dicens, mutus, 
Hes. Etyjn. Ex a priv. et έπος, verbum. 

α,νεπίζ&τος, n, b χα) *i, inaccessus, imper- 
vius. Ex a priv. et επιζαίνω, accedo. 

ά-νεπιζίλεντος, u, b χα) ή, cui insidiari ne- 
mo potest, insidiis non obnoxius, ab in- 
sidiis tutus. Ex a priv. et 'επιζχλεύω- 

άνεπίγς&φος, s, b xa) v, titulo carens, ca- 
rens inscriptione. Ex a priv. et επιγξά- 

άνεπώεης, εος, Ό χα) η, non indigens, nul- 

lius rei indigus. Ex a priv. et επιίεης. 
άνεπίίειχτος, a, b χα) η, qui est sine osten- 

tatione, non ostentator. Ex « priv. et 

επιδείχνυμι, ostendo. 
άνεπί^εχτος, «, b χα) η, non capax, non ad- 
mittens, qui recipere non potest ; (2) qui 

non accidit, impossibilis. Ex a priv. et 

'επιδέχομαι, recipio. 
άνεπίδετος, n, b xa) r„ non obligatus. Ex a 

priv. et επίίετος, obligatus. 
άνεπίδηχτος, u, b χα) ή, minime mordens. 

Ex a priv. ίπ), et Ιάχνω, mordeo. 
άνεπίΐϊχος, ν, b χα) ή, purus et nontrover- 

sia vacuus, de quo nulla controversia 

est ; (2) ή, puella, de cujus patrimonio et 

matrimonio contendi inter consangui- 

neos fas non est, Ern. Ex » priv. et 

lix-/i,jus. 
άνεπιΥιω, resudo, sudorem refundo, Plut. 
ανεπίδοτος, n, b χα) η, nihil proficiens, qui 

proficere nequit. Ex « priv. et επιδίδω- 

μι- 
άνεπιείχεια, ας, ή, durities, immanitas, ini- 

quitas. Ab 
άνεπιειχης, εος, b χα) η, durus, immitis, ini- 

quus, sa?vus. Ex a priv. et επιειχης . 
άνεπιειχως, adv. inique, immaniter. 
ανεπιθύμητος, a, b χα) η, vacuus concupis- 

centia, Suic. Ex at. priv. et επιθυμία, 
άνεπιζαλύπτως, adv. sine tegmine, nude ; 

(2) apertd, palam. 
άνεπίχαυστος, ts, b χα) η, adustione carens, 

non adustus. Ex « priv. et επιχαύω, 

aduro. 
ανεπίχαυτος, a, b χα) η, idem et ex iisd. 
άνεπίχλητος, ts, b χα) ή, nulli criminationi 

obnoxius, irreprehensus,inculpatus. Ex 

a priv. et Ιπιχαλεω, crimini do, repre- 

hendo. 
άνεπιχλητως, adv. citra reprehensionem. 
άνεπιχοινωνητος, ov, incommunicabilis. 
άνετιχύξητος, u, b χα) ή, auxilio destitutus, 

cui nemo fert opem. Ex a priv. et \πι- 

χνξίω, auxilior. 
άνεπιχριτος, u, b χα) η, inconsultus, teme- 

rariiis, inconsulte et temerarie factus. 

Ex a priv. et επιχξίνω, comprobo. 
άνεπίχξυπτος, ov, qui non occultat. 
άνεπιζάλυτος, ov, liber, non interdictus. 
άνεπιζωλύτας, sine impedimento, nemine 

impediente, hberd, fortiter. 
άνεπίληπτος, n, Ό χα) ή, qui reprehendi non 

potest, reprehensioni non obnoxius. Gl. 

V. irreprehensibilis. Ex a priv. et \πι• 

λαμζάνω. 
άνεπιληπτας, sine reprehensione, culpa. 
ανεπίληστος , n, b χα) η, inoblitus, sine obli- 

vione ; (2) non absconditus. Ex a priv. 

et επιλανθάνομαι, obliviscor. 
ανεπιλ'ογιστος, ν, b χα) ή, inconsideratus. 

Gl. V. inrecogitatus. Ab επιλογίξομαι. 
άνεπιλογίστως, adv. inconsiderate. 
άνεπιιχίλητος, ts, b χα) η, incuriosus, qui 

nullam curam habet ; incuratus, Gl. V. 
I Ex κ priv. et \πιμελίομαι % euro. 
( 53 ) 



άνίπίμιχτος, ts, b χα) ή, non permixtus ; 

(2) ab omni commercio sejunctus, nulla 

commercia exercens. Ex a priv. et \πι- 

μίγνυμι. 

άνεπιμίχτως, adv. non admittendo permi- 

stionem. 
ανεπίμονος, ts, b χα) ή, non permanens, non 
durabilis. Ex a priv. et Ιπιμίνω, per- 
maneo. 
άνεπίμωμος, ts, b χα) η, inculpabilis. 
άνεπιν'οητος, is, b χα) ή, inconsideratus ; (2) 
improvisus ; (3) incogitabilis, qui mente 
concipi nequit. Ex a priv. et επινοίω. 
άνεπ'φστος, ts, b χα) ή, impolitus, imper- 

fectus. Ex a priv. et επφω. 
άνίπίπλαστος, u. b χα) ή, nulla simulahone 
fucatus, non fictus. Ex a priv. et £τ/- 
πλάσσω, illino. 
άνίτίτλεχτος, is, b xa) r„ qui alns non per- 

miscetur, R. Ex «. priv. et επιπλεχω. 
άνεπιπληχτος, ts, b χα) ή, inculpatus, irre- 
prehensus. Ex α priv. et επιπληττω. 
Hinc 
άνεπιπλήχτως, adv. sine reprehensione. 
άνεπιπληξία, ας, η, vacuitas a reprehen- 
sione. 
ανεπίρβεχτος, ts, b ι£ η, nondum confectus, 
vel libatus. Ex a priv. et Ίπιρόίζω, con- 
ficio. 
άνεπισημαντος, ts, b χα) η, non notabilis, 
nulla nota insignitus ; (2) inglorius, ob- 
scurus. Ex a priv. et επισημαίνω, noto. 
άνεπισημείωτος, ov, non notatus, s. explica- 
tus, sc. scholiis aut commentariis. 
ανεπίσχεπτος, ts, Ό χα) ή, inconsideratus; 
(2) inexplicatus ; (3) neglectus. Ex ct 
priv. et επισχίπτομαι. 
ανεπισχεπτως, adv. inconsiderate, inexplo- 

rate. 
άνίπισχευαστος, ts, β χα) η, irrepafabUisi 

Ex a. priv. et Ιπισχευάξω, reparo. 
άνεπισχόπητος, ts, b % η, rectore et inspec- 
tore careris, Suic. Ex a priv. et επισχο- 
πεω, inspectorem ago. 
άνεπισχότητος, ts, b χα) η, cui tenebrai non 
offunduntur, Suic. Ex a, priv. et επι- 
σκοτεω, tenebras offundo. 
ανεπιστάθμευτος, ν, b χα) η, immunis ab 
hospitiis praebendis exercitui in transitu, 
a copiarii et parochi munere immunis. 
Ex tx. priv. et επισταθμεΰω. 
άνεπιστασία, ας, ή, inconsiderantia, inco- 
gitantia. Ex a priv. et εφίστημι, consi- 
dero. 
ανεπιστάτητος, ts, Ό χα) ή, qui sine curatore 
est, incustoditus, inobservatus. Ex a, 
priv. et επιστατεω, prcesum, prcefectus 
sum. 
άνεπίστατος, ts, b xa) r„ cui animum non 
advertimus, nulla diligentia considera- 
tus. Ex a priv. et έφίστημι, considero. 
άνεπιστάτως, adv. sine animadversione, in- 
considerate, incaute. 
άνεπιστημόνως, adv. imperite, inscite, in- 

epte. 
άνεπιστημοσύνη* ης, η, inscitia, imperitia, 

Ab 

άνεπιστημων, όνος, b χα) ή, insciens, igna- 

rus, nescius ; (2) inscius, indoctus, im- 

peritus. Ex a priv. et επιστήμων, sciens, 

gnarus. 

άνεπιστζεπτε), adv. id. quod ανεπιστξίπτας. 

ανεπιστρεπτί, adv. sine reditu, sine rever- 

sione. Ab 
άνεπίστςεπτος, ts, b χα) ή, qui non mutatur, 
qui non convertitur. Ex a priv. et επι- 
στξίφω, converto. 
ανεπιστξίπτως, adv. ita ut non convertaris, 
nee faciem convertendo, nee pedem re- 
flectendo. 
άνεπιστξεφης, εος, b χα) η, securus ; (2) ne- 
gligens, v. c. scelera ; (3) inexorabilis, 
ad veniam flecti nescius. Ex a priv. ct 
έπιστξίφα, converto. 
άνεπίστςοφος, ts, b χα) η, idem ; (2) qui non 

redit. 
άνεπιστςόφας, adv. sine retrogressu ; (2) in- 

curiose. 
άνεπιστςεψία, ας, ή, neglectus. 
άνεπίσχετος, ts, Ό χα) η, qui inhibitus, aut 
repressus non est ; (2) qui inhiberi, aut 
reprimi nequit, eft'renatus. Ex a priv. 
et επ'εχα, contineo. 
άνεπισχετως, sine remissione, ut reprimi 

nequeat. 
άνεπίταχτος, ts, b χα'ι η, injussu aliquid a- 
gens; (2) invictus, fortis. Ex a priv. 
et επιτάττα• 

xvtxiTaxTws, adv. injussu. 



ANE 



ANE 



ANH 



duvirdroi, χ, ο χα) ϋι, expers intentionis, 

qui intendi non potest. Ex « priv. et 

επιτείνω, 
άνεπίτευχτος, ov, infelix, non consequens 

petita. Ab επιτυγχάνω. 
άνεπιτεχνΫιτως, adv. sine arte; (2) incon- 

sulto, non ex industria. Ex a priv. et 

ΙπιτίχνΥίτος, arte /actus. 
άνεπιτΫ,Ιειος, n, b χα) Ϋι, non idoneus, inep- 

tus, Gl. V. incongruus, inhabilis, Ph. 

importunus ; (2) dissentiens, alienus ; 

(3) non cognatus ; (4) incommodus. Ex 

a pr. et επιτήδειος, idoneus. Hinc 
άνεπιτγ$ειότγ,ς, Υ,τος, r„ inhabilitas. 
ανεπιτήδευτος, χ, όάΫι, non accuratus; (2) 

incompositus. Ex a priv. et \πιτ•/ιδίΰω. 
άνεπιτ/$εύτως, adv. non accurate, negligen- 

ter. 
άνεπιτίμνιτος, χ, h χα) Ϋι, irreprehensus ; 

(2) impunis. Ex a priv. et επιτιμάω 



νεπιτξοπος, χ, 



tutoribus carens : 



(2) qui non revertitur ; (3) qui non cu- 
rat aliquid. Ex a priv. et επιτξίπω. 

άμχιφ&νίΐίι ες, obscurus, ignobilis. 

άνεπίφαντος, ov, idem; (2) parum ornatus, 
non conspicuus. 

άνεπιφάντως, adv. sine ostentatione. 

άνεπίφθονος, χ, b xath, non invidendus, mi- 
nime invidiosus. Gl. V. sine invidia; 

(2) non reprehensus ; reprehensioni non 
obnoxius. Ex a priv. et επίφθονος. 

ανεπιφθόνως, adv. non invidiose; (2) citra 

reprehensionem. 
ανεπίφξαστος, ov, ineffabilis, Suid. 
άνεπιχείξνιτος, χ, ο χα) yi, insuperabilis, in- 

accessus, quern conatu nullo adsequaris. 

Ex a priv. et Ιπιχειξίω, manum admoveo. 
ανεπ'οπτευτος, χ, ο xcti Ϋι, qui non inspexit, 

proprie sc. mysteria Cereris. Ex « pr. 

et εποπτεύω, inspicio. 
άνεπόψιος, χ, b χα.) Ϋι, qui non videtur, in- 

adspectabilis, Suid. Ex a priv. et Ιπόπ- 

τομωι, inspicio. 
ανεπτάμαν, 1. sing. a. 1. ind. med. Dor. 

pro άνεπτήμην, ab άνίπταμαι• 
ανεπτοί^το, obstupuerat, 3. sing, plusq. ind. 

pass, verbi άναπτοιεομαι, obstupesco. 
άνίξαστος, χ, ο χα) Ϋι, inamabilis ; (2) ab a- 

more alienus. Ex « priv. et ίςάω, 

amo. 
ανίξγαστος, χ, ο xcti ν, inelaboratus, ineul- 

tus, rudis, qui factus, seu fabrefactus non 

fuit. Gl. V. infectus. Ex a priv. et 
s ΐξγάζομαι. 
ανίξγος, ov, idem quod άνίξγαστος, ineffi- 

cax, Eur. Ex ct, et ΐξγον. 
άνίξίθίζω, f. ίο*ω, instigo, irrito. Τίαντ) "Si 

τξόπω, αννιζίθιστο Ϋι πόλις, Thuc. της eig- 
t χαίάς άξΐτής, excitari ad, Xen. 
άνίξίίχτος, χ, ο xcti yi, non fresus, s. fractus, 

mola sc. aut pistillo ; (2) non cribratus ; 

(3) qui cribrari non potest. Ex ct priv. 
et Ιξίίχω, frango. 

άνεεείπτω, f. Λιω, rapio sursum, corripio, 
Δ. 20, 234. 

άνίξίνφαμίνΥ}, part. a. 1. med. f. g. ab eod. 

άνίξίύγω, f. ζω, eructo, emitto. Άνεξεύ- 
γεσθαι ilijikct, Apoll. 

άνίξΐυνάω, ω, f. ησω, investigo, scrutor, in- 
venio. 

ανεοίναστος, χ, b xcti y, non caprificatus, cui 
non sunt admoti fructus caprifici, ut ma- 
turescat. Ex ct pr. et Ίξίνος, caprificus. 

άνίξίστος, χ, b xcti ?j, de quo non contendi- 
tur. Ex ct priv. et Ιξίζω, contendo. 

ανερμάτιστος, χ, b xcti yi, non saburratus, 
saburra non stabilitus ; (2) non fulcris 
fixus. Ex ct priv. et Ιξματίξω. 

ανερμήνευτος, χ, 6 xcti Ϋι, inexplicabilis, in- 
effabilis. Ex ct priv. et ερμηνεύω. 

άνίξμ,Υΐνίύτωί, adv. ut explicari nequeat, 
modo inscrutabili. 

ανέξομα,ι, interrogo, rogito, percontor. 

ανεξπυζω, f. ύσω, sursum serpo; (2) adre- 
po; (3)eo. 

άν'εςπω, idem. Ex ίνα, et 'έξπω, serpo. 

ανερράγνιν, 1. sing. a. 2. ind. pass, verbi 
α.να.ρργ,γνυμι, pro άνοζρργ)γω• 

άνίρργ,μίνος, consutus, part. perf. pass. Ion. 
pro άνιρραμίνος, verbi άνα.ζά.πτω, consuo. 

άνίρρωγί, rescissum est, 3. sing. perf. ind. 
med. verbi άναρρϊγνυμι. 

άνίξυΟξίάω, f. ά.ο*ω, erubesco. 

άνίςύω, ΐ- ύα-ω, sursum traho ; (2) retraho. 
'Ανά. S-' Ιστία, Xtyx' ΙζύαΌ,ντίς, Odyss. 9, 
77. ubi dva. per Tnies. disjung. 

ανίξχομαι, f. άνιλιύοΌμα,ί, adscendo, scan- 
do, conscendo. Gl. V. subeo ; (2) rcdeo; 
a. 2. οΙΐΎ,λθΰΥ, part άνιλθάν. 



ΰΐνίξωτά,&ι, ω, f. ν,σω, interrogo ; (2) saepe 
rogo. Kai μιν άννίξώτων, Odyss. 4, 251. 
ά,νίξωτίζω, idem quod ά,νίξωτάω, Suid. 
α,νίς, 2. sing. a. 2. imper. act. verbi άνίνμι. 
' ίο-χιμι, 1. sing. a. 1. opt. act. ν άνίζω. 

ίο-θίω, exedo, erodo, Hipp, 
ctvio-ia, yi, idem quod avitrif, Suid. . 
avitrii, ίως, v>, relaxatio, Ph. requies, re- 
missio, otium, imprimis diebus festis; 
(2) segnis et diffluens otio vita ; (3) im- 
modica libertas, lascivia ; (4) condonatio, 
v. c. debitorum, delictorum. Ab άνί'/ιμι. 
άνιτιμος, ov, otiosus. 
Ivitrcrigoi, u,J> xcti yi, vespere carens. Ex 

a, priv. et 'ίβ'χίξο;, vesper, 
άνίσπομαι, sursum versus sequor, Hes. 
α,νίσσυτο, 3. sing, plusq. ind. pass, per 

Metath. pro dvcto -ίσντο, ab ά,να,σύω. 
dvio-Tctv, 3. pi. a. 2. ind. act. v. άνίσ-τημι• 
vio-Ttitrt, resurrexerunt, 3. plur. perf. 
ind. act. Jon. pro dvitr-TYixctcri, a verbo 
dviffT' /ίμι. 
dvio -τγ,ν, surrexi, 1. sing. a. 2. ind. act. 
ctvio-Tios, χ, ο xcti yi, domo et sede propria 

carens. Ex a priv. et Ιστία, domus. 
ανιστξαμμίνω;, adv, perverse, prajpostere. 

Ab αναστξίφω, verto. 

ανίσχίτο, 3. sing. a. 2. ind. med. v. ανίχω. 

ανίτάζω, f. άσοι, inquiro, qua?stioni sub- 

jicio. 'AtriffTYicrav απ αυτΰ cl μίλλοντίς 

αντον άνίτάζαν, Act. 22, 29. Έχίλ'.υσιν 

μάστιξιν ανίτάζίο-θαι αυτόν, ibid. 24. 

ανίταίξο;, χ, ό xai ή, qui nullos habet ami- 
cos, carens sodalibus. Ex a priv. et e- 
ταΊξΟί, sodalis. 
ανίταλα, a. 1. ind. act. verbi ανατέλλω, 
ανιτίος, ία, ίον, remitterdus, laxandus ; 
(2) condonandus, ignoscendus. Ab dvi- 
ν,μι, remitto. 
ανίτίξοίωτος, χ, i j£ yi, immutatus ; (2) im- 
mutabilis. Ex a priv. et έτιςοιάω, muto. 
ανίτίθίτο, 3. sing, imperf. ind. pass, verbi 

ανατίθγιμι• Unde 
ανίτιχος, r„ ov,' vim habens remittendi, re- 

solvens ; (2) remissionem indicans. 
ανίτοιίΛος, χ, ό xai yi, imparatus, ihvitus. 
ανίτοίμως, adv. imparate. 
ctviTos, χ, Ό χα) γ„ laxus ; (2) patens, omni- 
bus apei tus ; (3) remissus, dissolutus ; 
(4) solutus omni imperio ; Gl. V. otio- 
sus. Ab dv /γιμι, remitto. 
ανίτως, adv. solute, laxe, remisse, licenter; 

otiose. 
"ΑΝΕΥ, adv. absque, sine, praeter, citra ; 

(2) injussu alicujus. 
ανίυάζω, f. άσοι, evan clamo; evo ; (2) 
ovahdo celebro. Ex dva, et ώάζω, idem. 
ανίυθί, adv. absque, sine. Ab dviu. 
dviuQiv, adv. idem et ab eod. "Aviuutv Ιων, 
quanquam absens sit, II. 2, 64. Μίϊ συ 
•y α,νίυθίν ϊμίϊο λιλαίίσθαι πολίμίζα» 
Τξωσ) φιλοίττολεμοισιν, Id. 16, 89. 
dviCtiiTOi, χ, ό χα) ϋι, non appositus. Ex a 

priv. et εύθετος, appositus. 
ανευθυνία, ας, yi, immunitas a reddenda ra- 

tione. Ab 
ανεύθυνος, χ, ό χα) yi, qui rationes non red- 
dit ; (2) crimine carens, sine poena, non 
obnoxius, noxa solutus. Gl. V. insons, 
innocens. Ex a priv. et εΰθύνω• 
ανευθυνως, adv. sine rationibus reddendis, 

non redditis rationibus. 
ανευχτος , χ, b χα) Ϋι, non optabilis, non op- 
tandus, Ep. (2) non optans, non petens. 
Ex a priv. et εύχομαι, opto. 
ανευλαζ,Υ,ς-, ίος, b χα) yi, irreligiosus ; (2) 
non timens, irreverens ; (3) incautus, 
non circumspectus. Ex « priv. et εύ• 
λαζης• 
ανευπαζά'δεχτος, b χα) Ϋι, non acceptus, non 
admissus, ingratus, Suic. Ex a priv. eS", 
et παξαΰεχομαι, accipio. 
ανεύξεσις, εως, ϋι, inventio. Ab άνευξίσχω. 
ανεύρετος, χ, b χα,) Ϋι, non inventus, incom- 
pertus, irrepertus ; (2) quod inveniri, s. 
excogitari, nequit. Ah 
αηυξίσχω, f. Ϋ,σω, reperio, invenio, adin- 
venio. Τίνχνως τίποιχίλχς λόγχς ανεΰξον 
ευ ~6ΐίζγιτγ,μίνχ:, Arist. ®εσμ• 445. 
άνεΰξον, invent, 1. sing. a. 1. ind. act. 
ανευξος, χ, Ό χα) Ϋι, enervis, non nervosus ; 
(2j debilis, infirmus, sine vi. Ex a, priv. 
et νευςβν, nervus. 
ανευζύνω, dilato, amplio, diffundo. Hinc 
άνεύξυσμα, το., idem quod ά,νευξυσμος, Gal. 
ανευρυσμός, χ, b χα) yi, dilatatio. 
ανίυφνμεω, ω, f. Ϋισω, celebro faustis omini- 
bus prosequens; (2) lamenta edo seu 
clamorem cum ejulatu, prae dolore ex- 
( 54 ) 



clamo. Ex iva, vel etiam a priv. et tu 
φΥΐμίω, celebro. 
ανεύφξαντος, ov, non lastabilis, molestus. 
ανευφωνίω, ω, cumplanctu et gemitu ejulo; 

li. Ex a priv. et εύφωνος> canm-us. 
άνεύχομαι, deprecor, R. 
ανεφαίνετο, 3. sing, imperf. ind. med. verbi 
αναφαίνομαι. 

ανεφάλλομαι, resilio. Ab dva, lav, et όίλ- 
λονοαί, salio. 

ανεφάνατο, 3. sing. a. 1. indie, med. ανα- 
φαίνομαι. 

ανίφα,πίτος, χ, β χα) Ϋι, intactUS. Ex « pr. 
et εφάπτομαι, attingo. 

ανίφελος, χ, ο χα) Ϋι, non nubilus, serenus. 

άνεφιχτος, χ, Ό xai Ϋι, incomprehensibiUs ; 
intactus, Ph. inaccessus, quo perveniri 
nequit. Ex a priv. et Ιφιχτός• 

άνίφύνηβ'ί, 3. s. a. 1. ind. act. verbi ava- 
φωνεω. 

ανεχάζετο, recedebat, 3. s. imp. ind. med. 
verbi ά,ναχάζω• 

ανεχεγγνβς, Vis^ Ϋι, ab a, pr. et εχέγγυος^ 
ut fidejussor minime idonens, Tnucyd. 

ανεχθεντος, attracti, gen. sing. a. 1. part, 
pass, a verbo ανάγω, aliis ab ανίχω, al. 
ab αναφίξω. 

ανεχοίμαν, sustineam, 1. sing, prass. opt. 
med. Dor. pro άνεχοίμην, a verbo άνεχω. 

ανεχοιτο, 3. sing, praes. opt. med. 

άνεχώξ•/ισα, 1. sing. a. 1. ind. act. verbi 
αναχωξεω. 

άνεχω, f. άνεξω, S. ανασχΫ,σω, p. ανεσχηχα, 
sursum tollo, in altum erigo ; (2) pro- 
mineo, orior ; (3) retineo, inhibeo ; ανέ- 
χομαι, patior, sustineo, tolero, fero ; (4) 
suscipio. Άνεχειν χίϊξας, τα? Ι«υτ5 ναΰς' 
τχ πολεμχ, cessare. Άνεχεσθαι "Ιυσχε^ 
πολλά χαχά, ψύχνι, Β-άλπη' ix ανέχο- 
μαι ζων, άνεχχ το Τσον εχειν. " Ανεσχον σοι 
φάος, σωτί^ιον, attuli, Eur. Med. 482. Ex 
dva, et \χω, habeo. 

ανίκανος, χ, b χα) Ϋι, incoctilis. Ex a pr. 
et ε•ψα), coquo. 

α,νί'^/Υ,τος, χ, Ό χα) Ϋι, incoctus, non coctus, 
non elixus. Ex iisd. 

ανεψιά, ας, Ϋι, consobrina, patruelis. 

άνε•^ια2η, γ,ς, Ϋι, filia consobrini, vel conso- 
brinae, vel patruelis, sive amita?. 

άνεψιαδχς, 3, b, sobrinus, Ph. Ab 

'ΑΝΕΨΙΟ' 2, S, b, Ph. consobrinus, sobri- 
nus, adfinis, frater patruelis ; ανεψιό) ix 
\ύο άΰελφων αρρένων, ex duobus fratribus 
maribus patrueles, sobrini, consobrini, 
Gl. V. \x δύο άΰελφων &γ έ λειων, exduabus 
sororibus, amitis, Gl. V. Hinc 

ανεψιότΥΐς, νιτος, b, consobrinitas, sobrini- 
tas. 

ανεψυχθεν, 3. plur. a. 1. ind. pass. Eccot. 
pro άνεψύχθησαν, ab άναψύχω. 

άνιω, adv. mute, tacite. Ab α,νεως. 

άν'εωγα, aperui, 1. sing. perf. ind. med. Alt. 
pro άνωγα, a verbo ανοίγω, aperio. 

άνεωγμάι, apertus sum, perf. ind. pass. 

άνε'ωγμενχς, apertos. ace. plur. part. perf. 
pass. 

άνεωγότως, adv. patule, Gl. V. Ab άνίωγε, 
patet. Ab ανοίγω, aperio. 

άνεωνται, dimissi sunt, 3. plur. perf. ind. 
pass. Ait. pro άνεΊνται, a verbo άνίγ,μι• 

ανεωξα, aperui, 1. sing. a. 1. ind. act. Alt. 
ρί•ο άνοιξα, a verbo ανοίγω, aperio. 

άνεως, ω, b, silens, mutus. Ex a priv. et 
α'ύω, clamo. 

άνεωχα, 1. sing. perf. ind. act. Alt. pro »J- 
νοιχα• 

άνεωχθησαν, aperti sunt, 3. plur. a. 1. ind. 
pass. Att. pro Ϋινοίχθν,σαν, a verbo eod. 

avYi, ης, ϋι• perfectio, absolutio; JEschyl. 
in Sept. 724. (2) factum. Ab ctvoi, per- 
ficio. 

dvn, 3. sing. a. 2. conj. act. v. dvi\u,i. 

dvY^dv, praas. inf. act. contr. pro άνΥ&άειν- 

άνΥ,ζ'άσχω, idem quod 

άνΥ,ζάω, ω, f. ν,σω, repubesco ; (2) pubesco. 
iitJv Ήίϊ άννιζησαι πάλι», Arist. Lys. 
671. 

αντίζ^τΫιξίος, χ, b xcti ή, repubescens, revi- 
gescens. Ab dvySaa>. 

άνν,ζος$χ, b χα) Ϋ,, impuber, qui nondum ad 
maturams. justam pervenit aetatem. Ex 
a priv. et ν,ζ^. 

άντιγαγον; subduxi, 1. sing. a. 2. ind. act. 
Att. pro άνΥ,γον, ab ανάγω. 

ανάγγειλαν, 3. plur. a. 1. ind. act. verbi 
αναγγέλλω. 

άννγεμόνευτος, χ, b χα) Ϋι, duce et rectore 
carens. Ex a priv. et ηγεμονεύω, dnco. 

αΓίιγξίτος,ΰ) ό χα.) Ϋι, epith, somni, ex quo 



ANH 



ΑΝΘ 



ΑΝΘ 



excitari aliquis nequit. Ex a priv. et 

εγςΛμκι, excito. 
dvtfovos, ts, 6 xa) v), iltetabilis, injucundus, 

insuavis, gravis, molestus. Ex a priv. 

et vibovv), voluptas. 
άννίδυντος, ν, β χα) ί» insuavis, insulsus, in- 

conditus. Ex a priv. et iihut& 
άνήΰνστος, », β χα) i\* idem et ex iisd. 
άνηδως, adv. moleste, R. Ex « priv. et 

etvij£ir«v, redierant, 3. plur. plusq. ind. act. 

J4#. pro «»576/»•«», a verbo άνίνιμι, redeo. 
dvvjvi, dimisisset, 3. sing. a. 2^ conjunct. 

act. Poet, pro «»^> a ve,DO άνίνιμι, pro 

άνηθίχητος, adv. mores non bene expri- 
mens, servans, <&? po'eta. Ab α priv. et 

«»»)&•»«?, /v»j, /vev, anethinus, ex anetho con- 

fectus. Ab 
"ΑΝΗΘΟΝ, ν, το, anethum, herba, Angl. 

DILL. 

άν/ιθοποίνιτος, s» ό ssoti ί, non moratus, citra 
decorum ; (2) non instructus bonis mo- 
ribus. Ex a priv. et ηθοποιία. 

άνθιζα, 1- sing. a. 1. ind. act. v. άναΐσσω. 

dvYixcc, adscendi, perf. ind. act. v. άν/ιχω. 

dvijxt, 3. sing. perf. ind. act. verbi άνίνιμι. 

άνηχες, pro avvjxov, lies, vel aciem non ha- 
bens, Steph. Ex a, et dxv]• 

άνηχεστος, u, β χα) v), insanabilis, Ph. into- 
lerabilis, intolerandus, atrox, implacabi- 
lis, gravis. Omnia gravia mala dicun- 
tur άνίιχεστα ; (2) irrevocabilis, ubi pce- 
nitentia? locus non est. Ex « priv. et 
άχεομαι, sano 

uv/ixio-roji, adv. insanabiliter, atrociter; 

(2) nullo poenitentia? loco relicto. 
άννιχοί'α, ας, ν), auditionis defectus ; (2) 

imperitia; (3) contumacia. Ab 

xiwxoo;, ss, ό χα.) ν), qui non audit, expers 
auditus ; (2) ignarus, imperitus ; (3) qui 
audire monentem non vult, contumax. 
Ex a priv. et άχάω, audio 

άννιχνστεω, ω, f. ν,σα, non audio ; (2) non 
obtempero, non sum dicto audlens. 'Anj- 
χύστειν τοις στξατνιγοις. Oiih' αξα πα- 
τξος άννιχύστνισεν 'Απόλλων, Μ. 15, 236. 

άνν,χαστία, ας, ν, surditas ; (2•) contuma- 
cia, dedignatio aurem prasbendi. Ab 

άννιχνστος, α, ό χα) ν, non exaudibilis, qui 
audiri nequit; (2) non auscultandus, 
non admittendus ; (3) qui non audivit. 
Ex * priv. et άχνω, audio. 

άννιχόως, adv. sine auditione ; (2) ignare, 
imperite. Ab άν-ί,χοος. 

άνν\χω, convenio, Ph. άννιχει, attinet, per- 
tinet ; άννιχεν, competit, pertmet, atti- 
net, Id. ; (2) ascendo, evado, pervenio; 

(3) conjunctus sum cum aliquo, ut cog- 
natione, &c. TSro Ις iSev άννιχει, nul- 
lius est momenti ; \ς tSto &ξάσεος άννι- 
χει, \ς τ» πξωτα, ad maximos honores. 
Ex άνα, et ηχω, accedo. 

άνν,χων, ασα, ο», adscendens, perveniens ; 

(2) elatus. Ab άνν)χω. 
άννίλάχατος, n, Ό χα) η, destitutus colo, co- 

lum non tractans ; (2) coli tractandi im- 
peritus. Ex a priv. et ηλαχάτν). 
άνΫ)λατο, 3. sing. a. I. ind. med. verbi άν• 

άλλομαι. 
άνν\λάτος, ts, β χα) ν), inobediens, contu- 
max, nondum domitus. Ex « priv. et 

έλαύνω. 
άνν,λεγίως, adv. contemptim. Ab 
άνηλεγν)ς, fey, h xa) v), non curans ; (2) ne- 

glectus. Ex a priv. et άλεγω, euro. 
άνκλενις, εος, ο χα) *j, immisericors, crude- 

lis, immitis. Ex a, pleon. et νηλενις. 
άννίλίνιτος, α, ό χα) ν), non miserandus. Ex 

a, priv. et ίλεω, misereor. 
άνν\λειφος et άνϊ.λιφος, β χα) ν), non unctus, 

non oblitus ; (2) non venenatus. 
άνκλειψία, ας, v\, squalor, qui contrahitur 

ob diutius intermissa balnea, et unctio- 

nem. Ab άνηλίφης. 
άνηλίως, adv. immisericorditer, crudeliter. 
άνϊλΟίν, rediit, 3. sing. a. 2. ind. act. contr. 

et cum y Ιφίλχ. pro dyfavOi, ab άνίξχο- 

μαι. 
άν/ιλιάζω, f. ά<?ω, soli expono. 
άνΫ,λιχος, impuber. 
άιήλιος, ν, ό χα) y, opacus, sine sole. Ex 

a priv. et 'ήλιος, sol. 
ανήλικος, ν, ό χα) ή, excalceatus, discalcea-, 

tus, sine calceis. Ex a priv. et ίίλίψ 

calcevs. 
ανηλιφης, ίος, ό χα) *j» non unctus, nonilli 

tus. Ex a. priv. et άλύφω, ungo. 



αννιλΰοΊς, ίως, fi, adscensus. Ab άνΐξχομαι. 
ανηλώθην, absumptus sum, 1. s. a. 1. ind. 

pass. v. άναλίο-χαι, pro άναλήω, absumo. 
άίΥ,λωχα, inmtnpsi, 1. sing. perf. ind. act. 
άννιμίν, dimisimus, 1. plur. a. 2. ind. act. 

pro ανίΤμίν, a verbo άνίνιμι, pro άήω, 

dimitto. 
άνί)μιλχτος, «, ο χα) v\, non mulctus, qui 

non mulgetur. Ex a priv. et άμίλγω, 

mulgeo. 
άνήμίξος, tt, β χα) *j, immansuetus, immi- 
tis, agrestis, ferus, ferox. Ex « priv. et 

ΐήμίξος, tnitis. Hinc 
αννψΛξότν\ς, *ιτος, v\, inclementia, Gl. V. 
άνημίξόω, ω, f. ωσα, mansuefacio, cicuro. 
άνημιωζολαΊος, α'ια, αΐον, semiobolaris, va- 

lens pretium semioboli. Ab 
αννιμιωζόλιον, is, το, semiobolus. Ex dva, 

et ήμ,ιωζολος. 
ανίιμυχτος, βν, qui unguibus carptus scis- 

susque non est, lies. 
dvnv, relaxavi, 1. sing. a. 2. verbi άνίνιμι. 
άνήναβ-θαι, a. 1. inf. med. verbi άναίνομαι. 
dv'/iviyxa, 1. sing. a. 1. ind. act. verbi dva- 

φίξύ). 

αννινίμία, ας, *), ventorum vacuitas, tran- 

quillitas, malacia. Ab άν/ινιμος. 
άνεμος, u, ο χα) tj, sine ventis, tranquil- 

lus. Ex a priv. et α,νιμος, ventus. 
αννινίχθΥραν, 3. pi. a. 1. ind. pass. 
dv'hvviTai, 3. sing. perf. ind. pass, verbi d- 

ναινίω• 
άννινοθα, 1. sing. perf. ind. med Att. et per 

Epenthes. rx, o, pro %νθα, ab άνθίαι. 
άνίινοθα, άνί)λυθα, per Sync, ανήλθα. Dor. 

ανηνθα, per Epenth. άνίινοθα, Steph. 
ανηνοξα, inertem, accus. singul. ab αν/ιναις, 

triers. 
ανίινυο-τος, », ο χαι ti, qui perfici nequit. 

Ex a. priv. et dvuu, perficio. 
άνίινυτος, u, β χα) ν], idem et ex iisd. 
dv /ινωξ, οξος, ό, non virilis, ignavus, iners. 

Ex at priv. et dv^. 
αννι-χται, 3. sing. perf. ind. pass, verbi d- 

νάπτω. 
ΆΝΗ'Ρ, ανίξος, per Syncop. αν\ος, vir; 

(2) homo ; (3) vir, i. e. virilem a^tatem 

habens ; (4) vir, i. e. virili animo prssdi- 

tus, strenuus, fortis ; (5) vir, i. e. mari- 

tus ; (6) ille, ipse. 
ανγξίθνι, 3. sing. a. 1. ind. pass, verbi d- 

ναΐξίν. 
αννξίίχτος, ν, ό χα) ν), non fractus. Ex a 

priv. et i ? iixoj,frango. 
ανηξίίψαντο, 3. pi. a. 1. ind. med. verbi 

άνίξίίπτομαι. 
αν/ιίίφΥ,ς, ίος, ο χα) νι, altus, alte tectus ; 

(2) tecto carens. Ex dva, vel « priv. et 

ίξίφω• 
άνγίξνιχώς, part. perf. act. verbi αναίξίαι. 
ανΎ,ξΥΐς, \ς, virilis, Hes. ex AUsch. 
αν/ΐξίθμηο-άμνιν, enumeravi, 1. sing. a. 1. 

ind. med. verbi αναςιθμίω, enumero. 
ανίιζίθμος, ov, idem quod ανάξίθμος. 
αν/ιύ>ς, per Sync, pro ανιαξβς,. ierumnosus, 

Nic. Sch. illa?sus, innocens, Ε. M. 
dvvi^otrivi, *i, ubi nulla aratip, Sibyl, 
ανηξοτος, ν, ό χα) ν], inaratus. Ex » priv. 

et αξόω, aro, Od. 9, 110. 
ανίίξπασι, rapuit, 3. sing. a. 1. ind. act. 

verbi αναξπάζω, rapio. 
dv /ΐξώτίον, interrogabant, 3. plur. imperf. 

ind. act. Dor. et Ion. pro ανηξώτνν, a 

verbo ανίξωτάω, interrogo. 
άν/ιο-ίΰανος, u, ο χα) ν], munera emittens, 

spargens. Ex ανίημι, dimitto, et δάνος, 

munus. 
αντκτίΰωξος, ώξα, ωξον, idem. ^ Α ^ωξβν. 
άνίχηττιτος, vel ανν,τττιτος, α, ό χα) ν, invic- 

tus, insuperabilis. Ex « priv. et ήσο-άο- 

μαι. 
αννιο•τις, ίως, ο χα) ή, jejunus ; (2) non jeju- 

nus, R. Ex a pleon. \>el priv. et ν^ο-τις. 
άνισοι, 1. sing. f. 1. ind. act. verbi ανίνιμι. 
αν-Λφαιστος, βν, ignis expers, qui fit sine 

igni. 
ανκφθνιν, 1. sing. a. 1. ind. pass, verbi d- 

νχπτω. 
αννιχίω, ω, f. ^eOj.resono. Ά»»ιχιε μολπίι*, 

Epigr. Ex dva, et ϊ)χία>, sono. 
ανγιχθ*ιν, 1. sing. a. 1. ind. pass, verbi «- 

ιιά,γω. 

άνήω, 1. sing. a. 2. conjunct, act. Mol. pro 
Ion. άνίω, et hoc pro dva, a v. ανίνιμι. 

άνθαίξίομαι, ΐίμαι, f• ν)ο~βμαι, in locum al- 
terius eligo, sufficio in locum alicujus ; 
(2) antefero, antepono. ΟΰΖύς ο-τίφανον 
άνθαιςνι<ηται, Eur. Hec. 655. Ex dvr), 
et αΊζίομαι, capio. 



ανθαλίιτχομαι, contra, vicissim damnor. 

j Ex αντί, et όίλιο-χομαι. 

ανθάμιλλος, semulus, qui alicui in certa- 
mine est adversarius. Ex dvr), et άμιλ- 
λα, certamen. 

ανθχπτομαι, f. ψομαι, contra manus inji- 
cio ; (2) e contrario attingo ; (2) praesto, 
efficio; (4) increpo, reprehendo. Ά»- 
θάττίο-θαι τολίμν, ΐξγον, suscipere ; φξί- 
νων, affligere; των πραγμάτων, res pu- 
blicas administrate. Ταχύς βαδιβ-τν,ς 
τιψ,'ονων ανθνιπτιτο, attigit, Eur. Med. 
1182. Ύν)ς σνις χαφίας ανθ'/ιψάμγιν, sau- 
ciavi, Ibid. 1363. Ex ίντ), et άπτομαι, 
tango. 

ανθάψω, 2. sing. a. 1. ind. med. Ion. et 
Att. pro ανθά•φαβ•$, ab ανθάπτοιχ-αι. 

ίνθί7,3. sing. praBS. ind. act. contr. pro 
άνθίϋ, ab ανθίω. 

ανβίίλοντο, in alterius locum delegerunt, 3. 
pi. a. 2. ind. med. verbi α,νθαιςίω, pro 
ανθίλω. 

οίνβίΐνος, i), ov, floridus. Ab άνθος, flos. 

ανθίχτίον, inhasrendum, ampleGtendum, 
consequendum, vindicandum, resisten- 
dum est. Ab αντέχομαι, amplector, &c. 

ανθίλιγμος, ν, ό, volutatio, convolutio con- 
traria ; (2) contrarius vortex. Ex α,ντ), 
et ελίσσω, volvo. 

ανθίλιξ, ϊχος, ν), pars auris, in cujus medio 
cavitas, s. χόγχη, est. Ex xvrt, et 'ίλιξ. 

ανθίλχόντως, adv. in contrariam partem 
trahendo. Ab ανθίλχων., quod est ab 

ανθίλχω, f. ξω, contra traho, in diversum 
traho; (2) manum distineoj (3) disti- 
neo, remoror; (4) resisto. Άνθίλχιιν 
πξος αυτόν τν)ν Οιναμιν' 'ίχαστον το7ς άλ- 
λοις νιύξοις, resistere. Ex ίντ), et 'ίλχω, 
traho. 

α,νθίμίνος, qui reposuit, a. 2. part. med. 
Poet, pro αναθεμένος, a verbo ανατίθημι. 

ανθεμίζομαι, defloror. Ab άνθος, flos. 

ανθεμ)ς, ίίος, ν), argemona, hodie chamo- 
mila, Angl. Chamomile. Gl. V. ανθεμις, 
ligustrum. Ab eodem. 

ανθεμόεις, όίσσα, όεν, floridus. Ab eod. 

ανθεμον, χ, το, flos ; ανθεμα, floret. 

άνθεμόρρΰτος, α, ό χα) v\, a flore fluens. Ex 
ανθεμον, et ρύω,Αιιο. 

ανθεμος, α, ό χα) ν), floridus. Ab eod. 

άνθεμαξγος, S, 6 χα) ν), ex floribus opus SU- 
um conficiens, ut apis, R. Ex 'έζγον- 

ανθεμώΰνις, εος, Ό χα) ν), floridus, florens, 
vernans. Ab ανθεμον, flos. 

ανθεξις, εως, ν), retentio, amplexus mutuus. 
Ab αντέχομαι, retineo. 

ανθεξρμαι,Ι. sing. f. 1. ind. med. verbi αν- 
τέχω• 

ανθεο, depone, 2. sing. a. 2. imper. med. 
Ion. et Poet, pro ανάθεσο, averbo«i>oiT/- 
θιημι. 

ανθίξεων, ωνος, ο, mentum, locus sub men- 
to qui barba vestitur et efflorescit. Sic 
dictus a flore barba?, quod ibi maxime 
vigeat. Quandoque de muliere dicitur 
per Catachresin. Ab άνθος. 

'ΑΝΘΕ'ΡΙΚ02, sf, ο, asphodeli fructus, s. 
caulis; (2) albacum. Hinc 

ανθεξίχώΰνις, εος, b χα) ν), antherici formam 
habens. 

ανθίξΐξ, ιχος, ν), arista.. Ab α,θνιξ• 

όίνθεσ-αν, 3. plur. a. 2. ind. act. Poet, pro 
ανέθεσαν, ab άνατίθνιμι. 

ανθεσιπότνιτος., ov, Ath. 

ανθεστνιχα, 1. sing. perf. ind. act. verbi o\v 
θίστνιμι• 

ανθεστΥιξία, ων, τα, floralia, s. festa Bacchi, 
Dionysia. Ab άνθος, flos. Hinc 

ανθεστνίξίων, ωνος, ο, Anthesterion, octa- 
vus anni mensis, Dionyso, seu Baccho 
sacer. 

ανθεστιάω, ω, f. άσω, vicissim et mutuo 
convivio accipio. Ex αντ), et Ίντιάω. 

ανθεσφίξία, ων, τ«, festum Proserpina?. Ex 
Άνθος, flos, et φίξω, fero, quod Pluto is- 
tam Deam flores legentem rapuerat. 

ά,νθεσφόξος, ov, florea serata gerens. 

ανθετο, superposuit, 3. sing. a. 2. ind. med. 
Poet, pro ΰ,ναθετο, a verbo άνατίθνιμι. 

^^\>aav,fiorentem, ace. sing. part. pra?s. 
act. f. g. Dor. pro ανθούσαν, a verbo αν- 
θίω. 

ανθεΰσι, 3. pi. Dor. pro ανθουσι. 

ανθ'εω, ω, f. ν)σω, floreo ; (2) floreo, mcta. 
phorice, velut artes florent ; (3) scateo, 
exubero. "Ώ,στε νιστξαπτε μεν χαλχω, 
νινθει hi φοινιχίσι -τάσι ν) στξατια, Xfti. 
Cyr. 6, 24. ΆνθεΤν πολλοίς τε χα) ay- 
ξίαις έπιΰνμίαις, Luc. ΙΙξίν σφωίν ύϋο 



ΑΝΘ 



ΑΝΘ 



ΑΝΘ 



(ίΡοτά-φοισιν ίουλους άνθησαι, Odi/ss. 11, 
ΪΙ9. Ab Ιίνβος. 



νΟη, γ,ς, Ϋι, 



florescentia. Ab eotl. 



άνθνδων, όνος, γ,, apis, Gl. V. vespa. Ex 

άνθος, et 'ilea, edo. 
άνθήλ-/ι, ν,ς, ή, panicula, i. e. lanosus fl.os 

panici, milii et similium. 

άνθγ,λιον, χ, το, flosculus, Dim. Ab άνθήλ'Λ' 

α,νθ'/,λιος, χ, ο χ») ή, soli obversus, vel op- 

positus. Άνθηλιον πρόσωπον ϊχφαίνίΐ S -ε- 

ων, Eurip. Ion. 1550. Deorum osiendit 

faciem solis instar splendentem. 

άνθημα, ατός, το, florum proventus et co- 

pia. Ab άνθίω. 
άνθηματϊχος, 'h, ov, floridus, floribus orna- 

tus. 
άνθ-ημων, όνος, b χα) ν, floridus. Ab eod. 
άνθγ,ξογξχφίω, ω, floride scribo. ' 

άνθτίξος, ξά, ξον, floridus. Ab άνθος, flos. 
άνθηοως, floride. 
άνθ-ζια-ις, ίως, ή, florum productio, ipsa flo- 

rendi actio. Ab eod. 
ctvOtio-tYsust ούτος, b xa) yi, floridi coloris, 

Ath 
άνθ•ησσάομχι, ωμαι, vicissim vincor, vicis- 
sim succumbo ; (2) cedo. Ex άντι, et 
ηο'ο'άομα,ι. 
άνθ-ιτιχης, h, ov, ad florendum aptus ; (2) 
florendi vim habens; (3) floribus fce- 
cundus. At άνθος, flos. 
άνθνφόξος, χ, Ό xa) Ϋι, floriger, florifer, Ep. 
άνθίας, χ, b, piscis quidam, Aristot. 
άνθίίξόω, ω, f. ώσω, vicissim consecro, R. 

Ex ά,ντ), et Ηξόω, sacro. 
ανθίζω, f. ίσω, floribus orno ; (2) coloro, 

variego. Ab άνθος, flos. 
άνθινος, vi, ov, floridus. Ab eod. 
άνθιππάζομαι, equitans occurro ; (2) con- 
tra aliquem equo invehor. Ex άντι, et 
ίππάζω• 
άνθιππασία, ας, y, decursio equestris. 
άνθιππίύω, f. ίύσω, idem quod άνθιππάξω. 
Άνθιππίυίΐν άλληλοις, Xen. Ex άντι, et 
Ίππιΰω, equito. 
άνθιστάμινος, pra?s. part. pass, verbi άνθίσ- 

ττιμι. 
άνθίστατο, resistehat, 3. sing, imperf. act. 
άνθίο-τ'/ιμι, f. άντιστ-ί,σω, resisto, repugno ; 
dtrio-T'/}, obstitit, restitit, Ph. a. 2. τω 
βουλΫ)μχτι αυτού τις άνθίστΥΐΧί ; Rom. 9, 
19. Άνθίστασαν τξοτα7ον, Thuc. e re- 
gione statuerunt. Ex άντϊ, et Ί'στΥίμι, 
statuo. 
άνθοξαφης, h, pulchrd. coloratus. 
άνθοζαφος, χ, e, tinctor. Ex άνθος, flos, et 

βάπτω, tingo. 
άνθοζολίω, ω, f. Ϋ\σω, flores jacio, spargo ; 

(2) fragro, redoleo. Ab 
άνθοζόλος, χ, b xa) r), flores jaciens, vel e- 
mittens; (2) fragrans; (3) florulentus. 
Ex άνθος, flos, et βάλλω, jacio. 
άνθοξόσκον, flores alens, Hes. Ex άνθος, 

flos, et βόσκω, alo, pasco. 
άνθοΰίαιτος, ov, floribus vescens, Epith. 

apis, Ep. 
άνθοΰμον, χ, το, flos odoratus, floris odor. 

Ex άνθος, flos, et οζω, oleo. 
άνθοχάς-/ινος, ov, floribus caput redimitum 

habens, Opp. 
άνθοχομίω, flores edo. 
ανθοκόμος, χ, b xa) Ϋ), floriger. 
άνθοχξχτέω, floribus abundo, Lucian. 
άνΰοχξόχος, χ, b xa) -h, subtemen habens 
quod flores varii coloris exprimit, Epith. 
vestis picta?. Ex άνθος, et χξόχη. 
άνθολχΥΐ, ϊί, ν, tractus in contrariam par- 
tem j (2) repugnandi studium. Ex άντι, 
είϊλχω. 
άνθολογίω, ω, f. γ]σω, flores decerpo, flores 

colligo. 
ανθολογία, ας, r\, florum collectio, florile- 

gium. 
ά,νθολόγιον, χ, το, idem. Ab 
ανθολόγος, u, Ό χα) ■/>, florilegus, flores de- 

cerpens. Ex άνθος, et λίγω. 
άνθομιλίω, versor cum aliquo. 
άνθομολογίω, ω, f. Ϋ)σω, paciscor, conven- 
tum et pactum ineo ; (2) laudo, celebro; 
(3) gratias ago. ΆνθομολογιΊτο τΖ Κυ- 
ξίω, Luc. 2, 38. χάςιν τινι. Ex άντι, et 
όμολογίω, confiteor. Hinc 
άνθομολόγηο-ις, ιως, ν), laus, celebratio. 
άνθομολογία, ας, ή, rcpromissio, Gl. V. 
άνθηνόμος, Ό χα) ή, flores depascens. 
άνθο.τλίζω, f. ίσω, contra armo. Ex άντι, 

et ότλ/ζώ», armo. 
άνθοποίος,'ύ,ό, florificus, flores procrcans. 

Ex άνθος, flos, et ποιίω, facto. 
άιθοτωλίω, ϋ, f. r]<ru, flores vendo. 



άνθοξΐ, exsileit, 3. sing. a. 2. ind. act. Poet. 

pro άνίθοξί, a verbo άναθοξίω, exsilio. 
άνθοξίζω, i. ίσω, contrariam definitionem 
facio, contrario modo definio, Ph. άνθο- 
ξίζίΐ, restipulat. Ex άντι, et όξίζω, de- 
finio. 
άνθοξίσμος, 2, b, restipulatio, Ph. A pra?c. 
άνθοξμίω, ω, f. ν\σω, sto contra in statione. 
άνθοξμΰν πξός τίνα, άλλΫ)λοις, Thuc. Ex 
άντι, et όξμίω, sto in statione. 
"ANO02, ιος, το, flos ; (2) pra?cipuum 
rei alicujus ; (3) decor corporis, oratio- 
nis, &c. (4) ornamentum ; (5) color ve- 
nustus. 
άνθοσμίας, e, Ό, ut oTvos, vinum habens o- 
dorem suavem, fragrans; (2) floriger, 
floribus abundans, ut pratum. Ex άν- 
θος, et όσμη, odor. 
άνθοσΰν/ι, ης, 'h, floriditas. Ab άνθος, flos. 
άνθοφοξίω, ω, f. ησω, flores fero. 
άνθοφόξια, ων, τα, idem quod άνθίσφόξία• 

Ab 
άνθοφόξος, ss, b xa) fi, floriger, florifer. Ex 

άνθος, et 0£§cu,/i?ro. 
άνθοφυν,ς, ίος, b xa) r,, florulentus, produ- 

cens flores. Ex άνθος, et φύω, gigno. 
ανθξαχίυς, ίως, ή, carbonarius. Ab άν* 

θ ξ αξ. . 
άνθξαχίύω,{. ίίσω, carbones conficio. Ά- 

πίιλΐίντας ώς πυξ) χξ')ι τάς μυσαξάς γυναι- 

χας άνθξαχίύίΐν, AHst. Lys. 342. 
άνθξαχιά, άς, τ\, carbonum congeries. 
άνθξαχίας, u, b, ater, ut carbonarius. Ab 

eod. 
άνθξα,χίζω, f. ίσω, in carbones redigo; (2) 

carbonis, s. carbunculi speciem habeo. 
άνθξάχιος, χ, b χα) ή, niger, ut carbo, car- 
bonis colorem habens. 
άνθξ&χις, ιδος, ri, pruna ; (2) ignis e con- 

gestis carbonibus. 
άνθξαχόας, όισσα, όιν, e carbonibus factus. 
άνθξαχοπώλνς, u, S, carbonum venditor. 

Ex άνθξαξ, et -τωλίω, vendo. 
ανθξαχόω, ω, f. ύσω, in carbones redigo, in 

carbones converto. Ab άνθξαχύς. 
άνθξαχώοΎις, ίος, b xa) r), carbonem refe- 

rens, carbonis more ardens. Ab eod. 
"ΑΝΘΡΑΗ, αχός, b, carbo ; (2) carbuncu- 

lus, gemma ; (3) carbunculus, ulcus ; (4) 

species piscis. 
ΆΝθΡΗ'ΝΗ, γ,ς, ν), crabro, vespa. 
άνθξήνιον, α, το, favus vespae. Ab άνθξΥ,ν/ι- 
άνθξΥΐνιώδγις, favi ad instar cellulis distinc- 

tus, multicavus, Plut. 
άνθξ'/ινοίώϊις, \ς, referens crabronem s. ve- 

spam. Ex άνθξήντι, et ίΤΙος, Theoph. 
άνθξωπ, pro άνθξωπι, ab άνθξωπος. 
άνθξωπαξίσχαα, ας, η, studium placendi 

hominibus. Ab 
άνθξωπάξίσζος, χ, Ό χα) •η, qui studet ho- 
minibus placere, qui aurem captat po- 

pularem ; (2) placens hominibus. Ex «»- 

θρωπος, homo, et άξίσχω, placeo. 
άνθεωπάξίον, ν, το, homulus, homuncio, 

Dim. 
άνθξωτίγ„ ης, contr. άνθξωπϋ, ης,Ϋ], huma- 

na pellis. 
άνθξώπιιος, tia, tiov, humanus, ad homi- 
nes, vel humanum genus pertinens. 
άνθξωπίίως, adv. humano more, hominum 

more, ut homines decet, humanitus. 
άνθξωπίομαι, χμαι, f. γ)σομαι, homo fio. 
άνθξοτίύομαι, humano more ago, ea qua? 

hominis sunt usurpo, ex humana natura 

ago. Ab άνθξωπος. 
άνθξώπνισις, ιως, r), incarnatio, Suic. Ab 

άνθξωπεοιχαι. 
άνθβωπιζω, f. ίσω, homines imitor, huma- 

niter ago; (2) hominem facio, et in 

pass, homo fio, incarnor. Ab άνθρωπος, 
ανθξωτϊχός, ij, bv, humanus, ad homines 

pertinens. Ab eod. 
άνθξωπιχως, adv. humano more, ut homi 

nem decet. 
άνθξώπϊνος, ivyi, ivov, humanus, ad homines 

pertinens, humana? natura? conveniens. 
ανθρωπίνως, adv. humanitus, humano more, 

homini convenienter. 
άνθξώ-τιον, χ, τό, homuncio, homulus, ho- 

munculus, Dim. Ab άνθρωπος. 
άνθξωπίσχος, χ, b, idem et ab eod. 
ανθρωπισμός, χ, b, humanitas, humani et 

compositi mores. Ab άνθζωπίζω. 
άνθξοιποζοξίω, ω, f. ν\σω, homines voro. Ab 
άνθςωποζόξος, χ, b xa) fi, homines vorans. 

Ex άνθξωπος, et βοξά, cibus. 
άνθξωπόζοωτος, χ, Ό χα) ν\, ab hominibus 

devoratus, Side. Ex άνθρωπος, et βξώσ- 

χω, edo. 

( 56 ) 



άνθξωχόγλωσσος, vel άνθςωπόγλωττος, ». ό 
χα) ν, qui humana loquitur lingua. Ex 
άνθξωπος, et γλωσσά, lingua. 
άνθξωπογιιαφίίον, χ, to, balneum, Suic. Ex 

άνθξωπος, Ct γναφίίον, officina fullonis. 
άνθςωπογονία, ας, ή, hominum generatio. 

Ex άνθξωπος, et γόνος, generatio. 
άνθξωποο'χίμων, όνος, Ό χα) ν], DeUS ex ho- 

mine factus. Ex άνθξωπος, et Ιαίμων• 
άνθξωπόδηχτος, χ, ό χα) *?, ab hominemor- 
• sus. Ex άνθξωπος, et Ιάχνω, mordco. 
άνθξωποο~ίΰαχτος, χ, b χα) υ), ab homine 

doctus, Suic. Ex ΰιΜσχω, doceo. 
άνθξωποίί^Υ,ς, ίος, b xa) y), humanam for- 
mam habens. Ex άνθξωπος, et ίΐδος, 
forma. 
άνθξωποαΰως, adv. humana specie. 
άνθξοπόθϋμος, χ, b xa) ■/), hominum ani- 
mum, vel iram habens. Ex άνθξωπος, 
et 3-υμός. 
άνθξωποθυσία, ας, ή, hominum immolatio. 

Ab 
άνθξωποθύω, ί. ύσω, hominem immolo vel 

sacrifice Ex &ύω, sacrifice. 
ανθξωποθυτίω, idem. 

άνθξωποχτονίω, ω, f. Υ,σω, hominem vel ho- 
mines occido. Ab 
χ,νθξωποχτόνος, χ, b xa) »j, hominem vel ho- 
mines occidens, homicida. Ex άνθξω- 
πος, et χτίίνω, occido. 
α,νθξωπολατξίία, ας, ή, hominum cultus, 

Suic. 
άνθξωπολατξίω, ω, hominem colo, Suic. 
άνθξωπολάτξνς, χ, b, hominum cultor. Ex 

άνθξωπος, et λάτξ'/ις, servus. 
ίνθξωπόλίθξος, χ, Ό χα) Ϋι, homicida ; (2) 
homini perniciosus. Ex άνθξωπος, et a- 
λίθξος. 
άνθξωπολόγος, χ, b xa) r„ de hominibus lo- 

quens. Ex άνθξωπος, et λίγω, dico. 
άνθξωπολοιγος, b χα) ή, hominem perdens, 

Naz. 
άνθξωπομοξφίανοι, ων, β/, ha?retici, Deo hu- 
manam t'ormam tribuentes, Suic. 
άνθξωπομ,οξφίται, ων, ol, iidem. 
άνθξωπομοξφος, χ, Ό χα) υι, humanam for- 
mam habens, Suic. Ex άνθξωπος, et 
μοξφ'ή. 
άνθξωπομοξφόω, ω, f. ώσω, humanam for- 

mam tribuo. Ab άνθξωπόμοξφος. 
άνθξωπονομίχος, y>, ov, ad homines pascen- 

dos pertinens, R. Ex νίμω, pasco. 
άνθξωπόομαι, χμαι, homo fio; (2) homo 

sum. Ab άνθξωπος. 
άνθξωποπάθιια, ας, is, humanus adfectus. 
άνθξωποπαθίω, ω, f. ησω, humano moread- 

ficior. Ab 
άνθξωποπαθγ,ς, ίος, b xa) ij, humanis adfec- 
tibus obnoxius. Ex άνθξωπος, et πάθος, 
ανθξωποπαθως, adv. humano adfectu; (2) 

humano more. 
άνθξωποποι'ία, ας, it, humanarum formarum 

fabricatio. Ab 
άνθξωποποιος, χ, b xa) v), hominum, s. hu» 
manarum formarum fictor. Ex άνθξω- 
πος, et ποιίω, facio. 
άνθξωποπξίπνς, ίος, b χα) yi, hominem de- 
cens, homini conveniens. Ex άνθξωπος•, 
et πξίπίΐ, decet, convenit. 
ανθξωποπξίπως, adv. convenienter humana? 

natura?. 
"ΑΝΘΡΩΠ02, x, bxx)'h, homo. Hinc 
άνθξωπότΥ,ς, ν,τος, ή, humanitas, humana 

natura ; (2) genus humanum. 
άνθξωποτόχος, χ, ή, qua? hominem peperit, 

hominipara, Suic. Ex τίχτω, pario. 
ανθξωπχξγία, ας, υ), hominum fabricatio. 

Ab 
ανθξωπχξγος, χ, b, hominum fabricator. 

Ex άνθξωπος, et ϊξγον, opus, 
άνθξωποφχγίω, ω, homines voro. Ab 
άνθξωποφαγος, χ, b xa) y), hominum vora- 
tor, homines vorans, humana carne ves- 
cens. Ex άνθξωπος, et φάγος, vorax. 
άνθξωποφυΥΐς, ίος, Ό χα) ή, hominis naturam 

habens. Ex άνθξωπος, et φυγι, natura. 

άνθξωπω^Υΐς, ίος, Ό χα) Ϋ), humanus. 

άνθυζξίζω, ί. ίσω, vicissim contumelia ad'- 

ficio. Ex άντι, et ΰζξίξω, contumelia 

adficio. - 

άνθυλαχτίω, ω, f. ν,σω, vicissim latro, obla,- 

tro. Ex αντί, et ΰλχχ.τίω, latro. 
άνθυλλιον, χ, τό, anthyllium, flosculus. 
άνθυλλι;, ίίος, ν,, idem, ab άνθος, 
άνθυπάγω, recriminor, vicissim accuso. Ex 

άντι, et υπάγω, accuso. 
άνθυπαλλ&γν, w, r,, mutua commutatio. 

Ex άντι, et ΰπαλλάττω, commuto. 
άνθυπατύα, ας, y, proconsulatus. 



AKI 



ANI 



ANO 



ιίνύυπαπύω, f. εύσω, proconsul sum, pro 

consule provinciam administro. Ταλ- 

λίωνος δε άνθυπατεύοντος rijs Άχχ'ίχς, 

Act. 18, 12. 
άνθυπχτιχός, η, ov, proconsularis. Ab 
ανθύπατος, ν, β, proconsuL Ex αντί, et 

ϋπχτος, consul. 
άνϋυπείχω, ΐ. ξω, cedo, vicissim do locum. 

Ex αντί, et ΰπείχω, cedo. Hinc 
άνθύπειξις, εως, η, ceseio, qua vicissim ali- 

cui locum damus ; (2) submissio, obse- 

quium. 
<£νθυπε ξ ξάλλω, invicem supero. 
άνβυσηξετίω, ω, f. ησω, ei, qui mihiobsecu- 

tus est, vicissim obsequor, obsequium 

roddo. Ex αντί, et ύπνίξετίω, obsequor. 
άνϋυπισχνεομαι, contra polliceor. 
ανθυποξχλλω, suggero contra, objicio lo- 

quenti. Ex άντ), et ύποζάλλω, subjicio. 
άνθυποχχθίστημι, in locum alicujus substi- 

tuo, sufficio. Ex άντ), ^ΰποχαθίστημι. 
άνθυποχξίνομχι, vicissim simulo. Ex οίντι, 

εί.ύποχζίνω, simulo. 
ανθυπόμνυμχι, litem differo praestito jura- 

mento, est rei jurantis, se justade causa 

abesse. Ex αντί, et ύπόμνυμι• 
άνθυποπτεύω, f• εύσω, vicissim SUSpicor, 

contra suspectum habeo. Ex άντ), et 

νποττεύω. 
άϊθυποστξίφω, revertor. 
άνθυπόταχτος, subjunct. mod. ap. Gramm. 
άνθυποτιμάομχι, mulctam tertio loco assti- 

mo. Vid. ύποτιμωμαι. 
άνθυπχζγ'εω, ω, f. ησω, penso beneficium, 

remunero. Ex αντί, et ύπχξγίω. Hinc 
άνθυπύξγημα, ατός, το, mutuum officium. 
άνθυποφίξω, f- άνθυποίσω, a. 1. άνθυπηνεγχα, 

statim objicio, refero. ' Ανθυποφίξομεν 

α,ύτοΊς, Naz. Ex «vrl« et ύποφίξω) subji- 
cio. Hinc 
άνθυποφοξά, ας, η, excepllo, S. quffi objec- 

tioni opponitur. 
άνΰυποχώξησις, εως, η, reditus, recessus, 

regressus. Ex dvr), et υποχω^εω, sensim 

redeo. 
άνθυφαίξεης, εως, η, spoliatio, subductio, 

quum quid vicissim subducitur ; (2) ad. 

sumptio, quee opponitur Prolepsi. Ex 

αντί, et ΰφχΐξίω, subtraho. 
ανθυφίσταμαι, pariter sustineo, vel suscipio 

aliquid. Ab αντί, et ύφίσταυ,αι. 
άνθώδης, εος, ο χα) ή, flore plerius, florulen- 

tus. Ab άνθος, flos. 
άνθωμολογεΊτο, 3. sing, imperf. ind. med. 

contr. pro άνθωμολογεετο, a verbo ΰνθο- 

μολογ'εομαι, palam confiteor. 
άνθωξχίξομαι, f. ίσομχι, vicissim decorem 

ostento, aemula pulchritudine certo. Ex 

αντί, et ώξάΐζω, decoro. 
'AN I' A, ας, ή, tristitia, moeror. 
άνιάξω, f. άσω, tristitiam adfero, moerore 

adficio. Ύξύων δ' ός χτεάτεσσιν υπερφία- 
λης άνιάζει, II. 18, 300. Ab ανία., 
άνιάξός, ξα, ξον, moerorem adferens, tristis, 

mcestus; (2) gravis, adversus, comp. d- 

νια,ξότίξο;, reperitur tamen et άνιχξίστε- 

ξος. Ab eod. 
άνια,ξως, adv. moleste, acerbe, cum moero- 
re, misere. 
ά,νιχσθω, a. 1. conj. pass, verbi άνιάξω. 
άνιχσι, sursum jaciunt, 3. plur. prass. ind. 

act. Ait. pro άνιείσι, a verbo άνίημι. 
ανίατος, u, Ό χα.) η, insanabilis, immedica- 

bilis. Ex * priv. et Ίάομαι, medeor. 
άνιάτςευτος, n, Ό χα.) ή, non sanabilis ; (2) 
t non sanatus. Ex α priv. et Ίάομι, sano. 
άνιχτξολόγητος, ν, b χα.) ή, ignarus eorum, 

qua? de medicina disseruntur, rationis 

medicas expert. Ex a. priv. et Ίχτξολο- 

yitii. 
άνιχτως, adv. insanabiliter. Ab ανίατος, 
ανία,χος, α, b χα) ή, streperus, resonans, 

tumultuosus. Ab 
άνιάχω, et ίω, resono, clamo ; (2)alta voce 

celebro, de poetis. Ex dvd, et ϊάχω, 

clamo. 
άνιάω, ω, idem quod άνιάζω, ανιωμαι, mce- 

reo, discrucior, lugeo, Gl. V. Άνιασ- 

θαι τω πξάγμ,ατι, bid τι. Ήμας Ss τας 

φοοναντας ηνία ξννων, Soph. Aj. 273. 
άνισος, », β, molestus, contristans, malus; 

pro ανιαξός. 
άνίδιος, i *α) ν\, nihil habens proprium. 

Ex a priv. et 'ί^ιος, proprius. 
χνώξΐτ), et άνιΰίτ), adv. sine sudore, sine 

labore. Ex dvd, et Miu, sudo, vel fy£ { . 
ανώξος, ov, fcudoris expers. 
κνώςόω, oi, f. dtr/u, rcsudo, denuo sudorem 

emitto. Ex dyd, ct ϋξίω, sudo. 



αήΰξυτας, a, b xai vs, non fixus, instabilis, 
sine fundamento. Ex a, priv. et Ί^ξύω• 

άνιΰξωτ), adv. sine sudore vel labore, He- 
rodian. 2, 14. Ex a priv. et Ιΰξόω, sudo. 

άνίδξωτο;, ov, qui non sudavit. 

dvn)s, relaxans, pr. part. act. v. dvJy/M. 

αν'αμαι, nudo, vestes ab inferioribus parti- 
bus reduco, retraho : hinc (2) excorio, 
Od. 2,999. Vid. «v-V;- 

ανιίξίίος, ov, cui sacra non fiunt, Suid. 

ανίίξος, n, Ό χα) η, profanus, pollutus. Ex 
a priv. et ίίξος, sacer. 

ανίίξόαι, ω, f. ωσω, sacrum facio, consecro, 
voveo. Ex dvd, et Ιΐζόω, sacro. Hinc 

ανιίξαιο•>ς, ίως, ή, consecratio, dedicatio. 

dvhrxi, relaxabat, 3. sing, imperf. ind. 
act. Ion. pro dviy, a verbo ανίημι, relaxo. 

ανιιννται, relaxantur, 3. pi. pr. ind. pass. 
Dor. et Ion. pro ανιΐίντκΐί ab dvua>, pro 
ανίνμι. 

dvi'/i, moeror, Ion. pro dvi»• 

ανινβίΐς, aor. 1. partic. passiv. verbi dvtiu. 

ανί-ημι, f- dv/io -ω, p. dvuxx, remitto, re- 
laxo ; (2) emitto, submitto ; (2) dimitto, 
relinquo ; (4) omitto, intermitto ;. (5) 
condono, remitto; (6) stimulo, urgeo. 
Άνιίναι την ψνχνν, τα σώματα \it) οα• 
διχξγίαν, της φιλοναχίας' το πρόσωπον, 
exporrigere ; τον πόλίμον, τ) της ίξγης, 
omittere ; τγ τύχγ, condonare ; τ5 πξοσ- 
εύχίο-θαι, desistefe ; τα σήμαντρα, ob- 
signatas literas aperire. Πάντων τ<* bio - 
μα ανίΟη, Act. 16, 26. Νυν γαξ όίπας 
ίνθάδί κίνδυνος ανΰτχι σοφίας, versatur, 
Arist. Nub. 953. In med. edo, submit- 
to ; in pass, permittor; concedor ; (2) 
consecror ; (3) ab omnibus adiri possum, 
omnibus expositus sum ; (4) negligenter, 
dissolute vivo, Em. Ex dvd, et Ίημι, 
mitto. 

ανίην, tristitiam, ace. sing. Ion. pro dviav. 

ανιηςα, tristia, neut. plur. Ion. pro dvixgd. 

αν/ησειε, molestet, 3. sing. a. 1. opt. act. 
JEol. pro χνιησχι, a verbo ανιάω, molesto. 

ανίησι, 3. sing. pr. ind. act. verbi άνίημι. 

άνίχα, quando. Dor. pro ηνίχα. 

ανίχατος, invictus, Dor. pro ανίχητος. 

άνΐχί), adv. sine certamine, atque adeo sine 
parta victoria. 

ανιχίτίυτος , a, b χα) η, cui supplicatum non 
est ; (2) non supplex. Ex » priv. et \χι• 
τεύω, supplico. 

ανίχ-ητος, a, b χα) ή, invictus, insuperabilis. 
Ex a priv. et vtxdoi, vinco. 

ανιχμά%ω, f. άσω, humecto ; (2) exsicco. 

άνιχμος, u, b χα) η, siccus, humore carens, 
squalidus, aridus. Ex « priv. et Ιχμάς. 

άνίλαστος, ov, non placatus. 

ανίλίως, ω, b χα) ή, immisericors. Ex « 
priv. et Ί'λαος, Att. ίλεως, misericors. 

άνίλ-λομχι, dedignor, despicio, Suid. Ex 
dvd, et ΐλλω, oculis conniveo. Unde 

άνίλλωμχ, ατός, το, adspectus, despectus, 
. Poll. 

χνίμαστος, ν, b χα) η, loris non csesus. Ex 
a priv. et Ιμάσσω, loris ccedo. 

άνιμάω, ω, f. ησω, fune sursum traho, 
extraho, haurio ; (2) elevo, sustollo, 
eveho. Άνιμαν άλληλας τοΊς botaai, το 
σώμα τη άξιστεξχ το άγχύζιον, την άλη• 
Οααν. *Ανιμησθωό ϊχθυς, Luc. Ex dvd, 



ιμας, 



Varum. 



ανιμησις, εως, η, extractio, qua fit fune, aut 
loro, extractio in altum. Ab άνιμάω. 

ανίον, habena, Dor. pro ήνίον. 

άνίνλος, a, b xa) *i, impubes. Ex a priv. 
et ϊνλος, prima lanugo pubescentium. 

άνίοχος, auriga, Dor. pro ηνίοχος. 

άν ιππεύω, equito, equos ago. 

άνίππος, », bxa) ή, qui est sine equo. Ex 
a priv. et 'ίππος, equus. 

ανίπταμαι, f. πτησομαι, sursum volo. Ex 
dvd, et Ί'πταμαι, volo. 

ανιπτόπας. οδός, Ό χα) ή\, illotos pedes ha- 
bens ; (2) qui ob puritatem lotione non 
eget. Ex a pr. νίπτω, abluo, et πχς , pes. 

ανίπτος, u, b χα) η, illotus. Ex νίπτω. 

άνις, adv. sine, absque. Bceot. pro άνευ. 

άνισάζω, f. άσω, compenso, adaquo. Ex 
dvd, et ΐσάζω, cequo. 

ανισοειίης, ες, q. d. qui disparem formam 
habere videtur. ; 

ανισόμετρος, ν, b χα) η, sine justa vel asqua- 
li mensura. ΐίολυποσίη ανισόμετρος, Aret. 
Ab a pr. 'ίσος, ccqualis, et μετξον, men- 
sura. 

άνισοσμος, y, b, compensatio, remuncratio. 

"ΛΝ120Ν, u, jo, anisum. 
( 57 ) 



άνισος, u, Ό χα) ή, ina?qualis, impar, diver- 
sus, superior. Ex a priv. et 'ίσος. Hinc 

ανισότης, ητος, η, inaequalitas, dissimili- 
tudo. 

ανισότιμος, a, b χα) ή, inaequalis dignita- 
tis. Ex a priv. et Ισότιμος. 

ανισοφυης, εος, b χα) η, dissimilis natnra?. 
Ex a priv. 'ίσος, cequalis, et φυη, naiura. 

άνισόω, ω, f• ωσω, idem quod άνισάζω. 

ανιστάμενος, pra3S. part. pass, verbi an' 
στη μι. 

άνίστη, 3. sing, imperf. ind. act. Ab 

ίνίστημι, f. ησω, surgere facio, erigo, ex- 
cito jacentem, vel mortuum ; (2) everto, 
subverto ; (3) exstruo, sedifico ; (4) ex- 
cito, exstimulo; άνίσταμ,αι, surgo, re- 
surgo, exsurgo ; ανέστη, surrexit, a. 2. 
Άνιστάναι πάλιν, aedificare ; τβϋ? ΰημχς* 
ex suis sedibus ejicere; ες την άξχην* 
promovere ; το στξ ατόπεδον, movere ; 
τίνα από της εργασίας, submovere ; πό- 
λεις εχ βάθξων, evertere. Άλλ' ο'ϋτοι το* 
y (ξ diha παγχοίνου λίμνας πατίξ άνιςτά- 
σεις, ο'ύτε γόοισιν, ντε λιταϊς, Soph. £1.136. 
Ex dvd, et Ί'στημί. 

άνιστοξίω, ω, f. ησω, interrogo, sciscitor; 
(2) commentor. Οΰδ' ανιστορούν μαχξάν» 
Soph. Track. 321. Ex a priv. et Ίςοζίω. 

ανιστοξησία, ας, ή, historiarum ignoratio. 
Ex a priv. et Ίστοξία, historia. 

ανιστόρητος, ts, b χα) η, qui historias non 
novit ; (2) cujus nulla in historia fit 
mentio. Ex « priv. et ΐστοξίω, memo- 
rice trado. 

άνιστοξητως, adv. sine cognitione historia». 

ανίστω, surge, 2. sing, praes. imp. pass. 
Att. et Ion. pro άνίστασο, ab άνίτημι. 

άνίσχεο, sustine, 2. sing, praes. imper. act. 
Ion. pro άνίσχεσο, a verbo οίνίσ.χω, erigo. 

άνίσχιος, tt, b χα) ή, clunium tumore va- 
cans. Ex a priv. et Ί'σχις, lumbus. 

άνίσχΰξος, ν, b χα) ή, invalidus, infirmus. 
Ex a priv. et ισχυξός, validus. 

ανισχυς, υος, b χα) ή, infirmus. Ex a priv. 
et ισχύς, robur. 

ανίσχω, attollo ; (2) orior ; (3) emitto, pro- 
duco ; (4) sustineo. ΤΙασι §εοΊσι χεΤξας 
άνίσχοντες, II. 8. 347. Άν δ' Ί'σχων τελα• 
μωνα, II. 5. 798. Ex dvd, et 'ίσχω. 

ανίσως, adv. inasqualiter. Ab άνισος. 

άνίσωσις, εως, η, adasquatio, exasquatio• 
Ex άνισόω, adcequo. 

άνίχθυς, υος, ο χα) η, qui est sine piscibus. 
Ex a priv. et ΐχθυς, piscis. 

ανιχνεύω, f. είισω, pervestigo, indago, per- 
sequor. 'Αλλά τ ανιχνεύω» Β-εει εμπεδον, 
οφξα χεν εΰξη, II. 22, 192. Aid γης χα) 
θαλάσσης άνιχνεύων, Plut. Ex dvd, et 
ιχνεύω. 

ανίχνευτος, idem quod 

άνιχνίαστος, a, b χα.) ή, qui investigari ne- 
quit, impervestigabilis. Ex « priv. et 
Ιχνιάζω. 

ανιώδης, εος, b χα) η, molestus, gravis. Ab 
ανία, molestia. 

άνιωμίθχ, 1. plur. praes. ind. pass, verbi 
ανιάω. 

ανιών, tristitiarum, genit. pi. ab dvia. 

ανίωτος, n, b η ή, rubiginem non sentiene, 
seruginem non contrahens. Ex a priv. 
et Us, rubigo. 

ανιωτο, mcBstum reddat, 3. s. praas. opt. 
med. contr. pro άνιάοιτο, a verbo dvidoi. 

"Αννα, ης, ή, Anna, nomen mulieris Hebr. 
Gratiosa. 

"Αννας, a, b, Annas, nomen viri Hebr. 
Gratiosus. 

'άννειν, perficere, praes. inf. act. Poet, pro 
άνειν, a verbo 'άνω, pro άνύω, perficio. 

άνν'εφελος, sine nubibus, pro αν'εφελος. 

dvoVta, ας, ή, iter impervium. Ex « priv. 
et Όδός, via. 

ανοδμ.ος, ν, Ό χα) ή, odore carens, non odo- 
ratus. "Ανοδμα Χξχ, Aret. Ex » priv. 
et bl μη, odor. 

άνοδος, ν, b χα) η, invius ; (2) ^, jugum 
montis, Polyb. (3) via sursum ferens, 
adscensus. Ex οδός, via. 

άνόδνς,οντος, bxa) ή, edentulus, cui den- 
tes sunt rari, aut nulli. Ex « priv. et 
οδούς. 

άνοδύξομαι, lamentor, vehementer deploro. 
Ex avd, et οδύξομχι. 

άνόδυξτος, ov, indeploratus. 

άνοζος, ν, Ό χχ) ή, enodis, sine nodo. Ex 
a priv. et όζος, nodus. 

ανοημων, όνος, b χα) η, non compos men- 
tis ; stultus, insipiens. Ex a. priv. et 
νοήμων. 



ANO 



ANO 



ΑΝΣ 



ανοησία, ας, ji, insipientia. Ex a. priv. et 
νόησις, cogitatio. 

άνογιτοίίνω, desipio, insipiens sum, impru- 
denter et temere ago. 

clvo-/iT(uct], f. ίύσω, idem. Ab 

ανόητος, u, i χα) η, demens, insipiens, 
mente carens, stultus ; (2) qui intelligi 
nequit. Ex » priv. et νοητός, intelligi- 
bilis. 

άνοητως, adv. imprudenter, stulte. 

άνόβιυτος, n, e xa) η, germanus, non Ac- 
tus, legitimus, non spurius. Ex a priv. 
et νοθίύω, notkum reddo, adultero. 

ίίνοιχ, ας, ή, et Ion. άνοίη, amentia, stulti- 
tia. Ab α,νοος, amens. 

άνοιγμα, ατός, το, apertio, reseratio. 

οίνοιγνύω, idem quod 

ανοίγω, t. ξω, p. pass, άνίωγμαι, aperio, re- 
sero, pando, expando, patefacio, Gl. V. 
ανοίγομαι, patesco, Gl. V. άνίωγμαι, 
pateo, Gl. V. perf. pass. Τίύλας άνοίξας 
των τίχνων i'-J/tt φόνον, Eur. Med. 1316. 
Άνίωχθη hi το στόμα αυτού παξαχξημα, 
Luc. 1. 64. Άνωξα §ϊ Βύζλινον αΰτοϊς, 
relevi, Theoc. li', 15. Ex dva, et ο'ίγω, 
aperio. 

άνοώαίνω, tumefacio ; (2) tumeo, intumes- 
CO. Ab άνοίδίω. 

cLvoihiiu, Ion. et Poet, pro άνοιΰίω. 

άνοιίίω, ω, f. ν,σω, intumeo, intumesco, 
turgeo; (2) irascor. 'KvoiVtu 3-υμος, 
Herodot. Ex dva, et οΐδίω, tumeo. 

άνοίδησις, ίως, η, tumor. Ab άνοιϊίίω. 

άνοιδίσχω, idem quod άνοίΰαίνω. 

άνοίχίιος, ιία, uov, et άνοίχειος, ts, Ό χα) η, 
non familiaris, non domesticus ; (2) non 
conveniens, non congruus; (3) impro- 
babilis, incredibilis. Ex a priv. et oi- 
κί7ος, familiaris, aptus. Hinc 

άνοιχίΐότης, ητος, ή, nulla familiaritas ; (2) 
mores a familiaritate alieni. 

άνοίχητος, n, Ό χαϊ η, inhabitabilis. Ex a, 
priv. et οΊχίω, habito. 

άνοικίξω, ί. ίο-ω, instauro, reasdifico; (2) 

migro, habitationem transfero. Άνοι• 

χίζίΐν τάς πάλας' άνοιχίσασθαι ίς "Ολυν 

βον, Thuc. ^ Ab 'άνοιχος. 

.άνοιχισμός, ου, Ό, instauratio. Ab άνοιχί- 

, *"' 
άνοιχοο~ομ.ίω, ω, f. ν,σω, instauro aedificium. 

Άνοιχοΰομησω την σχηνην Δαζιδ την πιπ- 

τωχυΊαν, Act. 15, 16. Ex dva, et olxodo- 

μίω• 

άνοιχονόμητος, n, ο χα) η, prodigus ; (2) 
male dispositus. Ex a priv. et o'txovo- 
μίω• 

άνοιχος, α, ο χα) sj, extorris, sine domo. 

ανοιχτίίξμων, Ό χα) ή, immisericors. 

άνοίχτιστος, ov, indefletus, Ep. 

ανοιχτός, η, ov, apertus ; (2) apertilis. Ab 
ανοίγω. 

ανοιχτός, η, ο χα) η, immisericors. Ex a 
priv. et οιχτος, misericordia. 

άνοιχτξος, S, Ό χα) ή, non miserandus, im- 
miserabilis. Ex a priv. et οίκτος, mi- 
serandus. 

άνοίχτως, adv. immisericorditer. Ab α- 
νοιχτός. 

άνοιμώζω, f. ξω, ingemisco, fleo, edo ge- 
mitum. Ex a priv. et οϊμώζω, fleo. 
Hinc 

άνοίμωχτί), S. άνοιμοκτ), sine fletu. 

άνοίβ,αιχτος, ov, indefletus. 

άνοιξα*, a. 1. inf. act. verbi ανοίγω. 

ανοίξαντίς, nom. plur. a. 1. part. act. 

άνοιξις, ίως, η, apertio, reseratio ; (2) os- 
tium. Ab ανοίγω, aperio. 

ανοισις, ιως, ή, revectio. Ab αναφίζω, re- 
fero. 

άνοιο-τίον, referendum est. Ab eod. 

άνοιστζίω, ω, f. ησω, incito, stimulo. 

άνοίσω, 1. sing. f. L ind. act. v. ΰναφίξω. 

άνοχωχνι, induciae. Ab ίχωχν). 

άνολζία, ας, r h, miseria. 

ανόλζιος, ν, ο χα) η, infelix, miser. Ab 

ανολζος, α, Ό χα) ν, idem, etiam stolidus. 
Ex a priv. et 'όλζος. 

άνόλίθξος, ν, ο χα,) ή, ab exitio et damno 
immunis, II. 13, 761. Ex a priv. et ολί• 
βξος, per ditto. 

dvoXxvi, ν\ς, ν, tractio quas fit sursum ver- 
sus. Ab ανίλχω, sursum traho. Hinc 

ανοΚχψον, S, το, id quo aliquid sursum 
trahitur. 

άνολύζω, f. ζω, cum clamore ploro, ejulo, 
exclamo. Άνωλόλνξί τον νίανίαν, Soph. 
El. 

ίίνολοφύξομιχ.ι , deploro, lamentor. 

ανομαι, perficior, Poet, et Ion. pro dvCc 



μ&ι, Horn. Dicitur de re qua? jam in 

opere est et procedit. 
ανομζξίω, ω, f. vitru, pluo, pluendo emit- 
to ; (2) scaturio ; (3) effundo tanquam 

pluviam, effundo more imbris. 
ανομξςίιίΐς, rfitrirx, %iv, pluvialis, pluvius, 

pluviosus. 
άνομζξία, ας, •η, pluvi», seu aquarum ino- 

pia. Ab 
ανομζςρς, », ο χα) ij, imbribus carens. Ex 

a pnv. et ίίμξξος, pluvia. 
άνομίω, ω, f. νκτω, inique ago, leges trans- 

gredior. Άνομίϊν ίς heov, Herodot. Ex 

a priv. et νόμος, lex. Hinc 
ανόμημα, ατός, το, iniquitas, flagitium. 
ανομι.α, ας, ή, legum contemtus, iniquitas. 

Ab άνομος. 
ανομίζω, idem quod ανομία», 
άνομιλίω, versor cum aliquo ; (2) concum- 

bo cum aliqua vel aliquo. 
ανομίλητος, α, ο χα) η, insociabilis. Ex a, 

priv. et όμιλίω, conversor. 
ανόμϊμος, ν, Ό χα) ή, illegitimus. Ab άνο- 
μος, 
ανόμιχλος, n, ό χα) ί, innubilis, innubis, 

nebula vacans. Ex a priv. et ομίχλη, 

nebula. 
ανάμματος, α, ο χα) y, oculorum expers. 
t Ex a priv. et eV*^», oculus. 
άνομοίώης, ίος, ο χα) i\, qui est diversa? 

speciei, specie dissimilis. Ex a priv. et 

όμοίιΰης. 
ανομοθίτνιτος. u, ο χα) ft, lege male ordina- 

tus ; (2) nullis legibus constitutus. Ex 

a priv. et νομοθιτίω, legibus constituo. 
ανομοιογίνως, e diversis generibus. 
ανομοιοίίδης, \ς, diversa? speciei, Steph. 
ανομοιομιςνις, ίος, ο χα) η, partibus dissimi- 

libus constans. Ex « priv. et ομοιομί- 

ξτις. 
ανοροισπτωτος, ov, dissimiliter desinens. 
ανόμοιος, ν, ο χα) *ι, dissimilis, absimilis, 

(iispar. Ex « priv. et Όμοιος, similis. 
άνομοιόστξοφος, ov, e dissimilibus composi- 
te ac mixtus. 
άνομοιότης, ητος, τι, dissimilitudo. 
άνομοιίχξονος, ov, disparem quantitatem ha- 

bens J de syllabis. 
ανομοιόα, ω, f. ώσω, dissimilem facio. 
ανομοίως, adv. inaDqualiter, non perinde, 

non asqualiter. 
ανομοίωοΊς, ίως, η, dissimilitudo. 
ανομολογίω, ω, f. ησω, fateor, adsentior ; 

(2) concedo. Άνομολόγνιται παξα τοΐς 

αληθή ΰοϊ,άζχοΊ, Philo. 
ανομολογί», ας. y, incongnientia, incon- 

venientia ; (2) dissensio inter aliquos de 

re aliqua. Ex a priv. et ομόλογος, con- 

sentiens. 
άνομος, if, ό χα) -h, exlex, lege carens ; (2) 

iniquus ; (3) improbus. Ex a priv. et 

νόμος, lex. 
κνό[μως, adv. inique, improbe, Eur. 
άνον/ίτος, χ, ό χα) y, inutilis, futilis ; (2) 

injucundus. Ex a priv. et ov?pi,juvo. 
άνονόμαο-τος, ov, obscurus, ignobilis. 
ανοος, contr. usitatius, α,νας, u, ό χα) η, a- 

mens. Ex a. priv. et νόος, mens. 
dvorraia, s. ά,νοπάϊα, ας, η, anopasa, avis ex 

aquilarum genere. 
ανότιν, adv. retro, retrorsum. Ex dva, et 

οπίσω, retro. 
ανοτλος, ν, ό χα) ft, inermis. Ex a priv. 

et Όπλα, arma. 
ανόπλως, sine armis. 
ανοττος, ν, ό χα) ϋ„ invisibilis. Ex «priv. 

et οττομαι^ video, 
ανόξάτος, ov, idem. 

ανοξγάζω, f. άσω, commoveo ; (2) exsilio. 
ανόργανος, «, β χα) ϋ ιλ instrumentorum ex- 
pers. Ex a priv. et όργανον, instrumen- 

tum. 
άνοζγία, ας, ί, quando quis orgiis s. sacris 

non est initiatus. Ex a priv. et όςγια. 
ανοξγίαστος, u, i xa) 'h, sacris non initia- 
tus. 
ανοςγος, α, ο χα) r t , ira carens. Ex a priv. 

et eeyij, ira. 
ανοξία, ας, v>, fortitudo, strenuitas, Dor. 

pro '/ινοξίη- Ab αν)ΐξ, vir. 
άνοξίχτίω, ω, f. τισ-ω, fastidio cibos. Ab 
ανοξίχτος, n, i, cibum fastidiens, cujus sto- 

machus omnia respuit. Ex » priv. et 

οξίγομαι, appeto. 
ανοξίχτως, adv. sine ulla ciborum appeten- 

tia, Gal. 
ανοξίξία, ας, ί, morbus, quum stomachus 

omnia respuit, fastidiura cibi. Ex iisd. 

οίνοξθόω, w, i. ώσω, surrigo, riarsum erigo. 

( 58 ) 



, Αν6ζ8άισ'ω αϋτίιν, Act. 15, 16. Jlagaye «- 
t μα άννξθώθ*ι, Luc. 13, 13. s ™ 

ανοξμάοι, S, f. ησω, animo inciter, com- 

moveor, magno impetu in aliquid feror. 
οίνοξμος, ν, β χα) ν, stationem navium non 

habens, incommodus stationi navium. 

Ex a priv. et Όξμος, statio navium. 
ανόςνυμι, excito. 
άνόξουο-ί, surrexit, 3. sing. a. 1. ind. act. 

Ion. pro Jivoquffi, ab 
ανρςονω, f. ούσω, exsurgo, prosilio. Ό δ' 

έ| ϋννοιο μάλα χξχιπνως ανόξουη, II. 10, 

162. Ό δ' αξ \χ λίμνης ανοξοίισας, II. 21. 
> 246. Εχ ίνα, et οζούω. 
άνορόοχύγιος, tt, β χαι η, cui cauda deest ; 

(2) qui inter volandum non regitur Cau- 
da. Ex « priv. et ορροπύγιον. 
άνόζοφος, ov, tecto carens, non tectus. 
ανοζταλίζω, incipio in altum ferri, Arist. 

Eq. 1240. 
ανοξύξας, a. 1. part. act. verbi 
άνοξύο-ο-ω, vel ανοξύττω, f. ξω, effodio, quod 

defossum erat, eruo e terra ; (2) exstir- 

po, subverto. Τω» δ' αποθανόντων τους 

νίΧξόυς ανοξύζαντίς ίξίρόιψαν ύπϊξ τους 

Όξχους, Pluf. Ύους ΰΰζίχς ανοζύττω, Α- 
t rist. Αν. 609. 

ανοςχίομαι, Ζμαι, f. ησομαι, exulto, exsi- 
lio; (2) salto. 
ανοξχος, ov, testicubs carens. Ex οςχης. 
άνόξω, excito. 
dveo -νιτος, u, Ό χα) %, non asgrotus. Ex » 

priv. et νοο-ίω, eegroto. 
ανόσιος, u, ό χα) *), non sanctus, impius, 

sceleratus ; profanus, scelestus, nefarius, 

Gl. V. Ex α priv. et Όσιος, sanctus. 
ανοσιότης, ητος, ή, impietas. Ab ανόσιος, 
ανοσινζγίω, ω, f. ησω, impia perpetro, im- 

pie ago. Hinc 
ανοσιύξγνιμα, τος, το, impium factum, sce- 

lerata actio. 
ανοσιουξγία, ας, -η, idem. 
ανοσιύξγος, ό χα) ji, impie et scelerate agens. 

Ex ανόσιος, et 'ί^γον, opus. 
ανοσίως, adv. impie, scelerate. Ab ανόσιος. 
ανοκμος, ν, ό χα) η, sine odore, non odora- 

tus. Ex a priv. et οσμ,η, odor, 
άνοσος, n, ό χα) ν, immunis a morbis. Ex 

κ priv. et νόσος, morbus, 
άνόσως, sine morbo. 
ανόστίος, »» β χα) η, sine ossibus, exossis. 

ανόστίος πξοζολη, Aret. Ex οστίον, OS. 
ανόστητος, ν, ο χα) ν>, reditus expers. Ex 

a priv. et νόστος, reditus. 
ανόστιμος, α, ό χα) ή, idem et ex iisd. 
άνοστος, tt, b χα) ή, idem et ex iisd. 
άνοστος, ν, β χα) ή, exos, Gl. V. ossibus ca- 
rens. Ex a priv. et όστύν, os. 
ανότιστος, ν, ό χα) ή, siccus, non humidus. 

Ex a priv. et νοτίζω, humecto. 
ανοτοτύζ'ω, lamentor per ονομχτοποιΊαν, e 

sono lamentantis. 
ανούχτος, ov, sine auribus, Theoc. Ex «, 

et οϋας. 
άνουθίτ'/ιτος, α, ο χα) η, repudians admoni- 

tionem. Ex a pr. et νουΟίτίω, admoneo. 
ανους, u, c xa) v\, amens, demens, vecors, 

stultus, Ph. mente captus, sine sensu, 

al. Gl. V. Ex a priv. et ννς, mens, 
ανίσιος, ν, ό χα) ή, carens substantia. Ex 

a priv. et iaia, substantia. 
ανύτατος, ν, ό xa) 'h, non vulneratus. Ex 

« priv. et ΰτάω, vulnero. 
ανντητ), adv. sine vulnere. 
ανόχίυτος, χ, ό t$ ή, expers coitus, qui non 

coit. Ex a priv. et όχίύω, coeo. 
ανοχή, ΐίς, ή, tolerantia. Ab ανίχω, tolero. 
άνοχλίζω, f. ίσω, vecte submoveo, vel ele- 

vo. 
ανοχλος, ν, Ό xa) *j, inoffensus, nulla mole- 

stia adfectus, turba, seu hominum mul- 

titudine carens. Ex a, priv. et όχλος, 

turba. 
ανοχμάξω, f. άσω, gesto tollens in altum, 

sublatum gesto. Ex dva, et όχμάζω. 
άνοχύξος, ov, non munitus. 
ανομία, ας, ή, opsonii penuria. Ab 
ανοψος, ν, ό χα) η, opsonio carens. Ex et 

priv. et o-\ov, opsonium. 
άνσπάω, pro άνασπάω, Pind. 
άνστα, 2. sing. a. 2. imp. act. Dor. et Pott. 

pro άνάστηθι, a verbo ανίστημι. 
άνστας, a. 2. part. act. Poet, pro άναστάς. 
άνστημίναι, a. 2. inf. act. Dor. et Att. pro 

άναστηναι. 
άνστητην, 3. dual. a. 2. ind. act. Poet, pro 

άνίστητην. - 

χνστξίφίται, 3. sing, prass. md. pass. Poet. 

pro αναστξίφίτκι, ab άναστςίφω. 



ANT 

άνσχεθεειν, emergere, praes. inf. act. verbi 
άνσχεβίω, quod Poet, dicitur pro αν'εσχω, 
emerge 

άνσχίο, tolera, 2. sing. a. 2. imp. med. 
Poet, et Ion. pro χνάσχεσο, s. άνάσχου, 
ab dvxtrziai, sive χνά^χ-ημι, P*° χνεσχω, 



ANT 



Aiexdnirhu* f • ί- inf • me<L Po ^' P ro "" 

νασχνισεσθχΐ• ι' . " 

«νβ-χβ/τβ, toleraret, 3. sing. a. 2. opt. act. 

Ρθ£ί. pro άνάσχοιτο. 
«ντα, adv. coram, e regione, 17. 2, 626. 

Ab βίντ/. ,' 

άντχγοίάξω, vicissim emo ; (2) permuto. 
άντΛ^εόα. adversarium me gero, liti me 

offero j (2) obloquor. Ex αντί, et «Ve- 

άντ αγωνίζομαι, f. ίσομχι, decerto ; (2) re- 

pugno. Πξβί τ^ν άμχ^τίχν ανταγωνιζό- 
μενοι, Hebr. 12, 4. Hinc 
ανταγωνισμό., ατός, τβ, adversatio, obsta- 

culum, Suic. 
ανταγωνιστές, 2. β, qui cum aliquo certat, 

adversarius ; aemulus, Gl. V. Ab eod. 
άνταγονιστως, more adversantium. 
αντάίελφος, a, β, qui est loco fratris. Ex 

«ντί, et αδελφός, fratcr. 
άντχΐιχεω, ω, f. -i<r<a, injuriam illatam ul- 

ciscor, vicissim injuria adficio. 
άντάΐω, occino ; (2) cantu provoco, cantu 

respondeo. Ex αντί, et «5«. 
αντχείξω, adversus aliqueni aliquid tollo, 

vel suscipio. 'Αντ«ε/§ε<ν ταςχεϊξάς τ/ν/, 

πόλεμον βασιλέί, ιτξός τινχ. Ex «ντί, et 

άείξω, pro α,Ί'ξω. 
άντάεις, contrarius, Dor. pro άντηεις. 
άνταΊος, αία, xlov, adversus; (2) hostis 

infensus ; (3) exorabilis, propitius,^o«. 

Rhod. 1, 1141. Ab αντί, vel άντ«. 
χντχίξω, idem quod άνταείξω ; (2) GL' V. 

rebello ; (3) arma contrafero, etiam in 

mcd. omninoque ; (4) resisto, repugno. 
άνταπεω, peto, ambio, pro aliquo, suffra- 

gor petenti honores. 
αντχιτιάομχι, contra accuso. 
ανταχολαθεω, ω, f. ή/τω, vicissim sequor. 
άνταχολνθίχ, *j, mutuus comitatus. 
αντχχοντίζω, contra jaculor. 
άνταχίω, f. iefuy vicissim audio. 
αντχχξοχομυχ,ι, idem. 
αντχλχλάζω, f. άξω, reclamo, vicissim, 

vel contra clamorem attollo. 
αντάλλχγμχ, χτος, τβ, commutatio; (2) 

expiatio ; (3) pretium redemptionis. Ab 
ανταλλάσσω, vel «νταλλώττω, £ άξω, mu- 

to, permuto. αντάλλαξε τί) Ιιχαιώσει των 

ονομάτων άξίωσιν εις -ret, 'έξγα, Plut. 
ανταμείζετο, 3. sing. imp. ind. pass. Ion. 

pro ανταμείζετο, ab 
ανταμείβομαι, f. -\>ομχι, gratiam rependo, 

compenso, remunero. 
άνταμείζω, submuto, Gl. V. 2y δ' άντά- 

μειψαί μ\ Eur. Ph. 293. Άθεοι; ϊξγοις 

γάξ άνταμειψόμεσθά σ, ωτπίξ εϊχος, αν 

τι των δε, v4m£. Θε<τ/Λ. 728. Hinc 
άντάμει-^ις, εως, *j, retributio, compensatio 

permutatio, submutatio, Gl. V. 
άνταμοιζ'/ι,νς, y, idem et ab eod. 
άνταμοιζος, Ό χα) ή, remuneratorius. 
αντχμΰνομχι, vicissim auxilior ; (2) obsisto 

rursum ; (3) me ulciscor. Ex αντί, et 

άμυνω, auxilior. 
ανταμφούευω, obviam eundo aberro. Ex 

αντί, et άμφοδος, bivium, circuitus. 
άντχνχζιζχζω, vicissim impono. 
αντχνχγινώσχω, vicissim lego j (2) relego. 

Hinc 
άντχναγνώστνις, ν, β, qui vicissim legit, qui 

relegit, recognitor. 
αντχνάγω, et άντχνάγομχι, ex adverso in 

hostem prodeo, obviam hosti prodeo. 

'AvT«viuyov vautr), Thuc. Ex αντί, et 

ανάγω• 
άνταναδίΰωμι, remitto, utin reciprocatione 

serra?. 
άντχνχιφομχι, χμχ,ι, vicissim sumo, seu 
^ accipio. Ex αντί, et χ\ήω, capio. 
βίντοίνβί/ξεΛί, i, idem quod άνθυφοιίξίοΊς• 
άντα,ναίξω, contra attollo, sustollo, erigo ; 

(2) contra destruo. Ex «ντί, et α,'ίοω, 

tollo. 5 

ιίντιχ.νά,χλ»οΊς, εω?, ί, repulsus, repercus- 

sio ; (2) motio reciproca et refracta ; (3) 

flgura rhetorica. 
αντΛνοίχλοκτμοί, S, ό, idem. 
avTctvocxXcto-Tixoi, η, ov, reciprocus. Ab 
ύίντανοίχλάω, ω, f. άσω, refringo, reflecto, 

repercutio. Ex αντί» et ΰνχχλχω, re- 

fringe. 



ANT 

άντα/πτύξομαι, f. ά,αομαι, vicissim saluto, 

> resaluto, vicissim amplector. 
άντ«Γξ*5Γτώΐ, idem quod oLvTci-stts-piitTU. 
άνταυγάζω, resplendeo. Hinc 
κνταυγχο-ίιχ., «?,ί, lucis, s. splendoris re- 

i flexio, GL V. reluminatio. 
οϊνταυγίω* ω, lucem, seu splendorem re- 
flecto. 
avTccvyfii, ε«ί, β χα) ή, lucis seu splendoris 

> reflexionem habens. Ex άντ), et eciyt. 
dvTot/uhu.u, ω, vicissim loquor, respondeo, 
άντΛφαίξίω, ω, vicissim aufero. 
άντχφί'/ιμι, vicissim dimitto, aut emitto. 
ά,ντΜ,χα,τνις, ν, β, lapis, seu gemma achates, 

quum uritur, myrrham redolens, s. suc- 
cini species bituminosa. Ex dvrt, et d- 
χάττης. 
κντάω, ω, f. ηο-ω, obvius fio, occurro; (2) 
consequor, nanciscor. Άνταν τι ύπό τί- 
νος, pati ; τ;νβί, consequi. m<j o-oi yi it» 
ίνο-τηνος dvTyo-<x,s 3-άνβ/, Soph. Aj. 533. 
Ab «ντί, vel «vt«. 
«ντεββλ^β-εν, 3. sing. a. 1. ind. act. cum ν 

ίφίλχ. Ab άντιζολίω, occurro. 

ΰνπγγξάψω, rescribo in locum ejus, quod 

deletum est; (2) in aliorum loco suffi- 

cio. Ex Ιγγξά,φω, in literas refero. 

αντιγίίςω, contra erigo, alterius loco erigo. 

Λντίγχα,λίω, ω, vicissim criminor, recrimi- 

nor, recriminando objicio; (2) excuso cul- 

■ pam alicujus. Ex «ντί, et ίγχαιλίω. 
χντίγχλ'/ιμ», α.το$> τβ, recriminatio. 
αντίγχληματιχβί, ij, βν, ad recriminandum 

pertinens. 
αντεγχίΐςίζω, vicissim trado. 
κντίΐχκζω, f. άα-ω, vicissim adsimilo, com- 
pare Άντ'ήχκ?' ecuTov xdevoxh Arist. 
Vcsp. 1300. 
ανταλκ,ς, 2. sing. a. 1. ind. act. Poet, pro 

βΐνέτε<λο:ί, ab άνατίλλω. 
ϋ,ντίΐνον, 2. sing. a. 1. imp. act. Poet, pro 
dvuTitvov, ab άνα,τίίνω. 

dvTU -τίϊν, contradicere, sive contradixisse, 
a. 2. inf. act. verbi άντίπω. Άντίπΰ» 
dixociov λόγον τ/ν/, πξίς τους λόγους τίνος. 
Οΰ βοΰλομχι τον μάντιν βίντε/τε/ν χα,χως. 
Soph. Antig. 1065. 

χντίίξίο-θχι, pra;s. infin. med. verbi 

χντίίξομαι, vicissim interrogo; item (2) 
contra dico, fut. άντνξΥ,σομχι. Ex «ντί, 
et ΰ'ξω, interrogo. 

dvTUo -άγω, f. άξω, vicissim introduce, vel 
in alterius locum introduco. Άντε/β-ώ- 
yav Tr,v ίχυτοΰ γνώμην, Naz. Hinc 

dvTtio -κγωγ'/ι, γ,ς, ΐ, introductio, qua? fit vi- 
cissim, vel in alterius locum ; Ph. sub- 
rogatio. 

dvTuo -ζάλλω, contra irrumpo, bellum in- 
fero. 

χντείσίξχομχι, f. ΙλιύοΌμχι, vicissim ingre- 
dior, in alterius locum subeo, succedo. 

χντίΐο-φίξω, contra infero, in locum alterius 
infero, refero, v. c. gratiam. Άντε/β-ιρέ- 
ξίιν τω &ίλγ : μχτι το Β-ίλ'/ιμ», Ναχ. 

χντίχο'ξίχμόντίς, a. 2. part. act. verbi dvix' 
τξίχω. 

αντίχθλϊξω, rursus, vicissim extero, ex- 
primo. 

βίντε**λε'(ττω, vicissim furor, furto eripio. 

αντιχχομίζω, rursus eft'ero. 

οίντίχχοπτω, f. -φ», vicissim exscindo. 

χντίχλϊνίν, e-x adverso innucbat, 3. sing, 
imperf. ind. act. cum y ίφίλχ. a verbo 
αντιχλίνω• 

Λντιχνίμπω, vicissim emitto. 

χντιχπλίω, classe exeo, obviam naviganti- 
bus obnato. 

χντίχτ&ο-ις, ιως, ή, contentio, collatio, 
comparatio. Ex 

χντίχτείνω, contendo, confero, compare 

χντίχτίΟνιμι, contra expono. 

άντεχτΐνω, vicissim luo, rependo. 

αντίχτϊσις, ΐως, ί, repensio, mulcta.^ Ab 

χντίχτίω, f. tew, idem quod χντεχτίνω. 

χντεχτξίφω, vicissim enutrio et educo. 

βίντε«τ^ε'χα», procurro, prorumpo, sc. in 
hostes. 

χντίχφίξω, vicissim effero et exporto. 

χντελχττουμχι, vicissim vmcor. 
dum ; (2) resisto, ad ultimum usque re-' χντίλίγεν, 3. sing, imperf. ind. act. verbi 



χντχνχχοτη, *ji, ί, repercussio. Ab 
χντχνχκόχτω, repercutio. 
χντχνχλίο•χω, f. λώνω, vicissim consumo. 
χντχνχμίνω, vicissim exspecto. 
ώντανχπληξόω, ω, f. ώσω, suppleo, expleo. 
Άντχνχχλ'/ίξω^τχ υιττίξίιματχ των 3-λ/- 
ψίων τ» Χξ/β'τ» εν τί? ffxgxi μν, Col. 1, 24. 
αντχνχπλ-ηθω, idem quod 
βίντ«ν«β-τν;β•«/, a. 1. inf. act v. »ντχνΐ5"ημι• 
χντχνχφίξω, refero. 

ίντχνΰξος, n, ό xxi η, in alius viri locum 

substitutus, succedaneus, vicarius. Ex 

«ντί, et χνηξ• 

χντχνειμι, ex adverso insurgo, contra sur- 

go. ' Avrxviju xiru, Thuc. Ex βίντί, et 

) ίνειμι. 

χντχν'κττχμαι, f. αντχνχίΤτ'ήΟΌμχι, contra 
insurgo, adversus quempiam insurgo, re- 
sisto, reluctor. Άντ«ν«β-τίν«/ 'ίςωτι, Plut. 
χντχνίστ'ήμι, e regione excito. 
χντχνίσχω, orior, contra exorior. 
χντχνίσωμχ, χτος, το, parilis quantitas, v. 
c. numerus militum occisis par. Ex «ν- 
τί, et χνισόω, ccquo. 
άντανυω, pro χνχτχνύω. Call, 
όίντχξ, adv. vicissim, Hcs. Ab αντί. 
αντάξιος, ίχ, ιον, existimatione par, squa- 
lls pretii, II. 1, 135. Ex «ντί, et άξιος, 
dignus. Hinc 
χντχξιόω,ω, f. ωσω, paria rependo. 
«ντ«!τ«/τέί!/, ω, f. ησω, reposco. 
άντχττχμείζομχι, respondeo. 
άνταταο-τξάπτω, f. -ψω, contra fulguro, ex 
adverso fu.guro, fulguro adversus fulgu- 
rantem. Ex άντι, et άτχιττςάπτΛ), rc- 
fulguro. 
άνταποΰίίχνϋμι, contra demonstro. 
άνταπόδΊΙωμι, vicissim reddo ; (2) rependo, 
retribuo ; (3) in pass, dicitur de opposito 
ap. philosophos. ' KvTXfcohihovxi το ομοι- 
ov, par pari referre. Αίχχιον *αι>ά ®ΐω 
άνταποΰουναι το7ς 3-λίζχο•ιν υμάς &λιψιν, 
2 Thess. 1, 6. ' Αντχποΰύθγι<ητχι γάξ σοι 
Ιν τνί αναστάσα των Ιιχχίων, Luc. 14, 14. 
Hinc 
άντχποΐο^σομχι, 1. sing. fut. 1. ind. pass. 
αντχποδομα, ατός, το, retributio. 
άντχπί&οσις, iu;, ή, retributio, satisfactio. 
βΐντ«!Γβδβτέβν, reddendum. 
άντχποοΌτιχος, η, ov, letributivus. 
άνταποδοτιχως* consecutive, in consequen- 

te. 
άνταποΜομχι, vicissim me accingo, contra 

aliquem accingor. 
ανταποδώσω, f. 1. ind. act. verbi «ντατβδ/- 

ΰωμι. 
αντχποχξίνομχι, respondeo; (2) altercor. 
Και vx 'ίσχυσαν χντχποχξίθηνχι χΰτω πςος 
ταυτχ, Luc. 14, 6. Hinc 
άντχπόχξϊσις, ιως, -ή, responsio. 
ανταποχτύνω, vicissim occido, contra in 

terficio. 
άντανολαμζάνω, vicissim accipio. βίντ«τβ- 

"kau&avuv χάξΐν, Dem» 
άνταπόλλϋμι, vicissim perdo. 
άντχνολογουμχι, vicissim excuso, defen- 

do. 
άνταποπίμτω, vicissim dimitto, seu aman- 

do. 
άνταχοπίςδω, crepitum ventris emittenti 

vicissim oppedo. 
«ντ«!Τββ-τελλ», vicissim emitto, remitto. 
άνταποστξοφνι, 'ί, digressus,divortiumdua- 

rum rerum in diversas partes situs. 
άντχποτχφξίύω, vicissim vallo include 
άνταποταχίζω, vicissim obstruo. 
άνταποτίω, f. ίσω, vicissim solvo, rependo. 
άνταποφαίνω, vicissim ostendo, demonstro. 
άνταποχϊι, ης, fi, scriptum quo debitum cre- 
ditori fatetur debitor, aut quo quis se ob- 
ligat. Ex αντί, et «Ve;^.' 
χντάπτεσθχι, capessere, prass. inf. med. 

Ion. pro άνθάπτίσθαι, ab άνθάπτομχι. 
χνταπωθίω, ω, vicissim repello ; (2) retru- 

do, repello. Hinc 
άνταπώ(]γ,σις, (ως, ν, repulsio, rcnixus, re- 

lisio. 
άντχξάτΥ,ς, ν, Ό, conjuratus. 
άντχζχίω, ω, f. ^σω, par sum ad resisten 



sisto. 
άντχξχτιχος, ->„ ov, septemtrionali opposi- 

tus. Ex άντι, et άςχτιχος, septemtrio- 

nalis. 
άνταζσις, ιως, ή, insurrectio, ipsa actio at- 

tollendi manus adversus aliquem. Ex 

άνταίξω, attollo. Unde 
«ντά^τ-^, u, Ό, qui manus attollit adversus 

lcgitimum regem, rcbellis. 

( m ) 



αντιλέγω. 
αντελιγμος, 2, ό, conversio et rcplicatio 

contraria. Ex άντι, et ελίσσω, volvo. 
αντίλλοισχ, prass. part. act. f. g. Dor. pro 

«ντέλλβϋίτα, a verbo άντελλω, orior. 
αντελοιίόοϋ, 3. sing, imperf ind. act. conlr. 

pro άνπλοώόςίΐ, ab άντιλοιϊϊοξίω. 
άντελπίζω, f. ίσα/, novam spem concipio ; 

(2) contra spcro. Ex «'ντί, et 'ελπίζω. 



ANT 

Αϋπμζάλλω, vicissim injicio, vel in locum 
alterius repono ; (2) rependo, refundo ; 
(3) contra irruo, contra impetum facio. 

οεντεμζιζχζω, substituo, addo supplemen- 
tum, vicissim impono. 

χντεμ,ζολίι, iji, y>, injectio unius in locum 
alterius. Ex χντεμζχλλω. 

χντεμμχσσομαι, rependo, Hes. 

άντίμτίμ'τξγ,μι, vicissim incendo. 

ΰντεμ*λεζω, f. ξω, mutuo implico, s. am. 
plector. 

χντίμτλγ,θω, f. γ,<τω, vicissim impleo. T^v 
τ' οιχίαν αίιτον χντεμτλγιτχντες των \πι- 
τ•η8είων, Xen. 

κντεμτλοχν, %ς. 'h, mutuus complexus, 
complexus mutuo hajrentiuni. Ab χντ- 
ιμπλεχω • 

άντεωφαίνω, contra dico, refellere tento. 

αντεμφ&α-ι;, tais, 'h, diversitas apparitionis, 
sive speciei externa. 

άντεναγωγ -h, ψ, 'hi compensatio ; (2) mu- 
tua accusatio. Ex αντί, et \νχγωγί\. 

οίντενχντίωο-ις, εως, yi. figurae nomen, quum 
per contrarium dicimus, quod velut per 
adfirinationem dictum intelligi volumus. 
Ex dvr), et ενχντίωα-ιι, repugnantia. 

άντενίείχνϋμΐι contra indico, contrariam 
indicationem habeo. Hinc 

χντίνδειξι;, εω;, ή, obnunciatio, consilii 
capti et agitati diremptio. 

κντενίύομαι, vicissim induor, seu induo 
me. 

κντίιιίΰξοιι, ων, αΐ, mutuae insidias. Ex dv- 
ri, et ενϋζχ, insidicE. 

άντίνίδξ'ύω, contra insidior. 

άντίνίξγίω, ω, χντενεξγείν, efficacem vim 
habere contra aliquid ; operari adversus 
aliquid. Ex dvri, et ενεξγίω, operor. 

άντενεχνξάζομαι, vicissim pignus capio. 

άντίνέχυζον, u, το, pignus, quod contra da- 
tur, vel accipitur. 

χντεξάγω, vicissim educo, e contrario edu- 
co ; (2) resisto, repugno. Άντεξγ,γβν τν; 
'Ρωμχίον; οι ucraroi, Plut. 

άντεξαιτεω, ω, ί• Υ,ιτω, vicissim exposco. 

αντεξχτχτάω, vicissim decipio. 

άντίξαμι, contra prodeo in aciem. 

άντεξελχύνω, f• λαο-ω, vicissim invado ; (2) 
repello. Άντεξίλχσχς εχείνους ιππεΖο-ι 
χ,γαθοΤς, Plut. 

αντεξίξχομχι, idem quod αντίξειμι. 

άντεξετάζω, f. άσω, contra, vel ex adverso 
examino, vicissim examino ; (2) conten- 
do, comparo ; χντεξετάζομαι, contra ex- 
aminor ; ad causam acciirro, judicio me 
sisto, adverser. Hinc 

αντε%ετασι;, εω;, ν, collatio, comparatio. 

άντεξεταο-μος, S, β, idem et ab eod. 

άντΐξοξμάω, ω, f. γ,ο•ω, contra irruo et im- 
petum facio. Hinc 

αντίξόξμνιοΊ;, εως, 'hi impetus acierum in 
primo concursu ; (2) contrarius hicur- 
sus. 

α,ντετάγω, refero, Gl. V. reduco in aciem 
adversus aliquem ; contra eo ; (2) vicis- 
sim duco contra aliquem 

άντίποίΰαι, contra accino. 

χντετχινέω, ω, vicissim laudo. 

ά,ντετχνχγω, vicissim reduco, e contrario 
reveho, occurro. 

αντεπχνεςχομχι, nirsus redeo. 

κντίπιιμι, occurro, contra eo, ut χντεξειμι. 

χντί<χεισχγω, vicissim seu e contrario in- 
duco. 

«.ντενείϊοδοςι u, iii mutuus, seu alternus in- 
gressus, aditus alternus. Ex χντί, et 
είσοδος, ingressus. 

ά,ντνπκτφίζω, vicissim adfero vel addo. 

χντετεζάγω, ex adverso progredior ; (2) in 
occursum ruo ; invadenti hostiliter oc- 
curro. 

άντετ'εζειμι, idem. 

χντετεξελαύνω, idem. 

άντίτιξίξχομαι, idem. 

άντεπεζ,φσαν, ierant, 3. plur. plusq. ind. 
med. Att. pro χντετε^εκτχν, ab χντεπ- 
εξειμι• 

«ΐντί;τί|οδβί, eruptio in hostes irruentes. Ex 
χντ), et ετεζοίος, hostilis aggressio. 

avrt-xigulowu, obnitor, renitor, 67- V. 

αντεπίξώτνιο-ΐί, εως, ή, restipulatio, Gl. V. 

άντιπίξωτω, restipulor, Gl. V. 

άντίπΥ,χίω, ω, vicissim resono. 

άντιπιζκίνω, contra adscendo ; (2) adver- 
sor. 

άντίπξχλίύωι insidiantibus e diverso insi- 
dior, contra insidias tendo. 

βίντίτιγξάφω, in locum alterius, v. c. no- 
men, inscribe. 



ANT 

χντίτώίίχνϋμι, vicissim ostendo. 
χντε<τίθεο•ις, 'hi insidiae vicissim facta?. 
χντεπθυμίω, ω, et αντεπιθυμίίμχΐ, contra 

cupio, rivalis, competitor sum. 'Avrurt- 

θυμΰσθχι της ζυνουσίχς, Xen. 
άντίπιχ'/ΐξύττω, contra proscribo aliquem. 
αντεπιχουξίω, Si, contra auxilior, vicissim 

auxilior. 
α,ντίτιχξχτίω, vicissim vinco. 
ιίντεπιλχ,μζάνομοίΐ, contra nitens retineo. 
άντίπιμίλίομαι, 5μχι, vicissim curam gero. 
χντίτ(μίλλω, contra cunctor in re aliqua, 

vicissim cunctor. 
οίντίπμ,ίτξίω, ω, remetior, eademmensura 

retribuo. 
άντίτινοίω, ω, vicissim, seu contra alium 

excogito et comminiscor. 
xv τίπί&νον, altera mensa coquinaria, JEsch. 

Ex uvri, et επίξηνον• 
χντίνιπλίω, contra tendo, obnavigo, hosti- 

um classi occurro. 
χντίπιρόίω, vicissim adfluo. 
χντίπίρρημχ, pars parabaseos chori, respon- 

dens ίτιρό'ήμχτι• 
άντίπισχώττω, repungo dicterio. 
χντίπις-ίχκω, per epistolam rescribo, re- 

spondeo. 
aivTiTis -ξχτίύω, vicissim bellum infero. 
χντίτίΓξίφω, vicissim, vel contra conver to. 
ανππιρξοφϊι, iji, ή, conversio mutua, vel 

contrana, vel in contrariam partem. 
χνηητχττω, contra injungo, vicissim im- 
pono. 
χντίτιτίιχίζω, vicissim munitionem excito. 
χντίπιτίθίημι, vicissim vel contra aliquid 

impono ; (2) rescribo, contra do manda- 

ta alicui ad aliquem. 
χντίπίφίζω, refero, Gl. V. χνταηνίχθίις, re- 

latus, G/. V. 
αντίτιφα(α, χ;, η, relatio, Gl. V. A pra?c. 
χντίτιχιΐξίω, ω, contra adgredior, vicissim 

mohor ; (2) contra invado j (3) contra 

argumentor. Hinc 
χνππχίίξ'/;β•ΐί, ιως, y, ex adverso adgressio. 
xvTtTvuv, contra spirabat, 3. sing, imperf. 

ind. cum ν Ίφίλχ. a verbo ά,ντιτν'ιω. 
χντίξχνίζω, f. ίσω, vicissim corrogo, vicis- 
sim exigo j χντίξχνιζόμίνον, quod sic exi- 

gitur. 
xvTifxr-hs, », h, rivalis, aamulus alicujus in 

amore. Ex χντ), et (ξας-ης, amator. 
χντ(ξχς-ξΐχ, χς, ή, pellex, Gl. V. Ex χντ), 

et ίξάρξίχ, amatrix. 
χντίξάω, ω, redamo, vicissim amo, mutuo 

amore prosequor 
χντίξγολχζίω, ω, contendo cum aliquo in 

redemptura operis faciendi. 
χντίζύΐω, renitor ; (2) innitor ; (3) certo 

cum aliquo. 'AvTietiht νυν βχσιν tr'hv, sis- 

te, Soph. Phil. 1394. 
α\τ£{6?ιι, contradicere, pra?s. inf. act. contr. 

pro χντίξίιιν• χντνιίΥ,χχι contradixi. 
χντίξΐίο -xis, a. 1. part. act. masc. gen. JEol. 

pro χντίξίία-χί, a verbo άντίξ ιίΐω. Unde 
χντίξίΐο-ι;, ίω;, ή, renixus, obluctatio. 
άντίξΐιο-μα, το;, το, idem et ab eod. 
άντίξίδχίνω, contra contendo. 
χντίξίζΜ, contendo cum aliquo, certo cum 

aliquo per asmulationem. 
χντίξΐς, ihos, γι, obluctatio. Ex χντ), et 

ΐξΐς, contentio. 
χντίξομχι, vicissim interrogo. Έγω σι αν 

τίξνιοΌμχι, Naz. 
α,ντίξύβ -acrtiai, a. 1. inf. med. V. χντίξύω. 
χντίξωί, ωτος, h, amor mutuus. 
άντίξωτάω, ω, f. ηιτω, vicissim interrogo, vi- 
cissim percontor. 
χντίζώτνισΊς, ιως, it, mutua interrogatio, 

interrogatio quae fit vicissim. 
χντίτϋχι, prass. inf. med. verbi χντομχι. 
dvTlrijv, 1. s. a. 2. ind. act. v. αντίττμι. 
χντΐς'ξχμυ.ίνος, in contrarium versus, par- 
tic, perf. pass, verbi χντιο-τξίφω. Hinc 
ά,ντίϊξχμμίνως, adv. vice versa. 
άντίταται, 3. sing. perf. indie, pass. Poet. 

pro χνατίτχτχι, ab άνχτιίνω• 
χντίτίΐνί, erexit, 3. sing. a. 1. ind. act. 
άνΐίτίτυξο, II. 8, 163. similis eras seu fuc- 

ras, 2. sing, plusq. perf. ind. pass, verbi 

χντιτίί/χω. 
χντιτόξΥίοπν, II. 5, 337. transfixit, 3. sing. a. 

1. ind. act. v. χντιτοζίω. 
άντιυίξγίτίω, ω. vicissim benefacio, grati- 

am refero. Hinc 
χ\τ(υ(ξγίτ*ΐί, a, e, qui gratiam refert. 
άντίυίςγίτίχος, 'h, ov, beneficium reddens, 

seu referens. 
α,ντίύχζχτόί, ν, Ό χχι *ii temperato opposi- 

tus. Ex αντί, ct ί'νκζατο;, temperatus. 

( 6ϋ ; 



ANT 

άνπυνοίω, ω, vicissim benevolus sum. 
χντινχχσχω, vicissim beneficium accipio. 
χντίικτοιίω, ω, beneficium rependo. 
χντίφίξοντο, referebantur, 3. pi. imp. ind. 

pass. v. χντιφίξω. 
χντίφί&άω, ω, vicissim convivio accipio. 
χντίφίλχιη, redamavit, 3. sing. a. 1. ind. 
t act. Dor. pro άντίφίλψκη, ab χντιφιλίω. 
χντίφοΰιχζω, et χντίφοίιάζομχι, ingruo, ir- 
t ruo. Ab dvri, et 'εφοδιάζω, 
χντίφοξίίίω, ω, naves in statione habeo ad 
f praDlium paratas. 

αντίχξ-ήο-ι, 3. sing. a. 1. ind. act. v. dvTt- 
, Χξάω. 
χντιχω, f. χνθίξω, detineo, inhibeo, prohi- 

beo, Gl. Κ retineo, duro, possum ; iv- 

τίχομχι, retineo, suflicio, Gl. V. vendi- 

co; sufficio; χντίο-χίν, inhibuit, Ph. 

Άντεχαν τω πάνω, sustinere; τί τίνι, 

suppeditare • T0 7 s ' πολεμίοις, resistere; 

αντεχεο-θαί^ τίνος πζάγμχτος, adhcerere. 

Εξω; με χτόλλυο-ι, χχι οΰχ ετ' χντίχω 

προς το δεινον, Luc. Άντίνεσθε των χα- 
( θενων, 1. Thess. 5, 14. 
χντ'εω, II. 7, 423. Ion. pro χντχω, obviam 

eo, occurro. Ab αντί. 
χντημύζετο, respondebat, 3. sing, imperf. 

md. act. verbi αντχμύζομχι. 
χντ'/ιμοιζο;, β χχι ή, remuneratorius. 
χνττ,ν, adv. coram ; (2) ex adverso ; (3) 

manifeste, aperte. Ab αντί. 
άντγ,ξ' /i;, to;, Ό χα) ή, qui vicissim remigat ; 

(2) qui vicissim datur. Ex dvri, et i- 

ξί/το-ω. 
χντγ\ο)ς, fios, v, sublica, fulcrum subjectum 

adificio ; χντΥ^Ιε;, tibicines, Gl. V. Ab 

χντεοείΰω. 
χντγ,ξΐο•ε, 3. s. a. 1. ind. act. v. χντεξίζω. 
xvTYio-t;, εως, ϋ,, occursus, supplicationes, 
^ suppbees preces. Ab άντάω, vel χντ'εα. 
xvty)0~ti;, Yi, pro xvT'Affi;, Ε. M. 
αντΥίχεω, ω, f. γ,σω, resono. 
αντηχούο-Υΐ;, g. s. praes. part. act. verbi 

χντΥίχεω. 
ΆΝΤΓ, ρτ<ερ. pro, loco, vice, Ph. contra j 

in Comp. re, vicissim, et quandoque pa- 

rillitatem significat, ut άντίθεο;,Όβο par; 

interdum ante, dudum. 
αντία, adv. ex adverso, contra. Neutrum 

plur. ab dvrio;. 
dvTiaatr0i,.2. plur. imp. indie, med. Ion. et 

Poet, pro %ντιαο•θε, ab αντιχω- 
χντιχγχνι, γ\ς, yi, q. d. praefocatio obluctans 

et resistens ; (2) tumor inveteratus fau- 

cium, qui discuti nequit. Ex άντι, et 

Χ^χω, SuffoCO. 

αντιάζω, f. &.σω, obviam procedo; (2) ob- 
testor. Άντιάξειν τον ο-τξάτον, occui- 
rere. Κα/ ο•' χντιάζω πξός τ' εφεστιου 
Διο;, Soph. Aj. 492. *Αλλ' χντιάζω μή 
μι χχτχΧίζγ; μόνον, Id. Phil. 805. Ab 
χντίος. 

χντιαμοιζο;, idem quod χντχμοιΖ'ος. 

χντιχνείξα, χς, ή, virago, viris asquiparan- 
da, II. 3, 189. Ex άντι, et dvr^, vir. 

χντιύξει, 3. sing. f. 1. ind. Dor. pro χντι- 
χσει, ab χντιχω. 

αντιχξων, όνος, Ό, axis, seu polus, qui nos- 
tra oppositus est ; (2) ova australis no- 
bis incognita. Ex dvri, et άξων, axis. 

χντιάομχι, intersum, II. 24, 62. 

χντιχομνιν, occurrebam, imperf. ind. med. 
Ion. pro ήντιχόμην. 

αντιχ;, dho;, ή, tonsillar. Ab άντίος. 

χντιχ,ο-χς, qui occurrit, vel assecutus est, 
II. 1, 67. a. 1. part. act. verbi dvriaZi», 
non χντιχω; hujus enim penultima'in 
aoristis et futuris longa est. 

dvTidcriiv, occursurum esse, f. 1. inf. act. 

χντιχχίω, ω, reclamo, contradico. 

χντιάχω, idem quod άντιαχεω, Orph. 

χντιχω, ω, f. χσω, obviam eo, vel venio, 
occurro; (2) adsequor, consequor; (3) 
precor, supplico. "Ετι γχ ξ χολίμοιο με- 
νοίνχ χντιχχν, II. 13, 215. Ab αντί. 

χντιζχΰ-ήν, obnixe, contra nitendo 

χντιζχίνω, refragor, adversor, obnitor; 
obsto. 

χντιζχλχνος, n, 'hi galla, Hes. Ex dvri, et 
βάλανος, glans. 

χντιζάλλω, contra jacio, ex adverso jacio ; 
(2) inter se confero, reputo. Gl. V. con- 
fero, recognosco, retracto. T/vsi el λβ- 
yoi οντοι ονς χντιζάλλετε νςος χλλΥ,λβν; : 
Luc. 24, 17. 

χντιξχοΊλεν;, ίως, Ό, prorex, qui regis lo- 
cum obtinet. ap. Hist. Bean, interrex. 

χντίξχο-ις, εως, ή, contra itio, occursus; (2) 
refragatio. Ab χντιζχίνω. 



ANT 

άντιζ&τγχ, ν, β, repagulum januse, quod 
veluti renititur et obsistit. Ab eod. 

ιίντιζχτιχος, ii, ov, obvius. Ab eod. 

άντιζηνχι, a. 1. inf. act. verbi χντιζχίνω. 

άντ&Ίχ, adv. contra, e contrario, ex adver- 
so; (2) coram, in conspectu. Dativus 
Jcem. ab άντίζιος. 

άντιΖιχζομχι, f. ώβ-ομχι, reluctor vim ad- 
hibens, vi obsisto. 

άντι£ιζξώο-χω, vicissim comedo. 

ΰντιζίν), contraria, Ion. pro χντιζίχ. 

ΰντιζί-ήν, adv. idem quod χντιζίχ. 

χντίζιον, adv. idem. Ab 

άντίζϊος, ία,, ι»ν, et χντίζιος, ν, β χχ) ν, 
contrarius, adversus. Ex xvt), et βίχ, 
vis. 

άντιζλχχτω, f. <φω, vicissim noceo, laedo. 

άντιζλίπω, f. ij/a», ex adverse intueor; (2) 
adversis oculis adspicio j (3) renitor, ob- 
sisto. 

αντίζλίψις, ίως, yi, obtutus. Ab xvti- 
ζλετω. . 

άντιζοάω, ω, reclamo, contra clamo, re- 
spondeo. Ex άντ), et βοχω. 

ίντιζ,ογβίω, f• ήσω, vicissim auxilior. 

χντίζοιος, ν, ο χχ) ή, bovis pretium aequans, 
tantum valens, quantum valet bos. Ex 
αντί, et βονς , bos. 

αντιξολιϊν, praes. inf. act. verbi 

άντιζολίω, ω, f. -ηα-ω, occurro, consequor, 
intersum ; (2) supplico, oro, Gl. V. civ 
τιζολω, oro, quaeso, precor, sodes, obse- 
cro^ obtestor. Μχχης χχυο-τείξγ,ς χντι- 
ζολγ,ο-χι,ΙΙ• 4,342. "ΙΟι μοι πχξχστγιθ' , 
άντιζολω τξος των §εων, Arist. Vesp. 
1377. Ex. χντ), et βάλλω, jacio. 

αντιξολτι, w, '!ι, occursus ; (2) conflictus ; 
(3) collatio. Ab χντιζχλλω. 

άντιζόλνιο-χ, a. 1. ind. act. Ion. pro χντεζό• 
λγ,σχ, ab άντιζολίω• Unde 

άντιζόλγιο-ις, εως, ή, supplicatio, postulatio, 
adhortatio, deprecatio. 

άντιζολίχ, χς, *i, idem et ab eod. 

άντιζχχολίω, lenibus verbis demulceo, sc. 
illudentem. 

άντιζρχ&ΰνω, vicissim cunctor. 

άντιζζοντχω, ω, ί• γ,σω, contra tonantem to• 
no, obtono. 

άντιγεγωνίω, a, reclamo. 

άντιγενεχλογίω, ω, f. ησω, e diverso proge- 
niem recenseo. 

ά.ντιγγΐζοτξοφεω, u, vicissim in senectute 
alo. 

άντιγνωμονίω, ω, contra sentio, dissentio, 
refragor. Ab 

άντιγνώ/χων, όνος, ο χχ) yi, qui contrariae est 
sentential seu opinionis. Ex χντ), et 
γνώμη. 

κντίγςα,μμχ, τος, to, contrarium scriptum; 
(2) littera alia sibi respondens. 

άντιγξ&φ'η, ης, ή, exscriptio, descriptio, Gl. 
V. rescriptum. χντιγξχφχ), constitutio- 
nes, PA. item accusatio ejus, a quo ante 
reus factus sis ; denique lites, controver- 
sial. 

χντίγς&φον, u, to, exemplar, exemplum, v. 
c. libri. 

άντίγςχφος, it. β χα.) ή, scriptus ; transcrip- 
tus, descriptus. Ab 

άντιγξίφα, f. -ψ», rescribo, scripto respon- 
deo. 

άντιϊάχνω, f. δηζορίαι, remordeo. 

χντΊΙειτνος, u, i xx) ή, vicarius alicujus in 
sumenda coena, alterius loco in ccena 
suffectus. Ex χντ), et ΙεΊπνον, ccena. 

αντιΰφοΌμα,ι, ΰμχι, f. ώοΌμχι, vicissim a- 
mice excipio, vicissim dextram porrigo, 
item vicissim gratificor, liberaliter, co- 
miter tracto. 

άντώίξκομχι, contra tueor, non timeo ali- 
> quem ; quod aliis ασχχφχμύττειν, Ern. 

άντίΰίχομχι, f. ξομχι, vicissim accipio. 

αντώημ.χγωγίω, ω, vicissim mihi populum 
concilio, R. 

ΰντιδηΜνξγίω, ω, f. %ο*ω, vicissim (simile 
quid) faoricor, opus contrarium fabricor, 
Suic. 

χντώιχζχίνω, vicissim transeo, sc. mare. 

χντώιχζχλλω, vicissim criminor. 

xv τιίια,ίξίσις, ίως, ή, divisio in contraria, ut, 
virtus, vitium, &c. Ab 

χντώικίξίω, ω, in opposita divido, oppono. 

άντώιάχονβς , u , i j£ ή, vicissim serviens. Ex 
mm, et %ια,χ$νίω, servio. 

άντώικλλάα-οΌμχι, vel οίντ^χλλάττομχι, 
permuto, velut captivos, muto in contra- 
rium, contrario modo, v. c. narro. 

ιίντιΐιοντλίχω, contra involve j metaph. re- 
plico, obtexo. 



ANT 

dvTihxs -ίλλω, distinguo. Hinc 
avTidiotro^y, ίί» ί» discrimen, differentia, 

distinctio. 
etvTitiixTatrtru, vel χντώιχτχττω, contra 

statuo, seu decerno. 
χντώιχηθίμενΛί, contrario animo adfectus, 

praes. part. pass, verbi 
χντώιχίίθνιμι, contrarie dispono, repello, ul- 

ciscor. Hinc άντώιχτιθεμίνο;, resistens, 

contrario animo adfectus. Έν πξχότνιτι 

xxihiiiovT» tovs χντώιχτιθίμίνουί, 2 Tim. 

2, 25. 
οίντώώχβ-χω, alia, contraria doceo. 
άντιΰίΰοτχι, 3. sing, praes. ind. pass, verbi 
χντώίΖωμι, f. ώιτω, do vicissim, rependo ; 

(2) mutuo dare, cum sc. uterque dat ; (3) 

offero permutationem fortunarum, v. 

gr. χντ'ώοο-ις. "Α δ' άντιΰοννχι lit tr xtrai- 

τούσ'ήζ Ιμου, xxovfev, Eur. Hec. 278. Τώ 

B-io -μοφόξω δ' *ιμϊν χγχθγ,ν τονταν χώξΐν 

xvTthoir,T'/iv, Arist. ®ίβ•μ. ult. 
οίντώιίξίίμι, contra enarro, dissero. 
χντιδιιξίξχομχι, idem. 
xvTih'10 'τγιμι, distinguo in contraria. 
χντιΐιχχζω. f. χσω, contra judicio con- 

tendo. Hinc 
xvTihxxffix, as, 'h, adversatio, Gl. V. 
άντιΰιχίω, ω, f• τ\σω, ad causam occurro, 

judicio me sisto ; (2) contra litigo, Gl. 

V. xvTihixiv, adversor, reluctor. Ab 

XVTldlXOS• 

xvTtdixviiris, ίως, r„ refragatio, Gl. V. 

xvTthxix, xg, ft, contra litigatio, oppositio 
litigantium inter se. Ab 

χντίΰιχβ;, »i ο xxi ft, adversarius in lite, li- 
tigans, contra aliquem; (2) hostis, ad- 
versarius. Ex χντι, et Vixyi, lis. 

οίντώιοξύττω, contra cuniculos ago. 

χντώογμχτίζω, f. Ισω, contraria dogmata 
introduco,"vel tueor. 

χντιδοχίω, ω, contra censeo, contrariam 
sententiam habeo. 

χντάοΖχζω, f. χβ-ω, opinionis contrariae 
sum, contrarium dogma foveo ; ( 2) glo- 
rifico. 

άντιΰοξίω, ω, f. ί,&ω, contrariam sententiam 
habeo, vel sequor j (2) refragor. Ab 

χντίδοζοι, if, β xxi η, qui est contraria» sec- 
tae vel opinionis. Ex «ντί, et δόξχ, opi- 
nio. 

χι/τίΰΰξον, ν, το, cuticula, qua? subjicitur et 
opponitur tergori et pelli, Suid. Ex «V 
t), et Ιίοχς, pellis. 

xrr'ihoo-ii, ιως, y, retributio, remuneratio ; 
(2) verbum forense actionis, qua is qui 
recusat tributum vel munus impositum, 
propterea quod id suas facultates supe- 
ret, defert alium, qui censum habeat, cui 
tributum illud conveniat, eoque negan- 
te, permutationem rei familiaris se cum 
illo facturuni promittit. Sic est haec vox 
accipienda in Isocratis orat. tnei άντ/δβ- 
ιηως, Ern. Ab χντάΊΙομχι. Unde 

χντιίοτον, ν, το, remedium veneni, medi- 
camentum, quod adversus malum ali- 
quod datur. 

χντίΰοτος, ν,Ό^Ύΐ, qui remedii gratia con- 
tra malum datur j vicissim datus, con- 
tradatus, Nonn. 

α.ντί'δοτοί, ν, y, idem quod «νπδβτβι/. 

χντώνλινω, idem quod 

χντιΰχλίω, vicissim servio. 

χντίϊαλος, ν, ό xxi yi, qui locoservi est; (2) 
vicissim serviens, seu ministrans. 

χντίΰχχΰί, g, β χχ) ■!>, contra sonans. Ex 
αντί, et Ιΰπος, sonus. 

χντώξάω, f. χσω, vicissim facio ; (2) repen- 
do. 

χντι$υσ•χίξχίνω, contra irascor. 

χντιδωςίχ, χς, yi, remuneratio, retributio. 
Ex ά,ντι, et δί^ον, donum. 

χντίΰωξον, u, το, idem et ex iisd. scriptores 
eccl. de eulogiis utuntur. 

χντάωζνμχι, remuneror. 

χντιζίσΟχι, custra castris opposita habere, 
praes. inf. med. Ion. pro χνθίζίο~θχι, a 
verbo ίνθίξω. 

αντίζηλου μχι, aemulor. 

χντιζν,τεω, contra, pariter quaero me quae- 
r en tern. 

χντίξϋγος, u, ό χχ) r, ex adverso respon- 
dens ; (2) adversus, oppositus. Ex χντί, 
et ζυγός. 

χντιζυγόω, renitor. 

χντίη, adversa, Ion. pro αντίχ,^ χντίος. 

άντιθάλπω, vicissim, mutuo foveo. 

χντίθΐοί, n, Ό xxi η, aequiparandus Deo, si- 
milis Deo, divinus, semideus, //, 1, 262. 
(2) Oiis inimicus. 

( Μ ) 



ANT 

χντιθίξχιτίυω, f. ιύα-ω, vicissim Colo et obi 
servo, mutua observantia colo. 

χντιθίξμχίνω, f. χνω, contra calefecio. 

χντ'ιθίο-ι;, ιως, ή, oppositio. Ab χντιτίθγ^ 
μι. 

χντιθετβί, S, β xxi yi, contra positus, oppo- 
situs. Ab eod. 

χντώίυσόμενοί, qui contra aliquem est cur- 
surus, f. 1. part. med. verbi 

χντιθίω, contra currentem curro, occurro. ' 

χντιθλϊζω, f. «ψ«, vicissim premo, contra 
premo. 

χντίθξονβί, ν, ο χχ) ν, ex opposite sedens. 
Ex χ,ντ), et 3-govos , thronus, scdilc. 

χντίθξοοί, ν, ο χα) yi, vicissim, vel contra 
sonans. Ex χ,ντ), et S -ξόο;, clamor, tu~ 
multus. 

χντΜζίτζος, n, Ό χχ) yi, vicem janua? prae- 
stans. Ex χντ), et Β-υξχ,^αηυα. 

χντίΟΰξΰί, α, ό χχ) ή, januae oppositus, ja- 
nuae obversus. Ex iisd. 

χντικαθίζομχι, bellum gero contra ali- 
quem. 

ίντιχάθημαι, in conspectu hostium castra 
habeo ; castra castris oppono. 

χντιχχθίζω, f. i'o-oj, ex adverso colloco ; (2) 
in med. ex adverso sedeo; (3) castra 
castris opposita habeo. 

χντιχχθίς-Υίμι, contra statuo, adversus ali- 
quem statuo, oppono ; (2) substituo, suf- 
ficio in locum alterius ; subrogo, Gl. V. 
χντιχαθίςΎΐσΊ, repraesentat, Ph. xvrixx- 
θί'Γχμκι, suffero, sufficio, Gl. V. άντι• 
χχθιτχμενοί, altercator, Gl. V. Οϋτω 
μίχξΐί χ'ίμχτοί χντιχχτίϊητε, Heb. 12, 
4. 

χντίχχινοί, ov, similis et par novo, Hes. 

χντιχχχουξγίω, ω, vicissim malum infero, 
Suic. 

άντιχχχόω, idem. 

χντιχχλίω, ω, vicissim voco, invito. Myi 
iron χχ) αυτοί σε «,ντιχχλεο'ωο-ι, Luc. 14, 
12. < 

χντιχχνονί'ζω, contra canones constituo, 
vel decerno, Suic. Ex χντ), et χχνων, 
canon. 

ίντιχχξΒιον, n, το, cavum illud, quod sub 
pectore est, carneum molleque os ven- 
tris. Ex χντ), et xx(Six, cor. 

χντιχχξτεςεω, resisto incommodo, perfero 
incommodum. 

χντιχχτχθνγιο -xa, invicem morior, JEsch, 
si lectio sana. 

χντιχχτχλχμζ&νω, e regione occupo. 

χντιχχτχλεγω, lego in locum aliorum ; de 
militibus. 

χντιχχτχλείτω, vicissim relinquo, v. c. 
liberos, haereditatem liberie. 

χντιχχτχλλχγΥΐ, ης, ϋ,, permutatio. A seq. 

χντιχχτχλλχγμχ, το, remuneratio, com- 
pensatio. 

χντιχχτχλλχοΊΤομχι, vel χντιχχτχλλχττο- 
μχι, commuto, permuto. 

χντιχχτχλλχσσω, permuto, Gl. V. 

χντιχχτχμΰω, contra s. vicissim conniveo. 

χντιχχτχπλνιττω, vicissim perterrefacio. 

χντιχχτχσχευχζω, contra apparo, v. c. 
bellum, naves. 

χντιχχτχξχοΊς, ιως, ν), restitutio, refectio, 
redhibitio ; (2) dimicatio, refutatio, con- 
tra disputatio. Ab χντιχχΟί^*ιμι. 

χντιχχτχΓζχτοπεο*ευω, castra castris op- 
pono. 

χντιχχτχο-χεοΊς, (ως, fit retentio, v. c. uri- 
nae, &c. Ex χντί, et χχτχσχίω, retineo. 

χντιχχτχτείνω, contra contendo, contra 
dissero. 

χντιχχτχτξίχω, vicissim jncursionibus in- 
festo. 

χντιχχτχφξονίω, contemnentem me con- 
temnOi 

χντιχατηγοξίω, ω, f. Yitru, vicissim accuso. 
Hinc 

χντιχχττιγοζίχ, χς, yi, mutua accusatio, re- 
criminatio. 

χντιχχτΥΐο-θχι, praes. inf. med. Ion. pro 
χντιχάθγισθχι, a verbo χντιχάθγιμχι. 

χντιχχτίζεσ-θχι, praes. inf. med. Ion. pro 
χντιχχθίζεο-θχι, a verbo χντιχχθίζω. 

χντίχειμχι, f. είσομαι, ex adverso situs, 
seu positus sum, oppositus sum ; obsto, 
refragor, officio, Gl. V. χντΊχειτχι, obest, 
Gl. V. χντιχείμενος, adversarius, ob- 
trectator, objectus, adversus, Gl. V. xv- 
τιχε7ο-θχι, obesse, officere, Ph. Κχ) εϊ 
τι έτερον, rij ύγιχινουοΎΐ ΰιδχσ•χχλιχ χντί- 
χειτχι, 1 Tim. 1, 10. ' 

χντιχειμενως, adv. more eorum, quae oppo- 
sita sunt, ex opposito. 



ANT 



ANT 



ANT 



ά»τιχίλίυθος, tt, ο χα) ν, cbvius ; (2) adver- 
sus, oppositus. Ex αντ), et χίλίυθος. 

άντικιλίύω, f. ίύσω, contra jubeo, vicissim 
jubeo ; (2) contraria jubeo. 

κντίχίντςον, το, par stimulo, stimuli vim 
habens, incitamentum. 

ανπΗνιΰιύω, colo in modum, v. c. patris. 

ανηχτιϊομχι, rursus colo. 

dvrtx*i% ύττω, contra prasdico, dico, edico. 

dvrixiAai, S, f. fov, contra moveo, vicis- 
sim moveo. 

άντιχιχξάω, ω, vicissim commodo. 

άντιχλάξω, f. γξω, reboo, clangorem vicis- 
sim moveo. 

άντιχλαίω, contra, vicissim ploro. 

άνπχλάω, refringo, de radiis solis. 

ΰντίχλαθξον, n, το, adulterina clavis, Gl. V. 
Ex αντ), et χλΰθξον, claustrum. 

άντιχλΐνω, contra declino et dejicio; (2) 
ex adverso adnuo. 

άντιχ νγμιον, tt, το, pars sura* opposita, pars 
cruris anterior. Ph. tibia. Ex άντ), et 
χ ν η μη, tibia. 

άντιχολάξω, vicissim punio; (2) contra sup- 
plicio adficio, sc. loco praamii. 

αντιχολαχίύω, f- ίύσω, vicissim adulor, ad- 
sentando par pari refero. 

αντιχομίζομαι, f. ίσομαι, vicissim reporto ; 
vicissim recipio. Ex αντ), et χομίζω, 
fero. 

άντιχολάξω, contra, vicissim me jacto. 

άντιχοντωσις, ίως, τι . renixus, qui fit conto, 
quum quis loco cruris conto corpus illi- 
cit. Ex αντ), et χόντος, contus. 

dvnxorii, vjs, y, repulsus, ipse repellendi 
actus ; (2) conflictatio, collisio. Ab 

άντιχόχτω, f. -ψαι, retundo, refero, reper- 
cutio ; (2) propulso. 

άντιχοξύσσομχι, vel αντιχοξύττομχΐ, op- 
pugno; (2) ad praelium me comparo. 
Ex dvr), et χοξύσσω, galea armo. 

άντιχοσμίω, ω, vicissim orno ; (2) contra 
orno,' instruo, apparo. Hinc 

άντιχόσμγ,σις » ή, apparatus ad bellum con- 
tra aliquem. 

άντιχξάζω, contra clamo. 

άντιχρχτίω, vicissim impero, Ep. 

άντιχςϊνω, comparo. 

άντίκξνης , ίως, ή, repulsus, impulsus con- 
trarius, seu in contrariam partem ; (2) 
obstaculum. Ab 

άντιχξύω, f. έσω, retundo, repello ; (2) in- 
curro> oftendo ; (3) resisto, repugno, dis- 
sentio; (4) occupo, pra?ter opinionem 
evenio. 

άντιχξυ, adv. e regione contra, B. 3, 359. 

αντιχςυς, adv. plane, perspicue, aperte. 
Οϋ τίξίχλοχάς, &οΊ νί'ιαγωγάς,άλλ' άντι• 
χξνς ϊφψι, Plut, Fab. Max. c. 3. Ab αντί. 

άντιχτάομχι, ωμαι, f. χτν-,σομ,αι, emo pe- 
cunia, vel alterius rei permutatione mi- 
ni comparo. 

άντιχτίξίζω, contra, vel vicissim funero. 

αντιχτόνος, ov, vicissim interficiens. 

dvTixTutriu, contra fragorem, strepitum 
edo. 

άντίχτΰτος, u, ο χα) i, obstrepens, contra 
sonans. Ex αντ), et χτύπος, sonitus. 

άντιχνμαίνομαι, undabundus jactor, contra 
aliquid. Ex dvr), et κυμαίνω, fluctuo. 

αντιχΰξία, ας, ή, potestas opposita. Ex 
dvr), et χνξος , auctoritas. 

άντιχΰξϊχον, ν, το, helleborus, sic dictus 

ab Anticyra. 
άντιχύςσας, a. 1. part. act. verbi η 
άντιχΰξω, (• ύξβ"ω, incido in aliquem, nan- 
ciscor, offendo. Ex αντί, et χύξω, in- 
cido. 
άντιχωλύω, impedio 



ιλαζώί 



scuti fibula, vel uncus 



scuti fibulam accipiens. Ab αντιλαμ- 
ζάνω- Unde 

άντιλαζ),, %;, ν, apprehensio ; (2) appre- 
hensionis ansa ; '3) sententia brevis he- 
mistichio potissimum oomprehensa. 

αντιλάζοις, 2. sing. a. 2. opt. act. verbi 
άντιλαμζάνω• 

άντιλαγχ&νω, resortior, vel vicissim sor- 
tior : (2) denuo judicio experior in ea- 
dem causa. 

άντιλάζομχι, prehendo ; " (2) opitulor. 

άντιλχχτίζω, f. ίσω, recalcitro. 

άντιλαμζάνω, recipio, vicissim accipio, 
velut beneficium ; (2) rem aliam alte- 
rius loco accipio; (3) intelligo, perci- 
pio, quo sensu usitatius est med, αντι- 
λαμζάνοιχ,χι, quod praterea significat 
(2)' prehendo, manum injicio; (3) te- 
neo; (4) capesso. Gl, V. suscipio; 



(5) affecto, vindico mihi; (6) corrlpio, 
reprehendo; (7) opitulor, sustineo ca- 
dentem, cum genit. Άντιλαμζάνΐο-θαι 
των τζαγμάτων, Defn. KdirtiT Ιταξ- 
θίϊς αντίλάζίτο τον 9-ξόνου, Arist. Ran. 
795. 'Αντίλάζίτο Ίβνοιήλ vaihos χντον, 
Luc. 1, 54. 
αντιλάμπω, f. •ψ«, e contrario, splendeo, 
s. fulgeo ; (2) splendorem reflecto ; re- 
fulgeo, renideo, Gl. V. 
άντιλίγίμίνον, ace. part, praes. pass, ab 
αντιλίγω, f. ξω, contradico ; (2) nego', re- 
cuso; (3) ambigo; (4) altercor, dissen- 
tio, reclamo, Gl. V. Κάγω βούλομαι 
μΰθόν τ/ν' ΰμϊν άντιλέξχι τω ΙΛίλανίωνι, 
contra hunc narrare, Arist. Lys. 809. 
Hinc 
κντίλίχτοζ, ν, ό χα) ή, controversus, du- 

bius. Et 
άντ/λεξ /j, ίως, ν, contradictio, in tragoediis 
et comoediis opponuntur μονωΰία,ις, sunt- 
que partes, quibus duo aut plures collo- 
quuntur, Em. 
αντιλίβ-χχίνω, oggannio, adversus aliquem 

effutire aliquid. 
άντιλίων, ό, similis leoni. 
αντιλνιχτϊχο;, est genus versus Iambici, 

ap. Aristopk. 
αντίλφι, ίω;> *ι, quod resortitio, cum in 
causa ea, in qua v. c. ob vadimonium 
ante desertum, damnatus sis, iterum ad- 
versus actorem et victorem experiare. 
Ab αντιλαγχάνω, 
dvTtX' /ιττίος, ία, tov, suscipiendus. Abav- 

τιλχμζάνω. 
άντιΧνι^τΐχος, ν, ov, suscipiendus, appre- 
hensivus ; (2) ad percipiendum aptus, 
comprehensibilis ; (3) sustinendo, s. opi- 
tulando aptus. 
αντιλί,πτωζ, οξος, β, defensor, adjutor, pro- 

pugnator. Ab eod. 
άντίλνψίΐ , ιω;, $, apprehensio ; (2) opitu- 
latio, subsidium, patrocinium; (3) re- 
prehensio, objectio; (4) perceptio se- 
mentisj (5) perceptio alicujus com- 
modi. 
Άντιλϊξ&νο;, ν, β, Antilibanus, mons Li- 

bano oppositus. Ex αντί, et Αίζανο;< 
αντιλιτανίύω, vicissim supplico, R. 
αντιλόζιον, u, το, pars auris contra posita 
, λο€ω. Ex αντ), et λοζο;, quod vide. 
αντιλοζ};, ίίος, fi, idem et ab eod. 
άντιλογίω, contradico , nego, Soph. 
Λντιλογψϊχος, id. quod αντιλογιχος, Phau. 
αντιλογία, ας, y, contradictio, disputatio 
doctorum hominum, s. altercatio, con- 
vicium. Ab αντιλίγω. 
αναλογίζομαι* f. ίσομαι, vicissim, vel rur- 
sum cogito ; contendo, Gl. V. Ab eod. 
dvTiXoyixr,, ν,ς, χ, sc. teVvjj, ars contentio- 
sa et concertatoria Sophistarum. Ab 
eod. 
αντιλογϊχος, w ov, contradictorius ; (2) re- 
futandi peritus ; (3) argutus. Ab eod. 
αντιλογιχως, contra dicendi causa, contra 

dicentium modo. 

αντίλογος, ov, contra dicens, contrarius. 

άντιλοιΰοξίω, ω, f. vnru, convicium regero, 

Gl. V. άντιλοώοξω, remaledico. Οί λ«<- 

ΰοξούμίνος obx αντιλοιΰόξα, 1 Pet. 2, 23. 

αντιλϋπίω, ω, %tru, vicissim molestus sum, 

vicissim negotium facesso. Hinc 
άντιλύτηοΊς, (ως, *j, molestia, quai vicissim 

alicui exhibetur. 
άντίλΰξος, ν, ο χα) y, lyrae respondens, ly- 
ras consonans. Ex αντί, et λύξχ, lyra. 
αντίλυτξον, ν, το, redemptionis pretium. 
Ex αντ), et λύτξον, quod idem significat. 
Hinc 
άντιλντξόω, ω, f . ώσω, vicissim redimo. 
αντιμαΐνομαι, furo contra aliquem per fu- 

rorem alicui adversor. 
αντιμχνθά,νω, contra disco ; vicissim disco. 
άντιμχξτΰξίω, ω, f. %σω, contrarium tester; 
(2) reclamo ; (3) palam attestor. Άν- 
τιμαξτυξω πξρς α'ίσ$ν\σιν, Plut. 
αντιμάχνισκ, ίως, r„ depugnatio adversus 
aliquem ; repugnatio, refragatio, Gl. V. 
Ab 
αντιμάχομαι, pugno adversus aliquem; 
(2) repugno, reluctor, adversor. Άντ<- 
μά,χίται τ<ϊ χξάοΊΐ, τύτω. 
αντίμαχος, β, ό χα) ν, qui pugn at adversus 

aliquem ; adversarius. Ex iisd. 
αντιμιθίλχω, f. ίλξω, in contrariam par- 
tem traho. Tij χα) τ? 3-αμινως άντιμί- 
θίλχόμίνος, scil.' βίος, Epigramm. 
αντιμιθία-τνιμι, in contrariam partem trans- 
fero ; (2) vicissim loco moveo ; άντιμί 
( 62 ) 



Bifuueu," ln locum discedentis subeo. 

Ύ•/ιφί(Τματα χα) νόμον ζητούν' άντιμιϋις-ά- 
ναι, Arist. ®ίσμ. 369. 
άντιμίίξαχίύοιχ,αι, f- ώο-ομαι, vicissim erga 
aliquem jiiveniliter, vel adolescentis 
more ago. 
αντιμίλίζω, f. ίσω, contra modulor. 
αντιμίλλω, contra cunctor, vicissim cunc- 

tor. 
άντιμίμφομαι, f. •φομαι, vicissim querof 

et expostulo. 
αντιμίνω, contra perduro, permaneo re- 

sistendo. 
αντιμίςμα, vel άντιμΐςία, ας, fi, partis u- 
nius pro alia positio. Ex αντ), et μίζος , 
pars. 
αντιμίοΉξανίω, ω, in opposito cceli umbili- 
co sum. 

χντιμΐτχζάλλω, in contrarium muto. 

αντιμιτάζαοΊς, ιως, η, obluctatio in transi- 
tu. Ex άντ/, et μίταζαίνω, transeo. 

αντιμίταζ,ολη, ης, ή, mutatio in contra- 
rium. 

χντιμίταλαμξ&νω, vicissim accipio; (2) 
suscipio, velut odium. Hinc 

αντιμΛτάλγτ\ιΐς, ίως, 'h, participatio, qua? 
vicissim fit; (2) commutatio, quum vi- 
ces redduntur. 

άντιμίταλλίύω, idem quod αντιΰιοξύττω. 

αντιμ,ίταρρίω, refluo. 

άντιμιταο-τάω, alio traduco. 

αντιμίτά&αο-ις, ιως, ή, in contrariam par- 
tem translatio, seu transmutatio. Ab 
αντιμίΟίε-νιμι. 

αντιμίτατάσσομαι, pugno, prajlior contra 
aliquem. 

άντιμίταχωξίω, progredior in contrarias 
partes. 

άντιμΐτίξχομαι, vicissim seu contra am- 
bio.i 

αντιμίτξίω, ω, f. riff ω, vicissim metior ; 
(2) repeildo. Ύω γαξ αντω^μίτξω, Ζ 
μ,ίτςειτί, άντιμίΤΡηθηοΊται νμ,ιν, Luc. 6, 
38. 

αντιμίτξ?ιθήο•ίται, 3. sing. f. 1. hid. act. 

αντιμίτξ'/ιο-ις, ίως, ή, a?qua remensio. 

αντιμίτωπος, n, ό χα) ή, oppositam fron- 
tem habens. Ex άντ), et μίτωτον, /rons 

αντιμηνίω, f. ίσω, vicissim irascor, ob illa- 
tam injuriam irascor. 

αντιμ'/ιχανάομαι, ωμαι, f• ηοΌμαι, machi- 
nis machinas oppono, repugno, vim de- 
fendo, vim vi repello. 

αντιμτιχάνημα, remedium adversus vim, 
fraudes, insidias, machinationes. 

αντιμίμησις, ίως, η, imitatio hostium, h. 
e. cum vim vi, fraudes fraudibus defen- 
das. 

αντίμΐμος, e, hxod'/i, qui aliquem imitatur 
asmulatione ; (2) similis. Ex «ίντί, et 
μιμίω, imitor. 

αντιμϊσίω, ω, f. η/τω, contra odi. ΚεΓνβ? ύ- 
μ,ων αντιμ,ίσίΐ τονς πον/ΐξ,ονς 'άνδρας at), 
Arist. Lys. 820. 

αντιμισθία, ας,' -h, merces, mentis respon- 
dens, remuneratio ; Gl. V. mercedis re- 
tributio. Ex αντ), et μισθός, merces. 

αντιμισθωτος, S, ό χα) ή, qui est vice mer- 
cenarii, qui pro alio mercede est con- 
ductus. Ex iisd. 

αντιμοίξάω, vicissim sortiri, i. e. partem 
accipere tantam, quantam alter acoepit, 

αντιμολίω, ω, f. %σω, % obviam eo, obvio, 
contra aliquem eo. 

αντίμολ-τος, ν, Ό χα) it, contrarius in cantu, 
diversi cantus. Ex αντ), et μολτ•/ι- 

αντίμοξφος, u, ο χα) *ι, adversam formam 
imitans, veluti speculum.• 

άντιμυχάομαι, vicissim mugio." 

άντιμυχτν,ξίζω, f. ίσω, vicissim subsanno, 
seu irrideo, vicissim naso suspendo. 

αντιναυν/ιγίω, ω, f. ^σω, contra seu vicissim 
naves fabricor, contra machinor in na- 
vium fabricatione. 

άντινν,χομαι, nato contra, seu adversum. 

αντινϊχάω, vicissim vinco victorem. 

αντινομία, ας, i\, legis adversus legem re- 
pugnantia, legum inter se pugnantia, 
legum contrarietas, leges contraria;. Ex 
άντ), et νόμος, lex. Hinc 

άντινομϊχος, ij, ov, pertinens ad αντινομίαν, 
habens legum contrarietatem. 

άντινομοθίτίω, ω, f. ησω, legem fero adver- 
sum. 

άντινουθίτίω, ω, f. 4ισω, vicissim admoneo. 

άντίνωτος, ν, ό χα) ί, oppositum tergum 
habens. Ex αντ), et νώτος, tergum. 

άντιξοίΊν, contrarium esse. A seq. 

αντίξοος, a, contn άντίξους, ν, et αντιζος, 



ANT 



ANT 



ANT 



y, i xx) i, adversus, contrarius. Ex 
αντί, et ξέω• . 

άντίξίώ), f. ύα-ω, vicissim scalpo, seu distnn- 
go, mutuum scabo. 

αντίο», adv. ex adverso, e regione, contra. 

α,ντίον, it, το, liciatorium, lignum teres, 
quo circumacto textores licium inten- 
dunt, Gl. V. insubulum, insubula j (2) 
magnus malus nauticus. Ab άντ/. . 

άντιόομχι, οΰμχι, obsisto, adversor^ *Av- 
vioZtrBxi tois τίνος πξχγμχ/ι, τινι ις ««■ 
χχν. Άνηοϋμχι τον βχξζχξβν, Herodot. 
Ab 

άντίος, ίχ, ίον, adversus, ex adverso stans, 
qui est in conspectu ; (2) obvius. 

άντιοΖο-θα.1, pras. inf. med. contr. pro dv 
τιόατΰχι, a verbo άντιόομχι. 

άντιίφξων, όνος, β xx) ν,, contraria sentiens. 
Ex άντ/, et φξφ, mens. ■ 

tcvnom, ω, adversor, repugno. Ab χντιον. 

άντιόων, prass. part. act. 

άντιπαγνς, ίος, β xx) vi, e contrario com- 
pactus, ex adverso fixus. Ex άντ), et 
πηγνύω, compingo. 

άντιπχθίΐχ, χς, *i, naturalis dissensio et re- 
pugnantia. Ab 

avTir&9tis, ίος, ο xx) v\, contrariam adfec- 
tionem habens, contrarius. Hinc το dv- 
τιπχβϊς, ίος, remedium adversus aliquid. 
Ex άντ), et πχθος, adfectus. 

άντιπχϊδίχ, χς, Ϋι, pubertas. Ab άντίπχις. 

άντιπχίζω, obludo, ludo contra ludentem ; 
(2) vicissim jocor, colludo. 

άντίπχις, χιίος, ό xx) v\, puer jam adultus, 
adolescens, valde juvenis, Gl. V. pue- 
raster, juvenis. Ex άντ), et πχΊς, puer. 

άντιπχίω, f. α,ίοΌ), contra percutio, vicis- 
sim percutio, repercutio, resisto. 

άντιπχλχίϊη, ν, ό, colluctator. 

άντιπχλχίω, f. χίσω, reluctor, obluctor, 



άντιπχλχμχομχι, idem. 
άντίπ&λος, κ, β xx) ί, obluctator, adversa- 
rius in lucta; (2) adversarius, hostis, 
inimicus, aemulus ; (3) ajquas vires ha- 
bens, viribus par ; (4) oppositus, contra- 
rius. Unde de pugna ambigua, de ti. 
more mutuo dicitur. Ex άντ/, et πάλη 
lucta. 
άντιπχλως, adv. asquis viribus, aequo 

Marte. 
άντιπανου&ίω, fraudes fraudi oppono. 
άντιπχςχζχλλω, confero inter se, compa• 
ΓΟ. Άντιπχξχζχλλίι τχ ϊχυτου τχις I 
χίίνου πξχζίο-ι, Plut. Άντιπχξχζχλλο 
μχι, se aquiparo. Hinc 

άντιχχξχζολίι, χς, χ, collatio, comparatio. 

άντιπχρχγγίλίχ, xs, χ, ipse actus, quo quis 
renubciat mulieris πχζχγγίΧίχν, seu de- 
nunciationem de graviditate ex se ne- 
ga.t ; (2) omnino, certamen, velut can- 
didatorum, &c. ejusque professio, de- 
nunciatio, Em. Ab 

άντιπχξχγγίλλω, mulieris πχξχγγίλίχν 
contradico; (2) competitor sum alicui 
magistratum petenti ; (3) denuncio, sc. 
mearma capere contra nostes. 

άντιπχξχγξ&φχ, ?s, χ, formula, qua quis 
occurrit ei, qui exceptione utitur, repli- 
catio, Gl. V. replicatio, proscriptio, per- 
scriptio. Ab 

αντιπχξχγξχφω, exceptione utenti occur- 
ro, PA. reman cipo. 

άντιπχξάγω, ex adverso procedo ; (2) hos- 
tium exercitum captans, cum exercitu 
ipse adequito. Hinc 

άντιπχξχγωγ}), χς, χ, copiarum suarum co- 
piis hostium oppositio ; (2) praelium ; (3) 
in pi. inimicitiae, factiones. 

άντιπχζχδ'ώωμι, reddo, trado alteri, sc. 
quod et ipse ab alio accepi. 

άντιπχξχθαης, i<ug, x, rerum contentio, seu 
comparatio. Ex άντ), et πχζχτίθχμι. 

άντιπχξχινίω, vicissim cohortor. 

άντιπχξχχχλίω, ω, in contrariam partem 
hortor ; (2) vicissim hortor, animo. 

άντιπχςχχίλίύω, f. ίίισω, vicissim hortor ; 
(2) contraria suadeo. 

άντιπχξάχαμχι, in locum alterius pono. 

άντιπχζχλυπέω, ω, vicissim molestia adfi- 
cio. 

άντιπχξκπλίω, vicissim praeternavigo ; (2) 
adversus hostem tendens navigo. 

κντινχξχο-χινχζ&ι, vicissim instruo, contra 
suborno. 

άντιπχξχο-χιυχ, χς, χ, apparatus qui fit ex 
parte contraria. Ex άντ/, πχξχ, et 

O-XiVYI' 

dvTixxexs-xtHs, tax* *>* contvariis frontibus 



conflictio; acies contra instructa; (2) 
genus argumentationis rhetoricas, quo 
in refellendo magna cum vi nituntur, 
Em. Ex άντ), et πχξί$•νιμι, sisto. 
χντΜχςχ$•&τϊχος, η, ov, quo quid negatur 
non simpliciter, sed cum diligenti expli- 
cationeac demonstralione. 
χντΐίτχςχ5•ζχτο!Τίΰίύα>, castra contra castra 

pono. 
χντιπαξχ<τχι7», a. 2. inf. act. verbi xvrtrx- 

ξεχ*>ι Ρ Γ0 χντιπχξχο•χΐω, retribuo. 
χ*τι•χχΛχτχ\α% ίως, ή, acies contra in- 
structa. 
χντιπχξχτκο-ο'ω, vel χντιχχξχτάτίαι, contra 
colloco in acie, aciem contra instruo : 
unde in voce med. apud Thucyd. lib. 1. 
jcxi oi Μχχώόνίί Ιππίϊί χντιζχζίτάξχντο 
ώς χώΚίισοντα• 
χντιπχξχτοίοΊς, ΐω;, ή, contentio j (2) com- 
paratio, coUatio. Ab 
χντιπχξχτίίνω, contendo, compono, com- 
paro ; (2) praetendo, ex adversum j item 
aciem contra instruo. 
χντιπχξχτίθνιμι, contra pono, oppono ; (2) 
confero, Ace. et Bat. Ύχς aXKx? t vdx- 
τχς T6 xxi ήμ,ίζχς τχς τον βίου του ίχυτ5 
άντιπχξχθίντχ τχύτη τν\ νυχτί, &C com- 
paratione cum hac hocte, Plat, in Apol. 
χντιπχξχχωξία), ω, alicui invicem cedo, Gl. 

V. χντιτχξχχωξΖ, reconcedo. 
χντιπχξίιμ,ι, contra eo, insequor. 
άντιπχξίχτχοΊί, io>s, i> idem quod χντιαχ• 

ξχτχοΊς. 
χντιπχξίχτίίνω, contra oppono secundum 

longitudinem, v. c. murorum, aciei. 
χντίίτχξίξχγω, contra duco exercitum in 
hostes, infesto exercitu eo in hostes. Ex 
άντί> sragas, s|, et 'άγω, duco. 
χντατχξίξίΐία, idem; (2) decedo invicem 
via aucui ; (3) adversor ; (4) persequor j 
(5) subinde me oppono. 
αντιτχξίζιτά,ζω, contra diequiro et perseru- 
tor, oppono ; (2) vicissim compono, ex 
adverso comparo. 
χντιτχξίςχομχι, ex adverso praetereo. Κ«ί 

/δών χυτον, αντντχξν,λθίν, Luc. 10, 31. 
avT<Tes§6^a,refero, retribuo. 
χντιπχξνΐΥοξίω, ω, consolor ; (2) in contra- 
riam partem cohortor, contra suadeo. 
dissuadeo. 
χντίπχζνιχ,ω, contrario gradu incedo, con- 
travenio, me contra infero. Άντιπχζν)- 
xu Ss τβ?ί ίίον,μ,ίνοα ό πόντος, Aristot. de 
Mundo. 
χντιχχξηλθί, 3. sing. a. 2. ind. act. verbi 

χντιπχξίξχομχι, prcetereo. 
χντιπχξίτπίυω, contra adequito, equestrem 
aciem admoveo. 



ίξίτνιμ', repraesento, Ph. 
tQpr.triaio/MM, f. άο-ομ,χι, 



χντίίΤΧί . 

χντιπχρρν,σΊχζομαι, f. χσομ,χι, vicissim li- 
bere loquor. 

χντατχο-χω, contra patior, contrariam ad- 
fectionem habeo ; (2) vicissim beneficio 
adficior, vel maleficio, cum dat. άντιχχ- 
o"xitv τχ7ς ΰυσΌυξίχις, Diosc. 

χντντχτχγίω, ω, contra vel vicissim strepo, 
seu fragorem edo, obstrepo. 

χντι-χχτίω, ω, vicissim, vel contra calco, 
seu conculco. 

χντί*&τ(ος, t/, Ό, inimicus patri, epith. 
Jovis ap. Theoc. 

χντίΎίλχξγίω, ω, f. vifu, vicem rependo, 
beneficium retribuo. Ex άντ), et jte- 
λχξγος, ciconia, quaeparentes senio con- 
fectos vicissim alere creditur. Hinc 

χντιτίλάξγνιοΊς, ιως, ν,, idem quod 

χντιτίλχξγίχ, χς, ή, beneficii accepti re- 
muneratio. 

χντιπίμπω, f. £ω, remitto. Άντΐ!Τΐμπΐίο~ι 
τχϊς φωνχϊς ?ιχον> 

χντίπιμτί,/ΐς, ίως, ή, repercussio. 

χντιπίπονθος, ότος, το, talio, beneficium vel 
maleficium redditum. Ab χντιπά,σ-χω. 

χντιχίπονθότως, adv. beneficio vel malefi- 
cio recipiendo, cum sensu respondente 
actioni vel affections alienee. Ab eod. 

χντινίξχΤος, χίχ, xlov, ex adverso situs, 
II. 2, G35. Ex αντί, et πίξχν, trans. 

χντιπίξχν, adv. e regione, ex adverso, 
trans. 

χντπίςχς, et ίντινίξκ, adv. idem. 

χντπίξνβίν, adv. idem. 

avT/;re«(aya), in contrarium converto, in 
diversum circumago. 

χντιτίΡΐ'ί^μι, comprimo, coarcto, intra 
cohibeo ; et πίζΐΐ?χμχι, comprimor, co- 
hibeor ; (2) resisto contrario modo ; (3) 
circumobsisto. 

χντίΎΐξίλχμξ&νν, vicissim amplector. 
' 63 ) 



ΰνταπξίοΊτχίτμχ, ατός, το, stratagem» 
quum hostes alibi detinentur, vel do- 
mum revocantur ad tuendam patriam. 
Ab r 

χντίίπξίοττύω, Ζ, retraho, revoco ; (2) re- 
tracto ; (3) in contrariam partem vim 
convertere cogo. 
χντιπιςίΓ&οΊς, ίως, i\, dicitur in humano 
corpore, quum e loco superiore spiritus 
coercetur infra, aut contra. Ab άντ<• 
πίζΐίς-νίμι. 
χντιπίξίΓξίψω, contrario circumverto, cir- 
cumagendo verto in contrariam partem. 
Hinc 
οίντιιπξίΓζοιρ'/ι, 5ji, v\, circumactio e contra- 
rio, vel circumactio in partem contra- 
riam. 
άντιχίξίχωςίω, circumvenio hostem, cir- 

cumeo a tergo. 
χντνπξΐψίιχω, vicissim refrigero. 
αντιπίξίωθίω, ω, comprimo, coarcto, cohi- 
beo intra. Hinc 
χντιπίξίωοΊς, ίως, ϋ), obnixus et compressio. 
χντίπίτξος, ov, valde durus ut saxum j saxi 

locum tenens. 
χντνπφχβ-θχι, perf. inf. pass. v. άντ«?άα» 

occido pro altero. 

χντηνί&χω, ω, f. foca, vicissim et ipse salio. 

άντ /V/il, γος, ν, area lignea, cista, Eurip. 

Ion. 19, et 1338. Ex άντ), et τνιγνυμι. 

άντιπνίξόω, ω, f. ώσω, mutilum reddo, mu- 

tilo. 
άντατιίζω, f. ίσω, vicissim premo, premen» 

tem premo. 
«vT/avWx»)^, rursus, vicissim impleo. 
άντιπίμπζνιμι, vicissim incendo, vicissim 

uro. 
χντιπίχτω, contra irruo, obnitor, repugno. 
'Ύμΰς di) τω πνίνμ,χτι τω χγίω άντι- 
χίπτίτι, Act. 7, 51. (2) secus, ' contra 
spem evinere. Ex άντ/, et πίπτω, ruo. 
άντίπλχς-ος, u, ό xx) vi, similiter, s. e si- 
mili materia fictus j (2) ad exemplar 
alterius fictus. Ex άντ), et πλάο-ο-ω* 
fingo. 
άντιπλίχω, retorqueo, Gl. V. 
άντίπλίυξβς, u, ό xx) vi, qui adverso est la- 
tere. Ex άντ), et πλίυξχ- 
άντιπλίω, contra navigo, navi occurro. 
άντιπλΥ,χτίζω, contra percutio. 
άντιπλν,ξ, i xx) η, percussus, ictibus crebris 

obnoxius, ut litus. 
άντιπληξόω. ω, f. ωα-ω, vicissim impleo ; (2) 
vires exhaustas repleo j (3) suppleo quod 
deest. 
άντιπληο'ο'ω, vel άντιπλν]ττω. f. ν^ω, reper- 
cutio, referio. 
άντίπλοίχ, χς, ν], navigatio, quas fit averso 
utrinque remorum actu et impulsu; 
(2) aequabilitas, parilitas. Ex άντ), et 
πλίω, navigo, s. πλόος, navigatio. 
άντιπνίαν, praes. inf. act. verbi 
άντιπνίω, reflo, contrarium flatum emitto ; 
(2) adversus sum. Άντιπνίαν άνίμοιο-ι, 
Phocyl. Ex άντ/, et πνίω, flo. Unde 
άντιπνονι, χς, χ, reflatus, flatus contrarius. 
άντίπνοιχ, χς, ή, idem. 
άντίπνοος, contr. άντίπνους, ν, ο xx) i), spi- 
ralis adversus, reflans. 
άντιπνίως, adv. in contrarium. 
άντίποΐίς, ων, oi, adversipedes, ΡΛ. Ab 

άντίπους. 
άντιποθίω, ω, f. ν,ιτω, mutuo alicujus desi- 

derio tangor. 
άντιποήω, ω, f. ν,ο-ω, contra facio; (2) in 
Pass, contra fio, vicissim fioj (3) in 
Med. vindico, mihi attribuo ; (4) adfec- 
to, adsequi conor ; item utor aliqua re. 
άντιποίνο-ις, ίως, n, studium alicujus rei 

comparanda?, ut άξίτχς. 
άντίποινον, ν, το, poena pro delicto. 

άντ/, et πονϊ„ poena, 
άντιπολίμίω, ω, f. ν,σω, belligero adversus; 

(2) armis lacessitus vicissim infesto. 
άντιπολίμιος, ν, ο xx) 'a, bellum contra ali- 
quemgerens, hostis. Ex πόλίμος, bel~ 
lum. 
άντιπόλίμος, ν, ο xx) ν, idem et ex iisd. 
άντιπολίζω, urbem vel murjimenta urbis 
instar exstruo, ad oppugnandam urbem. 
Ex 
άντίπολις, urbs urbi opposita et aamula. 
άντιπολιοξχίω, ω, f. ν\!τω, vicissbn obsideo, 
obsessorem obsidibne cingo, obsideo 
eum a quo obsidebar antea. 
άντιπολιτίίχ, χς, ή, contraria factio, pro- 
prie in reip. administratione ; άντιπολ»• 
π7χι, simultates, Ph. Ex άντ), et πόλ*• 

TUX, 



Ex 



ANT 



ANT 



ANT 



αντιπολιτεύομαι, f. εύσομαι, adverser alicui 
in administranda republica ; (2) contra- 
riam factionem sequor; (3) contrario 
modo rempubl. administro; (4) recia- 
mo, refragor, intercedo. Άντιπολιηύ- 
wdtti <rc7i παλαιοΐς βοισιλίΰοΊ, Plut. 

άιτιποςεύομαι, f. ίύσομαι, et άντιποξ'εω, con- 
tra eo, vadc in contrariam partem ; (2J 
resisto, refragor. 

ίντιποφίω, ω, f. γισω, vasto vicissim. 

άντίπβξθμος, it, e xa) i, oppositus ex ulte- 
riori parte freti. Ex αντί, et ποξθμός.^ 

άντίποξος, α, ο κα.) yi, contra gradiens, in 
contrariam partem tendens ; (2) oppo- 
situs, e regione situs. Ex άντ), et πόξος. 

ίντίπους, oho;, β χα) r„ adversa vestigia fi- 
gens ; (2) pedes nobis obvertens. Ex 
άντ), et τους, pes. 



αντιπξαχτιχος, η, ov, 



. adversarius, inimicus. 
ίντίπεαξι;, ίως, r,, refragatio j (2) oppug- 

natio . Ab 
ίντιπξάσσω, vel άντιπξάττω, f. Ζω, contra 

seu contraria facio, in contrafium labo- 

ro ; (2) resisto, repugno, renitor, Gi. V. 

officio. 
άντιπξίσζίύομαι, f. ίύσομαι, e contrario le- 

gatos mittb. Ex άντ), et πξίσζευς. Hinc 
αντιπξεσζευτγ,ς, «, ό, prolegatus, Gl. F. 
άντιπ%γ,σσίΐν, pra?s. inf. act. Ion. pro άντι- 

πξάσσειν, a verbo άντιπξάσσω. 
άντιπξοζάλλομαι, contra propono et no- 

mino designandum. Ex αντί, et πξοσ: 

ζάλλω. Hinc 
ίντιπξοζολγι, γ,ς, ή, nominatio alterius con- 
tra alterum, ut rejectio judicum. 
αντιπςόειμι, ex adverso prodeo, s. progre- 

dior. 
αντιπξογεσαν, obviam prodierant, 3. pi. 

plusq'. hid. act. Aft. pro άντιπξοΫΐίΐσαν. 
άντιπξοθυμοΰμαι, euro alterum, ' alterius 

vice euro. 
αντίπξοιχα, ων, τα, qua? vili pretio vendun- 

tur. Ex αντί, et πξοϊχα, sine mercede. 
άντιπςοίσχω, vicissim do, retribuo, Hes. 
α,ντιπξοχαλεομαι, νμαι, vicissim provoco; 

(2) optione provoco, vicissim conditio- 

nem fero, vel offero, vicissim conditio- 

nem stipulor. Gl. V. άντιπξοχαλεΤσθαι, 

restipulari. Hinc 
αντιπξόχλνσις, εως, r„ mutua provocatio, 

stipulatio vicissim facta conditionem fe- 

renti. 
άντιπξβτίνω, mutuo propino. 
άντιπξοσαγοξίύω, resaluto, vicissim saluto. 
άντιπξοσαμάομαι, ωμαι, e contrario ag- 

gero. 
άντιπξόσείΜ, contra in aciem eo. 
άντιπξοσειπεϊν, resalutare. 
άντιπβοσίλαύνω, e contraria parte ade- 

quito. 
άντιπξοσίξχομχι, e contraria parte adcur- 

ro, accedo. 
άντιπξοσχυνίω, vicissim adoro, veneror. 
άντκτξοο-ξίω, resaluto, mutuo alloquor. 
αντιπρόσωπος, ν, ο χα) υ„ oppositam faciem 

habens ; (2) contraria fronte alium ad- 

spiciens. Ex άντ), et πξόσωπον, fades, 
ίντιπξότασις, •>ι, opposita propositio. Ab 
ά,ντιπξοτίίνω, vicissim porrigo, v. c. ma- 

num. 
άντιπξοτίθγ,μι, contra vicissim propono, v. 

c. edicta. 
ίντίπξωξος, n, Ό xou yi, qui proram habet in 

aliquem conversam ; (2) adversus alicui, 

s. faciem obversam alicui habens. Ex 

άντ), et πξώξα. 
«ντίπτωσις, ιως, r,, figura, quum casus pro 

casu ponitur. Hinc 
ίντιπτωτιχως, casuum permutatione facta. 
άντίπϋγος, ο χα) ή, adversas clunes habens. 
άντιπυχτεύω, repugno, adversor, obluctor. 
άντίπϋλος, α, ό χα) ή, oppositam januam, 

s. portam habens. Ex άντ), et πύλνι- 
άντιπυνθάνομαι, contra interrogo, percunc- 

tor. 
ίντίπυξγος, n, β χα) yi, quod turri opponi 

et comparari potest. Ex άντ), et πύξ- 

γος- 
ίντιπυξγόω, contra raunio, turres a?difico. 
αντίξν,τοξίύω, contra concionor. 
ίντιρρίπω, in contrariam partem vergo. 



αντιρρΥ,υν,ναί: 



~'χ.-: 



contradici. 



άντιρρ\σις, ίως, y„ contradictio, responsio 
contradicens alicui; (2) refutatio. GL 
V. altercatio, refragatio, controversia. 
A prase. 

άντιρργ,τιχος, y„ ov, refutatorius. Ex iisd. 

άντιρρΊνον, n, το, herba qua?dam ita dicta, 
quod semine sit vituli naribus sinuli. 



Ex άντ), et p)v, nasus. Angl Caiaes- 
svout, Snap-dragon. 

άντιρροπία, Ion. άντιρροπίνι, nisus ill con- 
trariam partem, equilibrium. 

αντίρροπος, α, Ό χα) ή, in contrariam par- 
tem vergens; (2) asquipollens, £equale 
pondus, seu momentum habens ; Gl. V. 
aequilibris. Ex άντ), et ρετω, vergo. 

άντιρρόπως, adv. ajquipollenter. 

άντΐξύο•αο•βαι, a. 1. inf. m. rependi. Ab άν• 
τίξίιομαι, Theog. 

άντιο-άζω, f. άσω, contra iequo, oppono ad- 
aequando. Ex άντ), et Ίο-άζω, cequo. 

άντκτίζομαι, vicissim colo. 

άντιο-ίμνύνομαι, f. νοΖμαι, gravitati gravi- 
tatem oppono, hberaque contumacia re- 
spondeo, gravitatem pra? se ferenti pari 
gravite occurro ; (2) vicissim glorior et 
me jactito. 

άντιβ-ηχόω, ω, f. ώσω, quasi ad ajquilibrium 
rependo, ex a?quo rependo. Hinc 

άντιο-ί-ιχωμα, το, aequipondium ; remune- 
ratio. 

άντισ^χωσις, ίως, η, adaquatio in pondere ; 
(2) repensio, remuneratio. 

άντιο-Υιμαίνω, f. ανω, contra significo, sig- 
nificationem do in contrariam partem ; 
(2) contrarium et adversum futuri prs- 
sagium edo. 

άντισ-ιωπάω, alternis sileo, ut et alius lo- 
qui possit. 

άντισχώπτω, f. ψω, vicissim mordacibus 
dictis incesso. Ex άντ), et σχωπτω, ca- 
villor. 

άντιο-οφίζομαι,ί. /Vo^a^sophismatibus certo 
contra, sophismatibus contra sophistam 
argumentorj (2) fraudem fraudi oppo- 
no. Hinc 

άντισοςις-Υ,ς, 5, ο, qui contra sophismatibus 
certat ; (2) qui ingeniosis commentis u- 
titur ad ahquid evertendum, qui sapien- 
ter oppugnat. 

άντκτόω, f. ώσω, £equo, comparo ; (2) per- 
muto. Ex άντ),^ί ϊσόω, cequo. 

άντίσπ&σις, ίως, ή, tractio in contrariam 
partem, abstractio in diversum : revul- 
sionem medici vocant in arte sua. 

άντίσπασμα, ατός, το, causa dissidii vel 
discordias; (2) quicquid contra dicitur, 
vel dici potest, quicquid alicui opponi- 
tur, ut sententiam mutet, adversatio, 
Em. 

αντισχαπαοί, r„ ov, antispastis constans : 

άντίο-πας-ος, κ, ό χα) ή, in contrarium ab- 
stracts ; (2) contra nitens; (3) pes 
prosodicus, syllaba brevi et duabus long- 
is, interjecta brevi, constans. Ab 

άντισπάω, f. άσω, in contrariam partem 
traho, seu vello, in diversum averto; 
(2) contrarius sum, repugno ; (3) repre- 
hendo. Άντίσπασί πίτρχς σζιη, pre- 
hendit, Apollon. Rhod. 11, 598. Ex άντ), 
et σπάω, traho. 

άντισπίύΰω, f. ίύσω, contra contendo, con- 
trarium efficere enitor, repugno, ob- 
sisto. 

άντισποΙάΖω, obtrecto, Ph. (2) contra ali- 
quem studeo, studio meo adversor ali- 
cui. 

ίντίσποδος, α, ό χα) v\, cineris vicem prse- 
stans, qui est pro cinerula, s. spodio. Ex 
άντ), eto -ποΰος, cinis. 

άντίΓαθμίω, ω, f. ν,σω, rependo, e contra- 
rio pondero. Ex άντ), et βαθμός. 

άντις-αθμίξω, f. ίσω, rependo, in a?quili- 
brio repono, Gl. V. repenso. Ab 

άντί$-αθμος, α, ό χα) νι, Eequale pondus ha- 
bens, a?qualis ponderis ; (2) a?quipollens, 
a?quivalens, a?qualis, seu paris momenti. 
Ex άντ), et s -αθμος, libra, statera. 

άντι^ας, a. 2. part. act. v. άνθίΓ'ίμι• 

άντις-ασιάζω, f. άσω, contrariam factionem 
moveo, vel sequor. Ex άντ) et ς-άσις, 
/actio. Hinc 

άντιτασιοί^ς, 5, e, qui est contraria? facti- 
onis. 

άντι^άοΊος, ejusdem ponderis, par. 

άντι^ασίώτν,ς, n, ό, qui est contraria? facti- 
onis. 

άντίζ-ασις, ίως, η, resistentia, obluctatio, 
renixus, obstaculum, Gl. V. (2) compa- 
ratio ; (3) intentio ; (4) factio contraria. 
Ab άνθίε-Υΐμΐ' Hinc 

avTis -ατίω, ω, f. ν,σω, cbsisto, obluctor, re- 
luctor, contra eo in pra?lium ; (2) factio- 
sus sum ; factiones cogo. 

avTis -άτγ,ς, u, ό, reluctator, adversarius. 

avTts -ατιχος, y, ov, reluctativus, ad reluc- 

tandum valens, vim reluctandi habens, 

( 64 ) 



άντίς-ίξνον, ν, το, spina dorsi, qua? pectori 
opponitur. Ex άντ), et g -ίξνον, pectus. 

άντίΓΥ,να.', a• 2. inf. act. V. άνθίς-Υ.μι- 

άντι$-%ξίγμα, ατός, το, fulcimentum, seu 
firmamentum contra quidpiam. Ab 

άντις-Υίξίζω, f. ίξω, contra fulcio j (2) pro- 
tego. 

άντι$•οιχίω, u, f. ησω, oppositus sum e re- 
gione. 

avTiroiziioe, ας, y„ duarum rerum opposita 
collocatio. Ab 

άντ'ίτοιχος, ν, ο χα) 'h, e regione oppositus ; 

(2) a?qualis. Ex άντ), et ρόίχος, ordo. 
άντιτοΊχως, adv. opposita serie. 
άντί^ομος, u, ο χα) ϋ„ os, seu faciem adA r er- 

sam habens. Ex άντ), et ς-όμα, os. 

άντι^ξατίνω, f. ίύσω, expeditionem susci- 
pio contra aliquem ; (2) adversor alicui, 
repugno j άντιρξατίίομαι, ad versus mi- 
lito, Gl. V. Βλίπω δε ϊτίξον νόμον iv τοΊς 
μίλίσί μου άντιρςατίυίμίνον τω νόμω του 
νοός μου, Rom. 1, 23. 

άί,τίΓξατΥ,γίω, ω, f. γ,σω, imperatoris locum 
obtineo ; (2) sum hostium dux. Ab 

άντίΓξάτΥ,γος, n, ό χα) ή, qui est loco im- 
peratoris, vicem gerens imperatoris. Gl. 
V. propra?tor, pro pra?tore ; (2) contra- 
ria? partis imperator, hostium imperator. 

άντίΓξατοπίΰίυω, f. ίύσω, castra ex adverso 
metor. 

άντι^ξατοπί^ίυσις, yi, castrametatio adver- 
sus castra hostium. 

άντις-ξίςω, f. ψω, in contrarium verto; 
obverto, con verto, reciproco, retorqueo, 
Gl. V. (2) retrorsus ago, seu repello. 
Hinc 

άντις-ξοφτι, γ,ς, 'h, inversio, conversio re- 
trofsum, reciprocatio ; (2) schema rhe- 
toricum ; (3J dramatis, et oda; Pinda- 
rica? pars. 

άντίϊξοφος, ts, ό χα) 'h, oppositus, e regione 
situs, obversus. Gl. V. reciprocus; (2) 
contrarius ; (3) ex adverso respondens ; 
(4) a?quipollens. 

άντι^ξόφως, adv. converso, reciproce; (2) 
contrario modo. 

άντισυγχξίνω, comparo. 

άντισυλλογίξομ,αι, f. Ίσομαι, contrario syl- 
logismo refuto. Hinc 

άντισυλλογισμος, 2, 6, syllogismus contra- 
rius. g 

άντισυμποσιάξω, rursus convivio accipio. 

άντισυμφωνίω, ω, f. Υ,σω, vicissim consen- 
tio. 

άντισφαίξίζω, f. ίσω, pila contra ludo. 

άντισφάττω, f- άξω, vicissim occido. 

άντισχνματίξω, eadem figura contra utor, 
imitor figuram alterius. Hinc 

άντισχγ,ματισμος, β, imitatio ejusdem figu- 
ra?. 

άντίσχίΐν, pr. inf. act. ν• άντ'κτχω. 

άντισχυξίξω, f. ίσω, e contrario firmo, seu 
corroboro, obfirmo; (2) obnitor; (3) e 
contrario adfirmo, contendo. Aull άν• 
ησχυξίξίσθαι πξος άμφότίξα, Plut. 

άντισχύω, f. ύσω, obnitor viribus, contra 
nitor, obluctor, resisto. 

άντίσχω, teneo ante, oppono. Άντία^ίσΟί 
τξαπίζας Ιων ώχυμόξων, Odt/SS. 22, ,4. 

άντισώζω, f. ώσω, vicissim servo ; (2j iii- 
stauro. 

άντίταγμα, το, quod alicui opponitur, quo 
vim alterius arcemus. 

άντιταχηχος, υ» ov, vim repugnandi ha- 
bens. 

άντιταλανηύω, f. ίύσω, rependo, a?quali 
pondere retribuo. 

άντιτάλαντος, s, ο χα) yi, qui paris, seu a-- 
quahs est ponderis ; (2) paris momenti ; 

(3) a?qualis. Ex άντ), et τάλαντο*. 
άντιτάΧΧω, f. λω, contra vireo ; (2) virere 

facio, alo, Ion. pro άνηθάλλω, nisi vitio- 
sa est ha?c lectio pro vera ά,τιτάλλω, 
Em. Vide II. 24, 280. 

άντιταμίας, ts, ό, proqua?stor. 

άντίταξις, ίως, ϋ„ aciei instructio adversus 
hostem; (2) repugnantia. Gl. V. refra- 
gatio. Ab αντιτάσσω• 

άντίτασις, ίως, sj, reluctatio, obsistentia. 
Ab αντιτείνω. 

αντιτάσσω, vel άντιτάττω, f. ά%ω, ex ad- 
verso instruo ad pra?lium ; (2) oppono ; 
αντιτάσσομαι, refragor, Gl." V. ^ Ά»τ<- 
τάσσεσθαι χαλοΊς χα) άγαθοΊς, τιν) πίξί τί- 
νος, πξός τίνα. Ό ®ίος ύπΐξΥ,ςάνοις, αντι- 
τάσσεται, Jac. 4, 6. 

αντιτείνω, f. ενω, in contrariam partem ten- 
do, seu traho; (2) vicissim tendo, ob- 
tendo, oppono ; (3) renitor, repugno, 



ANT 



ANT 



ANT 



refragor; (4) oppositus sum. Άντιτεί- 
viiv τι»ι, τ) αντί τίνος, πξός τι. 

αντιτειχίξω, f- ίσω, contra mcenibus rmi- 
nio; (2) contra munio, munitioncm 
oppono. Ex αντί, et τίιχίζω, munio. 
Hinc 

α,ντιτείχισμα, ατός, τβ, munitio alteri op- 
positus. 

ίντίτίξπω; f. ψω, vicissim delecto, vicissim 
delectationem adfero. 

ίντιτευχομαι, similis sum j αντίτίτυξο, 2. 
s. plusq. p. pass. Horn. 

α,ντίτενχος, χ, Ό % y, contrarius. Ex αντί, 
et τεύχος, instrumentum. 

αντιτεχνάξω, f. άσω, alterius artificiis alia 
oppono, contra machinor. 

αντιτεχνάω, ω, ΐ. ν\σω, idem. Ab άντ'ι- 
τίχνβ;. 

α,ντιτίχνεω, ω, ι. ν,σω, aliquem in arte qua- 
piam a;mulor, eandem artem exerceo. 
Hinc 

αντιτίχν/ισις, εως, y, asmulatio alterius ean- 
dem artem profitentis ; (2) contraria 
machinatio, contraria molitio : et 

αντίτεχνος, a•, b χα) ft, adversarius alicui in 
arte quapiam ; (2) a;mulus ; (3) contra- 
rius commodis alicujus. Ex αντί, et 
τίχνή-, ars. 

ίντιτίαν, luere, prces. inf. act. verbi άν- 
τιτίω. 

ίντιτίθ'/ίμι, ex adverso pono ; (2) comparo, 
confero ; (3) pono rem aliquam loco al- 
terius ; (4) obdo, obtendo, objicio, oppo- 
no, Gl. V. αντιτίθεται, refertur. Ph. dv- 
τιτιθίναι τα χξΥίμοι,τα τη βασιλεία, λίθνς 
αντί των λίθων- Ex αντί, et τίθν\μι, ροηο. 

αντιτΤίΛ,άω, ω, f. ησω, vicissim honoro ; (2) 
contra a?stimo. Άντιτιμϊσαί τίνα τάσι 
τοΊς χαλόις• Έγω hi τίνος ύμίν άντιτιμη- 
σομαι, Plat. Hinc 

αντιτίμν,μα, ατός, το, sestimatio litis, quam 
reus actoris sestimationi opponit; multa, 
quam reus sibi contra actorem statuit. 

αντιτίμνχτις, ίως, ή, idem et ab eod. 

άντίτΐμος, ν, Ό χα) ft, quem aliquis vicis- 
sim punit, qui vicissim pcenas luit. Ab 
αντιτίω- 

«,ντιτιμωξίω, ω, f. vi<ru, vicissim punio, pce- 
nas reposco. 

α,ντιτίνάσσω, vicissim percutio, concutio. 

αντιτΐνω, vicissim luo, vicissim pendo : 

αντίτϊσις, ιως, r„ mutua poena; luitio : 

ίίντίτϊτος, α, ο χα) i\, vicissim punitus, vi- 
cissim pcenam passus. Ab 

α,ντιτΤω, f. ίσω, vicissim punio, seu ulcis- 
cor, vicissim pcenas sumo ; (2) in Pass. 
vicissim pcenas luo. 

ίντιτολμάω, ω, f. νσω, contra audeo, ad- 
versor alicui sumpta audacia, audacter 
obsisto. 

αντίτολμος, ov, adversarius. 

α,ντίτονος, χ, b χα) ή, in contrarium ten- 
dens, renitens. Ab αντιτείνω. 

α,ντιτοξεύω, contra sagittas mitto. 

αντιτοξίω, ω, f. ν)<τω, transfodio, perfodio. 
Έ,Τθα ξ hi hoev χξοος άντετόζνισεν, II. 5, 337. 

αντϊτος, pro αντίτιτος, per Syncopen, vicis- 
sim punitus; repensus. Τβτ' άντιτα ?g- 
ya γίνοιτο παΐδός εμν, II• 24, 213. 

άντιτξίφω, f. 4"»'» vicissim alo, alimenta 
reddo. 

άντιτξίχω, curro contra, seu in contrariam 
partem. 

άντιτξυτανίνω, f. εύσω, rependo, compenso. 

άντιτυγχ&νω, vicissim adipiscor, vicissim 
adsequor. Τυναιχος άξ' άντετετυξο, II. 
8, 163. Vide supra άντιτενχομαι• 

άντιτυπίω, ω, f. ν^σω, repercutio, relido; 
(2) renitor, resisto : 

άντιτΰτν-,ς, εος, ο χα) fi, ictum repellens, 

. repercutiens ; (2) durus, difficilis, re- 
fractrarius : 

άντιτυπία, ας, ft, renixus ; (21 durities, as- 
peritas ; (3) contrarietas, Ph. repercus- 
sio : 

άντίτΰχον, α, το, exemplum, exemplar, ty- 
pus, et figura ; (2) exemplum ex alio ex- 
pressum : 

άντίτΰπος, n, Ό χα) f\, ictum repellens, re- 
percutiens ; (2) refractarius, durus, as- 
per ; (3) contrarius, adversarius ; (4) 
eandem formam et figuram habens, si- 
milis. Etc 

άντιτύπτω, rqjercutio, Gl. V. 

ώντιτίπως, adv. repercussive, cum reper- 
cussione ; (2) cum renixu ; (3) dure, as- 
pere. 

άντιτύχοις, 2. sing. a. 2. opt. act. verbi dv 
τιτυγχάνω, pro άντιτίίιχω, COUSequor. 



άντιαάςμαχον, y, το, resistens vencnis, an- 
tiaotum quod venenis resistit; Ph. re- 
medium. Ex ώϋτ/, et φάξμαχον, vene- 
rium. 

άντίφαιτις, εως, Ϋι, responsio ; (2) contradic- 
tio. Ab άντίφημι. 

αντιφατϊχ'ος, ν, ev, contradictorius. Ab 
eod. 

αντιφάω, f. άσω, occido loco alterius. Ύξί'ίς 
ίνος άντιπ-εφασ-θαι, II. 13, 447. AW 'άμα 
πάντες "Εχτοξος ώφελετ άντι 3-οίϊί Ισί 
νηυα•) τεφασθαι, II. 24, 254. 

αντιφίξίξω, obviam me offero ; (2) conten- 
do, concerto, oppono, sequiparo me, 
par sum, ut Ισοφαρίζω, quod vide. "H- 
φΛΐ5"', ο'ύτις ffol γε Β-εων ΰύνατ άντιφε- 
ξίζειν, E.JZ1, 357.^ Τω hi απ' α'ιωνος χα- 
χον Ισθλω άντιφεξίξει, Hes. ®εογ. 609. 

αντιφεξίξαί, obviam se obtulisse, a. 1. inf. 
act. Poet, et Dor. pro αντιφεξίο-αι- 

άντίφεξνα, ων, τ<κ, ea, qua; vicissim a ma- 
rito sponsa; dotis loco dantur. Ex dv τ), 
et φεξνη. 

άντιφίξω, oggero, regero, Gl. V. άντιφίξο- 
μαι, obviam me fero, offero me, occur- 
ro, resisto. Ou τε tot' άντεφίξοντο μάχ•/\, 
contra ferebantur, II. 5, 701." 'A«y«- 
λεος γαρ 'Ολύμπιος άντιφίρεσθαι, resisti, 
11. 1, 589. ? 

άντιφευγω, alterius loco fugio, in exilium 
eo. 

άντίφν,μι, respondeo ; (2) contradico. 

άντιφθίγγομαι, f. ξομαι, obloquor, contra- 
dico ; (2) vicissim sonum edo ; resono, 
de echo ; Gl. V. respondeo, reclamo. 

άντίφθεγμα, ατός, το, echo. 

αντίφθογγος, s, ό χα) υι, vicissim sonum 
edens; (2) contrarium sonum edens. 
Ex αντί, et φθόγγος, sonus. 

άντιφιλίω, ω, f. Ύ>σω, redamo, vicissim 
amo. "Κξύσειοι πάλαι άvhξtς, ox' άντεφί• 
λν,ο•' ό φιλφίς, Theoc. 12, 16. Ab άντι- 
φιλίω. Hinc 

άντιφίλτιο-ις, εως, fi, redamatio, mutuus 
amor. 

άντιφιλο^ζεω, ω, f. ησω, gloria; cupiditate 
certo cum aliquo. Άντιφιλο^ξΖντες ο'ι 
των 'ελεφάντων επι^άται πξος τον" Ao•hξH• 
j Sav, Polyb. Ex άντι, et φιλοδοςίω. 

άντιφιλονειχεω, ω, f. ησω, ex adverso con- 
tendo ; (2) pertinaciter et contentiose 
resisto. 

άντιφιλοοΌφεω, contraria statuo, doceo, 
contraria; secta; addictus sum. 

άντιφιλοσοφία, ας, i\, sectse philosophorum 
alteri contraria. Ab 

άντιφιλόο-οφος, α, ό χα) i\, sectaE contraria; 
addictus, philosophus alteri contraria de- 
fendens. 

άντιφιλοτιμίομαι, νμαι, invicem certo, seu 
contendo; (2) ex adverso largior; (3) 
munificentia cum aliquo certo. 

άντιφιλοφξονεω, ω, f. ν,σω, vicissim amore 
complector. 

άντιφλεγω, vicissim illustro, vel uro, Em. 

άντιφονίύω, vicissim interficio. 

άντίφονος, a, b xa) v\, ca;dem eompensans ; 
(2) qui pro caede rependitur. Ex άντι, 
et φόνος, cades. 

άντιφοξιχως, adv. idem quod άντιφξα^ιχως. 

άντίφοξτίζομαι, f. ίσομαι, pro pretio rerum 
venditarum alias merces emo et mecum 
absporto. Ex αντί, et φορτίζω, onero. 

άντιφξάζω, f. άσω, per contrarium loquor ; 
(2) contraria appellatione nomino. Hinc 

άντίφξάσις, εως, y, oppositio, objectio ; Ph. 
adversitas ; (2) figura grarnmatica, qua 
quid ex contrario appellatur. 

άντίφξαξις, εως, vt, obstructio, oppesitio. 
Ad 

άντιφξάσσω, vel άττω, f. ϊ,ω, contra ob- 
struo, obstructioni obstructionem oppo- 
no ; (2) obstruo ; (3) oppono. Έχλείπει 
v\ σελήνη hia το άντιφξάττειν Tr/V γην ai- 
ry Alex. Aphr. 

άντιφξονζος, α, ο χα) fi, qui est loco custo- 
dis ; (2) contrariam, aut sequalem cus- 
todiam habens. Ex άντι, et φξουξος, 
custos. 

άντιφυλ&χνι, ν,ς, ν, mutua custodia, custo- 
dia quae fit ex altera parte. 

άντιφυλάσσω, vel άντιφυλάττω, f. άξω, 
contra, vel vicissim custodio ; άντιφυλ- 
λάσσομαι, vicissim caveo. 

άντιφυτεύω, f. εύσω, vicissim gigno. 

άντιφωνεω, ω, f. ν,σω, contra clamo, contra 

dico; obloquor, Soph. Steph. (2) procla- 

mo ; (3) reclamo ; (4) respondeo, etiam 

Uteris, γξάμματα άντιπεφωνημίνα ; (5) 

( 65 ) 



constituo me soluturum, expromitto. 

Hinc 
χντιφώνησις, εως. rt, contradictio ; (2) sonus 

contrarius; (3) expromissio; pecunia 

constituta, Ph. 
αντιφωνία, ας, ή, responsio ; (2) sonus con- 
trarius : 
άντίφωνον, », το, ecloga ex Psalmo aliquo 

in Liturgiis Greecorum, qua sacerdoti 

chorus respondet. Ab 
άντίφωνος, α, β χα) ή, contra sonans ; (2) 

respondens ; (3) qui est contraria; vocis, 

dissonus. Ex αντί, et φων*ι, vox. 
άντιφωτισμος, s, b, adversum lumen, i. e. 

quod sit ante oculos positum. 
άντιχαίξω, pariter gaudeo. 
άντιχαλεπαίνω, obsffivio, contra saavio ; (2) 

vicissim succenseo. 
άντιχ&ξίίς, invicem gratificans, a. 2. part. 

pass. Soph. Ab άντιχαίξω. 

άντιχαξίζομαι, f. ίσομαι, gratiam repono, 
beneficium rependo, mutuam gratiam 
refero. Ab 

άντίχ&ξΐς, ϊτος, 'h, beneficii remuneratio. 

' Ex άντ), et χάξις, gratia. 

άντιχασμάομαι, ωμαι, vicissim oscito. 

άντίχείξ, είξος, b, pollex. Ex άντ), et χε)ξ, 
manus, quod solus tantum valeat, quan- 
tum reliqui quatuor digiti, s. quod op- 
positus est et adversus manui. 

άντιχείξοτονεω, ω, f. ν^σω, contraria scisco 
suffragia ferendo, refragor. Hinc 

άντιχείξοτονία, ας, ή, refragatio, suffraga- 
tio contraria. 

άντίχθων, όνος, ή, opposita pedibus nostris 
terra, terra antipodum. Ex άντ), et 
χθων. 

άντίχοξδος, y, b xa) y, contrarias chordas 
habens, contrarium sonum chordis e- 
dens ; (2) contrarius ; (3) consonus, re- 
spondens. Ex άντι, et xophvi, chorda. 

άντιχοξίύω, contrario motu feror, Synes. 

άντιχορνιγ'εω, ω, sum antichoragus, in cho- 
ragio certo, vel asmulor. 

άντιχόξηγος, χ, b χα) ή, antichoragus, se- 
mulus alterius choragi, qui in choragio 
certat cum alio chorago, de choragis 
aliarum tribuum, qui eodem tempore 
fabulas edunt suo sumtu, Em. Ex άντ), 
et χοξΥ,γός. 

άντιχοξία, ας, νι, opposita chori pars ; (2) 
quod opposita chori pars canit. Ex άντ), 
et χοξός, chorus. 

άντιχξαν, pr. inf. act. contr. pro άνΊιχξάειν, 
a ver'bo άνΊιχξάω, siifficio. Unde 

άντίχξΥίσις, εως, ή, mutuus usus. 

άντίχςις-ος, », b, Antichristus, Christi ad- 
versarius, pseudochristus. 

άντιχξόνισμα, ατός, το, temporis pro tem- 
pore positio. Ex άντ), et χξόνος, tempus. 



αντινξονισμος, a, 



idem et ex iisdem. 



άντιψάλλω, psallo vicissim ; (2) alteri in 
psallendo_ respondeo ; (3) plaudo vicis- 
sim. Το7ς σοις ελεγοις άντι•\άλλων ελί- 
aavlohiTov φόξμιγγα, Arist. Αν. 225. 
Hinc 

άντί-φαλμος, ν, Ό χα) ii, qui vicissim cani- 
tur, ex adverso respondens carmini. 

άντιψίγω, vicissim invideo. 

άντι-φνφίζομαι, f. ίσομαι, contra decerno, 
contra statuo, seu scisco ; Gl. V. refra- 
gor. 

άντΊψηφος, v,b^y, adversarius, qui alte- 
ri refragatur. 

άντίψϋχος, ν, b χα) ή, vicem anima; pra;- 
stans, qui pro altero se devovet et mori 
cupit ; (2) qui pro anima, s. vita datur. 
Ex άντ), et ψυχή, anima. 

άντιψύχω, f. ξω, vicissim refrigero. 

άντιωθϊίναι, a. 1. inf. pass, verbi άντιόομα,ι. 

άντλίω, ω, f. ν,σω, haurio, exhaurio ; (2) 
infundo ; (3) exhaurio laborem, exan- 
tlO. Τΐατξώαν χ%σιν Αίγισθος Μμων αν- 
τλεί, Soph.' ΕΙ. 1304. Ο/ ήντληχότες το 
ΰ^ωξ, Joan. 2, 9. Ab άντλος. 

αντλ'/ιμα, ατός, το, haustus; (2) vas ad 
hauriendum ; (3) perfusio. Ab άντλίω. 

άντλτ,σαι,εί. 1. inf. act. verbi άντλίω. 

άντλτισανΊίς, qui hauserunt, nom. pi. part. 

άντλησις, εως, 'h, haustus, actio hauriendi. 

άντλΥίτνίξίον, α, το, vas ad hauriendum, 
haustrum. Ab eod. 

άντλνίν,ξ, Ϋ,ξος, Ό, haustor. Ab eod. 

άντλφ,ς, S, b, idem et ab eod. 

άντλϊχ, ας, y, sentina ; (2) ministerium et 
poena hauriendi sentinam ; Gl. V. haus- 
tus : 

άντλίον, », το, haustrum : 

αντλον, α, τβ, sentina. Ab άντλος. 



ANT 



ANT 



ANT 



"ΑΝΤΛ02. a, 6, sentina ; (2) mare, Eu- 
rip. Hec. 1U24. (3) manipuloruin acervus. 

άντοιχοδομίω, alterius loco aedifico, si quid 
collapsum, vel periculum sit, ne di- 
ruatur, v. c. murus in obsidione; (2) 
murumvel munitionem exstruo oppo- 
sitam alteri munitione, App. Bell. Civ. 
2, 61. Hinc 

άντοιχοδομία, a.;, r,, extructio muri talis. 

ίντοιχος, κ, ο χα) τι, ex adverso habitans. 

άντοιζτίζω, f. ίσω, et άντοιχτείξω, e diver- 
so, vel vicissim misereor. 

άντοίομαι, contra, aliter opinor. 

άντολν, et άντολίη, ortus, Ion. pro άνατοΧη• 

ίντομαι, occurro, obvius fio ; (2) supplico. 
'Ερμη» τι ϋόμιον αντομαι, Arist. &-tr,u. 
986.' Αιπλόος 'ήντετο S -ώξγ,ξ,, Β. 4, 133. 
Ab αντα• 

άντομματεω, ω, oculis rectis adversis in- 
tueor; (2) obnitor, obsisto, Suic. Ex 
αντί, et ίμμα,, oculus, adspectus. 

αντομνΰω, Ζί'άντόμνϋμι, f- άντομόσω, contra 
juro, juro vicissim, propria de juramen- 
to calumnia;. Hinc 

άντομοσία, ας, %, jusjurandum de calumnia 
a parte rei, vel accusatoris. 

άντομόω, ω, contra juro ; (2) adjuro vicis- 
sim, adhortor. Ex άντ), et ομόω,^ιιτο. 

αντονοι^αζω, f. άο-ω, transnomino, nomen 
commiito ; (2) contrario, vel alio nomi- 
ne appello crimen objectum. Hinc 

άντονομαο~ία, ας, i), pronominatio, figura, 
qua nomen proprium ponitur pro com- 
muni, aut contra. 

άντοξγίζομαι, f. ίσομαι, vicissim irascor. 

£ντο\ύσσω, vel άντοζύττω, ί"• ζω, contra, 



e diverso fodio. 



vicissim vel 



αντοξχεομαι, ουμαι, I. r,ffo l 
contra salto, saltationem alterius imitor, 
ut simiae faciunt. Ex άντ), et όρχ'εομαι, 
salto. 

άντοΰίίλω, f. οφειΧΥ,ϊω, seu οφλγ)<τω, p. ω- 
φίιλ'/ιχΛ, seu ώφληχα* vicissim debeo, 
debitor sum alicui ob acceptum aliquod 
ofBcium. 

άντοφθαλμεω, ω, f. ί,σω, contra intueor ; 
(2) obluctor, obnitor; (3) audacter contra 
eo, non timeo. Άντοφ9οολμε7ν τω άνε- 
μω, Act. 27, 15. Ab 

άντοδθαλμος, α, Ό xa) ή, adversis oculis in- 
tuens, obtuens ; (2) oppositus oculis, co- 
ram. 

άντοχγ„ r,i, fi, mutua retentio. Ab άντεχω. 

άντοχυξόω, ω, f. ωσω, e contrario munio. 

άντξαΤος, α'ια, am, cavemosus. Ab άν• 

ΨξΟν. 

αντξΐάς, αΰος, ν), qua; libenter in antris 
versatur. Ab eod. 

άντξοΰίαιτος, n, b v^ υ), in spelunca vivens. 

άντξοειΰης, ίοζ, 0% ■/;, antri formam habens. 
Ex άντξον, et "εΐΖος, forma. 

"ANTPON, a, to, antrum, caverna, spe- 
lunca. 

άντςοπαία, ας, yi, pro άνατξοταία, s. dva- 
τςοπ -h, mutatio, JEsch. si lectio sana. 

Λντροφϋης, εος, Ό χα) ν), in antris natus. Ex 
αντξον, et φύω, nascor. 

άντροχα,ρτ,ς, Ό % ή, antris gaudens, liben- 
ter in antris agens. 

άντρώδης, εος, ο xa) 'h, antris plenus, caver- 
nosus. Ab άντξον. 

ίντΰγες, habence, nom. plur. ab αντυξ. 

άντυγωτος, 5, Ό χα.) r„ colligatus, ut orbes 
rotarum ferro. Ab 

"ΑΝΤΪΞ, γος, it, orbiculus additus sum- 
mas sella; currus, e quo habenae suspendi 
possunt, si currus sistendus sit, Em. (2) 
currus; (3) ambitus aliarum rerum; 
orbis, fornix ; (4) jugum citharse. 'Εξ 
αντυγος νινί» τείνας, Β. 5, 262. Ph. «,ν- 
τυγες, clitellaa. 

άντυπουργέΐν, vicissim inservire, pra;s. inf. 
act. Ion. et contr. pro άνΟυπουργεειν. 

α,ντω, occurro, obvius fio. Ab αντί, vel 
auras. 

άντωΐη, y,i, ■/■„ cantus, qui alteri occinitur, 
cantus alteri respondens. Ex αντί, et 

άντωΰος, S, <5, qui cantu mutuo respondet, 
qui occinit. Ex dyri, et ωϊος, cantor. 

άντωθίω, ω, f. β^σω, vel ώσω, repello, re- 
nitor, obnitor. 

άντωμοσ'ίΛ, ας, ή, idem quod άντβμ,οσία• 

άντανίομαι, 5μαι, f. ν]σομα.ί, vicissim, vel 
contra emo; (2) in auctione mercor 
contra licendo ; (3) emo loco alterius. 

αντωνυμία, a;, r„ pronomen,pars oratio- 
nis. Ex αντί, et όνομα., nomen. Hinc 

άντωννμιχο^ 'hi ov> ad pronomen pertinens, 



pronominalis : reperitur et άντωνυμια,- 
seis- 
άντωνυμιχόός, adv. usu vel loco pronominis, 

pronominaliter. 
άντωτίω, ω, obtueor, contra intueor : 
ά,ντοκίτ,ς, \ς, idem quod άνηκτο;, Man. 
άντώχιοζί a, b xai v), obtuens ; (2) adver- 

sus: 
άντωτον, adv. adversa facie, e regione, ex 

adverso. Ab 
άντωπος, 3, ο xai ί), ex adverso intuens ; 

(2) splendidus ; (3) similis, par. Ex«y• 
τ), et ωψ, ocidus. 
α,ντωο -is, ιως, ν,, occursus ; (2) repulsus. 

Ab α,ντω, obvio, vel άντωθίω, repello. 
άντωφίλίω, ω, f. ί)σω, vicissim adjuvo ; (2) 

refero gratiam, beneficium rependo. 
άνΰΖζΐο -TOi, η, Ό χα) r), contumeliae expers. 

Ex a priv. et ϋζξΐς, contumelia. 
άνυγιαστος, ov, insanabilis. Ab » priv. et 

αγιάζομαι, 
άνυγοαίνω, humecto, madefacio. Ex dya, 

vef a pleon. et ύγξαίνω, madefacio. 
dvuharos, ov, sine aqua, Man. Ab a et ϋδωξ. 
ανυίξίύομαι, ex fonte haurio, exhaurio. 

■ Ex d'va, et νΰξΐύω, aquor. 
ανύδξ-υτνΐ, α, ο χα) i\, non rigatus. Ex a 

priv. et 'Λξίίιω, rigo. 
dvuhgla, α?, ή, aqua; inopia, ariditas. Ab 
χνυδξβί, βι ο χα) i\, aridus, siccus, aqua ca- 

rens. Ex a priv. et ϋΰωξ, aqua, 
ανύΰξων, arentium, gen. plur. ab ίνιώξος. 
αννι, perficiebat, 3. sing, imperf. ind. act. 

Ion. pro rpui, a verbo ανυω. 
ανύχπξο;, ν, Ό χα) i\, non caliginosus, Suic. 

Ex a priv. et νύχτιος, nocturnus. 
ανϋλος, u, b χα) ή, sifva carens, non silvo- 

sus; (2) expers materia;, incorporeus. 

Ex a priv. et ϋλνι, materia, silva. 
ανυμίναιος, n, r), carens honoribus nuptia- 

libus, justos hymeneos non passa. Ex 

a priv. et ΰμίναϊος. 
ανΰμίί, perficiebamus, 1. pi. imp. ind. act 

Dor. et per Sync, pro -hvuouiv, ab ανίω. 
ανυμνίω. ω, f. τ-,ο-ω, celebro, laudo, decan- 

to. Ex dva, et ΰμνίω, celebro hymno. 
ανύμφευτος, a, b χα) ή, innupta. Ex α pr. 

et νυμφεύω, nubo. 
ανυμφος, α, b χα) ή, qui sponsam non ha- 

bet, expers connubii ; (2) qua; nuptum 

dari nequit, illocabilis. Ex u, priv. et 
> νύμφη. 
ανυτταίτιος, α, b χα) ?), insons, innocens. 

Ex α priv. et υπαίτιος, noxius, sons, 
ανύπαξχτος, n, b χα) vj, non existens, com- 

mentitrus ; (2) qui in rerum natura esse 

nequit. Ex « priv. et υπάρχω, existo. 

Unde 
ανυπαξξία, ας, τ), interitus, essentia; pri- 

vatio. 
ανύτειχτος, α, b χα) •/,, "immitis, indomitus, 

non cedens. Ex α pr. et ΰπείχω, obedio. 
ανυηξαίξίτως, adv. sine exceptione. 
ανυνίξζλΥ,τος, a, b xa) ->„ insuperabilis ; in- 

exsuperabilis, Gl V. (2) incredibilis ; 

(3) eximius. Ex a priv. et ΰπίξζάλλω : 

supero. 
ανυπίζζλ%τως, adv. magnopere, summo- 

pere, vebementissime. 
ανυπείΫ,φανος, n, b χα) r„ minime superbus 
ανυπίξθετος, a, b xa) tj, qui differri et pro- 

crastinari nequit. Ex a priv. et ύπε°τί• 

θν,μι, differo. Hinc 
ανυπερθέτως, adv. sine mora, absque dila- 

tione et cunctatione. Gl. V. incunc- 

tanter. 
άνυπεύθϋνος, υ, b xa) $, innoxius ; (2) legi 

bus non obnoxius, qui rationem reddere 

non tenetur. Ex a priv. et υπεύθυνος, 

reus. 
ανυπευθύνως, adv. cum summa libertate a- 

gendi, qua; vebs, ut rationem reddere 

nemini cogare, seu ita ut non sis obnox- 
ius; (2) libere, quasi nemini sis obnoxius. 
α,νυπν.χοος, a, b xa) v), non obediens, non 

obtemperans. Ex a priv. et ύζν,χ 
ανύπηνος, n, b, imberbis. Ex « priv. et 

ύχ' /iv/i, barba. 
ανυπν,ξίτ'/ιτος, n, b xa) v), ministris carens. 

Ex a priv. et ΰζ-ηξίτ'ής, minister, 
ανυποδατος, Dor. pro ανυπόδητος• 
άνυπόΰ-ηο-ία* et ισία, ας, ή, pedum nuditas : 
ανυποίητ'εω, ω, calceis careo, non sum cal- 

ceatus. Ab 
ανυπόδητος, a, b χα) >η, non calceatus, qui 

est nudis pedibus. Ex a priv. et ύποΐ'εω. 
ανυπόδετος, ν, b χα) ή, non suggestus, non 

suppeditatus ; (2) non suppositus, non 

spurius. Ex a pr. et ύποτίθηαι, suppono. 
( 66 ) 



άνυποικτύς, a, b xa) v), intolerabilis, non 

ferendus. Ex a priv. ύπο, et οίστός. 
ανυποίστως, adv. ita ut sufferri nequeat, 

intolerabiliter. 
ανυπόχξϊτος, n, b xa) r„ minime simulatus, 

non meatus, Gl. V. non fictus, sincerus. 

Ex a priv. et ύποχξΊνομ,αι. si?nulo. 
ανυποχζίτως, adv. sine simulatione. 
ανυπομενητος, »» b χα) ή, intolerabilis, Gl. 

άνυπομόνητος, », b xa) v, qui sustineri ne- 
quit, intolerabilis, item impatiens. Ex a 
priv. et ύχομίνω. 

ανυπονόητος, n, b χα) ή, non suspicans, in- 
curiosus, v. c. futuri; (2) non suspec- 
tus ; non provisus ; inopinatus. 

ανυπονον,τως, adv. non suspiciose ; (2) non 
suspecte ; inopinato et insperato. 

ανυπόπτευτος, a, b xa) v„ non suspectus, 
suspicione vacans. Ex a priv. et ύχόχ- 
τομαι• 

ανύποπτος, ν, b χα) vj, idem, et act. nihil 
mali de aliquo cogitans. 

ανυπόπτως, adv. citra suspicionem. 

ανυπο"Ύΐμείωτος, ov, non annotatus. 

ανυπόστατος, a, b χα) ή, intolerabilis ; (2) 
cujus impetus sustineri nequit ; (3) 
Theologis, qui non potest subsistere, 
subsistentiam" non habens ; (4) funda- 
mento carens, Polyb. Ex « priv. et !>- 

_ φίστημι, subsisto. 

ανυπόιττολος, is, b xa) 'a, qui• in dicendo ni- 
hil timet, nulla utitur dissimulation e, 
qui libere loquitur, non praevaricans. 
Ex a priv. et ΰποστεΧΚομαι. 

ανυποστόλως, adv. sine timore, libere ; (2) 
citra praevaricationem ; (3) nihil remit- 
tendo. 

ανυπόβ-τξίπτος, ov, idem quod 

ανυπό?ζοφος, a, b χα) ή, irremeabilis, irre- 
parabilis, Ph. Ex a priv. et ύποο-τςεφω, 
revcrto. 

ανυπόταχτος, a, b xa) r„ refractarius, Gl. 
V. indomitus. Ex « priv. et ύπόταχτος. 

ανυποτίμν,τος, a, b xai vi, non census, non 
asstiinatus ; (2) cui lis aestimata non est, 
mulcta, vel poena non aestimata; (3) 
impunitus, unde (4) effraenis, insolens, 
impius. Ex a priv. et υποτιμάω, cen- 
seo, eestimo. 

ανυπατιμ-ητως, adv. impune ; (2) licenter, 
hbere. 

ανυπότξοφος, ov, idem quod ανυπόστξοφος^ 
Orph. 

ανύπουλος, ft, b xa) y, non simulatus, sin- 
cerus ; sine suspicione ; sine vitio oc- 
culto ; proprie sub cujus cicatrice nul- 
lum vitium latet. Ex β priv. et υπον 
λος. 

ανύπους, οδός, b χα) r„ qui pedibus celeri- 
ter confecit, Hes. Ex άνύω, perficio, et 
πους. 

άνυο-άμαν, confeci, 1. sing. a. 1. ind. med. 
Dw. et Ion. pro *)*οτάμγρι, a verbo ανύω. 

ανύο-ας, qui perfecit, a. 1. part. act. 

άνϋα -i, 3. sing. a. 1. ind. act. Ion. pro Ϋ,νυο-ε. 

άνυο~ίεςγος, &, b xa) r„ laboriosus ; efficax 
in agendo. Ab άνυσις, et ϊργον• 

άνύσίμος, a, b xa) r„ expeditus, efficax; (2) 
Utilis. Ab ανύω, perficio. 

dmo -ίμως, adv. efficaciter, strenue, perfec- 
te ; (2) utiliter, cum effectu. 

ανΰο-ις, εως, i\, perfectio ; efFectio, Gl. V. 
efficacitas, eifectus, efficacia, Gl. V. II. 
2, 347. (2) profectus, commodum. Ab 
άνύω. 

ανύοζΰ-ας, qui perfecit, Poet, pro ανύο-ας. 

dvutrriov, perficiendum. Ab eod. 

άνυο•τΐζ.ος, r„ ov, efficax, efFectum magnum 
et celerem habens. Ab eod. 

dvuo -τος, γ•,, ov, qui effici potest, facilis, 
promptus. Ab eod. 

ανϋτο, 3. sing. imp. ind. pass. Ion. pro %νυ~ 
το, a verbo άνύω, pe?ficio. 

ανύτω, et ανύττω, iter facio, proficiscor, 
subaud. bSov. Idem quod άνύω. 

άνυφαίνω, retexo, Gl. V. Ex dva, et υ- 
φαίνω. 

άνύφχμμος, n, b xai r,, arenOSUS. 

άνύφαντος, a, b χα) ή. rudis, non textus, 
intextus, Gl. V. Ex α priv. et υφαντός, 
textus. 

άνυψόω, ω, f. ωβ-ω, elevo, erigo, sublevo. 
Ex dva, et ύψόω, erigo. 

'ΑΝΫΏ, f. ΰσω, perficio, efficio, conficio, 
perago; (2) prosum. confero; (3) im- 
pleo ; (4) perdo ; (5) lucror ; (6) iter fa- 
cio, consumo, in Med. festino ; (7) im- 
petro ; (8) consequor, lucror. 2<yfs τίιμον 



ΑΝΩ 



ΑΗΙ 



ASI 



ϊξγύν ηνυτον, Soph. Track. 323. TaS' ιί>- 
φη,α,οσύνα κοινάν ηνυσιν ϊς φίλους άξωγάν, 
id. Phil. 1135. Ού γάξ ο'ίω τούτου γι ζώ- 

- οντος άνύσσισΟαι τάΙ& ϊξγα, perfectum 
iri, Odyss. 16, 373. 

"ΑΝΩ, adv. sursum, supra, in loco, vel ad 
locum. Hinc β, ή, τά, άνω, superior, su- 
perius ; άνω τι κα) κάτω, sursum et de- 
orsum, Eurip. Bacch. 740. 

άνω, deseram, s. deseruerim, 1. sing. a. 2. 
conj. act. verbi άνίν,μι, pro άνίω, desero. 

α,νωγχ, 1. sing. perf. ind. med. Ion. pro 
'ήνωγα, a verbo ανώγω• 

άνωγίμιν, pr. inf. act. Ion. pro άνώ^ί/ν- 

άνώ^εβν, κ, et άνώγιων, ω, το, camaeulum. 
Ab 

άνώγιως, ω, β χα) η, qui supra terram est, 
editior domus locus. Ex άνω fit γη, terra. 

άνωγίω, suadeo. Ab 

άνωγη, ή, jussum, adhortatio. Ab άνώγω- 

άνώγηθι, 2. sing. pr. imp. act. verbi άνω- 
γημι. ι 

άνωγμαι, 1• sing. perf. ind. pass, verbi 
ανοίγω. 

άνώγουν, jubebam, 1. sing, imperf. ind. 
act. Ion. et corvtr. pro ήνώγιον, a verbo 
«.vtuyiu. 

ΆΝΩΤΩ, jubeo, hortor, suadeo, instigo. 
T/ S^r iviSyai ; SopA. PA#. 53. 2<a- 
jrav λαον ivuyut H• 2, 280. 

Λνώνων, imp. ind. act. Ion. pro ^νά^Αΐν• 

άνώίϊνος, κ, ό %«/ ί, partus dolores non 
sentiens j doloris expers. Ex at. priv. et 
<ΰδ/ν• 

άνωίος, ov, non canens, Epith. avis. 

άνωοΌνία, α?, ί> doloris absentia. Ab 

ανώδυνος, a, <5 «α/ i, doloris expers ; (2) ή, 
ques dolores partus non sentit, sine do- 
lore pariens ; (3) dolores pellens. Ex a. 
priv. et οΐύνη, dolor. 

άνωΰύνως, adv. sine dolore. Ab ανώδυνος. 

άνωθιν, adv. desuper, superne, e loco supe- 
riori ; (2) coelitus, e coelo ; (3) a princi- 
pio, altius repetendo ; (4) denuo, rur- 
sum. ol άνωθιν dicuntur majores nostri, 
omnino veteres, antiqui, prisci. Ab άνω- 

άνωθίω, ω, f. θησω, vel ώσω, sursum im- 
pello ; (2) repello, retrudo. οι μιν άνώ- 
trxvTis πλίον Ις πάλιν, Odyss. 15, 552. 
Άνώσαι ι'ις πολιμίους την πάλιν, objec- 
tare, Thuc. Ex άνά, et ώθίω, pello. 
Hinc 

άνώθησις, ίως, %, impulsio sursum versus ; 
(2) repulsio. 

άνωϊστ), adv. clam, inopinato, insperato. 
Αάθζη, άνωϊστ), Ιάλω, οϋλομίνης άλόχοιο, 
Od.%, 92. Ab 

ίνώϊο-τοί, ts, Ό χα) η, inopinatus, improvi- 
SUS. Ύω δ" άξ άνώϊστον κακόν ηλυθι $7ος 
Άχιλλίυς, II. 21, 39. (2) incognitus, 
ΑρυΙΙ. Rhod. 4, 255. (3) res de qua re- 
fertur, Herodot. 6, 66. Ex a pr. et oio- 
μαι• 

άνωιστως, adv. inopinato, praeter opinio- 
nem ; (2) non suspecte. 

άνω'ίχθην, 1. sing. a. 1. ind. pass, per Dia- 
It/sin pro άνωχθην, ab ανοίγω- 

ανωχτχι, apertus est, 3. sing. perf. ind. 
pass. 

ίνάλιθξοί, ts, ο xa) n, interitus expers, in- 
teritui non obnoxius. Ex a priv. et o- 
λιθξος, perditio. 

άνωλόφυξτος, ov, indefletus. Ab a priv. et 
άλοφύξομαι, 

ανώμαλης, ίο;, ο χα) ή, non planus, sale- 
brosus, confragosus ; (2) inaequalis, non 
aequabilis. Ex a priv. et ομαλά;, pla- 
nus. Hinc 

ανωμαλία, ας, η, asperitas ; (2) inasquali- 
tas ; (3) inconstantia ; (4) aberratio a re- 
gula. Hinc Angl. Anomaly. 

ανώμαλος, ts, ό χα) η, idem quod ανώμα- 
λης. 

άνωμαλάτης, ητος,η, idem quod ανωμαλία, 
άνωμάλως, adv. salebrose ; (2) inajqualiter, 

ina?quabiliter ; (3) contra regulam. 
ανωμάλωσις, ιως, ή, inasqualis distributio. 
όίνωμος, ts, ό χα) ή, humero carens. Ex « 

priv. et Ζμο;, humerus, 
ανωμοτ), adv. sine jurejurando. Ab 
ανωμοτος, fa, ά χα) ή, injuratus ; (2) non 
addictus jurejurando, citra jusjurandum. 
Ex a priv. et ομνυμί,^Ο. 
άνων, pra?s. part. act. verbi 'άνω, pro α,νύω. 
ανωνις, Dioscorid. anonis, herba genus. 

Angl. Rest-harrow, or Cammock. 
ανωνάμαϊτος, », ό χα) ή, quasi innominabi- 
lis, nefandus ; (2) qui sine nomine est. 
Ex a priv. et ονομάζω, nomino. 



ανωνυμ), et ανωνΰμι), adv. sine nomine. 
ανωνυμίη, sine nomine, Arat. Ab 
ανώνυμος, y, ά χα) -h, expers nominis, sine 

nomine ; (2) non nominatus, incelebris; 

ανώνυμα, etiam dicuntur, qux narran- 

tur, suppresso nomine ejus a quo veni- 

unt, aut ad quem pertinent ; ut indicium 

ανώνυμοι. Ex a priv. et όνομα, nomen. 
αναξαι, jussisse, a. 1. inf. act. verbi ανώ- 

γω. 
ανωζις, ίως, ν>, jussum. Ab ανώγω. 
ανώπιον, », το, locus editior et a conspectu 

semotus. Ex « priv. et ώ•ψ, oculus. 
ανωξθώθην, »» altum erectus sum, 1. sing. a. 

1. ind. pass, verbi ανο^θάω, surrigo. 
ανωξία, ας, v\, intempestivitas. Ab 
ανωξος, n, ό χα) ή, intempestivus ; (2) im- 

maturus, praecox. Ex a priv. et ίόξα, 

tempos. 
ανώξοφος, α, ά jej ■>„ tectum non habens. Ab 

a priv. et οξοςος, tectinn. 
ανωρροθι'α, ας, q, unda, quae ad summam 

navis marginem attollitur. Ex ανω, et 

μβος. 
ανώρροπος, », β χα) η, sursum vergens, re- 

supinus. Ex ανω, et ροπή, inclinatio. 
ανωβϋομαι, magno cum ululatu exclamo ; 

(2) graviter ejulo, lamentor. Ex ava, 

et ώξύομαι, ululo. 
ανωσάμινος, part a. 1. med. verbi άνωθίω, 

pro ανώβω, propello. 
ανωο-αι, retulisse, a. 1. inf. act. Ion. pro 

a.voi<rai, a verbo άναφίξω, pro ανοίω, re- 

fero. 
ανώτατος, vi, ov, summus, siipremus, Gl. V. 
άνωτάτω, adv. in supremo loco. Ab άνω. 
ανωτίξϊχος, v„ ov, supernus, Ph. aliter, Gl. 

V. superans. Ab 
άνώτίξος, a, ov, superior, Gl. V. Ab άνω. 
ανωτίξω, adv. superius. A praeced. 
άνωφίλΥ,ς, ίος, ό χα) ή, inutilis, infructuo- 

sus, incommodus, Gl. V. άνωφίλη, irri- 

ta, PA. (2) damnosus. Ex a priv. et 

ώφίλίω, juvo. 
ανωφίλητος, u, ό χα) r h, non adjutus, nullo 

commodo aifectus; (2) inutilis. Ex 

iisdem. 
ανωφίλως, adv. inutiliter, nullo commodo. 
άνωφίξΐια, ας, -η, adscensus, acclivitas. Ab 
άνωφιςης, ίος, ά χα) -h, ad superna tendens, 

sublimis, sursum ferens. Ex άνω, et 

φί ίω . 
άνώφοιτος, α, ό χα) *, sursum tendens. Ex 

άνω, et φοιτάω, eo. 
άνωφοξίω, sursum fero, veho. 
άνώφοξος, χ, ό χα) ή, idem quod ανωφίξης. 
ανωχα, 1. sing. perf. indie, act. verbi α- 
νοίγω- 
avoixQi,jubete, pro ανώχθητι, Eurip. Here. 

Fur. 241. A verbo άνώγημι, jubeo. 
άνωχθι, jube, 2. sing, praes. imper. act. per 

Sync, pro άνώγηθι, II. 10, 63. 
άνώχθω, jubeto, 3. sing. pra;s. imper. act. 

per Sync, pro άνωγίτω, II 11, 189. 
ανώχΰξος, α, ο χα) ή, non munitus, intutus, 

iiidet'ensus. Ex a priv. et οχυξάς. 
a£x^ui,fregerim, 1. sing. a. 1. opt. act. v. 

άγω, vel άγνυμι, frango. 
άξας, a. 1. part. act. verbi άγω, duco. 
ά^ι, age, pr. imper. verbi poetici άξω pro 

άγω. 
alua,fregerim, 1. sing. a. 1. opt. act.^Eol. 

pro άξαιμι, a verbo άγω, frango. 
άζ-ινος, et άξείνιος, sine hospite, Poet, pro 

άζινος, q. v. Hes. Call, 
αξιναγώγητος, u, ά χα) η, non ductus ab 

hospite, non receptus. Ex a priv. et 

ίΐναγωγίω, hospitor. 
αξινία, ας, ή, inhospitalitas, inhumanitas 

erga peregrinos. 
άξινος. ts, ά χα) ή, sine hospite; (2) inhos- 

pitalis, inimicus, sasvus hospitibus ; (3) 

cui non est hospes, a quo suscipiatur. 

Ex a priv. et ξίνος, hospes. 
άξιο-τος, u, ο xa) v, radendo non politus. 

Ex a priv. et ξιο-τος, rasus. 
αξία, ας, ή, dignitas, meritum, dignatio ; 
(2) aestimatio, justum pretium. Ab ά- 
ξιος, 
αξιαγάπητος, ov, amore dignus. 
αξιάγαστος, ν, ο χα) ή, admiratione dig- 
nus ; (2) fide dignus ; Gl. V. memora- 

bilis ; άξιάγασ-τον, opera? pretium, me- 
morabile, Gl. V. Ex άξιος, et αγαστός, 
admirabilis. 
άξιάχουστος, α, ο xa) -h, auditu dignus ; (2) 
memorabilis. Ex άξιος, et άχάω, audio. 
άξιαχξάάτος, α, ά χα) η, idem. Ex άξιος, et 
αχροάομαι, audio. 

( 67 ) 



λξιαφί,γητος, u, ό xa) r„ dignus memora. 
tione, memorabilis. Ex άφηγίομαι. 

άξιιπαίνιτος, ts, ά χα) ή, dignus laude. Ex 
άξιος, Gt ϊπαινος, laus. 

άξιίπιβύμητος, », ό χα) ή, dignus, quiexpC- 
tatur. Ex άξιος, et Ίτιθυμίω, desidero. 

αξιίξαο•τος, ts, ά χα) ή, dignus amore, ama- 
bilis. Ex άξιος, et ίςάω, amo. 

άξιΐυμαι, dig7iu?n censeo, 1. sing. pr. indie, 
m. Dor. pro άξιιΖμαι, ab αξιόομα,ι. 

άξινάξίον, ts, το, parva ascia ; Gt. V. dola- 
bella. Dim. ab 

ΆΞϊ'ΝΗ, ης, ή, ascia, dolabra, securis. 
Ειλίτο χαλην άξίνην Ίάχαλχον, Ιλαίνω 
άμφ) πίλίκχω, II. 13, 616. 

αξϊνϊδιον, ts, το,' ascia parva. Dim.aba|/V<i. 

άξινομαντιία, ας, ή, divinatio per secures. 
Ex αξίνη, et μαντιία, divinatio. 

άξιοζίωτος, ov, idem quod βιωτάς. 

άξιοΐάχζϋτος, ov, deflendus, deplorandus, 
lacrimabilis. 

αξιοιπιθύμητος, ov, appetendus, studio dig- 
nus, amabilis. V. άξιιπιθύμητος. 

αξιάΐξγος, ov, dignus labore ; item par la- 
bori, operi. 

άξιάξηλος, ts, «5 και η, dignus aemulatione, 
imitation e, appetitione; (2) optabihs, 
praeclarus. Ex άξιος, et ζήλος, tsmulatio. 

άξιοζηλως, adv. laudabiliter, praeclare. 

άξιοζηλωτος, ts, ά χα) η, id. quod αξιάζηλος. 

αξιοϋάνατος, ov, morte dignus. 

αξιοθαύμαστος, ts, ά χα) ή, dignus admira- 
tione. Ex άξιος, et Β-αυμάξω, admiror. 

άξιοθίάτος, ts, ά κ, ή, spectatu dignus, spec- 
tabilis. Ex άξιος, et S -ιάομαι, specto. 

αξιοϋίητος, Ion. pro αξιοθέατος. 

άξιόθξηνος, is, ά χα) η, dignus lamentatione, 
lamentabilis. Ex άξιος, et S-qyvog. 

άξιοκοινώνητος, is, ά χα) ή, dignus quocum 
communicemus, dignus cujus consorti- 
um expetamus. Ex κοινωνία. 

αξιόκτητος, ts, ά χα) ή, dignus qui quaera- 
"tur et possideatur, digno vel justo pretio 
quassitus, vel quairendus. Ex άξιος, et 
χτάομχι. 

άξιόλιχτος, ts, β xa) v„ dictu dignus, lauda- 
bilis. Ex άξιog, et λίγω, dico. Unde 

άξιάλoγog, ts, ο χα) -ό, mentione dignus, me- 
morabilis, laudabilis ; (2) non adspernan- 
dus, magni pretii, Ph. honestus, egregi- 
us; άξιόλογον, opera? pretium, Gl. V. 
άξtoλoγώτaτog, dignissimus, perfectissi- 
mus, PA. 

άξιολάγως, adv. egregie, praestanter, ita ut 
sit mentione dignum, laudabiliter. 

άξιομαχάξιστος, ts, ο χα) η, dignus, quem 
beatum omnes praedicent. Ex άξιος, et 
μαχάξίστος, beatus. 

άξιάμαχος, ts, ά χα) ή, par viribus, idoneus 
^ ad pugnam. Ex μάχομαι, pugno. 

άξιομιμίομαι, imitor. Ex μιμίομαι, idem. 

άξιομισης, ά icj ή, et άξιάμΤσος, ov, odio dig- 
nus, Msch. 

άξιομίσητος, ts, ό χα) ή, idem. Ex άξιος, et 
_ μισώ, odi. 

αξιομνημόνευτος, ts, ό κα) η, memorabilis, 
commemorabilis, Gl. V. Ex άξιος, et 
μνημονιύω, memoro. 

οϊξιάμοξφος, ov, visu dignus, Man. Α μο°φη. 

άξιόνϊκος, ts, ά κα) ή, victoria dignus, Gl. V. 
άξιάνιχον, pahnarium. άξιονιχάτίξος, He- 
rodot. Ab άξιος, et νίκη, victoria. 

αξιοπιστία, ας, η, verisimilitudo, species, 
auctoritas fide digna, PA. honestas. Ab 

άξιάπιστος, ts, ά χα) η, fide dignus, gravis ; 
(2) verisimilis, certus, PA. severus, ho- 
nestus, idoneus. Ex άξιος, et πίστις, 
fides. 

άξιοπιστοσΰνη, v,g, η, fidei dignitas, Man. 

άξιοπίστως, adv. iideliter, ita ut fide sit 
dignum. 

αξιόποινος, ts, ο χα) η, poena dignus ; (2) qui 
meritas poenas accipit. Ex άξιος, et ποινή. 

άξιοπξαγία, ας, ή, rerum honestiirum sus- 
ceptio, actio. 

άξιοπξίπιια, ας, 'h, dignitas. Ab άξιοτξίπης. 

άξιοπξίπης, ίος, ά χα) η, dignus, decorus, 
laude dignus. Ex πξίπω. convenio. 

άξιοπξίπως, adv. digne, decore. 

άξιοπξοστάτιυτος, ov, imperio dignus. 

"ASI02, ία, ιον, dignus; (2) a?stimabilis, 
pretium et asstimationem habens; (3) 
salubri pretio parandus ; etiam pro αν- 
τάξιος, aequiparandus, Horn. Έ?τ' άξί• 
οισιν, id. quod αξίως, merito, Eurip. Or. 
1335. 

άξιάσχίπτος, is, ο χα) »i, dignus considera- 
tione, seu animadversione, considerin. 
dus. Ex e -χίπτομαι, consider ο. 



ΑΟΙ 

άξιοσπχΰας-ος, χ, b xj ή, dignus studio, dig- 
nus quern studiose sectemur. Ex άξιος, 
et σπχΐάζω, studeo. 

αξιος-ςατηγητος, ov, dignus imperatore ; 
imperatori laudem gignens. 

άξιο^-ξατηγιχός, ου, ο j£ ή, idem. 

άξιος-ξάτηγος, χ, b χα) ή, idem. 

άξιοτίχμαξτος, χ, ο χα) η. probatus suffici- 
entibus argumentis. Ex άξιος, et τεχ- 
μ,αίξομαι. 

ίξιότης, ητος, η, dignitas ; (2) dignatio. 

αξιοτίμητος, u, ο χα) η, pretiosus, Ph. Ex 
άξιος, et τιμχμαι, cestimo. 



α,ξιόχξίως, ω, b χα) η, qui est solvendo ; (2) 
fide dignus ; (3) idoneus ad aliquid ; (4) 
dignus ; (5) satis magnus et amplus. Ex 



άξιος, et χξίος, debitum, munus, &c 

άξιόω, ω, f. ώσω, dignum censeo, dignor ; 
"(2) peto, postulo ; (3) existimo, puto ; (4) 
statuo, instituo, aggredior ; (5) oportet 
me, decet me ; το άξίχν, opinio ; άΐίχμαι, 
mereo, Gl. V. dignus habeor; άξιωθη 
meruerit. Ph. Άξιχμινος S -ύγατξος της 
σνις, της βχλης, τιμωξίας, των δωρεών, του 
επαχχειν, πάντων πξός σου βουλευμάτων. 
Ούχ ηξίωσαν των 'Αχίλλειων Όπλων, Soph. 
Phil. 61. Ούΰε εμαυτον ηξ'ιωσα πρός_ σε 
ΐλθε7ν, Luc. 7, 7. Ιίλείονος να» ΰόξης χτος 
παρά Μωσην ηξ'ιωται, Heb. ό, 3. Ab άξιος. 

άξϊφος, ense carens, quod sine gladio pera- 
"gitur. 

άξίφυλλος, JEsch. lege άξιόφυλλος, vel άεξί- 
φυλλος, Pan. αίξίφυλλος, Heath. 

αξίωμα, ατός, το, dignitas, auctoritas ; dig- 
natio, honos, meritum, Ph. (2) enuncia- 
tio, eiFatum, pronunciatum ; (3) volun- 
tas ; (4) supplex oratio, preces. Ab άξιόω. 

αξιωματιχος, η, ov, habens auctoritatem, 
auctoritate prsditus ; (2) dignatione et 
majestate venerandus; honorarius, Gl. 
V. in precibus consumtus, sc. sermo, &c. 
Em. 

άξιωμα,τιχως, adv. cum auctoritate, cum 
dignitate; (2) pro axiomate, ap. Dial. 

άξίως, adv. merito, digne, prout dignum 
est ; (2) satis levi et salubri pretio. Ab 
άξιος. 

άξιώσεια, 1. sing. a. 1. opt. act. JEol. pro 
άξιώσαιμι, a verbo άξιόω• Unde 

άξίωσις, εως, η, petitio, oratio, postulatio, 
desiderium, rogatio, postulatum, GL V. 
(2) dignatio, prarogativa, Gl. V. (3) opi- 
nio, imprimis de se, virtutibusque suis ; 
C4) significatio, vis verborum ; (5) salu- 
tatio honorifica, omninoque honos, qui 
alteri habetur. 

ίςόάνος, χ,όχα) η, sculptili imagine carens. 
Ex co priv. et ξόανον, sculptum, politum. 

άξομα,ι, 1. sing. i. 1. ind. med. et 

άξον, 2. sing. a. 1. imperat. act. v. άγω. 

άξονί,λ&τος, ov, axe agitatus. Ex άξων, et 
ελαύνω. 

άξόνιος, ία, ιον, ad axim pertinens. Ab 
άξων. 

άξοος, χ, b χα) η, non politus. Ex a priv. 
et ξίω, rado, polio. 

άξυγχζότητος, χ, b χα) η, qui conflatus, seu 
coactus non est; (2) qui conflari, seu 
cogi nequit. Ex a pr. et συγχξοτίω• 

άξύλευτος, χ, b xou ή, in quern nemo ligna- 
tum ivit, e quo nemo ligna collegit. Ex 
a priv. et ξνλεύω, lignor. 

ίΖυλίοι, ας, ή, lignorum inopia. 

αξΰλίΓος, χ, b κ, ή, unde nemo ligna petiit. 
Ab 

άξϋλος, n, Ό χα) η, non lignosus, ligno ca- 
rens ; (2) lignis plenus, ex quo nemo lig- 
na petiit. "Οτε πΰε ά'ΐ2ηλον εν άξύλω εμ- 
π'εση ϋλη, II. II, 155. Ex a priv. vel m- 
tens. et'|yXev, lignum. 

άξύμζλητος, ov, ο χα) 'h% non conferendus ; 
(2) quod intelligi non potest, de quo ne- 
mo potest conjecturam facere. άξυμζλν,- 
ταν άνθζώπω μαθίΤν, Soph. Trach. 707. 
Ab a pr. et' ο-υμζλντος, \β\ξυμ&Κ•ήτός. 

άξΰνετος, vid. ασύνετος. 

άξϋξος, a, b, irrasus, Gl. V. intonsus. Ex 
a priv. et ξύξομαι, rador. 

άξω, 1. sing. f. 1. ind. act. verbi άγω. 

"ΑΞΩΝ, όνος, ό, axis, II. 16, 378. 

άοδμος, α, ό χα) ή, odore carens, inodorus. 
Ex a priv. et οΐμν,, odor. 

άοζίω, s. άοξεω, mmistro, Hes. Suid. 

άοζοι, s. άοξο), ministri, Call. ap. Hes. 

άοζος, u, ό χα) ή, qui est sine nodis, enodis ; 
(2) ramosus, plenus ramorum ; (3) nodo- 
sus ; (4) qui multa ligna comburit. Ex 
a pr. vel in tens, et όζος, nodus arbor is. 

άο7, dat. sing. Dor, pro ^οϊ. Ab ηώς. 



ΑΠΑ 

aoihav, gen. plur. Dor. pro aoilm, au 
aotiii, ης, ή, cantus ; (2) carmen ; (3) fama; 

(4) cantatrix. Ab άεΊΙω, cano. 
αοιΰιάω, ω, cano, canto. Καλόν aoihiaii, 

Odyss. 10, 227. Ή $ hlov άοιίιάχσ οπ) 

χαλη, Odyss. 5, 61. Ab eod. Unde 
άοίΐϊμρς, n, ό χα) ή, Celebris, decantatus. 
άοιΰοθίτ'/ις, u, e, poeta, qui componit canti- 
lenas. Ex άοιίη, et τίϋημ,ι, pono. 
άοιίομίίχος, u, b, qui cantando certat. 
άοιΰόπολύς, χ, b, qui versatur circa carmina, 

poeta. Ex άοιίη, carmen, et πο\'εω• 
άοιίος, S, b, cantor ; (2J poeta ; (3) cantus 

peritus. Ab eod. 
άοιΰοο-ΰνη, ης, ή, cantio, cantilena. Ab 

άοιΰός. 
άοΊχητος, a, b χα) η, non habitatus, inhabi- 

tabilis, Gl. V. Ab 
άοιχος, χ, b χα) η, domo Carens ; (2) extor- 

ris ; (3) pauper. Ex a pr. et οΐχος. 
άοιμος, ν, b χα) ή, invius, vagus. Ex * pr. 

et ο'ίμη, via. 
άοιν'εω, vino abstineo, non utor. 
άοιν'ια, ας, η, abstinentia a vino. 
άοινος, a, b χα) ή, vino carens ; (2) abste- 

mius. Ex a pr. et οίνος , vinum. 
άοχνια, ας, ή, strenuitas. 
άοχνος, a, b χα) ή, impiger ; (2) intrepidus ; 

indefessus, Gl. V. Ex a pr. et οχνος. 
άόχνως, adv. impigre. Ab άοχνος. 
άολλεω, ω, f. ησω, confertos reddo, congre- 

go. Κα) δ* άο άόλλησαν (alii άόΧΧισσαν) 

χατά ά?υ γεξαιάς, II. 6, 287. 
άολληδην, adv. confertim, simul. Ab 
ΆΟΛΛΗ' 2, εος, b χα) ή, confertus, con- 

gregatus ; άολλίες, conferti, densi. 
άολλίζω, f. ίσω, idem quod άολλεω. Αΰτάξ 

επεώη πάντες άολλίσΟησαν 'Αχαιό), II. 19, 

54. Ab άολλης. 
άοπλος, ν, β χα) ή, inermis. Ex a priv. et 

Όπλα, arma. 
άοπος, a, b χα) η, qui nullam vocem edit, 

mutus ; (2) invisibilis. Ex a pr. et ό'•4/. 
άοπτος, u, b χα) ή, invisibilis. Ex a pr. et 

οπτομχι. video. 
"AOP, s. αοξ, οξος, τβ, ensis, Gl. V. spatha. 
άοξασία, ας, η, caecitas. Ex a pr. et όξάω. 
άόξάτος, ν, b y^ ή, invisibilis ; (2) quem ne- 

fas est videre ; (3) act. qui non videt. 
αοξάτως, adv. invisibiliter. A prsec. 
άοξγησία, ας, ή, vacuitas ab iracundia, le- 

nitudo. Ex a priv. et ο^γη, ira. 
άόξγητος, α, Ό χα) η, qui non irascitur, aut 

irasci solet. Ex iisd. 



αύξγητως. 
άοξες, ων, 



adv. sine ira, lente, leniter. 
al, mulieres, Hes. (2) tripodes. 
hffisito, dubito. Ab άόξίτος 



άοξίΓΪω, ω, f. ί,σω, indefinitus sum. Ab eod. 
άοξίς-ία, ας, ή, infinitas. Ab eod. 
άοξίϊίχος, η, bv, indefinitivus. Ab eod. 
άο°ΐζ-ος, χ, b χα) η, infinitus, indefinitus 

indeterminatus. Ex a priv. et οξ'ζω. 
άοοΊζ-ως, adv. infinite,• indeterminate. 
άοξνος, χ, b χα) η, avibus carens ; (2) Aver 

iius, lacus. Ex a pr. et οξνις, avis. 
ΆΟΡΤΗ\ ης, η, arteria magna, qua? a si 

nistro cordis sinu oritur. 
άο^τηθεις, suspensus, appensus, affixus, a 

1. part. pass, ab άοξτε7σθαι, suspendi. 
'ΑΟΡΤΗ 1 Ρ, ηξος, b, lorum seu funis, quo 

ensis, vel clypeus, vel pera appenditur. 
άορτο, sublatus erat, 3. sing, plusq. perf. 

ind. pass. Ion. pro %οξτο, ab άείξω, tollo. 
άοξτξον, χ, το, pars pulmonis utrimque sus- 

pensa. Ab άοξτηξ. 
άόξχης, χ, b, cui testiculi exsecti sunt, eu- 

nuchus. Ex a pr. et οβχις. 
άοσμΊα, ας, η, odoris defectus,odor nullus; 

(2) odor malus, fcetor. Ab 
άοσμος, χ, b j^ ή, odoris omnis expers ; (2) 

odore gravis et fcetidus ; (3) Subst. b, id. 

quod άοσμία- Ex a pr. et οσμή. 
άοσσίω, ω, auxilior Stcph. adjuvo, Mosch. 

Unde 
άοσσητηί, ηξος, b, auxiliator, adjutor, qui 

juvat άνευ Όσσης, nee omine, nee augurio 

aliquo impulsus, sed sponte. 
άχτος, χ, b χα) η, illassus. Ex«pr. et χτάω. 

(2) carens auribus, auditu. Ex « pr. et Ζς• 
άοχλησία, ας, ή, vacuitas a turbis. Ex a 

priv. et όχλος, turba. 
άόχλητος, χ", b χα) ή, qui turba et molestia 

vacat. Ex iisd. 
άο•φ, οπός, b χα) η, visus expers, caecus. 

Ex a priv. et 'άπτομαι, video. 
άπαγβ7λαι, a. 1. inf. act. verbi απαγγέλλω- 
απαγγείλατε, 2. pi. a. 1. imper. act. ejusd. 
άπαγγελευς, b, internuncius, Man. 
απαγγελία, ας, η, narratio ; (2) recitatio, 
( 68 ) 



ΑΠΑ 

quae fit memoriter ; (3) phrasis ; (4) ora» 
tio ; (5) notatio, explicatio. Ab 

απαγγέλλω, f. ελω, annuncio, refero, nar- 
ro ; (2) pionuncio ; (3) enuncio ; (4) me- 
moriter recito ; (5) salutem nuncio ab 
aliquo ; άπίγγειλεν, retulit, Ph. a. 1. ά- 
πηγγελθη, relatum est, Ph. a. 1. pass. 
Ex άπο, et άγγελλω, nuncio. Hinc 

άπαγγελτεον, pronunciandum, renuncian- 
dum. 

άπαγγελτηξ, ηξος, b, index renuncms. 

άπαγγελτιχον, χ, το, enunciatio. Ab eod. 

άπαγγελτιχος, η, ov, renunciativus, enun- 
ciativus, commemorans, explicans. 

άπαγε, adv. apage, apagesis ; (2) aufer ; 
(3) absit, ne feceris. Ex άπο, et άγε. 

απ&γης, ίος, Ό χα) η, qui compactus non est. 
Ex α priv. et επάγν,ν δ πηγνυμι. 

άπαγινεω, abduco, aufero. ' Απαγινΰν φοξ- 
τία, άξγύξιον, φόξον, pendere tributum, 
Herodot. Ex άπο, et άγω, duco. 

άπαγχ&>.ι'ζω, in ulnis foveo. Ab άγχαλαι. 

άπαγχυλόω, ω, f. ώσω, curvo, obliquo. 

άπαγχωνίζομαι, f. Ίσομαι, cubitos intendo. 



Ex άπο, et a 






cubitus. 



άπαγλαίζω, f. ίσω, deturpo, dehonesto. Ex 
άπο, et άγλα'ίζω, illustro. . 

άπαγόξευμα, ατός, το, interdictum magis- 
tratus, edictum prohibitorium. 

άπαγόξίυσις, εως, ή, interdictum, prohibitio. 

άπαγοξευτίχος, prohibitorius, vetans. 

άπαγοξίύω, f. εΰσω, abdico, interdico, re- 
nuncio, succumbo, Gl. V. 'Απαγορεύει* 
execrat, Ph. άπηγοξευμενον, interdictum, 
Ph. άπηγοοευμίνος, in'testabilis, Ph. Ά- 
παγοξίύειν τιν) φόνον' πςος τχς πόνχς, ab- 
horrere ; μ->, ς-εφανχν. Κάπαγοξεύετεμητ 
εξίλθε7ν, μητ εγκ,ύ^ασαν άλωναι, Arist. 
®εσμ. 797. 

άπαγξεύω, f- εύσω, eripio, aufero, proprid 
quidem venatione. 

απαγξΐόω, ω, f. ώσω, agreste reddo, effero, 
exaspero ; άπαγξιχμαι, eflferor, exaspe- 
ror. Ex άπο, et άγριος, agrestis. Hinc 

άπαγξίωσις, εως, η, efferatio, exasperatio. 

άπαγξοίχίζομαι, ad mores rusticos reducor. 

άπαγοος, χ, b, infelix et infortunatus ve- 
nator, Hes. Ex άπο, et άγξα, venatio. 

άπαγχονίω, ab αγχόνη, et 

άπαγχονίζω, f• Ίσω, strangulo, suffbeo. 

άπάγχω, f. άγξω, idem ; in med. strangu- 
lare se, laqueo sibi gulam frangere ; (2) 
ita aegro animo aut irato esse, ut parum 
absit quin tibi laqueo vitam finias. Ό 
μεν λάε νεξξον άπάγχων. Odyss. 19, 230. 
Κ*ί άπελθών, άπηγξατο, Matt. 27, 5. Ex 
άπο, et άγχω. 

απάγω, f. άξω, abduco, avoco j (2) abduco 
in carcerem, ad supplicium ; (3) reduco ; 
(4) pendo, solvo. Άπάγειν τινά επ) την 
βχλην, deducere in senatum; τινά της 
'επιθυμίας, abducere ; φόξον, δασμόν, pen- 
dere'; ο'ίχαίε, reducere. Κλαύσετ άξ» 
oris σ άπάξα, τυπτόμίνο^ tvj λαμπάκι, 
Arist. ®εσμ• 923. Έ'ί μ χτος ιχ των σων 
άπάξεται βία, Soph. Phil. 979. Μετά 
πολλής βίας Ιχ των χίίξοίν ήμων απήγαγε, 
Act. 24, 7• Ex άπο, et άγω, duco. 

απαγωγή, ης, ή. abductio ; (2) abductio in 
carcerem ; (3) reductio ; (4) pensio tribu- 
ti; (5) reductio, ut ad impossibile, ad 
absurdum ; (6) libellus, quo quis magis- 
tratui aperit, aliquem in judicium esse 
rapiendum. A priec. 

άπ αγωγός, χ, b, expulsor, abductor. 

άπαγώνιος, JEsch. rectius επαγώνιος • 

άπα,Ιιϊν, displicere, s. displicuisse, a. 2. inf. 
act. verbi άπάΐω. 

άπ&Ιις, ιος, η, vis mentis, providentia, αρ. 
Pind. 

άπάΐω, in cantu discrepo ; (2) dissentio, 
d'iscrepo ; άπάίει, abhorret, discrepat; ά- 
πάδων, abhorr ens, Gl. V. Ex άπο, Έ&αΖω, 
cano. 

άπαείξόμενος, discedens, part, press, med. 
verbi άπαείξω, discedo. 

άπαείςω, f. εξω, tollo ab, attollo ; Metaph. 
discedo. Mij μ' άπαειζόμενον πόλεως πε- 
tijovh νόηση, II. 21, 563. Ex άπο, et 
άίίρω, tollo'. 

απαθανατίζω, fut. ίσω, reddo immortalem. 
Ex άθανατίζω, idem. Hinc 

άπαθανάτϊσις, εως, ή, consecratio, relatio in 
deos. 

απάθεια, ας, η, adfectuum vacuitas ; (2) in- 
dolentia ; (3) stupor. Ab άπαθης. 

άπ&Οης, εος, Ό χα) ή, non obnoxius adfecti- 
bus, carens passionum et adfectuum ani- 
mi perturbatione; unde et placidus, lenis, 



ΑΠΑ 

velut ε ζ ως άίτχθης ; (2) illaesus j (3) nul- 

lis malis obnoxius ; (4) expers, et immu- 

nis alicujus rei ; (5) non commotus. Ex 

a. priv. et χάθος, adfectus animi. Hinc 
απάθητος, κ, b χχ) ή, q• impatibilis, patien- 

di necessitati non obnoxius. 
άπα,θως , adv. sine ulla passione, s. adffeetu, 

ut οίπαθάς όξ£ν, non amore capi ejus 

quern ν ideas. 
dcrx), Prcepos. Poet, a, ab, pro άπό- 
απχιγίΐξόομχι, in alnum commutor. Ab 

χϊγίίξος. . 

χτχιΐχγώγητος, ο j£ ή, qui regi nequit ; (2) 

indocilis, intractabilis ; (3) qui rectorem 

non habet. Ex χ pr. et ■τχι^χγωγεω. 
χτχιΐχγωγητως, adv. sine institutione ; (2) 

indocte, imperite. 
«,πχώύ,γωγος, a, Ό χχ) η, idem quod α,πχι• 

Ιχγώγητος. 
dnxihiuvix, *?■> *■> inscitia, imperitia. Ex 

a, pr. et χοαίώω, instituo. Unde 
ίπχίίευτος, ν, b xou η, ineruditus, imperi- 

tus, indoctus. 
άπχύίύτως, adv. imperite, indocte. 
ά -xctilict, χς, ή, orbitas liberorum. Ab <*- 

ίπχύοιόομχι, prajputium mihi reseco, 
Poll. (2) glandem penis nudatum ha- 
beo; unde (3) libidinosus sum, Em. 
Ex τ« xiSolx. 
&πχιΙοτς1ζητος, ν, b % η, sub magistro non 
exercitatus ; (2) inexercitatus. Ex a. pr. 
■χαΰς, puer, et τξίζω, exerceo. 
dtat.i6ot.Xoca•, ω, f• ώσω, comburo, torrefacio. 
ΰχχιθξΐχζω, f. χσω, sub dio ago; (2) sere- 
no, serenum reddo. Ex «Ve, et α'ίθξίος. 
άπ-χιθύσσω, ventilo, concutio facem, sc. ig- 
nis excitandi causa. 
άπχίνΰμχι, aufero. Κϋδβί χπχίνντο, II. 

15, 595. Ex «3-0, et κ'ίνυμχι, capio. 
άχχιοΧχω, et est, decipio, fraudo. Ab α,ΙοΧος. 
d -χχιόΧη, ης, ή, fraus. Aristoph. Nub. 1150. 
άπχι'οΧημχ, το, idem, Arist. Nub. 729. 
χπχιόΧησις, ν, fraudatio, imprimis in mer- 

cede, usura, &c. 
i,Ta.t°iUa>, privarer, 1. sing. a. 1. conj. pass. 

Ion. pro άφχιρθω, a verbo άφχΐξίω. 
ίχχίξε'ν,μίνοι, fraudati, nom. plural, part. 

peri? pass. Ion. et Att. pro αφηρημένοι. 
απχίξω, tollo, aufero; (2) discedo, abeo, 
solvo, discedo navi ; (3) morior. ΉμεΊς 
μλν εχ γης τησΰ' χτχίρομιν φυγή, discedi- 
mus, Eur. Med. 938. Kx) τοσχτον xto 
τί)ί χυτών χτχξχντχς, a patria, Luc. "O- 
• τχν ίπχρβγι χπ χυτών b νυμφίος, Luc. 5, 

35. 
αταΐί, χάος, Ό χχ) νι, liberis carens. Ex χ 

priv. et πχις, puer. 
ά,τχίσιος, u, b χχ) ή, infaustus, inauspica- 
tus, mali augur ii, obsccenus, Ph. Ex 
άπο, et xTo-x, sors,fatum. 
απχισίως, adv. infaustd. 
α-χχίσσω, f• ξαι, prosilio cum impetu ; (2) 
aberro. Κει μη τόδ' ομμχ χχ) φξένίς δ/«- 
ς-ξ.όφοι γνώμης χπνϊξχν της εμης, resilue- 
runt. Soph. Aj. 447. Ex ώτβ, et α,'ί'σσω, 
prosilio. 
άπχισχύνομχι, pudorem exuo. 
άζχιτεω, ω, f. ησω, reputo, postulo, exigo. 
Άχχιτειν τι ■xxgot. τίνος, τινχ χξγυξίον- 
Ύχβ' οπλ' χπήτχν τ2 χχτςος, Soph. Phil. 
361. Ε/ χχι νό χιν οϊχοθίν χ,ΧΧο μείζον 
αχχιτησειχς, U- 23, 593. Hinc 
ατχίτησις, εως, η, exactio, repetitio. 
απχιτνιτίος, ίχ, ίον> repetendus, efflagitan- 

dus. Ab eod. 
dvxnvtrixos, ■>>, ov, repetens, agens repeti- 

torem. Ab eod. 
d -χχιτΊζω, f. iffu. postulo, exigo. Χξημχτ 
κπχΐ'τ'ιζονπς, 'ίως χ χπο πχντχ δοθιίνι, Od. 
2, 78. Ab α,πχιτίω. 
άπκιωξίω, ω, χπχιωξΐίμχι, immineo, impen- 
deo, dependeo. 'Ea-i Ss ζών /itri ϊίχχοντι 
δβίώ xr' /ιώξίυντ, Hesiod. 'Atr'r. 234. Ex 
οίτο, et α'ιωξίω, pro et'i'eco, tollo. 
d -χχχοντ'ιζω, i. ttrai, jaculor. 
απχχξΐζόω, ω, f• ώσω, diligenter aliquid fa- 
cio, b elaboro accurate ; (2) studiose ex- 
quiro ; (.3) exacte respondeo. Ex «το, 
et χχξΐξία, accuratw. 
dtrxxTios, sx, eov, retrahendus, abducen- 

dus. Ab oLxxyca, abduco. Unde 
«.■rxxros, n, Ό χχι 'h, ablatus, abductus. 
χτχχτόω, abducc, Soph, ubi al. xuxric*. 
ά,πχλχ, mollis, Dor. pro ά,τχλνι, ab όατχλός. 
άπχλχις-ος, ν, ό χχ) ν), lucta invictus, insu- 

perabilis, R. Ex α pr. et sra,Xxts-vis. 
άτχλχίΓξος, y, ό χχ) *?, palaDstra; imperitus. 
Ex χ priv. et τ«λ«/Γ£«> l>alccstra. 



ΑΠΑ 

χπχλχλχίμεν, Dor. pro dtxXxXxtiv^ Ab 

ucrxXxXxou, arceo, depello. ως ix εο -ff, ος 
σης γί χύνχς χΐφχλης χπχλχλχοι, II. 22, 
348. 

άνχΧ&μος, n, ό χχ) ή, industria carens ; (2) 
consilii inops ; (3) difficilis. Ex χ pr. et 
πχΧχμ'η, ars, via. 

χπχΧχομχι, ωμχι,.άββΤΤΟ, vagor. Αυτός δ' 
ά.<χχΧν,σχτχι α,ΧΧ'/ι χώξϋ χϊΰξΐς ϊών, He- 
siod. Άσπ. 400. Ex «Χχομχι, erro. 

χπχΧχζ-ίω, ω, ΐ. ν\σω, indignor, Hes. 

χπαΧγίω, ω, f ν]σω, dedoleo, dolere desino ; 
(2) animum despondeo, despero ; (3) de 
stupore et inscitia summa. Οί'τ/νεί χπηΧ- 
γν,χοτίς ϊα,ντνς πχζίδωχχν τη χσίΧγιίχ, 
Eph. 4, 19. 

χπχΧγνιοΊς, ίως, ν η cessatio doloris, reme- 
dium contra dolorem, Heliod. 6. 

χπχΧίίψον, 2. sing. a. 1. imp. act. ab 

x -χχΧίίφω,ί. -ψω, deungo^CS) deleo, obli- 
tero. Aixv) δ' χχχΧαψον χμυνχν, Phocyl. 

χπχΧιξίω, idem quod οίτχΧίί,ω, Horn. 

χτχΧίξνισις, ή, propugnaculum, auxilium. 

χπχλίίίχχχος, α, ό χχ) ϋ), έ quo malum de- 
pellinon potest. Ex dvo, χΧίξω, depel- 
lo, et xxxbv, malum. 

χπχλίξω, propulso, repello ; (2) auxilior, 
//. 24, 371. Ex Απο, et άχίξω, depello. 

κπχλίύομχι, devito, evito, effugio. Ex 
από, et α,Χίύω, vito. 

χτχΧνιθίύω, f. ώσω, verum praidico. 

χπχΧήο-ίτχι, 3. sing. f. 1. ind. med. verbi 
χπχΧάομχι• 

χχχΧθέομχι, f• νισομχι, euro. Οΰ "hi χίν \ς 
δίχχτνς •τίζΐτίΧΧομίννς Ίνιχυτάς ίΧχι χ~ 
πχΧθήσίσθον, Β. 8, 405, et 419. Ex χπο, 
et άχθίω, euro. 

h -χχΧ'ιχς, ν, ο, hasdus tenellus et delicatus. 
Ab ά,πχΧος, mollis, tener. 

χπχΧΧχγίι, ης, ΐ, discessus, migratio ; (2) 
reconciliatio; (3) Uberatio; (4) eifugium; 
(5) alienatio, cum rem, quocunquemodo, 
e jure nostro emittimus. 

.χτχΧΧχχτιχο ς, ν), h, liberandi vim habens, 
salutaris. 

άπχΧΧχχτιχως ίχίΐν, liberari,defungi velle. 

x-rxXXxl•,, adv. vicissim. 

άπχΧΧχξιίω, defungi cupio, volo discedere, 
liberari. ' ΑπχΧΧχΙύοντίς τ2 ΜηδιχΖ πο- 
Χίμΰ, Tkuc. Des'iderativum k fut. 1. 
verbi χπχΧΧχσσω, discedo. 

α,πχΧλχξις, ίως, ή, discedendi facultas, dis- 
cessus; (2) liberatio; (3) amissio; (4) 
alienatio. Vid. xtxXXxyn. Ab 

χπχΧΧχσσω, vel απχΧΧχττω, f. χζω, di- 
mitto, abire jubeo ; (2) libero ; (3; amo- 
■veo, dimoveo ; (4) tollo d medio ; (5) 
defungor vita; χπχλχά,σσομχι, abeo, 
discedo ; απηΧΧχγμίνος, liberatus, perf. 
part. pass. χνηΧχγη, discessit, a. 2. pass. 
ΆπχΧΧχττιιν χπό τίνος, discedere ; \χ 
της χώζης, τινχ της οφθχλμίχς' xtrxX- 
Χχττισϋχι ΰχΧοσίινης, των χχχων Ις τχ 
οϊχίχ. Αίχχιός ίϊμι τάίνδ' απηλΧχχθχι 
χχχων, Soph. Antig. 496.^ JAv>U σ' ix- 
γόων ποτί των νυν χπχΧΧχξίΐχν οι χχτω 
3-εο), Id. ΕΙ. 291. ΆπηΧΧχγμχι φΌΖν 
ίΤξος τησδε, quod ad hanc, ibid. 785. Kx) 
νυν χπχΧΧχχθίντι των μκχςων Χόγων, Ο- 
missis, ibid. 1335. 
ίπχΧΧοτξΐόω, ω, f. ώσω, abalieno ; α,τηΧΧο- 
τξίωμενος, abalienatus, Gl. V. p. part, 
pass. ' ΑτηΧΧοτξίωμίνοι της τοΧιτίίχς τα 
Ίσξχν,Χ, Ephes. 2, 12. Hinc 
άπχΧλοτξίωσις, εως, ή, abalienatio, 



ίπχΧοθξΐξ, τξΐχος, ο jcj η, 



mollem comam 



habens. 

χπχΧοχω, ω, f. ησω, idem quod 
xtxXoixoj, ω, f. ησω, contero, confringo ; 

(2) tero, trituro. Άμ^ατίξωΙε τίνοντε 

χχ) ος-'εχ Χχχς χνχϋης χχξΐς χτηΧοιησεν, 

11. 4, 522. Εχ χπο, et οίχοιχω, tero. 
χπχΧοιφη, ης, ή, litura. Αο χτχΧύφω. 
χπχΧοχουξ)ς, ΊΙος, ή, tenera et delicata vir- 

go, Athen. 
HtxXov, adv. molliter, delicate, Horn. 
'AnAAO' 2, η, ov, tener, mollis, delicatus. 
χπχΧόσχζχος, ν, ό χχ) ή, carne mollis, 

molli carne prasditus. EX χπχΧος, et 

σχξξ, caro. 
x -χχΧότης, ητος, η, teneritas, mollities. Ab 

χ-τχΧός. 
ά,χχΧοτξεφης, εος, ό χχ) η, delicate nutritus, 

saginatus. Ex τξίφω. 
ά,πχΧοφόξος, ov, delicatis vestibus utens. 
χπχΧόφξων, molli animo praxlitus. Ab <£- 

πχΧος, et φξην• 
χπχΧόχξοος, contr. χςνς, n, ό χχ) ή, cute 

tenera et molli praxlitus. Ex χξόχ, cutis. 
( 69 ) 



ΑΠΑ 

xcTxXo -^ΰχος, ov, id. quod ά,πιχ,Χόφξων, Ep. 
ά,παΧΰνω, f. ϋνω, tenerum reddo, emollio, 
Gl. V. mollio, mollifico ; ά,χχΧύνομχι, 
mollesco, Gl. V. Ab ί^χΧός. 
χτχΧως, adv. molliter ; (2) delicate. 
χπχμχΧΰϋνω, perdo, corrumpo, deleo, ob- 

litero, demolior, everto, solo aequo. 

χπχμα,υξόω, ω, f. ώσω, tenebras offundo. 

χπχμχω, f. ησω, meto, abscindo. 'At' *- 

xtx νηλίί χχΧχω οινάς τ' χμησχντες, Ο- 

dyss. 21, 300. Ab άτο, et άμάω, meto. 

χπχμξ,Χχκίω, Hes. deerro vel aberro, Steph. 

potius άτχμ,τΧχχίω, q. v. Soph, 
άπχμζλόω, abortior, Plut. ubi al. επχμ. 
χπαμζ,Χΰνω, hebeto, obtundo, Horn. Hymn. 

Ex άτβ, et άμζχύνω. 
χττχ^μζξότω, aberro, deero. ^χζντη&ών V 
χυτϊί μεν χπημζξοτε δ»ξ/ φχεινω, II. 16, 
466. Εχ «τβ, et χμζξότω, pro άζξοτεω. 
χπχμιίζ,ετο, 3. sing. imp. ind. med. verbi 
χπχμείζομχι, f. ψομχι, respondeo, vices 
sermonis meas alteri, qui suas depende- 
derat, rependo, Em. Ex χπο, et άμεί- 
ζω, respondeo. 
χΊτχμείξω, separo, privo, aufero; Pass, pri- 
vor; (2) expers sum, careo. Έννχετες 
Ss S-Eaii» χπχμε'ιρετχι χ'Ίεν Ιόντων, Hes. ®. 
801. ? 

χπχμεΧίω, ω, negligo, prorsus negligo. 
χπχμίξΰω, privo, ut simplex. 
χπχμμίνος, suspensus, part. perf. pass. Ion. 

pro χφχμμίνος, si verbo χφχπτω. 
χπχμπ'ισχω, exuo. 

χπχμπΧχχίω, aberro, Soph. Trach. 1139. 
χπχμϋνω, propello, arceo; (2) resisto. 
"£1ς ο μϊν ΑιτωΧοΊσιν χπημ,υνίν xxxbv η- 
μχξ, II. 9, 593. άπχμύνεσθχι την πίνίχν, 
Herodot. Ό δ' &χ χπχμίνετο χιρσ), Ο- 
dyss. 11, 578. . 
χπχμφιάζω, vestimenta detraho, nudo, 

spoho. 
χτχμφίχσμος, 5, b, denudatio. 
χπχμφιεννϋμι, f. φιεσω, id. q. άίτχμφιχζω. 
χπχμφίσχω, idem. Ex ά,το, et α,μφίσχω• 
άπχνχίνχτο, 3. sing. a. 1. ind. med. Poet. 

et Dor. pro d -χχνηνχτο. 
χπχνηνχσθχι, a. 1. inf. med. Ab 
χπχνχίνομχι, respuo, renuo, recuso, reji- 
cio; χπχνχίνετχι, aspernatur, Ph. 'P»j- 
'thiov δ' χτχνηνχσθχι, πχρχ δ' 'ίξγχ βόεσ- 
σιν, Hesiod. "Σςγ- 432. Θί5 εύνην, Odyss. 
10, 297. 
χπχνχισχύνομχι, impudenter attento, im- 

pudenter ago. 
χπχνχισχυντ'εοι, ω, f. ησω, impudenter me 
gero, impudentia utor ; χπηνχισχυντησε, 
depuduit, Ph. a. 1. 
χπχνχΧίσχω, f. χλώσω, absumo, detero, e- 

rogo. Ex ατο, et ανχΧίσχω. Hinc 
χτχνχΧωσις, ίως, η, consumptio. 
άπχνχΓ&σις, εως, η, migratio, transmigra- 

tio. Ab χπχνί^ημι. 
χπχνσ'ξόω, ω, f. ώσω, virilem reddo ; οίταν- 
Ιξουμχι, virilitatem, seu viriles annos 
adsumo. 
χποίνιυθε, adv. sine, procul, seorsim. Ex 

x-xb, et ϊί,νευ, sine, 
χτχνϋίω, ω, f. ησω, defloresco, emarcesco, 

florem amitto, flore exuor. Hinc 
χπχνθησις, εως, η, deflorescendi actio j (2) 

florum marcor et fluxus. 
χχχνθίζω, f. ttro», defloro, deceri^o. Hinc 
χπχνθισμχ, χτος, το, actio decerpendi flo- 
rem. 
χπχνθιο-μος, ί/, b, linea subtilis et visum ef- 

fugiens ; (2) defloratio. 
άπχνθξχχίζω, f. ίσω, carbones accendo ; (2) 
torreo, asso ; (3) anthracas, s. pisces ita 
dictos, comedo. Ex άτο, et ανθξχξ, car- 
bo, s. piscis genus. Hinc 
χπχνθξχχις, /δβ<τ, ή, piscis genus cui con- 
venit assatio; (2) placenta?, seu lagani 
genus. 
χπχνθξχχιιτμα, χτος, το, quidvis tostum in 

prunis. 
χπχνθξχχόω, ω, f. ώσω, in carbones verto, 

seu redigo, exuro. 
χνχνθξωπεύομχι, inhumaniter, vel crudeli- 

ter ago. 
χπχνθξωπίχ, χς, ή, inhumanitas, crudeli- 

tas. Ab 
άπχνθξωπος, v,b kjv), inhumanus, crudelis ; 

(2) hominum frequentia carens. 
χτχνθξώτως, adv. inhumaniter, crudeliter. 
χπχνιστχμίνης, discedentis, pr. part. rncd. 

χπχνιτάω, ω, idem quod sequens. 
χπχνί?ημι, f. s -ησω, excito alicundc, s\ir- 
gerc faeio ; dxxvis -χμχι, surgo, exsurgo, 



ΑΠΑ 



ΑΠΑ 



ΑΠΑ 



discedo, migro. Άπανίϊχμχι άπο τγ,ς 

πολιός•, Herodot. Ex άπο, et άνίς-ημι. 
άπχνοίγω, idem quod simplex, Horn. 
άπάναρ,γος, ov, tenuis, non exquisitus. 
άπκνύξγω;, adv. simpliciter, tenuiter, sine 

arte. 
ά,τχνταν, prees^ inf. act. contr. pro άπαν 

txu'v, a verbo απαντάω, 
άπανταχνι, adv. ubique, passim. Ab όίπας. 
άπανταχόθίν, adv. undique, undiquaque, 

quaquaversum. Ab eod. 
άπχντχχόβι, adv. idem quod ά,πχντχχη. 
άπχντχχόο-ί, adv. quaquaversum. 
άπανταχν, adv. in omnem partem, quo- 

quoversum ; (2) ubique. Ab άπας. 
απαντάω, ω, f. ήσω, obviam procedo, oc- 

curro ; (2•) me confero quo ; (3) perve- 
. nio ; (4) respondeo ; (5) congruo ; (6) e- 

venio; contingo ; (7) ap. LXX. percu- 

tere, interficere ; (8) supplico, veneror. 

Άπχντχν τάίς πολίμίοις, ύς V>v άγωνχ' ίις 

r/iv τίμ^σιν, deprecari ; πξός tri^ Ιπ) ty.v 

μνΥ1ί"ίιαν προς το ttxx&YiPiov' τοΊς ίίξημ,ί- 

νοις. Ex άπα, et άντχω• 
ά,πχντ'/ι, ubique, undiquaque. Ab όίπχς. 
άπάντημα, ατός, το, occursus, congressus ; 

(2) pernicies, Sym. Ab απαντάω. Unde 
α,πκντνιο-ις , ίως, -h, occursus ; (2) responsio ; 

(3)supplicatio, dies festus ; (4) apparatus, 
comitatus ; (5) consuetudo, congressio. 

άπχντιχξυ, adv. e regione. 

άπαντίον, adv. idem. Ex άπο, et αντί. 

άταντλίω, ω, f. ή<τω, exhaurio ; (2) minuo ; 

(3) lenio, Eur. Alcest. 354. 
άπχντομχι, resisto. Ab άπχντάω. 
'ΑΠΑΞ, adv. semel; (2) omnino, pror- 

sus. 

«,πα%χπχς, atra, άπαν, simul omnis, uni- 
versus, cunctus. Ex όίπχξ, et -τοις, πχσχ, 
πάν, omnis. 

ά,πχξχπλως, adv. universe, in universum, 
omnino. Ex άπαξ, et χπλως. 

άπαξίχ, ας, ή, indignitas. Ab άπάξιος. 

άπάξιος, u, Ό χα) ή, indignus. Hinc 

άπχ\ι'αω, ω, f. ώσω, dedignor, indignum re- 
pute; (2) recuso. Ονδ' αΙτγ,ν των χχλ- 
λί?ων άπ'/ιξ,ίωο -i, Aristot. Hinc 

άπχξίωα-ις, ίως, ή, dedignatio, contemptio, 
despicientia. 

άπχοξος, remotus, Dor. pro άπγ]οξος. 

α,πχππος, αν, non cognatus, alienus. 

άπχρχζ&τος , n, b χχ) v, non transitorius ; 

(2) perpetuus ; qui non transit in ahum, 
v. c. honos ; (3) qui non violatur, invio- 
labilis, Epith. legis; (4) act. qvii non 
fallit, peccat, legem violat. Ex άπα, et 
πχρχ%χίνω. 

άπχξχζχτως, adv. citra transgressionem. 

άπχςχζλα^ος, n, b χχ) ή, nullum sobolem 
proferens ; (2) non renascens, non re- 
crescens, a radice non regerminans. Ex 
a, pr-iv. et παξαζλα^χνω, circumpullulo. 

άπαρχζλτιτος, ν, a χα) ή, incomparabilis ; 
(2; dissimilis ; (3) insociabilis. Ex » pr. 
et παξάζλητος, comparabilis. 

άπχξαγγίλτως, adv. injussu. Ex a, priv. et 
πχζχγγίλλω, jubco. 

άπαςάγξά,φος, ts, ό χα) i, qui definiri, seu 
circumscribi nequit, Polyb. 

άπχξάγωγος, αν, perpetuus, constans. Ab 
a priv. et πχζχγω, prcetereo. 

άπιΐξάδίχτος, α] ό χα) ή, non receptus; (2) 
qui accipi nequit ; (3) non recipiens. Ex 
a priv. et παρχ^ίχομαα, recipio. 

άπχξάθίτος, ό kj 'h, Epith. libri in quo nul- 
la "ex aids loca afferuntur; ap. Diog. L. 
Ex a priv. et παξατίθίμαι• 

άπάξχι, sustulisse, aor. 1. inf. act. verbi 
άπαίξω. 

άπαρχι^μίνος, part. perf. pass. Ion. et per 
reduplic. pro άφγρΥΐνάνος. Ab άφχΐξίω• 

απαραίτητος, n, b xx) if, inexcusabius ; (2) 
implacabilis, inexorabilis, severus, qui 
nee precibus nee pretio rlecti potest ; 

(3) mevitabilis, necessario subeundus. 
Εκ a priv. et παξχιτίομχι, deprecor. 

άπαξχιτήτως, adv. inexorabiliter ; (2) ut 

evitari nequeat, necessario. 
άπαξχχχΧυπτος, ν, b χα) 'h, non OCCUlta- 

tus, apertus, manifestus. Ex a priv. et 

παζαχαλύπτω, oculo. 
ά,παξαχαλίιττω;, adv. manifesto, aperte; 

(2) impudenter. 
οίπχςκχλ'/ιτος, a, b χα) ή, inconsolabilis ; 

(2) non vocatus, se offerens, spontaneus. 

Ex a priv. et παξαχαλίω, consolor, ad- 

voco. 
άταξαχολύβητος, ov, innumerabilis, quern 

mens uulla assequi potest. 



άπκξκχολαβΥιτως, temere, sine consilio. 

άπχξάλαπτα;, ov, non deficiens, perennis, 
perpetuus. 

άπαξάλιχτο;, ov, cui superflui crines demp- 
ti ac velut ablecti non sunt, Steph. al. 
id. quod άταξάτιλτος. 

άπαξάλλαχτο;, a, b ά, -h, immutabilis ; (2) 
non diflferens, per omnia similis. Ex » 
priv. et παξαλάττω, muto. 

άπαξαλλάχτως, adv. absque ulla diiFeren- 
tia, similiter per omnia, constanter. 

άπαξαλλκζία, ας, ή, immutabilitas, con- 
stantia. Ex ec priv. et παξαλλάττω, 
muto. 

άπαζχλόγΐ5Ί>ξ, ν, ό χα) ή, qui decipi ne- 
quit; (2) non decipiens, non confictus 
ad decipiendum. Ex a, priv. et πχςαλο• 
γίζομχι. 

άπχοχλογίς-ως, adv. ita, ut non decipiaris, 
vei decipi possis. 

άπχξάλογοί, ov, non absurdus, non adeo 
inopinatus. 

χίΤΧξχμίλλ*ιτος, a, b xx) r h, incomparabilis, 
qui in certamen et contentionem non 
venit, nihil par habens. Ex χ priv. nx- 
ξχ, et χμιλλχομχι, contendo. 

χπχρ αμύθητος, a, b xx) i, qui verbis flecti, 
vel persuaderi nequit, ferus ; (2) incon- 
■ solabilis. Ex a priv. et πχξχμυθίομχι. 

άταζάμΛίθος, idem. 

άπαξαμυθ-ίτως, adv. inconsolabiliter. 

οίπχξχπόΰίΓος, u, b xx) ij, non praepeditus, 
liber ab impedimentis, non intricatus. 
Ex χ priv. et παξαποΰίζω, pedes implico. 

αΊταξαποδί?ως, adv. sine impedimento. 

άπχοχποινιτος, », b xx) η, non adulteratus, 
gennanus, genuinus, verus. Ex a priv. 
et <xaga-xoam,falso adsimilo, adultero. 

άπχξχτοΐΥίτως, adv. genuine, non simulate. 

απάξχς, a. 1. part, verbi χπαίξω, tollo. 

απαξχρχλίυτος, u, b xx) 'h, inconcussus, 
immotus, firmus. Ex a priv. et πχ^χ- 
ο-χλίύω. 

απαξαο-αλιυτως, adv. instar rei inconcussffi. 

άπχοασνιμχντος, ν, b xx) ή, non designa- 
te ; (2) incelebris. Ex a priv. et πα- 
ςαοΎΐμχίνω. 

αίπχξχο-νιμίίωτος, n, b xx) i, non insignitus, 
non adnotatus. Ex a priv. et πχξαο•'/]- 
μιιόω, insignio. 

αίτχξχοΎΐμος, ν, b xx) ν, nullo insigni no- 
tus ; (2) incorruptus, illaesus, integer, 
sanus. Ex χ priv. et πχξάσνιμος. 

άπχζχο-χίυχο-ίχ, χς, r h, negligentia. 

ά.πχξχσ'χίύχϊος, ts, b χα) ή, imparatus. Ex 
a. priv. et ττχξχιτχίυάζω, paro. 

χπχξάο-χίυος, ts, b xx) τι, idem ; item sim- 
plex, tenuis, frugalis, de genere vita?. 
Ex * pr. et πχξχσ-χίυίι, apparatus. 

χπχξχο-χίύως, adv. imparate, sine pra;me- 
ditatione. 

anxgxtrnus-ot , ov, implacabilis. Ab » priv, 
νχξα, et σπίν"δομαι. 

χ^αξάοΌ-ω, vel άτχξάττω•, f. άξω, abscindo, 
amputo ; (2) depello, deturbo. Άντιχξυ 
δ' απχξχξί, II • 16, 116. ΆπΥϊξχζον δΙ χχ- 
μχζί, Ιί• 14, 497. Ovh' χταξά,ξχι Χξχτα 
βία S -ίλίΐ μόλων τη Γυγίξΐί, Soph. Track. 
1032. Ex χτα, et άζάσσω. 

άπαςαο•χνιμά.τΐ5•ος, ov, qui mutari non po- 
test. 

άπαξχτΥιξνιτος , β, b χα) vt, inobservatus ; (2) 
inobservabilis. Ex axi, et πχξχτΥ,ξίω. 

άπαξχτ'/ΐξνιτως, adv. sine observatione, ne- 
ghgenter. 

άπαξάτιλτος, a, b xx) vi, qui vulsus non est, 
hirsutus. Ex άπο, et πχξχτίλλω, vello. 

χχάξάτος•, ν, ό xx) 'hi execrabilis, execran- 
dus ; (2) deprecandus. Ex άπο, et χξάο- 
μχι- 

χπχξάτξίπτος, n, b xx) ΐ, indeclinatus ; (2) 
indeclinabihs ; (3) non dechnans, nee ob- 
lique faciens. Ex « pr. et αχςχτξίπω. 

χπχρχτςίπτως, adv. recta, rigide, severe, 
nullo diverticulo. 

χπχξχτξΰτος, ov, inconcussus, illaesus. Ex 
x priv. πχρα, et τξύω, tero, defatigo. 

αίτχξχφθχξτος, », b xx) 'h, incorruptus, Suic. 
Ex a pr. et πκξαφθιίξω, corrumpo. 

άπαξάφθοξος, a, b xx) 'h, idem et ex iisd. 

χπαξχφυλάχτως, adv. incaute. Ex χ pr. 
et ττχξχφυλάοΌ-ω, observo. 

άπαξαχάξχχτος, a, b xa) 'h, non perperam 
signatus ; (2) non adulterinus ; (3) illae- 
sus, inviolatus. Ex a priv. et παε,αχχ- 
ξάο'ο'ω. 

άπαςχχΰτος, ov, merus. Epith. vini. 

ά:τχξαχώξ'/ιτος, χ, b jc} 'h, nihil cedens, per- 
tinax. Ex « priv. et παξαχωςίω, cedo. 



άπχζαχωξ'/ιτως, pertinaciter, constanter. 

'ΑΠΑΡΓΙ'Α, χς, ή, herba? certa? nomen. 

χπάζγματχ, τχ, primitiai. Ex x^b, et άξ- 
χτ„ initium. 

χπχξγυξίζω, f. ίοΌ>, ffire muto, vendo. Toi* 
ohov xx) τχ b^/x άπαξγυξίζων, Themist. 
Ex xto, et χεγνξος, argentum. Hinc 

άπαξγυξίο-μος, ts, b, ffistimatio rei in pecu- 
nia numerata. 

άπχξγνξόω, ω, f. ώο•ω, in argentum verto, 
argento muto ; άπχξγυξϊΊτθχι, in argen- 
tum verti. 

άπχξίγχίίς'/ιτος, b xx) 'h, inviolabilis, non 
movendus, vel mutandus, quem compre- 
hendere manibus non licet, adversus 
quem nihil moliri possumus, inexpugna- 
bilis, Suic. Ex χ pr. et πχζίγχαξίω. 

ά,πχξίγχίίξητως, adv. ut nemo audeat ag- 

_ gredi rem, perfecte ; ap. Diod. Sic. 

χτχξίγχΰτος, ov, id. quod ατχζχχυτας. 

απ χρίμπ άδικος, is, Ό χχ) ή, minime implici- 
tus, non impeditus, qui impediri non po- 
test. Ex χ priv. et παξεμποδίζω, impe- 
dio. 

χπχξίμφχτος, is, b xx) vi, q. d. minime de 
clarativus, cui nulla subest declaratio, 
infinitus; ΰΐπχξίμφχταν, inrinitivum, Gl. 
V. Ex χ priv. et πχξίμφχίνω. 

χπχξίμφχτως, adv. absque declaratione, in- 
definite, per modum infinitivum. 

χπχξίνθΰμητος, ov, attentus, diligenter co- 
gitans. 

άπαξίνθυμητως, adv. diligenter, cogitate. 

χπχξίνάχλνιτος, is, b xx) ή, minime pertur- 
batus. Ex χ priv. et πχξίνοχλίω, per• 
turbo. 

χπχξίο*χω, f. ςέο'ω, displiceo, improbor ; (2) 
improbo, repudio ; et (3) άπαξίσχομχ^ 
aagre fero. Hinc 

άπαντος, a, b xx) *j, ingratus,injucundus, 
ita ut non placeat. Ab άξίο-χω, placeo. 

απχξΥίγόξΥ,τος, a, b χχ) ή, inconsolabilis. Ex 
x priv. et πχξτιγοςίω, consoler. 

άπαξ'/ιγοξητως, adv. inconsolabiliter. 

χπαξ'ί,γω, f. ξω, juvo, auxiliando propulso. 

άπχζθίνευτος, ts, b χα) ή, non decens virgi- 
nem. Ex a priv. et πχφίνιίιω. 

άτάξΟινος, is, b xx) v\, non amplius vlrgo, 
devirginatus. Ex χ pr. et πχξϋενος. 

απαζθξόω, sejungo, ut sit pecuharis pars, 
velut articuli sunt χπ'/ίξθξωμίνοι. 

άπχξθξω, 1, sing. a. 1. conj. pass. v. χπχίξω. 

χπχξίθμίω, ω, pernumero, percenseo ; (2) 
numero, enumero, recenseo. ΆπχξίΟ' 
μγ)θ"χμινος χπχν το Γζχτενμα, Xen. 

άπαξίθμηο-χς, a. 1. part. act. verbi prase. 

απχξίθμ'/ιο-ις, ίως, ή, enumeratio, recensio. 

ΆΠΑΡΙ'ΝΗ, -ης, ii, Aparine, herba quse- 
dam. Angl. cleavers, goose-grass. 

χπχξχίω, ω, ί. ίσω, sufficio, satis sum. 

χπχξχ'/ις, ίος, Ό xx) ή, sufficieris. A praec. 

χπχξχτίχς, ts, b, ventus septentrionalis. 
Ex xirb, et 'άξχτος, septentrio. 

χπαξνίομαι, Suai, f. γ)ΐτομχι, abnego. Ού 
μγ> <ri άπαρνήσαμχι, marc. 14, 31. Hinc 

άπάξν/ι<τις, ίως, ή, abnegatio, Gl. V. 

χπχρνΥίτης, S, ό, abnegator, Gl. V. 

απα^νος, is, b χα) ή, qui pernegat. 

χπάξνΰμχι, aufero. Ex α,ξνυμχι, capio. 

άπχράΐίντος, ov, non accessus, per quem 
via non datur, non munita est, &c. Ex 
bhtva, iterfacio. 

ά,πχξον, 2. sing. a. 2. imp. act. v. άπαίςω. 

άπχξάξμγ,τος, is, b xx) ή, qui nulla re iiici- 
tatur, immotus, languidus, stupidus. Ex 
a priv. et παξοξμάω, incite. 

χπχρρίνάω, ω, f. άισω, masculum reddo. 

χπαρ'ρησίχϊος, is, b xx) ή, qui libere loqui 
non audet ; (2) qui omni fiducia lauda- 
bih destituitur, adeoque semper inter 
spem metumque vivit ; (3) libertate pri- 
vatus. Ex χ priv. et πχρρΥΐο-ιάζομκι, li- 
bere et ingenue dico. 

χπαξο-ις, tag, ^, profectio, abitio, discessus. 
Ex άπο, et α'/ξω, tollo, sc. sarcinam. 



απαντάω, 



f. io 



suspendo ; (2) dirimo, 



sejungo, seorsim suspendo ; (3) colloco ; 

(4j proficiscor ; (5) perficio, consummo. 

Άπαξτχν τχς Ιλπίΰχς ϊχ τίνος, Luc. ά• 

παξτωμχι, separor, disto. Hinc 
χπάξΤΥ,ο-ις, ίως, η, appensio. 
χπχξτ), adv. plane, omnino ; al. ίπάξτι, ab 

hoc tempore, nullo idoneo auctore. Ex 

άπο, et χξτι, nunc, 
απχξτία, ας, i\, supellex, qua se instruunt 

proficiscentes ; (2) profectio ; (3) auctio 

bonorum. Ex άπο, et αϊίξω, tollo. 
άπαξτιζόντως, adv. absolute et perfecte, 

consummate et complete numero. Ab 



ΑΠΑ 

άπαβτίζω, ί. ίσω, perfectura et absolutum 
reddo, omnibus numeris expleo ; (2) qua- 
dro, asquiparo," adsequo ; (3) in jure an- 
tique), transigo j (4) divido, disjungo ; (5) 
definio, finior ; (6) prasparo ; Gl. V. per- 
ficio, consummo; άπαξτίζεται, peragi- 
tur, Ph. άπαξτισθίντων, peractis, Ph. a. 
1. part. pass. Άπαςτίζειν πξος το μέγεθος 
χα) το αξίωμα, της άξχης, Aristot. Ex 
«το, et α,ξτιος. 

άπαζτιλογ'εω, plane et perspicue loquor. 

άχαξτιλογία, ας, ft, integra summa, rotun- 
da ratio. Ex άπο, άξτιος, et λόγος• 

άπάξτϊσις, εως, η, perfectio, consummatio. 
Ab απαρτίζω• 

άπαςτισμος, S, β, consummatio. Ab eod. 

άπαςτις-ιχος, η, ov, absolutorius, ad perfec- 
tionem et absolutionera alicujus rei per- 
tinens. Ab eod. 

άπαξτίως, adv. accurate, perfecte. 

άπαξυ?ίον, auferendum, Aristoph. 

άπαξύτω, idem quod 

άπαςύττω, f. ζω, idem quod 

άπαξύω, f. ύσω, haurio, detraho. 

άπαξχαίζω, f. α'ί'σω, antiquum reddo ; (2) 
antiquo nomine appello ; (3) antiquitatis 
formam tribuo. 

άτχρχα,ίόω, ω, f. ώσοι, antiquum reddo, ob- 
solescere facio ; άπαξχαίάμαι, antiquor, 
obsolesco. Ex άπο, et oWa7oi, arvtiquus. 

άπάξχεσβαι, prass. inf. med. v. άπάξχομαι• 

άπαξχη, ης, ή, primitia*. 

οίπάξχημα,, ατός, το, idem. Ex άπο, et άζ- 
X*)' 

άπαςχης, adv. statim, ab initio. 

άπάξχου,αι, f. άξξοιχ,αι, primitias solvo et 
decerpo ; (2) libamenta facio , (3) primas 
partes recipio, primitias occupo. Άλλ' 
iy άπαξχόμενος, κεφαλής τρίχα* εν πυξ) 
βάλλεν, Odyss. 14, 442. Exited. 

α,πα^χος, u, 6, dux, prsefectus, αρ. JEsch. 

άπας, άσά, «ν, Gen. αντος, άσης, αντος, 
omnis, universus ; (2) omnino, cum ad- 
ditur numero ; άπαντες, universi. Ex 
« collect, et πας, omnis. 

άπασζολόομαι, So,»!, fnliginem excutio. 

f EK«.a-t,et<x,o-SoX-)i,fuligo. 

απασίων, gen. pi. Ion. pro άπασων, ab 
eicrois. 

άπασχαξίζω, f. ίσοι, desilio, desulto; (2) 
exsilio gaudiq. 

άπασπαίξω, palpito, singultio, ut simplex. 

ά,πάσσω, id. quod άπα'ίσσω, resilio, aberro, 
Soph. Aj. 447. 

άπα?), adv. jejune. Ab άπατος. 

cltrctriet, on, *j, jejunium ; (2) de eo qui 
nondum cibum sumpsit, an™, Em. 
Ab eod. 

'άπατος, u, h xa) ή, qui non gustavit j (2) 
jejunus. Ex « pr. et πάω, gusto. 

άπατξάπτω, f. ψω, fulguro, corrusco. 

άπασχολίω, ω, f. ησω, negotium facesso ; 
(2) impedio, occupo, abstraho. 

άπασχολία, ας, ή, occupatio, ut simplex. 

άπατα, defraudat, 3. sing, praes. ind. act. 
contr. pro απατάει. 

άπατα,γ), adv. sine strepitu, seu crepitu. 
Ex at pr. et πάταγος, strepitus. 

άπατάτω, 3. sing, prses. imper. act. contr. 
pro άπαταίτω. Ab 

ΆΠΑΤΑΏ", ω, f. ησω, fallo, decipio, im- 
pono, seduco. ΙΛηδεις ύμας άπατάτω, χε• 
νοις λόγοις, Eph. 5, 6. Και Άδαμ ux ήπα- 
τηθη, 1 Tim. 2, 14. 

άπάτεξθε, et άπάτεςθεν, adv. procul, seor- 
sum. Ex «Vo, et άπες , sine. 

άπατεων, ωνος, a, deceptor, veterator. Ab 

απάτη, να , ή, deceptio, fallacia, fraus ; (2) 
delectatio, suavitas inanis. Ab απατάω. 

άπατηθηνοιι, a. 1. inf. pass. v. α\πα.τάω• 

άπατίλιος, u, Ό χα) vs, fallax, deccptorius, 
^ fraudulentus, dolosus. Ab άπατη. 

απατηλός, η, ov, idem et ab eod. 

άπάτνιμα, ατός, το, fallacia, impostura, 
fraus; (2) oblectamentum. Ab απατάω. 

άπατί,νως, οξος, ο χα) ή, virum decipiens. 
Ex απατάω, et άνϊ,ξ, vir. 

άπατί,Ρίΐ, 3. sing. f. 1. ind. act. v. απατάω. 

άπάτνιοΊς, ίως, η, deceptio. Ab eod. 

άπατητιχος, ij, ov, ad decipiendum aptus. 

απάτητος, u, ο χα) ή, noncalcatus; (2) qui 
calcari nequit. Ex πατίω, calco. 

άπα,τιμΑζω, et 

άπατιμάω, ω, f. ηο*ω, dedecore afficio. 

άπχτμίζω, f. ίσω, exhalo, emitfco vaporcm. 

άπατωντις, nom. pi. part, prass. act. contr. 
pro άπατάοντίς. Ab απατάω. 

άπάτως, Οζος, Ό χα) ή, sine patre natus ; (2) 
patre orbatus ; (3) postliumus ; (4) ab- 



ΑΠΕ 

dicatus a patre autneglectus; (5) spurius, 
extra matrimonium natus ; (6) obscuro, 
sor'dido patre natus j (7) cujus pater ig- 
noratur. 

άπαυαίνω, exsicco, Call. 

απαυγάζω, f. άσω, lucem edo, splendorem 
reddo. Ex απο, et αυγή, splendor. Hinc 

απαύγασμα, ατός, το, effblgentia, splendor. 

απαυγασμος, S, b, idem et ab eod. 

άπαυγη, ^splendor, lucis effulgentia. Ex 
απο, et auyvi,fulgor. 

άπαυΰαν, pr. inf. act. pro άπχνΰάΐΐν• Ab 

άπανδ'άω, ω, f. γσω, renuncio ; (2) vetO,in- 
terdico, prohibeo ; (3) deficio, defatigor. 

άπαυίησαντίς, nom. plur. a. 1. part. act. 

άπαυθαδιάζομαι, f. άσομαι, arroganterme 
gero ; (2) pertinaci contumacia utor. 

άπχνθαΰιε7ο•θαι, f. 1. inf. med. Att. pro ol• 
πανθαδίο-ίσθαί. Ab 

άπαυθαΰίζομαι, f. ίσομαι, idem. 

άπανθημ'.ξίζω, f. ίσω, eo ipso die redeo. 

απαύλια, ων, τα, dies quo sponsus apud so- 
cerum seorsim a sponsa pernoctat. Ex 
απο, et αυλή, domicilium, stabulum. 

άπανλίξομαι, f. ίσομαι, seorsim stabulor, 
seorsim stationem habeo ; (2) seorsim 
pernocto. Ex iisd. 

άπαυλι^-ηξίος, ία, ιον, qui die άπαυλίων a 
sponsa mittitur sponso. Ab άπχυλία. 

άπαυλόσυνος, innoxius, qui non nocet, Ern. 
seorsim stabulans, Steph. 

άπαυξάω, ω, q. d. respirationem aufero, i. e. 
occido ; (2) aufero, eripio ; (3) fruor. Ab 
α5ξα. 

άπαυξίσχω, accipio, fruor. A praac. 

άπαυς•), adv. indesinenter, incessanter. Ab 

'άπαυ&ος, ν, b χα) η, indesinens, non ces- 
sans, irrequietus ; (2) fine carens, perpe- 
tuus. Ex a pr. et παύω,βηιο. 

άπαυτίχα, adv. statim, illico. 

άπαυτοματίζω, f. ίσω, sponte subministro. 

άπαυτομολίω, ω, f. ησω, perfugasum. 

απαυχινίζω, f. ίσω, cervicem incido, s. 
frango ; contumac'tter reluctor ; (3) frae- 
no. Ex «το, et αΐχην, cervix. 

άπαφαυαίνω, exsicco, Suid. 

άπαφίσχω, fallo, decipio. Ab άπάφω. 

άπαφξίζω, f. ίσω, despumo. Ex άφςός. 

ΆΠΑ'Φί2, decipio, fallo. Μη τις με βξο- 
των οίπάφοιτ Ιπίίσσιν, Odyss. 23, 216. 

άπαχθιις, a. 1. part. pass. ν. απάγω. 

άπαχλυόμινίς, χ, β χα) r„ caligine offbsca- 
tus, Aret. Ex «το, et αχλυς, caligo. 

άπαχλύω, idem quod simpl. Call. 

άπαχξίΐόομαι, obsolesco, inutilis fio. Ab 
άχξίϊοζ, inutilis. 

άπα-φας, a. 1. part. act. Ion. pro αφάνας, 
a~ verbo άφάπτω, necto. 

ά,πίζα, successit, 3. sing. a. 2. ind. act. Dor. 
pro άπίζη, a" verbo άποζαίνω, pro άπο' 

άπίξαλί, 3. s. a. 2. ind. act. v. άποζάλλω. 
οΐπίζη, discessit, 3. sing. a. 2. ind. a.ct. et 
άπάησατο, 3. sing. a. 1. ind. med. v. άπο- 

ζαίνω. 
απίγαλαχτίσθην, 1. sing. aor. 1. ind. pass. 

verbi άπογοίλαχτίξω, ablacto. 
άπίγγονος, ν, i, pronepos. Ex άπο, et εγ- 
γονός, nepos. 
άπεγγυαλίξω, f. ίσω, vel ίξω, in manus 

porrigo, praebeo. 
άπεγλυχάνθη, dulcis evasit, 3. sing. aor. 1. 

ind. pass, verbi άπογλυχαίνω, dulcem 

reddo. 
άπεγνωχότως, adv. desperate, per despera- 

tionem. Ex άπογινώσχω, despero. Unde 
άπεγνώθη, 3. sing. a. 1. ind. pass. 
άπιδανος , 5, β χα) η, pro ηπεΰανος, Steph. 
άπεΰάσσαο, divisisti, 2. sing. a. 1. ind. med. 

Ion. et Poet, pro άπείάσασο, s. άπείά- 

σω• Ab άποΰάξομαι. 
απέδειξα, 1. sing. a. 1. ind. act. v. άποΐεί- 

χνυμι. 
άπεΰε.ίξοτόμησεν, 3. s. a. 1. ind. act. cum y 

εφελχ. Ab άποδείξοτομέω, caput amputo. 
άπεί'εξατ pro άπεΰεξατο, recepit, 3. sing. a. 

1. ind. med. verbi αποδέχομαι, recipio. 
άπ-είεω, abedo, ambedo, derodo. 
άπεΰημησα, peregre profectus sum, 1. sing. 

a. 1. ind. act. verbi άποδημεω. ■ 
άπείίΐχ, 2. sing. imp. ind. pass. v. drodl• 

δωμι. 
άπεδίδαν, 3. pi. imp. ind. act. Ion. pro ά• 

πεδίδοσαν. 
άπ'εδΊλος, tt, Ό χα) η, calceis carens, excal- 

ceatus. Ex « priv. et πεδιλον, calceus. 
άπεδίλωτος, ov, idem quod άπεδιλος, Call, 
άπεδοχίμασε, 3. sing. a. 1. ind. act. verbi 

άποδοχιμάζω, rc.prolo. 
( ΊΙ \ 



ΑΠΕ 

άπίδοντο, 3. pi a. 2. ind. med. verbi «sre- 

δίδωμι. 
απεδος, ν, ο χα) ή, planus, campestris. Ex 

a idem quod όμ«, et πεδον. Steph. 
άπίδοσθε 2. pi. a. 2. V. άποδίδωμι- 
α,π'εδξα, aufugi, 1. sing. aor. 1. ind. act. 

Att. et per Apocopen, pro άπίδξχσα, a 

verbo άποδιδξάσχω, pro άποδςαω, au- 
fugio. 
άπεδύσατο, 3. sing. a. 1. ind. med. verbi 

άποδύω• 
άπ'εδω, abedo, inus. sed hinc άπηδίσθη, a. 

1. pass. Βξύχχσ άπεδεσθαι φησί μν τνς 

δαχτύλνς, Arist. Αν. 26. 
άπεδωχ'όύ seq. aspiratam,' et άπεδωχ* pro 

άπίδωχε, 3. sing. a. 1. ind. act. v. άποδί- 

δωμι. 
άπίειπεν, negahat, 3. sing, imperf. indie. 

act. Ion. pro άπειπεν, a verbo άπίπω* 

nego. 
άπεεξγεν, arcebat, 3. sing, imperf. ind. act. 

Ion. pro α,πειςγεν, a verbo άπείςγω, arceo. 
α,πεζος, ov, pedem non habens. 
άπεζωσμενος, exauctoratus, partic. perf. 

pass, verbi άποζωνυμι, exauctoro. 
άπεην, aberat, 3. sing, imperf. ind. Poet 

pro άπην, a verbo α,πειμι, absum. 
άπεθανον, 1. sing. a. 2. ind. act. verbi άποθ• 

νησχω. 
άπεθετο, 3. sing. a. 2. ind. act. verbi άπο• 

τίθημί. 
άπίθηλε, 3. sing. a. 1. ind. act. verbi «τβ- 

θάλλω. 
άπεθίζω, f. ίσω, desuefacio ; άπειθίσμενος, 

desuetus, Ph. perf. part. pass. 
απει, abi, 2. sing, prass. imp. pro aaiQt. Ab 

απειμι• 
άπειθχξχία, ας, η, inobedientia, recusatio. 

Ex a priv. et πειθαξχεω, obedio. 
απείθεια, ας, ή, contumacia. Ab άπειθης. 
άπειθεω, ω, f. ησω, non pareo ; (2) incre- 

dulus sum. Ό δϊ άπειθων τω υ'ιω, Joann. 

3, 36. Ab eod. 
άπείΰη, 3. sing. aor. 1. ind. pass. Ion. pro 

άφείθη, a verbo άφίημι, dimitto. 
άπειθης, εος, ό χα) ή, contumax, inobediens; 

(2) incredulus. Ex « priv. ct πείθω, 
άπειθία, ας, ή, persuasionis obedientiaaque 

contraria contumacia, diffidentia; (2) 

incrcdulitas j (3) intractabilitas. Ab «- 

πειθης. 
άπείθως, adv. non obedienter, &p. 
άπειχάζω, f. «o-iv, adsimilo ; (2*) comparo. 
άπειχασία, ας, ή, adsimilata et expressa 

figura. A prase. 
άπείχασμα, ατός, τΰ, simulacrum, imago. 
άπειχονίξω, f. ίσω, effingo ad imaginem, 

seu exemplar. Άνάγχη πξος την εχπ'εμ,- 

ποντα τον δίχόμενον άπειχονίζειν, Phtlo. 

Hinc 
άπειχόνισμα, ατός, το, adumbralio, imago, 

effictio ad exemplar ; (2) effigies j speci- 
men, simulacrum, Gl. V. 
άπειχώς, υΤα, ος, absimilis,• surdus, incon- 

gruus. Ab άπεοιχα. 
άπειλείχσα, part. pr. act. Poet, pro άπε4λί' 

vote. Ab 
ΆΠΕΙΛΕΏ, ω\ f. 4ισω, minor, minitor, 

interminor; (2) graviter prsecipio, cum 

minis jubeo; (3) glorior; (4) voveo. Me- 

γάλας ζημίας απειλών κατοο tS μη υπ»- 

χίσαντος, Plut. Hinc 
άπειλη, ης, η, comminatio, minae ; (2) glo- 

riatio. 
άπείλημα, ατός, ro, mina?. 
άπειλητείξχ, ας, fi, comminatrix. Ab «- 

πιιλητήξ. 
άπειλητην, minati sunt, 3. dual. a. 1. ind. 

act. Ion. et per Sync, pro άπειλησάτην• 
άπειλητηξ, ηξος, β, minator, minax. Ab 

άπειλεω. 
άπειλητηξίος, ία, ov, minax. Ab ood. 
απειλητικός, η, ov, idem et ab eod. 
άπιιλητιχως, minaciter. 
άπ.ειληφόξος, ov, minax. 
άπειληφασιν, receperunt, 3. pi plusq. ind. 

act. Att. pro άπολεληφχσι, ab άπολαμ- 

ζάνω• 
απειμι, f. εσ.ομαι, absum. Ex άπο, et ειμί. 
άπεϋμι, abeo, proficiscorj (2) abibo. Ex 

άπο, et εΐμι, vado, eo. 
άπειπάμην, 1. sing. a. 1. ind. med. 
άπεΊπε, abdicavit, 3. sing. a. 1. vel 2. ind. 

act. Ab 
άπειπιΐν, abnuere, interdicere; (2) depo- 

nere honorem, abdicare se magistratu ; 

(3) repudiare; (4) deficere, desperare; 
(B) negare alicui ; (6) dissuadere, Med. 
άπείπασθαι % repudiare, negare, Ike. ΎοΊσι 



ΑΠΕ 



ΑΠΕ 



ΑΠΕ 



ϋ-ιοί&ιν άίΤίπεΊν δ/α της χώρας νμίτεξχς 
μΜ Ιιαφοιτάν, Arist. Αν. 564. 

άπειςαγαθία,' ας, ft, nimia, i tern infinita be- 
neficentia, item nimia magnificentia, 
imperitia; Gl. V. infirmitas. Ab 

άπείξάγαθος, 8, b xa) ft, infinite bonus ; (2) 
imperitus. Ex άπείξος et αγαθός, bonus. 

απείξαγάθως, adv. imperite. 

άπείξαχις, adv. infinitis modis seu vicibus. 

α,πείξ αντος, ν, b χα) ft, infinitus ; pro άπί- 
ξαντος. 

ίπείξαστος, χ, b χα) ft, intentatus ; (2) qui 
tentari nequit. Ex * priv. et πειξάζω, 
tento. 

ίπείξχτος, χ, b χα) ft, inexpertus ; (2) in- 
tentatus, cujus periculum non est fac- 
tum. Ex a. priv. et πείξάω, tento. 

α,πείξαχως, adv. infinitis modis. Ab άπει- 
ξος. 

«,πείξγω, ΐ. ξω, arceo, excludo, prohibeo ; 
(2) deterreo, abigo ; (3) inhibeo ; (4) di- 
rimo ; (5) relinquo, preetereo ; (6) pro- 
pulso. 



απείξίσιος, χ, ο χαι *j, 



et a.: 



απείξ-σιος, ια, ιον, 
infinitus, immensus. Ab άπειρος- 

απειρίω, ω, f. ϊ]σω, defatigor, viribus con- 
cidb. 

ίπείξηχως, fessus, Gl. V. part. perf. act. 
άπειοηυ,ίνος, interdictus, Gl. V. odiosus, 
Hehoct. 4, 180. v. άπεξίω. 

άπείρχτος, χ, b % ft, idem quod άπιίξατος' 
(2) inexpertus. 

απειρία, ας, r, , imperitia. Ex a priv. et 
πείξα. 

άπίΐξίδιοί, χ, b xa) ft, indeterminatus. Ex 
a priv. et πίξχς, terminus. 

cctsijitos, x, b xa) f„ infinitus. Ex iisd. 

ά.πεΐξξαν, 3. pi. a. Id ind. act. v. άπείξγω• 

άπείξξις, εως, ft, repulsio, cohibitio. 

άπειςογαμος, s, b y$ f„ nuptiarum expers, 
caflebs. Ex άπείξος et γάμος. 

α.πεΐρόγνω$-ος, ov, immensa scientia prasdi- 
ius. 

α,πείξοδαχξύς, υ, sine fine et modo plorans. 

άπειςοο'ύναμος, χ, b xa) ft, infinitam ha- 
bens potestatem, Suicer. Ex άπείξος et 
ΰύνχμις. 

ίπείξόζϋγος, χ, b χα.) y, expers jugi, Suicer^ 

άπίίξοθάλασσος, vel άπείξοθάλαττος, χ, b κ) 
ft, maris seu navigandi inexpertus. 

απείξ οχαχεω, ω, f. ήσω, malitia careo, sim- 
plicitate utor. Ab 

ίπείξόκαχος , χ, b xa) ft, malorum inexper- 
tus ; (2) minime malus, simplex. 

άπείξοχαλεύομαι, ineptio, inepte ago, Msch. 
ap. Steph. 

απείξοκαλεω, ineptio, parum eleganter, 
fngide facio, loquor. 

απείξοχαλία, on, ft, ignorantia boni hones- 
tique. Gl. V. insolentia, infirmitas. Ab 

απείξόχαλος, u, b xa.) ft, decori ignarus, in- 
eptus ; insolens, Ph. Ex άπείξος et χα- 
λάς. 

απείξοχάλως, adv. inepte, prater decorum. 

άπείξολεχ^ς , ίος, b xa) ft, expers tori, cce- 
lebs. Ex λίχος, lectus. 

άπείξομαχης, ιος, b χα) ft, Dor. άπειοομά- 
χας, imperitus praslii. Ex άπείξος et 
μάχη. 

άπιίξομεγεθν,ς, ες, immensus. 

άπείξονα, infinitum, ace. sing, ab άχείξων. 

άπείξοπάθεια, ας, fi, multitudo perturbatio- 
num; (2) vacuitas a perturbationibus 
seu molestiis j prosperitas vitas nullas 
clades passse. Ab 

iirugotr&ew, ίος, b xa) -h, multis perturba- 
tionibus obnoxius ; (2) vacuus a turbis 
animi, a molestiis. Ex άπατος et πάθος. 

άπαξοπλάο-ιος, a, b xa) *!, multiplex, innu- 
merabibs modus. Ab άχαξος. 

ίπ-ΐξόπλας, a, b χα) η, navigationem non 
expertus, navigations imperitus. A 
πλΐίς. 

άίτίΐζοπόλίμος, a, b κ< ή, rei miUtaris impe- 
ritus. 

άν-ίξοτΰλίμως, adv. contra rationem belli 
bene gerendi, Appian. de Rebus Hispan. 
58. 

Ά^τίίξος, n, b xa) y. imperitus ; (2) infini- 
tus, immensus, interminatus. Ex a pr. 
et ίτίϊοα, experimentum, vel πίξας, ter- 
minus. Hinc 

άπίξοσ-ύν*), Ύ,ς, ■/■„ inexperientia, inscitia. 

άϊΤίίξοτόχος, a, b xa) y„ qua? non peperit, 
sterilis, Suicer. Ex άπίίξος et τίχτω, 
pario. 

oL&u^oihh, Ίνος, *j, dolores partus non exper- 
ta. Ab with seu udh } partwientwm 
dolor. 



απί'ιζων, όνος, b xa) v), infinitus, fine carens. 

Α ο άταξος. 
άπιίζως, adv. imperite. Άχίίξως ΐχαν, 

ignarus esse, Herodot. 2, 45. (2) infinite, 

immense. Ab eod. 
ά-τίκταγγίλίχ, ας, r„ denunciatio laesas ma- 

jestatis. 
axittri, 3. sing. a. 1. ind. act. v. ά-χΰμ*. 
άπας-ίω, ω, f. ν,σα>, recuso parere, aut ver- 
bis fidem habere. 
a-rus-ov, χ, το, pertinacia, contumacia. Ab 
axus -ος, a, b xeu ή, nulla persuasione rlexi- 

bilis, contumax. Ex a priv. et χιίβω. 
άπΐΐχίν, 3. sing, imperf. ind. act. verbi d- 

πίχω. 
άπιχάλίΐ, nominabat, 3. sing, imperf. ind. 

act. contr. pro ά•πχάλα, ab άποχαλίω. 
άπεχάλυ -bi, 3. sing. a. 1. ind. act. v. άβ-β- 

χαλύπτω. 
άπίχγονος, a, b, abnepos. Ab εχγονβς, nepos. 
απεχίίχομ,αι, f. ίξομαι, exspecto ; (2) in- 

telLigo, colligo aliquid ex aliqua oratione. 

T^>/ ά&οχάλυψιν των ν'ιων τη ®ία άίΤίχ- 

Ιίχεται, Rom. 8, 19. Ex dxb, \x y et Μ- 

χομαι, capio. Hinc 
ανίχΰοχνι, γ,ς, ή, exspectatio ; collectio ali- 

cujus sententiee vel sciti ex aliqua ora- 
tione. 
χπίχδύω, et -δΰμι, f. icrm, exuo ; (2) in med. 

accingor ad abquid, qu. depositis vesti- 

bus. Ex dcrb et ίχΰύω. Hinc 
άπίχΐυιτις, εως, ή, ipse exuendi actus. 
άπίζ,Χαίοντο, 3. plur. imperf. pass. v. dcro- 

χλαίω. , 

άτίχλανθάνω, obliviscor. 
ατίκλασε, 3. sing. a. 1. ind. act. verbi diro- 

χλάω. 
άπίχλίγομαι, reprobo, non ebgo. 
απέκλεισαν, 3. pi. a. 1. ind. act. verbi dcro- 

χλείω. 
άπεχλελαθόμην, 1. sing. aor. 2. ind. med. 

Poet, et Att. pro απεξ,ελαθόμην, ab άπεχ- 

λανθάνω. 
απεχλογτ,, %ς, νι, reprobatio. Ab άτεκλε- 

γομαι. 
άπεκλέω, f. ουσω, eluo, abluo, eluendo ab- 

stergo. 
άπίχλύω, ΐ. ύο-ω, resolvo ; (2) debilito; (3) 

Ubero. Ex εκλύω, resolvo. 
άπίχοψε, 3. sing. a. 1. ind. act. verbi απο- 
κόπτω. 
άπεχξίθ'/ι, respondit, 3. sing. a. 1. ind. pass. 
άπεκξίνατο, ο. sing. a. 1. ind. med. v. άπο- 

Χξίνομαι. 
άπεχξοφίω, ω, f. ησω, exhaurio, exsorbeo. 
άπεκ*υψάμ-/ιν, 1. sing. a. 1. ind med. verbi 

αποχξυπτω• 
απίχταχα, pra?t. ab άποχτείνω, (άπίχταγ- 

xa, V. Τ.) prast. m. άπίχτονα. 
απίχτ&νεν, 3. sing. aor. 2. ind. act. cum ν 

add. Ab άποχτείνω. 
άπ-χτείνω, extendo, diffundo, prolato. 
άπ'ικτΥ,τος, a, b xa) -h, impexus. Ex πΐχ• 

τεω. 
απεκτος, n, b xa) it, idem. Α πίκω, pecto. 
άπελάξω, concionor, quod et άπελλάΖω 

scribitur, et vocabulum Laconicum est. 
άπελάμπετο, 3. sing, imperf. ind. med. v. 

άπολάμπω. 
άπελασία, ας, 'a, abactio, depulsio, Hes. 

Ex άπελαύνω. 
άπίλαζ-ος, n, Ό χα) η, inaccessus, cui appro- 

pinquare non est tutum. Ex πελάξω. 
άπελ&τΥ,ς. a, b, abigens, abigator, abactor, 

Ph. Ab άπελαύνω- 
άπελαύνω, f. αο-ω, expello, abigo, arceo, 

abduco ; (2) redeo, regredior. Τί? εμν,ς 

άπν,λάθνιν προς των εμαυτ5 σπερμάτων, a 

measobole, Soph. (Ed. Col. 591. (2) ά 

πύλαυνε ες τάς ~Σάξΰεις, Herod. 1, 77. 
άπελαυσα, 1. sing. aor. 1. ind. act. ab απο- 
λαύω, 
άπελαφξύνω, sublevo. Ex άπο et ελαφξός. 
άπελάω, Poet, pro άπελαύνω, Arist. 
άπελεγμα, ατός, το, refutatio, confutatio, 

reprobatio, contemptio : et 
άπίλεγμος, S, b, idem ; (2) probrum : et 
άπίλεγξις, εως, -ή, idem. Ab 
άπελεγχω, f. ξω, redarguo, refuto, confuto. 

Άπελεγξαι τινά ψενΰόμενον, Chrys. 
άπίλεθξον, adv. vehementer, procul, Horn. 
άπίλεθξος, a, b χα) ή, immensus. Πν 5 άπί- 
λεθξον έχοντας, II. 5, 245. Ex a priv. et 

πίλεθξον,^ι^ηιηι. 
απελέκητος, a, b xa) -h, non dedolatus, se- 

curi non complanatus. Ex « priv. et 

πίλίχνς. 
άπελίο-θοα, a. 2. inf. mod. Ion. pro άφιλίο-- 

uot!) ab άφα.ιοίο) pro άφελω. 
( 72 ) 



άπελευΟεξία, ας, y, manumissio, adsertio in 

libertatem, Vulg. Lex. 
άπελενθεξίχος, S, b xa) y, libertinus. 
άπελευθίξίος, u, b, idem. Ab 
απελεύθερος, a, b xa) y, Ubertus, libertate 

donatus. Ex άπο et ίλεύθίξβς, liber. 

Hinc 
άπελευθεξόω, ω, f. ώσω, libero, mamunitto. 
άπελευθίξωο-ις, εως, y, manumissio. 
απελευθερωτές, S, b, manumissor. 
άπίλευαης, εως, ft, abitus, discessus. Ab d- 

πίρχομαι. 
άπελεύο-ονται, 3. pi. f. 1. ind. med. v. άπίξ• 

χομ,αι. 
άπίλνγεν, 3. sing, imperf. ind. act. v. άπο• 

λέγω. 
άπελν,λαχε, 3. sing. perf. ind. act. Att. pro 

άπ-ήλαχε, a verbo άπελαύνω, pro άπελάω. 
άπελ-ηλάτο, abactus fuerat, 3. sing, plusq. 

perf. ind. pass. 
άπελί,λνθε, abiit, 3. sing. a. 2. ind. act. et 
άπελθε* obi, 2. sing. a. 2. imperat. act. ver- 
bi άπίξχομαι, pro άπελεύθω, abeo. 
άπίλϊπον, 1. sing. a. 2. ind. act. verbi απο- 
λείπω- 
άπελλάξω, vide άπελάξω. 
ΆΠΕΛΛΑΓ, ων, at, fana; (2) condones. 
άπελοίατο, Ion. pro άφελοΤντο, aor. 2. op- 
tat, med. verbi άβαιρεω, aufero, Herodot. 

1,70. 
άπελόμενοι, qui eripuerunt, nom. pi. a. 2. 

part. med. Ion. pro άφελόμενοι, a verbo 

άφαιξίω. 
"ΑΠΕΛ02, χ, b, ulcus ; (2) vulnus. 
απελπίζω, f. ίσω, despero ; (2) ad despera- 

tionem adduco; (3) spero. Αχνείζεπ 

μηδέν άπελπίζοντες, Luc. 6, 35. 
άπελπίσας, qui'vicissim speravit,a. 1. part. 

act. verbi pra?ced. 
απελπισμός, S, b, desperatio. 
απελύθη, 3• sing. a. 1. ind. pass, verbi απο- 
λύω, 
άπελυμαίνοντο, 3. pi. imperf. ind. pass. v. 

άπολυμαίνω• 
απέλυσε, ahsolvit, dimisit, 3. sing. a. 1. 

ind. act. verbi απολύω, 
άπελωζν,θνι, contumeliam accepit, 3. sing. 

a. 1. ind. pass, verbi άπολωΖάω. 
άπίμ&Οον, dedidici, 1. sing. a. 2. ind. act. 

verbi άπομανθάνω, pro άπομαβεω, dedis- 

co. 
άπεμαξάνθ*], eviarcuit, 3. sing. a. 1. ind. 

pass, verbi άπομαραίνω. 
άπίυ,εσσε, 3. sing. a. 1. ind. act. Ion. et 

Poet, pro άπν,μεσε, ab 
άπεμίω, ω, f. ίσω, revomo, evomo, vomitu 

ejicio. Ex άπο et ίμεω, vomo. 
άπεμν/,σαντο, 3. pi. a. 1. bid. med. v. άπο- 

μνάομαι. 
άπεμόξγνυ, 3. sing, imperf. ind. act. verbi 

άπομόξγννμι. 
άπεμπολεω, ω, f. ί,σω, vendo, venundo ; 

(diciturqije imprimis de meretricibus ;) 

(2) ut emptum abduco, seu rapio; (3) 
trado, projicio. Hinc 

απεμπολή, ν,ς, ή, venditio ; (2) nuntbnatioj 

(3) negotiatio. 

άπεμπόλ-ησις, εως, ή, venditio; (2) nundi- 

natio. 
άπεμπολν,τΎ,ς, S, b, venditor, seu qui lucrum 

e venditionibus facit, institor. 
άπεμυθεόμτιν, 1. sing. a. 2. ind. med. verbi 

άπομυθίω• 
άπε^αίνω, abhorreo, dissimilis sum. Hinc 
άπ-μφασις, εο,ς, ή, declaratio, expositio, 

demonstratio, R. 
άπειχ,φεξν,ς, ίος, Ό kj ft, dissimibs, absimilis. 
^έναντι, adv. coram; (2) e regione, con- 
tra. 
άπεναντίον, adv. idem. 
απεναντίας, adv. contra. 
άπεναξίζω, spolio, aufero, Horn. 
απενίγχασθαι, abstulisse, a. 1. inf. med. v. 

άποφίξω, pro άπενεγκω, aufero. 
άπενεγχχσα, part. a. 2. fem. gen. ' 
άπενιιχθεις, a. 1. part. pass. Ioti. ρτο&πενε- 

χθιίς. 
άπενείχθν,, 3. sing, a, 1. ind. pass. Ion. pro 

άπίνίχθνι• 
άπενίπω, sen άπεννίζ.ν, interdico, veto ; (2) 

dehortor ; (3) deprecor ; (4) adversor. 
απενεχθν,νχι, a. 1. inf. pass, verbi άποφίξω. 
απενθΰν, abii^se, a. 2. inf. act. Dor. pro a- 

πελθεΤν, a verbo άπίξχομαι, pro άπελεύθω. 
απίνθν.ς, ίος, Ό χα) ft, luctu carens. Ex a 

priv. et πίνθος, το, luctus. Hinc 
άπίνθ-ήτος, a, b xa) ft, quern luctu nemo pro 

secutus est, vel prosequitur ; (2) mde- 

fletus. 



ΑΠΕ 



ΑΠΕ 



ΑΠΕ 



απενιαυτίξω, f. ίσω, per annum absum, vel 

cesso. ' Απενιχυτιζετω τζέϊς 'ενίαντνς, Plat. 

Ex ot.no et ένιαυτος, annus. Hinc 
ίπενιαυτισίΛος, $, b, q. d. abannatio, i. e. 

exsilium seii omnino absentia et disces- 

gus in unum annum. 
ίπενόσφϊσεν, separavtt, 3. sing. a. I. ind. 

act. cum ν ίφελχ. a verbo απονοσφίζω, se- 

paro. 
άπίντες. qui dimiserunt, nom. pi. a. 2. part 

act. Ion. pro αφέντες, a verbo άφίγιμι. 
ίπεξαιιαξτανω, delinquo, pecco. 
άπεξιΰυσαμγ,ν, 1. sing. a. 1. ind. med. verbi 

ίπεξελχθόμγ,ν, oblitus sum, 1. sing. a. 2. ind. 

med. verbi απεκλανθάνω, pro airs/s/iiita. 
άτ£|£β>/ά?β,4ΐα/, perficio, absolvo. 
α,πίξν,ξα,μ,ίνβς, perf. part. pass. Ion. pro ά- 

3-i|r?«/t,"-s»oi» ab άποξγ,ξα'ινω. 
ίπεοιχα, absimilis et dissimilis sum, abhor- 

reo, repugno recta? rationi ; p. med. Ex 

aWo et ε'ίκω, similis sum. Hinc 
ίπεοικότως, adv. absimili modo, diversimo- 

de; (2) non verisimiliter, absurde. 
απεοικως, υΐα, ο;, absimilis, dissentaneus, 

absurdus, incongruus. 
άπεοντα, ace. sing. Ion. pro απόντα, ab ct - 
πών, absens. 
απίπαντος, α, Ό xa) ϋ„ ad maturitatem non 

perduptus. Ex a pr. et πεπαίνω, coquo. 
απίπείξος, u, Ό xeu r„ idem et ex iisd. 
άπεπλάγχθγι, resiliit, aberravit, 3. sing. a. 

1. ind. pas's, verbi αποπλάζω. 
απέπλευσαν, 3. pi. a. 1. ind. act. verbi α- 
ποπλέω, 
απεπλος, ν, Ό χα) υ,, peplo carens, Eurip. 

Phcen. 328. 
απίπλυναν, 3. pi. a. 1. ind. act. verbi ίπο- 

πλύνω. 
άπεπνει, spirabat, 3. sing, imperf. ind. act. 

contract, pro απέπνεε, a verbo αποπνέω- 
ίπεπνιυσε, exspiravit, 3. sing. a. 1. ind act. 
άπεπνιξα, 1. sing. a. I. ind. act. verbi ά- 

ποπνίγω. 
απεπομχι, abdico, renuncio. Άπειπάμεθα 

rot χρυπτά τν,ί αισχύνες, 2 Cor. 4, 2'. Ex 

άπο et επω, dico. 
άπεπτάμγ,ν, 1. sing. a. 2. ind. med. verbi 

αφίπταμαι. 
άπεπτων, 1. sing. a. 2. ind. act. 
άπεπτίω, ω, cibum non concoquo. Ab 
άπεπτος, u, ο και yi, non COCtUS ; (2) qui CO- 

qui nequit. Ex « priv. et πίπτω, 
απεπτως, adv. crude. 
■κτίξοιντολογία,, ας, ή, verbositas inepta, va- 

na loquacitas. Ab 
άτεραντολόγος, ν, Ό xa) ■>,, nullam finem lo- 

quendi faciens, verbosus, loquax. 
άτίξαντος, n, Ό χα.) ■>,, infinitus ; (2) qui dif- 

ficulter trajici potest. Ex « priv. et πε- 

ραίνω, termino. 
άτεξάντως, adv. infinite. 
άπίξασις, εως, ■/•,, rejectio per vomitum. Ab 

άπο, et ε*άω,/ιιηάο, vomo. 
άπίοα,ς-ος, u, Ό κα) ή, infinitus, non habens 

exitum ; (2) qui transiri nequit, imper- 

vius. Ex a priv. et πίξας, finis, vel πε- 

ξάω, transeo. 
α,πίξατος, ov, Aristoph. al. απίοαντος• 
άπεξάτωτος, ov, finem, exitum non habens. 
_ Ex a. priv. et πεξατόω. 
απεργάζομαι, f• άσομαι, efficio, facio, con- 

ficio. Tat ξύλινα tb τείχας, τίνες απείξ' 

γάσαντ'Ι Arist. Αν. 1159. Hinc 
άπεξγασία, ας, ή, effectio, absolutio ; (2) 

amolitio, ut morbi curatio. 
ά,πίξγάθω, separo, abscindo. Άπο δ' αυχε• 

vos Ζμον είξγαθεν, It- 5, 147- 
άπερ^ας-εος, ία, εον, peragendus. 
άπεργας-ικος, υ„ βν, operosus, efficax. 
άπεξγας-ιχως, adv. efficaciter, operose. 
άπίζγιιν, Ion. pro άπίίεγαν, ab α,πιίζγω. 
οχπςγμοιι, 1. sing, peri ind. pass. 
άπίξγω, idem quod άπιίξγω- 
απίξίίΰω, f. ξύσω, firmiter figo, defigo ; d- 

νεζίίδομχι, incumbo,innitor; (2)repono, 

depono ; (3) confero in alium, ut cul- 

pam. ' Α.πγ,ξίιο•άμγ,ν rr.v οψ<ν \ς το ίτίνίί, 

Luc. Άπρίΰοιτο ϊ -r) τας τίλίντχίοα συν 

Θυ,χοι;, Pofyb. 
α.πίοίίο-α,τθα,ι, effudisse, a. 1. inf. med. 
άπί'ύσι, pro οίπίξίίο-ια, et hoc per Mcta- 

Ihesin pro amipicrioi. Ab 
άτίξύο-ιος, u, Ό xcci ή, infinitus, multus, per 



Metathes. pro ά.πι 



ροτιος. 



Ab 



μπίίξο 



οοπίξίΐο-ι;, ίως, -η, liinixus, actio mnitendi. 

Ab οίπξίώω• 
άπίξίύγω, f. ιύζω, eructo, sursimi ructo ; 

(2i efliuido, eraitto, defluviis. 



άπίξίυξίί, ia>i, 'h, eructatio, Aret. 

άπίξίω, inusitatum ; sed hinc ά,πύοΥ,κα, p. 
act. deficior ; tam de hominibus cum fa- 
tigati sunt, quam de rebus cum deesse 
cceperunt; άπίίξΥ,ται, p. pass, interdic- 
tum est; άπίςω, negabo, renuam, f. 2. 
quod Ion. οίπιφω 



απίξΥ,μοω, ω, 



, desolo, eremum facio ; 



άπίξΥ,μϋμαι, desolor, Gl. V. 

άπ-ξ-ζιτύω, f• ΰσω, reprimo, cohibeo. 

άπ'.οίζχιπτος, α, β xcii-h, non circumspectus 
seu cautus ; (2) non illustris, non spec- 
tatus ; (3) cujus non facilis circumspec- 
tus, qui non facile cavetur. Ex a. et 
Πξίζλίπω. 

άπΐξίζλιιτος, if, ο χα) r, non vestitus, pu 
rus, nudus. Ex a, pr. et ιτίξίζάλλω. 

ΰΐπΐξίγίννιτοί, ov, insuperabilis*, non facile 
circumveniendus. Α πίξίγίνομοα, vinco. 

άπίξίγξοίπτος, a, b xoti η, non circumscrip- 
tus ; (2) incomprehensibihs ; (3) perpe- 
tuus, ieternus. Ex «priv. et πίξίγξάαω, 
circumscrilo. 

άπίξίγξάπτω;, adv. incircumscripte, Suic. 

άπίξίγς&φος, st, b χα.) ή, non circumscrip- 
tus. 

ά,πίζίγξάφωζ, adv. idem quod α.'Πξίγξά.πτως. 

dr -ξΐίξγο;, a, b και yi, non exquisitus ; (2) 
non.superfluus, non supervacaneus ; (3) 
incuriosus. 

ίπίξΐίξγω;, adv. non exquisite, incuriose. 

άπίζΐΥΐγ-ητοξ, ov, non exphcatus. 

άπΐξίν,χνιτοί, ov, quem nullus strepitus aut 
sonus circumsonat. 

άπίζΐκά,θοοξτος, χ. b και η, non mundatus, 
immundus. Ex a. priv. et πίξιχαθαίξω. 

αα'.ξΐκάλυπτο;, ν, ό j£ ί, detectus, apertus, 
sine dissimulatione. 

άπίξΐχίπως, adv. sine molestia, nemine 
impediente j (2) sine ambitione luxu- 
riosa in vestitu, &c. 

άπιοικτίπγγτος, α, Ό j£ y,, idem quod οΙπίξΐΥ,• 
χγ,τος. 

απίξΐλάλΥ,τοί, ν, b και -η, infans, fan nes- 
cius; (2) quem non facile verbis com- 
pescas ; (3) qui blaterandi finem non fa- 
cit, garrulus. Ex « priv. vel intens. 
πίζ), et λαλεω, loquor. 

άπΐξίλΥ,πτος, ν, b και i\, nullo loco vel tem- 
pore circumscriptus nee comprehensus, 
Gl. V. item finem non habiturus, sc. de 
oratione, ap. Jos. Ex πΐξίλαμξάνω, 
comprehendo. 

άπίξίμίξίμνος, a, b και η, qui nullas animo 
curas versat, inconsideratus. Ex μί- 
ξίμνα. 

άπίξίμίξίμνωί, adv. inconsiderate. 

άτίξΐνόΎιτο;, a, b κα) y\, qui mente compre- 
hendi nequit. Ex a pr. et πΐξίνοίω. 

άπΐξίνοΥ,τω;, adv. temere atque inconside- 
rate ; (2) prater opinionem. 

άπΐξίοΰος, ov, periodis carens, non periodo 
expressus, de oratione. 

άπίζίοπτος, ov. negligens. Α πεοιόπτομαι, 
circimispicio. 

άπίξΐόπτως, adv. negligenter. A praEC. 

άπίξΐόξΐ^οί, a, b και •ή, indeterminatus, in- 
definitus. Ex a pr. et πΐξίοξίξω. 

άϊτίξίπτνκτο;, non tectus, obvolutus. 

άπίξίπτωτο;, u, b xeu y„ qui tahs est utnon 
incidat, vel impingat ; immunis lapsus 
aut erroris; ultra offensiones adversee 
fortuna? positus. Ex et, priv. et ?reg<- 
ίτίπτω. 

άτίξίο-άλπιγκτος, u, b και -<5, qui tubarura 
clangore non circumsonat ; (2) quem ni- 
hil circumsonat. Ex « priv. et πίξίο-αλ- 
πίζομαι. 

άίτίξίο-χίπτος, a, b χα) v„ non circumspec- 
tus, inconsideratus. Ex « priv. et πεξί- 
σχίπτομαι. 

άπεξίο-κίχτως, adv. inconsiderate, impru- 
denter ; incaute, Gl. V. 

απίξίο-χίψια, ή, negligentia, imprudentia. 

απίξίο-κότΥιτο;, et άπίζ'ιο'χοπΰζ, ov, id. quod 
άπξίζλΥ^οί. 

χπίξίσπας-ος, ν, b χα) Ϋ,, inconcussus ; (2) 
non distractus, qui non occupatur mul- 
tis, non distinetur ; (3) otiosus. Ex a et 
πΐξίο-πάω. 

άπίξΐβ-πά^ω?, adv. sine ulla distractione seu 
cura, otiose, tranquille, constanter j (2) 
assidue ; (3) omissa omni alia cura, &c. 

άπ'.ξίο-ο-ίία, ας, yi, cum in aliqua re nil re- 
dundat. Ex a priv. et πί'ίσσος, abun- 
dans, superfluous. 

α,πΐξίσσόχξονος, α, ό χ χ.) ϋ„ suppar state, qui 
non excedit alium tempore. Ex as priv. 
χίξκτσο;, excedens, et xeoves, lempxis. 
ί 73 ) 



aaifis-arof, y, b xet) y,, quem nihil circum- 
stat, premit, urget, distrahit ; \2) omnis 
penculi expers, Polyb. (3) desertus, de- 
rehctus. Ex α priv. et xieilrryiui, cir- 
cumsto. ' 

άπίξίΓξεπτο;, ν, b χα) yj, qui non circum- 
vertitur ; (2) qui circumagi nequit. Ex 
^ ot priv. et πίξΐ^ξίφω, circumago. 

απ(ξίτμγιτο;, a, b κα) ϋ„ non circumcisus. 
( Ex a pr. et πεξιτίμνω, circumcido. 

άπίξίτξεπτος, ν, ό κα) ή, qui circumagi ne- 
quit, qui non commutatur, non volubilis, 
non versatilis ; (2) non revertens ; (3) 
non curans. Ex ct priv. et πίξίτςίπω, 
circumago. 

άπ'ίτζίπος, u, Ό χα) ή, idem et ex iisd. 

άπίξίττο;, vel άτίοισσος, n, b xoti ■/■„ super- 
vacaneum nil habens ; (2) magnificentia 
et copia in cultu et victu carens ; (3) 
simplex, elegans ; (4) negligenter factus. 
Ex a pr. et πίξίττό;. 

άπίξίττωί, adv. negligenter, simpliciter, 
sine solicita cura elaborandi vel ornandi. 

άπίοΊττωτος, u, b ^ ■>„ excrementis carens, 
qua? πίξίττώματα. 

άπίξΐφίξ->,ς, ίος, Ό κα) ν, non orbiculatus. 
Ex a pr. et πίξιφίςω, circujnfero. 

άπίξξας, a. 1. part. act. verbi άπορόιζω. 

atiriovu obi in malam rem, 2. sing, praes. 
imperat. act. verbi άπίρρω, JEol. pro a- 
πίίξω. 

άπίρ'ρω, abeo, facesso in malam rem. 

άπίρρωγως, perf. part. med. v. άπορργ,γννμι. 

άτίξνθξΐάω, ω, ί. άσω, pudorem depono, im- 
pudenter ago % Άλλώ κςμττον y,v ευθύς 
τότ$ άπεξυθξΐάο•αι γε μάλλον, >ί ιτχεΐ» 
ποάγματα, Aristoph. Nub. 1218. Ex 
ίξυθξΐάω, erubesco. 

α,πεξυχόμενος, prohibens, pra^s. part. med. 

άπΐξύ>.ω, f. ξω, repello, propulso, abigo. 

'Απεξΰκίΐν τνς λύχχς άπο των πξοζάτων, 

Xe«. τινο; τίς επιχειρώντας ahixuv τίνα. 

Αύτα| βελίων άπεξύχοι έξωΥ,ν, II. 4, 542. 
απεξυο-ιζόω, ω, nibiginem ingenero, rubigi- 

ne consumo ; απίξυσιζΖμαι, rubiginem 

sentio. 
άπεξΰω, f. ύσω, abstraho, detraho. 'P/yey 

απ ΰ^εόφιν εςΰσαι, Odyss. 14, 134. 
άπίξχομαι, ί. ελεύο-ομαί, a. 2. ϊ,λθον, abeo, 

discedo; (2) morior. ΆπελθεΤν των οϊ- 

χεΊων, abesse a domesticis ; τϋ λόγχ, ο- 

mittere ; τνβ,'χ, mori ; \χ τϊ,ς εχχλΥ,σίας, 

ες τγ,ν πολιν, πξός τίνα. 
άπ-ξωείς, έως, Ό, qui impetum ahcujus im- 

pedit seu inhibet. Ab 
άπεξωεω, ω, cohibeo ; (2) discedo. 
άπεξων,σειας, 2. s. a. 1. opt. act. JEol. Ta 

χε τάχα ^νγεξως πολίμν άπερωΥ,σειας, II. 

16, 723. 
οίπίξωτο;, ov, durus, asper, immitis. Ab 

άπο et εςως. 
απες, dimitte, 2. sing. a. 2. imperat. Ion. 

pro άφες, a verbo άφίπμι, dhnitto. 
απίο-αία, 1. sing. a. 1. ind. act. verbi ά,πο- 

σάττω. 
άπία-ζας, 2. sing. a. 2. ind. act. Dor. pro 

άπίσζγ,ς, ab αποσζεννυμι, pro άτοσΖίω• 
άπ'εσΖεο-ε, extinxit, 3. sing. a. 1. ind. act. 
απ'εο•ζγ,ν, a. 2. verbi άποο-ζεννυμι, exiinctus 

sum, interii. Χρόνω δ' α',τεο-ζγ,, Eurip. 

Med. 1218. 
απεο-θίω, abedo, exedo, erodo. 
άπεο-κίμφθαι, a. 1. inf. pass, verbi «Ve- 

σχ'ιμπτοι. 
απεο-κολνμμενβς, perf. part. pass, verbi ά~ 

ποσκολύπτομαι. 
άπεσομαΐί 1. sing. f. 1. ind. med. v. απειμι. 
απέσπασα, 1. sing. a. 1. ind. act. verbi α- 
ποσπάω, 
απεσσΰθίν, 3. pi. a. 1. ind. pass. Mol. vel 

Boeot. et Poet, pro άπεσύθησαν, ab άπο- 

σύομαι. 
απίσσΰτο, 3. sing,